آزادی در معارف دعا و زیارات - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari در ‏۲ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۰۱

2026-02-02T08:01:59Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۳۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = آزادی		\| موضوع مرتبط = آزادی
	\| عنوان مدخل = آزادی		\| عنوان مدخل = آزادی
	\| مداخل مرتبط = [[آزادی در لغت]] - [[آزادی در قرآن]] - [[آزادی در کلام اسلامی]] - [[آزادی در نهج البلاغه]] - [[آزادی در فقه اسلامی]] - [[آزادی در فقه سیاسی]] - [[آزادی در معارف دعا و زیارات]] - [[آزادی در معارف و سیره نبوی]] - [[آزادی در معارف و سیره علوی]] - [[آزادی در معارف و سیره سجادی]] - [[آزادی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] - [[آزادی از دیدگاه برون‌دینی]] - [[آزادی در حقوق اسلامی]] - [[آزادی در خانواده]]		\| مداخل مرتبط = [[آزادی در لغت]] - [[آزادی در قرآن]] - [[آزادی در کلام اسلامی]] - [[آزادی در نهج البلاغه]] - [[آزادی در فقه اسلامی]] - [[آزادی در فقه سیاسی]] - [[آزادی در معارف دعا و زیارات]] - [[آزادی در معارف و سیره نبوی]] - [[آزادی در معارف و سیره علوی]] - [[آزادی در معارف و سیره سجادی]] - [[آزادی در معارف و سیره معصوم]] - [[آزادی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] - [[آزادی از دیدگاه برون‌دینی]] - [[آزادی در حقوق اسلامی]] - [[آزادی در خانواده]]
	\| پرسش مرتبط = آزادی (پرسش)		\| پرسش مرتبط = آزادی (پرسش)
	}}		}}

Bahmani در ‏۱۶ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۰

2025-10-16T08:20:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۵۰
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = آزادی		\| موضوع مرتبط = آزادی
	\| عنوان مدخل = آزادی		\| عنوان مدخل = آزادی
	\| مداخل مرتبط = [[آزادی در لغت]] - [[آزادی در قرآن]] - [[آزادی در کلام اسلامی]] - [[آزادی در نهج البلاغه]] - [[آزادی در فقه سیاسی]] - [[آزادی در معارف دعا و زیارات]] - [[آزادی در معارف و سیره نبوی]] - [[آزادی در معارف و سیره سجادی]] - [[آزادی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] - [[آزادی از دیدگاه برون‌دینی]] - [[آزادی در حقوق اسلامی]] - [[آزادی در خانواده]]		\| مداخل مرتبط = [[آزادی در لغت]] - [[آزادی در قرآن]] - [[آزادی در کلام اسلامی]] - [[آزادی در نهج البلاغه]] - [[آزادی در فقه اسلامی]] - [[آزادی در فقه سیاسی]] - [[آزادی در معارف دعا و زیارات]] - [[آزادی در معارف و سیره نبوی]] - [[آزادی در معارف و سیره علوی]] - [[آزادی در معارف و سیره سجادی]] - [[آزادی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] - [[آزادی از دیدگاه برون‌دینی]] - [[آزادی در حقوق اسلامی]] - [[آزادی در خانواده]]
	\| پرسش مرتبط = آزادی (پرسش)		\| پرسش مرتبط = آزادی (پرسش)
	}}		}}

Bahmani: /* مقدمه */

2025-10-16T07:30:32Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۰۰
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	آزادی در یک تقسیم‌بندی کلی بر دو قسم است، یکی آزادی [[انسان]] از [[بندگی]] و [[بردگی]] انسان‌های دیگر و دیگری آزادی انسان از [[عذاب الهی]] به ویژه در [[قیامت]]؛ که این در [[حقیقت]] محصول آزادی انسان از بردگی و بندگی [[هواهای نفسانی]] خویش است.		آزادی در یک تقسیم‌بندی کلی بر دو قسم است، یکی آزادی [[انسان]] از [[بندگی]] و [[بردگی]] انسان‌های دیگر و دیگری آزادی انسان از [[عذاب الهی]] به ویژه در [[قیامت]]؛ که این در [[حقیقت]] محصول آزادی انسان از بردگی و بندگی [[هواهای نفسانی]] خویش است.

	[[امام سجاد]] {{ع}} نسبت به هر دو نوع آزادی اهتمام دارد. برای مثال، از جمله [[فعالیت‌های نیک]] آن [[حضرت]] خرید [[برده‌ها]] و سپس [[آزاد]] کردن آنها در [[راه خدا]] بود، به این صورت که آنها را می‌خرید و گاهی تا یک سال به طور عملی تحت [[تربیت]] خود قرارشان می‌داد و در پایان [[ماه رمضان]] آزادشان می‌کرد.		[[امام سجاد]] {{ع}} نسبت به هر دو نوع آزادی اهتمام دارد. برای مثال، از جمله [[فعالیت‌های نیک]] آن حضرت خرید [[برده‌ها]] و سپس [[آزاد]] کردن آنها در [[راه خدا]] بود، به این صورت که آنها را می‌خرید و گاهی تا یک سال به طور عملی تحت [[تربیت]] خود قرارشان می‌داد و در پایان [[ماه رمضان]] آزادشان می‌کرد.

	آن حضرت در [[صحیفه]] به نوع دوم آزادی انسان که از آن به "عِتق" تعبیر می‌شود پرداخته است. [[عتق]] در لغت به معنی [[رهایی]] از حدود و قیود است و "[[عبد عتیق]]" به شخص آزاد که از حد بندگی و بردگی خارج است اطلاق می‌شود<ref>التحقیق، ج۸، ص۲۷.</ref>. [[امام]] در [[دعاهای صحیفه]] از [[خدای متعال]] عتق و آزادی از "[[آتش دردناک الهی]]"<ref>نیایش یکم.</ref>، "[[نقمت‌های الهی]]"<ref>نیایش پنجم:</ref> و "[[عدل الهی]]"<ref>نیایش سی‌ونهم:</ref> را درخواست کرده است و آزادی و خلاصی از [[عذاب]] و [[نقمت الهی]] را از "[[عفو]]"<ref>نیایش شانزدهم و چهل و چهارم:</ref> و "[[رحمت الهی]]"<ref>نیایش شانزدهم:</ref> دانسته است. وی فزونی [[آزادشدگان]] و نجات یافتگان از عذاب الهی را به ویژه در [[ماه مبارک رمضان]] موجب [[شگفتی]] و [[حیرت]] دانسته است<ref>نیایش چهل و پنجم:</ref>. آن حضرت راه آزادی و [[نجات]] از عذاب را [[حمد]] و [[سپاس]] [[خداوند]] معرفی کرده و فرموده است: {{متن حدیث\|حَمْداً نُعْتَقُ بِهِ مِنْ أَلِيمِ نَارِ اللَّهِ‏ إِلَى‏ كَرِيمِ‏ جِوَارِ اللَّهِ‏}}<ref>«حمد و سپاسی آن چنان که ما را از آتش دردناک خداوندی برهاند و در جوار کرمش بنشاند». دعای ۱.</ref>.		آن حضرت در [[صحیفه]] به نوع دوم آزادی انسان که از آن به "عِتق" تعبیر می‌شود پرداخته است. [[عتق]] در لغت به معنی [[رهایی]] از حدود و قیود است و "[[عبد عتیق]]" به شخص آزاد که از حد بندگی و بردگی خارج است اطلاق می‌شود<ref>التحقیق، ج۸، ص۲۷.</ref>. [[امام]] در دعاهای صحیفه از [[خدای متعال]] عتق و آزادی از "[[آتش دردناک الهی]]"<ref>نیایش یکم.</ref>، "[[نقمت‌های الهی]]"<ref>نیایش پنجم:</ref> و "[[عدل الهی]]"<ref>نیایش سی‌ونهم:</ref> را درخواست کرده است و آزادی و خلاصی از [[عذاب]] و نقمت الهی را از "[[عفو]]"<ref>نیایش شانزدهم و چهل و چهارم:</ref> و "[[رحمت الهی]]"<ref>نیایش شانزدهم:</ref> دانسته است. وی فزونی [[آزادشدگان]] و نجات یافتگان از عذاب الهی را به ویژه در [[ماه مبارک رمضان]] موجب [[شگفتی]] و [[حیرت]] دانسته است<ref>نیایش چهل و پنجم:</ref>. آن حضرت راه آزادی و [[نجات]] از عذاب را [[حمد]] و [[سپاس]] [[خداوند]] معرفی کرده و فرموده است: {{متن حدیث\|حَمْداً نُعْتَقُ بِهِ مِنْ أَلِيمِ نَارِ اللَّهِ‏ إِلَى‏ كَرِيمِ‏ جِوَارِ اللَّهِ‏}}<ref>«حمد و سپاسی آن چنان که ما را از آتش دردناک خداوندی برهاند و در جوار کرمش بنشاند». دعای ۱.</ref>.

			آشکار است که مقصود از [[حمد]] و [[سپاس]] که نجات‌بخش از [[عذاب الهی]] است و [[انسان]] را به جوار [[کرم الهی]] می‌رساند صِرف حمد و [[سپاس زبانی]] نیست، بلکه حمد و سپاس زبانی همراه حمد و [[سپاس قلبی]] و عملی است<ref>شرح صحیفه سجادیه، شرح دعای یکم.</ref>.

	آشکار است که مقصود از [[حمد]] و [[سپاس]] که [[نجات‌بخش]] از [[عذاب الهی]] است و [[انسان]] را به جوار [[کرم الهی]] می‌رساند صِرف حمد و [[سپاس زبانی]] نیست، بلکه حمد و سپاس زبانی همراه حمد و [[سپاس قلبی]] و عملی است<ref>شرح صحیفه سجادیه، شرح دعای یکم.</ref>.
	از دیدگاه [[امام سجاد]] {{ع}} آنچه باعث [[شرافت انسان]] می‌شود [[ذکر خدا]]، و چیزی که باعث [[نجات]] او از تمام [[اسارت‌ها]] می‌شود [[طاعت]] و [[بندگی]] خداست<ref>دعای یازدهم:</ref>.<ref>التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، حسن مصطفوی، دارالکتب العلمیه، بیروت، ۱۴۳۰، چاپ سوم؛ شرح الصحیفه السجادیه، سید محمد شیرازی، النعمان، نجف اشرف، ۱۳۸۵ ق، قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[امیر شیرزاد\|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «آزادی»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۲۳.</ref>		از دیدگاه [[امام سجاد]] {{ع}} آنچه باعث [[شرافت انسان]] می‌شود [[ذکر خدا]]، و چیزی که باعث [[نجات]] او از تمام [[اسارت‌ها]] می‌شود [[طاعت]] و [[بندگی]] خداست<ref>دعای یازدهم:</ref>.<ref>التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، حسن مصطفوی، دارالکتب العلمیه، بیروت، ۱۴۳۰، چاپ سوم؛ شرح الصحیفه السجادیه، سید محمد شیرازی، النعمان، نجف اشرف، ۱۳۸۵ ق، قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[امیر شیرزاد\|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «آزادی»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۲۳.</ref>

Bahmani: /* مقدمه */

2023-02-23T14:02:22Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۳۲
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	از جمله [[اهداف بعثت پیامبران]] [[آزادی]] انسان‌هاست: {{متن قرآن\|... وَيَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالْأَغْلَالَ الَّتِي كَانَتْ عَلَيْهِمْ...}}<ref>«و بار (تکلیف)‌های گران و بندهایی را که بر آنها (بسته) بود از آنان برمی‌دارد» سوره اعراف، آیه ۱۵۷.</ref>		از جمله [[اهداف بعثت پیامبران]] [[آزادی]] انسان‌هاست: {{متن قرآن\|... وَيَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالْأَغْلَالَ الَّتِي كَانَتْ عَلَيْهِمْ...}}<ref>«و بار (تکلیف)‌های گران و بندهایی را که بر آنها (بسته) بود از آنان برمی‌دارد» سوره اعراف، آیه ۱۵۷.</ref>.

	آزادی در یک تقسیم‌بندی کلی بر دو قسم است، یکی آزادی [[انسان]] از [[بندگی]] و [[بردگی]] انسان‌های دیگر و دیگری آزادی انسان از [[عذاب الهی]] به ویژه در [[قیامت]]؛ که این در [[حقیقت]] محصول آزادی انسان از بردگی و بندگی [[هواهای نفسانی]] خویش است.		آزادی در یک تقسیم‌بندی کلی بر دو قسم است، یکی آزادی [[انسان]] از [[بندگی]] و [[بردگی]] انسان‌های دیگر و دیگری آزادی انسان از [[عذاب الهی]] به ویژه در [[قیامت]]؛ که این در [[حقیقت]] محصول آزادی انسان از بردگی و بندگی [[هواهای نفسانی]] خویش است.

Bahmani: /* مقدمه */

2023-02-23T14:00:53Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۳۰
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	[[امام سجاد]] {{ع}} نسبت به هر دو نوع آزادی اهتمام دارد. برای مثال، از جمله [[فعالیت‌های نیک]] آن [[حضرت]] خرید [[برده‌ها]] و سپس [[آزاد]] کردن آنها در [[راه خدا]] بود، به این صورت که آنها را می‌خرید و گاهی تا یک سال به طور عملی تحت [[تربیت]] خود قرارشان می‌داد و در پایان [[ماه رمضان]] آزادشان می‌کرد.		[[امام سجاد]] {{ع}} نسبت به هر دو نوع آزادی اهتمام دارد. برای مثال، از جمله [[فعالیت‌های نیک]] آن [[حضرت]] خرید [[برده‌ها]] و سپس [[آزاد]] کردن آنها در [[راه خدا]] بود، به این صورت که آنها را می‌خرید و گاهی تا یک سال به طور عملی تحت [[تربیت]] خود قرارشان می‌داد و در پایان [[ماه رمضان]] آزادشان می‌کرد.

	آن حضرت در [[صحیفه]] به نوع دوم آزادی انسان که از آن به "عِتق" تعبیر می‌شود پرداخته است. [[عتق]] در لغت به معنی [[رهایی]] از حدود و قیود است و "[[عبد عتیق]]" به شخص آزاد که از حد بندگی و بردگی خارج است اطلاق می‌شود<ref>التحقیق، ج۸، ص۲۷.</ref>. [[امام]] در [[دعاهای صحیفه]] از [[خدای متعال]] عتق و آزادی از "[[آتش دردناک الهی]]"<ref>نیایش یکم.</ref>، "[[نقمت‌های الهی]]"<ref>نیایش پنجم:</ref> و "[[عدل الهی]]"<ref>نیایش سی‌ونهم:</ref> را درخواست کرده است و آزادی و خلاصی از [[عذاب]] و [[نقمت الهی]] را از "[[عفو]]"<ref>نیایش شانزدهم و چهل و چهارم:</ref> و "[[رحمت الهی]]"<ref>نیایش شانزدهم:</ref> دانسته است. وی فزونی [[آزادشدگان]] و [[نجات یافتگان از عذاب الهی]] را به ویژه در [[ماه مبارک رمضان]] موجب [[شگفتی]] و [[حیرت]] دانسته است<ref>نیایش چهل و پنجم:</ref>. آن حضرت راه آزادی و [[نجات]] از عذاب را [[حمد]] و [[سپاس]] [[خداوند]] معرفی کرده و فرموده است: {{متن حدیث\|حَمْداً نُعْتَقُ بِهِ مِنْ أَلِيمِ نَارِ اللَّهِ‏ إِلَى‏ كَرِيمِ‏ جِوَارِ اللَّهِ‏}}<ref>«حمد و سپاسی آن چنان که ما را از آتش دردناک خداوندی برهاند و در جوار کرمش بنشاند». دعای ۱.</ref>.		آن حضرت در [[صحیفه]] به نوع دوم آزادی انسان که از آن به "عِتق" تعبیر می‌شود پرداخته است. [[عتق]] در لغت به معنی [[رهایی]] از حدود و قیود است و "[[عبد عتیق]]" به شخص آزاد که از حد بندگی و بردگی خارج است اطلاق می‌شود<ref>التحقیق، ج۸، ص۲۷.</ref>. [[امام]] در [[دعاهای صحیفه]] از [[خدای متعال]] عتق و آزادی از "[[آتش دردناک الهی]]"<ref>نیایش یکم.</ref>، "[[نقمت‌های الهی]]"<ref>نیایش پنجم:</ref> و "[[عدل الهی]]"<ref>نیایش سی‌ونهم:</ref> را درخواست کرده است و آزادی و خلاصی از [[عذاب]] و [[نقمت الهی]] را از "[[عفو]]"<ref>نیایش شانزدهم و چهل و چهارم:</ref> و "[[رحمت الهی]]"<ref>نیایش شانزدهم:</ref> دانسته است. وی فزونی [[آزادشدگان]] و نجات یافتگان از عذاب الهی را به ویژه در [[ماه مبارک رمضان]] موجب [[شگفتی]] و [[حیرت]] دانسته است<ref>نیایش چهل و پنجم:</ref>. آن حضرت راه آزادی و [[نجات]] از عذاب را [[حمد]] و [[سپاس]] [[خداوند]] معرفی کرده و فرموده است: {{متن حدیث\|حَمْداً نُعْتَقُ بِهِ مِنْ أَلِيمِ نَارِ اللَّهِ‏ إِلَى‏ كَرِيمِ‏ جِوَارِ اللَّهِ‏}}<ref>«حمد و سپاسی آن چنان که ما را از آتش دردناک خداوندی برهاند و در جوار کرمش بنشاند». دعای ۱.</ref>.

	آشکار است که مقصود از [[حمد]] و [[سپاس]] که [[نجات‌بخش]] از [[عذاب الهی]] است و [[انسان]] را به جوار [[کرم الهی]] می‌رساند صِرف حمد و [[سپاس زبانی]] نیست، بلکه حمد و سپاس زبانی همراه حمد و [[سپاس قلبی]] و عملی است<ref>شرح صحیفه سجادیه، شرح دعای یکم.</ref>.		آشکار است که مقصود از [[حمد]] و [[سپاس]] که [[نجات‌بخش]] از [[عذاب الهی]] است و [[انسان]] را به جوار [[کرم الهی]] می‌رساند صِرف حمد و [[سپاس زبانی]] نیست، بلکه حمد و سپاس زبانی همراه حمد و [[سپاس قلبی]] و عملی است<ref>شرح صحیفه سجادیه، شرح دعای یکم.</ref>.

Bahmani در ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۰۰

2023-02-23T14:00:30Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۳۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = آزادی		\| موضوع مرتبط = آزادی
	\| عنوان مدخل = [[آزادی]]		\| عنوان مدخل = آزادی
	\| مداخل مرتبط = [[آزادی در لغت]] - [[آزادی در قرآن]] - [[آزادی در کلام اسلامی]] - [[آزادی در نهج البلاغه]] - [[آزادی در فقه سیاسی]] - [[آزادی در معارف دعا و زیارات]] - [[آزادی در معارف و سیره نبوی]] - [[آزادی در معارف و سیره سجادی]] - [[آزادی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] - [[آزادی از دیدگاه برون‌دینی]] - [[آزادی در حقوق اسلامی]] - [[آزادی در خانواده]]		\| مداخل مرتبط = [[آزادی در لغت]] - [[آزادی در قرآن]] - [[آزادی در کلام اسلامی]] - [[آزادی در نهج البلاغه]] - [[آزادی در فقه سیاسی]] - [[آزادی در معارف دعا و زیارات]] - [[آزادی در معارف و سیره نبوی]] - [[آزادی در معارف و سیره سجادی]] - [[آزادی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] - [[آزادی از دیدگاه برون‌دینی]] - [[آزادی در حقوق اسلامی]] - [[آزادی در خانواده]]
	\| پرسش مرتبط = آزادی (پرسش)		\| پرسش مرتبط = آزادی (پرسش)
خط ۸:		خط ۸:
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	از جمله [[اهداف بعثت پیامبران]] [[آزادی]] انسان‌هاست: {{متن قرآن\|... وَيَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالْأَغْلَالَ الَّتِي كَانَتْ عَلَيْهِمْ...}}<ref>«و بار (تکلیف)‌های گران و بندهایی را که بر آنها (بسته) بود از آنان برمی‌دارد» سوره اعراف، آیه ۱۵۷.</ref>		از جمله [[اهداف بعثت پیامبران]] [[آزادی]] انسان‌هاست: {{متن قرآن\|... وَيَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالْأَغْلَالَ الَّتِي كَانَتْ عَلَيْهِمْ...}}<ref>«و بار (تکلیف)‌های گران و بندهایی را که بر آنها (بسته) بود از آنان برمی‌دارد» سوره اعراف، آیه ۱۵۷.</ref>

	آزادی در یک تقسیم‌بندی کلی بر دو قسم است، یکی آزادی [[انسان]] از [[بندگی]] و [[بردگی]] انسان‌های دیگر و دیگری آزادی انسان از [[عذاب الهی]] به ویژه در [[قیامت]]؛ که این در [[حقیقت]] محصول آزادی انسان از بردگی و بندگی [[هواهای نفسانی]] خویش است.		آزادی در یک تقسیم‌بندی کلی بر دو قسم است، یکی آزادی [[انسان]] از [[بندگی]] و [[بردگی]] انسان‌های دیگر و دیگری آزادی انسان از [[عذاب الهی]] به ویژه در [[قیامت]]؛ که این در [[حقیقت]] محصول آزادی انسان از بردگی و بندگی [[هواهای نفسانی]] خویش است.

	[[امام سجاد]] {{ع}} نسبت به هر دو نوع آزادی اهتمام دارد. برای مثال، از جمله [[فعالیت‌های نیک]] آن [[حضرت]] خرید [[برده‌ها]] و سپس [[آزاد]] کردن آنها در [[راه خدا]] بود، به این صورت که آنها را می‌خرید و گاهی تا یک سال به طور عملی تحت [[تربیت]] خود قرارشان می‌داد و در پایان [[ماه رمضان]] آزادشان می‌کرد.		[[امام سجاد]] {{ع}} نسبت به هر دو نوع آزادی اهتمام دارد. برای مثال، از جمله [[فعالیت‌های نیک]] آن [[حضرت]] خرید [[برده‌ها]] و سپس [[آزاد]] کردن آنها در [[راه خدا]] بود، به این صورت که آنها را می‌خرید و گاهی تا یک سال به طور عملی تحت [[تربیت]] خود قرارشان می‌داد و در پایان [[ماه رمضان]] آزادشان می‌کرد.

	آن حضرت در [[صحیفه]] به نوع دوم آزادی انسان که از آن به "عِتق" تعبیر می‌شود پرداخته است. [[عتق]] در لغت به معنی [[رهایی]] از حدود و قیود است و "[[عبد عتیق]]" به شخص آزاد که از حد بندگی و بردگی خارج است اطلاق می‌شود<ref>التحقیق، ج۸، ص۲۷.</ref>. [[امام]] در [[دعاهای صحیفه]] از [[خدای متعال]] عتق و آزادی از "[[آتش دردناک الهی]]"<ref>نیایش یکم.</ref>، "[[نقمت‌های الهی]]"<ref>نیایش پنجم:</ref> و "[[عدل الهی]]"<ref>نیایش سی‌ونهم:</ref> را درخواست کرده است و آزادی و خلاصی از [[عذاب]] و [[نقمت الهی]] را از "[[عفو]]"<ref>نیایش شانزدهم و چهل و چهارم:</ref> و "[[رحمت الهی]]"<ref>نیایش شانزدهم:</ref> دانسته است. وی فزونی [[آزادشدگان]] و [[نجات یافتگان از عذاب الهی]] را به ویژه در [[ماه مبارک رمضان]] موجب [[شگفتی]] و [[حیرت]] دانسته است<ref>نیایش چهل و پنجم:</ref>. آن حضرت راه آزادی و [[نجات]] از عذاب را [[حمد]] و [[سپاس]] [[خداوند]] معرفی کرده و فرموده است: {{متن حدیث\|حَمْداً نُعْتَقُ بِهِ مِنْ أَلِيمِ نَارِ اللَّهِ‏ إِلَى‏ كَرِيمِ‏ جِوَارِ اللَّهِ‏}}<ref>«حمد و سپاسی آن چنان که ما را از آتش دردناک خداوندی برهاند و در جوار کرمش بنشاند». دعای ۱.</ref>.		آن حضرت در [[صحیفه]] به نوع دوم آزادی انسان که از آن به "عِتق" تعبیر می‌شود پرداخته است. [[عتق]] در لغت به معنی [[رهایی]] از حدود و قیود است و "[[عبد عتیق]]" به شخص آزاد که از حد بندگی و بردگی خارج است اطلاق می‌شود<ref>التحقیق، ج۸، ص۲۷.</ref>. [[امام]] در [[دعاهای صحیفه]] از [[خدای متعال]] عتق و آزادی از "[[آتش دردناک الهی]]"<ref>نیایش یکم.</ref>، "[[نقمت‌های الهی]]"<ref>نیایش پنجم:</ref> و "[[عدل الهی]]"<ref>نیایش سی‌ونهم:</ref> را درخواست کرده است و آزادی و خلاصی از [[عذاب]] و [[نقمت الهی]] را از "[[عفو]]"<ref>نیایش شانزدهم و چهل و چهارم:</ref> و "[[رحمت الهی]]"<ref>نیایش شانزدهم:</ref> دانسته است. وی فزونی [[آزادشدگان]] و [[نجات یافتگان از عذاب الهی]] را به ویژه در [[ماه مبارک رمضان]] موجب [[شگفتی]] و [[حیرت]] دانسته است<ref>نیایش چهل و پنجم:</ref>. آن حضرت راه آزادی و [[نجات]] از عذاب را [[حمد]] و [[سپاس]] [[خداوند]] معرفی کرده و فرموده است: {{متن حدیث\|حَمْداً نُعْتَقُ بِهِ مِنْ أَلِيمِ نَارِ اللَّهِ‏ إِلَى‏ كَرِيمِ‏ جِوَارِ اللَّهِ‏}}<ref>«حمد و سپاسی آن چنان که ما را از آتش دردناک خداوندی برهاند و در جوار کرمش بنشاند». دعای ۱.</ref>.

	آشکار است که مقصود از [[حمد]] و [[سپاس]] که [[نجات‌بخش]] از [[عذاب الهی]] است و [[انسان]] را به جوار [[کرم الهی]] می‌رساند صِرف حمد و [[سپاس زبانی]] نیست، بلکه حمد و سپاس زبانی همراه حمد و [[سپاس قلبی]] و عملی است<ref>شرح صحیفه سجادیه، شرح دعای یکم.</ref>.		آشکار است که مقصود از [[حمد]] و [[سپاس]] که [[نجات‌بخش]] از [[عذاب الهی]] است و [[انسان]] را به جوار [[کرم الهی]] می‌رساند صِرف حمد و [[سپاس زبانی]] نیست، بلکه حمد و سپاس زبانی همراه حمد و [[سپاس قلبی]] و عملی است<ref>شرح صحیفه سجادیه، شرح دعای یکم.</ref>.
	از دیدگاه [[امام سجاد]] {{ع}} آنچه باعث [[شرافت انسان]] می‌شود [[ذکر خدا]]، و چیزی که باعث [[نجات]] او از تمام [[اسارت‌ها]] می‌شود [[طاعت]] و [[بندگی]] خداست<ref>دعای یازدهم:</ref>.<ref>التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، حسن مصطفوی، دارالکتب العلمیه، بیروت، ۱۴۳۰، چاپ سوم؛ شرح الصحیفه السجادیه، سید محمد شیرازی، النعمان، نجف اشرف، ۱۳۸۵ ق، قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref><ref>[[امیر شیرزاد\|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «آزادی»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۲۳.</ref>		از دیدگاه [[امام سجاد]] {{ع}} آنچه باعث [[شرافت انسان]] می‌شود [[ذکر خدا]]، و چیزی که باعث [[نجات]] او از تمام [[اسارت‌ها]] می‌شود [[طاعت]] و [[بندگی]] خداست<ref>دعای یازدهم:</ref>.<ref>التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، حسن مصطفوی، دارالکتب العلمیه، بیروت، ۱۴۳۰، چاپ سوم؛ شرح الصحیفه السجادیه، سید محمد شیرازی، النعمان، نجف اشرف، ۱۳۸۵ ق، قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[امیر شیرزاد\|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «آزادی»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۲۳.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T09:56:50Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۲۶
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	آزادی در یک تقسیم‌بندی کلی بر دو قسم است، یکی آزادی [[انسان]] از [[بندگی]] و [[بردگی]] انسان‌های دیگر و دیگری آزادی انسان از [[عذاب الهی]] به ویژه در [[قیامت]]؛ که این در [[حقیقت]] محصول آزادی انسان از بردگی و بندگی [[هواهای نفسانی]] خویش است.		آزادی در یک تقسیم‌بندی کلی بر دو قسم است، یکی آزادی [[انسان]] از [[بندگی]] و [[بردگی]] انسان‌های دیگر و دیگری آزادی انسان از [[عذاب الهی]] به ویژه در [[قیامت]]؛ که این در [[حقیقت]] محصول آزادی انسان از بردگی و بندگی [[هواهای نفسانی]] خویش است.

	[[امام سجاد]]{{ع}} نسبت به هر دو نوع آزادی اهتمام دارد. برای مثال، از جمله [[فعالیت‌های نیک]] آن [[حضرت]] خرید [[برده‌ها]] و سپس [[آزاد]] کردن آنها در [[راه خدا]] بود، به این صورت که آنها را می‌خرید و گاهی تا یک سال به طور عملی تحت [[تربیت]] خود قرارشان می‌داد و در پایان [[ماه رمضان]] آزادشان می‌کرد.		[[امام سجاد]] {{ع}} نسبت به هر دو نوع آزادی اهتمام دارد. برای مثال، از جمله [[فعالیت‌های نیک]] آن [[حضرت]] خرید [[برده‌ها]] و سپس [[آزاد]] کردن آنها در [[راه خدا]] بود، به این صورت که آنها را می‌خرید و گاهی تا یک سال به طور عملی تحت [[تربیت]] خود قرارشان می‌داد و در پایان [[ماه رمضان]] آزادشان می‌کرد.
	آن حضرت در [[صحیفه]] به نوع دوم آزادی انسان که از آن به "عِتق" تعبیر می‌شود پرداخته است. [[عتق]] در لغت به معنی [[رهایی]] از حدود و قیود است و "[[عبد عتیق]]" به شخص آزاد که از حد بندگی و بردگی خارج است اطلاق می‌شود<ref>التحقیق، ج۸، ص۲۷.</ref>. [[امام]] در [[دعاهای صحیفه]] از [[خدای متعال]] عتق و آزادی از "[[آتش دردناک الهی]]"<ref>نیایش یکم.</ref>، "[[نقمت‌های الهی]]"<ref>نیایش پنجم:</ref> و "[[عدل الهی]]"<ref>نیایش سی‌ونهم:</ref> را درخواست کرده است و آزادی و خلاصی از [[عذاب]] و [[نقمت الهی]] را از "[[عفو]]"<ref>نیایش شانزدهم و چهل و چهارم:</ref> و "[[رحمت الهی]]"<ref>نیایش شانزدهم:</ref> دانسته است. وی فزونی [[آزادشدگان]] و [[نجات یافتگان از عذاب الهی]] را به ویژه در [[ماه مبارک رمضان]] موجب [[شگفتی]] و [[حیرت]] دانسته است<ref>نیایش چهل و پنجم:</ref>. آن حضرت راه آزادی و [[نجات]] از عذاب را [[حمد]] و [[سپاس]] [[خداوند]] معرفی کرده و فرموده است: {{متن حدیث\|حَمْداً نُعْتَقُ بِهِ مِنْ أَلِيمِ نَارِ اللَّهِ‏ إِلَى‏ كَرِيمِ‏ جِوَارِ اللَّهِ‏}}<ref>«حمد و سپاسی آن چنان که ما را از آتش دردناک خداوندی برهاند و در جوار کرمش بنشاند». دعای ۱.</ref>.		آن حضرت در [[صحیفه]] به نوع دوم آزادی انسان که از آن به "عِتق" تعبیر می‌شود پرداخته است. [[عتق]] در لغت به معنی [[رهایی]] از حدود و قیود است و "[[عبد عتیق]]" به شخص آزاد که از حد بندگی و بردگی خارج است اطلاق می‌شود<ref>التحقیق، ج۸، ص۲۷.</ref>. [[امام]] در [[دعاهای صحیفه]] از [[خدای متعال]] عتق و آزادی از "[[آتش دردناک الهی]]"<ref>نیایش یکم.</ref>، "[[نقمت‌های الهی]]"<ref>نیایش پنجم:</ref> و "[[عدل الهی]]"<ref>نیایش سی‌ونهم:</ref> را درخواست کرده است و آزادی و خلاصی از [[عذاب]] و [[نقمت الهی]] را از "[[عفو]]"<ref>نیایش شانزدهم و چهل و چهارم:</ref> و "[[رحمت الهی]]"<ref>نیایش شانزدهم:</ref> دانسته است. وی فزونی [[آزادشدگان]] و [[نجات یافتگان از عذاب الهی]] را به ویژه در [[ماه مبارک رمضان]] موجب [[شگفتی]] و [[حیرت]] دانسته است<ref>نیایش چهل و پنجم:</ref>. آن حضرت راه آزادی و [[نجات]] از عذاب را [[حمد]] و [[سپاس]] [[خداوند]] معرفی کرده و فرموده است: {{متن حدیث\|حَمْداً نُعْتَقُ بِهِ مِنْ أَلِيمِ نَارِ اللَّهِ‏ إِلَى‏ كَرِيمِ‏ جِوَارِ اللَّهِ‏}}<ref>«حمد و سپاسی آن چنان که ما را از آتش دردناک خداوندی برهاند و در جوار کرمش بنشاند». دعای ۱.</ref>.

	آشکار است که مقصود از [[حمد]] و [[سپاس]] که [[نجات‌بخش]] از [[عذاب الهی]] است و [[انسان]] را به جوار [[کرم الهی]] می‌رساند صِرف حمد و [[سپاس زبانی]] نیست، بلکه حمد و سپاس زبانی همراه حمد و [[سپاس قلبی]] و عملی است<ref>شرح صحیفه سجادیه، شرح دعای یکم.</ref>.		آشکار است که مقصود از [[حمد]] و [[سپاس]] که [[نجات‌بخش]] از [[عذاب الهی]] است و [[انسان]] را به جوار [[کرم الهی]] می‌رساند صِرف حمد و [[سپاس زبانی]] نیست، بلکه حمد و سپاس زبانی همراه حمد و [[سپاس قلبی]] و عملی است<ref>شرح صحیفه سجادیه، شرح دعای یکم.</ref>.
	از دیدگاه [[امام سجاد]]{{ع}} آنچه باعث [[شرافت انسان]] می‌شود [[ذکر خدا]]، و چیزی که باعث [[نجات]] او از تمام [[اسارت‌ها]] می‌شود [[طاعت]] و [[بندگی]] خداست<ref>دعای یازدهم:</ref>.<ref>التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، حسن مصطفوی، دارالکتب العلمیه، بیروت، ۱۴۳۰، چاپ سوم؛ شرح الصحیفه السجادیه، سید محمد شیرازی، النعمان، نجف اشرف، ۱۳۸۵ ق، قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref><ref>[[امیر شیرزاد\|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «آزادی»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۲۳.</ref>		از دیدگاه [[امام سجاد]] {{ع}} آنچه باعث [[شرافت انسان]] می‌شود [[ذکر خدا]]، و چیزی که باعث [[نجات]] او از تمام [[اسارت‌ها]] می‌شود [[طاعت]] و [[بندگی]] خداست<ref>دعای یازدهم:</ref>.<ref>التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، حسن مصطفوی، دارالکتب العلمیه، بیروت، ۱۴۳۰، چاپ سوم؛ شرح الصحیفه السجادیه، سید محمد شیرازی، النعمان، نجف اشرف، ۱۳۸۵ ق، قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref><ref>[[امیر شیرزاد\|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «آزادی»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۲۳.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-08-24T06:48:57Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۱۸
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	از جمله [[اهداف بعثت پیامبران]] [[آزادی]] انسان‌هاست: {{متن قرآن\|... وَيَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالْأَغْلَالَ الَّتِي كَانَتْ عَلَيْهِمْ...}}<ref>«و بار (تکلیف)‌های گران و بندهایی را که بر آنها (بسته) بود از آنان برمی‌دارد» سوره اعراف، آیه ۱۵۷.</ref>		از جمله [[اهداف بعثت پیامبران]] [[آزادی]] انسان‌هاست: {{متن قرآن\|... وَيَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالْأَغْلَالَ الَّتِي كَانَتْ عَلَيْهِمْ...}}<ref>«و بار (تکلیف)‌های گران و بندهایی را که بر آنها (بسته) بود از آنان برمی‌دارد» سوره اعراف، آیه ۱۵۷.</ref>
	آزادی در یک تقسیم‌بندی کلی بر دو قسم است، یکی آزادی [[انسان]] از [[بندگی]] و [[بردگی]] انسان‌های دیگر و دیگری آزادی انسان از [[عذاب الهی]] به ویژه در [[قیامت]]؛ که این در [[حقیقت]] محصول آزادی انسان از بردگی و بندگی [[هواهای نفسانی]] خویش است.		آزادی در یک تقسیم‌بندی کلی بر دو قسم است، یکی آزادی [[انسان]] از [[بندگی]] و [[بردگی]] انسان‌های دیگر و دیگری آزادی انسان از [[عذاب الهی]] به ویژه در [[قیامت]]؛ که این در [[حقیقت]] محصول آزادی انسان از بردگی و بندگی [[هواهای نفسانی]] خویش است.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T03:44:51Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۱۴
خط ۶۵:		خط ۶۵:

	[[رده:آزادی]]		[[رده:آزادی]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

2022-07-10T20:34:17Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۲

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۰:۰۴
خط ۱۴:		خط ۱۴:

	آشکار است که مقصود از [[حمد]] و [[سپاس]] که [[نجات‌بخش]] از [[عذاب الهی]] است و [[انسان]] را به جوار [[کرم الهی]] می‌رساند صِرف حمد و [[سپاس زبانی]] نیست، بلکه حمد و سپاس زبانی همراه حمد و [[سپاس قلبی]] و عملی است<ref>شرح صحیفه سجادیه، شرح دعای یکم.</ref>.		آشکار است که مقصود از [[حمد]] و [[سپاس]] که [[نجات‌بخش]] از [[عذاب الهی]] است و [[انسان]] را به جوار [[کرم الهی]] می‌رساند صِرف حمد و [[سپاس زبانی]] نیست، بلکه حمد و سپاس زبانی همراه حمد و [[سپاس قلبی]] و عملی است<ref>شرح صحیفه سجادیه، شرح دعای یکم.</ref>.
	از دیدگاه [[امام سجاد]]{{ع}} آنچه باعث [[شرافت انسان]] می‌شود [[ذکر خدا]]، و چیزی که باعث [[نجات]] او از تمام [[اسارت‌ها]] می‌شود [[طاعت]] و [[بندگی]] خداست<ref>دعای یازدهم:</ref>.<ref>التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، حسن مصطفوی، دارالکتب العلمیه، بیروت، ۱۴۳۰، چاپ سوم؛ شرح الصحیفه السجادیه، سید محمد شیرازی، النعمان، نجف اشرف، ۱۳۸۵ ق، قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[امیر شیرزاد\|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «آزادی»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۲۳.</ref>		از دیدگاه [[امام سجاد]]{{ع}} آنچه باعث [[شرافت انسان]] می‌شود [[ذکر خدا]]، و چیزی که باعث [[نجات]] او از تمام [[اسارت‌ها]] می‌شود [[طاعت]] و [[بندگی]] خداست<ref>دعای یازدهم:</ref>.<ref>التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، حسن مصطفوی، دارالکتب العلمیه، بیروت، ۱۴۳۰، چاپ سوم؛ شرح الصحیفه السجادیه، سید محمد شیرازی، النعمان، نجف اشرف، ۱۳۸۵ ق، قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref><ref>[[امیر شیرزاد\|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «آزادی»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۲۳.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==