شرایط ظهور امام مهدی

از دانشنامه امامت
(تغییرمسیر از شرایط ظهور)
پرش به: ناوبری، جستجو

متن این جستار آزمایشی است، امید می رود در آینده نه چندان دور آماده شود.

این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون امام مهدیعلیه السلام است. "امام مهدی" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل امام مهدی (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

  • شرایط ظهور، یعنی زمینه‏‌هایی که امکان تحقق ظهور امام عصرعلیه السلام را فراهم می‌‏آورد و آن را امری منطقی و لازم می‏‌نمایاند. شرایط ظهور، با نشانه‌‏های ظهور تفاوت دارد؛ برای مثال وجود شمار کافی از پاکدلان برای آغاز انقلاب جهانی در شمار شرایط ظهور می‌‏گنجد؛ ولی ندای آسمانی و خروج سفیانی، از نشانه‌‏های آن شمرده می‌‏شود. البته هردو باید پیش از ظهور تحقق یابند[۱]؛ زیرا ظهور، پس از آشکار شدن همه شرایط و نشانه‌‏های حتمی آن رخ می‌‏دهد؛ وگرنه به تحقّق مشروط پیش از وجود شرط و نیز دروغ بودن روایات نشانه‏‌های ظهور- که درستی آن‏ها به طور متواتر و قطعی احراز شده است - می‌‏انجامد[۲].
  • شرایط ظهور امام عصرعلیه السلام به طور کامل برای ما روشن نیست؛ اما با به‌ره‏گیری از سخنان معصومانعلیهم السلام استفاده می‌‏شود که بخشی از بنیادی‏‌ترین آن‏ها عبارت است از:
  1. وجود برنامه و طرحی متعالی که بتواند با ساختار درست، عدل واقعی را در جهان برپا سازد و سعادت و کمال آدمیان را به ارمغان آورد.
  2. وجود رهبر و هدایت‌گری بزرگ، شایسته و معصوم که از سوی خداوند سبحانه و تعالی منصوب شده است.
  3. وجود گروهی از انسان‏‌های پاکدل و فداکار که در اوج تقوا به سر می‏‌برند و برای دفاع همه ‏جانبه از برنامه امام معصومعلیه السلام آمادگی دارند.
  • بی‌‏تردید، برای پدید آمدن ظهور، باید این شرایط محقق شود. وحی و روایات متواتر و قطعی بر تحقق یافتن شرطهای اوّل و دوم گواهی می‏‌دهد.
  • شرط نخست با بعثت پیامبر خاتمصلى الله عليه وآله وسلم محقق شد. شرط دوم نیز با تولد فرزند امام عسکریعلیه السلام در سال ۲۵۵ ق تحقق یافت. آنچه تاکنون به وقوع نپیوسته، شرط سوم است. برای تحقق این شرط باید تلاش کرد و در جهت تربیت نفوس خویش و دیگران کوشید.
  • البته افزون بر شرط‌های یاد شده، احتمال وجود پاره‏ای شرایط دیگر نیز قوی می‌‏نماید. بی‌‏تردید باید همه آن شرایط واقع شود تا زمینه ظهور به طور کامل فراهم آید. برای تسریع در تحقق این شرایط و رخ نمودن روزگار آرمانی ظهور، دعا و تضرّع در درگاه احدیت بسیار سودمند است.
  • معصومانعلیهم السلام مؤمنان را به دعا در این‏ باره فرمان داده‏‌اند.
  • ناگفته نماند، گاهی اموری چون وضعیت اسفبار و آکنده از ستم جهان نیز از شرایط ظهور شمرده می‌‏شود.

ممکن است گروهی چنان پندارند که باید در جهت تحقّق این شرط کوشید و به ترویج فساد دست یازید تا پرده‌‏های غیبت سریع‏‌تر کنار رود و ظهور امام عصرعلیه السلام واقع شود. در نادرستی این پندار تردید نیست؛ زیرا:

  1. بسیاری از این پدیده‏‌ها که ممکن است از شرایط تلقی شوند، در شمار نشانه‌‏های ظهور جای دارند و ظهور، بر آن‏ها متوقف نیست.
  2. شرط ظهور بودن ستم فراگیر، قابل تأمل می‌‏نماید و می‌‏توان این پدیده را از نشانه‏‌های ظهور به شمار آورد حتی اگر آن از شرایط ظهور باشد، در شمار شرایط به معنای مصطلح نمی‌‏گنجد؛ زیرا ارتباط آن با ظهور، از نوع ارتباط سبب و مسبب نیست. افزون بر این، حتی اگر ستم فراگیر "شرط اصطلاحی ظهور" به شمار آید؛ در همگونی آن با دیگر شرطها و لزوم تلاش برای تحقق آن تردید وجود دارد؛ زیرا شرط قهری و تکوینی است؛ یعنی، جهان به رغم تلاش مؤمنان دلسوز، به سمت ستم فراگیر پیش می‏‌رود.
  • مؤمنان باید وظیفه خویش را انجام دهند و تکلیف الهی اهل ایمان را- بی‌آن‏که در نتیجه بی‌ندیشند- به جای آورند؛ زیرا نتیجه ندادن و توفیق نیافتن سبب سقوط تکلیف نمی‌‏شود[۳].

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

Icon4.png با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید ... بسیاری از پانویس‌ها برخوردار از لینک انتقال به اطلاعات جدید هستند:  

  1. البته در نشانه‏های ظهور، لازم نیست که تمام نشانه‌‏ها پیش از ظهور باشد؛ بلکه از روایات استفاده می‏شود بیشتر نشانه‏‌ها هم‏زمان و برخی پس از ظهور رخ خواهد داد؛ از این‏ رو نگارنده به جای نشانه‏‌های ظهور، نشانه‌‏های قیام را پیشنهاد می‏‌کند
  2. سیّد محمد صدر، تاریخ الغیبة الکبری، ص ۳۹۵
  3. سلیمیان، خدامراد،فرهنگ‌نامه مهدویت، ص:۲۶۸ - ۲۷۰.