آزادی تن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2023-03-28T07:33:03Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۰۳
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[اسلام]]، شخصیت بردگان را [[احیا]] کرد. [[سلمان]]، [[بلال]] و [[عمار یاسر]]، بردگان آزادهای هستند که از [[یاران]] برجسته [[پیامبر]] {{صل}} به شمار می‌آیند و [[رفتار]] انسانی با بردگان از سفارش‌های [[اسلام]] است<ref>ناصر مکارم شیرازی و همکاران، تفسیر نمونه، ج ۱۲، ص ۴۲۱.</ref>.		[[اسلام]]، شخصیت بردگان را احیا کرد. [[سلمان]]، [[بلال]] و [[عمار یاسر]]، بردگان آزادهای هستند که از [[یاران]] برجسته [[پیامبر]] {{صل}} به شمار می‌آیند و [[رفتار]] انسانی با بردگان از سفارش‌های [[اسلام]] است<ref>ناصر مکارم شیرازی و همکاران، تفسیر نمونه، ج ۱۲، ص ۴۲۱.</ref>.

	[[پیامبر]] {{صل}} به هر مناسبتی به هر دو طبقه گوشزد می‌کرد که اربابان و بردگان، [[برادر]] یکدیگر و همه آنها از یک نژادند و منشأ اصلی همگی از همین [[خاک]] [[زمین]] است<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج ۲، ص ۴۱۲؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک (تاریخ الطبری، ج ۳، ص ۶۱؛ واقدی، المغازی، ج ۲، ص ۸۳۶ و ابن سید الناس، عیون الاثر، ج ۲، ص ۲۲۶.</ref> و سفیدپوستان بر سیاه پوستان هیچ گونه [[برتری]] ندارند<ref>محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۲۲، ص ۳۴۸ و شیخ مفید، الاختصاص، ص ۳۴۱.</ref>. بردگان، [[برادران]] شمایند که زیر دست شما واقع شده‌اند و [[حقوقی]] دارند و شما باید از هر نوع [[غذا]] که می‌خورید، به آنها بخورانید و از هرچه می‌پوشید، به آنها بپوشانید و آنها را به کار طاقت‌فرسا وادار نکنید و خودتان در [[کارها]] به آنها [[کمک]] کنید <ref>البخاری، صحیح، ج ۳، ص ۱۲۳ و العینی، عمدة القاری، ج ۱۳، ص ۱۰۶.</ref>. هرگاه آنها را صدا می‌زنید، [[ادب]] را رعایت کنید و نگویید "[[بنده]] من" یا "کنیز من". همه مردان، [[بندگان خدا]] و [[زنان]]، کنیزان خدایند و او مالک همگی است؛ بلکه بگویید: "پسرک من!"، "جوانک من!"<ref>مسلم نیشابوری، صحیح، ج ۷، ص ۴۶؛ احمد بن حنبل، مسند احمد، ج ۲، ص ۴۶۳ و أبو یعلی الموصلی، مسند، ج ۱۱، ص ۳۹۱.</ref>.		[[پیامبر]] {{صل}} به هر مناسبتی به هر دو طبقه گوشزد می‌کرد که اربابان و بردگان، [[برادر]] یکدیگر و همه آنها از یک نژادند و منشأ اصلی همگی از همین خاک [[زمین]] است<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج ۲، ص ۴۱۲؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک (تاریخ الطبری، ج ۳، ص ۶۱؛ واقدی، المغازی، ج ۲، ص ۸۳۶ و ابن سید الناس، عیون الاثر، ج ۲، ص ۲۲۶.</ref> و سفیدپوستان بر سیاه پوستان هیچ گونه [[برتری]] ندارند<ref>محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۲۲، ص ۳۴۸ و شیخ مفید، الاختصاص، ص ۳۴۱.</ref>. بردگان، [[برادران]] شمایند که زیر دست شما واقع شده‌اند و حقوقی دارند و شما باید از هر نوع [[غذا]] که می‌خورید، به آنها بخورانید و از هرچه می‌پوشید، به آنها بپوشانید و آنها را به کار طاقت‌فرسا وادار نکنید و خودتان در [[کارها]] به آنها [[کمک]] کنید <ref>البخاری، صحیح، ج ۳، ص ۱۲۳ و العینی، عمدة القاری، ج ۱۳، ص ۱۰۶.</ref>. هرگاه آنها را صدا می‌زنید، [[ادب]] را رعایت کنید و نگویید "[[بنده]] من" یا "کنیز من". همه مردان، [[بندگان خدا]] و [[زنان]]، کنیزان خدایند و او مالک همگی است؛ بلکه بگویید: "پسرک من!"، "جوانک من!"<ref>مسلم نیشابوری، صحیح، ج ۷، ص ۴۶؛ احمد بن حنبل، مسند احمد، ج ۲، ص ۴۶۳ و أبو یعلی الموصلی، مسند، ج ۱۱، ص ۳۹۱.</ref>.

	ابوعزیز، [[پرچمدار]] [[قریش]] که در [[جنگ بدر]] به [[اسارت]] [[سپاه اسلام]] در آمده بود، می‌گوید: "از روزی که [[پیامبر]] {{صل}} درباره [[اسیران]] به ما سفارش کرد، ما به قدری در میان آنها محترم بودیم که تا ما را سیر نمی‌کردند، خود [[غذا]] نمی‌خوردند"<ref>تاریخ الطبری، ج ۲، ص ۴۶۰ - ۴۶۱؛ السیرة النبویه، ج ۱، ص ۶۴۵؛ ذهبی، تاریخ الاسلام، ج ۲، ص ۱۲۰ و حمیری کلاعی، الإکتفاء، ج ۱، ص ۳۴۵.</ref>. سپس [[رسول اکرم]] {{صل}} با [[تدابیر]] عملی، [[مردم]] را به آزاد کردن برده‌ها [[تشویق]] کرد؛ برای مثال، ایشان [[زید بن حارثه]]، [[غلام]] خود را که همسرش، [[خدیجه]] به او بخشیده بود، آزاد و او را میان جمع [[قریش]] پسرخوانده خویش معرفی کرد<ref>ابن اثیر، اسدالغابه، ج ۲، ص ۱۲۹؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج ۲، ص ۵۴۳ - ۵۴۵؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج ۲، ص ۴۹۵ و ابن سعد، الطبقات الکبری، ج ۳، ص ۲۹ - ۳۱.</ref> و سپس دختر عمه خود [[زینب]] را به همسری او در آورد تا به دیگران درس عملی بدهد و [[قانون]] [[مساوات]] را پایه گذاری کند<ref>الطبقات الکبری، ج ۸، ص ۸۰ و ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج ۴، ص ۱۴۵.</ref>.<ref>[[هادی اکبری\|اکبری، هادی]] و [[فاطمه پهلوان‌پور\|پهلوان‌پور، فاطمه]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص۸۲-۸۴.</ref>.		ابوعزیز، [[پرچمدار]] [[قریش]] که در [[جنگ بدر]] به [[اسارت]] [[سپاه اسلام]] در آمده بود، می‌گوید: "از روزی که [[پیامبر]] {{صل}} درباره [[اسیران]] به ما سفارش کرد، ما به قدری در میان آنها محترم بودیم که تا ما را سیر نمی‌کردند، خود [[غذا]] نمی‌خوردند"<ref>تاریخ الطبری، ج ۲، ص ۴۶۰ - ۴۶۱؛ السیرة النبویه، ج ۱، ص ۶۴۵؛ ذهبی، تاریخ الاسلام، ج ۲، ص ۱۲۰ و حمیری کلاعی، الإکتفاء، ج ۱، ص ۳۴۵.</ref>. سپس [[رسول اکرم]] {{صل}} با [[تدابیر]] عملی، [[مردم]] را به آزاد کردن برده‌ها [[تشویق]] کرد؛ برای مثال، ایشان [[زید بن حارثه]]، [[غلام]] خود را که همسرش، [[خدیجه]] به او بخشیده بود، آزاد و او را میان جمع [[قریش]] پسرخوانده خویش معرفی کرد<ref>ابن اثیر، اسدالغابه، ج ۲، ص ۱۲۹؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج ۲، ص ۵۴۳ - ۵۴۵؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج ۲، ص ۴۹۵ و ابن سعد، الطبقات الکبری، ج ۳، ص ۲۹ - ۳۱.</ref> و سپس دختر عمه خود [[زینب]] را به همسری او در آورد تا به دیگران درس عملی بدهد و [[قانون]] [[مساوات]] را پایه گذاری کند<ref>الطبقات الکبری، ج ۸، ص ۸۰ و ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج ۴، ص ۱۴۵.</ref>.<ref>[[هادی اکبری\|اکبری، هادی]] و [[فاطمه پهلوان‌پور\|پهلوان‌پور، فاطمه]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص۸۲-۸۴.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Bahmani در ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۲۳

2023-01-22T16:23:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۵۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = آزادی		\| موضوع مرتبط = آزادی
	\| عنوان مدخل = ~~آزادی تن~~		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = ~~[[آزادی تن در قرآن]] - [[آزادی تن در حدیث]] - [[آزادی تن در کلام اسلامی]] -~~ [[آزادی تن در فقه سیاسی]]		\| مداخل مرتبط = [[آزادی تن در فقه سیاسی]]
	\| پرسش مرتبط = آزادی (پرسش)		\| پرسش مرتبط = آزادی (پرسش)
	}}		}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* [[اسلام]]، شخصیت بردگان را [[احیا]] کرد. [[سلمان]]، [[بلال]] و [[عمار یاسر]]، بردگان آزادهای هستند که از [[یاران]] برجسته [[پیامبر]] {{صل}} به شمار می‌آیند و [[رفتار]] انسانی با بردگان از سفارش‌های [[اسلام]] است<ref>ناصر مکارم شیرازی و همکاران، تفسیر نمونه، ج ۱۲، ص ۴۲۱.</ref><ref>[[هادی اکبری\|اکبری، هادی]] و [[فاطمه پهلوان‌پور\|پهلوان‌پور، فاطمه]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۸۲.</ref>.		[[اسلام]]، شخصیت بردگان را [[احیا]] کرد. [[سلمان]]، [[بلال]] و [[عمار یاسر]]، بردگان آزادهای هستند که از [[یاران]] برجسته [[پیامبر]] {{صل}} به شمار می‌آیند و [[رفتار]] انسانی با بردگان از سفارش‌های [[اسلام]] است<ref>ناصر مکارم شیرازی و همکاران، تفسیر نمونه، ج ۱۲، ص ۴۲۱.</ref>.
	* [[پیامبر]] {{صل}} به هر مناسبتی به هر دو طبقه گوشزد می‌کرد که اربابان و بردگان، [[برادر]] یکدیگر و همه آنها از یک نژادند و منشأ اصلی همگی از همین [[خاک]] [[زمین]] است<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج ۲، ص ۴۱۲؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک (تاریخ الطبری، ج ۳، ص ۶۱؛ واقدی، المغازی، ج ۲، ص ۸۳۶ و ابن سید الناس، عیون الاثر، ج ۲، ص ۲۲۶.</ref> و سفیدپوستان بر سیاه پوستان هیچ گونه [[برتری]] ندارند<ref>محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۲۲، ص ۳۴۸ و شیخ مفید، الاختصاص، ص ۳۴۱.</ref>. بردگان، [[برادران]] شمایند که زیر دست شما واقع شده‌اند و [[حقوقی]] دارند و شما باید از هر نوع [[غذا]] که می‌خورید، به آنها بخورانید و از هرچه می‌پوشید، به آنها بپوشانید و آنها را به کار طاقت‌فرسا وادار نکنید و خودتان در [[کارها]] به آنها [[کمک]] کنید <ref>البخاری، صحیح، ج ۳، ص ۱۲۳ و العینی، عمدة القاری، ج ۱۳، ص ۱۰۶.</ref>. هرگاه آنها را صدا می‌زنید، [[ادب]] را رعایت کنید و نگویید "[[بنده]] من" یا "کنیز من". همه مردان، [[بندگان خدا]] و [[زنان]]، کنیزان خدایند و او مالک همگی است؛ بلکه بگویید: "پسرک من!"، "جوانک من!"<ref>مسلم نیشابوری، صحیح، ج ۷، ص ۴۶؛ احمد بن حنبل، مسند احمد، ج ۲، ص ۴۶۳ و أبو یعلی الموصلی، مسند، ج ۱۱، ص ۳۹۱.</ref><ref>[[هادی اکبری\|اکبری، هادی]] و [[فاطمه پهلوان‌پور\|پهلوان‌پور، فاطمه]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۸۳.</ref>.
	* ابوعزیز، [[پرچمدار]] [[قریش]] که در [[جنگ بدر]] به [[اسارت]] [[سپاه اسلام]] در آمده بود، می‌گوید: "از روزی که [[پیامبر]] {{صل}} درباره [[اسیران]] به ما سفارش کرد، ما به قدری در میان آنها محترم بودیم که تا ما را سیر نمی‌کردند، خود [[غذا]] نمی‌خوردند"<ref>تاریخ الطبری، ج ۲، ص ۴۶۰ - ۴۶۱؛ السیرة النبویه، ج ۱، ص ۶۴۵؛ ذهبی، تاریخ الاسلام، ج ۲، ص ۱۲۰ و حمیری کلاعی، الإکتفاء، ج ۱، ص ۳۴۵.</ref>. سپس [[رسول اکرم]] {{صل}} با [[تدابیر]] عملی، [[مردم]] را به آزاد کردن برده‌ها [[تشویق]] کرد؛ برای مثال، ایشان [[زید بن حارثه]]، [[غلام]] خود را که همسرش، [[خدیجه]] به او بخشیده بود، آزاد و او را میان جمع [[قریش]] پسرخوانده خویش معرفی کرد<ref>ابن اثیر، اسدالغابه، ج ۲، ص ۱۲۹؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج ۲، ص ۵۴۳ - ۵۴۵؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج ۲، ص ۴۹۵ و ابن سعد، الطبقات الکبری، ج ۳، ص ۲۹ - ۳۱.</ref> و سپس دختر عمه خود [[زینب]] را به همسری او در آورد تا به دیگران درس عملی بدهد و [[قانون]] [[مساوات]] را پایه گذاری کند<ref>الطبقات الکبری، ج ۸، ص ۸۰ و ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج ۴، ص ۱۴۵.</ref><ref>[[هادی اکبری\|اکبری، هادی]] و [[فاطمه پهلوان‌پور\|پهلوان‌پور، فاطمه]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ~~ص ۸۳~~-۸۴.</ref>.		[[پیامبر]] {{صل}} به هر مناسبتی به هر دو طبقه گوشزد می‌کرد که اربابان و بردگان، [[برادر]] یکدیگر و همه آنها از یک نژادند و منشأ اصلی همگی از همین [[خاک]] [[زمین]] است<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج ۲، ص ۴۱۲؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک (تاریخ الطبری، ج ۳، ص ۶۱؛ واقدی، المغازی، ج ۲، ص ۸۳۶ و ابن سید الناس، عیون الاثر، ج ۲، ص ۲۲۶.</ref> و سفیدپوستان بر سیاه پوستان هیچ گونه [[برتری]] ندارند<ref>محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۲۲، ص ۳۴۸ و شیخ مفید، الاختصاص، ص ۳۴۱.</ref>. بردگان، [[برادران]] شمایند که زیر دست شما واقع شده‌اند و [[حقوقی]] دارند و شما باید از هر نوع [[غذا]] که می‌خورید، به آنها بخورانید و از هرچه می‌پوشید، به آنها بپوشانید و آنها را به کار طاقت‌فرسا وادار نکنید و خودتان در [[کارها]] به آنها [[کمک]] کنید <ref>البخاری، صحیح، ج ۳، ص ۱۲۳ و العینی، عمدة القاری، ج ۱۳، ص ۱۰۶.</ref>. هرگاه آنها را صدا می‌زنید، [[ادب]] را رعایت کنید و نگویید "[[بنده]] من" یا "کنیز من". همه مردان، [[بندگان خدا]] و [[زنان]]، کنیزان خدایند و او مالک همگی است؛ بلکه بگویید: "پسرک من!"، "جوانک من!"<ref>مسلم نیشابوری، صحیح، ج ۷، ص ۴۶؛ احمد بن حنبل، مسند احمد، ج ۲، ص ۴۶۳ و أبو یعلی الموصلی، مسند، ج ۱۱، ص ۳۹۱.</ref>.

			ابوعزیز، [[پرچمدار]] [[قریش]] که در [[جنگ بدر]] به [[اسارت]] [[سپاه اسلام]] در آمده بود، می‌گوید: "از روزی که [[پیامبر]] {{صل}} درباره [[اسیران]] به ما سفارش کرد، ما به قدری در میان آنها محترم بودیم که تا ما را سیر نمی‌کردند، خود [[غذا]] نمی‌خوردند"<ref>تاریخ الطبری، ج ۲، ص ۴۶۰ - ۴۶۱؛ السیرة النبویه، ج ۱، ص ۶۴۵؛ ذهبی، تاریخ الاسلام، ج ۲، ص ۱۲۰ و حمیری کلاعی، الإکتفاء، ج ۱، ص ۳۴۵.</ref>. سپس [[رسول اکرم]] {{صل}} با [[تدابیر]] عملی، [[مردم]] را به آزاد کردن برده‌ها [[تشویق]] کرد؛ برای مثال، ایشان [[زید بن حارثه]]، [[غلام]] خود را که همسرش، [[خدیجه]] به او بخشیده بود، آزاد و او را میان جمع [[قریش]] پسرخوانده خویش معرفی کرد<ref>ابن اثیر، اسدالغابه، ج ۲، ص ۱۲۹؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج ۲، ص ۵۴۳ - ۵۴۵؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج ۲، ص ۴۹۵ و ابن سعد، الطبقات الکبری، ج ۳، ص ۲۹ - ۳۱.</ref> و سپس دختر عمه خود [[زینب]] را به همسری او در آورد تا به دیگران درس عملی بدهد و [[قانون]] [[مساوات]] را پایه گذاری کند<ref>الطبقات الکبری، ج ۸، ص ۸۰ و ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج ۴، ص ۱۴۵.</ref>.<ref>[[هادی اکبری\|اکبری، هادی]] و [[فاطمه پهلوان‌پور\|پهلوان‌پور، فاطمه]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص۸۲-۸۴.</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
خط ۵۴:		خط ۵۶:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:152259.jpg\|22px]] [[هادی اکبری\|اکبری، هادی]] و [[فاطمه پهلوان‌پور\|پهلوان‌پور، فاطمه]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|'''فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم''']]		# [[پرونده:152259.jpg\|22px]] [[هادی اکبری\|اکبری، هادی]] و [[فاطمه پهلوان‌پور\|پهلوان‌پور، فاطمه]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|'''فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Wasity: جایگزینی متن - 'طاقت فرسا' به 'طاقت‌فرسا'

2022-10-11T08:09:38Z

جایگزینی متن - 'طاقت فرسا' به 'طاقت‌فرسا'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۹
خط ۸:		خط ۸:
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* [[اسلام]]، شخصیت بردگان را [[احیا]] کرد. [[سلمان]]، [[بلال]] و [[عمار یاسر]]، بردگان آزادهای هستند که از [[یاران]] برجسته [[پیامبر]] {{صل}} به شمار می‌آیند و [[رفتار]] انسانی با بردگان از سفارش‌های [[اسلام]] است<ref>ناصر مکارم شیرازی و همکاران، تفسیر نمونه، ج ۱۲، ص ۴۲۱.</ref><ref>[[هادی اکبری\|اکبری، هادی]] و [[فاطمه پهلوان‌پور\|پهلوان‌پور، فاطمه]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۸۲.</ref>.		* [[اسلام]]، شخصیت بردگان را [[احیا]] کرد. [[سلمان]]، [[بلال]] و [[عمار یاسر]]، بردگان آزادهای هستند که از [[یاران]] برجسته [[پیامبر]] {{صل}} به شمار می‌آیند و [[رفتار]] انسانی با بردگان از سفارش‌های [[اسلام]] است<ref>ناصر مکارم شیرازی و همکاران، تفسیر نمونه، ج ۱۲، ص ۴۲۱.</ref><ref>[[هادی اکبری\|اکبری، هادی]] و [[فاطمه پهلوان‌پور\|پهلوان‌پور، فاطمه]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۸۲.</ref>.
	* [[پیامبر]] {{صل}} به هر مناسبتی به هر دو طبقه گوشزد می‌کرد که اربابان و بردگان، [[برادر]] یکدیگر و همه آنها از یک نژادند و منشأ اصلی همگی از همین [[خاک]] [[زمین]] است<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج ۲، ص ۴۱۲؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک (تاریخ الطبری، ج ۳، ص ۶۱؛ واقدی، المغازی، ج ۲، ص ۸۳۶ و ابن سید الناس، عیون الاثر، ج ۲، ص ۲۲۶.</ref> و سفیدپوستان بر سیاه پوستان هیچ گونه [[برتری]] ندارند<ref>محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۲۲، ص ۳۴۸ و شیخ مفید، الاختصاص، ص ۳۴۱.</ref>. بردگان، [[برادران]] شمایند که زیر دست شما واقع شده‌اند و [[حقوقی]] دارند و شما باید از هر نوع [[غذا]] که می‌خورید، به آنها بخورانید و از هرچه می‌پوشید، به آنها بپوشانید و آنها را به کار ~~[[طاقت]] فرسا~~ وادار نکنید و خودتان در [[کارها]] به آنها [[کمک]] کنید <ref>البخاری، صحیح، ج ۳، ص ۱۲۳ و العینی، عمدة القاری، ج ۱۳، ص ۱۰۶.</ref>. هرگاه آنها را صدا می‌زنید، [[ادب]] را رعایت کنید و نگویید "[[بنده]] من" یا "کنیز من". همه مردان، [[بندگان خدا]] و [[زنان]]، کنیزان خدایند و او مالک همگی است؛ بلکه بگویید: "پسرک من!"، "جوانک من!"<ref>مسلم نیشابوری، صحیح، ج ۷، ص ۴۶؛ احمد بن حنبل، مسند احمد، ج ۲، ص ۴۶۳ و أبو یعلی الموصلی، مسند، ج ۱۱، ص ۳۹۱.</ref><ref>[[هادی اکبری\|اکبری، هادی]] و [[فاطمه پهلوان‌پور\|پهلوان‌پور، فاطمه]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۸۳.</ref>.		* [[پیامبر]] {{صل}} به هر مناسبتی به هر دو طبقه گوشزد می‌کرد که اربابان و بردگان، [[برادر]] یکدیگر و همه آنها از یک نژادند و منشأ اصلی همگی از همین [[خاک]] [[زمین]] است<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج ۲، ص ۴۱۲؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک (تاریخ الطبری، ج ۳، ص ۶۱؛ واقدی، المغازی، ج ۲، ص ۸۳۶ و ابن سید الناس، عیون الاثر، ج ۲، ص ۲۲۶.</ref> و سفیدپوستان بر سیاه پوستان هیچ گونه [[برتری]] ندارند<ref>محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۲۲، ص ۳۴۸ و شیخ مفید، الاختصاص، ص ۳۴۱.</ref>. بردگان، [[برادران]] شمایند که زیر دست شما واقع شده‌اند و [[حقوقی]] دارند و شما باید از هر نوع [[غذا]] که می‌خورید، به آنها بخورانید و از هرچه می‌پوشید، به آنها بپوشانید و آنها را به کار طاقت‌فرسا وادار نکنید و خودتان در [[کارها]] به آنها [[کمک]] کنید <ref>البخاری، صحیح، ج ۳، ص ۱۲۳ و العینی، عمدة القاری، ج ۱۳، ص ۱۰۶.</ref>. هرگاه آنها را صدا می‌زنید، [[ادب]] را رعایت کنید و نگویید "[[بنده]] من" یا "کنیز من". همه مردان، [[بندگان خدا]] و [[زنان]]، کنیزان خدایند و او مالک همگی است؛ بلکه بگویید: "پسرک من!"، "جوانک من!"<ref>مسلم نیشابوری، صحیح، ج ۷، ص ۴۶؛ احمد بن حنبل، مسند احمد، ج ۲، ص ۴۶۳ و أبو یعلی الموصلی، مسند، ج ۱۱، ص ۳۹۱.</ref><ref>[[هادی اکبری\|اکبری، هادی]] و [[فاطمه پهلوان‌پور\|پهلوان‌پور، فاطمه]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۸۳.</ref>.
	* ابوعزیز، [[پرچمدار]] [[قریش]] که در [[جنگ بدر]] به [[اسارت]] [[سپاه اسلام]] در آمده بود، می‌گوید: "از روزی که [[پیامبر]] {{صل}} درباره [[اسیران]] به ما سفارش کرد، ما به قدری در میان آنها محترم بودیم که تا ما را سیر نمی‌کردند، خود [[غذا]] نمی‌خوردند"<ref>تاریخ الطبری، ج ۲، ص ۴۶۰ - ۴۶۱؛ السیرة النبویه، ج ۱، ص ۶۴۵؛ ذهبی، تاریخ الاسلام، ج ۲، ص ۱۲۰ و حمیری کلاعی، الإکتفاء، ج ۱، ص ۳۴۵.</ref>. سپس [[رسول اکرم]] {{صل}} با [[تدابیر]] عملی، [[مردم]] را به آزاد کردن برده‌ها [[تشویق]] کرد؛ برای مثال، ایشان [[زید بن حارثه]]، [[غلام]] خود را که همسرش، [[خدیجه]] به او بخشیده بود، آزاد و او را میان جمع [[قریش]] پسرخوانده خویش معرفی کرد<ref>ابن اثیر، اسدالغابه، ج ۲، ص ۱۲۹؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج ۲، ص ۵۴۳ - ۵۴۵؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج ۲، ص ۴۹۵ و ابن سعد، الطبقات الکبری، ج ۳، ص ۲۹ - ۳۱.</ref> و سپس دختر عمه خود [[زینب]] را به همسری او در آورد تا به دیگران درس عملی بدهد و [[قانون]] [[مساوات]] را پایه گذاری کند<ref>الطبقات الکبری، ج ۸، ص ۸۰ و ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج ۴، ص ۱۴۵.</ref><ref>[[هادی اکبری\|اکبری، هادی]] و [[فاطمه پهلوان‌پور\|پهلوان‌پور، فاطمه]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۸۳-۸۴.</ref>.		* ابوعزیز، [[پرچمدار]] [[قریش]] که در [[جنگ بدر]] به [[اسارت]] [[سپاه اسلام]] در آمده بود، می‌گوید: "از روزی که [[پیامبر]] {{صل}} درباره [[اسیران]] به ما سفارش کرد، ما به قدری در میان آنها محترم بودیم که تا ما را سیر نمی‌کردند، خود [[غذا]] نمی‌خوردند"<ref>تاریخ الطبری، ج ۲، ص ۴۶۰ - ۴۶۱؛ السیرة النبویه، ج ۱، ص ۶۴۵؛ ذهبی، تاریخ الاسلام، ج ۲، ص ۱۲۰ و حمیری کلاعی، الإکتفاء، ج ۱، ص ۳۴۵.</ref>. سپس [[رسول اکرم]] {{صل}} با [[تدابیر]] عملی، [[مردم]] را به آزاد کردن برده‌ها [[تشویق]] کرد؛ برای مثال، ایشان [[زید بن حارثه]]، [[غلام]] خود را که همسرش، [[خدیجه]] به او بخشیده بود، آزاد و او را میان جمع [[قریش]] پسرخوانده خویش معرفی کرد<ref>ابن اثیر، اسدالغابه، ج ۲، ص ۱۲۹؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج ۲، ص ۵۴۳ - ۵۴۵؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج ۲، ص ۴۹۵ و ابن سعد، الطبقات الکبری، ج ۳، ص ۲۹ - ۳۱.</ref> و سپس دختر عمه خود [[زینب]] را به همسری او در آورد تا به دیگران درس عملی بدهد و [[قانون]] [[مساوات]] را پایه گذاری کند<ref>الطبقات الکبری، ج ۸، ص ۸۰ و ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج ۴، ص ۱۴۵.</ref><ref>[[هادی اکبری\|اکبری، هادی]] و [[فاطمه پهلوان‌پور\|پهلوان‌پور، فاطمه]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۸۳-۸۴.</ref>.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T09:56:13Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۲۶
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* [[اسلام]]، شخصیت بردگان را [[احیا]] کرد. [[سلمان]]، [[بلال]] و [[عمار یاسر]]، بردگان آزادهای هستند که از [[یاران]] برجسته [[پیامبر]]{{صل}} به شمار می‌آیند و [[رفتار]] انسانی با بردگان از سفارش‌های [[اسلام]] است<ref>ناصر مکارم شیرازی و همکاران، تفسیر نمونه، ج ۱۲، ص ۴۲۱.</ref><ref>[[هادی اکبری\|اکبری، هادی]] و [[فاطمه پهلوان‌پور\|پهلوان‌پور، فاطمه]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۸۲.</ref>.		* [[اسلام]]، شخصیت بردگان را [[احیا]] کرد. [[سلمان]]، [[بلال]] و [[عمار یاسر]]، بردگان آزادهای هستند که از [[یاران]] برجسته [[پیامبر]] {{صل}} به شمار می‌آیند و [[رفتار]] انسانی با بردگان از سفارش‌های [[اسلام]] است<ref>ناصر مکارم شیرازی و همکاران، تفسیر نمونه، ج ۱۲، ص ۴۲۱.</ref><ref>[[هادی اکبری\|اکبری، هادی]] و [[فاطمه پهلوان‌پور\|پهلوان‌پور، فاطمه]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۸۲.</ref>.
	* [[پیامبر]]{{صل}} به هر مناسبتی به هر دو طبقه گوشزد می‌کرد که اربابان و بردگان، [[برادر]] یکدیگر و همه آنها از یک نژادند و منشأ اصلی همگی از همین [[خاک]] [[زمین]] است<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج ۲، ص ۴۱۲؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک (تاریخ الطبری، ج ۳، ص ۶۱؛ واقدی، المغازی، ج ۲، ص ۸۳۶ و ابن سید الناس، عیون الاثر، ج ۲، ص ۲۲۶.</ref> و سفیدپوستان بر سیاه پوستان هیچ گونه [[برتری]] ندارند<ref>محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۲۲، ص ۳۴۸ و شیخ مفید، الاختصاص، ص ۳۴۱.</ref>. بردگان، [[برادران]] شمایند که زیر دست شما واقع شده‌اند و [[حقوقی]] دارند و شما باید از هر نوع [[غذا]] که می‌خورید، به آنها بخورانید و از هرچه می‌پوشید، به آنها بپوشانید و آنها را به کار [[طاقت]] فرسا وادار نکنید و خودتان در [[کارها]] به آنها [[کمک]] کنید <ref>البخاری، صحیح، ج ۳، ص ۱۲۳ و العینی، عمدة القاری، ج ۱۳، ص ۱۰۶.</ref>. هرگاه آنها را صدا می‌زنید، [[ادب]] را رعایت کنید و نگویید "[[بنده]] من" یا "کنیز من". همه مردان، [[بندگان خدا]] و [[زنان]]، کنیزان خدایند و او مالک همگی است؛ بلکه بگویید: "پسرک من!"، "جوانک من!"<ref>مسلم نیشابوری، صحیح، ج ۷، ص ۴۶؛ احمد بن حنبل، مسند احمد، ج ۲، ص ۴۶۳ و أبو یعلی الموصلی، مسند، ج ۱۱، ص ۳۹۱.</ref><ref>[[هادی اکبری\|اکبری، هادی]] و [[فاطمه پهلوان‌پور\|پهلوان‌پور، فاطمه]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۸۳.</ref>.		* [[پیامبر]] {{صل}} به هر مناسبتی به هر دو طبقه گوشزد می‌کرد که اربابان و بردگان، [[برادر]] یکدیگر و همه آنها از یک نژادند و منشأ اصلی همگی از همین [[خاک]] [[زمین]] است<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج ۲، ص ۴۱۲؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک (تاریخ الطبری، ج ۳، ص ۶۱؛ واقدی، المغازی، ج ۲، ص ۸۳۶ و ابن سید الناس، عیون الاثر، ج ۲، ص ۲۲۶.</ref> و سفیدپوستان بر سیاه پوستان هیچ گونه [[برتری]] ندارند<ref>محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۲۲، ص ۳۴۸ و شیخ مفید، الاختصاص، ص ۳۴۱.</ref>. بردگان، [[برادران]] شمایند که زیر دست شما واقع شده‌اند و [[حقوقی]] دارند و شما باید از هر نوع [[غذا]] که می‌خورید، به آنها بخورانید و از هرچه می‌پوشید، به آنها بپوشانید و آنها را به کار [[طاقت]] فرسا وادار نکنید و خودتان در [[کارها]] به آنها [[کمک]] کنید <ref>البخاری، صحیح، ج ۳، ص ۱۲۳ و العینی، عمدة القاری، ج ۱۳، ص ۱۰۶.</ref>. هرگاه آنها را صدا می‌زنید، [[ادب]] را رعایت کنید و نگویید "[[بنده]] من" یا "کنیز من". همه مردان، [[بندگان خدا]] و [[زنان]]، کنیزان خدایند و او مالک همگی است؛ بلکه بگویید: "پسرک من!"، "جوانک من!"<ref>مسلم نیشابوری، صحیح، ج ۷، ص ۴۶؛ احمد بن حنبل، مسند احمد، ج ۲، ص ۴۶۳ و أبو یعلی الموصلی، مسند، ج ۱۱، ص ۳۹۱.</ref><ref>[[هادی اکبری\|اکبری، هادی]] و [[فاطمه پهلوان‌پور\|پهلوان‌پور، فاطمه]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۸۳.</ref>.
	* ابوعزیز، [[پرچمدار]] [[قریش]] که در [[جنگ بدر]] به [[اسارت]] [[سپاه اسلام]] در آمده بود، می‌گوید: "از روزی که [[پیامبر]]{{صل}} درباره [[اسیران]] به ما سفارش کرد، ما به قدری در میان آنها محترم بودیم که تا ما را سیر نمی‌کردند، خود [[غذا]] نمی‌خوردند"<ref>تاریخ الطبری، ج ۲، ص ۴۶۰ - ۴۶۱؛ السیرة النبویه، ج ۱، ص ۶۴۵؛ ذهبی، تاریخ الاسلام، ج ۲، ص ۱۲۰ و حمیری کلاعی، الإکتفاء، ج ۱، ص ۳۴۵.</ref>. سپس [[رسول اکرم]]{{صل}} با [[تدابیر]] عملی، [[مردم]] را به آزاد کردن برده‌ها [[تشویق]] کرد؛ برای مثال، ایشان [[زید بن حارثه]]، [[غلام]] خود را که همسرش، [[خدیجه]] به او بخشیده بود، آزاد و او را میان جمع [[قریش]] پسرخوانده خویش معرفی کرد<ref>ابن اثیر، اسدالغابه، ج ۲، ص ۱۲۹؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج ۲، ص ۵۴۳ - ۵۴۵؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج ۲، ص ۴۹۵ و ابن سعد، الطبقات الکبری، ج ۳، ص ۲۹ - ۳۱.</ref> و سپس دختر عمه خود [[زینب]] را به همسری او در آورد تا به دیگران درس عملی بدهد و [[قانون]] [[مساوات]] را پایه گذاری کند<ref>الطبقات الکبری، ج ۸، ص ۸۰ و ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج ۴، ص ۱۴۵.</ref><ref>[[هادی اکبری\|اکبری، هادی]] و [[فاطمه پهلوان‌پور\|پهلوان‌پور، فاطمه]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۸۳-۸۴.</ref>.		* ابوعزیز، [[پرچمدار]] [[قریش]] که در [[جنگ بدر]] به [[اسارت]] [[سپاه اسلام]] در آمده بود، می‌گوید: "از روزی که [[پیامبر]] {{صل}} درباره [[اسیران]] به ما سفارش کرد، ما به قدری در میان آنها محترم بودیم که تا ما را سیر نمی‌کردند، خود [[غذا]] نمی‌خوردند"<ref>تاریخ الطبری، ج ۲، ص ۴۶۰ - ۴۶۱؛ السیرة النبویه، ج ۱، ص ۶۴۵؛ ذهبی، تاریخ الاسلام، ج ۲، ص ۱۲۰ و حمیری کلاعی، الإکتفاء، ج ۱، ص ۳۴۵.</ref>. سپس [[رسول اکرم]] {{صل}} با [[تدابیر]] عملی، [[مردم]] را به آزاد کردن برده‌ها [[تشویق]] کرد؛ برای مثال، ایشان [[زید بن حارثه]]، [[غلام]] خود را که همسرش، [[خدیجه]] به او بخشیده بود، آزاد و او را میان جمع [[قریش]] پسرخوانده خویش معرفی کرد<ref>ابن اثیر، اسدالغابه، ج ۲، ص ۱۲۹؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج ۲، ص ۵۴۳ - ۵۴۵؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج ۲، ص ۴۹۵ و ابن سعد، الطبقات الکبری، ج ۳، ص ۲۹ - ۳۱.</ref> و سپس دختر عمه خود [[زینب]] را به همسری او در آورد تا به دیگران درس عملی بدهد و [[قانون]] [[مساوات]] را پایه گذاری کند<ref>الطبقات الکبری، ج ۸، ص ۸۰ و ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج ۴، ص ۱۴۵.</ref><ref>[[هادی اکبری\|اکبری، هادی]] و [[فاطمه پهلوان‌پور\|پهلوان‌پور، فاطمه]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۸۳-۸۴.</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-08-24T06:48:23Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۱۸
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	* [[اسلام]]، شخصیت بردگان را [[احیا]] کرد. [[سلمان]]، [[بلال]] و [[عمار یاسر]]، بردگان آزادهای هستند که از [[یاران]] برجسته [[پیامبر]]{{صل}} به شمار می‌آیند و [[رفتار]] انسانی با بردگان از سفارش‌های [[اسلام]] است<ref>ناصر مکارم شیرازی و همکاران، تفسیر نمونه، ج ۱۲، ص ۴۲۱.</ref><ref>[[هادی اکبری\|اکبری، هادی]] و [[فاطمه پهلوان‌پور\|پهلوان‌پور، فاطمه]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۸۲.</ref>.		* [[اسلام]]، شخصیت بردگان را [[احیا]] کرد. [[سلمان]]، [[بلال]] و [[عمار یاسر]]، بردگان آزادهای هستند که از [[یاران]] برجسته [[پیامبر]]{{صل}} به شمار می‌آیند و [[رفتار]] انسانی با بردگان از سفارش‌های [[اسلام]] است<ref>ناصر مکارم شیرازی و همکاران، تفسیر نمونه، ج ۱۲، ص ۴۲۱.</ref><ref>[[هادی اکبری\|اکبری، هادی]] و [[فاطمه پهلوان‌پور\|پهلوان‌پور، فاطمه]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۸۲.</ref>.
	* [[پیامبر]]{{صل}} به هر مناسبتی به هر دو طبقه گوشزد می‌کرد که اربابان و بردگان، [[برادر]] یکدیگر و همه آنها از یک نژادند و منشأ اصلی همگی از همین [[خاک]] [[زمین]] است<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج ۲، ص ۴۱۲؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک (تاریخ الطبری، ج ۳، ص ۶۱؛ واقدی، المغازی، ج ۲، ص ۸۳۶ و ابن سید الناس، عیون الاثر، ج ۲، ص ۲۲۶.</ref> و سفیدپوستان بر سیاه پوستان هیچ گونه [[برتری]] ندارند<ref>محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۲۲، ص ۳۴۸ و شیخ مفید، الاختصاص، ص ۳۴۱.</ref>. بردگان، [[برادران]] شمایند که زیر دست شما واقع شده‌اند و [[حقوقی]] دارند و شما باید از هر نوع [[غذا]] که می‌خورید، به آنها بخورانید و از هرچه می‌پوشید، به آنها بپوشانید و آنها را به کار [[طاقت]] فرسا وادار نکنید و خودتان در [[کارها]] به آنها [[کمک]] کنید <ref>البخاری، صحیح، ج ۳، ص ۱۲۳ و العینی، عمدة القاری، ج ۱۳، ص ۱۰۶.</ref>. هرگاه آنها را صدا می‌زنید، [[ادب]] را رعایت کنید و نگویید "[[بنده]] من" یا "کنیز من". همه مردان، [[بندگان خدا]] و [[زنان]]، کنیزان خدایند و او مالک همگی است؛ بلکه بگویید: "پسرک من!"، "جوانک من!"<ref>مسلم نیشابوری، صحیح، ج ۷، ص ۴۶؛ احمد بن حنبل، مسند احمد، ج ۲، ص ۴۶۳ و أبو یعلی الموصلی، مسند، ج ۱۱، ص ۳۹۱.</ref><ref>[[هادی اکبری\|اکبری، هادی]] و [[فاطمه پهلوان‌پور\|پهلوان‌پور، فاطمه]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۸۳.</ref>.		* [[پیامبر]]{{صل}} به هر مناسبتی به هر دو طبقه گوشزد می‌کرد که اربابان و بردگان، [[برادر]] یکدیگر و همه آنها از یک نژادند و منشأ اصلی همگی از همین [[خاک]] [[زمین]] است<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج ۲، ص ۴۱۲؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک (تاریخ الطبری، ج ۳، ص ۶۱؛ واقدی، المغازی، ج ۲، ص ۸۳۶ و ابن سید الناس، عیون الاثر، ج ۲، ص ۲۲۶.</ref> و سفیدپوستان بر سیاه پوستان هیچ گونه [[برتری]] ندارند<ref>محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۲۲، ص ۳۴۸ و شیخ مفید، الاختصاص، ص ۳۴۱.</ref>. بردگان، [[برادران]] شمایند که زیر دست شما واقع شده‌اند و [[حقوقی]] دارند و شما باید از هر نوع [[غذا]] که می‌خورید، به آنها بخورانید و از هرچه می‌پوشید، به آنها بپوشانید و آنها را به کار [[طاقت]] فرسا وادار نکنید و خودتان در [[کارها]] به آنها [[کمک]] کنید <ref>البخاری، صحیح، ج ۳، ص ۱۲۳ و العینی، عمدة القاری، ج ۱۳، ص ۱۰۶.</ref>. هرگاه آنها را صدا می‌زنید، [[ادب]] را رعایت کنید و نگویید "[[بنده]] من" یا "کنیز من". همه مردان، [[بندگان خدا]] و [[زنان]]، کنیزان خدایند و او مالک همگی است؛ بلکه بگویید: "پسرک من!"، "جوانک من!"<ref>مسلم نیشابوری، صحیح، ج ۷، ص ۴۶؛ احمد بن حنبل، مسند احمد، ج ۲، ص ۴۶۳ و أبو یعلی الموصلی، مسند، ج ۱۱، ص ۳۹۱.</ref><ref>[[هادی اکبری\|اکبری، هادی]] و [[فاطمه پهلوان‌پور\|پهلوان‌پور، فاطمه]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۸۳.</ref>.
	*ابوعزیز، [[پرچمدار]] [[قریش]] که در [[جنگ بدر]] به [[اسارت]] [[سپاه اسلام]] در آمده بود، می‌گوید: "از روزی که [[پیامبر]]{{صل}} درباره [[اسیران]] به ما سفارش کرد، ما به قدری در میان آنها محترم بودیم که تا ما را سیر نمی‌کردند، خود [[غذا]] نمی‌خوردند"<ref>تاریخ الطبری، ج ۲، ص ۴۶۰ - ۴۶۱؛ السیرة النبویه، ج ۱، ص ۶۴۵؛ ذهبی، تاریخ الاسلام، ج ۲، ص ۱۲۰ و حمیری کلاعی، الإکتفاء، ج ۱، ص ۳۴۵.</ref>. سپس [[رسول اکرم]]{{صل}} با [[تدابیر]] عملی، [[مردم]] را به آزاد کردن برده‌ها [[تشویق]] کرد؛ برای مثال، ایشان [[زید بن حارثه]]، [[غلام]] خود را که همسرش، [[خدیجه]] به او بخشیده بود، آزاد و او را میان جمع [[قریش]] پسرخوانده خویش معرفی کرد<ref>ابن اثیر، اسدالغابه، ج ۲، ص ۱۲۹؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج ۲، ص ۵۴۳ - ۵۴۵؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج ۲، ص ۴۹۵ و ابن سعد، الطبقات الکبری، ج ۳، ص ۲۹ - ۳۱.</ref> و سپس دختر عمه خود [[زینب]] را به همسری او در آورد تا به دیگران درس عملی بدهد و [[قانون]] [[مساوات]] را پایه گذاری کند<ref>الطبقات الکبری، ج ۸، ص ۸۰ و ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج ۴، ص ۱۴۵.</ref><ref>[[هادی اکبری\|اکبری، هادی]] و [[فاطمه پهلوان‌پور\|پهلوان‌پور، فاطمه]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۸۳-۸۴.</ref>.		* ابوعزیز، [[پرچمدار]] [[قریش]] که در [[جنگ بدر]] به [[اسارت]] [[سپاه اسلام]] در آمده بود، می‌گوید: "از روزی که [[پیامبر]]{{صل}} درباره [[اسیران]] به ما سفارش کرد، ما به قدری در میان آنها محترم بودیم که تا ما را سیر نمی‌کردند، خود [[غذا]] نمی‌خوردند"<ref>تاریخ الطبری، ج ۲، ص ۴۶۰ - ۴۶۱؛ السیرة النبویه، ج ۱، ص ۶۴۵؛ ذهبی، تاریخ الاسلام، ج ۲، ص ۱۲۰ و حمیری کلاعی، الإکتفاء، ج ۱، ص ۳۴۵.</ref>. سپس [[رسول اکرم]]{{صل}} با [[تدابیر]] عملی، [[مردم]] را به آزاد کردن برده‌ها [[تشویق]] کرد؛ برای مثال، ایشان [[زید بن حارثه]]، [[غلام]] خود را که همسرش، [[خدیجه]] به او بخشیده بود، آزاد و او را میان جمع [[قریش]] پسرخوانده خویش معرفی کرد<ref>ابن اثیر، اسدالغابه، ج ۲، ص ۱۲۹؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج ۲، ص ۵۴۳ - ۵۴۵؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج ۲، ص ۴۹۵ و ابن سعد، الطبقات الکبری، ج ۳، ص ۲۹ - ۳۱.</ref> و سپس دختر عمه خود [[زینب]] را به همسری او در آورد تا به دیگران درس عملی بدهد و [[قانون]] [[مساوات]] را پایه گذاری کند<ref>الطبقات الکبری، ج ۸، ص ۸۰ و ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج ۴، ص ۱۴۵.</ref><ref>[[هادی اکبری\|اکبری، هادی]] و [[فاطمه پهلوان‌پور\|پهلوان‌پور، فاطمه]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۸۳-۸۴.</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T03:44:00Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۱۴
خط ۶۱:		خط ۶۱:

	[[رده:آزادی]]		[[رده:آزادی]]
	~~[[رده:مدخل]]~~
	{{آزادی}}		{{آزادی}}

Hosein: جایگزینی متن - '\{\{امامت\}\}↵\{\{مدخل مرتبط' به '{{مدخل مرتبط'

2022-07-09T16:14:31Z

جایگزینی متن - '\{\{امامت\}\}↵\{\{مدخل مرتبط' به '{{مدخل مرتبط'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۴۴
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = آزادی		\| موضوع مرتبط = آزادی

Hosein: جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته == ==' به '=='

2022-06-01T15:09:05Z

جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته == ==' به '=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۳۹
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	* [[پیامبر]]{{صل}} به هر مناسبتی به هر دو طبقه گوشزد می‌کرد که اربابان و بردگان، [[برادر]] یکدیگر و همه آنها از یک نژادند و منشأ اصلی همگی از همین [[خاک]] [[زمین]] است<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج ۲، ص ۴۱۲؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک (تاریخ الطبری، ج ۳، ص ۶۱؛ واقدی، المغازی، ج ۲، ص ۸۳۶ و ابن سید الناس، عیون الاثر، ج ۲، ص ۲۲۶.</ref> و سفیدپوستان بر سیاه پوستان هیچ گونه [[برتری]] ندارند<ref>محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۲۲، ص ۳۴۸ و شیخ مفید، الاختصاص، ص ۳۴۱.</ref>. بردگان، [[برادران]] شمایند که زیر دست شما واقع شده‌اند و [[حقوقی]] دارند و شما باید از هر نوع [[غذا]] که می‌خورید، به آنها بخورانید و از هرچه می‌پوشید، به آنها بپوشانید و آنها را به کار [[طاقت]] فرسا وادار نکنید و خودتان در [[کارها]] به آنها [[کمک]] کنید <ref>البخاری، صحیح، ج ۳، ص ۱۲۳ و العینی، عمدة القاری، ج ۱۳، ص ۱۰۶.</ref>. هرگاه آنها را صدا می‌زنید، [[ادب]] را رعایت کنید و نگویید "[[بنده]] من" یا "کنیز من". همه مردان، [[بندگان خدا]] و [[زنان]]، کنیزان خدایند و او مالک همگی است؛ بلکه بگویید: "پسرک من!"، "جوانک من!"<ref>مسلم نیشابوری، صحیح، ج ۷، ص ۴۶؛ احمد بن حنبل، مسند احمد، ج ۲، ص ۴۶۳ و أبو یعلی الموصلی، مسند، ج ۱۱، ص ۳۹۱.</ref><ref>[[هادی اکبری\|اکبری، هادی]] و [[فاطمه پهلوان‌پور\|پهلوان‌پور، فاطمه]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۸۳.</ref>.		* [[پیامبر]]{{صل}} به هر مناسبتی به هر دو طبقه گوشزد می‌کرد که اربابان و بردگان، [[برادر]] یکدیگر و همه آنها از یک نژادند و منشأ اصلی همگی از همین [[خاک]] [[زمین]] است<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج ۲، ص ۴۱۲؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک (تاریخ الطبری، ج ۳، ص ۶۱؛ واقدی، المغازی، ج ۲، ص ۸۳۶ و ابن سید الناس، عیون الاثر، ج ۲، ص ۲۲۶.</ref> و سفیدپوستان بر سیاه پوستان هیچ گونه [[برتری]] ندارند<ref>محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۲۲، ص ۳۴۸ و شیخ مفید، الاختصاص، ص ۳۴۱.</ref>. بردگان، [[برادران]] شمایند که زیر دست شما واقع شده‌اند و [[حقوقی]] دارند و شما باید از هر نوع [[غذا]] که می‌خورید، به آنها بخورانید و از هرچه می‌پوشید، به آنها بپوشانید و آنها را به کار [[طاقت]] فرسا وادار نکنید و خودتان در [[کارها]] به آنها [[کمک]] کنید <ref>البخاری، صحیح، ج ۳، ص ۱۲۳ و العینی، عمدة القاری، ج ۱۳، ص ۱۰۶.</ref>. هرگاه آنها را صدا می‌زنید، [[ادب]] را رعایت کنید و نگویید "[[بنده]] من" یا "کنیز من". همه مردان، [[بندگان خدا]] و [[زنان]]، کنیزان خدایند و او مالک همگی است؛ بلکه بگویید: "پسرک من!"، "جوانک من!"<ref>مسلم نیشابوری، صحیح، ج ۷، ص ۴۶؛ احمد بن حنبل، مسند احمد، ج ۲، ص ۴۶۳ و أبو یعلی الموصلی، مسند، ج ۱۱، ص ۳۹۱.</ref><ref>[[هادی اکبری\|اکبری، هادی]] و [[فاطمه پهلوان‌پور\|پهلوان‌پور، فاطمه]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۸۳.</ref>.
	*ابوعزیز، [[پرچمدار]] [[قریش]] که در [[جنگ بدر]] به [[اسارت]] [[سپاه اسلام]] در آمده بود، می‌گوید: "از روزی که [[پیامبر]]{{صل}} درباره [[اسیران]] به ما سفارش کرد، ما به قدری در میان آنها محترم بودیم که تا ما را سیر نمی‌کردند، خود [[غذا]] نمی‌خوردند"<ref>تاریخ الطبری، ج ۲، ص ۴۶۰ - ۴۶۱؛ السیرة النبویه، ج ۱، ص ۶۴۵؛ ذهبی، تاریخ الاسلام، ج ۲، ص ۱۲۰ و حمیری کلاعی، الإکتفاء، ج ۱، ص ۳۴۵.</ref>. سپس [[رسول اکرم]]{{صل}} با [[تدابیر]] عملی، [[مردم]] را به آزاد کردن برده‌ها [[تشویق]] کرد؛ برای مثال، ایشان [[زید بن حارثه]]، [[غلام]] خود را که همسرش، [[خدیجه]] به او بخشیده بود، آزاد و او را میان جمع [[قریش]] پسرخوانده خویش معرفی کرد<ref>ابن اثیر، اسدالغابه، ج ۲، ص ۱۲۹؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج ۲، ص ۵۴۳ - ۵۴۵؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج ۲، ص ۴۹۵ و ابن سعد، الطبقات الکبری، ج ۳، ص ۲۹ - ۳۱.</ref> و سپس دختر عمه خود [[زینب]] را به همسری او در آورد تا به دیگران درس عملی بدهد و [[قانون]] [[مساوات]] را پایه گذاری کند<ref>الطبقات الکبری، ج ۸، ص ۸۰ و ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج ۴، ص ۱۴۵.</ref><ref>[[هادی اکبری\|اکبری، هادی]] و [[فاطمه پهلوان‌پور\|پهلوان‌پور، فاطمه]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۸۳-۸۴.</ref>.		*ابوعزیز، [[پرچمدار]] [[قریش]] که در [[جنگ بدر]] به [[اسارت]] [[سپاه اسلام]] در آمده بود، می‌گوید: "از روزی که [[پیامبر]]{{صل}} درباره [[اسیران]] به ما سفارش کرد، ما به قدری در میان آنها محترم بودیم که تا ما را سیر نمی‌کردند، خود [[غذا]] نمی‌خوردند"<ref>تاریخ الطبری، ج ۲، ص ۴۶۰ - ۴۶۱؛ السیرة النبویه، ج ۱، ص ۶۴۵؛ ذهبی، تاریخ الاسلام، ج ۲، ص ۱۲۰ و حمیری کلاعی، الإکتفاء، ج ۱، ص ۳۴۵.</ref>. سپس [[رسول اکرم]]{{صل}} با [[تدابیر]] عملی، [[مردم]] را به آزاد کردن برده‌ها [[تشویق]] کرد؛ برای مثال، ایشان [[زید بن حارثه]]، [[غلام]] خود را که همسرش، [[خدیجه]] به او بخشیده بود، آزاد و او را میان جمع [[قریش]] پسرخوانده خویش معرفی کرد<ref>ابن اثیر، اسدالغابه، ج ۲، ص ۱۲۹؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج ۲، ص ۵۴۳ - ۵۴۵؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج ۲، ص ۴۹۵ و ابن سعد، الطبقات الکبری، ج ۳، ص ۲۹ - ۳۱.</ref> و سپس دختر عمه خود [[زینب]] را به همسری او در آورد تا به دیگران درس عملی بدهد و [[قانون]] [[مساوات]] را پایه گذاری کند<ref>الطبقات الکبری، ج ۸، ص ۸۰ و ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج ۴، ص ۱۴۵.</ref><ref>[[هادی اکبری\|اکبری، هادی]] و [[فاطمه پهلوان‌پور\|پهلوان‌پور، فاطمه]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۸۳-۸۴.</ref>.

	~~== پرسش‌های وابسته ==~~

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\'\'\'\[\[(.)\]\]\'\'\'(.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\> \(.)\<\/div\> \
2022-05-31T13:54:10Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\'\'\'\[\[(.)\]\]\'\'\'(.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\sn...

→ نسخهٔ قدیمی‌تر نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۲۴
خط ۱: خط ۱:

{{امامت}}
{{امامت}}

<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[آزادی]]''' است. "'''آزادی تن'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
{{مدخل مرتبط

<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[آزادی تن در قرآن]] - [[آزادی تن در حدیث]] - [[آزادی تن در کلام اسلامی]] - [[آزادی تن در فقه سیاسی]]</div>
| موضوع مرتبط = آزادی

<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[آزادی (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
| عنوان مدخل = آزادی تن

| مداخل مرتبط = [[آزادی تن در قرآن]] - [[آزادی تن در حدیث]] - [[آزادی تن در کلام اسلامی]] - [[آزادی تن در فقه سیاسی]]

| پرسش مرتبط = آزادی (پرسش)

}}

==مقدمه==
==مقدمه==

Heydari: جایگزینی متن - '* [' به '* ['

2022-04-27T18:48:48Z

جایگزینی متن - '* [' به '* ['

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۱۸
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	{{مدخل وابسته}}		{{مدخل وابسته}}
	* [[بردگی]]		* [[بردگی]]
	* [[آزادی اجتماعی]]		* [[آزادی اجتماعی]]
	* [[آزادی اخلاقی]]		* [[آزادی اخلاقی]]
	* [[آزادی اسلامی]]		* [[آزادی اسلامی]]
	* [[آزادی اقتصادی]]		* [[آزادی اقتصادی]]
	* [[آزادی اندیشه]]		* [[آزادی اندیشه]]
	* [[آزادی انسانی]]		* [[آزادی انسانی]]
	* [[آزادی اپیکوری]]		* [[آزادی اپیکوری]]
	* [[آزادی بیان]]		* [[آزادی بیان]]
	* [[آزادی تبلیغات]]		* [[آزادی تبلیغات]]
	* [[آزادی تشریعی]]		* [[آزادی تشریعی]]
	* [[آزادی تصعید شده]]		* [[آزادی تصعید شده]]
	* [[آزادی تکوینی]]		* [[آزادی تکوینی]]
	* [[آزادی حیوانی]]		* [[آزادی حیوانی]]
	* [[آزادی خواهی]]		* [[آزادی خواهی]]
	* [[آزادی دینی]]		* [[آزادی دینی]]
	* [[آزادی سیاسی]]		* [[آزادی سیاسی]]
	* [[آزادی طبیعی محض]]		* [[آزادی طبیعی محض]]
	* [[آزادی طبیعی]]		* [[آزادی طبیعی]]
	* [[آزادی عقیده]]		* [[آزادی عقیده]]
	* [[آزادی غربی]]		* [[آزادی غربی]]
	* [[آزادی غیر معقول]]		* [[آزادی غیر معقول]]
	* [[آزادی فردی]]		* [[آزادی فردی]]
	* [[آزادی قلم]]		* [[آزادی قلم]]
	* [[آزادی مثبت]]		* [[آزادی مثبت]]
	* [[آزادی مذموم]]		* [[آزادی مذموم]]
	* [[آزادی مسئولانه]]		* [[آزادی مسئولانه]]
	* [[آزادی مشروع]]		* [[آزادی مشروع]]
	* [[آزادی مطبوعات]]		* [[آزادی مطبوعات]]
	* [[آزادی معقول]]		* [[آزادی معقول]]
	* [[آزادی معنوی]]		* [[آزادی معنوی]]
	* [[آزادی منفی]]		* [[آزادی منفی]]
	* [[آزادی نامعقول]]		* [[آزادی نامعقول]]
	* [[اباحه]]		* [[اباحه]]
	* [[اباحیگری]]		* [[اباحیگری]]
	* [[حدود آزادی]]		* [[حدود آزادی]]
	* [[حریت]]		* [[حریت]]
	{{پایان مدخل وابسته}}		{{پایان مدخل وابسته}}

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:152259.jpg\|22px]] [[هادی اکبری\|اکبری، هادی]] و [[فاطمه پهلوان‌پور\|پهلوان‌پور، فاطمه]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|'''فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم''']]		* [[پرونده:152259.jpg\|22px]] [[هادی اکبری\|اکبری، هادی]] و [[فاطمه پهلوان‌پور\|پهلوان‌پور، فاطمه]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|'''فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۲۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از زیرشاخه‌های بحث '''[[آزادی]]''' است. "'''~~آزادی تن~~'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[آزادی تن در قرآن]] - [[آزادی تن در حدیث]] - [[آزادی تن در کلام اسلامی]] - [[آزادی تن در فقه سیاسی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = آزادی
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[آزادی (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~		\| عنوان مدخل = آزادی تن
			\| مداخل مرتبط = [[آزادی تن در قرآن]] - [[آزادی تن در حدیث]] - [[آزادی تن در کلام اسلامی]] - [[آزادی تن در فقه سیاسی]]
			\| پرسش مرتبط = آزادی (پرسش)
			}}

	==مقدمه==		==مقدمه==