آرامش در معارف مهدویت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۲۸ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۴

2024-03-28T10:44:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۱۴
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{مهدویت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = آرامش		\| موضوع مرتبط = آرامش
	\| عنوان مدخل = [[آرامش]]		\| عنوان مدخل = آرامش
	\| مداخل مرتبط = [[آرامش در قرآن]] - [[آرامش در ~~حدیث~~]] - [[آرامش در ~~نهج البلاغه~~]] - [[آرامش در معارف ~~دعا~~ و ~~زیارات]] - [[آرامش در عرفان اسلامی~~]] - [[آرامش در اخلاق اسلامی]] - [[آرامش در معارف مهدویت]] - [[آرامش در روان‌شناسی اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[آرامش در قرآن]] - [[آرامش در معارف دعا و زیارات]] - [[آرامش در معارف و سیره سجادی]] - [[آرامش در معارف و سیره رضوی]] - [[آرامش در اخلاق اسلامی]] - [[آرامش در معارف مهدویت]] - [[آرامش در روان‌شناسی اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط = ~~آرامش (پرسش)~~		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Ali: /* پانویس */

2023-11-04T06:26:21Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۵۶
خط ۱۴۷:		خط ۱۴۷:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~آرامش‌ در معارف مهدویت~~]]		[[رده:آرامش]]
	[[رده:سلامت روان]]		[[رده:سلامت روان]]

Wasity: جایگزینی متن - 'سیدبن ' به 'سید بن '

2023-08-21T11:12:45Z

جایگزینی متن - 'سیدبن ' به 'سید بن '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۴۲
خط ۴۸:		خط ۴۸:
	سپس این گونه با [[امام زمان]] خود [[عهد]] و [[بیعت]] تازه می‌نمایند. {{متن حدیث\|...اللّٰهُمَّ إِنِّی أُجَدِّدُ لَهُ فِی صَبِیحَةِ یَوْمِی هٰذَا وَمَا عِشْتُ مِنْ أَیَّامِی عَهْداً وَعَقْداً وَبَیْعَةً لَهُ فِی عُنُقِی لَا أَحُولُ عَنْها وَلَا أَزُولُ أَبَداً، اللّٰهُمَّ اجْعَلْنِی مِنْ أَنْصارِهِ وَأَعْوانِهِ، وَالذَّابِّینَ عَنْهُ، والْمُسارِعِینَ إِلَیْهِ فِی قَضاءِ حَوَائِجِهِ، وَالْمُمْتَثِلِینَ لِأَوامِرِهِ، وَالْمُحامِینَ عَنْهُ، وَالسَّابِقِینَ إِلیٰ إِرادَتِهِ، وَالْمُسْتَشْهَدِینَ بَیْنَ یَدَیْهِ}}: خدایا! در صبح این روز و در همه روزهای زندگی‌ام، برای آن [[حضرت]] بر عهده‌ام، [[عهد]] و [[پیمان]] و [[بیعت]] تجدید می‌کنم که از آن‌، رو نگردانم و هیچ‌گاه دست برندارم. خدایا مرا، از [[یاران]] و مددکاران و دفاع‌کنندگان از او و از شتابندگان به سویش، در برآوردن خواسته‌هایش و اطاعت‌کنندگان اَوامرش و مدافعان حضرتش و پیشی‌گیرندگان به جانب خواسته‌اش و کشته‌شدگان در پیشگاهش قرار دِه!".		سپس این گونه با [[امام زمان]] خود [[عهد]] و [[بیعت]] تازه می‌نمایند. {{متن حدیث\|...اللّٰهُمَّ إِنِّی أُجَدِّدُ لَهُ فِی صَبِیحَةِ یَوْمِی هٰذَا وَمَا عِشْتُ مِنْ أَیَّامِی عَهْداً وَعَقْداً وَبَیْعَةً لَهُ فِی عُنُقِی لَا أَحُولُ عَنْها وَلَا أَزُولُ أَبَداً، اللّٰهُمَّ اجْعَلْنِی مِنْ أَنْصارِهِ وَأَعْوانِهِ، وَالذَّابِّینَ عَنْهُ، والْمُسارِعِینَ إِلَیْهِ فِی قَضاءِ حَوَائِجِهِ، وَالْمُمْتَثِلِینَ لِأَوامِرِهِ، وَالْمُحامِینَ عَنْهُ، وَالسَّابِقِینَ إِلیٰ إِرادَتِهِ، وَالْمُسْتَشْهَدِینَ بَیْنَ یَدَیْهِ}}: خدایا! در صبح این روز و در همه روزهای زندگی‌ام، برای آن [[حضرت]] بر عهده‌ام، [[عهد]] و [[پیمان]] و [[بیعت]] تجدید می‌کنم که از آن‌، رو نگردانم و هیچ‌گاه دست برندارم. خدایا مرا، از [[یاران]] و مددکاران و دفاع‌کنندگان از او و از شتابندگان به سویش، در برآوردن خواسته‌هایش و اطاعت‌کنندگان اَوامرش و مدافعان حضرتش و پیشی‌گیرندگان به جانب خواسته‌اش و کشته‌شدگان در پیشگاهش قرار دِه!".

	در تقویم [[جامعه]] [[مؤمنین]]، [[روز جمعه]]، [[بهترین]] روز هفته، مربوط به [[امام زمان]] {{ع}} است که روز زیارتی و ظهور آن [[حضرت]] بیان شده است. لذا، صبح [[جمعه]]، در [[مسجد]] "سَهلَه" در [[عراق]] و [[مسجد]] "[[جمکران]]" در [[قم]] و سائر [[مساجد]] جامع و حسینیه‌های شهرهای [[کشورهای اسلامی]]، دعای "[[ندبه]]" برای [[ظهور امام زمان]] {{ع}} خوانده می‌شود و سینه‌های شرحه شرحه از [[فراق]] آن دلدارِ پشت پرده [[غیب]]، شرح هجران و [[اشتیاق]] خود را [[ندبه]] می‌کنند: {{متن حدیث\|بِنَفسی أَنتَ مِن مُغَیبٍ لَم یخلُ مِنّا...}}؛ جانم فدای تو، ای ناپیدایی که از ما بیرون نیست!: {{متن حدیث\|عَزیزٌ عَلَی أن أَری الخَلقَ وَ لا تُری وَ لا أسمَعُ لَکَ حَسیساً وَ لا نَجوی}}؛ چقدر بر من جانکاه است که [[مردم]] را ببینم، اما تو دیده نشوی و هیچ گونه صدا و سخنی از تو نشنوم".<ref>~~سیدبن~~ طاووس، إقبال الأعمال، ص۲۹۸؛ شیخ عباس قمی، مفاتیح الجنان، دعای ندبه.</ref>		در تقویم [[جامعه]] [[مؤمنین]]، [[روز جمعه]]، [[بهترین]] روز هفته، مربوط به [[امام زمان]] {{ع}} است که روز زیارتی و ظهور آن [[حضرت]] بیان شده است. لذا، صبح [[جمعه]]، در [[مسجد]] "سَهلَه" در [[عراق]] و [[مسجد]] "[[جمکران]]" در [[قم]] و سائر [[مساجد]] جامع و حسینیه‌های شهرهای [[کشورهای اسلامی]]، دعای "[[ندبه]]" برای [[ظهور امام زمان]] {{ع}} خوانده می‌شود و سینه‌های شرحه شرحه از [[فراق]] آن دلدارِ پشت پرده [[غیب]]، شرح هجران و [[اشتیاق]] خود را [[ندبه]] می‌کنند: {{متن حدیث\|بِنَفسی أَنتَ مِن مُغَیبٍ لَم یخلُ مِنّا...}}؛ جانم فدای تو، ای ناپیدایی که از ما بیرون نیست!: {{متن حدیث\|عَزیزٌ عَلَی أن أَری الخَلقَ وَ لا تُری وَ لا أسمَعُ لَکَ حَسیساً وَ لا نَجوی}}؛ چقدر بر من جانکاه است که [[مردم]] را ببینم، اما تو دیده نشوی و هیچ گونه صدا و سخنی از تو نشنوم".<ref>سید بن طاووس، إقبال الأعمال، ص۲۹۸؛ شیخ عباس قمی، مفاتیح الجنان، دعای ندبه.</ref>

	"[[انسان]] [[منتظِر]]"، در [[کنگره]] جهانی [[حج]]، در مراسم [[زیارت پیامبر]] [[اسلام]] و [[اهل‌بیت]] {{ع}}، در [[زیارت]] پر شکوه [[اربعین]]، در هر [[زیارت]] و [[مناسک]] [[دینی]]، به دنبال [[امام زمان]] خود می‌گردد و با شور و [[شوق]] همه جا را در طلبش جستجو می‌کند: {{متن حدیث\|لَیتَ شِعرِی أَینَ استَقَرَّت بِکَ النَّوی بَل أی أرضٍ تُقِلُّکَ أَو ثَری أَبِرَضوی أَم غَیرِها أَم ذِی طُوی…}}؛ای کاش می‌دانستم در چه جایی منزل گرفته‌ای و چه سرزمین و مکانی تو را در برگرفته است! آیا در "[[کوه رضوی]]" هستی و یا در جای دیگر و یا در "[[ذی طوی]]" هستی…."<ref>~~سیدبن~~ طاووس، إقبال الأعمال، ص۲۹۸؛ شیخ عباس قمی، مفاتیح الجنان، دعای ندبه.</ref>		"[[انسان]] [[منتظِر]]"، در [[کنگره]] جهانی [[حج]]، در مراسم [[زیارت پیامبر]] [[اسلام]] و [[اهل‌بیت]] {{ع}}، در [[زیارت]] پر شکوه [[اربعین]]، در هر [[زیارت]] و [[مناسک]] [[دینی]]، به دنبال [[امام زمان]] خود می‌گردد و با شور و [[شوق]] همه جا را در طلبش جستجو می‌کند: {{متن حدیث\|لَیتَ شِعرِی أَینَ استَقَرَّت بِکَ النَّوی بَل أی أرضٍ تُقِلُّکَ أَو ثَری أَبِرَضوی أَم غَیرِها أَم ذِی طُوی…}}؛ای کاش می‌دانستم در چه جایی منزل گرفته‌ای و چه سرزمین و مکانی تو را در برگرفته است! آیا در "[[کوه رضوی]]" هستی و یا در جای دیگر و یا در "[[ذی طوی]]" هستی…."<ref>سید بن طاووس، إقبال الأعمال، ص۲۹۸؛ شیخ عباس قمی، مفاتیح الجنان، دعای ندبه.</ref>

	[[امام زمان]] {{ع}}، در [[اعیاد اسلامی]]، [[دعای کمیل]] شب‌های [[جمعه]] و [[دعای توسّل]] شب‌های چهار [[شنبه]]، در روضه‌های هیئت‌ها و مراسم‌های [[محرم]] و صفر و [[شهادت]] و و لادت [[معصومان]] {{ع}}، در روضه‌های خانگی و ختم اموات، و در تمام [[مناسک]] و مراسمات مذهبی، مورد [[دعا]] و [[استغاثه]] و تمنای [[جامعه]] [[مؤمنین]] است: {{متن حدیث\|أینَ مُعِزُّ الْأوْلِیاءِ وَ مُذِلُّ الأعْداءِ، أینَ جامِعُ الْکَلِمَةِ عَلَی التَّقْوی، أینَ بابُ اللهِ الَّذِی مِنْهُ یؤْتی، أیْنَ وَجهُ اللهِ الَّذِی إِلَیهِ یَتَوَجَّهُ الأَولیاءُ}}؛ کجاست [[عزّت]] بخش [[دوستان]] و [[خوار]] کننده‌ [[دشمنان]]؟ کجاست گِرد آورنده‌ سخنان بر [[پرهیزکاری]]؟ کجاست آن درگاه [[خداوند]] که از آنجا به سوی خدای روند؟ کجاست آن آیینه‌ [[خدا]] نمای که [[دوستان]] [[خداوند]] به سوی او روی آورند...."<ref>شیخ عباس قمی، مفاتیح الجنان، دعای ندبه؛ سید بن طاووس، اقبال الأعمال، ص۲۹۷. </ref>		[[امام زمان]] {{ع}}، در [[اعیاد اسلامی]]، [[دعای کمیل]] شب‌های [[جمعه]] و [[دعای توسّل]] شب‌های چهار [[شنبه]]، در روضه‌های هیئت‌ها و مراسم‌های [[محرم]] و صفر و [[شهادت]] و و لادت [[معصومان]] {{ع}}، در روضه‌های خانگی و ختم اموات، و در تمام [[مناسک]] و مراسمات مذهبی، مورد [[دعا]] و [[استغاثه]] و تمنای [[جامعه]] [[مؤمنین]] است: {{متن حدیث\|أینَ مُعِزُّ الْأوْلِیاءِ وَ مُذِلُّ الأعْداءِ، أینَ جامِعُ الْکَلِمَةِ عَلَی التَّقْوی، أینَ بابُ اللهِ الَّذِی مِنْهُ یؤْتی، أیْنَ وَجهُ اللهِ الَّذِی إِلَیهِ یَتَوَجَّهُ الأَولیاءُ}}؛ کجاست [[عزّت]] بخش [[دوستان]] و [[خوار]] کننده‌ [[دشمنان]]؟ کجاست گِرد آورنده‌ سخنان بر [[پرهیزکاری]]؟ کجاست آن درگاه [[خداوند]] که از آنجا به سوی خدای روند؟ کجاست آن آیینه‌ [[خدا]] نمای که [[دوستان]] [[خداوند]] به سوی او روی آورند...."<ref>شیخ عباس قمی، مفاتیح الجنان، دعای ندبه؛ سید بن طاووس، اقبال الأعمال، ص۲۹۷. </ref>

Wasity: جایگزینی متن - 'دست' به 'دست'

2023-03-02T08:46:56Z

جایگزینی متن - 'دست' به 'دست'

نمایش تغییرات

Wasity: جایگزینی متن - ' آن‌که ' به ' آنکه '

2022-12-18T11:34:23Z

جایگزینی متن - ' آن‌که ' به ' آنکه '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۰۴
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	== [[مهدی باوری]] و [[آرامش روحی]] ==		== [[مهدی باوری]] و [[آرامش روحی]] ==
	* [[باور به مهدویت]]، از چند طریق بر [[آرامش روحی]] و [[روانی]] اثر می‌گذارد:		* [[باور به مهدویت]]، از چند طریق بر [[آرامش روحی]] و [[روانی]] اثر می‌گذارد:
	# '''یاد [[مهدی]] {{ع}} یاد خداست''': [[خداوند متعال]] در [[قرآن کریم]]، درمان تمام غم‌ها، تنش‌ها، و اضطراب‌ها و آرامش‌دهنده قلب‌ها را ذکر و یاد و توجه به خود ([[خدا]]) معرفی کرده است و از دیدگاه [[اسلام]]، تنها چیزی که نیاز به [[آرامش]] و [[امنیت روانی]] را برآورده می‌کند، یاد خداست: {{متن قرآن\|الَّذِينَ آمَنُوا وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِكْرِ اللَّهِ أَلَا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ}}<ref>«همان کسانی که ایمان آورده‌اند و دل‌های ایشان با یاد خداوند آرام می‌گیرد؛ آگاه باشید! با یاد خداوند دل‌ها آرام می‌یابد» سوره رعد، آیه ۲۸.</ref>. یکی [[کامل‌ترین]] مصداق [[ذکر خدا]]، [[یاد امام مهدی]] {{ع}} است. [[یاد حضرت مهدی]] {{ع}} در [[حقیقت]] یاد خداست؛ همان‌طور که [[پیروان]] [[مشتاق]] آن [[حضرت]] هر [[صبح]] [[جمعه]] در "[[دعای ندبه]]" می‌خوانند: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ وَ نَحْنُ عَبِيدُكَ التَّائِقُونَ إِلَى وَلِيِّكَ، الْمُذَكِّرِ بِكَ وَ بِنَبِيِّكَ}}؛ خدایا، ما [[بندگان]]، به شدّت [[مشتاق]] به سوی ولی تو هستیم، ~~آن‌که~~ [[مردم]] را به یاد تو و پیامبرت اندازد<ref>مفاتیح الجنان، دعای ندبه.</ref>. آنان‌که: {{متن حدیث\|وَ قَرَّبْتَهُمْ وَ قَدَّمْتَ لَهُمُ الذِّكْرَ الْعَلِيَّ وَ الثَّنَاءَ الْجَلِيَّ وَ أَهْبَطْتَ عَلَيْهِمْ مَلَائِكَتَكَ}}؛ و [[مقرّب]] درگاه‌شان نمودی و برای آنان ذکر و یاد والا و ثنای روشن پیش آوردی و فرشتگانت را بر آنها فرو فرستادی<ref>مفاتیح الجنان، دعای ندبه.</ref>. در [[زیارت جامعه کبیره]] می‌خوانند: {{متن حدیث\|ذِكْرُكُمْ فِي الذَّاكِرِينَ}}؛ یاد شما در [[قلوب]] یادکنندگان است<ref>مفاتیح الجنان، زیارت جامعه کبیره.</ref>. [[امام باقر]] {{ع}} در [[تفسیر آیه]] {{متن قرآن\|وَلَذِكْرُ اللَّهِ أَكْبَرُ}}<ref>«و به راستی یادکرد خداوند (از هر چیز) بزرگ‌تر است» سوره عنکبوت، آیه ۴۵.</ref> فرمود: {{متن حدیث\|نَحْنُ ذِكْرُ اللَّهِ وَ نَحْنُ أَكْبَرُ}}؛ ما [[ذکر خدا]] هستیم و ما بزرگیم<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۲، ص۵۹۸.</ref>. لذا، کسی که قصد [[تقرّب به خداوند]] بزرگ نماید، به [[ائمه اطهار]] {{عم}} روی می‌آورد: {{متن حدیث\|وَ مَنْ قَصَدَهُ تَوَجَّهَ بِكُمْ}}<ref>مفاتیح الجنان، زیارت جامعه کبیره.</ref>، پس مهدی‌باوری، می‌تواند [[آرامش]] [[بشر]] امروزی، از نوع مثبت را تأمین کند<ref>ر. ک: سبحانی‌نیا، محمد، مهدویت و آرامش روان، ص۱۰۸-۱۱۲.</ref>. ذکر، یاد، [[توسّل]]، [[زیارت]]، و [[انتظار ظهور امام مهدی]] {{ع}} به عنوان [[حجت خدا]] و [[مظهر]] تمام [[صفات کمالیه]] [[خداوند]]، می‌تواند برجنبه‌های فردی، [[اجتماعی]]، [[عاطفی]] و [[روانی]] [[انسان]] [[منتظِر]] اثرات مفید داشته و باعث تقویت و [[رشد شخصیت]] سالم در [[انسان]] گردد و اسباب [[امنیت]] و [[آرامش روانی]] او را فراهم آورَد. [[یاد امام مهدی]] {{ع}} به عنوان [[مظهر]] و [[امام حق]]، از این‌رو که هر چه [[باطل]] و [[طاغوت]] و مظاهر آن به حیث [[مظهر]] [[دنیاپرستی]] و تنش است از [[دل]] و [[اندیشه]] پیروانش می‌زداید، [[غم]] زدا و تنش زداست؛ و ازآن رو که [[یاد خدا]] را در [[دل]] و [[جان]] پیروانش زنده می‌کند، [[احیاگر]] [[دل]]، و آرامش‌بخش روان است.		# '''یاد [[مهدی]] {{ع}} یاد خداست''': [[خداوند متعال]] در [[قرآن کریم]]، درمان تمام غم‌ها، تنش‌ها، و اضطراب‌ها و آرامش‌دهنده قلب‌ها را ذکر و یاد و توجه به خود ([[خدا]]) معرفی کرده است و از دیدگاه [[اسلام]]، تنها چیزی که نیاز به [[آرامش]] و [[امنیت روانی]] را برآورده می‌کند، یاد خداست: {{متن قرآن\|الَّذِينَ آمَنُوا وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِكْرِ اللَّهِ أَلَا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ}}<ref>«همان کسانی که ایمان آورده‌اند و دل‌های ایشان با یاد خداوند آرام می‌گیرد؛ آگاه باشید! با یاد خداوند دل‌ها آرام می‌یابد» سوره رعد، آیه ۲۸.</ref>. یکی [[کامل‌ترین]] مصداق [[ذکر خدا]]، [[یاد امام مهدی]] {{ع}} است. [[یاد حضرت مهدی]] {{ع}} در [[حقیقت]] یاد خداست؛ همان‌طور که [[پیروان]] [[مشتاق]] آن [[حضرت]] هر [[صبح]] [[جمعه]] در "[[دعای ندبه]]" می‌خوانند: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ وَ نَحْنُ عَبِيدُكَ التَّائِقُونَ إِلَى وَلِيِّكَ، الْمُذَكِّرِ بِكَ وَ بِنَبِيِّكَ}}؛ خدایا، ما [[بندگان]]، به شدّت [[مشتاق]] به سوی ولی تو هستیم، آنکه [[مردم]] را به یاد تو و پیامبرت اندازد<ref>مفاتیح الجنان، دعای ندبه.</ref>. آنان‌که: {{متن حدیث\|وَ قَرَّبْتَهُمْ وَ قَدَّمْتَ لَهُمُ الذِّكْرَ الْعَلِيَّ وَ الثَّنَاءَ الْجَلِيَّ وَ أَهْبَطْتَ عَلَيْهِمْ مَلَائِكَتَكَ}}؛ و [[مقرّب]] درگاه‌شان نمودی و برای آنان ذکر و یاد والا و ثنای روشن پیش آوردی و فرشتگانت را بر آنها فرو فرستادی<ref>مفاتیح الجنان، دعای ندبه.</ref>. در [[زیارت جامعه کبیره]] می‌خوانند: {{متن حدیث\|ذِكْرُكُمْ فِي الذَّاكِرِينَ}}؛ یاد شما در [[قلوب]] یادکنندگان است<ref>مفاتیح الجنان، زیارت جامعه کبیره.</ref>. [[امام باقر]] {{ع}} در [[تفسیر آیه]] {{متن قرآن\|وَلَذِكْرُ اللَّهِ أَكْبَرُ}}<ref>«و به راستی یادکرد خداوند (از هر چیز) بزرگ‌تر است» سوره عنکبوت، آیه ۴۵.</ref> فرمود: {{متن حدیث\|نَحْنُ ذِكْرُ اللَّهِ وَ نَحْنُ أَكْبَرُ}}؛ ما [[ذکر خدا]] هستیم و ما بزرگیم<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۲، ص۵۹۸.</ref>. لذا، کسی که قصد [[تقرّب به خداوند]] بزرگ نماید، به [[ائمه اطهار]] {{عم}} روی می‌آورد: {{متن حدیث\|وَ مَنْ قَصَدَهُ تَوَجَّهَ بِكُمْ}}<ref>مفاتیح الجنان، زیارت جامعه کبیره.</ref>، پس مهدی‌باوری، می‌تواند [[آرامش]] [[بشر]] امروزی، از نوع مثبت را تأمین کند<ref>ر. ک: سبحانی‌نیا، محمد، مهدویت و آرامش روان، ص۱۰۸-۱۱۲.</ref>. ذکر، یاد، [[توسّل]]، [[زیارت]]، و [[انتظار ظهور امام مهدی]] {{ع}} به عنوان [[حجت خدا]] و [[مظهر]] تمام [[صفات کمالیه]] [[خداوند]]، می‌تواند برجنبه‌های فردی، [[اجتماعی]]، [[عاطفی]] و [[روانی]] [[انسان]] [[منتظِر]] اثرات مفید داشته و باعث تقویت و [[رشد شخصیت]] سالم در [[انسان]] گردد و اسباب [[امنیت]] و [[آرامش روانی]] او را فراهم آورَد. [[یاد امام مهدی]] {{ع}} به عنوان [[مظهر]] و [[امام حق]]، از این‌رو که هر چه [[باطل]] و [[طاغوت]] و مظاهر آن به حیث [[مظهر]] [[دنیاپرستی]] و تنش است از [[دل]] و [[اندیشه]] پیروانش می‌زداید، [[غم]] زدا و تنش زداست؛ و ازآن رو که [[یاد خدا]] را در [[دل]] و [[جان]] پیروانش زنده می‌کند، [[احیاگر]] [[دل]]، و آرامش‌بخش روان است.
	# '''[[آینده]] مثبت و سرشار از سعادت‌''': یکی از عوامل مخل [[آرامش]] که موجب [[افسردگی]]، [[اضطراب]] و [[نگرانی]] در [[آدمی]] می‌شود، [[بدبینی]] و [[ترس]] از [[آینده]] مبهم است؛ ولی در [[مکتب]] [[مهدویت]]، [[آینده بشر]] بسیار مثبت و درخشان و همراه با [[سعادت]] و [[خوشبختی]] توصیف و [[پیش‌بینی]] شده است که [[انسان]] سرگشته و [[مأیوس]] از [[آینده]] را به نگرش مثبت و سرشار از [[امید به آینده]] و در نتیجه به [[اطمینان]] و [[آرامش]] می‌رساند و بستر [[رشد]] و [[تکامل]] او را فراهم می‌آورد. [[قرآن مجید]] [[آینده]] و افق [[زندگی]] انسان‌های [[مؤمن]] و [[پیروان]] [[مکتب انتظار]] را بسیار روشن و سرشار از [[آرامش]] و [[امنیت]] توصیف کرده است: {{متن قرآن\|وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا}}<ref>«خداوند به کسانی از شما که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته کرده‌اند وعده داده است که آنان را به یقین در زمین جانشین می‌گرداند- چنان که کسانی پیش از آنها را جانشین گردانید- و بی‌گمان دینی را که برای آنان پسندیده است برای آنها استوار می‌دارد و (حال) آنان را از پس هراس به آرامش بر می‌گرداند» سوره نور، آیه ۵۵.</ref>. [[روایات]] متعددی درباره [[آینده]] درخشان [[بشریت]] در عصر [[ظهور امام مهدی]] {{ع}} وجود دارد. [[رسول اکرم]] {{صل}} می‌فرماید: {{متن حدیث\|وَ بِهِ يُفَرِّجُ اللَّهُ عَنِ الْأُمَّةِ}}؛ [[خداوند]] با [[مهدی]] {{ع}} از [[امت]] رفع [[غم]] و [[گرفتاری]] می‌کند"<ref>مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۵۱، ص۷۵.</ref> [[ایمان]] به [[مُنجی]] و [[امید به ظهور]] آخرین [[ذخیره]] [[خیر]] و [[هدایت الهی]] و برچیده شدن دائمی طومار نظام‌های [[فاسد]] [[حاکم]] بر [[جهان]]، یگانه افق روشنی است که فردای روشن را برای [[بشریت]] نوید می‌دهد و [[استرس]] و [[نگرانی‌ها]] را از [[روح]] و [[جان]] او ستُرده و به وی [[آرامش]] می‌دهد. [[فلسفه انتظار]] و [[مکتب]] [[مهدویّت]]، در عین اینکه [[پیش بینی]] یک سلسله حوادث و تکان‌های شدید و نابسامانی‌ها و [[کشتارها]] و [[بی‌عدالتی‌ها]] را در [[آخرالزمان]] کرده است، [[پیش‌بینی]] [[آینده]] [[سعادت‌بخش]] و [[پیروزی]] کامل [[عقل]] بر [[جهل]]، [[توحید]] بر [[شرک]]، [[ایمان]] بر [[شک]]، [[عدالت]] بر [[ظلم]]، [[سعادت]] بر [[شقاوت]] را نیز نموده است؛ لذا نوید دِه و [[آرزو]] ساز و آرامش‌بخش است<ref>نظری شاری، عبدالله، مکاتبه اختصاصی با دانشنامه مجازی امامت و ولایت.</ref>.		# '''[[آینده]] مثبت و سرشار از سعادت‌''': یکی از عوامل مخل [[آرامش]] که موجب [[افسردگی]]، [[اضطراب]] و [[نگرانی]] در [[آدمی]] می‌شود، [[بدبینی]] و [[ترس]] از [[آینده]] مبهم است؛ ولی در [[مکتب]] [[مهدویت]]، [[آینده بشر]] بسیار مثبت و درخشان و همراه با [[سعادت]] و [[خوشبختی]] توصیف و [[پیش‌بینی]] شده است که [[انسان]] سرگشته و [[مأیوس]] از [[آینده]] را به نگرش مثبت و سرشار از [[امید به آینده]] و در نتیجه به [[اطمینان]] و [[آرامش]] می‌رساند و بستر [[رشد]] و [[تکامل]] او را فراهم می‌آورد. [[قرآن مجید]] [[آینده]] و افق [[زندگی]] انسان‌های [[مؤمن]] و [[پیروان]] [[مکتب انتظار]] را بسیار روشن و سرشار از [[آرامش]] و [[امنیت]] توصیف کرده است: {{متن قرآن\|وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا}}<ref>«خداوند به کسانی از شما که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته کرده‌اند وعده داده است که آنان را به یقین در زمین جانشین می‌گرداند- چنان که کسانی پیش از آنها را جانشین گردانید- و بی‌گمان دینی را که برای آنان پسندیده است برای آنها استوار می‌دارد و (حال) آنان را از پس هراس به آرامش بر می‌گرداند» سوره نور، آیه ۵۵.</ref>. [[روایات]] متعددی درباره [[آینده]] درخشان [[بشریت]] در عصر [[ظهور امام مهدی]] {{ع}} وجود دارد. [[رسول اکرم]] {{صل}} می‌فرماید: {{متن حدیث\|وَ بِهِ يُفَرِّجُ اللَّهُ عَنِ الْأُمَّةِ}}؛ [[خداوند]] با [[مهدی]] {{ع}} از [[امت]] رفع [[غم]] و [[گرفتاری]] می‌کند"<ref>مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۵۱، ص۷۵.</ref> [[ایمان]] به [[مُنجی]] و [[امید به ظهور]] آخرین [[ذخیره]] [[خیر]] و [[هدایت الهی]] و برچیده شدن دائمی طومار نظام‌های [[فاسد]] [[حاکم]] بر [[جهان]]، یگانه افق روشنی است که فردای روشن را برای [[بشریت]] نوید می‌دهد و [[استرس]] و [[نگرانی‌ها]] را از [[روح]] و [[جان]] او ستُرده و به وی [[آرامش]] می‌دهد. [[فلسفه انتظار]] و [[مکتب]] [[مهدویّت]]، در عین اینکه [[پیش بینی]] یک سلسله حوادث و تکان‌های شدید و نابسامانی‌ها و [[کشتارها]] و [[بی‌عدالتی‌ها]] را در [[آخرالزمان]] کرده است، [[پیش‌بینی]] [[آینده]] [[سعادت‌بخش]] و [[پیروزی]] کامل [[عقل]] بر [[جهل]]، [[توحید]] بر [[شرک]]، [[ایمان]] بر [[شک]]، [[عدالت]] بر [[ظلم]]، [[سعادت]] بر [[شقاوت]] را نیز نموده است؛ لذا نوید دِه و [[آرزو]] ساز و آرامش‌بخش است<ref>نظری شاری، عبدالله، مکاتبه اختصاصی با دانشنامه مجازی امامت و ولایت.</ref>.
	# '''[[معرفت یقینی]]''': بسیاری از [[مشکلات]] و [[بیماری‌های روانی]] هم‌چون [[افسردگی]] و [[اضطراب]]، به [[افکار التقاطی]]، [[متزلزل]] و آمیخته به [[شک]] بر می‌گردد که فرد را به [[بی‌کفایتی]] و [[پوچی]] [[اندیشه]] و [[ترس]] از [[آینده]] [[زندگی]] گرفتار می‌کند. اغلب [[روان‌شناسان]] [[شناختی]] نگر، بر این نکته تأکید دارند که اختلال‌های اضطرابی تعمیم یافته از "باورهای نامناسب" و غیر منطقی ناشی می‌شوند. آنها فرایندهای [[شناختی]] را به منزله محور اصلی رفتارها، [[فکر]] و [[هیجان]] تلقی کرده‌اند. افراد دارای باورهای نامناسب، در برابر مسایل ناشناخته دچار [[ترس]] می‌شوند و همواره [[منتظر]] بروز فاجعه‌ای هستند، و همه چیز را زیر نظر دارند تا نشانه‌های خطر را بیابند و بدین صورت است که در واقع، چنین علایمی را همه جا می‌بینند و [[زندگی]] خود را در [[اضطراب]] می‌گذرانند<ref>دادستان، پریرخ، روان‌شناسی مرضی تحولی، ج۱، ص۱۱۶.</ref>. در مقابل [[معرفت]] و [[یقین]]، [[اطمینان]] و [[آرامش]] [[قلب]] را برای [[انسان]] به ارمغان می‌آورد. از آنجا که [[ایمان]] و [[باور به مهدویت]]، با [[شناخت]] منطقی و آگاهی‌های [[یقینی]] شکل می‌گیرد، از این رو، [[اعتقاد به مهدویت]]، جایی برای تردید و تشویش و تشکیک و [[تزلزل]] و [[ترس]] از [[آینده]] باقی نمی‌گذارد و [[انسان]] را از [[اضطراب]]، [[پوچی]] و [[بیهودگی]] می‌رهاند و به او [[نشاط]] [[روحی]]، [[آرامش]] [[دل]] و فراغت خاطر عطا می‌کند. چون تمام [[رفتار]] ریز و درشت چنین فردی، از پشتوانه [[فکری]] [[قوی]] برخوردار است و برای تک تک کنش‌ها و واکنش‌های خود، [[دلیل]] و توجیه منطقی و قابل [[پذیرش]] دارد<ref>ر. ک: موحدی، محسن، آثار روان‌شناختی آموزه‌های مهدویت، ص۴.</ref>.		# '''[[معرفت یقینی]]''': بسیاری از [[مشکلات]] و [[بیماری‌های روانی]] هم‌چون [[افسردگی]] و [[اضطراب]]، به [[افکار التقاطی]]، [[متزلزل]] و آمیخته به [[شک]] بر می‌گردد که فرد را به [[بی‌کفایتی]] و [[پوچی]] [[اندیشه]] و [[ترس]] از [[آینده]] [[زندگی]] گرفتار می‌کند. اغلب [[روان‌شناسان]] [[شناختی]] نگر، بر این نکته تأکید دارند که اختلال‌های اضطرابی تعمیم یافته از "باورهای نامناسب" و غیر منطقی ناشی می‌شوند. آنها فرایندهای [[شناختی]] را به منزله محور اصلی رفتارها، [[فکر]] و [[هیجان]] تلقی کرده‌اند. افراد دارای باورهای نامناسب، در برابر مسایل ناشناخته دچار [[ترس]] می‌شوند و همواره [[منتظر]] بروز فاجعه‌ای هستند، و همه چیز را زیر نظر دارند تا نشانه‌های خطر را بیابند و بدین صورت است که در واقع، چنین علایمی را همه جا می‌بینند و [[زندگی]] خود را در [[اضطراب]] می‌گذرانند<ref>دادستان، پریرخ، روان‌شناسی مرضی تحولی، ج۱، ص۱۱۶.</ref>. در مقابل [[معرفت]] و [[یقین]]، [[اطمینان]] و [[آرامش]] [[قلب]] را برای [[انسان]] به ارمغان می‌آورد. از آنجا که [[ایمان]] و [[باور به مهدویت]]، با [[شناخت]] منطقی و آگاهی‌های [[یقینی]] شکل می‌گیرد، از این رو، [[اعتقاد به مهدویت]]، جایی برای تردید و تشویش و تشکیک و [[تزلزل]] و [[ترس]] از [[آینده]] باقی نمی‌گذارد و [[انسان]] را از [[اضطراب]]، [[پوچی]] و [[بیهودگی]] می‌رهاند و به او [[نشاط]] [[روحی]]، [[آرامش]] [[دل]] و فراغت خاطر عطا می‌کند. چون تمام [[رفتار]] ریز و درشت چنین فردی، از پشتوانه [[فکری]] [[قوی]] برخوردار است و برای تک تک کنش‌ها و واکنش‌های خود، [[دلیل]] و توجیه منطقی و قابل [[پذیرش]] دارد<ref>ر. ک: موحدی، محسن، آثار روان‌شناختی آموزه‌های مهدویت، ص۴.</ref>.

Hosein: جایگزینی متن - ']]↵↵{{پرسمان' به ']] == پرسش‌های وابسته == {{پرسمان'

2022-12-07T05:32:25Z

جایگزینی متن - ']]↵↵{{پرسمان' به ']] == پرسش‌های وابسته == {{پرسمان'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۲
خط ۱۳۱:		خط ۱۳۱:
	* [[آرامش‌بخشی و احساس آرامش به عنوان یکی از آثار روان‌شناختی انتظار در بعد ارتقای بهداشت روانی به چه معناست؟ (پرسش)]]		* [[آرامش‌بخشی و احساس آرامش به عنوان یکی از آثار روان‌شناختی انتظار در بعد ارتقای بهداشت روانی به چه معناست؟ (پرسش)]]

			== پرسش‌های وابسته ==
	{{پرسمان آثار روانشناختی انتظار}}		{{پرسمان آثار روانشناختی انتظار}}

Wasity: جایگزینی متن - 'برگزیده' به 'برگزیده'

2022-09-15T08:04:14Z

جایگزینی متن - 'برگزیده' به 'برگزیده'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۴
خط ۹۹:		خط ۹۹:
	[[جامعه]] [[مؤمنین]] نه در [[گرفتاری‌ها]]، بلکه در خوشی‌ها نیز به [[یاد امام زمان]] {{ع}} خود هستند و در [[اعیاد]] فطر و قربان و [[غدیر]] و [[روز جمعه]]، "[[دعای ندبه]]" را در [[مساجد]] و بقاع متبرکه می‌خوانند و این چنین شکوائیه‌های [[جان]] سوز دوران فراقِ [[ولی خدا]] را مویه‌ می‌کنند: {{متن حدیث\|... فَعَلَی الْأَطائِبِ مِنْ أَهْلِ بَیْتِ مُحَمَّدٍ وَعَلِیٍّ صَلَّی اللّٰهُ عَلَیْهِما وَآلِهِما فَلْیَبْکِ الْباکُونَ، وَ إِیَّاهُمْ فَلْیَنْدُبِ النَّادِبُونَ، وَ لِمِثْلِهِمْ فَلْتَذْرِفِ الدُّمُوعُ، وَلْیَصْرُخِ الصَّارِخُونَ، وَیَضِجَّ الضَّاجُّونَ، وَیَعِجَّ الْعاجُّونَ، أَیْنَ الْحَسَنُ؟ أَیْنَ الْحُسَیْنُ؟ أَیْنَ أَبْناءُ الْحُسَیْنِ؟ صالِحٌ بَعْدَ صالِحٍ، وَصادِقٌ بَعْدَ صادِقٍ}}؛ پس بر پاکیزگان از [[اهل‌بیت]] [[محمّد]] و [[علی]] ([[درود]] [[خدا]] بر ایشان و [[خاندان]] شان)، باید گریه‌کنندگان بگریند، و زاری‌کنندگان بر ایشان [[زاری]] کنند، و برای مانند آنان باید اشک‌ها روان شود، و فریادکنندگان فریاد زنند، و شیون‌کنندگان شیون کنند، و خروشندگان بخروشند، [[حسن]] کجاست؟ [[حسین]] کجاست؟ [[فرزندان]] [[حسین]] کجایند؟ شایسته‌ای پس از [[شایسته]] دیگر، [[راستگویی]] پس از [[راستگویی]] دیگر...."<ref>شیخ عباس قمی، مفاتیح الجنان، دعای ندبه.</ref>		[[جامعه]] [[مؤمنین]] نه در [[گرفتاری‌ها]]، بلکه در خوشی‌ها نیز به [[یاد امام زمان]] {{ع}} خود هستند و در [[اعیاد]] فطر و قربان و [[غدیر]] و [[روز جمعه]]، "[[دعای ندبه]]" را در [[مساجد]] و بقاع متبرکه می‌خوانند و این چنین شکوائیه‌های [[جان]] سوز دوران فراقِ [[ولی خدا]] را مویه‌ می‌کنند: {{متن حدیث\|... فَعَلَی الْأَطائِبِ مِنْ أَهْلِ بَیْتِ مُحَمَّدٍ وَعَلِیٍّ صَلَّی اللّٰهُ عَلَیْهِما وَآلِهِما فَلْیَبْکِ الْباکُونَ، وَ إِیَّاهُمْ فَلْیَنْدُبِ النَّادِبُونَ، وَ لِمِثْلِهِمْ فَلْتَذْرِفِ الدُّمُوعُ، وَلْیَصْرُخِ الصَّارِخُونَ، وَیَضِجَّ الضَّاجُّونَ، وَیَعِجَّ الْعاجُّونَ، أَیْنَ الْحَسَنُ؟ أَیْنَ الْحُسَیْنُ؟ أَیْنَ أَبْناءُ الْحُسَیْنِ؟ صالِحٌ بَعْدَ صالِحٍ، وَصادِقٌ بَعْدَ صادِقٍ}}؛ پس بر پاکیزگان از [[اهل‌بیت]] [[محمّد]] و [[علی]] ([[درود]] [[خدا]] بر ایشان و [[خاندان]] شان)، باید گریه‌کنندگان بگریند، و زاری‌کنندگان بر ایشان [[زاری]] کنند، و برای مانند آنان باید اشک‌ها روان شود، و فریادکنندگان فریاد زنند، و شیون‌کنندگان شیون کنند، و خروشندگان بخروشند، [[حسن]] کجاست؟ [[حسین]] کجاست؟ [[فرزندان]] [[حسین]] کجایند؟ شایسته‌ای پس از [[شایسته]] دیگر، [[راستگویی]] پس از [[راستگویی]] دیگر...."<ref>شیخ عباس قمی، مفاتیح الجنان، دعای ندبه.</ref>

	لذا، عاجزانه از [[خداوند]] [[انتقام]] گیرنده [[خون]] [[پیامبران]] و [[فرزندان]] [[پیامبران]] و بازخواست کننده یک [[تاریخ]] [[ظلم]] و جنایت علیه [[انسانیت]] را سراغ می‌گیرند: {{متن حدیث\|... أَیْنَ الطَّالِبُ بِذُحُولِ الْأَنْبِیاءِ وَأَبْناءِ الْأَنْبِیاءِ؟ أَیْنَ الطَّالِبُ بِدَمِ الْمَقْتُولِ بِکَرْبَلاءَ؟ أَیْنَ الْمَنْصُورُ عَلَیٰ مَنِ اعْتَدیٰ عَلَیْهِ وَافْتَریٰ؟ أَیْنَ الْمُضْطَرُّ الَّذِی یُجابُ إِذا دَعا؟ أَیْنَ صَدْرُ الْخَلائِقِ ذُو الْبِرِّ وَالتَّقْویٰ؟ أَیْنَ ابْنُ النَّبِیِّ الْمُصْطَفیٰ، وَابْنُ عَلِیٍّ الْمُرْتَضیٰ، وَابْنُ خَدِیجَةَ الْغَرَّاءِ، وَابْنُ فاطِمَةَ الْکُبْرَیٰ؟ بِأَبِی أَنْتَ وَأُمِّی وَنَفْسِی لَکَ الْوِقاءُ وَالْحِمیٰ، یَا ابْنَ السَّادَةِ الْمُقَرَّبِینَ}}؛ کجاست خواهنده [[خون]] [[پیامبران]] و [[فرزندان]] [[پیامبران]]؟ کجاست خواهنده‌ [[خون]] کشته در [[کربلا]]؟ کجاست آن [[پیروز]] شده بر هر که به او [[ستم]] کرد و [[بهتان]] زد؟ کجاست آن مضطّری که [[اجابت]] شود هنگامی که [[دعا]] کند؟ کجاست سرسلسله مخلوقات دارای [[نیکی]] و [[تقوا]]؟ کجاست [[فرزند پیامبر]] [[برگزیده]] و [[فرزند علی]] [[مرتضی]] و [[فرزند خدیجه]] روشن جبین و [[فرزند فاطمه]] کبری؟ [[پدر]] و [[مادر]] و جانم فدایت شود، برایت سپر و حصار باشم، ای [[فرزند]] سروران [[مقرّب]]!"<ref>شیخ عباس قمی، مفاتیح الجنان، دعای ندبه.</ref>		لذا، عاجزانه از [[خداوند]] [[انتقام]] گیرنده [[خون]] [[پیامبران]] و [[فرزندان]] [[پیامبران]] و بازخواست کننده یک [[تاریخ]] [[ظلم]] و جنایت علیه [[انسانیت]] را سراغ می‌گیرند: {{متن حدیث\|... أَیْنَ الطَّالِبُ بِذُحُولِ الْأَنْبِیاءِ وَأَبْناءِ الْأَنْبِیاءِ؟ أَیْنَ الطَّالِبُ بِدَمِ الْمَقْتُولِ بِکَرْبَلاءَ؟ أَیْنَ الْمَنْصُورُ عَلَیٰ مَنِ اعْتَدیٰ عَلَیْهِ وَافْتَریٰ؟ أَیْنَ الْمُضْطَرُّ الَّذِی یُجابُ إِذا دَعا؟ أَیْنَ صَدْرُ الْخَلائِقِ ذُو الْبِرِّ وَالتَّقْویٰ؟ أَیْنَ ابْنُ النَّبِیِّ الْمُصْطَفیٰ، وَابْنُ عَلِیٍّ الْمُرْتَضیٰ، وَابْنُ خَدِیجَةَ الْغَرَّاءِ، وَابْنُ فاطِمَةَ الْکُبْرَیٰ؟ بِأَبِی أَنْتَ وَأُمِّی وَنَفْسِی لَکَ الْوِقاءُ وَالْحِمیٰ، یَا ابْنَ السَّادَةِ الْمُقَرَّبِینَ}}؛ کجاست خواهنده [[خون]] [[پیامبران]] و [[فرزندان]] [[پیامبران]]؟ کجاست خواهنده‌ [[خون]] کشته در [[کربلا]]؟ کجاست آن [[پیروز]] شده بر هر که به او [[ستم]] کرد و [[بهتان]] زد؟ کجاست آن مضطّری که [[اجابت]] شود هنگامی که [[دعا]] کند؟ کجاست سرسلسله مخلوقات دارای [[نیکی]] و [[تقوا]]؟ کجاست [[فرزند پیامبر]] برگزیده و [[فرزند علی]] [[مرتضی]] و [[فرزند خدیجه]] روشن جبین و [[فرزند فاطمه]] کبری؟ [[پدر]] و [[مادر]] و جانم فدایت شود، برایت سپر و حصار باشم، ای [[فرزند]] سروران [[مقرّب]]!"<ref>شیخ عباس قمی، مفاتیح الجنان، دعای ندبه.</ref>

	در هر جمله از [[دعا]]، از بند بند وجود، مراتب یک [[تاریخ]] [[عشق]] و [[اشتیاق]] جان‌سوز خود را به ولی و [[حجّت]] [[خدا]] ابراز داشته و تحیت و [[درود]] مخلصانه خود را به محضرش اظهار می‌دارند: {{متن حدیث\|...اللّٰهُمَّ وَنَحْنُ عَبِیدُکَ التَّائِقُونَ إِلیٰ وَ لِیِّکَ الْمُذَکِّرِ بِکَ وَبِنَبِیِّکَ، خَلَقْتَهُ لَنا عِصْمَةً وَمَلاذاً، وَأَقَمْتَهُ لَنا قِواماً وَمَعاذاً، وَجَعَلْتَهُ لِلْمُؤْمِنِینَ مِنَّا إِماماً، فَبَلِّغْهُ مِنَّا تَحِیَّةً وَسَلاماً وَزِدْنا بِذٰلِکَ یَا رَبِّ إِکْراماً}}؛ خدایا، ما [[بندگان]]، به شدّت مشتاقِ ولی تو هستیم، آنکه [[مردم]] را به یاد تو و پیامبرت اندازد و تو او را برای ما نگهبان و [[پناهگاه]] آفریدی و او را قوام و [[امان]] ما قرار دادی و او را پیشوای اهل [[ایمان]] از ما گرداندی، از جانب ما به او تحیّت و [[سلام]] برسان و به این وسیله ای [[پروردگار]]، اکرام بر ما را بیفزای!"<ref>همان.</ref>		در هر جمله از [[دعا]]، از بند بند وجود، مراتب یک [[تاریخ]] [[عشق]] و [[اشتیاق]] جان‌سوز خود را به ولی و [[حجّت]] [[خدا]] ابراز داشته و تحیت و [[درود]] مخلصانه خود را به محضرش اظهار می‌دارند: {{متن حدیث\|...اللّٰهُمَّ وَنَحْنُ عَبِیدُکَ التَّائِقُونَ إِلیٰ وَ لِیِّکَ الْمُذَکِّرِ بِکَ وَبِنَبِیِّکَ، خَلَقْتَهُ لَنا عِصْمَةً وَمَلاذاً، وَأَقَمْتَهُ لَنا قِواماً وَمَعاذاً، وَجَعَلْتَهُ لِلْمُؤْمِنِینَ مِنَّا إِماماً، فَبَلِّغْهُ مِنَّا تَحِیَّةً وَسَلاماً وَزِدْنا بِذٰلِکَ یَا رَبِّ إِکْراماً}}؛ خدایا، ما [[بندگان]]، به شدّت مشتاقِ ولی تو هستیم، آنکه [[مردم]] را به یاد تو و پیامبرت اندازد و تو او را برای ما نگهبان و [[پناهگاه]] آفریدی و او را قوام و [[امان]] ما قرار دادی و او را پیشوای اهل [[ایمان]] از ما گرداندی، از جانب ما به او تحیّت و [[سلام]] برسان و به این وسیله ای [[پروردگار]]، اکرام بر ما را بیفزای!"<ref>همان.</ref>

Wasity: جایگزینی متن - 'تجدید' به 'تجدید'

2022-09-08T10:30:06Z

جایگزینی متن - 'تجدید' به 'تجدید'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۰۰
خط ۴۶:		خط ۴۶:
	بعد از [[نماز صبح]]، از [[گناهان]] و غفلت‌های خود "[[توبه]]" می‌کنند و "[[دعای عهد]]" آن [[حضرت]] را با چشمان سرشار از [[اشک]] [[انتظار]]، قرائت نموده و عرض [[سلام]] و [[صلوات]] خود و همه [[جامعه]] [[مؤمنین]] را به محضرش تقدیم می‌کنند: {{متن حدیث\|اللّٰهُمَّ بَلِّغْ مَوْلانَا الْإِمامَ الْهادِیَ الْمَهْدِیَّ الْقائِمَ بِأَمْرِکَ صَلَواتُ اللّٰهِ عَلَیْهِ وَعَلَیٰ آبائِهِ الطَّاهِرِینَ عَنْ جَمِیعِ الْمُؤْمِنِینَ وَالْمُؤْمِناتِ فِی مَشارِقِ الْأَرْضِ وَمَغارِبِها، سَهْلِها وَجَبَلِها، وَبَرِّها وَبَحْرِها، وَعَنِّی وَعَنْ وَالِدَیَّ مِنَ الصَّلَواتِ زِنَةَ عَرْشِ اللّٰهِ، وَمِدادَ کَلِماتِهِ، وَمَا أَحْصاهُ عِلْمُهُ، وَأَحاطَ بِهِ کِتابُهُ}}: خدایا برسان به مولای ما [[امام]] راهنمای راه‌یافته، [[قیام]] کننده به فرمانت که درودهای [[خدا]] بر او و [[پدران]] پاکش، از جانب همه مردان و [[زنان]] [[مؤمن]]، در مشرق‌ها و مغرب‌های [[زمین]]، همواری‌ها و کوه‌هایش، خشکی‌ها و دریاهایش و از طرف من و [[پدر]] و مادرم، از درودها به گِرانی [[عرش خدا]] و کشش کلماتش و آنچه دانشش برشمرده و کتابش به آن احاطه دارد."		بعد از [[نماز صبح]]، از [[گناهان]] و غفلت‌های خود "[[توبه]]" می‌کنند و "[[دعای عهد]]" آن [[حضرت]] را با چشمان سرشار از [[اشک]] [[انتظار]]، قرائت نموده و عرض [[سلام]] و [[صلوات]] خود و همه [[جامعه]] [[مؤمنین]] را به محضرش تقدیم می‌کنند: {{متن حدیث\|اللّٰهُمَّ بَلِّغْ مَوْلانَا الْإِمامَ الْهادِیَ الْمَهْدِیَّ الْقائِمَ بِأَمْرِکَ صَلَواتُ اللّٰهِ عَلَیْهِ وَعَلَیٰ آبائِهِ الطَّاهِرِینَ عَنْ جَمِیعِ الْمُؤْمِنِینَ وَالْمُؤْمِناتِ فِی مَشارِقِ الْأَرْضِ وَمَغارِبِها، سَهْلِها وَجَبَلِها، وَبَرِّها وَبَحْرِها، وَعَنِّی وَعَنْ وَالِدَیَّ مِنَ الصَّلَواتِ زِنَةَ عَرْشِ اللّٰهِ، وَمِدادَ کَلِماتِهِ، وَمَا أَحْصاهُ عِلْمُهُ، وَأَحاطَ بِهِ کِتابُهُ}}: خدایا برسان به مولای ما [[امام]] راهنمای راه‌یافته، [[قیام]] کننده به فرمانت که درودهای [[خدا]] بر او و [[پدران]] پاکش، از جانب همه مردان و [[زنان]] [[مؤمن]]، در مشرق‌ها و مغرب‌های [[زمین]]، همواری‌ها و کوه‌هایش، خشکی‌ها و دریاهایش و از طرف من و [[پدر]] و مادرم، از درودها به گِرانی [[عرش خدا]] و کشش کلماتش و آنچه دانشش برشمرده و کتابش به آن احاطه دارد."

	سپس این گونه با [[امام زمان]] خود [[عهد]] و [[بیعت]] تازه می‌نمایند. {{متن حدیث\|...اللّٰهُمَّ إِنِّی أُجَدِّدُ لَهُ فِی صَبِیحَةِ یَوْمِی هٰذَا وَمَا عِشْتُ مِنْ أَیَّامِی عَهْداً وَعَقْداً وَبَیْعَةً لَهُ فِی عُنُقِی لَا أَحُولُ عَنْها وَلَا أَزُولُ أَبَداً، اللّٰهُمَّ اجْعَلْنِی مِنْ أَنْصارِهِ وَأَعْوانِهِ، وَالذَّابِّینَ عَنْهُ، والْمُسارِعِینَ إِلَیْهِ فِی قَضاءِ حَوَائِجِهِ، وَالْمُمْتَثِلِینَ لِأَوامِرِهِ، وَالْمُحامِینَ عَنْهُ، وَالسَّابِقِینَ إِلیٰ إِرادَتِهِ، وَالْمُسْتَشْهَدِینَ بَیْنَ یَدَیْهِ}}: خدایا! در صبح این روز و در همه روزهای زندگی‌ام، برای آن [[حضرت]] بر عهده‌ام، [[عهد]] و [[پیمان]] و [[بیعت]] [[تجدید]] می‌کنم که از آن‌، رو نگردانم و هیچ‌گاه دست برندارم. خدایا مرا، از [[یاران]] و مددکاران و دفاع‌کنندگان از او و از شتابندگان به سویش، در برآوردن خواسته‌هایش و اطاعت‌کنندگان اَوامرش و مدافعان حضرتش و پیشی‌گیرندگان به جانب خواسته‌اش و کشته‌شدگان در پیشگاهش قرار دِه!".		سپس این گونه با [[امام زمان]] خود [[عهد]] و [[بیعت]] تازه می‌نمایند. {{متن حدیث\|...اللّٰهُمَّ إِنِّی أُجَدِّدُ لَهُ فِی صَبِیحَةِ یَوْمِی هٰذَا وَمَا عِشْتُ مِنْ أَیَّامِی عَهْداً وَعَقْداً وَبَیْعَةً لَهُ فِی عُنُقِی لَا أَحُولُ عَنْها وَلَا أَزُولُ أَبَداً، اللّٰهُمَّ اجْعَلْنِی مِنْ أَنْصارِهِ وَأَعْوانِهِ، وَالذَّابِّینَ عَنْهُ، والْمُسارِعِینَ إِلَیْهِ فِی قَضاءِ حَوَائِجِهِ، وَالْمُمْتَثِلِینَ لِأَوامِرِهِ، وَالْمُحامِینَ عَنْهُ، وَالسَّابِقِینَ إِلیٰ إِرادَتِهِ، وَالْمُسْتَشْهَدِینَ بَیْنَ یَدَیْهِ}}: خدایا! در صبح این روز و در همه روزهای زندگی‌ام، برای آن [[حضرت]] بر عهده‌ام، [[عهد]] و [[پیمان]] و [[بیعت]] تجدید می‌کنم که از آن‌، رو نگردانم و هیچ‌گاه دست برندارم. خدایا مرا، از [[یاران]] و مددکاران و دفاع‌کنندگان از او و از شتابندگان به سویش، در برآوردن خواسته‌هایش و اطاعت‌کنندگان اَوامرش و مدافعان حضرتش و پیشی‌گیرندگان به جانب خواسته‌اش و کشته‌شدگان در پیشگاهش قرار دِه!".

	در تقویم [[جامعه]] [[مؤمنین]]، [[روز جمعه]]، [[بهترین]] روز هفته، مربوط به [[امام زمان]] {{ع}} است که روز زیارتی و ظهور آن [[حضرت]] بیان شده است. لذا، صبح [[جمعه]]، در [[مسجد]] "سَهلَه" در [[عراق]] و [[مسجد]] "[[جمکران]]" در [[قم]] و سائر [[مساجد]] جامع و حسینیه‌های شهرهای [[کشورهای اسلامی]]، دعای "[[ندبه]]" برای [[ظهور امام زمان]] {{ع}} خوانده می‌شود و سینه‌های شرحه شرحه از [[فراق]] آن دلدارِ پشت پرده [[غیب]]، شرح هجران و [[اشتیاق]] خود را [[ندبه]] می‌کنند: {{متن حدیث\|بِنَفسی أَنتَ مِن مُغَیبٍ لَم یخلُ مِنّا...}}؛ جانم فدای تو، ای ناپیدایی که از ما بیرون نیست!: {{متن حدیث\|عَزیزٌ عَلَی أن أَری الخَلقَ وَ لا تُری وَ لا أسمَعُ لَکَ حَسیساً وَ لا نَجوی}}؛ چقدر بر من جانکاه است که [[مردم]] را ببینم، اما تو دیده نشوی و هیچ گونه صدا و سخنی از تو نشنوم".<ref>سیدبن طاووس، إقبال الأعمال، ص۲۹۸؛ شیخ عباس قمی، مفاتیح الجنان، دعای ندبه.</ref>		در تقویم [[جامعه]] [[مؤمنین]]، [[روز جمعه]]، [[بهترین]] روز هفته، مربوط به [[امام زمان]] {{ع}} است که روز زیارتی و ظهور آن [[حضرت]] بیان شده است. لذا، صبح [[جمعه]]، در [[مسجد]] "سَهلَه" در [[عراق]] و [[مسجد]] "[[جمکران]]" در [[قم]] و سائر [[مساجد]] جامع و حسینیه‌های شهرهای [[کشورهای اسلامی]]، دعای "[[ندبه]]" برای [[ظهور امام زمان]] {{ع}} خوانده می‌شود و سینه‌های شرحه شرحه از [[فراق]] آن دلدارِ پشت پرده [[غیب]]، شرح هجران و [[اشتیاق]] خود را [[ندبه]] می‌کنند: {{متن حدیث\|بِنَفسی أَنتَ مِن مُغَیبٍ لَم یخلُ مِنّا...}}؛ جانم فدای تو، ای ناپیدایی که از ما بیرون نیست!: {{متن حدیث\|عَزیزٌ عَلَی أن أَری الخَلقَ وَ لا تُری وَ لا أسمَعُ لَکَ حَسیساً وَ لا نَجوی}}؛ چقدر بر من جانکاه است که [[مردم]] را ببینم، اما تو دیده نشوی و هیچ گونه صدا و سخنی از تو نشنوم".<ref>سیدبن طاووس، إقبال الأعمال، ص۲۹۸؛ شیخ عباس قمی، مفاتیح الجنان، دعای ندبه.</ref>

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T09:54:31Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات

Wasity: جایگزینی متن - ']]' به ' [['

2022-08-17T10:46:47Z

جایگزینی متن - ']]' به ' [['

نمایش تغییرات

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۴۲
خط ۴۸:		خط ۴۸:
	سپس این گونه با [[امام زمان]] خود [[عهد]] و [[بیعت]] تازه می‌نمایند. {{متن حدیث\|...اللّٰهُمَّ إِنِّی أُجَدِّدُ لَهُ فِی صَبِیحَةِ یَوْمِی هٰذَا وَمَا عِشْتُ مِنْ أَیَّامِی عَهْداً وَعَقْداً وَبَیْعَةً لَهُ فِی عُنُقِی لَا أَحُولُ عَنْها وَلَا أَزُولُ أَبَداً، اللّٰهُمَّ اجْعَلْنِی مِنْ أَنْصارِهِ وَأَعْوانِهِ، وَالذَّابِّینَ عَنْهُ، والْمُسارِعِینَ إِلَیْهِ فِی قَضاءِ حَوَائِجِهِ، وَالْمُمْتَثِلِینَ لِأَوامِرِهِ، وَالْمُحامِینَ عَنْهُ، وَالسَّابِقِینَ إِلیٰ إِرادَتِهِ، وَالْمُسْتَشْهَدِینَ بَیْنَ یَدَیْهِ}}: خدایا! در صبح این روز و در همه روزهای زندگی‌ام، برای آن [[حضرت]] بر عهده‌ام، [[عهد]] و [[پیمان]] و [[بیعت]] تجدید می‌کنم که از آن‌، رو نگردانم و هیچ‌گاه دست برندارم. خدایا مرا، از [[یاران]] و مددکاران و دفاع‌کنندگان از او و از شتابندگان به سویش، در برآوردن خواسته‌هایش و اطاعت‌کنندگان اَوامرش و مدافعان حضرتش و پیشی‌گیرندگان به جانب خواسته‌اش و کشته‌شدگان در پیشگاهش قرار دِه!".		سپس این گونه با [[امام زمان]] خود [[عهد]] و [[بیعت]] تازه می‌نمایند. {{متن حدیث\|...اللّٰهُمَّ إِنِّی أُجَدِّدُ لَهُ فِی صَبِیحَةِ یَوْمِی هٰذَا وَمَا عِشْتُ مِنْ أَیَّامِی عَهْداً وَعَقْداً وَبَیْعَةً لَهُ فِی عُنُقِی لَا أَحُولُ عَنْها وَلَا أَزُولُ أَبَداً، اللّٰهُمَّ اجْعَلْنِی مِنْ أَنْصارِهِ وَأَعْوانِهِ، وَالذَّابِّینَ عَنْهُ، والْمُسارِعِینَ إِلَیْهِ فِی قَضاءِ حَوَائِجِهِ، وَالْمُمْتَثِلِینَ لِأَوامِرِهِ، وَالْمُحامِینَ عَنْهُ، وَالسَّابِقِینَ إِلیٰ إِرادَتِهِ، وَالْمُسْتَشْهَدِینَ بَیْنَ یَدَیْهِ}}: خدایا! در صبح این روز و در همه روزهای زندگی‌ام، برای آن [[حضرت]] بر عهده‌ام، [[عهد]] و [[پیمان]] و [[بیعت]] تجدید می‌کنم که از آن‌، رو نگردانم و هیچ‌گاه دست برندارم. خدایا مرا، از [[یاران]] و مددکاران و دفاع‌کنندگان از او و از شتابندگان به سویش، در برآوردن خواسته‌هایش و اطاعت‌کنندگان اَوامرش و مدافعان حضرتش و پیشی‌گیرندگان به جانب خواسته‌اش و کشته‌شدگان در پیشگاهش قرار دِه!".

	در تقویم [[جامعه]] [[مؤمنین]]، [[روز جمعه]]، [[بهترین]] روز هفته، مربوط به [[امام زمان]] {{ع}} است که روز زیارتی و ظهور آن [[حضرت]] بیان شده است. لذا، صبح [[جمعه]]، در [[مسجد]] "سَهلَه" در [[عراق]] و [[مسجد]] "[[جمکران]]" در [[قم]] و سائر [[مساجد]] جامع و حسینیه‌های شهرهای [[کشورهای اسلامی]]، دعای "[[ندبه]]" برای [[ظهور امام زمان]] {{ع}} خوانده می‌شود و سینه‌های شرحه شرحه از [[فراق]] آن دلدارِ پشت پرده [[غیب]]، شرح هجران و [[اشتیاق]] خود را [[ندبه]] می‌کنند: {{متن حدیث\|بِنَفسی أَنتَ مِن مُغَیبٍ لَم یخلُ مِنّا...}}؛ جانم فدای تو، ای ناپیدایی که از ما بیرون نیست!: {{متن حدیث\|عَزیزٌ عَلَی أن أَری الخَلقَ وَ لا تُری وَ لا أسمَعُ لَکَ حَسیساً وَ لا نَجوی}}؛ چقدر بر من جانکاه است که [[مردم]] را ببینم، اما تو دیده نشوی و هیچ گونه صدا و سخنی از تو نشنوم".<ref>~~سیدبن~~ طاووس، إقبال الأعمال، ص۲۹۸؛ شیخ عباس قمی، مفاتیح الجنان، دعای ندبه.</ref>		در تقویم [[جامعه]] [[مؤمنین]]، [[روز جمعه]]، [[بهترین]] روز هفته، مربوط به [[امام زمان]] {{ع}} است که روز زیارتی و ظهور آن [[حضرت]] بیان شده است. لذا، صبح [[جمعه]]، در [[مسجد]] "سَهلَه" در [[عراق]] و [[مسجد]] "[[جمکران]]" در [[قم]] و سائر [[مساجد]] جامع و حسینیه‌های شهرهای [[کشورهای اسلامی]]، دعای "[[ندبه]]" برای [[ظهور امام زمان]] {{ع}} خوانده می‌شود و سینه‌های شرحه شرحه از [[فراق]] آن دلدارِ پشت پرده [[غیب]]، شرح هجران و [[اشتیاق]] خود را [[ندبه]] می‌کنند: {{متن حدیث\|بِنَفسی أَنتَ مِن مُغَیبٍ لَم یخلُ مِنّا...}}؛ جانم فدای تو، ای ناپیدایی که از ما بیرون نیست!: {{متن حدیث\|عَزیزٌ عَلَی أن أَری الخَلقَ وَ لا تُری وَ لا أسمَعُ لَکَ حَسیساً وَ لا نَجوی}}؛ چقدر بر من جانکاه است که [[مردم]] را ببینم، اما تو دیده نشوی و هیچ گونه صدا و سخنی از تو نشنوم".<ref>سید بن طاووس، إقبال الأعمال، ص۲۹۸؛ شیخ عباس قمی، مفاتیح الجنان، دعای ندبه.</ref>

	"[[انسان]] [[منتظِر]]"، در [[کنگره]] جهانی [[حج]]، در مراسم [[زیارت پیامبر]] [[اسلام]] و [[اهل‌بیت]] {{ع}}، در [[زیارت]] پر شکوه [[اربعین]]، در هر [[زیارت]] و [[مناسک]] [[دینی]]، به دنبال [[امام زمان]] خود می‌گردد و با شور و [[شوق]] همه جا را در طلبش جستجو می‌کند: {{متن حدیث\|لَیتَ شِعرِی أَینَ استَقَرَّت بِکَ النَّوی بَل أی أرضٍ تُقِلُّکَ أَو ثَری أَبِرَضوی أَم غَیرِها أَم ذِی طُوی…}}؛ای کاش می‌دانستم در چه جایی منزل گرفته‌ای و چه سرزمین و مکانی تو را در برگرفته است! آیا در "[[کوه رضوی]]" هستی و یا در جای دیگر و یا در "[[ذی طوی]]" هستی…."<ref>~~سیدبن~~ طاووس، إقبال الأعمال، ص۲۹۸؛ شیخ عباس قمی، مفاتیح الجنان، دعای ندبه.</ref>		"[[انسان]] [[منتظِر]]"، در [[کنگره]] جهانی [[حج]]، در مراسم [[زیارت پیامبر]] [[اسلام]] و [[اهل‌بیت]] {{ع}}، در [[زیارت]] پر شکوه [[اربعین]]، در هر [[زیارت]] و [[مناسک]] [[دینی]]، به دنبال [[امام زمان]] خود می‌گردد و با شور و [[شوق]] همه جا را در طلبش جستجو می‌کند: {{متن حدیث\|لَیتَ شِعرِی أَینَ استَقَرَّت بِکَ النَّوی بَل أی أرضٍ تُقِلُّکَ أَو ثَری أَبِرَضوی أَم غَیرِها أَم ذِی طُوی…}}؛ای کاش می‌دانستم در چه جایی منزل گرفته‌ای و چه سرزمین و مکانی تو را در برگرفته است! آیا در "[[کوه رضوی]]" هستی و یا در جای دیگر و یا در "[[ذی طوی]]" هستی…."<ref>سید بن طاووس، إقبال الأعمال، ص۲۹۸؛ شیخ عباس قمی، مفاتیح الجنان، دعای ندبه.</ref>

	[[امام زمان]] {{ع}}، در [[اعیاد اسلامی]]، [[دعای کمیل]] شب‌های [[جمعه]] و [[دعای توسّل]] شب‌های چهار [[شنبه]]، در روضه‌های هیئت‌ها و مراسم‌های [[محرم]] و صفر و [[شهادت]] و و لادت [[معصومان]] {{ع}}، در روضه‌های خانگی و ختم اموات، و در تمام [[مناسک]] و مراسمات مذهبی، مورد [[دعا]] و [[استغاثه]] و تمنای [[جامعه]] [[مؤمنین]] است: {{متن حدیث\|أینَ مُعِزُّ الْأوْلِیاءِ وَ مُذِلُّ الأعْداءِ، أینَ جامِعُ الْکَلِمَةِ عَلَی التَّقْوی، أینَ بابُ اللهِ الَّذِی مِنْهُ یؤْتی، أیْنَ وَجهُ اللهِ الَّذِی إِلَیهِ یَتَوَجَّهُ الأَولیاءُ}}؛ کجاست [[عزّت]] بخش [[دوستان]] و [[خوار]] کننده‌ [[دشمنان]]؟ کجاست گِرد آورنده‌ سخنان بر [[پرهیزکاری]]؟ کجاست آن درگاه [[خداوند]] که از آنجا به سوی خدای روند؟ کجاست آن آیینه‌ [[خدا]] نمای که [[دوستان]] [[خداوند]] به سوی او روی آورند...."<ref>شیخ عباس قمی، مفاتیح الجنان، دعای ندبه؛ سید بن طاووس، اقبال الأعمال، ص۲۹۷. </ref>		[[امام زمان]] {{ع}}، در [[اعیاد اسلامی]]، [[دعای کمیل]] شب‌های [[جمعه]] و [[دعای توسّل]] شب‌های چهار [[شنبه]]، در روضه‌های هیئت‌ها و مراسم‌های [[محرم]] و صفر و [[شهادت]] و و لادت [[معصومان]] {{ع}}، در روضه‌های خانگی و ختم اموات، و در تمام [[مناسک]] و مراسمات مذهبی، مورد [[دعا]] و [[استغاثه]] و تمنای [[جامعه]] [[مؤمنین]] است: {{متن حدیث\|أینَ مُعِزُّ الْأوْلِیاءِ وَ مُذِلُّ الأعْداءِ، أینَ جامِعُ الْکَلِمَةِ عَلَی التَّقْوی، أینَ بابُ اللهِ الَّذِی مِنْهُ یؤْتی، أیْنَ وَجهُ اللهِ الَّذِی إِلَیهِ یَتَوَجَّهُ الأَولیاءُ}}؛ کجاست [[عزّت]] بخش [[دوستان]] و [[خوار]] کننده‌ [[دشمنان]]؟ کجاست گِرد آورنده‌ سخنان بر [[پرهیزکاری]]؟ کجاست آن درگاه [[خداوند]] که از آنجا به سوی خدای روند؟ کجاست آن آیینه‌ [[خدا]] نمای که [[دوستان]] [[خداوند]] به سوی او روی آورند...."<ref>شیخ عباس قمی، مفاتیح الجنان، دعای ندبه؛ سید بن طاووس، اقبال الأعمال، ص۲۹۷. </ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۴
خط ۹۹:		خط ۹۹:
	[[جامعه]] [[مؤمنین]] نه در [[گرفتاری‌ها]]، بلکه در خوشی‌ها نیز به [[یاد امام زمان]] {{ع}} خود هستند و در [[اعیاد]] فطر و قربان و [[غدیر]] و [[روز جمعه]]، "[[دعای ندبه]]" را در [[مساجد]] و بقاع متبرکه می‌خوانند و این چنین شکوائیه‌های [[جان]] سوز دوران فراقِ [[ولی خدا]] را مویه‌ می‌کنند: {{متن حدیث\|... فَعَلَی الْأَطائِبِ مِنْ أَهْلِ بَیْتِ مُحَمَّدٍ وَعَلِیٍّ صَلَّی اللّٰهُ عَلَیْهِما وَآلِهِما فَلْیَبْکِ الْباکُونَ، وَ إِیَّاهُمْ فَلْیَنْدُبِ النَّادِبُونَ، وَ لِمِثْلِهِمْ فَلْتَذْرِفِ الدُّمُوعُ، وَلْیَصْرُخِ الصَّارِخُونَ، وَیَضِجَّ الضَّاجُّونَ، وَیَعِجَّ الْعاجُّونَ، أَیْنَ الْحَسَنُ؟ أَیْنَ الْحُسَیْنُ؟ أَیْنَ أَبْناءُ الْحُسَیْنِ؟ صالِحٌ بَعْدَ صالِحٍ، وَصادِقٌ بَعْدَ صادِقٍ}}؛ پس بر پاکیزگان از [[اهل‌بیت]] [[محمّد]] و [[علی]] ([[درود]] [[خدا]] بر ایشان و [[خاندان]] شان)، باید گریه‌کنندگان بگریند، و زاری‌کنندگان بر ایشان [[زاری]] کنند، و برای مانند آنان باید اشک‌ها روان شود، و فریادکنندگان فریاد زنند، و شیون‌کنندگان شیون کنند، و خروشندگان بخروشند، [[حسن]] کجاست؟ [[حسین]] کجاست؟ [[فرزندان]] [[حسین]] کجایند؟ شایسته‌ای پس از [[شایسته]] دیگر، [[راستگویی]] پس از [[راستگویی]] دیگر...."<ref>شیخ عباس قمی، مفاتیح الجنان، دعای ندبه.</ref>		[[جامعه]] [[مؤمنین]] نه در [[گرفتاری‌ها]]، بلکه در خوشی‌ها نیز به [[یاد امام زمان]] {{ع}} خود هستند و در [[اعیاد]] فطر و قربان و [[غدیر]] و [[روز جمعه]]، "[[دعای ندبه]]" را در [[مساجد]] و بقاع متبرکه می‌خوانند و این چنین شکوائیه‌های [[جان]] سوز دوران فراقِ [[ولی خدا]] را مویه‌ می‌کنند: {{متن حدیث\|... فَعَلَی الْأَطائِبِ مِنْ أَهْلِ بَیْتِ مُحَمَّدٍ وَعَلِیٍّ صَلَّی اللّٰهُ عَلَیْهِما وَآلِهِما فَلْیَبْکِ الْباکُونَ، وَ إِیَّاهُمْ فَلْیَنْدُبِ النَّادِبُونَ، وَ لِمِثْلِهِمْ فَلْتَذْرِفِ الدُّمُوعُ، وَلْیَصْرُخِ الصَّارِخُونَ، وَیَضِجَّ الضَّاجُّونَ، وَیَعِجَّ الْعاجُّونَ، أَیْنَ الْحَسَنُ؟ أَیْنَ الْحُسَیْنُ؟ أَیْنَ أَبْناءُ الْحُسَیْنِ؟ صالِحٌ بَعْدَ صالِحٍ، وَصادِقٌ بَعْدَ صادِقٍ}}؛ پس بر پاکیزگان از [[اهل‌بیت]] [[محمّد]] و [[علی]] ([[درود]] [[خدا]] بر ایشان و [[خاندان]] شان)، باید گریه‌کنندگان بگریند، و زاری‌کنندگان بر ایشان [[زاری]] کنند، و برای مانند آنان باید اشک‌ها روان شود، و فریادکنندگان فریاد زنند، و شیون‌کنندگان شیون کنند، و خروشندگان بخروشند، [[حسن]] کجاست؟ [[حسین]] کجاست؟ [[فرزندان]] [[حسین]] کجایند؟ شایسته‌ای پس از [[شایسته]] دیگر، [[راستگویی]] پس از [[راستگویی]] دیگر...."<ref>شیخ عباس قمی، مفاتیح الجنان، دعای ندبه.</ref>

	لذا، عاجزانه از [[خداوند]] [[انتقام]] گیرنده [[خون]] [[پیامبران]] و [[فرزندان]] [[پیامبران]] و بازخواست کننده یک [[تاریخ]] [[ظلم]] و جنایت علیه [[انسانیت]] را سراغ می‌گیرند: {{متن حدیث\|... أَیْنَ الطَّالِبُ بِذُحُولِ الْأَنْبِیاءِ وَأَبْناءِ الْأَنْبِیاءِ؟ أَیْنَ الطَّالِبُ بِدَمِ الْمَقْتُولِ بِکَرْبَلاءَ؟ أَیْنَ الْمَنْصُورُ عَلَیٰ مَنِ اعْتَدیٰ عَلَیْهِ وَافْتَریٰ؟ أَیْنَ الْمُضْطَرُّ الَّذِی یُجابُ إِذا دَعا؟ أَیْنَ صَدْرُ الْخَلائِقِ ذُو الْبِرِّ وَالتَّقْویٰ؟ أَیْنَ ابْنُ النَّبِیِّ الْمُصْطَفیٰ، وَابْنُ عَلِیٍّ الْمُرْتَضیٰ، وَابْنُ خَدِیجَةَ الْغَرَّاءِ، وَابْنُ فاطِمَةَ الْکُبْرَیٰ؟ بِأَبِی أَنْتَ وَأُمِّی وَنَفْسِی لَکَ الْوِقاءُ وَالْحِمیٰ، یَا ابْنَ السَّادَةِ الْمُقَرَّبِینَ}}؛ کجاست خواهنده [[خون]] [[پیامبران]] و [[فرزندان]] [[پیامبران]]؟ کجاست خواهنده‌ [[خون]] کشته در [[کربلا]]؟ کجاست آن [[پیروز]] شده بر هر که به او [[ستم]] کرد و [[بهتان]] زد؟ کجاست آن مضطّری که [[اجابت]] شود هنگامی که [[دعا]] کند؟ کجاست سرسلسله مخلوقات دارای [[نیکی]] و [[تقوا]]؟ کجاست [[فرزند پیامبر]] [[برگزیده]] و [[فرزند علی]] [[مرتضی]] و [[فرزند خدیجه]] روشن جبین و [[فرزند فاطمه]] کبری؟ [[پدر]] و [[مادر]] و جانم فدایت شود، برایت سپر و حصار باشم، ای [[فرزند]] سروران [[مقرّب]]!"<ref>شیخ عباس قمی، مفاتیح الجنان، دعای ندبه.</ref>		لذا، عاجزانه از [[خداوند]] [[انتقام]] گیرنده [[خون]] [[پیامبران]] و [[فرزندان]] [[پیامبران]] و بازخواست کننده یک [[تاریخ]] [[ظلم]] و جنایت علیه [[انسانیت]] را سراغ می‌گیرند: {{متن حدیث\|... أَیْنَ الطَّالِبُ بِذُحُولِ الْأَنْبِیاءِ وَأَبْناءِ الْأَنْبِیاءِ؟ أَیْنَ الطَّالِبُ بِدَمِ الْمَقْتُولِ بِکَرْبَلاءَ؟ أَیْنَ الْمَنْصُورُ عَلَیٰ مَنِ اعْتَدیٰ عَلَیْهِ وَافْتَریٰ؟ أَیْنَ الْمُضْطَرُّ الَّذِی یُجابُ إِذا دَعا؟ أَیْنَ صَدْرُ الْخَلائِقِ ذُو الْبِرِّ وَالتَّقْویٰ؟ أَیْنَ ابْنُ النَّبِیِّ الْمُصْطَفیٰ، وَابْنُ عَلِیٍّ الْمُرْتَضیٰ، وَابْنُ خَدِیجَةَ الْغَرَّاءِ، وَابْنُ فاطِمَةَ الْکُبْرَیٰ؟ بِأَبِی أَنْتَ وَأُمِّی وَنَفْسِی لَکَ الْوِقاءُ وَالْحِمیٰ، یَا ابْنَ السَّادَةِ الْمُقَرَّبِینَ}}؛ کجاست خواهنده [[خون]] [[پیامبران]] و [[فرزندان]] [[پیامبران]]؟ کجاست خواهنده‌ [[خون]] کشته در [[کربلا]]؟ کجاست آن [[پیروز]] شده بر هر که به او [[ستم]] کرد و [[بهتان]] زد؟ کجاست آن مضطّری که [[اجابت]] شود هنگامی که [[دعا]] کند؟ کجاست سرسلسله مخلوقات دارای [[نیکی]] و [[تقوا]]؟ کجاست [[فرزند پیامبر]] برگزیده و [[فرزند علی]] [[مرتضی]] و [[فرزند خدیجه]] روشن جبین و [[فرزند فاطمه]] کبری؟ [[پدر]] و [[مادر]] و جانم فدایت شود، برایت سپر و حصار باشم، ای [[فرزند]] سروران [[مقرّب]]!"<ref>شیخ عباس قمی، مفاتیح الجنان، دعای ندبه.</ref>

	در هر جمله از [[دعا]]، از بند بند وجود، مراتب یک [[تاریخ]] [[عشق]] و [[اشتیاق]] جان‌سوز خود را به ولی و [[حجّت]] [[خدا]] ابراز داشته و تحیت و [[درود]] مخلصانه خود را به محضرش اظهار می‌دارند: {{متن حدیث\|...اللّٰهُمَّ وَنَحْنُ عَبِیدُکَ التَّائِقُونَ إِلیٰ وَ لِیِّکَ الْمُذَکِّرِ بِکَ وَبِنَبِیِّکَ، خَلَقْتَهُ لَنا عِصْمَةً وَمَلاذاً، وَأَقَمْتَهُ لَنا قِواماً وَمَعاذاً، وَجَعَلْتَهُ لِلْمُؤْمِنِینَ مِنَّا إِماماً، فَبَلِّغْهُ مِنَّا تَحِیَّةً وَسَلاماً وَزِدْنا بِذٰلِکَ یَا رَبِّ إِکْراماً}}؛ خدایا، ما [[بندگان]]، به شدّت مشتاقِ ولی تو هستیم، آنکه [[مردم]] را به یاد تو و پیامبرت اندازد و تو او را برای ما نگهبان و [[پناهگاه]] آفریدی و او را قوام و [[امان]] ما قرار دادی و او را پیشوای اهل [[ایمان]] از ما گرداندی، از جانب ما به او تحیّت و [[سلام]] برسان و به این وسیله ای [[پروردگار]]، اکرام بر ما را بیفزای!"<ref>همان.</ref>		در هر جمله از [[دعا]]، از بند بند وجود، مراتب یک [[تاریخ]] [[عشق]] و [[اشتیاق]] جان‌سوز خود را به ولی و [[حجّت]] [[خدا]] ابراز داشته و تحیت و [[درود]] مخلصانه خود را به محضرش اظهار می‌دارند: {{متن حدیث\|...اللّٰهُمَّ وَنَحْنُ عَبِیدُکَ التَّائِقُونَ إِلیٰ وَ لِیِّکَ الْمُذَکِّرِ بِکَ وَبِنَبِیِّکَ، خَلَقْتَهُ لَنا عِصْمَةً وَمَلاذاً، وَأَقَمْتَهُ لَنا قِواماً وَمَعاذاً، وَجَعَلْتَهُ لِلْمُؤْمِنِینَ مِنَّا إِماماً، فَبَلِّغْهُ مِنَّا تَحِیَّةً وَسَلاماً وَزِدْنا بِذٰلِکَ یَا رَبِّ إِکْراماً}}؛ خدایا، ما [[بندگان]]، به شدّت مشتاقِ ولی تو هستیم، آنکه [[مردم]] را به یاد تو و پیامبرت اندازد و تو او را برای ما نگهبان و [[پناهگاه]] آفریدی و او را قوام و [[امان]] ما قرار دادی و او را پیشوای اهل [[ایمان]] از ما گرداندی، از جانب ما به او تحیّت و [[سلام]] برسان و به این وسیله ای [[پروردگار]]، اکرام بر ما را بیفزای!"<ref>همان.</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۰۰
خط ۴۶:		خط ۴۶:
	بعد از [[نماز صبح]]، از [[گناهان]] و غفلت‌های خود "[[توبه]]" می‌کنند و "[[دعای عهد]]" آن [[حضرت]] را با چشمان سرشار از [[اشک]] [[انتظار]]، قرائت نموده و عرض [[سلام]] و [[صلوات]] خود و همه [[جامعه]] [[مؤمنین]] را به محضرش تقدیم می‌کنند: {{متن حدیث\|اللّٰهُمَّ بَلِّغْ مَوْلانَا الْإِمامَ الْهادِیَ الْمَهْدِیَّ الْقائِمَ بِأَمْرِکَ صَلَواتُ اللّٰهِ عَلَیْهِ وَعَلَیٰ آبائِهِ الطَّاهِرِینَ عَنْ جَمِیعِ الْمُؤْمِنِینَ وَالْمُؤْمِناتِ فِی مَشارِقِ الْأَرْضِ وَمَغارِبِها، سَهْلِها وَجَبَلِها، وَبَرِّها وَبَحْرِها، وَعَنِّی وَعَنْ وَالِدَیَّ مِنَ الصَّلَواتِ زِنَةَ عَرْشِ اللّٰهِ، وَمِدادَ کَلِماتِهِ، وَمَا أَحْصاهُ عِلْمُهُ، وَأَحاطَ بِهِ کِتابُهُ}}: خدایا برسان به مولای ما [[امام]] راهنمای راه‌یافته، [[قیام]] کننده به فرمانت که درودهای [[خدا]] بر او و [[پدران]] پاکش، از جانب همه مردان و [[زنان]] [[مؤمن]]، در مشرق‌ها و مغرب‌های [[زمین]]، همواری‌ها و کوه‌هایش، خشکی‌ها و دریاهایش و از طرف من و [[پدر]] و مادرم، از درودها به گِرانی [[عرش خدا]] و کشش کلماتش و آنچه دانشش برشمرده و کتابش به آن احاطه دارد."		بعد از [[نماز صبح]]، از [[گناهان]] و غفلت‌های خود "[[توبه]]" می‌کنند و "[[دعای عهد]]" آن [[حضرت]] را با چشمان سرشار از [[اشک]] [[انتظار]]، قرائت نموده و عرض [[سلام]] و [[صلوات]] خود و همه [[جامعه]] [[مؤمنین]] را به محضرش تقدیم می‌کنند: {{متن حدیث\|اللّٰهُمَّ بَلِّغْ مَوْلانَا الْإِمامَ الْهادِیَ الْمَهْدِیَّ الْقائِمَ بِأَمْرِکَ صَلَواتُ اللّٰهِ عَلَیْهِ وَعَلَیٰ آبائِهِ الطَّاهِرِینَ عَنْ جَمِیعِ الْمُؤْمِنِینَ وَالْمُؤْمِناتِ فِی مَشارِقِ الْأَرْضِ وَمَغارِبِها، سَهْلِها وَجَبَلِها، وَبَرِّها وَبَحْرِها، وَعَنِّی وَعَنْ وَالِدَیَّ مِنَ الصَّلَواتِ زِنَةَ عَرْشِ اللّٰهِ، وَمِدادَ کَلِماتِهِ، وَمَا أَحْصاهُ عِلْمُهُ، وَأَحاطَ بِهِ کِتابُهُ}}: خدایا برسان به مولای ما [[امام]] راهنمای راه‌یافته، [[قیام]] کننده به فرمانت که درودهای [[خدا]] بر او و [[پدران]] پاکش، از جانب همه مردان و [[زنان]] [[مؤمن]]، در مشرق‌ها و مغرب‌های [[زمین]]، همواری‌ها و کوه‌هایش، خشکی‌ها و دریاهایش و از طرف من و [[پدر]] و مادرم، از درودها به گِرانی [[عرش خدا]] و کشش کلماتش و آنچه دانشش برشمرده و کتابش به آن احاطه دارد."

	سپس این گونه با [[امام زمان]] خود [[عهد]] و [[بیعت]] تازه می‌نمایند. {{متن حدیث\|...اللّٰهُمَّ إِنِّی أُجَدِّدُ لَهُ فِی صَبِیحَةِ یَوْمِی هٰذَا وَمَا عِشْتُ مِنْ أَیَّامِی عَهْداً وَعَقْداً وَبَیْعَةً لَهُ فِی عُنُقِی لَا أَحُولُ عَنْها وَلَا أَزُولُ أَبَداً، اللّٰهُمَّ اجْعَلْنِی مِنْ أَنْصارِهِ وَأَعْوانِهِ، وَالذَّابِّینَ عَنْهُ، والْمُسارِعِینَ إِلَیْهِ فِی قَضاءِ حَوَائِجِهِ، وَالْمُمْتَثِلِینَ لِأَوامِرِهِ، وَالْمُحامِینَ عَنْهُ، وَالسَّابِقِینَ إِلیٰ إِرادَتِهِ، وَالْمُسْتَشْهَدِینَ بَیْنَ یَدَیْهِ}}: خدایا! در صبح این روز و در همه روزهای زندگی‌ام، برای آن [[حضرت]] بر عهده‌ام، [[عهد]] و [[پیمان]] و [[بیعت]] [[تجدید]] می‌کنم که از آن‌، رو نگردانم و هیچ‌گاه دست برندارم. خدایا مرا، از [[یاران]] و مددکاران و دفاع‌کنندگان از او و از شتابندگان به سویش، در برآوردن خواسته‌هایش و اطاعت‌کنندگان اَوامرش و مدافعان حضرتش و پیشی‌گیرندگان به جانب خواسته‌اش و کشته‌شدگان در پیشگاهش قرار دِه!".		سپس این گونه با [[امام زمان]] خود [[عهد]] و [[بیعت]] تازه می‌نمایند. {{متن حدیث\|...اللّٰهُمَّ إِنِّی أُجَدِّدُ لَهُ فِی صَبِیحَةِ یَوْمِی هٰذَا وَمَا عِشْتُ مِنْ أَیَّامِی عَهْداً وَعَقْداً وَبَیْعَةً لَهُ فِی عُنُقِی لَا أَحُولُ عَنْها وَلَا أَزُولُ أَبَداً، اللّٰهُمَّ اجْعَلْنِی مِنْ أَنْصارِهِ وَأَعْوانِهِ، وَالذَّابِّینَ عَنْهُ، والْمُسارِعِینَ إِلَیْهِ فِی قَضاءِ حَوَائِجِهِ، وَالْمُمْتَثِلِینَ لِأَوامِرِهِ، وَالْمُحامِینَ عَنْهُ، وَالسَّابِقِینَ إِلیٰ إِرادَتِهِ، وَالْمُسْتَشْهَدِینَ بَیْنَ یَدَیْهِ}}: خدایا! در صبح این روز و در همه روزهای زندگی‌ام، برای آن [[حضرت]] بر عهده‌ام، [[عهد]] و [[پیمان]] و [[بیعت]] تجدید می‌کنم که از آن‌، رو نگردانم و هیچ‌گاه دست برندارم. خدایا مرا، از [[یاران]] و مددکاران و دفاع‌کنندگان از او و از شتابندگان به سویش، در برآوردن خواسته‌هایش و اطاعت‌کنندگان اَوامرش و مدافعان حضرتش و پیشی‌گیرندگان به جانب خواسته‌اش و کشته‌شدگان در پیشگاهش قرار دِه!".

	در تقویم [[جامعه]] [[مؤمنین]]، [[روز جمعه]]، [[بهترین]] روز هفته، مربوط به [[امام زمان]] {{ع}} است که روز زیارتی و ظهور آن [[حضرت]] بیان شده است. لذا، صبح [[جمعه]]، در [[مسجد]] "سَهلَه" در [[عراق]] و [[مسجد]] "[[جمکران]]" در [[قم]] و سائر [[مساجد]] جامع و حسینیه‌های شهرهای [[کشورهای اسلامی]]، دعای "[[ندبه]]" برای [[ظهور امام زمان]] {{ع}} خوانده می‌شود و سینه‌های شرحه شرحه از [[فراق]] آن دلدارِ پشت پرده [[غیب]]، شرح هجران و [[اشتیاق]] خود را [[ندبه]] می‌کنند: {{متن حدیث\|بِنَفسی أَنتَ مِن مُغَیبٍ لَم یخلُ مِنّا...}}؛ جانم فدای تو، ای ناپیدایی که از ما بیرون نیست!: {{متن حدیث\|عَزیزٌ عَلَی أن أَری الخَلقَ وَ لا تُری وَ لا أسمَعُ لَکَ حَسیساً وَ لا نَجوی}}؛ چقدر بر من جانکاه است که [[مردم]] را ببینم، اما تو دیده نشوی و هیچ گونه صدا و سخنی از تو نشنوم".<ref>سیدبن طاووس، إقبال الأعمال، ص۲۹۸؛ شیخ عباس قمی، مفاتیح الجنان، دعای ندبه.</ref>		در تقویم [[جامعه]] [[مؤمنین]]، [[روز جمعه]]، [[بهترین]] روز هفته، مربوط به [[امام زمان]] {{ع}} است که روز زیارتی و ظهور آن [[حضرت]] بیان شده است. لذا، صبح [[جمعه]]، در [[مسجد]] "سَهلَه" در [[عراق]] و [[مسجد]] "[[جمکران]]" در [[قم]] و سائر [[مساجد]] جامع و حسینیه‌های شهرهای [[کشورهای اسلامی]]، دعای "[[ندبه]]" برای [[ظهور امام زمان]] {{ع}} خوانده می‌شود و سینه‌های شرحه شرحه از [[فراق]] آن دلدارِ پشت پرده [[غیب]]، شرح هجران و [[اشتیاق]] خود را [[ندبه]] می‌کنند: {{متن حدیث\|بِنَفسی أَنتَ مِن مُغَیبٍ لَم یخلُ مِنّا...}}؛ جانم فدای تو، ای ناپیدایی که از ما بیرون نیست!: {{متن حدیث\|عَزیزٌ عَلَی أن أَری الخَلقَ وَ لا تُری وَ لا أسمَعُ لَکَ حَسیساً وَ لا نَجوی}}؛ چقدر بر من جانکاه است که [[مردم]] را ببینم، اما تو دیده نشوی و هیچ گونه صدا و سخنی از تو نشنوم".<ref>سیدبن طاووس، إقبال الأعمال، ص۲۹۸؛ شیخ عباس قمی، مفاتیح الجنان، دعای ندبه.</ref>