قرآن ناطق

از دانشنامه امامت
پرش به ناوبری پرش به جستجو

متن این جستار آزمایشی است، امید می رود در آینده نه چندان دور آماده شود.

این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل قرآن ناطق (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

قرآن ناطق تجسّم عینی قرآن کریم، در وجود و زندگی و گفتار و رفتار امام معصوم است. قرآن صامت، همین کلام اللّه مکتوب بر اوراق است و قرآن ناطق، امام است. این تعبیر بخصوص دربارۀ حضرت علیعلیه السلام به‌کار رفته و خود آن حضرت نیز خود را قرآن ناطق شمرده است[۱].


مقدمه

  • وقتی در جنگ صفین، شامیان به نیرنگ قرآن بر سر نیزه کردند و عدّه‌ای ساده‌لوح در سپاه امام، فریب خوردند، حضرت فرمود انا القرآن النّاطق.[۲] نیز نقل شده که: انا کلام اللّه النّاطق[۳] وقتی زندگی کسی چون علیعلیه السلام تبلور و تجسّم احکام و معارف قرآن باشد، شناخت او شناخت قرآن می‌شود و همچنان‌که کلام الهی مبین اسلام و خواستۀ دین و پروردگار است، وجود امام نیز مفسّر و مبیّن و ترجمان قرآن است و در موارد شبهه و شک و در فتنه‌ها و ضلالت‌ها آن‌کس که از امام معصوم و علی بن ابی طالب پیروی کند، از حق پیروی کرده است، ازاین‌رو حضرت علیعلیه السلام در جنگ صفین وقتی دید برخی از سطحی‌نگران، فریب قرآن بر نیزه‌کردن دشمن را خورده‌اند و در نبرد با قاسطین سست شده‌اند، فرمود: قرآن ناطق و تجسّم قرآن منم، قرآن صامت را (که وسیلۀ فریب شده) واگذارید و دنبال من آیید، چراکه جز من تعبیرکننده و مفسّری برای قرآن نیست: هذا کتاب اللّه الصّامت و أنا المعبّر عنه، فخذوا بکتاب اللّه النّاطق و ذروا الحکم بکتاب اللّه الصّامت، اذ لا معبّر عنه غیری[۴] این مضمون در سخنی چنین بیان شده است: "اسلام با کلمات، "قرآن" است و با انسان‌ها، "امام" و با حرکات، "حج"...[۵][۶].

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

Icon4.png با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید ... بسیاری از پانویس‌ها برخوردار از لینک انتقال به اطلاعات جدید هستند:  

  1. محدثی، جواد، فرهنگ غدیر، ص:۴۸۴.
  2. ینابیع المودّة، ج ۱ ص ۲۱۴
  3. بحار الأنوار، ج ۷۹ ص ۱۹۹
  4. موسوعة الامام علی بن ابی طالب، ج ۸ ص ۲۰۷
  5. تحلیلی از مناس حج، شریعتی، ص ۳۱
  6. محدثی، جواد، فرهنگ غدیر، ص:۴۸۴.