استقبال از ارواح مؤمنان

از دانشنامه امامت
پرش به: ناوبری، جستجو

متن این جستار آزمایشی است، امید می رود در آینده نه چندان دور آماده شود.

این مدخل از زیرشاخه‌های بحث شئون امام در سرای دیگر است. "استقبال از ارواح مؤمنان" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل استقبال از ارواح مؤمنان (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

  • در روایاتی آمده که امامانعلیهم السلام (یا برخی از آنها) برای ملاقات برخی مردگان به هنگام ورود به عالم برزخ می‌آیند. برای نمونه در برخی روایات آمده که وقتی شیعه‌ای وارد قبر می‌شود، رسول خداصلى الله عليه وآله وسلم و سه امام اول به استقبال او می‌آیند و بدین ترتیب موجب آسایش او به هنگام ورود به این عالم جدید خواهند شد.[۱] تعداد این روایات، ناچیز و براساس جست‌وجوی نگارنده، کمتر از انگشتان یک دست است. با وجود این، بسیار طبیعی است که امامانعلیهم السلام در عالم برزخ در قبال ارواح انسان‌ها (به‌ویژه شیعیان) شئونی داشته باشند که یکی از آنها کمک به وضعیت شیعیان و استقبال از آنها در آن عالم است. البته در روایتی آمده است که امام صادقعلیه السلام با تأکید بر بهره‌مندی شیعیان از شفاعت پیامبر و اوصیای ایشان در روز قیامت، از وضعیت ایشان در برزخ اظهار نگرانی کردند.[۲] گویا ایشان مسئولیتی در قبال شیعیان در آن نشئه ندارند. در روایت دیگری نیز نظیر این مضمون تکرار شده است.[۳] روایت نخست به دلیل وجود دو راوی مجهول (احمد بن محمد و عبدالرحمان بن حماد) معتبر نیست. روایت دوم نیز اساساً سند ندارد؛ از‌این‌رو نمی‌توان به آنها استناد کرد؛ اگرچه دلیل روایی محکمی نیز بر اثبات فرضیه مقابل مسئولیت داشتن امامانعلیهم السلام در قبال شیعیان در عالم برزخ نداریم.[۴]


جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. تفسير الامام العسكری، ص۲۱۱؛ نیز ر.ک: محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۳، ص۲۴۵؛ شیخ طوسی، الامالی، ص۴۱۹. سند کلینی و شیخ به دلیل وجود ابن ظبيان (که غالی است) ضعیف می‌باشد.
  2. "أَمَّا فِي الْقِيَامَةِ فَكُلُّكُمْ فِي الْجَنَّةِ بِشَفَاعَةِ النَّبِيِّ الْمُطَاعِ أَوْ وَصِيِّ النَّبِيِّ وَ لَكِنِّي وَ اللَّهِ أَتَخَوَّفُ عَلَيْكُمْ فِي الْبَرْزَخِ. قُلْتُ: وَ مَا الْبَرْزَخُ؟ قَالَ: الْقَبْرُ مُنْذُ حِينِ مَوْتِهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ" (محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۲۴۲).
  3. "وَ اَللَّهِ مَا أَخَافُ عَلَيْكُمْ إِلاَّ الْبَرْزَخَ. فَأَمَّا إِذَا صَارَ الْأَمْرُ إِلَيْنَا فَنَحْنُ أَوْلَى بِكُمْ" (على بن ابراهیم قمی، تفسیر القمی، ج۲، ص۹۴).
  4. ر. ک. فاریاب، محمد حسین، بررسی انطباق شئون امامت در کلام امامیه بر قرآن و سنت.