جمعه

از دانشنامه امامت
پرش به ناوبری پرش به جستجو

متن این جستار آزمایشی است، امید می رود در آینده نه چندان دور آماده شود.

این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون امام مهدیعلیه السلام است. "امام مهدی" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل امام مهدی (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

  • جمعه، روز پایانی هفته، مورد احترام مسلمانان و یکی از اعیاد مهم آنان است. به عقیده برخی، جمعه از آن‏رو جمعه نامیده شده است که در آن جهت نماز اجتماع می‌‏کنند[۱]. اهمیت شب و روز جمعه، در احادیث بسیاری بیان شده و اعمال و ادعیه فراوانی برای آن مقرر گشته است.
  • از مهم‏ترین اعمال مؤمنان در روز جمعه، توجه به حضرت مهدیعلیه السلام‏ و انتظار فرج آن بزرگوار است.
  • در این رو، زیارت آن حضرت و دعا برای تعجیل فرج او مستحب است؛ زیرا طبق برخی از روایات و زیارات، امید ظهور آن حضرت در روز جمعه بیش از سایر روزها است[۲].
  • امام صادقعلیه السلام در این‏ باره فرموده است: "و قائم ما اهل بیت در روز جمعه خروج می‌‏کند"[۳]
  • همچنین در روایاتی آمده است: "روزی که پیامبر اکرمصلى الله عليه وآله وسلم حضرت علیعلیه السلام را در غدیر خم نصب فرمود، جمعه بود و روز قیام قائمعلیه السلام جمعه خواهد بود و روز برپایی رستاخیز جمعه خواهد بود.
  • البته بین این سه رخداد عظیم، وجوه مشترک فراوانی وجود دارد. از ویژگی‌‏های دیگر این روز با عظمت، آن است که حضرت مهدیعلیه السلام‏ در آن روز شریف پای به عرصه گیتی نهاد[۴][۵].

جمعه در موعودنامه

  • به سکون میم به معنی هفته و به ضمّ‌ میم، نام یکی از روزهای هفته است[۶]. روز جمعه از چند جهت اختصاص به امام زمان علیه السلام دارد. یکی آن‌که ولادت حضرت در آن روز بوده است.
  • دیگر آن‌که ظهور آن جناب در روز جمعه خواهد بود[۷]. انتظار فرج در آن روز بیشتر از روزهای دیگر است، بلکه عید بودن روز جمعه و شمردن آن را به‌عنوان یکی از اعیاد چهارگانه، به جهت آن است که در این روز زمین را از لوث شرک و کفر و از وجود ملحدین و کافرین پاک می‌فرماید[۸].
  • راوی می‌گوید: خدمت امام علی النّقی علیه السلام رسیدم و گفتم: ای سید من! حدیثی از رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم روایت شده که معنای آن را نمی‌فهمم. فرمود: چیست‌؟ گفتم: "لَا تُعَادُوا الْأَيَّامَ فَتُعَادِيَكُمْ" یعنی با روزها دشمنی نکنید که آن‌ها با شما دشمنی خواهند کرد. حضرت فرمود: مراد از ایام، ما هستیم. مادامی که آسمان‌ها و زمین بپاست. شنبه اسم رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم است و یکشنبه امیر المؤمنین علیه السلام و دوشنبه امام حسن و امام حسین علیهم السلام و سه‌شنبه علی بن الحسین و محمد بن علی و جعفر بن محمد علیهم السلام و چهارشنبه موسی بن جعفر و علی بن موسی و محمد بن علی علیهم السلام و منم و پنجشنبه فرزندم حسن علیه السلام و جمعه فرزند فرزندم است و به سوی او اهل حق جمع می‌شوند...[۹]. سفیانی نیز در روز جمعه خروج می‌کند[۱۰].
  • در فضیلت روز جمعه پیامبر صلى الله عليه وآله وسلم فرمودند: روز جمعه، بهترین روزهاست و نزد خداوند از روز عید قربان و عید فطر ارجمندتر است[۱۱].
  • همچنین امام باقر علیه السلام فرمودند: خوبی و بدی در روز جمعه دو چندان می‌شود[۱۲]. امام صادق علیه السلام نیز در روز جمعه، عملی را برتر از صلوات بر محمد و آل محمد نمی‌داند[۱۳]. پیامبر صلى الله عليه وآله وسلم فرمود: "خداوند در روز جمعه، ششصد هزار نفر را از آتش آزاد می‌سازد که همه مستحق دوزخ بوده‌اند"[۱۴].
  • اولین کسی که جمعه را جمعه نامید کعب بن لوی بن غالب -یکی از اجداد پیامبر صلى الله عليه وآله وسلم- بود. پیش از آن، این روز را عروبه می‌گفتند[۱۵][۱۶].

پرسش‌های وابسته

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

Icon4.png با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید ... بسیاری از پانویس‌ها برخوردار از لینک انتقال به اطلاعات جدید هستند:  

  1. راغب اصفهانی، مفردات
  2. ر. ک: محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۹۹، ص ۲۱۵
  3. ر. ک: محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۹۹، ص ۲۱۵
  4. " وَ كَانَ الْيَوْمُ الَّذِي نَصَبَ فِيهِ- رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وآله وسلم أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ علیه السلام- بِغَدِيرِ خُمٍ‏ يَوْمَ‏ الْجُمُعَةِ وَ قِيَامُ‏ الْقَائِمِ‏ علیه السلام يَكُونُ فِي يَوْمِ الْجُمُعَةِ وَ تَقُومُ الْقِيَامَةُ فِي يَوْمِ الْجُمُعَة‏‏‏‏‏‏‏‏"شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج ۱، ص ۴۲۲، م ۱۲۴۱
  5. سلیمیان، خدامراد،فرهنگ‌نامه مهدویت، ص:۱۶۱ - ۱۶۲.
  6. معارف و معاریف، ج ۴، ص ۱۹۲.
  7. بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۲۷۹.
  8. مفاتیح الجنان، اعمال روز جمعه.
  9. مفاتیح، باب اول، فصل پنجم.
  10. بشارة الاسلام، ص ۱۹۲.
  11. بحار الانوار، ج ۸۹، ص ۳۶۷.
  12. ثواب الاعمال، ص ۱۷۲.
  13. خصال، ص ۳۹۴.
  14. بحار الانوار، ج ۸۹، ص ۲۶۸ و ج ۵۹، ص ۳۶.
  15. معارف و معاریف، ج ۲، ص ۵۶۰.
  16. مجتبی تونه‌ای، موعودنامه، ص:۲۵۰.