آزادی مذهب - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: تغییرمسیر به آزادی مذاهب

2023-07-10T09:38:53Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۰۸
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{مدخل مرتبط~~		#تغییر_مسیر [[آزادی مذاهب]]
	~~\| موضوع مرتبط = آزادی~~
	~~\| عنوان مدخل =~~
	~~\| مداخل مرتبط =~~
	~~\| پرسش مرتبط =~~
	}}

	~~== مقدمه ==~~
	~~«آزادی مذاهب» ـ به معنای اخص آن ـ~~ [[آزادی فرقه‌های مختلف]] و منشعب از یک [[دین]] است. [[اسلام]] از حیث [[اصول اعتقادی]] به سه [[مذهب]] معروف [[اشاعره]]، [[معتزله]] و [[شیعه]] تقسیم می‌شود؛ البته هر کدام نیز به فرقه‌های مختلف دیگر منشعب می‌شود؛ اما از حیث [[احکام فقهی]]، دو [[مکتب]] [[اهل سنت]] و شیعه در اسلام رواج یافته‌اند.

	[[فقهای امامیه]] در مواجهه با اهل سنت، آرای مختلف و متضادی را ابراز داشته‌اند، اما درباره [[احکام]] [[دنیوی]] و [[معاشرت]] و [[همزیستی]] با [[اهل تسنن]]، آنان را با شیعه یکسان تلقی می‌کنند، هرچند درباره [[سعادت]] و [[نجات]] آنان در [[آخرت]] مناقشاتی وجود دارد<ref>ر. ک: محمدحسن قدردان قراملکی، «نظریه جدا انگاری امامت از اصول دین»، نامه مفید، (تابستان ۱۳۷۷).</ref>. البته برخی از افراطی‌های هر [[فرقه]]، دیگران را [[تکفیر]] می‌کردند که در کتب [[تاریخ]] ثبت شده است<ref>ر. ک: مجله حوزه، ش۱۹، ص۶۰ و ش۱۴، ص۸۰؛ الامام الصادق والمذاهب الأربعة، ج۱، ص۱۹۰.</ref>. به دلیل یکسان‌انگاری [[تسنن]] و [[تشیع]] در حوزه [[سیاست]]، در [[حکومت اسلامی]] [[ایران]] و نیز [[قانون اساسی]] آن، [[حقوق]] [[سیاسی]] اهل تسنن با تشیع برابر آمده و همه [[مسلمانان]] اعم از شیعه و [[سنی]] را یک [[امت]] وصف کرده است<ref>قانون اساسی، اصل ۱۱.</ref>: دین رسمی ایران، اسلام و [[مذهب جعفری]] [[اثنا عشری]] است و این اصل الی‌الابد غیرقابل [[تغییر]] است، و مذاهب دیگر [[اسلامی]] اعم از [[حنفی]]، [[شافعی]]، [[مالکی]]، [[حنبلی]] و [[زیدی]] دارای [[احترام]] کامل هستند و [[پیروان]] این مذاهب در انجام [[مراسم مذهبی]]، طبق [[فقه]] خودشان آزادند و در [[تعلیم و تربیت]] [[دینی]] و احوال شخصیه ([[ازدواج]]، [[طلاق]]، [[ارث]] و [[وصیت]]) و دعاوی مربوط به آن در دادگاه‌ها رسمیت دارند و در هر منطقه‌ای که پیروان هر یک از این مذاهب [[اکثریت]] داشته باشند، مقررات محلی در [[حدود اختیارات]] شوراها بر طبق آن مذهب خواهد بود، با [[حفظ]] حقوق پیروان سایر مذاهب<ref>قانون اساسی، اصل ۱۲.</ref><ref>[[محمد حسن قدردان قراملکی\|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[آزادی در فقه و حدود آن (کتاب)\|آزادی در فقه و حدود آن]]، ص ۱۵۰.</ref>

	~~== منابع ==~~
	~~{{منابع}}~~
	# [[پرونده:1100721.jpg\|22px]] [[محمد حسن قدردان قراملکی\|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[آزادی در فقه و حدود آن (کتاب)\|'''آزادی در فقه و حدود آن''']]
	~~{{پایان منابع}}~~

	~~== پانویس ==~~
	~~{{پانویس}}~~

	~~[[رده:آزادی~~]]

Wasity: /* مقدمه */

2023-07-10T05:51:38Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۲۱
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	~~آزادی مذاهب در اینجا~~ ـ به معنای اخص آن ـ [[آزادی فرقه‌های مختلف]] و منشعب از یک [[دین]] است. [[اسلام]] از حیث [[اصول اعتقادی]] به سه [[مذهب]] معروف [[اشاعره]]، [[معتزله]] و [[شیعه]] تقسیم می‌شود؛ البته هر کدام نیز به فرقه‌های مختلف دیگر منشعب می‌شود؛ اما از حیث [[احکام فقهی]]، دو [[مکتب]] [[اهل سنت]] و شیعه در اسلام رواج یافته‌اند.		«آزادی مذاهب» ـ به معنای اخص آن ـ [[آزادی فرقه‌های مختلف]] و منشعب از یک [[دین]] است. [[اسلام]] از حیث [[اصول اعتقادی]] به سه [[مذهب]] معروف [[اشاعره]]، [[معتزله]] و [[شیعه]] تقسیم می‌شود؛ البته هر کدام نیز به فرقه‌های مختلف دیگر منشعب می‌شود؛ اما از حیث [[احکام فقهی]]، دو [[مکتب]] [[اهل سنت]] و شیعه در اسلام رواج یافته‌اند.

	[[فقهای امامیه]] در مواجهه با اهل سنت، آرای مختلف و متضادی را ابراز داشته‌اند، اما درباره [[احکام]] [[دنیوی]] و [[معاشرت]] و [[همزیستی]] با [[اهل تسنن]]، آنان را با شیعه یکسان تلقی می‌کنند، هرچند درباره [[سعادت]] و [[نجات]] آنان در [[آخرت]] مناقشاتی وجود دارد<ref>ر. ک: محمدحسن قدردان قراملکی، «نظریه جدا انگاری امامت از اصول دین»، نامه مفید، (تابستان ۱۳۷۷).</ref>. البته برخی از افراطی‌های هر [[فرقه]]، دیگران را [[تکفیر]] می‌کردند که در کتب [[تاریخ]] ثبت شده است<ref>ر. ک: مجله حوزه، ش۱۹، ص۶۰ و ش۱۴، ص۸۰؛ الامام الصادق والمذاهب الأربعة، ج۱، ص۱۹۰.</ref>. به دلیل یکسان‌انگاری [[تسنن]] و [[تشیع]] در حوزه [[سیاست]]، در [[حکومت اسلامی]] [[ایران]] و نیز [[قانون اساسی]] آن، [[حقوق]] [[سیاسی]] اهل تسنن با تشیع برابر آمده و همه [[مسلمانان]] اعم از شیعه و [[سنی]] را یک [[امت]] وصف کرده است<ref>قانون اساسی، اصل ۱۱.</ref>: دین رسمی ایران، اسلام و [[مذهب جعفری]] [[اثنا عشری]] است و این اصل الی‌الابد غیرقابل [[تغییر]] است، و مذاهب دیگر [[اسلامی]] اعم از [[حنفی]]، [[شافعی]]، [[مالکی]]، [[حنبلی]] و [[زیدی]] دارای [[احترام]] کامل هستند و [[پیروان]] این مذاهب در انجام [[مراسم مذهبی]]، طبق [[فقه]] خودشان آزادند و در [[تعلیم و تربیت]] [[دینی]] و احوال شخصیه ([[ازدواج]]، [[طلاق]]، [[ارث]] و [[وصیت]]) و دعاوی مربوط به آن در دادگاه‌ها رسمیت دارند و در هر منطقه‌ای که پیروان هر یک از این مذاهب [[اکثریت]] داشته باشند، مقررات محلی در [[حدود اختیارات]] شوراها بر طبق آن مذهب خواهد بود، با [[حفظ]] حقوق پیروان سایر مذاهب<ref>قانون اساسی، اصل ۱۲.</ref><ref>[[محمد حسن قدردان قراملکی\|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[آزادی در فقه و حدود آن (کتاب)\|آزادی در فقه و حدود آن]]، ص ۱۵۰.</ref>		[[فقهای امامیه]] در مواجهه با اهل سنت، آرای مختلف و متضادی را ابراز داشته‌اند، اما درباره [[احکام]] [[دنیوی]] و [[معاشرت]] و [[همزیستی]] با [[اهل تسنن]]، آنان را با شیعه یکسان تلقی می‌کنند، هرچند درباره [[سعادت]] و [[نجات]] آنان در [[آخرت]] مناقشاتی وجود دارد<ref>ر. ک: محمدحسن قدردان قراملکی، «نظریه جدا انگاری امامت از اصول دین»، نامه مفید، (تابستان ۱۳۷۷).</ref>. البته برخی از افراطی‌های هر [[فرقه]]، دیگران را [[تکفیر]] می‌کردند که در کتب [[تاریخ]] ثبت شده است<ref>ر. ک: مجله حوزه، ش۱۹، ص۶۰ و ش۱۴، ص۸۰؛ الامام الصادق والمذاهب الأربعة، ج۱، ص۱۹۰.</ref>. به دلیل یکسان‌انگاری [[تسنن]] و [[تشیع]] در حوزه [[سیاست]]، در [[حکومت اسلامی]] [[ایران]] و نیز [[قانون اساسی]] آن، [[حقوق]] [[سیاسی]] اهل تسنن با تشیع برابر آمده و همه [[مسلمانان]] اعم از شیعه و [[سنی]] را یک [[امت]] وصف کرده است<ref>قانون اساسی، اصل ۱۱.</ref>: دین رسمی ایران، اسلام و [[مذهب جعفری]] [[اثنا عشری]] است و این اصل الی‌الابد غیرقابل [[تغییر]] است، و مذاهب دیگر [[اسلامی]] اعم از [[حنفی]]، [[شافعی]]، [[مالکی]]، [[حنبلی]] و [[زیدی]] دارای [[احترام]] کامل هستند و [[پیروان]] این مذاهب در انجام [[مراسم مذهبی]]، طبق [[فقه]] خودشان آزادند و در [[تعلیم و تربیت]] [[دینی]] و احوال شخصیه ([[ازدواج]]، [[طلاق]]، [[ارث]] و [[وصیت]]) و دعاوی مربوط به آن در دادگاه‌ها رسمیت دارند و در هر منطقه‌ای که پیروان هر یک از این مذاهب [[اکثریت]] داشته باشند، مقررات محلی در [[حدود اختیارات]] شوراها بر طبق آن مذهب خواهد بود، با [[حفظ]] حقوق پیروان سایر مذاهب<ref>قانون اساسی، اصل ۱۲.</ref><ref>[[محمد حسن قدردان قراملکی\|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[آزادی در فقه و حدود آن (کتاب)\|آزادی در فقه و حدود آن]]، ص ۱۵۰.</ref>

Wasity: /* مقدمه */

2023-07-10T05:51:00Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۲۱
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	~~مقصود از~~ آزادی ~~مذهب~~ ـ به معنای اخص آن ـ [[آزادی]] ~~[[مذاهب]] و فرقه‌های مختلف~~ و منشعب یک [[دین]] است. [[اسلام]] از حیث [[اصول اعتقادی]] به سه [[مذهب]] معروف [[اشاعره]]، [[معتزله]] و [[شیعه]] تقسیم می‌شود؛ البته هر کدام نیز به فرقه‌های مختلف دیگر منشعب می‌شود؛ اما از حیث [[احکام فقهی]]، دو [[مکتب]] [[اهل سنت]] و شیعه در اسلام رواج یافته‌اند.		آزادی مذاهب در اینجا ـ به معنای اخص آن ـ [[آزادی فرقه‌های مختلف]] و منشعب از یک [[دین]] است. [[اسلام]] از حیث [[اصول اعتقادی]] به سه [[مذهب]] معروف [[اشاعره]]، [[معتزله]] و [[شیعه]] تقسیم می‌شود؛ البته هر کدام نیز به فرقه‌های مختلف دیگر منشعب می‌شود؛ اما از حیث [[احکام فقهی]]، دو [[مکتب]] [[اهل سنت]] و شیعه در اسلام رواج یافته‌اند.

	[[فقهای امامیه]] در مواجهه با اهل سنت، آرای مختلف و متضادی را ابراز داشته‌اند، اما درباره [[احکام]] [[دنیوی]] و [[معاشرت]] و [[همزیستی]] با [[اهل تسنن]]، آنان را با شیعه یکسان تلقی می‌کنند، هرچند درباره [[سعادت]] و [[نجات]] آنان در [[آخرت]] مناقشاتی وجود دارد<ref>ر. ک: محمدحسن قدردان قراملکی، «نظریه جدا انگاری امامت از اصول دین»، نامه مفید، (تابستان ۱۳۷۷).</ref>. البته برخی از افراطی‌های هر [[فرقه]]، دیگران را [[تکفیر]] می‌کردند که در کتب [[تاریخ]] ثبت شده است<ref>ر. ک: مجله حوزه، ش۱۹، ص۶۰ و ش۱۴، ص۸۰؛ الامام الصادق والمذاهب الأربعة، ج۱، ص۱۹۰.</ref>. به دلیل یکسان‌انگاری [[تسنن]] و [[تشیع]] در حوزه [[سیاست]]، در [[حکومت اسلامی]] [[ایران]] و نیز [[قانون اساسی]] آن، [[حقوق]] [[سیاسی]] اهل تسنن با تشیع برابر آمده و همه [[مسلمانان]] اعم از شیعه و [[سنی]] را یک [[امت]] وصف کرده است<ref>قانون اساسی، اصل ۱۱.</ref>: دین رسمی ایران، اسلام و [[مذهب جعفری]] [[اثنا عشری]] است و این اصل الی‌الابد غیرقابل [[تغییر]] است، و مذاهب دیگر [[اسلامی]] اعم از [[حنفی]]، [[شافعی]]، [[مالکی]]، [[حنبلی]] و [[زیدی]] دارای [[احترام]] کامل هستند و [[پیروان]] این مذاهب در انجام [[مراسم مذهبی]]، طبق [[فقه]] خودشان آزادند و در [[تعلیم و تربیت]] [[دینی]] و احوال شخصیه ([[ازدواج]]، [[طلاق]]، [[ارث]] و [[وصیت]]) و دعاوی مربوط به آن در دادگاه‌ها رسمیت دارند و در هر منطقه‌ای که پیروان هر یک از این مذاهب [[اکثریت]] داشته باشند، مقررات محلی در [[حدود اختیارات]] شوراها بر طبق آن مذهب خواهد بود، با [[حفظ]] حقوق پیروان سایر مذاهب<ref>قانون اساسی، اصل ۱۲.</ref><ref>[[محمد حسن قدردان قراملکی\|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[آزادی در فقه و حدود آن (کتاب)\|آزادی در فقه و حدود آن]]، ص ۱۵۰.</ref>		[[فقهای امامیه]] در مواجهه با اهل سنت، آرای مختلف و متضادی را ابراز داشته‌اند، اما درباره [[احکام]] [[دنیوی]] و [[معاشرت]] و [[همزیستی]] با [[اهل تسنن]]، آنان را با شیعه یکسان تلقی می‌کنند، هرچند درباره [[سعادت]] و [[نجات]] آنان در [[آخرت]] مناقشاتی وجود دارد<ref>ر. ک: محمدحسن قدردان قراملکی، «نظریه جدا انگاری امامت از اصول دین»، نامه مفید، (تابستان ۱۳۷۷).</ref>. البته برخی از افراطی‌های هر [[فرقه]]، دیگران را [[تکفیر]] می‌کردند که در کتب [[تاریخ]] ثبت شده است<ref>ر. ک: مجله حوزه، ش۱۹، ص۶۰ و ش۱۴، ص۸۰؛ الامام الصادق والمذاهب الأربعة، ج۱، ص۱۹۰.</ref>. به دلیل یکسان‌انگاری [[تسنن]] و [[تشیع]] در حوزه [[سیاست]]، در [[حکومت اسلامی]] [[ایران]] و نیز [[قانون اساسی]] آن، [[حقوق]] [[سیاسی]] اهل تسنن با تشیع برابر آمده و همه [[مسلمانان]] اعم از شیعه و [[سنی]] را یک [[امت]] وصف کرده است<ref>قانون اساسی، اصل ۱۱.</ref>: دین رسمی ایران، اسلام و [[مذهب جعفری]] [[اثنا عشری]] است و این اصل الی‌الابد غیرقابل [[تغییر]] است، و مذاهب دیگر [[اسلامی]] اعم از [[حنفی]]، [[شافعی]]، [[مالکی]]، [[حنبلی]] و [[زیدی]] دارای [[احترام]] کامل هستند و [[پیروان]] این مذاهب در انجام [[مراسم مذهبی]]، طبق [[فقه]] خودشان آزادند و در [[تعلیم و تربیت]] [[دینی]] و احوال شخصیه ([[ازدواج]]، [[طلاق]]، [[ارث]] و [[وصیت]]) و دعاوی مربوط به آن در دادگاه‌ها رسمیت دارند و در هر منطقه‌ای که پیروان هر یک از این مذاهب [[اکثریت]] داشته باشند، مقررات محلی در [[حدود اختیارات]] شوراها بر طبق آن مذهب خواهد بود، با [[حفظ]] حقوق پیروان سایر مذاهب<ref>قانون اساسی، اصل ۱۲.</ref><ref>[[محمد حسن قدردان قراملکی\|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[آزادی در فقه و حدود آن (کتاب)\|آزادی در فقه و حدود آن]]، ص ۱۵۰.</ref>

Bahmani: تغییرمسیر به آزادی عقیده حذف شد

2023-05-09T08:12:33Z

تغییرمسیر به آزادی عقیده حذف شد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۴۲
خط ۱:		خط ۱:
	#~~تغییر_مسیر~~ [[آزادی ~~عقیده~~]]		{{مدخل مرتبط
			\| موضوع مرتبط = آزادی
			\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط =
			\| پرسش مرتبط =
			}}

			== مقدمه ==
			مقصود از آزادی مذهب ـ به معنای اخص آن ـ [[آزادی]] [[مذاهب]] و فرقه‌های مختلف و منشعب یک [[دین]] است. [[اسلام]] از حیث [[اصول اعتقادی]] به سه [[مذهب]] معروف [[اشاعره]]، [[معتزله]] و [[شیعه]] تقسیم می‌شود؛ البته هر کدام نیز به فرقه‌های مختلف دیگر منشعب می‌شود؛ اما از حیث [[احکام فقهی]]، دو [[مکتب]] [[اهل سنت]] و شیعه در اسلام رواج یافته‌اند.

			[[فقهای امامیه]] در مواجهه با اهل سنت، آرای مختلف و متضادی را ابراز داشته‌اند، اما درباره [[احکام]] [[دنیوی]] و [[معاشرت]] و [[همزیستی]] با [[اهل تسنن]]، آنان را با شیعه یکسان تلقی می‌کنند، هرچند درباره [[سعادت]] و [[نجات]] آنان در [[آخرت]] مناقشاتی وجود دارد<ref>ر. ک: محمدحسن قدردان قراملکی، «نظریه جدا انگاری امامت از اصول دین»، نامه مفید، (تابستان ۱۳۷۷).</ref>. البته برخی از افراطی‌های هر [[فرقه]]، دیگران را [[تکفیر]] می‌کردند که در کتب [[تاریخ]] ثبت شده است<ref>ر. ک: مجله حوزه، ش۱۹، ص۶۰ و ش۱۴، ص۸۰؛ الامام الصادق والمذاهب الأربعة، ج۱، ص۱۹۰.</ref>. به دلیل یکسان‌انگاری [[تسنن]] و [[تشیع]] در حوزه [[سیاست]]، در [[حکومت اسلامی]] [[ایران]] و نیز [[قانون اساسی]] آن، [[حقوق]] [[سیاسی]] اهل تسنن با تشیع برابر آمده و همه [[مسلمانان]] اعم از شیعه و [[سنی]] را یک [[امت]] وصف کرده است<ref>قانون اساسی، اصل ۱۱.</ref>: دین رسمی ایران، اسلام و [[مذهب جعفری]] [[اثنا عشری]] است و این اصل الی‌الابد غیرقابل [[تغییر]] است، و مذاهب دیگر [[اسلامی]] اعم از [[حنفی]]، [[شافعی]]، [[مالکی]]، [[حنبلی]] و [[زیدی]] دارای [[احترام]] کامل هستند و [[پیروان]] این مذاهب در انجام [[مراسم مذهبی]]، طبق [[فقه]] خودشان آزادند و در [[تعلیم و تربیت]] [[دینی]] و احوال شخصیه ([[ازدواج]]، [[طلاق]]، [[ارث]] و [[وصیت]]) و دعاوی مربوط به آن در دادگاه‌ها رسمیت دارند و در هر منطقه‌ای که پیروان هر یک از این مذاهب [[اکثریت]] داشته باشند، مقررات محلی در [[حدود اختیارات]] شوراها بر طبق آن مذهب خواهد بود، با [[حفظ]] حقوق پیروان سایر مذاهب<ref>قانون اساسی، اصل ۱۲.</ref><ref>[[محمد حسن قدردان قراملکی\|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[آزادی در فقه و حدود آن (کتاب)\|آزادی در فقه و حدود آن]]، ص ۱۵۰.</ref>

			== منابع ==
			{{منابع}}
			# [[پرونده:1100721.jpg\|22px]] [[محمد حسن قدردان قراملکی\|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[آزادی در فقه و حدود آن (کتاب)\|'''آزادی در فقه و حدود آن''']]
			{{پایان منابع}}

			== پانویس ==
			{{پانویس}}

			[[رده:آزادی]]

Jaafari: تغییرمسیر به آزادی عقیده

2021-04-15T05:18:29Z

تغییرمسیر به آزادی عقیده

صفحهٔ تازه

#تغییر_مسیر [[آزادی عقیده]]