آیه منذر و هادی

از دانشنامه امامت
(تغییرمسیر از هادی)
پرش به ناوبری پرش به جستجو

متن این جستار آزمایشی است، امید می رود در آینده نه چندان دور آماده شود.

این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل آیه منذر و هادی (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

آیه منذر و هادی در آیۀ ۷ سورۀ رعد آمده است: ﴿وَيَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُواْ لَوْلا أُنزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِّن رَّبِّهِ إِنَّمَا أَنتَ مُنذِرٌ وَلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ[۱].

مقدمه

  • در اینکه هادی در آیه چه معنی دارد، نقل‌ها و حدیث‌های مختلفی است. از جمله آنکه پیامبر خداصلى الله عليه وآله وسلم پس از نزول این آیه فرمود: "أنا المنذر و علیّ الهادی من بعدی، یا علیّ! بک یهتدی المهتدون"[۲] در روایات بسیاری، علی و امامان دیگر، به عنوان هدایتگران جامعه معرفی شده‌اند. به این آیه نیز برای اثبات امامت امیر مؤمنانعلیه السلام استدلال و استناد شده است و کلام پیامبر در هادی دانستن حضرت علیعلیه السلام، در منابع بسیاری از اهل سنت و شیعه نقل شده است.[۳] امام صادقعلیه السلام فرمود: "هر امامی هادی مردم قرنی است که در میان آنان به‌سر می‌برد و برای هر زمانی از میان ما هادی وجود دارد که مردم را به دین پیامبر خداصلى الله عليه وآله وسلم هدایت می‌کند، پس از پیامبر، هدایتگران علیعلیه السلام و یکایک اوصیای پس از اویند. 3به اینگونه احادیث، بر امامت و پیشوایی اهل بیتعلیهم السلام استدلال شده است.[۴]

آیه منذر و هادی یکی از ادله قرآنی نصب امام علی

هادی در موعودنامه

  • از القاب حضرت مهدی علیه السلام است. در تاریخ جهضمی در باب القاب ائمه علیهم السلام آمده است که "لقب قائم علیه السلام هادی مهدی است". در اخبار و ادعیه و زیارات، حضرت به این لقب، فراوان ذکر شده است. مهدی یعنی "هدایت‌شده" و هادی یعنی "هدایت‌کننده" و تفسیر هریک به دیگری جایز است. از امام صادق علیه السلام از معنای مهدی پرسیدند، فرمود: "آن‌که مردم را هدایت می‌کند." یعنی مهدی کسی است که مقام هدایت یافتنش به جایی رسیده که می‌تواند از جانب خداوند در مقام هدایت کردن برآید[۸][۹].

پرسش‌های وابسته

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

Icon4.png با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید ... بسیاری از پانویس‌ها برخوردار از لینک انتقال به اطلاعات جدید هستند:  

  1. ای پیامبر، تو تنها بیم‌دهنده‌ای و هرقومی را هدایتگری است.
  2. «من منذرم و علی هادی است، ای علی، هدایت‌یافتگان به سبب تو راه هدایت را می‌یابند» مجمع البیان، ج ۳ ص ۲۷۸
  3. نفحات الأزهار، ج ۲۰ ص ۲۹۷ تا ۳۶۸ احقاق الحق، ج ۳ ص ۸۸ و ج ۱۴ ص ۱۶۶
  4. محدثی، جواد، فرهنگ غدیر، ص:۳۷.
  5. تو، تنها بیم‌دهنده‌ای و هر گروهی رهنمونی دارد؛ سوره رعد، آیه:۷.
  6. «اى على! تو آن هدايتگرى، پس از من، ره‌يافتگان، با تو هدايت مى‌شوند» تفسیر ابن کثیر، ج ۲، ص ۵۰۳؛ تفسیر طبری، ج۱۳، ص ۱۰۸؛ تفسیر روح المعانی، ج ۱۳، ص ۱۰۸؛ تفسیر ثعلبی، ج ۵، ص ۲۷۲؛ تاریخ مذینة دمشق، ج ۴۲، ص ۳۵۹.
  7. قدردان قراملکی، محمد حسن، امامت، ص:۲۱۳ - ۲۲۲.
  8. نجم الثاقب، باب دوم.
  9. مجتبی تونه‌ای، موعودنامه، ص:۷۶۷.