رجب

از دانشنامه امامت
پرش به ناوبری پرش به جستجو

متن این جستار آزمایشی است، امید می رود در آینده نه چندان دور آماده شود.

این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون امام مهدیعلیه السلام است. "امام مهدی" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل امام مهدی (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

  • ماه هفتم از سال قمری و از ماه‌های حرام است. بر طبق روایات، اتفاقات گوناگونی در آن می‌افتد. امام رضا علیه السلام فرمود: در ماه رجب، سه ندا از آسمان طنین می‌افکند: یکی می‌گوید: "به هوش باشید که لعنت خدا بر ستمکاران باد"، دوّمی می‌گوید: "هان ای مؤمنان! رستاخیز، نزدیک است." و سومی می‌گوید: "خداوند آن گرامی را فرمان ظهور داده است، پس سخنان او را بشنوید و فرمان او را گردن نهید"[۱]. در سلسله روایاتی که در باب آشوب‌های جهانی وارد شده، از امیر المؤمنین علیه السلام آمده است: "همه شگفتی‌ها در میان جمادی و رجب است". یکی از مستمعان پرسید: ای امیر مؤمنان! این چه حادثه شگفت‌انگیزی است که این‌همه موجب تعجب شما شده است‌؟ فرمود: وای بر تو، چه چیزی شگفت‌انگیزتر از این‌که مردگان برخیزند و گردن زنده‌ها را بزنند[۲]. در روایت دیگری می‌خوانیم: "خروج سفیانی، یمانی و خراسانی، در یک روز و یک ماه و یک سال خواهد بود. هرسه در یک روز از ماه رجب یک سال، خروج خواهند کرد"[۳]. نیز در سالی که حضرت مهدی علیه السلام ظهور می‌کند، بیست و چهار باران رحمت می‌بارد که به وسیله آن‌ها زمین مرده را زنده می‌سازد، یکی از آن‌ها در ماه جمادی الثانیه می‌بارد و دیگری در ماه رجب که ده روز تمام طول می‌کشد و اثر آن در همه‌جا دیده می‌شود و برکت آن در همه‌جا ظاهر می‌گردد[۴]. همچنین آمده است: سالی که صیحه آسمانی در آن شنیده می‌شود، نشانه‌ای پیش از آن، در ماه رجب دیده می‌شود. گفته شد: آن نشانه چیست‌؟ امام صادق علیه السلام فرمود: سیمایی در قرص ماه دیده می‌شود..."[۵][۶].

پرسش‌های وابسته

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

Icon4.png با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید ... بسیاری از پانویس‌ها برخوردار از لینک انتقال به اطلاعات جدید هستند:  

  1. غیبة طوسی، ص ۲۶۸؛ بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۲۸۹.
  2. بحار الانوار، ج ۵۳، ص ۸۱.
  3. روزگار رهایی، ج ۲، ص ۱۱۰۱.
  4. الزام الناصب، ص ۱۸۵؛ روزگار رهایی، ج ۲، ص ۸۲۸.
  5. بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۲۳۳؛ ارشاد مفید، ص ۳۳۷.
  6. مجتبی تونه‌ای، موعودنامه، ص:۳۴۹.