آرامش در قرآن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - 'دانش‌مندان' به 'دانشمندان'

2023-07-30T09:09:46Z

جایگزینی متن - 'دانش‌مندان' به 'دانشمندان'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۳۹
خط ۸۴:		خط ۸۴:

	== [[آرامش]] از نگاه [[قرآن]] ==		== [[آرامش]] از نگاه [[قرآن]] ==
	احساس‌ [[امنیّت]] و [[آرامش]] در [[دین اسلام]] در سطحی گسترده‌تر مورد توجّه قرار گرفته و بخش وسیعی از آموزه‌های این [[دین]] به آن اختصاص یافته و افزون بر ارائه تعریفی جامع از آن به راه‌کارهای [[روانی]] و [[رفتاری]] فراوانی برای دست‌یابی به این نیاز اصیل بشری پرداخته شده است. بر این اساس، ~~دانش‌مندان~~ [[اسلامی]] به [[آرامش]]، نگاهی قدسی افکنده و آن را پدیده‌ای [[الهی]] شمرده‌اند که از سوی [[فرشتگان]] بر دل‌های [[مؤمنان]] فرود می‌آید و زمینه‌ساز تقویت ایمانشان است؛ همان‌گونه که [[اضطراب]] و [[نگرانی]] از جانب [[شیطان]] بر دل‌های [[آلوده]] به [[گناه]] چنگ انداخته و زمینه‌ساز [[فسق]] و [[کفر]] است<ref>الروح، ابن قیم، ج ۱، ص ۲۵۶ و ۲۵۷.</ref>.		احساس‌ [[امنیّت]] و [[آرامش]] در [[دین اسلام]] در سطحی گسترده‌تر مورد توجّه قرار گرفته و بخش وسیعی از آموزه‌های این [[دین]] به آن اختصاص یافته و افزون بر ارائه تعریفی جامع از آن به راه‌کارهای [[روانی]] و [[رفتاری]] فراوانی برای دست‌یابی به این نیاز اصیل بشری پرداخته شده است. بر این اساس، دانشمندان [[اسلامی]] به [[آرامش]]، نگاهی قدسی افکنده و آن را پدیده‌ای [[الهی]] شمرده‌اند که از سوی [[فرشتگان]] بر دل‌های [[مؤمنان]] فرود می‌آید و زمینه‌ساز تقویت ایمانشان است؛ همان‌گونه که [[اضطراب]] و [[نگرانی]] از جانب [[شیطان]] بر دل‌های [[آلوده]] به [[گناه]] چنگ انداخته و زمینه‌ساز [[فسق]] و [[کفر]] است<ref>الروح، ابن قیم، ج ۱، ص ۲۵۶ و ۲۵۷.</ref>.

	[[ایمان]] در جای‌گاه [[جامع‌ترین]] مفهوم [[دینی]] در [[اسلام]]، از ریشه "[[أمن]]" به معنای [[آرامش]] [[جان]] و [[رهایی]] از هر گونه [[هراس]] و [[اندوه]] است<ref>العین، ص ۵۵؛ مفردات، ص ۹۰؛ لسان العرب، ج ۱، ص ۲۲۳. «اَمَن».</ref> که [[ارتباط]] میان [[پذیرش]] گفتار [[خداوند]] و دست‌یابی به [[آرامش روح]] و روان را نشان می‌دهد <ref>بیضاوی، ج ۱، ص ۲۱۱.</ref>. آنان که [[ایمان]] آورده، آفت [[ناپاکی]] را به [[حریم]] آن راه ندهند، [[آرامش]] از آنِ ایشان است و آنها همان [[هدایت]] یافتگانند: {{متن قرآن\|الَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يَلْبِسُوا إِيمَانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولَئِكَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَهُمْ مُهْتَدُونَ}}<ref>«آنان که ایمان آورده‌اند و ایمانشان را به هیچ ستمی نیالوده‌اند، امن (و آرامش) دارند و رهیافته‌اند» سوره انعام، آیه ۸۲.</ref>.		[[ایمان]] در جای‌گاه [[جامع‌ترین]] مفهوم [[دینی]] در [[اسلام]]، از ریشه "[[أمن]]" به معنای [[آرامش]] [[جان]] و [[رهایی]] از هر گونه [[هراس]] و [[اندوه]] است<ref>العین، ص ۵۵؛ مفردات، ص ۹۰؛ لسان العرب، ج ۱، ص ۲۲۳. «اَمَن».</ref> که [[ارتباط]] میان [[پذیرش]] گفتار [[خداوند]] و دست‌یابی به [[آرامش روح]] و روان را نشان می‌دهد <ref>بیضاوی، ج ۱، ص ۲۱۱.</ref>. آنان که [[ایمان]] آورده، آفت [[ناپاکی]] را به [[حریم]] آن راه ندهند، [[آرامش]] از آنِ ایشان است و آنها همان [[هدایت]] یافتگانند: {{متن قرآن\|الَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يَلْبِسُوا إِيمَانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولَئِكَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَهُمْ مُهْتَدُونَ}}<ref>«آنان که ایمان آورده‌اند و ایمانشان را به هیچ ستمی نیالوده‌اند، امن (و آرامش) دارند و رهیافته‌اند» سوره انعام، آیه ۸۲.</ref>.

Msadeq در ‏۳ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۴۴

2023-06-03T05:44:16Z

نمایش تغییرات

Msadeq در ‏۳ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۲۸

2023-06-03T05:28:14Z

نمایش تغییرات

Msadeq در ‏۳ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۲۶

2023-06-03T05:26:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۵۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = آرامش\| عنوان مدخل = آرامش\| مداخل مرتبط = [[آرامش در قرآن]] - [[آرامش در معارف دعا و زیارات]] - [[آرامش در معارف و سیره سجادی]] - [[آرامش در معارف و سیره رضوی]] - [[آرامش در تربیت اسلامی]] - [[آرامش در اخلاق اسلامی]] - [[آرامش در معارف مهدویت]] - [[آرامش در روان‌شناسی اسلامی]] - [[آرامش در خانواده]]\| پرسش مرتبط = آرامش (پرسش)}}
	\| موضوع مرتبط = آرامش
	\| عنوان مدخل = [[آرامش]]
	\| مداخل مرتبط = [[آرامش در قرآن]] - [[آرامش در معارف دعا و زیارات]] - [[آرامش در معارف و سیره سجادی]] - [[آرامش در معارف و سیره رضوی]] - [[آرامش در تربیت اسلامی]] - [[آرامش در اخلاق اسلامی]] - [[آرامش در معارف مهدویت]] - [[آرامش در روان‌شناسی اسلامی]] - [[آرامش در خانواده]]
	\| پرسش مرتبط = آرامش (پرسش)
	}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	آرامش اسم مصدر از آرامیدن و معادل [[طمأنینه]] و [[سکینه]] است<ref> لغت‌نامه، ج۱، ص۶۰.</ref>. سکینه، از بین رفتن [[رعب]] و [[وحشت]]<ref>المفردات، ص۲۴۳.</ref> و طمأنینه، سکون بعد از پریشان خاطری است<ref>المفردات، ص۳۱۷.</ref>. سکینه نداشتن [[اضطراب]] در موقع [[غضب]] و [[خوف]] و در اوقات [[ترس]] است و [[آیه]] {{متن قرآن\|إِلَّا تَنْصُرُوهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللَّهُ إِذْ أَخْرَجَهُ الَّذِينَ كَفَرُوا ثَانِيَ اثْنَيْنِ إِذْ هُمَا فِي الْغَارِ إِذْ يَقُولُ لِصَاحِبِهِ لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ وَأَيَّدَهُ بِجُنُودٍ لَمْ تَرَوْهَا وَجَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِينَ كَفَرُوا السُّفْلَى وَكَلِمَةُ اللَّهِ هِيَ الْعُلْيَا وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ}}<ref>«اگر او را یاری ندهید بی‌گمان خداوند یاریش کرده است هنگامی که کافران او را که یکی از دو نفر بود (از مکّه) بیرون راندند، آنگاه که آن دو در غار بودند همان هنگام که به همراهش می‌گفت: مهراس که خداوند با ماست و خداوند آرامش خود را بر او فرو فرستاد و وی را با سپاهی که آنان را نمی‌دیدید پشتیبانی کرد و سخن کافران را فروتر نهاد و سخن خداوند است که فراتر است و خداوند پیروزمندی فرزانه است» سوره توبه، آیه ۴۰.</ref> و نیز آیه {{متن قرآن\|إِذْ جَعَلَ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي قُلُوبِهِمُ الْحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ الْجَاهِلِيَّةِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَى رَسُولِهِ وَعَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَأَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ التَّقْوَى وَكَانُوا أَحَقَّ بِهَا وَأَهْلَهَا وَكَانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمًا}}<ref>«(یاد کن) آنگاه را که کافران به ننگ -ننگ جاهلی- دل نهادند و خداوند، آرامش خود را بر پیامبرش و بر مؤمنان فرو فرستاد و آنان را به فرمان پرهیزگاری پایبند کرد و آنان بدان سزاوارتر و شایسته آن بودند و خداوند به هر چیزی داناست» سوره فتح، آیه ۲۶.</ref> [[گواه]] بر آن است. سکینه هیأتی [[نفسانی]] است، بر خلاف "وقار" که هیأتی [[جسمانی]] است. در [[قرآن]] [[قلب]] ظرف [[سکینه]] معرفی شده {{متن قرآن\|هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ السَّكِينَةَ فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ لِيَزْدَادُوا إِيمَانًا مَعَ إِيمَانِهِمْ وَلِلَّهِ جُنُودُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا}} «اوست که آرامش را در دل مؤمنان فرو فرستاد تا ایمانی بر ایمانشان بیفزایند و سپاهیان آسمان‌ها و زمین از آن خداوند است و خداوند دانایی فرزانه است»<ref> سوره فتح، آیه ۴.</ref> و از عدم خروج [[زنان پیامبر]] و [[زینت]] کردن که مربوط به اعضای [[بدن]] است به [[وقار]] تعبیر شده است {{متن قرآن\|وَقَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِيَّةِ الْأُولَى وَأَقِمْنَ الصَّلَاةَ وَآتِينَ الزَّكَاةَ وَأَطِعْنَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا}}<ref> «و در خانه‌هایتان آرام گیرید و چون خویش‌آرایی دوره جاهلیت نخستین خویش‌آرایی مکنید و نماز بپا دارید و زکات بپردازید و از خداوند و فرستاده او فرمانبرداری کنید؛ جز این نیست که خداوند می‌خواهد از شما اهل بیت هر پلیدی را بزداید و شما را به شایستگی پاک گرداند» سوره احزاب، آیه ۳۳.</ref><ref>معجم الفروق اللغویه، ص۲۸۱.</ref>.		آرامش اسم مصدر از آرامیدن و معادل [[طمأنینه]] و [[سکینه]] است<ref> لغت‌نامه، ج۱، ص۶۰.</ref>. سکینه، از بین رفتن [[رعب]] و [[وحشت]]<ref>المفردات، ص۲۴۳.</ref> و طمأنینه، سکون بعد از پریشان خاطری است<ref>المفردات، ص۳۱۷.</ref>. سکینه نداشتن [[اضطراب]] در موقع [[غضب]] و [[خوف]] و در اوقات [[ترس]] است و [[آیه]] {{متن قرآن\|إِلَّا تَنْصُرُوهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللَّهُ إِذْ أَخْرَجَهُ الَّذِينَ كَفَرُوا ثَانِيَ اثْنَيْنِ إِذْ هُمَا فِي الْغَارِ إِذْ يَقُولُ لِصَاحِبِهِ لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ وَأَيَّدَهُ بِجُنُودٍ لَمْ تَرَوْهَا وَجَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِينَ كَفَرُوا السُّفْلَى وَكَلِمَةُ اللَّهِ هِيَ الْعُلْيَا وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ}}<ref>«اگر او را یاری ندهید بی‌گمان خداوند یاریش کرده است هنگامی که کافران او را که یکی از دو نفر بود (از مکّه) بیرون راندند، آنگاه که آن دو در غار بودند همان هنگام که به همراهش می‌گفت: مهراس که خداوند با ماست و خداوند آرامش خود را بر او فرو فرستاد و وی را با سپاهی که آنان را نمی‌دیدید پشتیبانی کرد و سخن کافران را فروتر نهاد و سخن خداوند است که فراتر است و خداوند پیروزمندی فرزانه است» سوره توبه، آیه ۴۰.</ref> و نیز آیه {{متن قرآن\|إِذْ جَعَلَ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي قُلُوبِهِمُ الْحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ الْجَاهِلِيَّةِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَى رَسُولِهِ وَعَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَأَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ التَّقْوَى وَكَانُوا أَحَقَّ بِهَا وَأَهْلَهَا وَكَانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمًا}}<ref>«(یاد کن) آنگاه را که کافران به ننگ -ننگ جاهلی- دل نهادند و خداوند، آرامش خود را بر پیامبرش و بر مؤمنان فرو فرستاد و آنان را به فرمان پرهیزگاری پایبند کرد و آنان بدان سزاوارتر و شایسته آن بودند و خداوند به هر چیزی داناست» سوره فتح، آیه ۲۶.</ref> [[گواه]] بر آن است. سکینه هیأتی [[نفسانی]] است، بر خلاف "وقار" که هیأتی [[جسمانی]] است. در [[قرآن]] [[قلب]] ظرف [[سکینه]] معرفی شده {{متن قرآن\|هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ السَّكِينَةَ فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ لِيَزْدَادُوا إِيمَانًا مَعَ إِيمَانِهِمْ وَلِلَّهِ جُنُودُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا}} «اوست که آرامش را در دل مؤمنان فرو فرستاد تا ایمانی بر ایمانشان بیفزایند و سپاهیان آسمان‌ها و زمین از آن خداوند است و خداوند دانایی فرزانه است»<ref> سوره فتح، آیه ۴.</ref> و از عدم خروج [[زنان پیامبر]] و [[زینت]] کردن که مربوط به اعضای [[بدن]] است به [[وقار]] تعبیر شده است {{متن قرآن\|وَقَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِيَّةِ الْأُولَى وَأَقِمْنَ الصَّلَاةَ وَآتِينَ الزَّكَاةَ وَأَطِعْنَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا}}<ref> «و در خانه‌هایتان آرام گیرید و چون خویش‌آرایی دوره جاهلیت نخستین خویش‌آرایی مکنید و نماز بپا دارید و زکات بپردازید و از خداوند و فرستاده او فرمانبرداری کنید؛ جز این نیست که خداوند می‌خواهد از شما اهل بیت هر پلیدی را بزداید و شما را به شایستگی پاک گرداند» سوره احزاب، آیه ۳۳.</ref><ref>معجم الفروق اللغویه، ص۲۸۱.</ref>.

Wasity: جایگزینی متن - 'دست' به 'دست'

2023-03-02T09:01:55Z

جایگزینی متن - 'دست' به 'دست'

نمایش تغییرات

Wasity: جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

2022-09-09T15:11:26Z

جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T09:54:27Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T03:41:15Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۱۱
خط ۲۰۶:		خط ۲۰۶:

	[[رده:آرامش]]		[[رده:آرامش]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Wasity: جایگزینی متن - 'ظهور' به 'ظهور'

2022-07-22T05:46:15Z

جایگزینی متن - 'ظهور' به 'ظهور'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۱۶
خط ۴۱:		خط ۴۱:
	==مقدمه==		==مقدمه==
	* [[بشر]]، به طور طبیعی در طول [[زندگی]] در این [[جهان]] با [[نگرانی‌ها]] و اضطراب‌های بسیاری رو در رو بوده و همواره برای فایق آمدن بر آنها و از میان بردن عوامل پیدایش آنها کوشیده است. یکی از اهداف پیدایش مجموعه بزرگ اختراعات و اکتشافات [[بشر]]، [[خانواده]]، [[قبیله]]، [[دولت]]، و دیگر سازمان‌های [[اجتماعی]]، [[دین]]، [[مذهب]]، [[هنر]]، [[آداب و رسوم]] و حتی گاه [[جنگ‌ها]]، دست‌یابی [[بشر]] به آرامش‌وآسایش درزندگی بوده است.		* [[بشر]]، به طور طبیعی در طول [[زندگی]] در این [[جهان]] با [[نگرانی‌ها]] و اضطراب‌های بسیاری رو در رو بوده و همواره برای فایق آمدن بر آنها و از میان بردن عوامل پیدایش آنها کوشیده است. یکی از اهداف پیدایش مجموعه بزرگ اختراعات و اکتشافات [[بشر]]، [[خانواده]]، [[قبیله]]، [[دولت]]، و دیگر سازمان‌های [[اجتماعی]]، [[دین]]، [[مذهب]]، [[هنر]]، [[آداب و رسوم]] و حتی گاه [[جنگ‌ها]]، دست‌یابی [[بشر]] به آرامش‌وآسایش درزندگی بوده است.
	اندیشه‌های بشری و مکاتب و آیین‌های گوناگونی نیز در این جهت به [[ظهور]] رسیده‌اند. در این میان، [[ادیان ابراهیمی]] و آیین‌های بومی‌نیز وصول به [[آرامش روح]] و روان را یکی از مهم‌ترین اهداف خویش قرار داده‌اند. سفارش‌های [[اخلاقی]] [[زرتشت]] در قالب تصویر [[نزاع]] مستمر [[خیر و شر]] در جهت وصول به [[آسایش]] و [[آرامش]] وبهروزی [[انسان]] و [[رهایی]] از [[رنج]] و زیان و ناخوشی قابل [[تفسیر]] است<ref>اوستا، دفتر یکم، یسنه هات ۳۰، بند ۱۱؛ یسنه هات ۴۶، بنده ۲ ۸.</ref>. کوشش [[نور]] برای [[رهایی]] از [[سرزمین]] تاری در [[اندیشه]] مانی نیز در همین جهت قابل [[فهم]] است<ref>زبور، مانی، فرگرد نخست، مزمور ۲۲۳.</ref>.		اندیشه‌های بشری و مکاتب و آیین‌های گوناگونی نیز در این جهت به ظهور رسیده‌اند. در این میان، [[ادیان ابراهیمی]] و آیین‌های بومی‌نیز وصول به [[آرامش روح]] و روان را یکی از مهم‌ترین اهداف خویش قرار داده‌اند. سفارش‌های [[اخلاقی]] [[زرتشت]] در قالب تصویر [[نزاع]] مستمر [[خیر و شر]] در جهت وصول به [[آسایش]] و [[آرامش]] وبهروزی [[انسان]] و [[رهایی]] از [[رنج]] و زیان و ناخوشی قابل [[تفسیر]] است<ref>اوستا، دفتر یکم، یسنه هات ۳۰، بند ۱۱؛ یسنه هات ۴۶، بنده ۲ ۸.</ref>. کوشش [[نور]] برای [[رهایی]] از [[سرزمین]] تاری در [[اندیشه]] مانی نیز در همین جهت قابل [[فهم]] است<ref>زبور، مانی، فرگرد نخست، مزمور ۲۲۳.</ref>.
	*تلاش برای رسیدن به [[آرامش]] و [[آسایش]] از دردهای جسمی و [[روانی]] [[بشر]]، مورد توجه بسیاری از آیین‌های بومی [[هند]] بوده است<ref>تاریخ تمدن، ۱ / ۴۷۹، ۴۸۵ و ۴۹۰.</ref>. [[آرامش]] در [[فلسفه]] [[بودا]] به حالت متمرکز و یک‌دل و آرام و نیالوده [[جان]] [[تفسیر]] شده و "نیروانا" [[برترین]] و واپسین راه [[رهایی]] از چرخه [[تسلسل]] وار تولد دوباره و [[بیماری]] و [[مرگ]] بوده و [[رهایی]] و [[وارستگی]] از هر [[رنج]] و [[عذاب]] است<ref>بودا، ص ۵۵۵ و ۵۵۶ و ۵۷۱.</ref>.		*تلاش برای رسیدن به [[آرامش]] و [[آسایش]] از دردهای جسمی و [[روانی]] [[بشر]]، مورد توجه بسیاری از آیین‌های بومی [[هند]] بوده است<ref>تاریخ تمدن، ۱ / ۴۷۹، ۴۸۵ و ۴۹۰.</ref>. [[آرامش]] در [[فلسفه]] [[بودا]] به حالت متمرکز و یک‌دل و آرام و نیالوده [[جان]] [[تفسیر]] شده و "نیروانا" [[برترین]] و واپسین راه [[رهایی]] از چرخه [[تسلسل]] وار تولد دوباره و [[بیماری]] و [[مرگ]] بوده و [[رهایی]] و [[وارستگی]] از هر [[رنج]] و [[عذاب]] است<ref>بودا، ص ۵۵۵ و ۵۵۶ و ۵۷۱.</ref>.
	*عهد عتیق‌ و جدید، سراسر آکنده‌از کوشش‌های فرستادگان [[خداوند]] برای [[رهایی]] [[بشر]] از درد و [[اندوه]] ساخته و پرداخته خویش و نیل به [[آرامش]] و [[سعادت ابدی]] در هر دو [[جهان]] است. آموزه [[بشارت]] و [[نجات]]، همواره یکی از بخش‌های مهم آموزه‌های انبیای [[بنی اسرائیل]] بوده که [[رهایی]] از [[رنج]] و [[نگرانی]] فردی و [[اجتماعی]] را در خود داشته است<ref>معجم اللاهوت الکتابی، ۳۲۱ ـ ۳۲۵.</ref>.		*عهد عتیق‌ و جدید، سراسر آکنده‌از کوشش‌های فرستادگان [[خداوند]] برای [[رهایی]] [[بشر]] از درد و [[اندوه]] ساخته و پرداخته خویش و نیل به [[آرامش]] و [[سعادت ابدی]] در هر دو [[جهان]] است. آموزه [[بشارت]] و [[نجات]]، همواره یکی از بخش‌های مهم آموزه‌های انبیای [[بنی اسرائیل]] بوده که [[رهایی]] از [[رنج]] و [[نگرانی]] فردی و [[اجتماعی]] را در خود داشته است<ref>معجم اللاهوت الکتابی، ۳۲۱ ـ ۳۲۵.</ref>.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

2022-07-10T20:32:27Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۲

نمایش تغییرات