آثار کفر - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - 'پژوهشکده تحقیقات اسلامی، پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق (ع)، '''فرهنگ شیعه'''' به 'پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق (ع)، '''فرهنگ شیعه''''

2023-06-11T20:30:43Z

جایگزینی متن - 'پژوهشکده تحقیقات اسلامی، پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق (ع)، '''فرهنگ شیعه'''' به 'پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق (ع)، '''فرهنگ شیعه''''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۰:۰۰
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1414.jpg\|22px]] ~~[[پژوهشکده تحقیقات اسلامی]]،~~ [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق (ع)، '''فرهنگ شیعه''']]		# [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق (ع)، '''فرهنگ شیعه''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Wasity: جایگزینی متن - '|22px]] 22px پژوهشکده تحقیقات اسلامی، [[فرهنگ شیعه'

2022-12-29T08:59:44Z

جایگزینی متن - '|22px]] 22px پژوهشکده تحقیقات اسلامی، [[فرهنگ شیعه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۲۹
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق (ع)، '''فرهنگ شیعه''']]		# [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[پژوهشکده تحقیقات اسلامی]]، [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق (ع)، '''فرهنگ شیعه''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani در ‏۳۱ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۲۱

2022-10-31T05:21:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۵۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = ~~[[آثار کفر در قرآن]] - [[آثار کفر در حدیث]] - [[آثار کفر در نهج البلاغه]] - [[آثار کفر در معارف دعا و زیارات]] -~~ [[آثار کفر در کلام ~~اسلامی]] - [[آثار کفر در اخلاق~~ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = ~~آثار کفر (پرسش)~~}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = کفر \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[آثار کفر در کلام اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* پیامدهایی است که [[کفر]] در [[رفتار]] درونی و برونی [[انسان]] دارد.		پیامدهایی است که [[کفر]] در [[رفتار]] درونی و برونی [[انسان]] دارد.
	* در نظر [[قرآن]]، مهم‌ترین آثار کفر عبارت‌اند:
			در نظر [[قرآن]]، مهم‌ترین آثار کفر عبارت‌اند:
	# '''[[دنیامداری]]:''' گستره دید [[کافران]] از [[جهان مادی]] فراتر نمی‌رود و از همین رو [[زندگی]] [[دنیایی]] برای آنان بسیار گیرا و فریبا است؛ تا آن پایه که هر چه می‌کنند، [[دنیا]] و مظاهر [[دنیوی]] را هدف‌ گرفته است. از این دیدگاه، ارزش‌های [[معنوی]] و خصلت‌های انسانی به چشم نمی‌آیند و قدری ندارند. [[قرآن کریم]] نیز از این [[حقیقت]] یاد می‌کند و بیان می‌دارد که [[زندگی]] [[دنیا]] در چشم [[کافران]] آراسته شده است و آنان [[زندگی دنیوی]] را بر [[زندگی]] [[اخروی]] ترجیح می‌دهند<ref>{{متن قرآن\|زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُواْ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَيَسْخَرُونَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُواْ وَالَّذِينَ اتَّقَواْ فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَاللَّهُ يَرْزُقُ مَن يَشَاء بِغَيْرِ حِسَابٍ}}؛ سوره بقره، آیه ۲۱۲؛ {{متن قرآن\|اللَّهِ الَّذِي لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ وَوَيْلٌ لِّلْكَافِرِينَ مِنْ عَذَابٍ شَدِيدٍ الَّذِينَ يَسْتَحِبُّونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا عَلَى الآخِرَةِ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًا أُوْلَئِكَ فِي ضَلالٍ بَعِيدٍ}}؛ سوره ابراهیم، آیه ۲ و ۳.</ref>.		# '''[[دنیامداری]]:''' گستره دید [[کافران]] از [[جهان مادی]] فراتر نمی‌رود و از همین رو [[زندگی]] [[دنیایی]] برای آنان بسیار گیرا و فریبا است؛ تا آن پایه که هر چه می‌کنند، [[دنیا]] و مظاهر [[دنیوی]] را هدف‌ گرفته است. از این دیدگاه، ارزش‌های [[معنوی]] و خصلت‌های انسانی به چشم نمی‌آیند و قدری ندارند. [[قرآن کریم]] نیز از این [[حقیقت]] یاد می‌کند و بیان می‌دارد که [[زندگی]] [[دنیا]] در چشم [[کافران]] آراسته شده است و آنان [[زندگی دنیوی]] را بر [[زندگی]] [[اخروی]] ترجیح می‌دهند<ref>{{متن قرآن\|زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُواْ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَيَسْخَرُونَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُواْ وَالَّذِينَ اتَّقَواْ فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَاللَّهُ يَرْزُقُ مَن يَشَاء بِغَيْرِ حِسَابٍ}}؛ سوره بقره، آیه ۲۱۲؛ {{متن قرآن\|اللَّهِ الَّذِي لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ وَوَيْلٌ لِّلْكَافِرِينَ مِنْ عَذَابٍ شَدِيدٍ الَّذِينَ يَسْتَحِبُّونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا عَلَى الآخِرَةِ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًا أُوْلَئِكَ فِي ضَلالٍ بَعِيدٍ}}؛ سوره ابراهیم، آیه ۲ و ۳.</ref>.
	# '''[[ولایت طاغوت]]:''' از آن رو که [[کافران]] [[خداوند متعال]] را [[باور]] ندارند، [[دل]] به غیر می‌سپارند و خویشتن را از [[ولایت الهی]] [[محروم]] می‌سازند و در دام [[ولایت]] [[طاغوت‌ها]] گرفتار می‌آیند و به [[گمراهی]] در می‌لغزند. [[قرآن کریم]] از این [[حقیقت]]، چنین یاد می‌کند: "و کسانی که [[کافر]] شدند، سرورانشان، طاغوت‌اند که آنان را از [[روشنایی]] به سوی تاریکی‌ها به در می‌برند. آنان اهل آتش‌اند که خود، در آن جاودان‌اند"<ref>{{متن قرآن\| اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُواْ يُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَالَّذِينَ كَفَرُواْ أَوْلِيَاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ أُوْلَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ}}؛ سوره بقره، آیه ۲۵۷.</ref>. [[ولایت]] [[طاغوت]] تنها بدین معنا نیست که کسی در رکاب [[طاغوت]] به [[جنگ]] رَوَد؛ بلکه هر گونه [[پیروی]] و [[یاری]] و حتی [[بی‌تفاوتی]] و [[سکوت]] را در بر می‌گیرد.		# '''[[ولایت طاغوت]]:''' از آن رو که [[کافران]] [[خداوند متعال]] را [[باور]] ندارند، [[دل]] به غیر می‌سپارند و خویشتن را از [[ولایت الهی]] [[محروم]] می‌سازند و در دام [[ولایت]] [[طاغوت‌ها]] گرفتار می‌آیند و به [[گمراهی]] در می‌لغزند. [[قرآن کریم]] از این [[حقیقت]]، چنین یاد می‌کند: "و کسانی که [[کافر]] شدند، سرورانشان، طاغوت‌اند که آنان را از [[روشنایی]] به سوی تاریکی‌ها به در می‌برند. آنان اهل آتش‌اند که خود، در آن جاودان‌اند"<ref>{{متن قرآن\| اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُواْ يُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَالَّذِينَ كَفَرُواْ أَوْلِيَاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ أُوْلَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ}}؛ سوره بقره، آیه ۲۵۷.</ref>. [[ولایت]] [[طاغوت]] تنها بدین معنا نیست که کسی در رکاب [[طاغوت]] به [[جنگ]] رَوَد؛ بلکه هر گونه [[پیروی]] و [[یاری]] و حتی [[بی‌تفاوتی]] و [[سکوت]] را در بر می‌گیرد.
خط ۱۳:		خط ۱۴:
	# '''[[تجمل‌گرایی]] و [[عشرت‌طلبی]]:''' [[کافران]]، [[دنیا]] را خانه اول و آخر خویش می‌پندارند و همه سعی و [[همت]] خویش را برای بهره‌مندی از مواهب [[دنیوی]] به کار می‌گیرند. تنها در پی مرکب و مسکن و [[مال و منال]] و [[زن]] و فرزندند و در [[زندگی]] خویش، فقط لذت‌های جسمانی را می‌جویند. [[قرآن کریم]] در این باره می‌فرماید: "و کسانی که [[کافر]] شدند، از متاع زودگذر [[دنیایی]] بهره می‌جویند و همچون چارپایان می‌خورند و سر انجام، [[آتش دوزخ]] [[جایگاه]] آنان است"<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ وَالَّذِينَ كَفَرُوا يَتَمَتَّعُونَ وَيَأْكُلُونَ كَمَا تَأْكُلُ الأَنْعَامُ وَالنَّارُ مَثْوًى لَّهُمْ}}؛ سوره محمد، آیه ۱۲.</ref>.		# '''[[تجمل‌گرایی]] و [[عشرت‌طلبی]]:''' [[کافران]]، [[دنیا]] را خانه اول و آخر خویش می‌پندارند و همه سعی و [[همت]] خویش را برای بهره‌مندی از مواهب [[دنیوی]] به کار می‌گیرند. تنها در پی مرکب و مسکن و [[مال و منال]] و [[زن]] و فرزندند و در [[زندگی]] خویش، فقط لذت‌های جسمانی را می‌جویند. [[قرآن کریم]] در این باره می‌فرماید: "و کسانی که [[کافر]] شدند، از متاع زودگذر [[دنیایی]] بهره می‌جویند و همچون چارپایان می‌خورند و سر انجام، [[آتش دوزخ]] [[جایگاه]] آنان است"<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ وَالَّذِينَ كَفَرُوا يَتَمَتَّعُونَ وَيَأْكُلُونَ كَمَا تَأْكُلُ الأَنْعَامُ وَالنَّارُ مَثْوًى لَّهُمْ}}؛ سوره محمد، آیه ۱۲.</ref>.
	# '''[[تعصب جاهلی]]:''' حب ذات از غریزه‌های پایدار و جاندار [[انسان]] است. [[اسلام]] نیز بدین غریزه اعتبار داده است و آن را [[نامشروع]] و غیر انسانی نمی‌انگارد؛ اما تا آنجا که [[آدمی]] را در برابر [[حق]] جای ندهد و به [[باطل]] پیوند نزند. [[کافران]] بر اثر علاقه فراوان به خود و آنچه متعلق به خویشتن می‌‌پندارند، به [[تعصب]] و [[حمیت]] جاهلانه گرفتار می‌آیند و بر [[حق]] پای می‌نهند و از [[عدالت]] می‌گذرند. [[قرآن]] این صفت را سخت [[نکوهش]] می‌کند و از نشانه‌های [[کفر]] می‌داند<ref>{{متن قرآن\|إِذْ جَعَلَ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي قُلُوبِهِمُ الْحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ الْجَاهِلِيَّةِ فَأَنزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَى رَسُولِهِ وَعَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَأَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ التَّقْوَى وَكَانُوا أَحَقَّ بِهَا وَأَهْلَهَا وَكَانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمًا}}؛ سوره فتح، آیه ۲۶.</ref>.		# '''[[تعصب جاهلی]]:''' حب ذات از غریزه‌های پایدار و جاندار [[انسان]] است. [[اسلام]] نیز بدین غریزه اعتبار داده است و آن را [[نامشروع]] و غیر انسانی نمی‌انگارد؛ اما تا آنجا که [[آدمی]] را در برابر [[حق]] جای ندهد و به [[باطل]] پیوند نزند. [[کافران]] بر اثر علاقه فراوان به خود و آنچه متعلق به خویشتن می‌‌پندارند، به [[تعصب]] و [[حمیت]] جاهلانه گرفتار می‌آیند و بر [[حق]] پای می‌نهند و از [[عدالت]] می‌گذرند. [[قرآن]] این صفت را سخت [[نکوهش]] می‌کند و از نشانه‌های [[کفر]] می‌داند<ref>{{متن قرآن\|إِذْ جَعَلَ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي قُلُوبِهِمُ الْحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ الْجَاهِلِيَّةِ فَأَنزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَى رَسُولِهِ وَعَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَأَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ التَّقْوَى وَكَانُوا أَحَقَّ بِهَا وَأَهْلَهَا وَكَانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمًا}}؛ سوره فتح، آیه ۲۶.</ref>.
	# '''[[ناامیدی]]:''' [[کافران]] از آن رو که به [[خدا]] و [[معاد]] [[ایمان]] ندارند، در [[تاریکی]] سر در گم‌اند. نه از خویش خبر دارند و نه به [[آینده]] [[امید]] می‌برند. آنان از [[امید]] به [[امدادهای الهی]] و گشایش‌های آسمانی محروم‌اند و در [[سختی‌ها]] و دشواری‌ها به [[نا امیدی]] و افسردگی دچارند. [[قرآن کریم]] نیز از زبان [[حضرت یعقوب]] {{ع}} [[ناامیدی]] و [[یأس]] را صفات [[کافران]] می‌خواند<ref>{{متن قرآن\|يَا بَنِيَّ اذْهَبُواْ فَتَحَسَّسُواْ مِن يُوسُفَ وَأَخِيهِ وَلاَ تَيْأَسُواْ مِن رَّوْحِ اللَّهِ إِنَّهُ لاَ يَيْأَسُ مِن رَّوْحِ اللَّهِ إِلاَّ الْقَوْمُ الْكَافِرُونَ}}؛ سوره یوسف، آیه ۸۷.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 35-37.</ref>.		# '''[[ناامیدی]]:''' [[کافران]] از آن رو که به [[خدا]] و [[معاد]] [[ایمان]] ندارند، در [[تاریکی]] سر در گم‌اند. نه از خویش خبر دارند و نه به [[آینده]] [[امید]] می‌برند. آنان از [[امید]] به [[امدادهای الهی]] و گشایش‌های آسمانی محروم‌اند و در [[سختی‌ها]] و دشواری‌ها به [[نا امیدی]] و افسردگی دچارند. [[قرآن کریم]] نیز از زبان [[حضرت یعقوب]] {{ع}} [[ناامیدی]] و [[یأس]] را صفات [[کافران]] می‌خواند<ref>{{متن قرآن\|يَا بَنِيَّ اذْهَبُواْ فَتَحَسَّسُواْ مِن يُوسُفَ وَأَخِيهِ وَلاَ تَيْأَسُواْ مِن رَّوْحِ اللَّهِ إِنَّهُ لاَ يَيْأَسُ مِن رَّوْحِ اللَّهِ إِلاَّ الْقَوْمُ الْكَافِرُونَ}}؛ سوره یوسف، آیه ۸۷.</ref>.<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص ۳۵-۳۷.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق (ع)، '''فرهنگ شیعه''']]		# [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق (ع)، '''فرهنگ شیعه''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T09:43:35Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۱۳
خط ۵:		خط ۵:
	* پیامدهایی است که [[کفر]] در [[رفتار]] درونی و برونی [[انسان]] دارد.		* پیامدهایی است که [[کفر]] در [[رفتار]] درونی و برونی [[انسان]] دارد.
	* در نظر [[قرآن]]، مهم‌ترین آثار کفر عبارت‌اند:		* در نظر [[قرآن]]، مهم‌ترین آثار کفر عبارت‌اند:
	#'''[[دنیامداری]]:''' گستره دید [[کافران]] از [[جهان مادی]] فراتر نمی‌رود و از همین رو [[زندگی]] [[دنیایی]] برای آنان بسیار گیرا و فریبا است؛ تا آن پایه که هر چه می‌کنند، [[دنیا]] و مظاهر [[دنیوی]] را هدف‌ گرفته است. از این دیدگاه، ارزش‌های [[معنوی]] و خصلت‌های انسانی به چشم نمی‌آیند و قدری ندارند. [[قرآن کریم]] نیز از این [[حقیقت]] یاد می‌کند و بیان می‌دارد که [[زندگی]] [[دنیا]] در چشم [[کافران]] آراسته شده است و آنان [[زندگی دنیوی]] را بر [[زندگی]] [[اخروی]] ترجیح می‌دهند<ref>{{متن قرآن\|زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُواْ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَيَسْخَرُونَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُواْ وَالَّذِينَ اتَّقَواْ فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَاللَّهُ يَرْزُقُ مَن يَشَاء بِغَيْرِ حِسَابٍ}}؛ سوره بقره، آیه ۲۱۲؛ {{متن قرآن\|اللَّهِ الَّذِي لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ وَوَيْلٌ لِّلْكَافِرِينَ مِنْ عَذَابٍ شَدِيدٍ الَّذِينَ يَسْتَحِبُّونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا عَلَى الآخِرَةِ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًا أُوْلَئِكَ فِي ضَلالٍ بَعِيدٍ}}؛ سوره ابراهیم، آیه ۲ و ۳.</ref>.		# '''[[دنیامداری]]:''' گستره دید [[کافران]] از [[جهان مادی]] فراتر نمی‌رود و از همین رو [[زندگی]] [[دنیایی]] برای آنان بسیار گیرا و فریبا است؛ تا آن پایه که هر چه می‌کنند، [[دنیا]] و مظاهر [[دنیوی]] را هدف‌ گرفته است. از این دیدگاه، ارزش‌های [[معنوی]] و خصلت‌های انسانی به چشم نمی‌آیند و قدری ندارند. [[قرآن کریم]] نیز از این [[حقیقت]] یاد می‌کند و بیان می‌دارد که [[زندگی]] [[دنیا]] در چشم [[کافران]] آراسته شده است و آنان [[زندگی دنیوی]] را بر [[زندگی]] [[اخروی]] ترجیح می‌دهند<ref>{{متن قرآن\|زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُواْ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَيَسْخَرُونَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُواْ وَالَّذِينَ اتَّقَواْ فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَاللَّهُ يَرْزُقُ مَن يَشَاء بِغَيْرِ حِسَابٍ}}؛ سوره بقره، آیه ۲۱۲؛ {{متن قرآن\|اللَّهِ الَّذِي لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ وَوَيْلٌ لِّلْكَافِرِينَ مِنْ عَذَابٍ شَدِيدٍ الَّذِينَ يَسْتَحِبُّونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا عَلَى الآخِرَةِ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًا أُوْلَئِكَ فِي ضَلالٍ بَعِيدٍ}}؛ سوره ابراهیم، آیه ۲ و ۳.</ref>.
	#'''[[ولایت طاغوت]]:''' از آن رو که [[کافران]] [[خداوند متعال]] را [[باور]] ندارند، [[دل]] به غیر می‌سپارند و خویشتن را از [[ولایت الهی]] [[محروم]] می‌سازند و در دام [[ولایت]] [[طاغوت‌ها]] گرفتار می‌آیند و به [[گمراهی]] در می‌لغزند. [[قرآن کریم]] از این [[حقیقت]]، چنین یاد می‌کند: "و کسانی که [[کافر]] شدند، سرورانشان، طاغوت‌اند که آنان را از [[روشنایی]] به سوی تاریکی‌ها به در می‌برند. آنان اهل آتش‌اند که خود، در آن جاودان‌اند"<ref>{{متن قرآن\| اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُواْ يُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَالَّذِينَ كَفَرُواْ أَوْلِيَاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ أُوْلَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ}}؛ سوره بقره، آیه ۲۵۷.</ref>. [[ولایت]] [[طاغوت]] تنها بدین معنا نیست که کسی در رکاب [[طاغوت]] به [[جنگ]] رَوَد؛ بلکه هر گونه [[پیروی]] و [[یاری]] و حتی [[بی‌تفاوتی]] و [[سکوت]] را در بر می‌گیرد.		# '''[[ولایت طاغوت]]:''' از آن رو که [[کافران]] [[خداوند متعال]] را [[باور]] ندارند، [[دل]] به غیر می‌سپارند و خویشتن را از [[ولایت الهی]] [[محروم]] می‌سازند و در دام [[ولایت]] [[طاغوت‌ها]] گرفتار می‌آیند و به [[گمراهی]] در می‌لغزند. [[قرآن کریم]] از این [[حقیقت]]، چنین یاد می‌کند: "و کسانی که [[کافر]] شدند، سرورانشان، طاغوت‌اند که آنان را از [[روشنایی]] به سوی تاریکی‌ها به در می‌برند. آنان اهل آتش‌اند که خود، در آن جاودان‌اند"<ref>{{متن قرآن\| اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُواْ يُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَالَّذِينَ كَفَرُواْ أَوْلِيَاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ أُوْلَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ}}؛ سوره بقره، آیه ۲۵۷.</ref>. [[ولایت]] [[طاغوت]] تنها بدین معنا نیست که کسی در رکاب [[طاغوت]] به [[جنگ]] رَوَد؛ بلکه هر گونه [[پیروی]] و [[یاری]] و حتی [[بی‌تفاوتی]] و [[سکوت]] را در بر می‌گیرد.
	#'''[[عدالت ستیزی]]:''' نشانه‌ای دیگر از [[کفر]] است که [[قرآن کریم]] از آن یاد می‌کند و [[کافران]] را بدین روی به [[عذاب]] دردناک [[قیامت]] [[وعید]] می‌دهد<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَيَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَيَقْتُلُونَ الَّذِينَ يَأْمُرُونَ بِالْقِسْطِ مِنَ النَّاسِ فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ }}؛ سوره آل عمران، آیه ۲۱.</ref>.		# '''[[عدالت ستیزی]]:''' نشانه‌ای دیگر از [[کفر]] است که [[قرآن کریم]] از آن یاد می‌کند و [[کافران]] را بدین روی به [[عذاب]] دردناک [[قیامت]] [[وعید]] می‌دهد<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَيَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَيَقْتُلُونَ الَّذِينَ يَأْمُرُونَ بِالْقِسْطِ مِنَ النَّاسِ فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ }}؛ سوره آل عمران، آیه ۲۱.</ref>.
	#'''[[حق پنداشتن باطل]]:''' از نظر [[قرآن]]، آنان که تن به [[باطل]] می‌دهند و از آن به [[دفاع]] بر می‌خیزند و از [[حق]] روی بر می‌تابند و [[اندیشه]] [[باطل]] خویش را به جامه [[حق]] در می‌آورند، دچار گونه‌ای [[کفر]] هستند<ref>{{متن قرآن\| الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا أُوْلَئِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ وَلِقَائِهِ فَحَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فَلا نُقِيمُ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَزْنًا }}؛ سوره کهف، آیه ۱۰۴ و ۱۰۵.</ref>.		# '''[[حق پنداشتن باطل]]:''' از نظر [[قرآن]]، آنان که تن به [[باطل]] می‌دهند و از آن به [[دفاع]] بر می‌خیزند و از [[حق]] روی بر می‌تابند و [[اندیشه]] [[باطل]] خویش را به جامه [[حق]] در می‌آورند، دچار گونه‌ای [[کفر]] هستند<ref>{{متن قرآن\| الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا أُوْلَئِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ وَلِقَائِهِ فَحَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فَلا نُقِيمُ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَزْنًا }}؛ سوره کهف، آیه ۱۰۴ و ۱۰۵.</ref>.
	#'''[[بهانه‌جویی]] و [[مسئولیت‌گریزی]]:''' [[مؤمن]] در برابر همنوعان خویش [[مسئول]] است و بنابر [[آموزه‌های اسلامی]] می‌باید خویش را در [[سرنوشت]] همکیشان شریک بداند و دست [[همکاری]] و [[همیاری]] به سوی آنان دراز کند. این فریضه [[اجتماعی]] تنها در سایه [[ایمان دینی]] [[لباس]] تحقق بر تن می‌کند. آنان که [[خدا]] را [[باور]] ندارند و همه چیز را در [[زندگی]] این‌دنیایی بامعنا می‌یابند، تن به چنین مسئولیتی نمی‌دهند و راه [[بهانه‌جویی]] در پیش می‌گیرند. [[قرآن کریم]] درباره چنین کسانی می‌فرماید: "و چون به آنان گفته می‌شود: از آن رزقی که [[خدا]] به شما داده، [[انفاق]] کنید، کسانی که [[کافر]] شده‌اند به [[مؤمنان]] می‌گویند: آیا کسی را بخورانیم که اگر [[خدا]] می‌خواست [خود] او را روزی می‌داد؟!"<ref>{{متن قرآن\|وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ أَنفِقُوا مِمَّا رَزَقَكُمْ اللَّهُ قَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا أَنُطْعِمُ مَن لَّوْ يَشَاء اللَّهُ أَطْعَمَهُ إِنْ أَنتُمْ إِلاَّ فِي ضَلالٍ مُّبِينٍ}}؛ سوره یس، آیه ۴۷.</ref>.		# '''[[بهانه‌جویی]] و [[مسئولیت‌گریزی]]:''' [[مؤمن]] در برابر همنوعان خویش [[مسئول]] است و بنابر [[آموزه‌های اسلامی]] می‌باید خویش را در [[سرنوشت]] همکیشان شریک بداند و دست [[همکاری]] و [[همیاری]] به سوی آنان دراز کند. این فریضه [[اجتماعی]] تنها در سایه [[ایمان دینی]] [[لباس]] تحقق بر تن می‌کند. آنان که [[خدا]] را [[باور]] ندارند و همه چیز را در [[زندگی]] این‌دنیایی بامعنا می‌یابند، تن به چنین مسئولیتی نمی‌دهند و راه [[بهانه‌جویی]] در پیش می‌گیرند. [[قرآن کریم]] درباره چنین کسانی می‌فرماید: "و چون به آنان گفته می‌شود: از آن رزقی که [[خدا]] به شما داده، [[انفاق]] کنید، کسانی که [[کافر]] شده‌اند به [[مؤمنان]] می‌گویند: آیا کسی را بخورانیم که اگر [[خدا]] می‌خواست [خود] او را روزی می‌داد؟!"<ref>{{متن قرآن\|وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ أَنفِقُوا مِمَّا رَزَقَكُمْ اللَّهُ قَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا أَنُطْعِمُ مَن لَّوْ يَشَاء اللَّهُ أَطْعَمَهُ إِنْ أَنتُمْ إِلاَّ فِي ضَلالٍ مُّبِينٍ}}؛ سوره یس، آیه ۴۷.</ref>.
	#'''[[غرور]] و [[اختلاف‌افکنی]]:''' [[قرآن کریم]]، [[مغرور]] بودن و [[اختلاف]] انداختن میان [[بندگان خدا]] را از نشانه‌های [[کفر]] می‌شمارد<ref>{{متن قرآن\|بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي عِزَّةٍ وَشِقَاقٍ}}؛ سوره ص، آیه ۲.</ref>. آنان که به مبدأ و [[معاد]] [[ایمان]] ندارند و از [[تهذیب نفس]] گریزان‌اند، چون به [[قدرت]] و [[ثروت]] و هیبت می‌رسند، در بند [[غرور]] و [[طغیان]] [[اسیر]] می‌شوند<ref>{{متن قرآن\|كَلاَّ إِنَّ الإِنسَانَ لَيَطْغَى أَن رَّآهُ اسْتَغْنَى}}؛ سوره علق، ۶ و ۷.</ref> و دیگران را به [[پیروی]] از خویش فرا می‌خوانند و در [[جامعه]] شکاف می‌اندازند.		# '''[[غرور]] و [[اختلاف‌افکنی]]:''' [[قرآن کریم]]، [[مغرور]] بودن و [[اختلاف]] انداختن میان [[بندگان خدا]] را از نشانه‌های [[کفر]] می‌شمارد<ref>{{متن قرآن\|بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي عِزَّةٍ وَشِقَاقٍ}}؛ سوره ص، آیه ۲.</ref>. آنان که به مبدأ و [[معاد]] [[ایمان]] ندارند و از [[تهذیب نفس]] گریزان‌اند، چون به [[قدرت]] و [[ثروت]] و هیبت می‌رسند، در بند [[غرور]] و [[طغیان]] [[اسیر]] می‌شوند<ref>{{متن قرآن\|كَلاَّ إِنَّ الإِنسَانَ لَيَطْغَى أَن رَّآهُ اسْتَغْنَى}}؛ سوره علق، ۶ و ۷.</ref> و دیگران را به [[پیروی]] از خویش فرا می‌خوانند و در [[جامعه]] شکاف می‌اندازند.
	#'''[[تجمل‌گرایی]] و [[عشرت‌طلبی]]:''' [[کافران]]، [[دنیا]] را خانه اول و آخر خویش می‌پندارند و همه سعی و [[همت]] خویش را برای بهره‌مندی از مواهب [[دنیوی]] به کار می‌گیرند. تنها در پی مرکب و مسکن و [[مال و منال]] و [[زن]] و فرزندند و در [[زندگی]] خویش، فقط لذت‌های جسمانی را می‌جویند. [[قرآن کریم]] در این باره می‌فرماید: "و کسانی که [[کافر]] شدند، از متاع زودگذر [[دنیایی]] بهره می‌جویند و همچون چارپایان می‌خورند و سر انجام، [[آتش دوزخ]] [[جایگاه]] آنان است"<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ وَالَّذِينَ كَفَرُوا يَتَمَتَّعُونَ وَيَأْكُلُونَ كَمَا تَأْكُلُ الأَنْعَامُ وَالنَّارُ مَثْوًى لَّهُمْ}}؛ سوره محمد، آیه ۱۲.</ref>.		# '''[[تجمل‌گرایی]] و [[عشرت‌طلبی]]:''' [[کافران]]، [[دنیا]] را خانه اول و آخر خویش می‌پندارند و همه سعی و [[همت]] خویش را برای بهره‌مندی از مواهب [[دنیوی]] به کار می‌گیرند. تنها در پی مرکب و مسکن و [[مال و منال]] و [[زن]] و فرزندند و در [[زندگی]] خویش، فقط لذت‌های جسمانی را می‌جویند. [[قرآن کریم]] در این باره می‌فرماید: "و کسانی که [[کافر]] شدند، از متاع زودگذر [[دنیایی]] بهره می‌جویند و همچون چارپایان می‌خورند و سر انجام، [[آتش دوزخ]] [[جایگاه]] آنان است"<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ وَالَّذِينَ كَفَرُوا يَتَمَتَّعُونَ وَيَأْكُلُونَ كَمَا تَأْكُلُ الأَنْعَامُ وَالنَّارُ مَثْوًى لَّهُمْ}}؛ سوره محمد، آیه ۱۲.</ref>.
	#'''[[تعصب جاهلی]]:''' حب ذات از غریزه‌های پایدار و جاندار [[انسان]] است. [[اسلام]] نیز بدین غریزه اعتبار داده است و آن را [[نامشروع]] و غیر انسانی نمی‌انگارد؛ اما تا آنجا که [[آدمی]] را در برابر [[حق]] جای ندهد و به [[باطل]] پیوند نزند. [[کافران]] بر اثر علاقه فراوان به خود و آنچه متعلق به خویشتن می‌‌پندارند، به [[تعصب]] و [[حمیت]] جاهلانه گرفتار می‌آیند و بر [[حق]] پای می‌نهند و از [[عدالت]] می‌گذرند. [[قرآن]] این صفت را سخت [[نکوهش]] می‌کند و از نشانه‌های [[کفر]] می‌داند<ref>{{متن قرآن\|إِذْ جَعَلَ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي قُلُوبِهِمُ الْحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ الْجَاهِلِيَّةِ فَأَنزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَى رَسُولِهِ وَعَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَأَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ التَّقْوَى وَكَانُوا أَحَقَّ بِهَا وَأَهْلَهَا وَكَانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمًا}}؛ سوره فتح، آیه ۲۶.</ref>.		# '''[[تعصب جاهلی]]:''' حب ذات از غریزه‌های پایدار و جاندار [[انسان]] است. [[اسلام]] نیز بدین غریزه اعتبار داده است و آن را [[نامشروع]] و غیر انسانی نمی‌انگارد؛ اما تا آنجا که [[آدمی]] را در برابر [[حق]] جای ندهد و به [[باطل]] پیوند نزند. [[کافران]] بر اثر علاقه فراوان به خود و آنچه متعلق به خویشتن می‌‌پندارند، به [[تعصب]] و [[حمیت]] جاهلانه گرفتار می‌آیند و بر [[حق]] پای می‌نهند و از [[عدالت]] می‌گذرند. [[قرآن]] این صفت را سخت [[نکوهش]] می‌کند و از نشانه‌های [[کفر]] می‌داند<ref>{{متن قرآن\|إِذْ جَعَلَ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي قُلُوبِهِمُ الْحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ الْجَاهِلِيَّةِ فَأَنزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَى رَسُولِهِ وَعَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَأَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ التَّقْوَى وَكَانُوا أَحَقَّ بِهَا وَأَهْلَهَا وَكَانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمًا}}؛ سوره فتح، آیه ۲۶.</ref>.
	#'''[[ناامیدی]]:''' [[کافران]] از آن رو که به [[خدا]] و [[معاد]] [[ایمان]] ندارند، در [[تاریکی]] سر در گم‌اند. نه از خویش خبر دارند و نه به [[آینده]] [[امید]] می‌برند. آنان از [[امید]] به [[امدادهای الهی]] و گشایش‌های آسمانی محروم‌اند و در [[سختی‌ها]] و دشواری‌ها به [[نا امیدی]] و افسردگی دچارند. [[قرآن کریم]] نیز از زبان [[حضرت یعقوب]]{{ع}} [[ناامیدی]] و [[یأس]] را صفات [[کافران]] می‌خواند<ref>{{متن قرآن\|يَا بَنِيَّ اذْهَبُواْ فَتَحَسَّسُواْ مِن يُوسُفَ وَأَخِيهِ وَلاَ تَيْأَسُواْ مِن رَّوْحِ اللَّهِ إِنَّهُ لاَ يَيْأَسُ مِن رَّوْحِ اللَّهِ إِلاَّ الْقَوْمُ الْكَافِرُونَ}}؛ سوره یوسف، آیه ۸۷.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 35-37.</ref>.		# '''[[ناامیدی]]:''' [[کافران]] از آن رو که به [[خدا]] و [[معاد]] [[ایمان]] ندارند، در [[تاریکی]] سر در گم‌اند. نه از خویش خبر دارند و نه به [[آینده]] [[امید]] می‌برند. آنان از [[امید]] به [[امدادهای الهی]] و گشایش‌های آسمانی محروم‌اند و در [[سختی‌ها]] و دشواری‌ها به [[نا امیدی]] و افسردگی دچارند. [[قرآن کریم]] نیز از زبان [[حضرت یعقوب]] {{ع}} [[ناامیدی]] و [[یأس]] را صفات [[کافران]] می‌خواند<ref>{{متن قرآن\|يَا بَنِيَّ اذْهَبُواْ فَتَحَسَّسُواْ مِن يُوسُفَ وَأَخِيهِ وَلاَ تَيْأَسُواْ مِن رَّوْحِ اللَّهِ إِنَّهُ لاَ يَيْأَسُ مِن رَّوْحِ اللَّهِ إِلاَّ الْقَوْمُ الْكَافِرُونَ}}؛ سوره یوسف، آیه ۸۷.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 35-37.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-08-24T06:40:09Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۱۰
خط ۲:		خط ۲:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[آثار کفر در قرآن]] - [[آثار کفر در حدیث]] - [[آثار کفر در نهج البلاغه]] - [[آثار کفر در معارف دعا و زیارات]] - [[آثار کفر در کلام اسلامی]] - [[آثار کفر در اخلاق اسلامی]]\| پرسش مرتبط = آثار کفر (پرسش)}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[آثار کفر در قرآن]] - [[آثار کفر در حدیث]] - [[آثار کفر در نهج البلاغه]] - [[آثار کفر در معارف دعا و زیارات]] - [[آثار کفر در کلام اسلامی]] - [[آثار کفر در اخلاق اسلامی]]\| پرسش مرتبط = آثار کفر (پرسش)}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	*پیامدهایی است که [[کفر]] در [[رفتار]] درونی و برونی [[انسان]] دارد.		* پیامدهایی است که [[کفر]] در [[رفتار]] درونی و برونی [[انسان]] دارد.
	*در نظر [[قرآن]]، مهم‌ترین آثار کفر عبارت‌اند:		* در نظر [[قرآن]]، مهم‌ترین آثار کفر عبارت‌اند:
	#'''[[دنیامداری]]:''' گستره دید [[کافران]] از [[جهان مادی]] فراتر نمی‌رود و از همین رو [[زندگی]] [[دنیایی]] برای آنان بسیار گیرا و فریبا است؛ تا آن پایه که هر چه می‌کنند، [[دنیا]] و مظاهر [[دنیوی]] را هدف‌ گرفته است. از این دیدگاه، ارزش‌های [[معنوی]] و خصلت‌های انسانی به چشم نمی‌آیند و قدری ندارند. [[قرآن کریم]] نیز از این [[حقیقت]] یاد می‌کند و بیان می‌دارد که [[زندگی]] [[دنیا]] در چشم [[کافران]] آراسته شده است و آنان [[زندگی دنیوی]] را بر [[زندگی]] [[اخروی]] ترجیح می‌دهند<ref>{{متن قرآن\|زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُواْ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَيَسْخَرُونَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُواْ وَالَّذِينَ اتَّقَواْ فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَاللَّهُ يَرْزُقُ مَن يَشَاء بِغَيْرِ حِسَابٍ}}؛ سوره بقره، آیه ۲۱۲؛ {{متن قرآن\|اللَّهِ الَّذِي لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ وَوَيْلٌ لِّلْكَافِرِينَ مِنْ عَذَابٍ شَدِيدٍ الَّذِينَ يَسْتَحِبُّونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا عَلَى الآخِرَةِ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًا أُوْلَئِكَ فِي ضَلالٍ بَعِيدٍ}}؛ سوره ابراهیم، آیه ۲ و ۳.</ref>.		#'''[[دنیامداری]]:''' گستره دید [[کافران]] از [[جهان مادی]] فراتر نمی‌رود و از همین رو [[زندگی]] [[دنیایی]] برای آنان بسیار گیرا و فریبا است؛ تا آن پایه که هر چه می‌کنند، [[دنیا]] و مظاهر [[دنیوی]] را هدف‌ گرفته است. از این دیدگاه، ارزش‌های [[معنوی]] و خصلت‌های انسانی به چشم نمی‌آیند و قدری ندارند. [[قرآن کریم]] نیز از این [[حقیقت]] یاد می‌کند و بیان می‌دارد که [[زندگی]] [[دنیا]] در چشم [[کافران]] آراسته شده است و آنان [[زندگی دنیوی]] را بر [[زندگی]] [[اخروی]] ترجیح می‌دهند<ref>{{متن قرآن\|زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُواْ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَيَسْخَرُونَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُواْ وَالَّذِينَ اتَّقَواْ فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَاللَّهُ يَرْزُقُ مَن يَشَاء بِغَيْرِ حِسَابٍ}}؛ سوره بقره، آیه ۲۱۲؛ {{متن قرآن\|اللَّهِ الَّذِي لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ وَوَيْلٌ لِّلْكَافِرِينَ مِنْ عَذَابٍ شَدِيدٍ الَّذِينَ يَسْتَحِبُّونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا عَلَى الآخِرَةِ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًا أُوْلَئِكَ فِي ضَلالٍ بَعِيدٍ}}؛ سوره ابراهیم، آیه ۲ و ۳.</ref>.
	#'''[[ولایت طاغوت]]:''' از آن رو که [[کافران]] [[خداوند متعال]] را [[باور]] ندارند، [[دل]] به غیر می‌سپارند و خویشتن را از [[ولایت الهی]] [[محروم]] می‌سازند و در دام [[ولایت]] [[طاغوت‌ها]] گرفتار می‌آیند و به [[گمراهی]] در می‌لغزند. [[قرآن کریم]] از این [[حقیقت]]، چنین یاد می‌کند: "و کسانی که [[کافر]] شدند، سرورانشان، طاغوت‌اند که آنان را از [[روشنایی]] به سوی تاریکی‌ها به در می‌برند. آنان اهل آتش‌اند که خود، در آن جاودان‌اند"<ref>{{متن قرآن\| اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُواْ يُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَالَّذِينَ كَفَرُواْ أَوْلِيَاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ أُوْلَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ}}؛ سوره بقره، آیه ۲۵۷.</ref>. [[ولایت]] [[طاغوت]] تنها بدین معنا نیست که کسی در رکاب [[طاغوت]] به [[جنگ]] رَوَد؛ بلکه هر گونه [[پیروی]] و [[یاری]] و حتی [[بی‌تفاوتی]] و [[سکوت]] را در بر می‌گیرد.		#'''[[ولایت طاغوت]]:''' از آن رو که [[کافران]] [[خداوند متعال]] را [[باور]] ندارند، [[دل]] به غیر می‌سپارند و خویشتن را از [[ولایت الهی]] [[محروم]] می‌سازند و در دام [[ولایت]] [[طاغوت‌ها]] گرفتار می‌آیند و به [[گمراهی]] در می‌لغزند. [[قرآن کریم]] از این [[حقیقت]]، چنین یاد می‌کند: "و کسانی که [[کافر]] شدند، سرورانشان، طاغوت‌اند که آنان را از [[روشنایی]] به سوی تاریکی‌ها به در می‌برند. آنان اهل آتش‌اند که خود، در آن جاودان‌اند"<ref>{{متن قرآن\| اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُواْ يُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَالَّذِينَ كَفَرُواْ أَوْلِيَاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ أُوْلَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ}}؛ سوره بقره، آیه ۲۵۷.</ref>. [[ولایت]] [[طاغوت]] تنها بدین معنا نیست که کسی در رکاب [[طاغوت]] به [[جنگ]] رَوَد؛ بلکه هر گونه [[پیروی]] و [[یاری]] و حتی [[بی‌تفاوتی]] و [[سکوت]] را در بر می‌گیرد.
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	* [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق (ع)، '''فرهنگ شیعه''']]		* [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق (ع)، '''فرهنگ شیعه''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	~~==جستارهای وابسته==~~

	== پانویس ==		== پانویس ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T03:37:23Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۰۷
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:کفر]]		[[رده:کفر]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T09:41:01Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۱۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[آثار کفر در قرآن]] - [[آثار کفر در حدیث]] - [[آثار کفر در نهج البلاغه]] - [[آثار کفر در معارف دعا و زیارات]] - [[آثار کفر در کلام اسلامی]] - [[آثار کفر در اخلاق اسلامی]]\| پرسش مرتبط = آثار کفر (پرسش)}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[آثار کفر در قرآن]] - [[آثار کفر در حدیث]] - [[آثار کفر در نهج البلاغه]] - [[آثار کفر در معارف دعا و زیارات]] - [[آثار کفر در کلام اسلامی]] - [[آثار کفر در اخلاق اسلامی]]~~</div>~~
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[آثار کفر (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~

	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: جایگزینی متن - '* [' به '* ['

2022-04-27T18:43:51Z

جایگزینی متن - '* [' به '* ['

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۱۳
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق (ع)، '''فرهنگ شیعه''']]		* [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق (ع)، '''فرهنگ شیعه''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Heydari: جایگزینی متن - '* [' به '* ['

2022-04-27T18:38:32Z

جایگزینی متن - '* [' به '* ['

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۰۸
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق (ع)، '''فرهنگ شیعه''']]		* [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق (ع)، '''فرهنگ شیعه''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T08:16:51Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۴۶
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	#'''[[ناامیدی]]:''' [[کافران]] از آن رو که به [[خدا]] و [[معاد]] [[ایمان]] ندارند، در [[تاریکی]] سر در گم‌اند. نه از خویش خبر دارند و نه به [[آینده]] [[امید]] می‌برند. آنان از [[امید]] به [[امدادهای الهی]] و گشایش‌های آسمانی محروم‌اند و در [[سختی‌ها]] و دشواری‌ها به [[نا امیدی]] و افسردگی دچارند. [[قرآن کریم]] نیز از زبان [[حضرت یعقوب]]{{ع}} [[ناامیدی]] و [[یأس]] را صفات [[کافران]] می‌خواند<ref>{{متن قرآن\|يَا بَنِيَّ اذْهَبُواْ فَتَحَسَّسُواْ مِن يُوسُفَ وَأَخِيهِ وَلاَ تَيْأَسُواْ مِن رَّوْحِ اللَّهِ إِنَّهُ لاَ يَيْأَسُ مِن رَّوْحِ اللَّهِ إِلاَّ الْقَوْمُ الْكَافِرُونَ}}؛ سوره یوسف، آیه ۸۷.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 35-37.</ref>.		#'''[[ناامیدی]]:''' [[کافران]] از آن رو که به [[خدا]] و [[معاد]] [[ایمان]] ندارند، در [[تاریکی]] سر در گم‌اند. نه از خویش خبر دارند و نه به [[آینده]] [[امید]] می‌برند. آنان از [[امید]] به [[امدادهای الهی]] و گشایش‌های آسمانی محروم‌اند و در [[سختی‌ها]] و دشواری‌ها به [[نا امیدی]] و افسردگی دچارند. [[قرآن کریم]] نیز از زبان [[حضرت یعقوب]]{{ع}} [[ناامیدی]] و [[یأس]] را صفات [[کافران]] می‌خواند<ref>{{متن قرآن\|يَا بَنِيَّ اذْهَبُواْ فَتَحَسَّسُواْ مِن يُوسُفَ وَأَخِيهِ وَلاَ تَيْأَسُواْ مِن رَّوْحِ اللَّهِ إِنَّهُ لاَ يَيْأَسُ مِن رَّوْحِ اللَّهِ إِلاَّ الْقَوْمُ الْكَافِرُونَ}}؛ سوره یوسف، آیه ۸۷.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 35-37.</ref>.

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق (ع)، '''فرهنگ شیعه''']]		* [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق (ع)، '''فرهنگ شیعه''']]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۱۳
خط ۵:		خط ۵:
	* پیامدهایی است که [[کفر]] در [[رفتار]] درونی و برونی [[انسان]] دارد.		* پیامدهایی است که [[کفر]] در [[رفتار]] درونی و برونی [[انسان]] دارد.
	* در نظر [[قرآن]]، مهم‌ترین آثار کفر عبارت‌اند:		* در نظر [[قرآن]]، مهم‌ترین آثار کفر عبارت‌اند:
	#'''[[دنیامداری]]:''' گستره دید [[کافران]] از [[جهان مادی]] فراتر نمی‌رود و از همین رو [[زندگی]] [[دنیایی]] برای آنان بسیار گیرا و فریبا است؛ تا آن پایه که هر چه می‌کنند، [[دنیا]] و مظاهر [[دنیوی]] را هدف‌ گرفته است. از این دیدگاه، ارزش‌های [[معنوی]] و خصلت‌های انسانی به چشم نمی‌آیند و قدری ندارند. [[قرآن کریم]] نیز از این [[حقیقت]] یاد می‌کند و بیان می‌دارد که [[زندگی]] [[دنیا]] در چشم [[کافران]] آراسته شده است و آنان [[زندگی دنیوی]] را بر [[زندگی]] [[اخروی]] ترجیح می‌دهند<ref>{{متن قرآن\|زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُواْ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَيَسْخَرُونَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُواْ وَالَّذِينَ اتَّقَواْ فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَاللَّهُ يَرْزُقُ مَن يَشَاء بِغَيْرِ حِسَابٍ}}؛ سوره بقره، آیه ۲۱۲؛ {{متن قرآن\|اللَّهِ الَّذِي لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ وَوَيْلٌ لِّلْكَافِرِينَ مِنْ عَذَابٍ شَدِيدٍ الَّذِينَ يَسْتَحِبُّونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا عَلَى الآخِرَةِ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًا أُوْلَئِكَ فِي ضَلالٍ بَعِيدٍ}}؛ سوره ابراهیم، آیه ۲ و ۳.</ref>.		# '''[[دنیامداری]]:''' گستره دید [[کافران]] از [[جهان مادی]] فراتر نمی‌رود و از همین رو [[زندگی]] [[دنیایی]] برای آنان بسیار گیرا و فریبا است؛ تا آن پایه که هر چه می‌کنند، [[دنیا]] و مظاهر [[دنیوی]] را هدف‌ گرفته است. از این دیدگاه، ارزش‌های [[معنوی]] و خصلت‌های انسانی به چشم نمی‌آیند و قدری ندارند. [[قرآن کریم]] نیز از این [[حقیقت]] یاد می‌کند و بیان می‌دارد که [[زندگی]] [[دنیا]] در چشم [[کافران]] آراسته شده است و آنان [[زندگی دنیوی]] را بر [[زندگی]] [[اخروی]] ترجیح می‌دهند<ref>{{متن قرآن\|زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُواْ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَيَسْخَرُونَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُواْ وَالَّذِينَ اتَّقَواْ فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَاللَّهُ يَرْزُقُ مَن يَشَاء بِغَيْرِ حِسَابٍ}}؛ سوره بقره، آیه ۲۱۲؛ {{متن قرآن\|اللَّهِ الَّذِي لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ وَوَيْلٌ لِّلْكَافِرِينَ مِنْ عَذَابٍ شَدِيدٍ الَّذِينَ يَسْتَحِبُّونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا عَلَى الآخِرَةِ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًا أُوْلَئِكَ فِي ضَلالٍ بَعِيدٍ}}؛ سوره ابراهیم، آیه ۲ و ۳.</ref>.
	#'''[[ولایت طاغوت]]:''' از آن رو که [[کافران]] [[خداوند متعال]] را [[باور]] ندارند، [[دل]] به غیر می‌سپارند و خویشتن را از [[ولایت الهی]] [[محروم]] می‌سازند و در دام [[ولایت]] [[طاغوت‌ها]] گرفتار می‌آیند و به [[گمراهی]] در می‌لغزند. [[قرآن کریم]] از این [[حقیقت]]، چنین یاد می‌کند: "و کسانی که [[کافر]] شدند، سرورانشان، طاغوت‌اند که آنان را از [[روشنایی]] به سوی تاریکی‌ها به در می‌برند. آنان اهل آتش‌اند که خود، در آن جاودان‌اند"<ref>{{متن قرآن\| اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُواْ يُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَالَّذِينَ كَفَرُواْ أَوْلِيَاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ أُوْلَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ}}؛ سوره بقره، آیه ۲۵۷.</ref>. [[ولایت]] [[طاغوت]] تنها بدین معنا نیست که کسی در رکاب [[طاغوت]] به [[جنگ]] رَوَد؛ بلکه هر گونه [[پیروی]] و [[یاری]] و حتی [[بی‌تفاوتی]] و [[سکوت]] را در بر می‌گیرد.		# '''[[ولایت طاغوت]]:''' از آن رو که [[کافران]] [[خداوند متعال]] را [[باور]] ندارند، [[دل]] به غیر می‌سپارند و خویشتن را از [[ولایت الهی]] [[محروم]] می‌سازند و در دام [[ولایت]] [[طاغوت‌ها]] گرفتار می‌آیند و به [[گمراهی]] در می‌لغزند. [[قرآن کریم]] از این [[حقیقت]]، چنین یاد می‌کند: "و کسانی که [[کافر]] شدند، سرورانشان، طاغوت‌اند که آنان را از [[روشنایی]] به سوی تاریکی‌ها به در می‌برند. آنان اهل آتش‌اند که خود، در آن جاودان‌اند"<ref>{{متن قرآن\| اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُواْ يُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَالَّذِينَ كَفَرُواْ أَوْلِيَاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ أُوْلَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ}}؛ سوره بقره، آیه ۲۵۷.</ref>. [[ولایت]] [[طاغوت]] تنها بدین معنا نیست که کسی در رکاب [[طاغوت]] به [[جنگ]] رَوَد؛ بلکه هر گونه [[پیروی]] و [[یاری]] و حتی [[بی‌تفاوتی]] و [[سکوت]] را در بر می‌گیرد.
	#'''[[عدالت ستیزی]]:''' نشانه‌ای دیگر از [[کفر]] است که [[قرآن کریم]] از آن یاد می‌کند و [[کافران]] را بدین روی به [[عذاب]] دردناک [[قیامت]] [[وعید]] می‌دهد<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَيَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَيَقْتُلُونَ الَّذِينَ يَأْمُرُونَ بِالْقِسْطِ مِنَ النَّاسِ فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ }}؛ سوره آل عمران، آیه ۲۱.</ref>.		# '''[[عدالت ستیزی]]:''' نشانه‌ای دیگر از [[کفر]] است که [[قرآن کریم]] از آن یاد می‌کند و [[کافران]] را بدین روی به [[عذاب]] دردناک [[قیامت]] [[وعید]] می‌دهد<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَيَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَيَقْتُلُونَ الَّذِينَ يَأْمُرُونَ بِالْقِسْطِ مِنَ النَّاسِ فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ }}؛ سوره آل عمران، آیه ۲۱.</ref>.
	#'''[[حق پنداشتن باطل]]:''' از نظر [[قرآن]]، آنان که تن به [[باطل]] می‌دهند و از آن به [[دفاع]] بر می‌خیزند و از [[حق]] روی بر می‌تابند و [[اندیشه]] [[باطل]] خویش را به جامه [[حق]] در می‌آورند، دچار گونه‌ای [[کفر]] هستند<ref>{{متن قرآن\| الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا أُوْلَئِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ وَلِقَائِهِ فَحَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فَلا نُقِيمُ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَزْنًا }}؛ سوره کهف، آیه ۱۰۴ و ۱۰۵.</ref>.		# '''[[حق پنداشتن باطل]]:''' از نظر [[قرآن]]، آنان که تن به [[باطل]] می‌دهند و از آن به [[دفاع]] بر می‌خیزند و از [[حق]] روی بر می‌تابند و [[اندیشه]] [[باطل]] خویش را به جامه [[حق]] در می‌آورند، دچار گونه‌ای [[کفر]] هستند<ref>{{متن قرآن\| الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا أُوْلَئِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ وَلِقَائِهِ فَحَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فَلا نُقِيمُ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَزْنًا }}؛ سوره کهف، آیه ۱۰۴ و ۱۰۵.</ref>.
	#'''[[بهانه‌جویی]] و [[مسئولیت‌گریزی]]:''' [[مؤمن]] در برابر همنوعان خویش [[مسئول]] است و بنابر [[آموزه‌های اسلامی]] می‌باید خویش را در [[سرنوشت]] همکیشان شریک بداند و دست [[همکاری]] و [[همیاری]] به سوی آنان دراز کند. این فریضه [[اجتماعی]] تنها در سایه [[ایمان دینی]] [[لباس]] تحقق بر تن می‌کند. آنان که [[خدا]] را [[باور]] ندارند و همه چیز را در [[زندگی]] این‌دنیایی بامعنا می‌یابند، تن به چنین مسئولیتی نمی‌دهند و راه [[بهانه‌جویی]] در پیش می‌گیرند. [[قرآن کریم]] درباره چنین کسانی می‌فرماید: "و چون به آنان گفته می‌شود: از آن رزقی که [[خدا]] به شما داده، [[انفاق]] کنید، کسانی که [[کافر]] شده‌اند به [[مؤمنان]] می‌گویند: آیا کسی را بخورانیم که اگر [[خدا]] می‌خواست [خود] او را روزی می‌داد؟!"<ref>{{متن قرآن\|وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ أَنفِقُوا مِمَّا رَزَقَكُمْ اللَّهُ قَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا أَنُطْعِمُ مَن لَّوْ يَشَاء اللَّهُ أَطْعَمَهُ إِنْ أَنتُمْ إِلاَّ فِي ضَلالٍ مُّبِينٍ}}؛ سوره یس، آیه ۴۷.</ref>.		# '''[[بهانه‌جویی]] و [[مسئولیت‌گریزی]]:''' [[مؤمن]] در برابر همنوعان خویش [[مسئول]] است و بنابر [[آموزه‌های اسلامی]] می‌باید خویش را در [[سرنوشت]] همکیشان شریک بداند و دست [[همکاری]] و [[همیاری]] به سوی آنان دراز کند. این فریضه [[اجتماعی]] تنها در سایه [[ایمان دینی]] [[لباس]] تحقق بر تن می‌کند. آنان که [[خدا]] را [[باور]] ندارند و همه چیز را در [[زندگی]] این‌دنیایی بامعنا می‌یابند، تن به چنین مسئولیتی نمی‌دهند و راه [[بهانه‌جویی]] در پیش می‌گیرند. [[قرآن کریم]] درباره چنین کسانی می‌فرماید: "و چون به آنان گفته می‌شود: از آن رزقی که [[خدا]] به شما داده، [[انفاق]] کنید، کسانی که [[کافر]] شده‌اند به [[مؤمنان]] می‌گویند: آیا کسی را بخورانیم که اگر [[خدا]] می‌خواست [خود] او را روزی می‌داد؟!"<ref>{{متن قرآن\|وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ أَنفِقُوا مِمَّا رَزَقَكُمْ اللَّهُ قَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا أَنُطْعِمُ مَن لَّوْ يَشَاء اللَّهُ أَطْعَمَهُ إِنْ أَنتُمْ إِلاَّ فِي ضَلالٍ مُّبِينٍ}}؛ سوره یس، آیه ۴۷.</ref>.
	#'''[[غرور]] و [[اختلاف‌افکنی]]:''' [[قرآن کریم]]، [[مغرور]] بودن و [[اختلاف]] انداختن میان [[بندگان خدا]] را از نشانه‌های [[کفر]] می‌شمارد<ref>{{متن قرآن\|بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي عِزَّةٍ وَشِقَاقٍ}}؛ سوره ص، آیه ۲.</ref>. آنان که به مبدأ و [[معاد]] [[ایمان]] ندارند و از [[تهذیب نفس]] گریزان‌اند، چون به [[قدرت]] و [[ثروت]] و هیبت می‌رسند، در بند [[غرور]] و [[طغیان]] [[اسیر]] می‌شوند<ref>{{متن قرآن\|كَلاَّ إِنَّ الإِنسَانَ لَيَطْغَى أَن رَّآهُ اسْتَغْنَى}}؛ سوره علق، ۶ و ۷.</ref> و دیگران را به [[پیروی]] از خویش فرا می‌خوانند و در [[جامعه]] شکاف می‌اندازند.		# '''[[غرور]] و [[اختلاف‌افکنی]]:''' [[قرآن کریم]]، [[مغرور]] بودن و [[اختلاف]] انداختن میان [[بندگان خدا]] را از نشانه‌های [[کفر]] می‌شمارد<ref>{{متن قرآن\|بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي عِزَّةٍ وَشِقَاقٍ}}؛ سوره ص، آیه ۲.</ref>. آنان که به مبدأ و [[معاد]] [[ایمان]] ندارند و از [[تهذیب نفس]] گریزان‌اند، چون به [[قدرت]] و [[ثروت]] و هیبت می‌رسند، در بند [[غرور]] و [[طغیان]] [[اسیر]] می‌شوند<ref>{{متن قرآن\|كَلاَّ إِنَّ الإِنسَانَ لَيَطْغَى أَن رَّآهُ اسْتَغْنَى}}؛ سوره علق، ۶ و ۷.</ref> و دیگران را به [[پیروی]] از خویش فرا می‌خوانند و در [[جامعه]] شکاف می‌اندازند.
	#'''[[تجمل‌گرایی]] و [[عشرت‌طلبی]]:''' [[کافران]]، [[دنیا]] را خانه اول و آخر خویش می‌پندارند و همه سعی و [[همت]] خویش را برای بهره‌مندی از مواهب [[دنیوی]] به کار می‌گیرند. تنها در پی مرکب و مسکن و [[مال و منال]] و [[زن]] و فرزندند و در [[زندگی]] خویش، فقط لذت‌های جسمانی را می‌جویند. [[قرآن کریم]] در این باره می‌فرماید: "و کسانی که [[کافر]] شدند، از متاع زودگذر [[دنیایی]] بهره می‌جویند و همچون چارپایان می‌خورند و سر انجام، [[آتش دوزخ]] [[جایگاه]] آنان است"<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ وَالَّذِينَ كَفَرُوا يَتَمَتَّعُونَ وَيَأْكُلُونَ كَمَا تَأْكُلُ الأَنْعَامُ وَالنَّارُ مَثْوًى لَّهُمْ}}؛ سوره محمد، آیه ۱۲.</ref>.		# '''[[تجمل‌گرایی]] و [[عشرت‌طلبی]]:''' [[کافران]]، [[دنیا]] را خانه اول و آخر خویش می‌پندارند و همه سعی و [[همت]] خویش را برای بهره‌مندی از مواهب [[دنیوی]] به کار می‌گیرند. تنها در پی مرکب و مسکن و [[مال و منال]] و [[زن]] و فرزندند و در [[زندگی]] خویش، فقط لذت‌های جسمانی را می‌جویند. [[قرآن کریم]] در این باره می‌فرماید: "و کسانی که [[کافر]] شدند، از متاع زودگذر [[دنیایی]] بهره می‌جویند و همچون چارپایان می‌خورند و سر انجام، [[آتش دوزخ]] [[جایگاه]] آنان است"<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ وَالَّذِينَ كَفَرُوا يَتَمَتَّعُونَ وَيَأْكُلُونَ كَمَا تَأْكُلُ الأَنْعَامُ وَالنَّارُ مَثْوًى لَّهُمْ}}؛ سوره محمد، آیه ۱۲.</ref>.
	#'''[[تعصب جاهلی]]:''' حب ذات از غریزه‌های پایدار و جاندار [[انسان]] است. [[اسلام]] نیز بدین غریزه اعتبار داده است و آن را [[نامشروع]] و غیر انسانی نمی‌انگارد؛ اما تا آنجا که [[آدمی]] را در برابر [[حق]] جای ندهد و به [[باطل]] پیوند نزند. [[کافران]] بر اثر علاقه فراوان به خود و آنچه متعلق به خویشتن می‌‌پندارند، به [[تعصب]] و [[حمیت]] جاهلانه گرفتار می‌آیند و بر [[حق]] پای می‌نهند و از [[عدالت]] می‌گذرند. [[قرآن]] این صفت را سخت [[نکوهش]] می‌کند و از نشانه‌های [[کفر]] می‌داند<ref>{{متن قرآن\|إِذْ جَعَلَ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي قُلُوبِهِمُ الْحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ الْجَاهِلِيَّةِ فَأَنزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَى رَسُولِهِ وَعَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَأَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ التَّقْوَى وَكَانُوا أَحَقَّ بِهَا وَأَهْلَهَا وَكَانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمًا}}؛ سوره فتح، آیه ۲۶.</ref>.		# '''[[تعصب جاهلی]]:''' حب ذات از غریزه‌های پایدار و جاندار [[انسان]] است. [[اسلام]] نیز بدین غریزه اعتبار داده است و آن را [[نامشروع]] و غیر انسانی نمی‌انگارد؛ اما تا آنجا که [[آدمی]] را در برابر [[حق]] جای ندهد و به [[باطل]] پیوند نزند. [[کافران]] بر اثر علاقه فراوان به خود و آنچه متعلق به خویشتن می‌‌پندارند، به [[تعصب]] و [[حمیت]] جاهلانه گرفتار می‌آیند و بر [[حق]] پای می‌نهند و از [[عدالت]] می‌گذرند. [[قرآن]] این صفت را سخت [[نکوهش]] می‌کند و از نشانه‌های [[کفر]] می‌داند<ref>{{متن قرآن\|إِذْ جَعَلَ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي قُلُوبِهِمُ الْحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ الْجَاهِلِيَّةِ فَأَنزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَى رَسُولِهِ وَعَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَأَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ التَّقْوَى وَكَانُوا أَحَقَّ بِهَا وَأَهْلَهَا وَكَانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمًا}}؛ سوره فتح، آیه ۲۶.</ref>.
	#'''[[ناامیدی]]:''' [[کافران]] از آن رو که به [[خدا]] و [[معاد]] [[ایمان]] ندارند، در [[تاریکی]] سر در گم‌اند. نه از خویش خبر دارند و نه به [[آینده]] [[امید]] می‌برند. آنان از [[امید]] به [[امدادهای الهی]] و گشایش‌های آسمانی محروم‌اند و در [[سختی‌ها]] و دشواری‌ها به [[نا امیدی]] و افسردگی دچارند. [[قرآن کریم]] نیز از زبان [[حضرت یعقوب]]{{ع}} [[ناامیدی]] و [[یأس]] را صفات [[کافران]] می‌خواند<ref>{{متن قرآن\|يَا بَنِيَّ اذْهَبُواْ فَتَحَسَّسُواْ مِن يُوسُفَ وَأَخِيهِ وَلاَ تَيْأَسُواْ مِن رَّوْحِ اللَّهِ إِنَّهُ لاَ يَيْأَسُ مِن رَّوْحِ اللَّهِ إِلاَّ الْقَوْمُ الْكَافِرُونَ}}؛ سوره یوسف، آیه ۸۷.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 35-37.</ref>.		# '''[[ناامیدی]]:''' [[کافران]] از آن رو که به [[خدا]] و [[معاد]] [[ایمان]] ندارند، در [[تاریکی]] سر در گم‌اند. نه از خویش خبر دارند و نه به [[آینده]] [[امید]] می‌برند. آنان از [[امید]] به [[امدادهای الهی]] و گشایش‌های آسمانی محروم‌اند و در [[سختی‌ها]] و دشواری‌ها به [[نا امیدی]] و افسردگی دچارند. [[قرآن کریم]] نیز از زبان [[حضرت یعقوب]] {{ع}} [[ناامیدی]] و [[یأس]] را صفات [[کافران]] می‌خواند<ref>{{متن قرآن\|يَا بَنِيَّ اذْهَبُواْ فَتَحَسَّسُواْ مِن يُوسُفَ وَأَخِيهِ وَلاَ تَيْأَسُواْ مِن رَّوْحِ اللَّهِ إِنَّهُ لاَ يَيْأَسُ مِن رَّوْحِ اللَّهِ إِلاَّ الْقَوْمُ الْكَافِرُونَ}}؛ سوره یوسف، آیه ۸۷.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 35-37.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==