آزادی اقلیت‌ها - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - '“' به '«'

2023-12-14T20:32:01Z

جایگزینی متن - '“' به '«'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۰:۰۲
خط ۵۴:		خط ۵۴:
	== آزادی مسکن و رفت و آمد اقلیت‌های دینی ==		== آزادی مسکن و رفت و آمد اقلیت‌های دینی ==
	{{اصلی\|آزادی مسکن و رفت و آمد اقلیت‌های دینی}}		{{اصلی\|آزادی مسکن و رفت و آمد اقلیت‌های دینی}}
	[[اقلیت‌ها]] مانند دیگر [[شهروندان]] [[مسلمان]] از [[حق آزادی]] [[انتخاب]] [[محل زندگی]] و رفت و آمد در قلمرو [[اسلام]] ~~“دارالاسلام”~~ برخوردارند. بر این [[حق]] و [[آزادی]] در ضمن برخی قراردادهای [[پیامبر اسلام]] با [[اهل کتاب]] تصریح شده است؛ چنان که در [[عهدنامه]] [[پیامبر]] با [[یهودیان]] بنی‌عادیا، یکی از موارد منتفی اعلام شده، [[تبعید]] و جلای از [[وطن]] ذکر شده است<ref>به نقل از: حسینعلی منتظری، دراسات فی ولایة الفقیه، ج۲، ص۷۵۱.</ref>. البته این آزادی، محدودیت‌هایی دارد؛ اقامت اهل کتاب در منطقه [[حجاز]] شامل [[مکه]]، [[مدینه]]، [[فدک]] و توابع آن، یمامه، [[خیبر]] و نواحی آن [[ممنوع]] است<ref>ر. ک: علامه حلی، تذکرة الفقهاء، ج۱، ص۴۴۵؛ محمدحسن نجفی، جواهرالکلام، ج۲۱، ص۲۸۹.</ref>؛ اما می‌توانند به مدت سه [[روز]] در این مناطق غیر از مکه رفت‌و‌آمد کنند و مکه منطقه ممنوعه برای اهل کتاب به شمار می‌آید<ref>ر. ک: محمدحسن نجفی، جواهر الکلام، ج۲۱، ص۲۹۰.</ref>.<ref>[[محمد حسن قدردان قراملکی\|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[آزادی در فقه و حدود آن (کتاب)\|آزادی در فقه و حدود آن]]، ص ۲۸۵.</ref>		[[اقلیت‌ها]] مانند دیگر [[شهروندان]] [[مسلمان]] از [[حق آزادی]] [[انتخاب]] [[محل زندگی]] و رفت و آمد در قلمرو [[اسلام]] «دارالاسلام” برخوردارند. بر این [[حق]] و [[آزادی]] در ضمن برخی قراردادهای [[پیامبر اسلام]] با [[اهل کتاب]] تصریح شده است؛ چنان که در [[عهدنامه]] [[پیامبر]] با [[یهودیان]] بنی‌عادیا، یکی از موارد منتفی اعلام شده، [[تبعید]] و جلای از [[وطن]] ذکر شده است<ref>به نقل از: حسینعلی منتظری، دراسات فی ولایة الفقیه، ج۲، ص۷۵۱.</ref>. البته این آزادی، محدودیت‌هایی دارد؛ اقامت اهل کتاب در منطقه [[حجاز]] شامل [[مکه]]، [[مدینه]]، [[فدک]] و توابع آن، یمامه، [[خیبر]] و نواحی آن [[ممنوع]] است<ref>ر. ک: علامه حلی، تذکرة الفقهاء، ج۱، ص۴۴۵؛ محمدحسن نجفی، جواهرالکلام، ج۲۱، ص۲۸۹.</ref>؛ اما می‌توانند به مدت سه [[روز]] در این مناطق غیر از مکه رفت‌و‌آمد کنند و مکه منطقه ممنوعه برای اهل کتاب به شمار می‌آید<ref>ر. ک: محمدحسن نجفی، جواهر الکلام، ج۲۱، ص۲۹۰.</ref>.<ref>[[محمد حسن قدردان قراملکی\|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[آزادی در فقه و حدود آن (کتاب)\|آزادی در فقه و حدود آن]]، ص ۲۸۵.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* حقوق اقلیت‌های دینی */

2023-04-20T07:07:12Z

حقوق اقلیت‌های دینی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۳۷
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	== حقوق اقلیت‌های دینی ==		== حقوق اقلیت‌های دینی ==
	{{اصلی\|حقوق اقلیت‌های دینی}}		{{اصلی\|حقوق اقلیت‌های دینی}}
	آیا اقلیت‌های دینی در [[جامعه اسلامی]] دارای همه [[حقوق شهروندی]] هستند یا نه؟ برای پاسخ به این [[پرسش]] لازم است وضعیت اقلیت‌های دینی در [[شریعت اسلام]] روشن شود؛ زیرا [[جمهوری اسلامی]]، نظامی مکتبی و مبتنی بر [[شرع]] بوده و قانون اساسی و سایر [[قوانین]] آن براساس [[موازین شریعت]] تنظیم شده‌اند. بررسی [[آیات قرآن]] نشان می‌دهد که [[اسلام]] نسبت به اهل کتاب در مقایسه با [[اهل]] [[ایمان]] از یک سو، و نسبت به [[کفار]] و [[مشرکان]] از سوی دیگر، نگاهی متفاوت دارد. به این معنا که هرچند همه کسانی که در [[جامعه اسلامی]] و در [[پناه]] [[دولت]] [[اسلام]] [[زندگی]] می‌کنند، دارای [[امنیت]] جانی، [[مالی]] و عِرضی‌اند، اما از نظر [[حقوق شهروندی]] تفاوت‌هایی دارند. بررسی نمونه‌هایی از [[آیات]] و [[روایات]]، [[میزان]] این تفاوت و [[حکمت]] آن را مشخص می‌کند.<ref>[[سید جواد ورعی\|ورعی، سید جواد]]، [[درسنامه فقه سیاسی (کتاب)\|درسنامه فقه سیاسی]]، ص ۱۷۳.</ref>		آیا اقلیت‌های دینی در [[جامعه اسلامی]] دارای همه حقوق شهروندی هستند یا نه؟ برای پاسخ به این [[پرسش]] لازم است وضعیت اقلیت‌های دینی در [[شریعت اسلام]] روشن شود؛ زیرا [[جمهوری اسلامی]]، نظامی مکتبی و مبتنی بر [[شرع]] بوده و قانون اساسی و سایر [[قوانین]] آن براساس موازین شریعت تنظیم شده‌اند. بررسی [[آیات قرآن]] نشان می‌دهد که [[اسلام]] نسبت به اهل کتاب در مقایسه با [[اهل]] [[ایمان]] از یک سو، و نسبت به [[کفار]] و [[مشرکان]] از سوی دیگر، نگاهی متفاوت دارد. به این معنا که هرچند همه کسانی که در [[جامعه اسلامی]] و در [[پناه]] [[دولت]] [[اسلام]] [[زندگی]] می‌کنند، دارای [[امنیت]] جانی، [[مالی]] و عِرضی‌اند، اما از نظر حقوق شهروندی تفاوت‌هایی دارند. بررسی نمونه‌هایی از [[آیات]] و [[روایات]]، [[میزان]] این تفاوت و [[حکمت]] آن را مشخص می‌کند.<ref>[[سید جواد ورعی\|ورعی، سید جواد]]، [[درسنامه فقه سیاسی (کتاب)\|درسنامه فقه سیاسی]]، ص ۱۷۳.</ref>

	== آزادی شعائر دینی اقلیت‌های دینی ==		== آزادی شعائر دینی اقلیت‌های دینی ==

Bahmani در ‏۲۰ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۰۶

2023-04-20T07:06:50Z

نمایش تغییرات

Wasity: جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

2022-09-09T15:12:25Z

جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۴۲
خط ۲۵:		خط ۲۵:

	[[آزادی‌های سیاسی]] [[اقلیت‌ها]] به دلیل در [[اقلیت]] بودن‌شان محدود خواهد بود. در هیچ کشوری گروه اقلیت نمی‌تواند [[مناصب]] کلیدی [[حکومت]] مانند [[ریاست]] [[قوای سه‌گانه]] را اشغال کند و به اصطلاح زمام امور را به دست گیرد. [[اقلیت‌های دینی]] در [[جامعه اسلامی]] نیز از این اصل مستثنا نیستند.		[[آزادی‌های سیاسی]] [[اقلیت‌ها]] به دلیل در [[اقلیت]] بودن‌شان محدود خواهد بود. در هیچ کشوری گروه اقلیت نمی‌تواند [[مناصب]] کلیدی [[حکومت]] مانند [[ریاست]] [[قوای سه‌گانه]] را اشغال کند و به اصطلاح زمام امور را به دست گیرد. [[اقلیت‌های دینی]] در [[جامعه اسلامی]] نیز از این اصل مستثنا نیستند.
	ریاست فرد غیرمسلمان بر امور [[مسلمانان]]، چه براساس [[نظریه انتصاب]] و چه [[نظریه انتخاب]]، میسر نمی‌شود، چرا که هر دو نظریه بر [[اسلام]] و [[تعهد]] فرد منتخب تأکید می‌کند؛ علاوه بر این، در نظریه انتخاب [[مردم]] [[مؤمن]] هیچ وقت فرد غیرمؤمنی را به ریاست امور خود برنمی‌گزینند. در این راستا مسأله [[قضاوت]] که روشن است و [[قاضی]] باید فردی [[مسلمان]] با شرایط خاص خود باشد؛ اما درباره پست‌های میانی [[قوه مجریه]]، مانند [[وزارت]] یا معاونت‌های آن و [[مقامات]] استانی و شهری دلیل خاصی بر [[محدودیت]] اقلیت‌ها نیست. از [[سیره]] [[پیامبر اسلام]] {{صل}} چنین برمی‌آید که آن [[حضرت]] در برخی امور با [[اهل کتاب]] [[متعهد]] و [[امین]] مشاوره می‌کرد و چه بسا آنان را مسؤول اموری قرار می‌داد<ref>کتاب الخراج، ص۲۵۶؛ آدم متز، الحضارة الاسلامیه، ج۱، ص۱۰۵.</ref>، چنان‌که [[قرآن کریم]] بعضی از اهل کتاب را [[تمجید]] و به [[امانت‌داری]] [[وصف]] کرده است<ref>{{متن قرآن\|وَإِنَّ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَمَنْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ خَاشِعِينَ لِلَّهِ لَا يَشْتَرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ ثَمَنًا قَلِيلًا أُولَئِكَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ}} «و بی‌گمان برخی از اهل کتاب کسانی هستند که به خداوند و به آنچه برای شما و برای آنها فرو فرستاده‌اند، ایمان دارند؛ برای خداوند فروتنی می‌ورزند و آیات خداوند را به بهای کم نمی‌فروشند؛ آنانند که پاداششان نزد پروردگار آنهاست؛ بی‌گمان خداوند حسابرس سریع است» سوره آل عمران، آیه ۱۹۹؛ {{متن قرآن\|وَلَوْ أَنَّهُمْ أَقَامُوا التَّوْرَاةَ وَالْإِنْجِيلَ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ مِنْ رَبِّهِمْ لَأَكَلُوا مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ مِنْهُمْ أُمَّةٌ مُقْتَصِدَةٌ وَكَثِيرٌ مِنْهُمْ سَاءَ مَا يَعْمَلُونَ}} «و اگر آنان تورات و انجیل و آنچه را از پروردگارشان به سوی آنها فرو فرستاده شده است، بر پا می‌داشتند از نعمت‌های آسمانی و زمینی برخوردار می‌شدند؛ برخی از ایشان امتی میانه‌رو هستند و بسیاری از آنان آنچه انجام می‌دهند زشت است» سوره مائده، آیه ۶۶؛ {{متن قرآن\|لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا وَلَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَوَدَّةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ قَالُوا إِنَّا نَصَارَى ذَلِكَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيسِينَ وَرُهْبَانًا وَأَنَّهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُونَ}} «بی‌گمان یهودیان و مشرکان را دشمن‌ترین مردم به مؤمنان می‌یابی و نزدیک‌ترین آنان در دوستی به مؤمنان کسانی را می‌یابی که می‌گویند ما مسیحی هستیم؛ این از آن روست که برخی از آنان کشیشان و راهبانی (حقجو) هستند و اینکه آنان گردنکشی نمی‌کنند» سوره مائده، آیه ۸۲؛ برخی محققان آیات فوق را مستند پلورالیزم دینی قرار دادند. برای نقد این دیدگاه، ر. ک: محمدحسن قدردان قراملکی، قرآن و پلورالیزم، ص۱۸۲.</ref>.		ریاست فرد غیرمسلمان بر امور [[مسلمانان]]، چه براساس [[نظریه انتصاب]] و چه [[نظریه انتخاب]]، میسر نمی‌شود، چرا که هر دو نظریه بر [[اسلام]] و [[تعهد]] فرد منتخب تأکید می‌کند؛ علاوه بر این، در نظریه انتخاب [[مردم]] [[مؤمن]] هیچ وقت فرد غیرمؤمنی را به ریاست امور خود برنمی‌گزینند. در این راستا مسأله [[قضاوت]] که روشن است و [[قاضی]] باید فردی [[مسلمان]] با شرایط خاص خود باشد؛ اما درباره پست‌های میانی [[قوه مجریه]]، مانند [[وزارت]] یا معاونت‌های آن و [[مقامات]] استانی و شهری دلیل خاصی بر [[محدودیت]] اقلیت‌ها نیست. از [[سیره]] [[پیامبر اسلام]] {{صل}} چنین برمی‌آید که آن [[حضرت]] در برخی امور با [[اهل کتاب]] [[متعهد]] و [[امین]] مشاوره می‌کرد و چه بسا آنان را مسؤول اموری قرار می‌داد<ref>کتاب الخراج، ص۲۵۶؛ آدم متز، الحضارة الاسلامیه، ج۱، ص۱۰۵.</ref>، چنان‌که [[قرآن کریم]] بعضی از اهل کتاب را [[تمجید]] و به [[امانت‌داری]] وصف کرده است<ref>{{متن قرآن\|وَإِنَّ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَمَنْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ خَاشِعِينَ لِلَّهِ لَا يَشْتَرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ ثَمَنًا قَلِيلًا أُولَئِكَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ}} «و بی‌گمان برخی از اهل کتاب کسانی هستند که به خداوند و به آنچه برای شما و برای آنها فرو فرستاده‌اند، ایمان دارند؛ برای خداوند فروتنی می‌ورزند و آیات خداوند را به بهای کم نمی‌فروشند؛ آنانند که پاداششان نزد پروردگار آنهاست؛ بی‌گمان خداوند حسابرس سریع است» سوره آل عمران، آیه ۱۹۹؛ {{متن قرآن\|وَلَوْ أَنَّهُمْ أَقَامُوا التَّوْرَاةَ وَالْإِنْجِيلَ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ مِنْ رَبِّهِمْ لَأَكَلُوا مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ مِنْهُمْ أُمَّةٌ مُقْتَصِدَةٌ وَكَثِيرٌ مِنْهُمْ سَاءَ مَا يَعْمَلُونَ}} «و اگر آنان تورات و انجیل و آنچه را از پروردگارشان به سوی آنها فرو فرستاده شده است، بر پا می‌داشتند از نعمت‌های آسمانی و زمینی برخوردار می‌شدند؛ برخی از ایشان امتی میانه‌رو هستند و بسیاری از آنان آنچه انجام می‌دهند زشت است» سوره مائده، آیه ۶۶؛ {{متن قرآن\|لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا وَلَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَوَدَّةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ قَالُوا إِنَّا نَصَارَى ذَلِكَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيسِينَ وَرُهْبَانًا وَأَنَّهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُونَ}} «بی‌گمان یهودیان و مشرکان را دشمن‌ترین مردم به مؤمنان می‌یابی و نزدیک‌ترین آنان در دوستی به مؤمنان کسانی را می‌یابی که می‌گویند ما مسیحی هستیم؛ این از آن روست که برخی از آنان کشیشان و راهبانی (حقجو) هستند و اینکه آنان گردنکشی نمی‌کنند» سوره مائده، آیه ۸۲؛ برخی محققان آیات فوق را مستند پلورالیزم دینی قرار دادند. برای نقد این دیدگاه، ر. ک: محمدحسن قدردان قراملکی، قرآن و پلورالیزم، ص۱۸۲.</ref>.
	تنها [[محدودیت]]، [[مصالح]] [[اکثریت]] یعنی [[مسلمانان]] و عدم [[سلطه]] [[اقلیت]] بر آنان است که آن می‌تواند زمینه‌ساز [[تضعیف]] موضع مسلمانان و [[روحیه]] آنان گردد. مبنای [[فقهی]] [[حکم]] فوق [[روایت]] معروف [[نبوی]] است که می‌فرماید: {{متن حدیث\|الْإِسْلَامُ‏ يَعْلُو وَ لَا يُعْلَى‏ عَلَيْهِ‏}}<ref>میزان الحکمه، ج۴، ص۵۱۸.</ref><ref>[[محمد حسن قدردان قراملکی\|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[آزادی در فقه و حدود آن (کتاب)\|آزادی در فقه و حدود آن]]، ص ۲۹۱.</ref>		تنها [[محدودیت]]، [[مصالح]] [[اکثریت]] یعنی [[مسلمانان]] و عدم [[سلطه]] [[اقلیت]] بر آنان است که آن می‌تواند زمینه‌ساز [[تضعیف]] موضع مسلمانان و [[روحیه]] آنان گردد. مبنای [[فقهی]] [[حکم]] فوق [[روایت]] معروف [[نبوی]] است که می‌فرماید: {{متن حدیث\|الْإِسْلَامُ‏ يَعْلُو وَ لَا يُعْلَى‏ عَلَيْهِ‏}}<ref>میزان الحکمه، ج۴، ص۵۱۸.</ref><ref>[[محمد حسن قدردان قراملکی\|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[آزادی در فقه و حدود آن (کتاب)\|آزادی در فقه و حدود آن]]، ص ۲۹۱.</ref>

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T09:55:47Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T03:43:06Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۱۳
خط ۸:		خط ۸:
	==اقلیت‌های دینی==		==اقلیت‌های دینی==
	{{اصلی\|اقلیت‌های دینی}}		{{اصلی\|اقلیت‌های دینی}}

	[[پیروان]] [[دین]] [[موسی]]{{ع}}، [[عیسی]]{{ع}} و [[زرتشت]] را [[اقلیت‌های مذهبی]] می‌گویند<ref>دانشنامه حقوق، ج۱، ص۲۸۵ و ج۲، ص۵۸۷؛ اصل سیزدهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران.</ref>. این گروه‌ها، پس از انعقاد [[عقد]] [[ذمه]]، از [[حقوق]] و [[تکالیف]] [[شهروندی]] در [[جامعه اسلامی]] برخوردار می‌گردند<ref>ر.ک: دار الذمه.</ref><ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۴۰.</ref>.		[[پیروان]] [[دین]] [[موسی]]{{ع}}، [[عیسی]]{{ع}} و [[زرتشت]] را [[اقلیت‌های مذهبی]] می‌گویند<ref>دانشنامه حقوق، ج۱، ص۲۸۵ و ج۲، ص۵۸۷؛ اصل سیزدهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران.</ref>. این گروه‌ها، پس از انعقاد [[عقد]] [[ذمه]]، از [[حقوق]] و [[تکالیف]] [[شهروندی]] در [[جامعه اسلامی]] برخوردار می‌گردند<ref>ر.ک: دار الذمه.</ref><ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۴۰.</ref>.

خط ۱۶:		خط ۱۷:
	==آزادی شعائر دینی اقلیت‌های دینی==		==آزادی شعائر دینی اقلیت‌های دینی==
	{{اصلی\|آزادی شعائر دینی اقلیت‌های دینی}}		{{اصلی\|آزادی شعائر دینی اقلیت‌های دینی}}

	[[اقلیت‌های دینی]] که در [[انتخاب]] [[اسلام]] یا بقای بر [[آیین]] خویش مختارند، در [[حکومت اسلامی]] در انجام [[امور عبادی]] و [[شعائر]] [[دینی]] خود آزادند. آنان می‌توانند در معابدشان به انجام امور مذهبی بپردازند و به [[قوانین]] و [[احکام شریعت]] خود عمل کنند، برای مثال در حریم‌های خصوصی خود مانند [[خانه]] یا [[معبد]] شراب یا گوشت خوک بخورند.		[[اقلیت‌های دینی]] که در [[انتخاب]] [[اسلام]] یا بقای بر [[آیین]] خویش مختارند، در [[حکومت اسلامی]] در انجام [[امور عبادی]] و [[شعائر]] [[دینی]] خود آزادند. آنان می‌توانند در معابدشان به انجام امور مذهبی بپردازند و به [[قوانین]] و [[احکام شریعت]] خود عمل کنند، برای مثال در حریم‌های خصوصی خود مانند [[خانه]] یا [[معبد]] شراب یا گوشت خوک بخورند.
	مبنای [[حکم]] فوق موادی از پیمان‌های [[پیامبر اسلام]]{{صل}} با [[اهل کتاب]] و [[سیره نظری]] و عملی [[امام علی]]{{ع}} و سایر [[ائمه اطهار]]{{عم}}<ref>ر.ک: محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۷، ص۲۳۸؛ شیخ طوسی، التهذیب، ج۱۰، ص۹۳؛ محمد بن حسن حر عاملی، وسائل الشیعه، ج۱۷، ص۴۸۴؛ میرزا حسین نوری، مستدرک وسائل الشیعه، ج۸، ص۳۷۵.</ref> است؛ چنان که در [[پیمان]] [[پیامبر]]{{صل}} با اهالی [[مدینه]] آمده است: {{متن حدیث\|ان لليهود دينهم، و للمسلمين دينهم}}<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۱۴۷–۱۵۰.</ref><ref>[[محمد حسن قدردان قراملکی\|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[آزادی در فقه و حدود آن (کتاب)\|آزادی در فقه و حدود آن]]، ص ۲۸۶.</ref>		مبنای [[حکم]] فوق موادی از پیمان‌های [[پیامبر اسلام]]{{صل}} با [[اهل کتاب]] و [[سیره نظری]] و عملی [[امام علی]]{{ع}} و سایر [[ائمه اطهار]]{{عم}}<ref>ر.ک: محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۷، ص۲۳۸؛ شیخ طوسی، التهذیب، ج۱۰، ص۹۳؛ محمد بن حسن حر عاملی، وسائل الشیعه، ج۱۷، ص۴۸۴؛ میرزا حسین نوری، مستدرک وسائل الشیعه، ج۸، ص۳۷۵.</ref> است؛ چنان که در [[پیمان]] [[پیامبر]]{{صل}} با اهالی [[مدینه]] آمده است: {{متن حدیث\|ان لليهود دينهم، و للمسلمين دينهم}}<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۱۴۷–۱۵۰.</ref><ref>[[محمد حسن قدردان قراملکی\|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[آزادی در فقه و حدود آن (کتاب)\|آزادی در فقه و حدود آن]]، ص ۲۸۶.</ref>
خط ۲۱:		خط ۲۳:
	==آزادی‌های سیاسی اقلیت‌های دینی==		==آزادی‌های سیاسی اقلیت‌های دینی==
	{{اصلی\|آزادی‌های سیاسی اقلیت‌های دینی}}		{{اصلی\|آزادی‌های سیاسی اقلیت‌های دینی}}

	[[آزادی‌های سیاسی]] [[اقلیت‌ها]] به دلیل در [[اقلیت]] بودن‌شان محدود خواهد بود. در هیچ کشوری گروه اقلیت نمی‌تواند [[مناصب]] کلیدی [[حکومت]] مانند [[ریاست]] [[قوای سه‌گانه]] را اشغال کند و به اصطلاح زمام امور را به دست گیرد. [[اقلیت‌های دینی]] در [[جامعه اسلامی]] نیز از این اصل مستثنا نیستند.		[[آزادی‌های سیاسی]] [[اقلیت‌ها]] به دلیل در [[اقلیت]] بودن‌شان محدود خواهد بود. در هیچ کشوری گروه اقلیت نمی‌تواند [[مناصب]] کلیدی [[حکومت]] مانند [[ریاست]] [[قوای سه‌گانه]] را اشغال کند و به اصطلاح زمام امور را به دست گیرد. [[اقلیت‌های دینی]] در [[جامعه اسلامی]] نیز از این اصل مستثنا نیستند.
	ریاست فرد غیرمسلمان بر امور [[مسلمانان]]، چه براساس [[نظریه انتصاب]] و چه [[نظریه انتخاب]]، میسر نمی‌شود، چرا که هر دو نظریه بر [[اسلام]] و [[تعهد]] فرد منتخب تأکید می‌کند؛ علاوه بر این، در نظریه انتخاب [[مردم]] [[مؤمن]] هیچ وقت فرد غیرمؤمنی را به ریاست امور خود برنمی‌گزینند. در این راستا مسأله [[قضاوت]] که روشن است و [[قاضی]] باید فردی [[مسلمان]] با شرایط خاص خود باشد؛ اما درباره پست‌های میانی [[قوه مجریه]]، مانند [[وزارت]] یا معاونت‌های آن و [[مقامات]] استانی و شهری دلیل خاصی بر [[محدودیت]] اقلیت‌ها نیست. از [[سیره]] [[پیامبر اسلام]]{{صل}} چنین برمی‌آید که آن [[حضرت]] در برخی امور با [[اهل کتاب]] [[متعهد]] و [[امین]] مشاوره می‌کرد و چه بسا آنان را مسؤول اموری قرار می‌داد<ref>کتاب الخراج، ص۲۵۶؛ آدم متز، الحضارة الاسلامیه، ج۱، ص۱۰۵.</ref>، چنان‌که [[قرآن کریم]] بعضی از اهل کتاب را [[تمجید]] و به [[امانت‌داری]] [[وصف]] کرده است<ref>{{متن قرآن\|وَإِنَّ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَمَنْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ خَاشِعِينَ لِلَّهِ لَا يَشْتَرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ ثَمَنًا قَلِيلًا أُولَئِكَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ}} «و بی‌گمان برخی از اهل کتاب کسانی هستند که به خداوند و به آنچه برای شما و برای آنها فرو فرستاده‌اند، ایمان دارند؛ برای خداوند فروتنی می‌ورزند و آیات خداوند را به بهای کم نمی‌فروشند؛ آنانند که پاداششان نزد پروردگار آنهاست؛ بی‌گمان خداوند حسابرس سریع است» سوره آل عمران، آیه ۱۹۹؛ {{متن قرآن\|وَلَوْ أَنَّهُمْ أَقَامُوا التَّوْرَاةَ وَالْإِنْجِيلَ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ مِنْ رَبِّهِمْ لَأَكَلُوا مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ مِنْهُمْ أُمَّةٌ مُقْتَصِدَةٌ وَكَثِيرٌ مِنْهُمْ سَاءَ مَا يَعْمَلُونَ}} «و اگر آنان تورات و انجیل و آنچه را از پروردگارشان به سوی آنها فرو فرستاده شده است، بر پا می‌داشتند از نعمت‌های آسمانی و زمینی برخوردار می‌شدند؛ برخی از ایشان امتی میانه‌رو هستند و بسیاری از آنان آنچه انجام می‌دهند زشت است» سوره مائده، آیه ۶۶؛ {{متن قرآن\|لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا وَلَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَوَدَّةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ قَالُوا إِنَّا نَصَارَى ذَلِكَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيسِينَ وَرُهْبَانًا وَأَنَّهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُونَ}} «بی‌گمان یهودیان و مشرکان را دشمن‌ترین مردم به مؤمنان می‌یابی و نزدیک‌ترین آنان در دوستی به مؤمنان کسانی را می‌یابی که می‌گویند ما مسیحی هستیم؛ این از آن روست که برخی از آنان کشیشان و راهبانی (حقجو) هستند و اینکه آنان گردنکشی نمی‌کنند» سوره مائده، آیه ۸۲؛ برخی محققان آیات فوق را مستند پلورالیزم دینی قرار دادند. برای نقد این دیدگاه، ر.ک: محمدحسن قدردان قراملکی، قرآن و پلورالیزم، ص۱۸۲.</ref>.		ریاست فرد غیرمسلمان بر امور [[مسلمانان]]، چه براساس [[نظریه انتصاب]] و چه [[نظریه انتخاب]]، میسر نمی‌شود، چرا که هر دو نظریه بر [[اسلام]] و [[تعهد]] فرد منتخب تأکید می‌کند؛ علاوه بر این، در نظریه انتخاب [[مردم]] [[مؤمن]] هیچ وقت فرد غیرمؤمنی را به ریاست امور خود برنمی‌گزینند. در این راستا مسأله [[قضاوت]] که روشن است و [[قاضی]] باید فردی [[مسلمان]] با شرایط خاص خود باشد؛ اما درباره پست‌های میانی [[قوه مجریه]]، مانند [[وزارت]] یا معاونت‌های آن و [[مقامات]] استانی و شهری دلیل خاصی بر [[محدودیت]] اقلیت‌ها نیست. از [[سیره]] [[پیامبر اسلام]]{{صل}} چنین برمی‌آید که آن [[حضرت]] در برخی امور با [[اهل کتاب]] [[متعهد]] و [[امین]] مشاوره می‌کرد و چه بسا آنان را مسؤول اموری قرار می‌داد<ref>کتاب الخراج، ص۲۵۶؛ آدم متز، الحضارة الاسلامیه، ج۱، ص۱۰۵.</ref>، چنان‌که [[قرآن کریم]] بعضی از اهل کتاب را [[تمجید]] و به [[امانت‌داری]] [[وصف]] کرده است<ref>{{متن قرآن\|وَإِنَّ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَمَنْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ خَاشِعِينَ لِلَّهِ لَا يَشْتَرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ ثَمَنًا قَلِيلًا أُولَئِكَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ}} «و بی‌گمان برخی از اهل کتاب کسانی هستند که به خداوند و به آنچه برای شما و برای آنها فرو فرستاده‌اند، ایمان دارند؛ برای خداوند فروتنی می‌ورزند و آیات خداوند را به بهای کم نمی‌فروشند؛ آنانند که پاداششان نزد پروردگار آنهاست؛ بی‌گمان خداوند حسابرس سریع است» سوره آل عمران، آیه ۱۹۹؛ {{متن قرآن\|وَلَوْ أَنَّهُمْ أَقَامُوا التَّوْرَاةَ وَالْإِنْجِيلَ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ مِنْ رَبِّهِمْ لَأَكَلُوا مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ مِنْهُمْ أُمَّةٌ مُقْتَصِدَةٌ وَكَثِيرٌ مِنْهُمْ سَاءَ مَا يَعْمَلُونَ}} «و اگر آنان تورات و انجیل و آنچه را از پروردگارشان به سوی آنها فرو فرستاده شده است، بر پا می‌داشتند از نعمت‌های آسمانی و زمینی برخوردار می‌شدند؛ برخی از ایشان امتی میانه‌رو هستند و بسیاری از آنان آنچه انجام می‌دهند زشت است» سوره مائده، آیه ۶۶؛ {{متن قرآن\|لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا وَلَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَوَدَّةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ قَالُوا إِنَّا نَصَارَى ذَلِكَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيسِينَ وَرُهْبَانًا وَأَنَّهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُونَ}} «بی‌گمان یهودیان و مشرکان را دشمن‌ترین مردم به مؤمنان می‌یابی و نزدیک‌ترین آنان در دوستی به مؤمنان کسانی را می‌یابی که می‌گویند ما مسیحی هستیم؛ این از آن روست که برخی از آنان کشیشان و راهبانی (حقجو) هستند و اینکه آنان گردنکشی نمی‌کنند» سوره مائده، آیه ۸۲؛ برخی محققان آیات فوق را مستند پلورالیزم دینی قرار دادند. برای نقد این دیدگاه، ر.ک: محمدحسن قدردان قراملکی، قرآن و پلورالیزم، ص۱۸۲.</ref>.
خط ۳۷:		خط ۴۰:
	==آزادی مالکیت اقلیت‌های دینی==		==آزادی مالکیت اقلیت‌های دینی==
	{{اصلی\|آزادی مالکیت اقلیت‌های دینی}}		{{اصلی\|آزادی مالکیت اقلیت‌های دینی}}

	[[آزادی]] و [[حقوق مالی]]، [[اقتصادی]] [[اقلیت‌ها]] در [[اسلام]] محترم شمرده شده است. پس از [[پذیرفتن]] [[شهروندی]] اقلیت‌ها در [[حکومت اسلامی]]، آنان از این جهت با [[اکثریت]] یعنی [[مسلمانان]] هیچ فرقی ندارند.		[[آزادی]] و [[حقوق مالی]]، [[اقتصادی]] [[اقلیت‌ها]] در [[اسلام]] محترم شمرده شده است. پس از [[پذیرفتن]] [[شهروندی]] اقلیت‌ها در [[حکومت اسلامی]]، آنان از این جهت با [[اکثریت]] یعنی [[مسلمانان]] هیچ فرقی ندارند.
	مبنای [[فقهی]] [[حکم]] فوق، [[قرارداد]] [[حکومت پیامبر]] با اقلیت‌هاست که براساس آن [[پیامبر]]{{صل}} [[متعهد]] شدند در قبال پرداخت [[جزیه]]، از [[حقوق]] جانی و [[مالی]] [[اهل کتاب]] [[حمایت]] کنند و [[اموال]] و [[جان]] آنان مانند اموال و جان مسلمانان از [[امنیت]] برخوردار باشد. از پیمان‌های پیامبر با اهل کتاب می‌توان به [[پیمان]] با [[اهل]] ایله اشاره کرد که با اسقف‌های [[نجران]] منعقد شد<ref>ر.ک: حسینعلی منتظری، دراسات فی ولایة الفقیه، ج۲، ص۷۵۰-۷۵۳.</ref>. در بخشی از این پیمان آمده است:		مبنای [[فقهی]] [[حکم]] فوق، [[قرارداد]] [[حکومت پیامبر]] با اقلیت‌هاست که براساس آن [[پیامبر]]{{صل}} [[متعهد]] شدند در قبال پرداخت [[جزیه]]، از [[حقوق]] جانی و [[مالی]] [[اهل کتاب]] [[حمایت]] کنند و [[اموال]] و [[جان]] آنان مانند اموال و جان مسلمانان از [[امنیت]] برخوردار باشد. از پیمان‌های پیامبر با اهل کتاب می‌توان به [[پیمان]] با [[اهل]] ایله اشاره کرد که با اسقف‌های [[نجران]] منعقد شد<ref>ر.ک: حسینعلی منتظری، دراسات فی ولایة الفقیه، ج۲، ص۷۵۰-۷۵۳.</ref>. در بخشی از این پیمان آمده است:
خط ۴۵:		خط ۴۹:
	==آزادی مسکن و رفت و آمد اقلیت‌های دینی==		==آزادی مسکن و رفت و آمد اقلیت‌های دینی==
	{{اصلی\|آزادی مسکن و رفت و آمد اقلیت‌های دینی}}		{{اصلی\|آزادی مسکن و رفت و آمد اقلیت‌های دینی}}

	[[اقلیت‌ها]] مانند دیگر [[شهروندان]] [[مسلمان]] از [[حق آزادی]] [[انتخاب]] [[محل زندگی]] و رفت و آمد در قلمرو [[اسلام]] “دارالاسلام” برخوردارند. بر این [[حق]] و [[آزادی]] در ضمن برخی قراردادهای [[پیامبر اسلام]] با [[اهل کتاب]] تصریح شده است؛ چنان که در [[عهدنامه]] [[پیامبر]] با [[یهودیان]] بنی‌عادیا، یکی از موارد منتفی اعلام شده، [[تبعید]] و جلای از [[وطن]] ذکر شده است<ref>به نقل از: حسینعلی منتظری، دراسات فی ولایة الفقیه، ج۲، ص۷۵۱.</ref>. البته این آزادی، محدودیت‌هایی دارد؛ اقامت اهل کتاب در منطقه [[حجاز]] شامل [[مکه]]، [[مدینه]]، [[فدک]] و توابع آن، یمامه، [[خیبر]] و نواحی آن [[ممنوع]] است<ref>ر.ک: علامه حلی، تذکرة الفقهاء، ج۱، ص۴۴۵؛ محمدحسن نجفی، جواهرالکلام، ج۲۱، ص۲۸۹.</ref>؛ اما می‌توانند به مدت سه [[روز]] در این مناطق غیر از مکه رفت‌و‌آمد کنند و مکه منطقه ممنوعه برای اهل کتاب به شمار می‌آید<ref>ر.ک: محمدحسن نجفی، جواهر الکلام، ج۲۱، ص۲۹۰.</ref><ref>[[محمد حسن قدردان قراملکی\|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[آزادی در فقه و حدود آن (کتاب)\|آزادی در فقه و حدود آن]]، ص ۲۸۵.</ref>		[[اقلیت‌ها]] مانند دیگر [[شهروندان]] [[مسلمان]] از [[حق آزادی]] [[انتخاب]] [[محل زندگی]] و رفت و آمد در قلمرو [[اسلام]] “دارالاسلام” برخوردارند. بر این [[حق]] و [[آزادی]] در ضمن برخی قراردادهای [[پیامبر اسلام]] با [[اهل کتاب]] تصریح شده است؛ چنان که در [[عهدنامه]] [[پیامبر]] با [[یهودیان]] بنی‌عادیا، یکی از موارد منتفی اعلام شده، [[تبعید]] و جلای از [[وطن]] ذکر شده است<ref>به نقل از: حسینعلی منتظری، دراسات فی ولایة الفقیه، ج۲، ص۷۵۱.</ref>. البته این آزادی، محدودیت‌هایی دارد؛ اقامت اهل کتاب در منطقه [[حجاز]] شامل [[مکه]]، [[مدینه]]، [[فدک]] و توابع آن، یمامه، [[خیبر]] و نواحی آن [[ممنوع]] است<ref>ر.ک: علامه حلی، تذکرة الفقهاء، ج۱، ص۴۴۵؛ محمدحسن نجفی، جواهرالکلام، ج۲۱، ص۲۸۹.</ref>؛ اما می‌توانند به مدت سه [[روز]] در این مناطق غیر از مکه رفت‌و‌آمد کنند و مکه منطقه ممنوعه برای اهل کتاب به شمار می‌آید<ref>ر.ک: محمدحسن نجفی، جواهر الکلام، ج۲۱، ص۲۹۰.</ref><ref>[[محمد حسن قدردان قراملکی\|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[آزادی در فقه و حدود آن (کتاب)\|آزادی در فقه و حدود آن]]، ص ۲۸۵.</ref>

خط ۵۸:		خط ۶۳:

	[[رده:آزادی]]		[[رده:آزادی]]
	~~[[رده:مدخل]]~~
	{{آزادی}}		{{آزادی}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

2022-07-10T20:33:19Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۲

نمایش تغییرات

Hosein: جایگزینی متن - '\{\{امامت\}\}↵\{\{مدخل مرتبط' به '{{مدخل مرتبط'

2022-07-09T16:13:52Z

جایگزینی متن - '\{\{امامت\}\}↵\{\{مدخل مرتبط' به '{{مدخل مرتبط'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۴۳
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = آزادی		\| موضوع مرتبط = آزادی

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\'\'\'\[\[(.)\]\]\'\'\'(.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\> \(.)\<\/div\> \
2022-05-31T13:53:13Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\'\'\'\[\[(.)\]\]\'\'\'(.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\sn...

→ نسخهٔ قدیمی‌تر نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۲۳
خط ۱: خط ۱:

{{امامت}}
{{امامت}}

<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[آزادی]]''' است. "'''آزادی اقلیت‌ها'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
{{مدخل مرتبط

<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[آزادی اقلیت‌ها در قرآن]] - [[آزادی اقلیت‌ها در حدیث]] - [[آزادی اقلیت‌ها در اخلاق اسلامی]] - [[آزادی اقلیت‌ها در فقه سیاسی]]</div>
| موضوع مرتبط = آزادی

<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[آزادی (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
| عنوان مدخل = آزادی اقلیت‌ها

| مداخل مرتبط = [[آزادی اقلیت‌ها در قرآن]] - [[آزادی اقلیت‌ها در حدیث]] - [[آزادی اقلیت‌ها در اخلاق اسلامی]] - [[آزادی اقلیت‌ها در فقه سیاسی]]

| پرسش مرتبط = آزادی (پرسش)

}}

==اقلیت‌های دینی==
==اقلیت‌های دینی==

Heydari: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

2022-01-04T16:02:48Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۳۲
خط ۴۴:		خط ۴۴:
	{{اصلی\|آزادی مسکن و رفت و آمد اقلیت‌های دینی}}		{{اصلی\|آزادی مسکن و رفت و آمد اقلیت‌های دینی}}
	[[اقلیت‌ها]] مانند دیگر [[شهروندان]] [[مسلمان]] از [[حق آزادی]] [[انتخاب]] [[محل زندگی]] و رفت و آمد در قلمرو [[اسلام]] “دارالاسلام” برخوردارند. بر این [[حق]] و [[آزادی]] در ضمن برخی قراردادهای [[پیامبر اسلام]] با [[اهل کتاب]] تصریح شده است؛ چنان که در [[عهدنامه]] [[پیامبر]] با [[یهودیان]] بنی‌عادیا، یکی از موارد منتفی اعلام شده، [[تبعید]] و جلای از [[وطن]] ذکر شده است<ref>به نقل از: حسینعلی منتظری، دراسات فی ولایة الفقیه، ج۲، ص۷۵۱.</ref>. البته این آزادی، محدودیت‌هایی دارد؛ اقامت اهل کتاب در منطقه [[حجاز]] شامل [[مکه]]، [[مدینه]]، [[فدک]] و توابع آن، یمامه، [[خیبر]] و نواحی آن [[ممنوع]] است<ref>ر.ک: علامه حلی، تذکرة الفقهاء، ج۱، ص۴۴۵؛ محمدحسن نجفی، جواهرالکلام، ج۲۱، ص۲۸۹.</ref>؛ اما می‌توانند به مدت سه [[روز]] در این مناطق غیر از مکه رفت‌و‌آمد کنند و مکه منطقه ممنوعه برای اهل کتاب به شمار می‌آید<ref>ر.ک: محمدحسن نجفی، جواهر الکلام، ج۲۱، ص۲۹۰.</ref>.<ref>[[محمد حسن قدردان قراملکی\|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[آزادی در فقه و حدود آن (کتاب)\|آزادی در فقه و حدود آن]]، ص ۲۸۵.</ref>		[[اقلیت‌ها]] مانند دیگر [[شهروندان]] [[مسلمان]] از [[حق آزادی]] [[انتخاب]] [[محل زندگی]] و رفت و آمد در قلمرو [[اسلام]] “دارالاسلام” برخوردارند. بر این [[حق]] و [[آزادی]] در ضمن برخی قراردادهای [[پیامبر اسلام]] با [[اهل کتاب]] تصریح شده است؛ چنان که در [[عهدنامه]] [[پیامبر]] با [[یهودیان]] بنی‌عادیا، یکی از موارد منتفی اعلام شده، [[تبعید]] و جلای از [[وطن]] ذکر شده است<ref>به نقل از: حسینعلی منتظری، دراسات فی ولایة الفقیه، ج۲، ص۷۵۱.</ref>. البته این آزادی، محدودیت‌هایی دارد؛ اقامت اهل کتاب در منطقه [[حجاز]] شامل [[مکه]]، [[مدینه]]، [[فدک]] و توابع آن، یمامه، [[خیبر]] و نواحی آن [[ممنوع]] است<ref>ر.ک: علامه حلی، تذکرة الفقهاء، ج۱، ص۴۴۵؛ محمدحسن نجفی، جواهرالکلام، ج۲۱، ص۲۸۹.</ref>؛ اما می‌توانند به مدت سه [[روز]] در این مناطق غیر از مکه رفت‌و‌آمد کنند و مکه منطقه ممنوعه برای اهل کتاب به شمار می‌آید<ref>ر.ک: محمدحسن نجفی، جواهر الکلام، ج۲۱، ص۲۹۰.</ref>.<ref>[[محمد حسن قدردان قراملکی\|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[آزادی در فقه و حدود آن (کتاب)\|آزادی در فقه و حدود آن]]، ص ۲۸۵.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۲۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از زیرشاخه‌های بحث '''[[آزادی]]''' است. "'''~~آزادی اقلیت‌ها~~'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[آزادی اقلیت‌ها در قرآن]] - [[آزادی اقلیت‌ها در حدیث]] - [[آزادی اقلیت‌ها در اخلاق اسلامی]] - [[آزادی اقلیت‌ها در فقه سیاسی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = آزادی
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[آزادی (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~		\| عنوان مدخل = آزادی اقلیت‌ها
			\| مداخل مرتبط = [[آزادی اقلیت‌ها در قرآن]] - [[آزادی اقلیت‌ها در حدیث]] - [[آزادی اقلیت‌ها در اخلاق اسلامی]] - [[آزادی اقلیت‌ها در فقه سیاسی]]
			\| پرسش مرتبط = آزادی (پرسش)
			}}

	==اقلیت‌های دینی==		==اقلیت‌های دینی==