Msadeq: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = موعظه | عنوان مدخل = موعظه | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} اهل منبر و وعظ، که در محافل دینی و مجالس حسینی برای مردم القای سخن و ایراد موعظه و ذکر مصیبت می‌کنند، چون با دل و دین مردم سر و کار دارن...» ایجاد کرد

2025-06-29T09:05:25Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = موعظه | عنوان مدخل = موعظه | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} اهل منبر و وعظ، که در محافل دینی و مجالس حسینی برای مردم القای سخن و ایراد موعظه و ذکر مصیبت می‌کنند، چون با دل و دین مردم سر و کار دارن...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = موعظه
| عنوان مدخل = موعظه
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط =
}}

[[اهل]] [[منبر]] و [[وعظ]]، که در محافل [[دینی]] و مجالس [[حسینی]] برای [[مردم]] القای سخن و ایراد [[موعظه]] و ذکر [[مصیبت]] می‌کنند، چون با [[دل]] و [[دین]] [[مردم]] سر و کار دارند و شنوندگان، کلامشان را [[حجت]] می‌شمارند، باید خود به حرف‌هایشان [[معتقد]] و عامل باشند، تا هم سخن تأثیر کند و هم از وجهه [[دین]] و [[علمای دینی]] کاسته نشود.

== مقدمه ==
بر فراز [[منبر]] رفتن و به [[موعظه]] خلایق یا نشر خلایق پرداختن، کار هر کس نیست و صلاحیت‌ها و شرایطی می‌طلبد. علمای بزرگ که [[دلسوز]] [[دین]] بوده‌اند، همواره چه کتبی و چه شفاهی به [[اندرز]] و رهنمود در این زمینه‌ها پرداخته‌اند از جمله مرحوم [[میرزا حسین نوری]] در کتاب ارزنده خود (لؤلؤ و مرجان) به بیان [[آداب]] [[اهل]] [[منبر]] پرداخته و [[اخلاص]] را پله اول [[منبر]] و [[صدق]] را پله دوم آن دانسته و نکاتی را هم به‌عنوان [[مهالک]] عظیمه [[روضه]] خوانان و [[اهل]] [[منبر]] دانسته که بعضی از آنها از این قرار است:
# ریاکاری و به خاطر [[دنیا]] کار کردن.
# روضه‌خوانی را وسیله کسب خویش ساختن.
# [[آخرت]] خود را به [[دنیا]]، و به دنیای دیگران فروختن.
# عمل نکردن [[روضه]] خوان به گفته‌هایی که خود [[نقل]] می‌کند.
# [[دروغ]] بافتن در [[منبر]] و رعایت نکردن [[صدق]] [[احادیث]] و حکایات<ref>لؤلؤ و مرجان محدث نوری</ref>.

شاگرد وی مرحوم [[محدث]] [[قمی]] در منتهی الآمال، پس از بیانی مبسوط در [[زشتی]] [[دروغ]] در مجالس [[عزاداری]] و [[منبر]] و مرثیه و استفاده از [[غنا]] در [[نوحه‌خوانی]] و رعایت نکردن دقت در نقل‌های [[تاریخی]]، سخنانی دارد، تحت عنوان نصح و تحذیر و [[اهل]] [[منبر]] را بر [[حذر]] می‌دارد از [[مبتلا]] شدن به [[دروغ]] گفتن و [[افترا]] بستن بر [[خدا]] و [[ائمه]] و [[علماء]]، [[غنا]] خواندن، اطفال امارد را با الحان [[فسوق]] پیش از خود به خوانندگی واداشتن، بی [[اذن]]، بلکه با [[نهی]] صریح به [[خانه]] [[مردم]] در آمدن و بر [[منبر]] رفتن و آزردن حاضرین بر [[گریه]] نکردن به کلمات بلیغه، [[ترویج]] [[باطل]] در وقت [[دعا]]، [[مدح]] کسانی که مست [[حق]] [[مدح]] نیستند، [[مغرور]] کردن مجرمین و متجری نمودن [[فاسقین]]، خلط کردن [[حدیثی]] به [[حدیث]] دیگر به طور تدلیس، [[تفسیر آیات]] شریفه به آراء کاسده، [[نقل]] [[اخبار]] به معانی باطله، [[فتوا]] دادن با نداشتن اهلیت آن، [[متوسل]] شدن برای [[زینت]] دادن [[کلام]] و رونق گرفتن مجلس به سخنان کفره و حکایت مضحکه و اشعار فجره و فسقه در مطالب منکره و تصحیح کردن اشعار [[دروغ]] مراثی را به‌عنوان زبان حال، ذکر آنچه منافی [[عصمت]] و [[طهارت]] [[اهل بیت]] [[نبوت]] است، طول دادن سخن به جهت اغراض کثیره فاسده و [[محروم]] نمودن حاضرین از اوقات [[فضیلت]] [[نماز]] وامثال این [[مفاسد]] که لا تعد و لا تحصی است<ref>ر.ک: [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص۲۲۶.</ref>.

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:13681024.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|'''فرهنگ عاشورا''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:موعظه]]
[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]

آداب وعظ و منبر - تاریخچهٔ نسخه‌ها