شاهدان ولادت امام مهدی

از امامت‌پدیا
پرش به ناوبری پرش به جستجو

متن این جستار آزمایشی است، امید می رود در آینده نه چندان دور آماده شود.

این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون امام مهدیعلیه السلام است. "امام مهدی" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل امام مهدی (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

  • شیعه، برای اثبات ولادت حضرت مهدیعلیه السلام‏، ادله فراوانی اقامه کرده است؛ از جمله آن‏ها گواهی افرادی است که در سخنان خود به حضور هنگام ولادت آن حضرت اشاره کرده‏‌اند: امام حسن عسکریعلیه السلام در روایات فراوانی، به ولادت فرزند خود اشاره فرموده است[۱].
  • نیز حکیمه دختر امام جواد و عمه امام حسن عسکریعلیه السلام،- از زنان والا مقام نزد امامانعلیهم السلام و کسی که به دستور امام عسکریعلیه السلام، در شب ولادت حضرت مهدیعلیه السلام‏ حضور داشت - روایات ولادت حضرت مهدیعلیه السلام را نقل کرده است[۲].
  • همچنین نسیم و ماریه دو تن از خدمتگزاران خانه امام عسکریعلیه السلام از کسانی هستند که در شب ولادت، حضور داشته‏‌اند. ایشان گویند: چون‏ صاحب الزّمان به دنیا آمد، دو زانو بر زمین نهاد و دو انگشت اشاره را به طرف آسمان بلند کرد. آن‏گاه عطسه کرد و فرمود: " الْحَمْدُ لِلَّهِ‏ رَبِ‏ الْعالَمِينَ‏ وَ صَلَّى‏ اللَّهُ‏ عَلَى‏ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ‏ وَ سَلَّم‏‏‏‏"[۳]. ستمکاران پنداشته‏‌اند که حجّت خدا از میان رفته است.
  • اگر برای ما اذن در کلام بود، شک زایل می‌‏شد[۴].

شاهدان ولادت امام مهدی در موعودنامه

پرسش‌های وابسته

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

Icon4.png با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید ... بسیاری از پانویس‌ها برخوردار از لینک انتقال به اطلاعات جدید هستند:  

  1. ر. ک: محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۳۳۲، ح ۱۲؛ شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۲۳۴، ح ۲۰۳؛ شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۵۲۴، ح ۴، ص ۴۳۱، ح ۸
  2. شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، باب ۴۲، ح ۱؛ همچنین ر. ک: شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۲۳۸؛ اربلی، کشف الغمة، ج ۲، ص ۴۴۹
  3. شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۲۴۴، ح ۲۱۱؛ شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، باب ۴۲، ح ۵؛ همچنین ر. ک: راوندی، الخرائج و الجرایح، ج ۱۰، ص ۴۵۷، ح ۲
  4. سلیمیان، خدامراد، فرهنگ‌نامه مهدویت، ص:۲۶۷ - ۲۶۸.
  5. کشف الغمه، ج ۳، ص ۳۱۷؛ اصول کافی، ج ۱، ص ۳۲۹.
  6. روزگار رهایی، ج ۱، ص ۱۷۴.
  7. مجتبی تونه‌ای، موعودنامه، ص:۴۲۵.