بنی هاشم

از دانشنامه امامت
پرش به ناوبری پرش به جستجو

متن این جستار آزمایشی است، امید می رود در آینده نه چندان دور آماده شود.

این مدخل از زیرشاخه‌های بحث خاندان پیامبر خاتم و مرتبط با مدخل پیامبر خاتم است. "یاران امام حسین" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل بنی هاشم (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

  • فرزندان هاشم بن عبد مناف، جدّ پیامبر خداصلى الله عليه وآله وسلم. بنی هاشم در میان عرب، به پاکی و نجابت و آقایی معروف بودند و اهل بیت عصمت از این نسل و تبار و وارث مکارم این خاندانند و پیوسته به "آل هاشم" بودن خود افتخار می‌کردند. پیامبر فرمود: بغض بنی هاشم نفاق[۱]، دشمنی با بنی هاشم نفاق است. پیامبر، امامان را که از قریش‌اند، از تیرۀ هاشم می‌داند.[۲] حضرت امیر نیز تقابل بنی‌امیه با بنی هاشم را دیرین شمرده و از نابرابری هاشم و امیّه سخن می‌گوید: لیس امیّة کهاشم و لا حرب کعبد المطّلب[۳] شجاعت هاشمیان در نبرد با دشمن نیز مشهور است. امیر المؤمنینعلیه السلام در یکی از نامه‌هایش به معاویه، سپاه خویش را که از مهاجرین و انصار است و شمشیرهای هاشمی (و سیوف هاشمیّة) را به رخ او می‌کشد[۴][۵].
  • فرزندان هاشم بن عبد مناف، جد اعلای رسول خداصلى الله عليه وآله وسلم. امام حسینعلیه السلام نیز در یکی از رجزهای خویش در روز عاشورا، به این نسب شریف اشاره کرده و به آن افتخار می‌کند. بنی امیه، از آغاز با بنی هاشم، مخالفت و دشمنی داشتند و این بغض و عداوت، در دوران ائمه نیز ادامه داشت. حادثه کربلا اوج عداوت و کینه امویان با بنی هاشم بود. پیامبر اسلامصلى الله عليه وآله وسلم فرموده است: بغض بنی هاشم نفاق[۶] دشمنی و کینه با بنی هاشم، نشانه نفاق است. یزید، چون حسین بن علیعلیه السلام را به شهادت رساند و اهل بیت او را به اسارت گرفت، در مجلس جشن، با چوب خیزران بر لب‌های حسین می‌زد و این اشعار را می‌خواند: بنی هاشم با ملک و سلطنت بازی کردند، نه خبری آمده و نه وحیی نازل شده است. اگر از فرزندان احمد انتقام نگیرم، از نسل خندف نیستم[۷][۸].

بنی هاشم در موعودنامه

  • نسل و نبیره هاشم بن عبد مناف، جدّ رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم است. اینان در میان عرب به نجابت و شرافت مشهور و مورد احترام دیگر قبایل بوده‌اند. از حضرت رسول صلى الله عليه وآله وسلم روایت شده که فرمود: دشمنی با امام علی علیه السلام کفر و دشمنی با بنی هاشم، نفاق است[۹]. در حدیثی آمده که هنگام ظهور، خداوند حجاز را برای ایشان فتح می‌کند و هرکس از بنی هاشم در زندان باشد را بیرون می‌آورد و حرکت می‌کند تا در بیت المقدس فرود می‌آید[۱۰]. در حدیث دیگر می‌خوانیم: قائم علیه السلام خارج نمی‌شود تا هنگامی که دوازده تن از بنی هاشم خروج کنند که هریکی به سوی خود فرا می‌خواند[۱۱]. و درباره جنبش سفیانی آمده است: سفیانی سپاهی را به سوی مدینه می‌فرستد و فرمان می‌دهد که هرکس از بنی هاشم در آن‌جا باشد، بکشند. بنی هاشم کشته می‌شوند و به کوه و صحرا فرار می‌کنند تا مهدی علیه السلام ظهور کند[۱۲][۱۳].

پرسش‌های وابسته

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

Icon4.png با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید ... بسیاری از پانویس‌ها برخوردار از لینک انتقال به اطلاعات جدید هستند:  

  1. بحار الأنوار، ج ۹۳ ص ۲۲۱
  2. نهج البلاغه، خطبه ۱۴۴
  3. نهج البلاغه، نامه۱۷
  4. نهج البلاغه، نامه۲۸ دربارۀ بنی هاشم از جمله ر. ک: دائرة المعارف تشیّع، ج ۳ ص ۴۹۵
  5. محدثی، جواد، فرهنگ غدیر، ص:۱۲۹.
  6. بحار الانوار، ج ۹۳، ص ۲۲۱
  7. مقتل الحسین، مقرم، ص ۴۶۲ در زمینه رابطه عداوت آمیز آل امیه با خاندان رسالت، ر ک.: دایرة المعارف تشیع، ج ۳، ص ۳۹۸
  8. ر. ک. محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا صفحه ۸۶.
  9. بحار الانوار، ج ۹۶، ص ۲۳۴.
  10. روزگار رهایی، ج ۱، ص ۵۱۹.
  11. روزگار رهایی، ج ۲، ص ۹۰۰.
  12. همان، ص ۱۱۲۳.
  13. مجتبی تونه‌ای، موعودنامه، ص:۱۷۹.