ذی حجه

از دانشنامه امامت
پرش به ناوبری پرش به جستجو

متن این جستار آزمایشی است، امید می رود در آینده نه چندان دور آماده شود.

این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون امام مهدیعلیه السلام است. "امام مهدی" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل امام مهدی (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

  • دوازدهمین ماه سال عرب و از ماه‌های حرام است. پیامبر صلى الله عليه وآله وسلم در ذکر نشانه‌های ظهور فرمود: "صیحه‌ای در ماه رمضان شنیده می‌شود... قبیله‌ها در ماه ذی حجّة به جنگ برمی‌خیزند و نشانه آن این است که حجاج را غارت می‌کنند و فاجعه بزرگی در منی روی می‌دهد که افراد بی‌شماری کشته می‌شوند و خون‌ها ریخته می‌شود و بر جمرات می‌ریزد"[۱]. مطابق احادیث، نفس زکیه را روز ۲۵ ذی حجّه در میان رکن و مقام مظلومانه می‌کشند[۲]. همچنین یکی از نامه‌هایی که از ناحیه مقدسه به افتخار شیخ مفید صادر شده، تاریخ وصول آن ٢٣ ذی حجه سال ٤١٢ هجری می‌باشد[۳]. در دهم ذی حجّه آخرین سال غیبت، سفیانی، کشتارگاه کوفه را به راه می‌اندازد و علاوه بر مردم، هفتاد عالم دینی را شهید می‌کند. در دهم و یازدهم ذی حجه، در مکه و منی آشوب می‌شود. و در این ماه در مدینه منوره، مرد هاشمی به شهادت می‌رسد[۴][۵].

پرسش‌های وابسته

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

Icon4.png با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید ... بسیاری از پانویس‌ها برخوردار از لینک انتقال به اطلاعات جدید هستند:  

  1. روزگار رهایی، ج ۲، ص ۸۶۵؛ بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۸۱.
  2. روزگار رهایی، ج ۲، ص ۱۰۶۷؛ الزام الناصب، ص ۱۹۰.
  3. احتجاج طبرسی، ج ۲، ص ۴۹۵ و ۴۹۹.
  4. شش ماه پایانی، مجتبی السادة (ترجمه مطهری‌نیا)، ص ۲۰۳.
  5. مجتبی تونه‌ای، موعودنامه، ص:۳۴۲.