آزادی‌های سیاسی اقلیت‌های دینی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* پانویس */

2023-04-20T07:34:32Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۰۴
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:آزادی]]		[[رده:آزادی سیاسی]]

Bahmani در ‏۲۰ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۲۵

2023-04-20T07:25:31Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۵۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = ~~آزادی‌های~~ اقلیت‌های مذهبی		\| موضوع مرتبط = آزادی اقلیت‌های مذهبی
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط =		\| مداخل مرتبط =

Bahmani در ‏۲۰ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۲۵

2023-04-20T07:25:22Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۵۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = ~~آزادی سیاسی~~		\| موضوع مرتبط = آزادی‌های اقلیت‌های مذهبی
	\| عنوان مدخل = ~~آزادی‌های سیاسی اقلیت‌های دینی~~		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = [[آزادی‌های سیاسی اقلیت‌های دینی در قرآن]] - [[آزادی‌های سیاسی اقلیت‌های دینی در حدیث]] - [[آزادی‌های سیاسی اقلیت‌های دینی در کلام اسلامی]] - [[آزادی‌های سیاسی اقلیت‌های دینی در فقه سیاسی]]		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط = آزادی (پرسش)		\| پرسش مرتبط = آزادی (پرسش)
	}}		}}
خط ۹:		خط ۹:
	[[آزادی‌های سیاسی]] [[اقلیت‌ها]] به دلیل در [[اقلیت]] بودن‌شان محدود خواهد بود. در هیچ کشوری گروه اقلیت نمی‌تواند [[مناصب]] کلیدی [[حکومت]] مانند [[ریاست]] [[قوای سه‌گانه]] را اشغال کند و به اصطلاح زمام امور را به دست گیرد. [[اقلیت‌های دینی]] در [[جامعه اسلامی]] نیز از این اصل مستثنا نیستند.		[[آزادی‌های سیاسی]] [[اقلیت‌ها]] به دلیل در [[اقلیت]] بودن‌شان محدود خواهد بود. در هیچ کشوری گروه اقلیت نمی‌تواند [[مناصب]] کلیدی [[حکومت]] مانند [[ریاست]] [[قوای سه‌گانه]] را اشغال کند و به اصطلاح زمام امور را به دست گیرد. [[اقلیت‌های دینی]] در [[جامعه اسلامی]] نیز از این اصل مستثنا نیستند.
	ریاست فرد غیرمسلمان بر امور [[مسلمانان]]، چه براساس [[نظریه انتصاب]] و چه [[نظریه انتخاب]]، میسر نمی‌شود، چرا که هر دو نظریه بر [[اسلام]] و [[تعهد]] فرد منتخب تأکید می‌کند؛ علاوه بر این، در نظریه انتخاب [[مردم]] [[مؤمن]] هیچ وقت فرد غیرمؤمنی را به ریاست امور خود برنمی‌گزینند. در این راستا مسأله [[قضاوت]] که روشن است و [[قاضی]] باید فردی [[مسلمان]] با شرایط خاص خود باشد؛ اما درباره پست‌های میانی [[قوه مجریه]]، مانند [[وزارت]] یا معاونت‌های آن و [[مقامات]] استانی و شهری دلیل خاصی بر [[محدودیت]] اقلیت‌ها نیست. از [[سیره]] [[پیامبر اسلام]] {{صل}} چنین برمی‌آید که آن [[حضرت]] در برخی امور با [[اهل کتاب]] [[متعهد]] و [[امین]] مشاوره می‌کرد و چه بسا آنان را مسؤول اموری قرار می‌داد<ref>کتاب الخراج، ص۲۵۶؛ آدم متز، الحضارة الاسلامیه، ج۱، ص۱۰۵.</ref>، چنان‌که [[قرآن کریم]] بعضی از اهل کتاب را [[تمجید]] و به [[امانت‌داری]] وصف کرده است<ref>{{متن قرآن\|وَإِنَّ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَمَنْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ خَاشِعِينَ لِلَّهِ لَا يَشْتَرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ ثَمَنًا قَلِيلًا أُولَئِكَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ}} «و بی‌گمان برخی از اهل کتاب کسانی هستند که به خداوند و به آنچه برای شما و برای آنها فرو فرستاده‌اند، ایمان دارند؛ برای خداوند فروتنی می‌ورزند و آیات خداوند را به بهای کم نمی‌فروشند؛ آنانند که پاداششان نزد پروردگار آنهاست؛ بی‌گمان خداوند حسابرس سریع است» سوره آل عمران، آیه ۱۹۹؛ {{متن قرآن\|وَلَوْ أَنَّهُمْ أَقَامُوا التَّوْرَاةَ وَالْإِنْجِيلَ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ مِنْ رَبِّهِمْ لَأَكَلُوا مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ مِنْهُمْ أُمَّةٌ مُقْتَصِدَةٌ وَكَثِيرٌ مِنْهُمْ سَاءَ مَا يَعْمَلُونَ}} «و اگر آنان تورات و انجیل و آنچه را از پروردگارشان به سوی آنها فرو فرستاده شده است، بر پا می‌داشتند از نعمت‌های آسمانی و زمینی برخوردار می‌شدند؛ برخی از ایشان امتی میانه‌رو هستند و بسیاری از آنان آنچه انجام می‌دهند زشت است» سوره مائده، آیه ۶۶؛ {{متن قرآن\|لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا وَلَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَوَدَّةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ قَالُوا إِنَّا نَصَارَى ذَلِكَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيسِينَ وَرُهْبَانًا وَأَنَّهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُونَ}} «بی‌گمان یهودیان و مشرکان را دشمن‌ترین مردم به مؤمنان می‌یابی و نزدیک‌ترین آنان در دوستی به مؤمنان کسانی را می‌یابی که می‌گویند ما مسیحی هستیم؛ این از آن روست که برخی از آنان کشیشان و راهبانی (حقجو) هستند و اینکه آنان گردنکشی نمی‌کنند» سوره مائده، آیه ۸۲؛ برخی محققان آیات فوق را مستند پلورالیزم دینی قرار دادند. برای نقد این دیدگاه، ر. ک: محمدحسن قدردان قراملکی، قرآن و پلورالیزم، ص۱۸۲.</ref>.		ریاست فرد غیرمسلمان بر امور [[مسلمانان]]، چه براساس [[نظریه انتصاب]] و چه [[نظریه انتخاب]]، میسر نمی‌شود، چرا که هر دو نظریه بر [[اسلام]] و [[تعهد]] فرد منتخب تأکید می‌کند؛ علاوه بر این، در نظریه انتخاب [[مردم]] [[مؤمن]] هیچ وقت فرد غیرمؤمنی را به ریاست امور خود برنمی‌گزینند. در این راستا مسأله [[قضاوت]] که روشن است و [[قاضی]] باید فردی [[مسلمان]] با شرایط خاص خود باشد؛ اما درباره پست‌های میانی [[قوه مجریه]]، مانند [[وزارت]] یا معاونت‌های آن و [[مقامات]] استانی و شهری دلیل خاصی بر [[محدودیت]] اقلیت‌ها نیست. از [[سیره]] [[پیامبر اسلام]] {{صل}} چنین برمی‌آید که آن [[حضرت]] در برخی امور با [[اهل کتاب]] [[متعهد]] و [[امین]] مشاوره می‌کرد و چه بسا آنان را مسؤول اموری قرار می‌داد<ref>کتاب الخراج، ص۲۵۶؛ آدم متز، الحضارة الاسلامیه، ج۱، ص۱۰۵.</ref>، چنان‌که [[قرآن کریم]] بعضی از اهل کتاب را [[تمجید]] و به [[امانت‌داری]] وصف کرده است<ref>{{متن قرآن\|وَإِنَّ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَمَنْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ خَاشِعِينَ لِلَّهِ لَا يَشْتَرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ ثَمَنًا قَلِيلًا أُولَئِكَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ}} «و بی‌گمان برخی از اهل کتاب کسانی هستند که به خداوند و به آنچه برای شما و برای آنها فرو فرستاده‌اند، ایمان دارند؛ برای خداوند فروتنی می‌ورزند و آیات خداوند را به بهای کم نمی‌فروشند؛ آنانند که پاداششان نزد پروردگار آنهاست؛ بی‌گمان خداوند حسابرس سریع است» سوره آل عمران، آیه ۱۹۹؛ {{متن قرآن\|وَلَوْ أَنَّهُمْ أَقَامُوا التَّوْرَاةَ وَالْإِنْجِيلَ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ مِنْ رَبِّهِمْ لَأَكَلُوا مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ مِنْهُمْ أُمَّةٌ مُقْتَصِدَةٌ وَكَثِيرٌ مِنْهُمْ سَاءَ مَا يَعْمَلُونَ}} «و اگر آنان تورات و انجیل و آنچه را از پروردگارشان به سوی آنها فرو فرستاده شده است، بر پا می‌داشتند از نعمت‌های آسمانی و زمینی برخوردار می‌شدند؛ برخی از ایشان امتی میانه‌رو هستند و بسیاری از آنان آنچه انجام می‌دهند زشت است» سوره مائده، آیه ۶۶؛ {{متن قرآن\|لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا وَلَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَوَدَّةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ قَالُوا إِنَّا نَصَارَى ذَلِكَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيسِينَ وَرُهْبَانًا وَأَنَّهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُونَ}} «بی‌گمان یهودیان و مشرکان را دشمن‌ترین مردم به مؤمنان می‌یابی و نزدیک‌ترین آنان در دوستی به مؤمنان کسانی را می‌یابی که می‌گویند ما مسیحی هستیم؛ این از آن روست که برخی از آنان کشیشان و راهبانی (حقجو) هستند و اینکه آنان گردنکشی نمی‌کنند» سوره مائده، آیه ۸۲؛ برخی محققان آیات فوق را مستند پلورالیزم دینی قرار دادند. برای نقد این دیدگاه، ر. ک: محمدحسن قدردان قراملکی، قرآن و پلورالیزم، ص۱۸۲.</ref>.

	تنها [[محدودیت]]، [[مصالح]] [[اکثریت]] یعنی [[مسلمانان]] و عدم [[سلطه]] [[اقلیت]] بر آنان است که آن می‌تواند زمینه‌ساز [[تضعیف]] موضع مسلمانان و [[روحیه]] آنان گردد. مبنای [[فقهی]] [[حکم]] فوق [[روایت]] معروف [[نبوی]] است که می‌فرماید: {{متن حدیث\|الْإِسْلَامُ‏ يَعْلُو وَ لَا يُعْلَى‏ عَلَيْهِ‏}}<ref>میزان الحکمه، ج۴، ص۵۱۸.</ref>.		تنها [[محدودیت]]، [[مصالح]] [[اکثریت]] یعنی [[مسلمانان]] و عدم [[سلطه]] [[اقلیت]] بر آنان است که آن می‌تواند زمینه‌ساز [[تضعیف]] موضع مسلمانان و [[روحیه]] آنان گردد. مبنای [[فقهی]] [[حکم]] فوق [[روایت]] معروف [[نبوی]] است که می‌فرماید: {{متن حدیث\|الْإِسْلَامُ‏ يَعْلُو وَ لَا يُعْلَى‏ عَلَيْهِ‏}}<ref>میزان الحکمه، ج۴، ص۵۱۸.</ref>.

خط ۱۴:		خط ۱۵:
	مثال دیگر، حاضر شدن حضرت علی {{ع}} به عنوان مدعی و یک [[یهودی]] به عنوان متهم [[سرقت]] در [[دادگاه]] و عدم [[اثبات]] ادعای [[حضرت]] در [[محکمه]] به دلیل فقدان [[شاهد]] است که نمونه عالی از [[آزادی]] [[قضایی]] به شمار می‌رود<ref>بحار الانوار، ج۴۱، ص۵۶.</ref>. در [[نظام جمهوری اسلامی]]، [[آزادی سیاسی]] [[اقلیت‌ها]] در [[انتخاب]] [[رهبر]] و دیگر [[مقامات]] ارشد به عنوان یک [[شهروند]] محترم شمرده شده و [[رأی]] یک یهودی با رأی یک [[مسلمان]] در [[انتخابات]] - براساس [[قانون اساسی]] - یکسان است. اقلیت‌ها علاوه بر شرکت در انتخابات می‌توانند نمایندگانی را بر حسب [[جمعیت]] خود به مجلس [[شورا]] بفرستند<ref>قانون اساسی، اصل ۶۴.</ref> و [[نماینده]] آنان در مجلس مانند دیگر نماینده‌ها [[حق نظارت]]، سؤال و استیضاح از [[مسؤولان]] [[کشور]] را دارد<ref>قانون اساسی، اصل ۸۴.</ref>. [[امام خمینی]]، بنیانگذار نظام جمهوری اسلامی، [[حق]] رأی اقلیت‌ها را به رسمیت شناخته، چنان‌که می‌فرماید: در [[حکومت اسلامی]] محلی برای [[اقلیت‌های مذهبی]] وجود دارد و آنها الآن هم [[وکیل]] دارند و در مجلس واردند. ما در حکومت اسلامی هم برای آنها این حق را قائلیم<ref>صحیفه نور، ج۳، ص۲۵۷.</ref>.		مثال دیگر، حاضر شدن حضرت علی {{ع}} به عنوان مدعی و یک [[یهودی]] به عنوان متهم [[سرقت]] در [[دادگاه]] و عدم [[اثبات]] ادعای [[حضرت]] در [[محکمه]] به دلیل فقدان [[شاهد]] است که نمونه عالی از [[آزادی]] [[قضایی]] به شمار می‌رود<ref>بحار الانوار، ج۴۱، ص۵۶.</ref>. در [[نظام جمهوری اسلامی]]، [[آزادی سیاسی]] [[اقلیت‌ها]] در [[انتخاب]] [[رهبر]] و دیگر [[مقامات]] ارشد به عنوان یک [[شهروند]] محترم شمرده شده و [[رأی]] یک یهودی با رأی یک [[مسلمان]] در [[انتخابات]] - براساس [[قانون اساسی]] - یکسان است. اقلیت‌ها علاوه بر شرکت در انتخابات می‌توانند نمایندگانی را بر حسب [[جمعیت]] خود به مجلس [[شورا]] بفرستند<ref>قانون اساسی، اصل ۶۴.</ref> و [[نماینده]] آنان در مجلس مانند دیگر نماینده‌ها [[حق نظارت]]، سؤال و استیضاح از [[مسؤولان]] [[کشور]] را دارد<ref>قانون اساسی، اصل ۸۴.</ref>. [[امام خمینی]]، بنیانگذار نظام جمهوری اسلامی، [[حق]] رأی اقلیت‌ها را به رسمیت شناخته، چنان‌که می‌فرماید: در [[حکومت اسلامی]] محلی برای [[اقلیت‌های مذهبی]] وجود دارد و آنها الآن هم [[وکیل]] دارند و در مجلس واردند. ما در حکومت اسلامی هم برای آنها این حق را قائلیم<ref>صحیفه نور، ج۳، ص۲۵۷.</ref>.

	اما غیر [[مسلمین]]، اقلیت‌های مذهبی آنها [[علی]] حده [مستقلاً] خودشان آرا دارند و همان طور طبق آرای خود تعیین خواهند کرد<ref>صحیفه امام، ج۳، ص۷.</ref>.		اما غیر [[مسلمین]]، اقلیت‌های مذهبی آنها [[علی]] حده [مستقلاً] خودشان آرا دارند و همان طور طبق آرای خود تعیین خواهند کرد<ref>صحیفه امام، ج۳، ص۷.</ref>. آنها در مملکت ما آزادند و حتی حق رأی دارند، حق تعیین وکیل دارند<ref>صحیفه نور، ج۴، ص۲۰۵.</ref>.<ref>[[محمد حسن قدردان قراملکی\|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[آزادی در فقه و حدود آن (کتاب)\|آزادی در فقه و حدود آن]]، ص ۲۹۱.</ref>
	آنها در مملکت ما آزادند و حتی حق رأی دارند، حق تعیین وکیل دارند<ref>صحیفه نور، ج۴، ص۲۰۵.</ref><ref>[[محمد حسن قدردان قراملکی\|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[آزادی در فقه و حدود آن (کتاب)\|آزادی در فقه و حدود آن]]، ص ۲۹۱.</ref>

	== پرسش مستقیم ==		== پرسش مستقیم ==
	# [[آزادی‌های سیاسی اقلیت‌های دینی در فقه سیاسی چگونه ترسیم شده است؟ (پرسش)]]		# [[آزادی‌های سیاسی اقلیت‌های دینی در فقه سیاسی چگونه ترسیم شده است؟ (پرسش)]]
	~~{{پایان مدخل وابسته}}~~

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity در ‏۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۰۵

2023-01-17T04:05:47Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۳۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = آزادی		\| موضوع مرتبط = آزادی سیاسی
	\| عنوان مدخل = آزادی‌های سیاسی اقلیت‌های دینی		\| عنوان مدخل = آزادی‌های سیاسی اقلیت‌های دینی
	\| مداخل مرتبط = [[آزادی‌های سیاسی اقلیت‌های دینی در قرآن]] - [[آزادی‌های سیاسی اقلیت‌های دینی در حدیث]] - [[آزادی‌های سیاسی اقلیت‌های دینی در کلام اسلامی]] - [[آزادی‌های سیاسی اقلیت‌های دینی در فقه سیاسی]]		\| مداخل مرتبط = [[آزادی‌های سیاسی اقلیت‌های دینی در قرآن]] - [[آزادی‌های سیاسی اقلیت‌های دینی در حدیث]] - [[آزادی‌های سیاسی اقلیت‌های دینی در کلام اسلامی]] - [[آزادی‌های سیاسی اقلیت‌های دینی در فقه سیاسی]]

Wasity: جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

2022-09-09T15:11:09Z

جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۴۱
خط ۸:		خط ۸:
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[آزادی‌های سیاسی]] [[اقلیت‌ها]] به دلیل در [[اقلیت]] بودن‌شان محدود خواهد بود. در هیچ کشوری گروه اقلیت نمی‌تواند [[مناصب]] کلیدی [[حکومت]] مانند [[ریاست]] [[قوای سه‌گانه]] را اشغال کند و به اصطلاح زمام امور را به دست گیرد. [[اقلیت‌های دینی]] در [[جامعه اسلامی]] نیز از این اصل مستثنا نیستند.		[[آزادی‌های سیاسی]] [[اقلیت‌ها]] به دلیل در [[اقلیت]] بودن‌شان محدود خواهد بود. در هیچ کشوری گروه اقلیت نمی‌تواند [[مناصب]] کلیدی [[حکومت]] مانند [[ریاست]] [[قوای سه‌گانه]] را اشغال کند و به اصطلاح زمام امور را به دست گیرد. [[اقلیت‌های دینی]] در [[جامعه اسلامی]] نیز از این اصل مستثنا نیستند.
	ریاست فرد غیرمسلمان بر امور [[مسلمانان]]، چه براساس [[نظریه انتصاب]] و چه [[نظریه انتخاب]]، میسر نمی‌شود، چرا که هر دو نظریه بر [[اسلام]] و [[تعهد]] فرد منتخب تأکید می‌کند؛ علاوه بر این، در نظریه انتخاب [[مردم]] [[مؤمن]] هیچ وقت فرد غیرمؤمنی را به ریاست امور خود برنمی‌گزینند. در این راستا مسأله [[قضاوت]] که روشن است و [[قاضی]] باید فردی [[مسلمان]] با شرایط خاص خود باشد؛ اما درباره پست‌های میانی [[قوه مجریه]]، مانند [[وزارت]] یا معاونت‌های آن و [[مقامات]] استانی و شهری دلیل خاصی بر [[محدودیت]] اقلیت‌ها نیست. از [[سیره]] [[پیامبر اسلام]] {{صل}} چنین برمی‌آید که آن [[حضرت]] در برخی امور با [[اهل کتاب]] [[متعهد]] و [[امین]] مشاوره می‌کرد و چه بسا آنان را مسؤول اموری قرار می‌داد<ref>کتاب الخراج، ص۲۵۶؛ آدم متز، الحضارة الاسلامیه، ج۱، ص۱۰۵.</ref>، چنان‌که [[قرآن کریم]] بعضی از اهل کتاب را [[تمجید]] و به [[امانت‌داری]] [[وصف]] کرده است<ref>{{متن قرآن\|وَإِنَّ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَمَنْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ خَاشِعِينَ لِلَّهِ لَا يَشْتَرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ ثَمَنًا قَلِيلًا أُولَئِكَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ}} «و بی‌گمان برخی از اهل کتاب کسانی هستند که به خداوند و به آنچه برای شما و برای آنها فرو فرستاده‌اند، ایمان دارند؛ برای خداوند فروتنی می‌ورزند و آیات خداوند را به بهای کم نمی‌فروشند؛ آنانند که پاداششان نزد پروردگار آنهاست؛ بی‌گمان خداوند حسابرس سریع است» سوره آل عمران، آیه ۱۹۹؛ {{متن قرآن\|وَلَوْ أَنَّهُمْ أَقَامُوا التَّوْرَاةَ وَالْإِنْجِيلَ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ مِنْ رَبِّهِمْ لَأَكَلُوا مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ مِنْهُمْ أُمَّةٌ مُقْتَصِدَةٌ وَكَثِيرٌ مِنْهُمْ سَاءَ مَا يَعْمَلُونَ}} «و اگر آنان تورات و انجیل و آنچه را از پروردگارشان به سوی آنها فرو فرستاده شده است، بر پا می‌داشتند از نعمت‌های آسمانی و زمینی برخوردار می‌شدند؛ برخی از ایشان امتی میانه‌رو هستند و بسیاری از آنان آنچه انجام می‌دهند زشت است» سوره مائده، آیه ۶۶؛ {{متن قرآن\|لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا وَلَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَوَدَّةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ قَالُوا إِنَّا نَصَارَى ذَلِكَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيسِينَ وَرُهْبَانًا وَأَنَّهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُونَ}} «بی‌گمان یهودیان و مشرکان را دشمن‌ترین مردم به مؤمنان می‌یابی و نزدیک‌ترین آنان در دوستی به مؤمنان کسانی را می‌یابی که می‌گویند ما مسیحی هستیم؛ این از آن روست که برخی از آنان کشیشان و راهبانی (حقجو) هستند و اینکه آنان گردنکشی نمی‌کنند» سوره مائده، آیه ۸۲؛ برخی محققان آیات فوق را مستند پلورالیزم دینی قرار دادند. برای نقد این دیدگاه، ر. ک: محمدحسن قدردان قراملکی، قرآن و پلورالیزم، ص۱۸۲.</ref>.		ریاست فرد غیرمسلمان بر امور [[مسلمانان]]، چه براساس [[نظریه انتصاب]] و چه [[نظریه انتخاب]]، میسر نمی‌شود، چرا که هر دو نظریه بر [[اسلام]] و [[تعهد]] فرد منتخب تأکید می‌کند؛ علاوه بر این، در نظریه انتخاب [[مردم]] [[مؤمن]] هیچ وقت فرد غیرمؤمنی را به ریاست امور خود برنمی‌گزینند. در این راستا مسأله [[قضاوت]] که روشن است و [[قاضی]] باید فردی [[مسلمان]] با شرایط خاص خود باشد؛ اما درباره پست‌های میانی [[قوه مجریه]]، مانند [[وزارت]] یا معاونت‌های آن و [[مقامات]] استانی و شهری دلیل خاصی بر [[محدودیت]] اقلیت‌ها نیست. از [[سیره]] [[پیامبر اسلام]] {{صل}} چنین برمی‌آید که آن [[حضرت]] در برخی امور با [[اهل کتاب]] [[متعهد]] و [[امین]] مشاوره می‌کرد و چه بسا آنان را مسؤول اموری قرار می‌داد<ref>کتاب الخراج، ص۲۵۶؛ آدم متز، الحضارة الاسلامیه، ج۱، ص۱۰۵.</ref>، چنان‌که [[قرآن کریم]] بعضی از اهل کتاب را [[تمجید]] و به [[امانت‌داری]] وصف کرده است<ref>{{متن قرآن\|وَإِنَّ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَمَنْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ خَاشِعِينَ لِلَّهِ لَا يَشْتَرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ ثَمَنًا قَلِيلًا أُولَئِكَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ}} «و بی‌گمان برخی از اهل کتاب کسانی هستند که به خداوند و به آنچه برای شما و برای آنها فرو فرستاده‌اند، ایمان دارند؛ برای خداوند فروتنی می‌ورزند و آیات خداوند را به بهای کم نمی‌فروشند؛ آنانند که پاداششان نزد پروردگار آنهاست؛ بی‌گمان خداوند حسابرس سریع است» سوره آل عمران، آیه ۱۹۹؛ {{متن قرآن\|وَلَوْ أَنَّهُمْ أَقَامُوا التَّوْرَاةَ وَالْإِنْجِيلَ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ مِنْ رَبِّهِمْ لَأَكَلُوا مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ مِنْهُمْ أُمَّةٌ مُقْتَصِدَةٌ وَكَثِيرٌ مِنْهُمْ سَاءَ مَا يَعْمَلُونَ}} «و اگر آنان تورات و انجیل و آنچه را از پروردگارشان به سوی آنها فرو فرستاده شده است، بر پا می‌داشتند از نعمت‌های آسمانی و زمینی برخوردار می‌شدند؛ برخی از ایشان امتی میانه‌رو هستند و بسیاری از آنان آنچه انجام می‌دهند زشت است» سوره مائده، آیه ۶۶؛ {{متن قرآن\|لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا وَلَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَوَدَّةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ قَالُوا إِنَّا نَصَارَى ذَلِكَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيسِينَ وَرُهْبَانًا وَأَنَّهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُونَ}} «بی‌گمان یهودیان و مشرکان را دشمن‌ترین مردم به مؤمنان می‌یابی و نزدیک‌ترین آنان در دوستی به مؤمنان کسانی را می‌یابی که می‌گویند ما مسیحی هستیم؛ این از آن روست که برخی از آنان کشیشان و راهبانی (حقجو) هستند و اینکه آنان گردنکشی نمی‌کنند» سوره مائده، آیه ۸۲؛ برخی محققان آیات فوق را مستند پلورالیزم دینی قرار دادند. برای نقد این دیدگاه، ر. ک: محمدحسن قدردان قراملکی، قرآن و پلورالیزم، ص۱۸۲.</ref>.
	تنها [[محدودیت]]، [[مصالح]] [[اکثریت]] یعنی [[مسلمانان]] و عدم [[سلطه]] [[اقلیت]] بر آنان است که آن می‌تواند زمینه‌ساز [[تضعیف]] موضع مسلمانان و [[روحیه]] آنان گردد. مبنای [[فقهی]] [[حکم]] فوق [[روایت]] معروف [[نبوی]] است که می‌فرماید: {{متن حدیث\|الْإِسْلَامُ‏ يَعْلُو وَ لَا يُعْلَى‏ عَلَيْهِ‏}}<ref>میزان الحکمه، ج۴، ص۵۱۸.</ref>.		تنها [[محدودیت]]، [[مصالح]] [[اکثریت]] یعنی [[مسلمانان]] و عدم [[سلطه]] [[اقلیت]] بر آنان است که آن می‌تواند زمینه‌ساز [[تضعیف]] موضع مسلمانان و [[روحیه]] آنان گردد. مبنای [[فقهی]] [[حکم]] فوق [[روایت]] معروف [[نبوی]] است که می‌فرماید: {{متن حدیث\|الْإِسْلَامُ‏ يَعْلُو وَ لَا يُعْلَى‏ عَلَيْهِ‏}}<ref>میزان الحکمه، ج۴، ص۵۱۸.</ref>.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T09:57:32Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۲۷
خط ۸:		خط ۸:
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[آزادی‌های سیاسی]] [[اقلیت‌ها]] به دلیل در [[اقلیت]] بودن‌شان محدود خواهد بود. در هیچ کشوری گروه اقلیت نمی‌تواند [[مناصب]] کلیدی [[حکومت]] مانند [[ریاست]] [[قوای سه‌گانه]] را اشغال کند و به اصطلاح زمام امور را به دست گیرد. [[اقلیت‌های دینی]] در [[جامعه اسلامی]] نیز از این اصل مستثنا نیستند.		[[آزادی‌های سیاسی]] [[اقلیت‌ها]] به دلیل در [[اقلیت]] بودن‌شان محدود خواهد بود. در هیچ کشوری گروه اقلیت نمی‌تواند [[مناصب]] کلیدی [[حکومت]] مانند [[ریاست]] [[قوای سه‌گانه]] را اشغال کند و به اصطلاح زمام امور را به دست گیرد. [[اقلیت‌های دینی]] در [[جامعه اسلامی]] نیز از این اصل مستثنا نیستند.
	ریاست فرد غیرمسلمان بر امور [[مسلمانان]]، چه براساس [[نظریه انتصاب]] و چه [[نظریه انتخاب]]، میسر نمی‌شود، چرا که هر دو نظریه بر [[اسلام]] و [[تعهد]] فرد منتخب تأکید می‌کند؛ علاوه بر این، در نظریه انتخاب [[مردم]] [[مؤمن]] هیچ وقت فرد غیرمؤمنی را به ریاست امور خود برنمی‌گزینند. در این راستا مسأله [[قضاوت]] که روشن است و [[قاضی]] باید فردی [[مسلمان]] با شرایط خاص خود باشد؛ اما درباره پست‌های میانی [[قوه مجریه]]، مانند [[وزارت]] یا معاونت‌های آن و [[مقامات]] استانی و شهری دلیل خاصی بر [[محدودیت]] اقلیت‌ها نیست. از [[سیره]] [[پیامبر اسلام]]{{صل}} چنین برمی‌آید که آن [[حضرت]] در برخی امور با [[اهل کتاب]] [[متعهد]] و [[امین]] مشاوره می‌کرد و چه بسا آنان را مسؤول اموری قرار می‌داد<ref>کتاب الخراج، ص۲۵۶؛ آدم متز، الحضارة الاسلامیه، ج۱، ص۱۰۵.</ref>، چنان‌که [[قرآن کریم]] بعضی از اهل کتاب را [[تمجید]] و به [[امانت‌داری]] [[وصف]] کرده است<ref>{{متن قرآن\|وَإِنَّ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَمَنْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ خَاشِعِينَ لِلَّهِ لَا يَشْتَرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ ثَمَنًا قَلِيلًا أُولَئِكَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ}} «و بی‌گمان برخی از اهل کتاب کسانی هستند که به خداوند و به آنچه برای شما و برای آنها فرو فرستاده‌اند، ایمان دارند؛ برای خداوند فروتنی می‌ورزند و آیات خداوند را به بهای کم نمی‌فروشند؛ آنانند که پاداششان نزد پروردگار آنهاست؛ بی‌گمان خداوند حسابرس سریع است» سوره آل عمران، آیه ۱۹۹؛ {{متن قرآن\|وَلَوْ أَنَّهُمْ أَقَامُوا التَّوْرَاةَ وَالْإِنْجِيلَ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ مِنْ رَبِّهِمْ لَأَكَلُوا مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ مِنْهُمْ أُمَّةٌ مُقْتَصِدَةٌ وَكَثِيرٌ مِنْهُمْ سَاءَ مَا يَعْمَلُونَ}} «و اگر آنان تورات و انجیل و آنچه را از پروردگارشان به سوی آنها فرو فرستاده شده است، بر پا می‌داشتند از نعمت‌های آسمانی و زمینی برخوردار می‌شدند؛ برخی از ایشان امتی میانه‌رو هستند و بسیاری از آنان آنچه انجام می‌دهند زشت است» سوره مائده، آیه ۶۶؛ {{متن قرآن\|لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا وَلَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَوَدَّةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ قَالُوا إِنَّا نَصَارَى ذَلِكَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيسِينَ وَرُهْبَانًا وَأَنَّهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُونَ}} «بی‌گمان یهودیان و مشرکان را دشمن‌ترین مردم به مؤمنان می‌یابی و نزدیک‌ترین آنان در دوستی به مؤمنان کسانی را می‌یابی که می‌گویند ما مسیحی هستیم؛ این از آن روست که برخی از آنان کشیشان و راهبانی (حقجو) هستند و اینکه آنان گردنکشی نمی‌کنند» سوره مائده، آیه ۸۲؛ برخی محققان آیات فوق را مستند پلورالیزم دینی قرار دادند. برای نقد این دیدگاه، ر. ک: محمدحسن قدردان قراملکی، قرآن و پلورالیزم، ص۱۸۲.</ref>.		ریاست فرد غیرمسلمان بر امور [[مسلمانان]]، چه براساس [[نظریه انتصاب]] و چه [[نظریه انتخاب]]، میسر نمی‌شود، چرا که هر دو نظریه بر [[اسلام]] و [[تعهد]] فرد منتخب تأکید می‌کند؛ علاوه بر این، در نظریه انتخاب [[مردم]] [[مؤمن]] هیچ وقت فرد غیرمؤمنی را به ریاست امور خود برنمی‌گزینند. در این راستا مسأله [[قضاوت]] که روشن است و [[قاضی]] باید فردی [[مسلمان]] با شرایط خاص خود باشد؛ اما درباره پست‌های میانی [[قوه مجریه]]، مانند [[وزارت]] یا معاونت‌های آن و [[مقامات]] استانی و شهری دلیل خاصی بر [[محدودیت]] اقلیت‌ها نیست. از [[سیره]] [[پیامبر اسلام]] {{صل}} چنین برمی‌آید که آن [[حضرت]] در برخی امور با [[اهل کتاب]] [[متعهد]] و [[امین]] مشاوره می‌کرد و چه بسا آنان را مسؤول اموری قرار می‌داد<ref>کتاب الخراج، ص۲۵۶؛ آدم متز، الحضارة الاسلامیه، ج۱، ص۱۰۵.</ref>، چنان‌که [[قرآن کریم]] بعضی از اهل کتاب را [[تمجید]] و به [[امانت‌داری]] [[وصف]] کرده است<ref>{{متن قرآن\|وَإِنَّ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَمَنْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ خَاشِعِينَ لِلَّهِ لَا يَشْتَرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ ثَمَنًا قَلِيلًا أُولَئِكَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ}} «و بی‌گمان برخی از اهل کتاب کسانی هستند که به خداوند و به آنچه برای شما و برای آنها فرو فرستاده‌اند، ایمان دارند؛ برای خداوند فروتنی می‌ورزند و آیات خداوند را به بهای کم نمی‌فروشند؛ آنانند که پاداششان نزد پروردگار آنهاست؛ بی‌گمان خداوند حسابرس سریع است» سوره آل عمران، آیه ۱۹۹؛ {{متن قرآن\|وَلَوْ أَنَّهُمْ أَقَامُوا التَّوْرَاةَ وَالْإِنْجِيلَ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ مِنْ رَبِّهِمْ لَأَكَلُوا مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ مِنْهُمْ أُمَّةٌ مُقْتَصِدَةٌ وَكَثِيرٌ مِنْهُمْ سَاءَ مَا يَعْمَلُونَ}} «و اگر آنان تورات و انجیل و آنچه را از پروردگارشان به سوی آنها فرو فرستاده شده است، بر پا می‌داشتند از نعمت‌های آسمانی و زمینی برخوردار می‌شدند؛ برخی از ایشان امتی میانه‌رو هستند و بسیاری از آنان آنچه انجام می‌دهند زشت است» سوره مائده، آیه ۶۶؛ {{متن قرآن\|لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا وَلَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَوَدَّةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ قَالُوا إِنَّا نَصَارَى ذَلِكَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيسِينَ وَرُهْبَانًا وَأَنَّهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُونَ}} «بی‌گمان یهودیان و مشرکان را دشمن‌ترین مردم به مؤمنان می‌یابی و نزدیک‌ترین آنان در دوستی به مؤمنان کسانی را می‌یابی که می‌گویند ما مسیحی هستیم؛ این از آن روست که برخی از آنان کشیشان و راهبانی (حقجو) هستند و اینکه آنان گردنکشی نمی‌کنند» سوره مائده، آیه ۸۲؛ برخی محققان آیات فوق را مستند پلورالیزم دینی قرار دادند. برای نقد این دیدگاه، ر. ک: محمدحسن قدردان قراملکی، قرآن و پلورالیزم، ص۱۸۲.</ref>.
	تنها [[محدودیت]]، [[مصالح]] [[اکثریت]] یعنی [[مسلمانان]] و عدم [[سلطه]] [[اقلیت]] بر آنان است که آن می‌تواند زمینه‌ساز [[تضعیف]] موضع مسلمانان و [[روحیه]] آنان گردد. مبنای [[فقهی]] [[حکم]] فوق [[روایت]] معروف [[نبوی]] است که می‌فرماید: {{متن حدیث\|الْإِسْلَامُ‏ يَعْلُو وَ لَا يُعْلَى‏ عَلَيْهِ‏}}<ref>میزان الحکمه، ج۴، ص۵۱۸.</ref>.		تنها [[محدودیت]]، [[مصالح]] [[اکثریت]] یعنی [[مسلمانان]] و عدم [[سلطه]] [[اقلیت]] بر آنان است که آن می‌تواند زمینه‌ساز [[تضعیف]] موضع مسلمانان و [[روحیه]] آنان گردد. مبنای [[فقهی]] [[حکم]] فوق [[روایت]] معروف [[نبوی]] است که می‌فرماید: {{متن حدیث\|الْإِسْلَامُ‏ يَعْلُو وَ لَا يُعْلَى‏ عَلَيْهِ‏}}<ref>میزان الحکمه، ج۴، ص۵۱۸.</ref>.

	اما [[حق]] و [[آزادی]] [[نظارت]] بر [[حاکمان]] و [[انتقاد]] از آنان و اظهار [[شکایت]] و طرح دعوا در محاکم [[قضایی]] کاملاً پذیرفته شده و با مسلمانان برابر هستند؛ برای مثال یکی از [[فرمانداران]] [[حضرت علی]]{{ع}} [[رفتار]] خشنی با گروه اقلیت [[مشرک]] کرد، آنان از آن [[فرماندار]] به [[امام علی]] شکایت کردند و [[حضرت]] در نامه‌ای فرماندار را از چنین [[رفتاری]] برحذر داشت<ref>نهج البلاغه، نامه ۱۹.</ref>. حضرت در مواضع متعدد [[مسؤولان]] نظامی و [[سیاسی]] را به رعایت [[حقوق]] [[اقلیت‌ها]] سفارش می‌نمود و به اقلیت‌ها این حق و آزادی را اعطا کرده بود که [[مشکلات]] و [[شکایات]] خود را به حضرت منتقل نمایند<ref>{{متن حدیث\|فَارْفَعُوا إِلَيَّ مَظَالِمَكُمْ وَ مَا عَرَاكُمْ‏ مِمَّا يَغْلِبُكُمْ‏ مِنْ أَمْرِهِمْ...}}. (نهج البلاغه، نامه ۶۰).</ref>.		اما [[حق]] و [[آزادی]] [[نظارت]] بر [[حاکمان]] و [[انتقاد]] از آنان و اظهار [[شکایت]] و طرح دعوا در محاکم [[قضایی]] کاملاً پذیرفته شده و با مسلمانان برابر هستند؛ برای مثال یکی از [[فرمانداران]] [[حضرت علی]] {{ع}} [[رفتار]] خشنی با گروه اقلیت [[مشرک]] کرد، آنان از آن [[فرماندار]] به [[امام علی]] شکایت کردند و [[حضرت]] در نامه‌ای فرماندار را از چنین [[رفتاری]] برحذر داشت<ref>نهج البلاغه، نامه ۱۹.</ref>. حضرت در مواضع متعدد [[مسؤولان]] نظامی و [[سیاسی]] را به رعایت [[حقوق]] [[اقلیت‌ها]] سفارش می‌نمود و به اقلیت‌ها این حق و آزادی را اعطا کرده بود که [[مشکلات]] و [[شکایات]] خود را به حضرت منتقل نمایند<ref>{{متن حدیث\|فَارْفَعُوا إِلَيَّ مَظَالِمَكُمْ وَ مَا عَرَاكُمْ‏ مِمَّا يَغْلِبُكُمْ‏ مِنْ أَمْرِهِمْ...}}. (نهج البلاغه، نامه ۶۰).</ref>.
	مثال دیگر، حاضر شدن حضرت علی{{ع}} به عنوان مدعی و یک [[یهودی]] به عنوان متهم [[سرقت]] در [[دادگاه]] و عدم [[اثبات]] ادعای [[حضرت]] در [[محکمه]] به دلیل فقدان [[شاهد]] است که نمونه عالی از [[آزادی]] [[قضایی]] به شمار می‌رود<ref>بحار الانوار، ج۴۱، ص۵۶.</ref>. در [[نظام جمهوری اسلامی]]، [[آزادی سیاسی]] [[اقلیت‌ها]] در [[انتخاب]] [[رهبر]] و دیگر [[مقامات]] ارشد به عنوان یک [[شهروند]] محترم شمرده شده و [[رأی]] یک یهودی با رأی یک [[مسلمان]] در [[انتخابات]] - براساس [[قانون اساسی]] - یکسان است. اقلیت‌ها علاوه بر شرکت در انتخابات می‌توانند نمایندگانی را بر حسب [[جمعیت]] خود به مجلس [[شورا]] بفرستند<ref>قانون اساسی، اصل ۶۴.</ref> و [[نماینده]] آنان در مجلس مانند دیگر نماینده‌ها [[حق نظارت]]، سؤال و استیضاح از [[مسؤولان]] [[کشور]] را دارد<ref>قانون اساسی، اصل ۸۴.</ref>. [[امام خمینی]]، بنیانگذار نظام جمهوری اسلامی، [[حق]] رأی اقلیت‌ها را به رسمیت شناخته، چنان‌که می‌فرماید: در [[حکومت اسلامی]] محلی برای [[اقلیت‌های مذهبی]] وجود دارد و آنها الآن هم [[وکیل]] دارند و در مجلس واردند. ما در حکومت اسلامی هم برای آنها این حق را قائلیم<ref>صحیفه نور، ج۳، ص۲۵۷.</ref>.		مثال دیگر، حاضر شدن حضرت علی {{ع}} به عنوان مدعی و یک [[یهودی]] به عنوان متهم [[سرقت]] در [[دادگاه]] و عدم [[اثبات]] ادعای [[حضرت]] در [[محکمه]] به دلیل فقدان [[شاهد]] است که نمونه عالی از [[آزادی]] [[قضایی]] به شمار می‌رود<ref>بحار الانوار، ج۴۱، ص۵۶.</ref>. در [[نظام جمهوری اسلامی]]، [[آزادی سیاسی]] [[اقلیت‌ها]] در [[انتخاب]] [[رهبر]] و دیگر [[مقامات]] ارشد به عنوان یک [[شهروند]] محترم شمرده شده و [[رأی]] یک یهودی با رأی یک [[مسلمان]] در [[انتخابات]] - براساس [[قانون اساسی]] - یکسان است. اقلیت‌ها علاوه بر شرکت در انتخابات می‌توانند نمایندگانی را بر حسب [[جمعیت]] خود به مجلس [[شورا]] بفرستند<ref>قانون اساسی، اصل ۶۴.</ref> و [[نماینده]] آنان در مجلس مانند دیگر نماینده‌ها [[حق نظارت]]، سؤال و استیضاح از [[مسؤولان]] [[کشور]] را دارد<ref>قانون اساسی، اصل ۸۴.</ref>. [[امام خمینی]]، بنیانگذار نظام جمهوری اسلامی، [[حق]] رأی اقلیت‌ها را به رسمیت شناخته، چنان‌که می‌فرماید: در [[حکومت اسلامی]] محلی برای [[اقلیت‌های مذهبی]] وجود دارد و آنها الآن هم [[وکیل]] دارند و در مجلس واردند. ما در حکومت اسلامی هم برای آنها این حق را قائلیم<ref>صحیفه نور، ج۳، ص۲۵۷.</ref>.

	اما غیر [[مسلمین]]، اقلیت‌های مذهبی آنها [[علی]] حده [مستقلاً] خودشان آرا دارند و همان طور طبق آرای خود تعیین خواهند کرد<ref>صحیفه امام، ج۳، ص۷.</ref>.		اما غیر [[مسلمین]]، اقلیت‌های مذهبی آنها [[علی]] حده [مستقلاً] خودشان آرا دارند و همان طور طبق آرای خود تعیین خواهند کرد<ref>صحیفه امام، ج۳، ص۷.</ref>.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-08-24T06:50:29Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۲۰
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	[[آزادی‌های سیاسی]] [[اقلیت‌ها]] به دلیل در [[اقلیت]] بودن‌شان محدود خواهد بود. در هیچ کشوری گروه اقلیت نمی‌تواند [[مناصب]] کلیدی [[حکومت]] مانند [[ریاست]] [[قوای سه‌گانه]] را اشغال کند و به اصطلاح زمام امور را به دست گیرد. [[اقلیت‌های دینی]] در [[جامعه اسلامی]] نیز از این اصل مستثنا نیستند.		[[آزادی‌های سیاسی]] [[اقلیت‌ها]] به دلیل در [[اقلیت]] بودن‌شان محدود خواهد بود. در هیچ کشوری گروه اقلیت نمی‌تواند [[مناصب]] کلیدی [[حکومت]] مانند [[ریاست]] [[قوای سه‌گانه]] را اشغال کند و به اصطلاح زمام امور را به دست گیرد. [[اقلیت‌های دینی]] در [[جامعه اسلامی]] نیز از این اصل مستثنا نیستند.
	ریاست فرد غیرمسلمان بر امور [[مسلمانان]]، چه براساس [[نظریه انتصاب]] و چه [[نظریه انتخاب]]، میسر نمی‌شود، چرا که هر دو نظریه بر [[اسلام]] و [[تعهد]] فرد منتخب تأکید می‌کند؛ علاوه بر این، در نظریه انتخاب [[مردم]] [[مؤمن]] هیچ وقت فرد غیرمؤمنی را به ریاست امور خود برنمی‌گزینند. در این راستا مسأله [[قضاوت]] که روشن است و [[قاضی]] باید فردی [[مسلمان]] با شرایط خاص خود باشد؛ اما درباره پست‌های میانی [[قوه مجریه]]، مانند [[وزارت]] یا معاونت‌های آن و [[مقامات]] استانی و شهری دلیل خاصی بر [[محدودیت]] اقلیت‌ها نیست. از [[سیره]] [[پیامبر اسلام]]{{صل}} چنین برمی‌آید که آن [[حضرت]] در برخی امور با [[اهل کتاب]] [[متعهد]] و [[امین]] مشاوره می‌کرد و چه بسا آنان را مسؤول اموری قرار می‌داد<ref>کتاب الخراج، ص۲۵۶؛ آدم متز، الحضارة الاسلامیه، ج۱، ص۱۰۵.</ref>، چنان‌که [[قرآن کریم]] بعضی از اهل کتاب را [[تمجید]] و به [[امانت‌داری]] [[وصف]] کرده است<ref>{{متن قرآن\|وَإِنَّ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَمَنْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ خَاشِعِينَ لِلَّهِ لَا يَشْتَرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ ثَمَنًا قَلِيلًا أُولَئِكَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ}} «و بی‌گمان برخی از اهل کتاب کسانی هستند که به خداوند و به آنچه برای شما و برای آنها فرو فرستاده‌اند، ایمان دارند؛ برای خداوند فروتنی می‌ورزند و آیات خداوند را به بهای کم نمی‌فروشند؛ آنانند که پاداششان نزد پروردگار آنهاست؛ بی‌گمان خداوند حسابرس سریع است» سوره آل عمران، آیه ۱۹۹؛ {{متن قرآن\|وَلَوْ أَنَّهُمْ أَقَامُوا التَّوْرَاةَ وَالْإِنْجِيلَ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ مِنْ رَبِّهِمْ لَأَكَلُوا مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ مِنْهُمْ أُمَّةٌ مُقْتَصِدَةٌ وَكَثِيرٌ مِنْهُمْ سَاءَ مَا يَعْمَلُونَ}} «و اگر آنان تورات و انجیل و آنچه را از پروردگارشان به سوی آنها فرو فرستاده شده است، بر پا می‌داشتند از نعمت‌های آسمانی و زمینی برخوردار می‌شدند؛ برخی از ایشان امتی میانه‌رو هستند و بسیاری از آنان آنچه انجام می‌دهند زشت است» سوره مائده، آیه ۶۶؛ {{متن قرآن\|لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا وَلَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَوَدَّةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ قَالُوا إِنَّا نَصَارَى ذَلِكَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيسِينَ وَرُهْبَانًا وَأَنَّهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُونَ}} «بی‌گمان یهودیان و مشرکان را دشمن‌ترین مردم به مؤمنان می‌یابی و نزدیک‌ترین آنان در دوستی به مؤمنان کسانی را می‌یابی که می‌گویند ما مسیحی هستیم؛ این از آن روست که برخی از آنان کشیشان و راهبانی (حقجو) هستند و اینکه آنان گردنکشی نمی‌کنند» سوره مائده، آیه ۸۲؛ برخی محققان آیات فوق را مستند پلورالیزم دینی قرار دادند. برای نقد این دیدگاه، ر.ک: محمدحسن قدردان قراملکی، قرآن و پلورالیزم، ص۱۸۲.</ref>.		ریاست فرد غیرمسلمان بر امور [[مسلمانان]]، چه براساس [[نظریه انتصاب]] و چه [[نظریه انتخاب]]، میسر نمی‌شود، چرا که هر دو نظریه بر [[اسلام]] و [[تعهد]] فرد منتخب تأکید می‌کند؛ علاوه بر این، در نظریه انتخاب [[مردم]] [[مؤمن]] هیچ وقت فرد غیرمؤمنی را به ریاست امور خود برنمی‌گزینند. در این راستا مسأله [[قضاوت]] که روشن است و [[قاضی]] باید فردی [[مسلمان]] با شرایط خاص خود باشد؛ اما درباره پست‌های میانی [[قوه مجریه]]، مانند [[وزارت]] یا معاونت‌های آن و [[مقامات]] استانی و شهری دلیل خاصی بر [[محدودیت]] اقلیت‌ها نیست. از [[سیره]] [[پیامبر اسلام]]{{صل}} چنین برمی‌آید که آن [[حضرت]] در برخی امور با [[اهل کتاب]] [[متعهد]] و [[امین]] مشاوره می‌کرد و چه بسا آنان را مسؤول اموری قرار می‌داد<ref>کتاب الخراج، ص۲۵۶؛ آدم متز، الحضارة الاسلامیه، ج۱، ص۱۰۵.</ref>، چنان‌که [[قرآن کریم]] بعضی از اهل کتاب را [[تمجید]] و به [[امانت‌داری]] [[وصف]] کرده است<ref>{{متن قرآن\|وَإِنَّ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَمَنْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ خَاشِعِينَ لِلَّهِ لَا يَشْتَرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ ثَمَنًا قَلِيلًا أُولَئِكَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ}} «و بی‌گمان برخی از اهل کتاب کسانی هستند که به خداوند و به آنچه برای شما و برای آنها فرو فرستاده‌اند، ایمان دارند؛ برای خداوند فروتنی می‌ورزند و آیات خداوند را به بهای کم نمی‌فروشند؛ آنانند که پاداششان نزد پروردگار آنهاست؛ بی‌گمان خداوند حسابرس سریع است» سوره آل عمران، آیه ۱۹۹؛ {{متن قرآن\|وَلَوْ أَنَّهُمْ أَقَامُوا التَّوْرَاةَ وَالْإِنْجِيلَ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ مِنْ رَبِّهِمْ لَأَكَلُوا مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ مِنْهُمْ أُمَّةٌ مُقْتَصِدَةٌ وَكَثِيرٌ مِنْهُمْ سَاءَ مَا يَعْمَلُونَ}} «و اگر آنان تورات و انجیل و آنچه را از پروردگارشان به سوی آنها فرو فرستاده شده است، بر پا می‌داشتند از نعمت‌های آسمانی و زمینی برخوردار می‌شدند؛ برخی از ایشان امتی میانه‌رو هستند و بسیاری از آنان آنچه انجام می‌دهند زشت است» سوره مائده، آیه ۶۶؛ {{متن قرآن\|لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا وَلَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَوَدَّةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ قَالُوا إِنَّا نَصَارَى ذَلِكَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيسِينَ وَرُهْبَانًا وَأَنَّهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُونَ}} «بی‌گمان یهودیان و مشرکان را دشمن‌ترین مردم به مؤمنان می‌یابی و نزدیک‌ترین آنان در دوستی به مؤمنان کسانی را می‌یابی که می‌گویند ما مسیحی هستیم؛ این از آن روست که برخی از آنان کشیشان و راهبانی (حقجو) هستند و اینکه آنان گردنکشی نمی‌کنند» سوره مائده، آیه ۸۲؛ برخی محققان آیات فوق را مستند پلورالیزم دینی قرار دادند. برای نقد این دیدگاه، ر. ک: محمدحسن قدردان قراملکی، قرآن و پلورالیزم، ص۱۸۲.</ref>.
	تنها [[محدودیت]]، [[مصالح]] [[اکثریت]] یعنی [[مسلمانان]] و عدم [[سلطه]] [[اقلیت]] بر آنان است که آن می‌تواند زمینه‌ساز [[تضعیف]] موضع مسلمانان و [[روحیه]] آنان گردد. مبنای [[فقهی]] [[حکم]] فوق [[روایت]] معروف [[نبوی]] است که می‌فرماید: {{متن حدیث\|الْإِسْلَامُ‏ يَعْلُو وَ لَا يُعْلَى‏ عَلَيْهِ‏}}<ref>میزان الحکمه، ج۴، ص۵۱۸.</ref>.		تنها [[محدودیت]]، [[مصالح]] [[اکثریت]] یعنی [[مسلمانان]] و عدم [[سلطه]] [[اقلیت]] بر آنان است که آن می‌تواند زمینه‌ساز [[تضعیف]] موضع مسلمانان و [[روحیه]] آنان گردد. مبنای [[فقهی]] [[حکم]] فوق [[روایت]] معروف [[نبوی]] است که می‌فرماید: {{متن حدیث\|الْإِسْلَامُ‏ يَعْلُو وَ لَا يُعْلَى‏ عَلَيْهِ‏}}<ref>میزان الحکمه، ج۴، ص۵۱۸.</ref>.

خط ۱۷:		خط ۱۷:
	آنها در مملکت ما آزادند و حتی حق رأی دارند، حق تعیین وکیل دارند<ref>صحیفه نور، ج۴، ص۲۰۵.</ref><ref>[[محمد حسن قدردان قراملکی\|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[آزادی در فقه و حدود آن (کتاب)\|آزادی در فقه و حدود آن]]، ص ۲۹۱.</ref>		آنها در مملکت ما آزادند و حتی حق رأی دارند، حق تعیین وکیل دارند<ref>صحیفه نور، ج۴، ص۲۰۵.</ref><ref>[[محمد حسن قدردان قراملکی\|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[آزادی در فقه و حدود آن (کتاب)\|آزادی در فقه و حدود آن]]، ص ۲۹۱.</ref>

	==پرسش مستقیم==		== پرسش مستقیم ==
	# [[آزادی‌های سیاسی اقلیت‌های دینی در فقه سیاسی چگونه ترسیم شده است؟ (پرسش)]]		# [[آزادی‌های سیاسی اقلیت‌های دینی در فقه سیاسی چگونه ترسیم شده است؟ (پرسش)]]
	{{پایان مدخل وابسته}}		{{پایان مدخل وابسته}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T03:46:57Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۱۶
خط ۳۰:		خط ۳۰:

	[[رده:آزادی]]		[[رده:آزادی]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

2022-07-10T20:35:25Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۲

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۰:۰۵
خط ۱۵:		خط ۱۵:

	اما غیر [[مسلمین]]، اقلیت‌های مذهبی آنها [[علی]] حده [مستقلاً] خودشان آرا دارند و همان طور طبق آرای خود تعیین خواهند کرد<ref>صحیفه امام، ج۳، ص۷.</ref>.		اما غیر [[مسلمین]]، اقلیت‌های مذهبی آنها [[علی]] حده [مستقلاً] خودشان آرا دارند و همان طور طبق آرای خود تعیین خواهند کرد<ref>صحیفه امام، ج۳، ص۷.</ref>.
	آنها در مملکت ما آزادند و حتی حق رأی دارند، حق تعیین وکیل دارند<ref>صحیفه نور، ج۴، ص۲۰۵.</ref>.<ref>[[محمد حسن قدردان قراملکی\|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[آزادی در فقه و حدود آن (کتاب)\|آزادی در فقه و حدود آن]]، ص ۲۹۱.</ref>		آنها در مملکت ما آزادند و حتی حق رأی دارند، حق تعیین وکیل دارند<ref>صحیفه نور، ج۴، ص۲۰۵.</ref><ref>[[محمد حسن قدردان قراملکی\|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[آزادی در فقه و حدود آن (کتاب)\|آزادی در فقه و حدود آن]]، ص ۲۹۱.</ref>

	==پرسش مستقیم==		==پرسش مستقیم==
	#[[آزادی‌های سیاسی اقلیت‌های دینی در فقه سیاسی چگونه ترسیم شده است؟ (پرسش)]]		# [[آزادی‌های سیاسی اقلیت‌های دینی در فقه سیاسی چگونه ترسیم شده است؟ (پرسش)]]
	{{پایان مدخل وابسته}}		{{پایان مدخل وابسته}}

Hosein: جایگزینی متن - '\{\{امامت\}\}↵\{\{مدخل مرتبط' به '{{مدخل مرتبط'

2022-07-09T16:14:08Z

جایگزینی متن - '\{\{امامت\}\}↵\{\{مدخل مرتبط' به '{{مدخل مرتبط'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۴۴
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = آزادی		\| موضوع مرتبط = آزادی