آفرینش جهان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari: /* آفرینش آسمان */

2023-06-01T09:35:15Z

آفرینش آسمان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۰۵
خط ۴۱:		خط ۴۱:

	در روایاتی که درباره آغاز [[خلقت]] در دست داریم، گونه‌ای ابهام و [[اجمال]] به چشم می‌آید و شاید بزرگان [[معصوم]]{{ع}} مصلحتی در این ابهام می‌دانسته‌اند و از این رو، موضوع را باز ننموده‌اند. نکته دیگر آن‌که از برخی [[روایات]] بر می‌آید که خلقت زمینی پیش از [[آسمان‌ها]] بوده است؛ مانند روایتی که [[امیرمؤمنان]]{{ع}} می‌فرماید: {{متن حدیث\|‌إِنَّ اللَّهَ لَمَّا خَلَقَ الْأَرَضِينَ خَلَقَهَا قَبْلَ السَّمَاوَاتِ}}<ref>بحار الانوار، ج۵۷، ص۸۵ و ص۸۹.</ref>. روایاتی دیگر نیز نقل شده‌اند که بنابر آنها خلقت آسمان‌ها پیش از خلقت [[زمین]] بوده است<ref>بحار الانوار، ج۵۷، ص۲۲ و ص۱۶۹، ح۱۱۲. نیز ر.ک: نهج البلاغه، خطبه ۱.</ref>. احتمال دارد مراد روایاتی که خلقت زمین را مقدم دانسته‌اند، این باشد که خلقت به معنای تقدیر است؛ یعنی [[خدای متعال]] زمین را پیش از [[آسمان]] تقدیر کرد؛ زیرا علت غایی وجوداً متأخر است، اما تصوراً و ذهناً مقدم. احتمال دیگر آن است که از باب اهمیت باشد و نیز این احتمال هست که تنها ترتیب در ذکر باشد نه ترتیب در وقوع و [[واقعیت]] خارجی.		در روایاتی که درباره آغاز [[خلقت]] در دست داریم، گونه‌ای ابهام و [[اجمال]] به چشم می‌آید و شاید بزرگان [[معصوم]]{{ع}} مصلحتی در این ابهام می‌دانسته‌اند و از این رو، موضوع را باز ننموده‌اند. نکته دیگر آن‌که از برخی [[روایات]] بر می‌آید که خلقت زمینی پیش از [[آسمان‌ها]] بوده است؛ مانند روایتی که [[امیرمؤمنان]]{{ع}} می‌فرماید: {{متن حدیث\|‌إِنَّ اللَّهَ لَمَّا خَلَقَ الْأَرَضِينَ خَلَقَهَا قَبْلَ السَّمَاوَاتِ}}<ref>بحار الانوار، ج۵۷، ص۸۵ و ص۸۹.</ref>. روایاتی دیگر نیز نقل شده‌اند که بنابر آنها خلقت آسمان‌ها پیش از خلقت [[زمین]] بوده است<ref>بحار الانوار، ج۵۷، ص۲۲ و ص۱۶۹، ح۱۱۲. نیز ر.ک: نهج البلاغه، خطبه ۱.</ref>. احتمال دارد مراد روایاتی که خلقت زمین را مقدم دانسته‌اند، این باشد که خلقت به معنای تقدیر است؛ یعنی [[خدای متعال]] زمین را پیش از [[آسمان]] تقدیر کرد؛ زیرا علت غایی وجوداً متأخر است، اما تصوراً و ذهناً مقدم. احتمال دیگر آن است که از باب اهمیت باشد و نیز این احتمال هست که تنها ترتیب در ذکر باشد نه ترتیب در وقوع و [[واقعیت]] خارجی.
	نکته‌ای که [[شایسته]] است مذکور آید این است که در [[قرآن کریم]] و روایات، بارها عبارت «[[هفت آسمان]] به کار رفته است اما عبارت «هفت زمین» در [[قرآن]] نیست؛ هرچند در روایات هست؛ چنان‌که [[حضرت علی]]{{ع}} فرموده است: {{متن حدیث\|سُبْحَانَ رَبَّ السَّمَاوَاتِ السَّبْعِ وَ مَا فِيهِنَّ وَ رَبَّ الْأَرَضِينَ السَّبْعِ وَ مَا فِيهِنَّ}}<ref>سماهیجی، عبدالله، الصحیفة العلویة المبارکه، ص۱۱۵.</ref>. [[حقیقت]] هفت آسمان به صورت [[یقینی]] و [[قطعی]] برای ما روشن نیست و تنها چند احتمال درباره آن به [[ذهن]] می‌رسد. الف. مقصود از هفت آسمان کثرت آنها باشد؛ ب. هفت آسمان به معنای [[قمر]]، عطارد، [[زهره]]، [[شمس]]، مریخ، مشتری و زحل باشد؛ ج. تنها یک [[آسمان]]، آسمان [[دنیا]] است و شش آسمان دیگر مربوط به مجردات است؛ د. مراد فلک‌های مختلف است و شاید مقصود از عبارت {{متن حدیث\|وَ مَا فِيهِنَّ‌}} [=آن‌چه در [[آسمان‌ها]] است] فرشتگانی است که ساکن آسمان‌هایند و [[خطبه]] نخست [[نهج البلاغه]] به آن تصریح دارد. مقصود از هفت [[زمین]] نیز محتمل است «هفت اقلیم» باشد؛ زیرا در [[علم]] هیئت، نیم‌کره شمالی را بر اساس عرض جغرافیایی از عرض صفر تا عرض ۹۰ درجه به هفت قسمت تقسیم کرده‌اند. [[آیت‌الله]] شعرانی هفت زمین را به هفت اقلیم [[تفسیر]] کرده است<ref>رازی، ابو الفتوح، تفسیر ابو الفتوح رازی، ج۳، ص۲۸۶.</ref>.		نکته‌ای که [[شایسته]] است مذکور آید این است که در [[قرآن کریم]] و روایات، بارها عبارت «[[هفت آسمان]] به کار رفته است اما عبارت «هفت زمین» در [[قرآن]] نیست؛ هرچند در روایات هست؛ چنان‌که [[حضرت علی]]{{ع}} فرموده است: {{متن حدیث\|سُبْحَانَ رَبَّ السَّمَاوَاتِ السَّبْعِ وَ مَا فِيهِنَّ وَ رَبَّ الْأَرَضِينَ السَّبْعِ وَ مَا فِيهِنَّ}}<ref>سماهیجی، عبدالله، الصحیفة العلویة المبارکه، ص۱۱۵.</ref>. [[حقیقت]] هفت آسمان به صورت [[یقینی]] و [[قطعی]] برای ما روشن نیست و تنها چند احتمال درباره آن به [[ذهن]] می‌رسد. الف. مقصود از هفت آسمان کثرت آنها باشد؛ ب. هفت آسمان به معنای [[قمر]]، عطارد، [[زهره]]، [[شمس]]، مریخ، مشتری و زحل باشد؛ ج. تنها یک [[آسمان]]، آسمان [[دنیا]] است و شش آسمان دیگر مربوط به مجردات است؛ د. مراد فلک‌های مختلف است و شاید مقصود از عبارت {{متن حدیث\|وَ مَا فِيهِنَّ‌}} [آن‌چه در [[آسمان‌ها]] است] فرشتگانی است که ساکن آسمان‌هایند و [[خطبه]] نخست [[نهج البلاغه]] به آن تصریح دارد. مقصود از هفت [[زمین]] نیز محتمل است «هفت اقلیم» باشد؛ زیرا در [[علم]] هیئت، نیم‌کره شمالی را بر اساس عرض جغرافیایی از عرض صفر تا عرض ۹۰ درجه به هفت قسمت تقسیم کرده‌اند. [[آیت‌الله]] شعرانی هفت زمین را به هفت اقلیم [[تفسیر]] کرده است<ref>رازی، ابو الفتوح، تفسیر ابو الفتوح رازی، ج۳، ص۲۸۶.</ref>.

	[[احکام]] و اوصاف آسمان نیز موضوعی درخور [[اندیشه]] است. در [[قرآن کریم]] اوصافی برای آسمان آمده است که عبارتند از: دخان بودن، [[آراستن]]، استوا، چند لایه یا طباق بودن، رفیع بودن، بی‌ستون بودن، در حال گسترش بودن، سقف محفوظ بودن، بنا بودن و قرار داشتن کار هر آسمان در همان آسمان. اما [[امیرمؤمنان]]{{ع}} احکامی گوناگون برای آسمان بیان کرده است که به عنوان نمونه [[شایسته]] است این احکام را از [[خطبه ۹۱]] نهج البلاغه بیرون کشیم: [[منظم]] بودن آسمان‌ها، نبود شکاف، آسان بودن صعود و [[نزول فرشتگان]]، [[دود]] متراکم، [[حفظ]] هر جزء به وسیله جزء دیگر، حفظ آسمان‌ها به وسیله شهاب‌ها، [[تسلیم]] [[فرمان خدا]] بودن، [[آیه]] بودن [[خورشید و ماه]] و منظم بودن حرکت آنها، پدید آمدن شب و [[روز]] بر اثر حرکت‌ها، وجود [[ستارگان]] پرشمار و اینکه [[فلک]] هر آسمانی در آن جای گرفته است<ref>علاوه بر خطبه ۹۱ نهج البلاغه، ر.ک: نهج السعادة فی مستدرک نهج البلاغه، ج۲، ص۱۹۶، خطبه ۲۰۶.</ref>.		[[احکام]] و اوصاف آسمان نیز موضوعی درخور [[اندیشه]] است. در [[قرآن کریم]] اوصافی برای آسمان آمده است که عبارتند از: دخان بودن، [[آراستن]]، استوا، چند لایه یا طباق بودن، رفیع بودن، بی‌ستون بودن، در حال گسترش بودن، سقف محفوظ بودن، بنا بودن و قرار داشتن کار هر آسمان در همان آسمان. اما [[امیرمؤمنان]]{{ع}} احکامی گوناگون برای آسمان بیان کرده است که به عنوان نمونه [[شایسته]] است این احکام را از [[خطبه ۹۱]] نهج البلاغه بیرون کشیم: [[منظم]] بودن آسمان‌ها، نبود شکاف، آسان بودن صعود و [[نزول فرشتگان]]، [[دود]] متراکم، [[حفظ]] هر جزء به وسیله جزء دیگر، حفظ آسمان‌ها به وسیله شهاب‌ها، [[تسلیم]] [[فرمان خدا]] بودن، [[آیه]] بودن [[خورشید و ماه]] و منظم بودن حرکت آنها، پدید آمدن شب و [[روز]] بر اثر حرکت‌ها، وجود [[ستارگان]] پرشمار و اینکه [[فلک]] هر آسمانی در آن جای گرفته است<ref>علاوه بر خطبه ۹۱ نهج البلاغه، ر.ک: نهج السعادة فی مستدرک نهج البلاغه، ج۲، ص۱۹۶، خطبه ۲۰۶.</ref>.

Jaafari: /* منابع */

2023-06-01T09:32:35Z

منابع

@@ خط ۲۶: / خط ۲۶: @@
 == هدف‌داری [[خلقت جهان]] ==
 [[خداوند تبارک و تعالی]] [[جهان هستی]] را به نحو احسن و اکمل ترسیم نموده است و لذا هدفی بر وجود آن محقق است؛ زیرا [[خداوند]] به مقتضای [[حکمت]] و [[اصلح]] عمل می‌کند و نمی‌توان صفت حکمت را برای خداوند قائل بود و فعل او را [[بی‌هدف]] دانست. غالب [[فلاسفه]] معتقدند غایت و غرض فعل مطلق خداوند، تنها [[ذات الهی]] است و محال است خداوند تبارک و تعالی در ایجاد عالم هستی غیر از ذات خود و ظهور و تجلی آن هدفی داشته باشد<ref>[[بهروز محمدی منفرد|محمدی منفرد، بهروز]]، [[جهان‌شناسی اسلامی (مقاله)| مقاله «جهان‌شناسی اسلامی»]]، [[منظومه فکری امام خمینی (کتاب)|منظومه فکری امام خمینی]]، ص۲۰۷.</ref>.
 == منابع ==
@@ خط ۳۱: / خط ۵۶: @@
 # [[پرونده:000056.jpg|22px]] [[ابوالفضل روحی|روحی، ابوالفضل]]، [[جهان (مقاله)|جهان]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱۰ (کتاب)|'''دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱۰''']]
 # [[پرونده:1100618.jpg|22px]] [[بهروز محمدی منفرد|محمدی منفرد، بهروز]]، [[جهان‌شناسی اسلامی (مقاله)| مقاله «جهان‌شناسی اسلامی»]]، [[منظومه فکری امام خمینی (کتاب)|'''منظومه فکری امام خمینی''']]
 {{پایان منابع}}

Wasity: /* مقدمه */

2023-02-25T09:50:07Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۲۰
خط ۸:		خط ۸:
	مراد از هستی شناسی، علم به وجود است و جهان شناسی شامل شناخت عوالم هستی است. از آنجا که یکی از [[ادله]] [[اثبات ربوبیت خداوند]] بر [[بندگان]]، [[اثبات]] خالقیت اوست، این مسئله در [[آیات]] بسیاری آمده است. باید توجه داشت [[خداوند]] [[جهان هستی]] را به نحو احسن و اکمل ترسیم نموده است و لذا هدفی بر وجود آن محقق است.		مراد از هستی شناسی، علم به وجود است و جهان شناسی شامل شناخت عوالم هستی است. از آنجا که یکی از [[ادله]] [[اثبات ربوبیت خداوند]] بر [[بندگان]]، [[اثبات]] خالقیت اوست، این مسئله در [[آیات]] بسیاری آمده است. باید توجه داشت [[خداوند]] [[جهان هستی]] را به نحو احسن و اکمل ترسیم نموده است و لذا هدفی بر وجود آن محقق است.

	== ~~مقدمه~~ ==		== جایگاه شناخت جهان ==
	مراد از ~~[[هستی‌شناسی]]،~~ [[علم]] به وجود است به نحو کلی و از آن جهت که وجود است و امور [[عامه]] وجود، از جمله علت و معلول، حرکت و [[زمان]] و... را شامل می‌شود. جهان‌شناسی، شامل شناخت [[عوالم]] هستی از جمله جبروت، [[ملکوت]]، کیهان‌شناسی و [[عالم آخرت]] خواهد بود. جهان‌شناسی و شناخت عالم هستی دریچه‌ای به سوی شناخت [[ذات باری تعالی]] است. برای نمونه [[نظم]] و [[تدبیر]] به‌کار رفته در [[جهان]] و آثار [[افعال]] [[خداوند تبارک و تعالی]] حکایت از خالقی عالِم و [[مدبر]] می‌کند و او را به گونه شایسته می‌شناساند<ref>[[بهروز محمدی منفرد\|محمدی منفرد، بهروز]]، [[جهان‌شناسی اسلامی (مقاله)\| مقاله «جهان‌شناسی اسلامی»]]، [[منظومه فکری امام خمینی (کتاب)\|منظومه فکری امام خمینی]]، ص۲۰۵.</ref>.		{{اصلی\|هستی‌شناسی}}
			مراد از «هستی‌شناسی»، [[علم]] به وجود است به نحو کلی و از آن جهت که وجود است و امور [[عامه]] وجود، از جمله علت و معلول، حرکت و [[زمان]] و... را شامل می‌شود. جهان‌شناسی، شامل شناخت [[عوالم]] هستی از جمله جبروت، [[ملکوت]]، کیهان‌شناسی و [[عالم آخرت]] خواهد بود. جهان‌شناسی و شناخت عالم هستی دریچه‌ای به سوی شناخت [[ذات باری تعالی]] است. برای نمونه [[نظم]] و [[تدبیر]] به‌کار رفته در [[جهان]] و آثار [[افعال]] [[خداوند تبارک و تعالی]] حکایت از خالقی عالِم و [[مدبر]] می‌کند و او را به گونه شایسته می‌شناساند<ref>[[بهروز محمدی منفرد\|محمدی منفرد، بهروز]]، [[جهان‌شناسی اسلامی (مقاله)\| مقاله «جهان‌شناسی اسلامی»]]، [[منظومه فکری امام خمینی (کتاب)\|منظومه فکری امام خمینی]]، ص۲۰۵.</ref>.

	== شناخت جهان هستی ==		== شناخت جهان هستی ==

Bahmani در ‏۲۵ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۱۲

2023-02-25T09:12:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۴۲
خط ۵:		خط ۵:
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

			مراد از هستی شناسی، علم به وجود است و جهان شناسی شامل شناخت عوالم هستی است. از آنجا که یکی از [[ادله]] [[اثبات ربوبیت خداوند]] بر [[بندگان]]، [[اثبات]] خالقیت اوست، این مسئله در [[آیات]] بسیاری آمده است. باید توجه داشت [[خداوند]] [[جهان هستی]] را به نحو احسن و اکمل ترسیم نموده است و لذا هدفی بر وجود آن محقق است.

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	مراد از [[هستی‌شناسی]]، [[علم]] به وجود است به نحو کلی و از آن جهت که وجود است و امور [[عامه]] وجود، از جمله علت و معلول، حرکت و [[زمان]] و... را شامل می‌شود. جهان‌شناسی، شامل شناخت [[عوالم]] هستی از جمله جبروت، [[ملکوت]]، کیهان‌شناسی و [[عالم آخرت]] خواهد بود. جهان‌شناسی و شناخت عالم هستی دریچه‌ای به سوی شناخت [[ذات باری تعالی]] است. برای نمونه [[نظم]] و [[تدبیر]] به‌کار رفته در [[جهان]] و آثار [[افعال]] [[خداوند تبارک و تعالی]] حکایت از خالقی عالِم و [[مدبر]] می‌کند و او را به گونه [[شایسته]] می‌شناساند<ref>[[بهروز محمدی منفرد\|محمدی منفرد، بهروز]]، [[جهان‌شناسی اسلامی (مقاله)\| مقاله «جهان‌شناسی اسلامی»]]، [[منظومه فکری امام خمینی (کتاب)\|منظومه فکری امام خمینی]]، ص۲۰۵.</ref>.		مراد از [[هستی‌شناسی]]، [[علم]] به وجود است به نحو کلی و از آن جهت که وجود است و امور [[عامه]] وجود، از جمله علت و معلول، حرکت و [[زمان]] و... را شامل می‌شود. جهان‌شناسی، شامل شناخت [[عوالم]] هستی از جمله جبروت، [[ملکوت]]، کیهان‌شناسی و [[عالم آخرت]] خواهد بود. جهان‌شناسی و شناخت عالم هستی دریچه‌ای به سوی شناخت [[ذات باری تعالی]] است. برای نمونه [[نظم]] و [[تدبیر]] به‌کار رفته در [[جهان]] و آثار [[افعال]] [[خداوند تبارک و تعالی]] حکایت از خالقی عالِم و [[مدبر]] می‌کند و او را به گونه شایسته می‌شناساند<ref>[[بهروز محمدی منفرد\|محمدی منفرد، بهروز]]، [[جهان‌شناسی اسلامی (مقاله)\| مقاله «جهان‌شناسی اسلامی»]]، [[منظومه فکری امام خمینی (کتاب)\|منظومه فکری امام خمینی]]، ص۲۰۵.</ref>.

	== شناخت جهان هستی ==		== شناخت جهان هستی ==

Wasity: /* آفرینش در قرآن */

2023-02-25T08:57:13Z

آفرینش در قرآن

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۲۷
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	[[حقیقت]] آن است که وجود [[انسان]]، عصاره تمام عالَم و تمام موجودات است و وجودش به‌مثابه نقشه کوچکی است که از روی نقشه بزرگ عالم کبیر برداشته شده است و لذا {{متن حدیث\|من عرف نفسه فقد عرف ربه}}. هرکس خود را خوب بشناسد علت هستی و عالم هستی را نیز خوب می‌شناسد<ref>امام خمینی، تقریرات فلسفه، ج۳، ص۳۰۴.</ref>.<ref>[[بهروز محمدی منفرد\|محمدی منفرد، بهروز]]، [[جهان‌شناسی اسلامی (مقاله)\| مقاله «جهان‌شناسی اسلامی»]]، [[منظومه فکری امام خمینی (کتاب)\|منظومه فکری امام خمینی]]، ص۲۰۶.</ref>		[[حقیقت]] آن است که وجود [[انسان]]، عصاره تمام عالَم و تمام موجودات است و وجودش به‌مثابه نقشه کوچکی است که از روی نقشه بزرگ عالم کبیر برداشته شده است و لذا {{متن حدیث\|من عرف نفسه فقد عرف ربه}}. هرکس خود را خوب بشناسد علت هستی و عالم هستی را نیز خوب می‌شناسد<ref>امام خمینی، تقریرات فلسفه، ج۳، ص۳۰۴.</ref>.<ref>[[بهروز محمدی منفرد\|محمدی منفرد، بهروز]]، [[جهان‌شناسی اسلامی (مقاله)\| مقاله «جهان‌شناسی اسلامی»]]، [[منظومه فکری امام خمینی (کتاب)\|منظومه فکری امام خمینی]]، ص۲۰۶.</ref>

	== آفرینش در قرآن ==		== دیدگاه قرآنی ==
			{{اصلی\|آفرینش در قرآن}}
	در [[قرآن]] [[آفرینش]] در قالب تعابیر "خَلْق" (آفریدن)، "فَطْر" (پدید آوردن)، "إنشاء" (احداث کردن)، "إبداء" و "بَدْء" (نخستین بار به عمل آوردن)، "جَعْل" (قرار دادن)، "[[تکوین]]" (به وجود آوردن) مطرح شده است. درباره [[آفرینش]] پدیده‌های خاص مانند [[آفرینش آسمان]] و [[زمین]] یا [[انسان]] نیز واژگان دیگری مانند "بَنی"، "صَوَّرَ"، یا "سَوّی" به کار رفته است<ref>برای توضیح بیشتر ر. ک: آفرینش و رستاخیز، ص ۱۴-۱۵.</ref>.		در [[قرآن]] [[آفرینش]] در قالب تعابیر "خَلْق" (آفریدن)، "فَطْر" (پدید آوردن)، "إنشاء" (احداث کردن)، "إبداء" و "بَدْء" (نخستین بار به عمل آوردن)، "جَعْل" (قرار دادن)، "[[تکوین]]" (به وجود آوردن) مطرح شده است. درباره [[آفرینش]] پدیده‌های خاص مانند [[آفرینش آسمان]] و [[زمین]] یا [[انسان]] نیز واژگان دیگری مانند "بَنی"، "صَوَّرَ"، یا "سَوّی" به کار رفته است<ref>برای توضیح بیشتر ر. ک: آفرینش و رستاخیز، ص ۱۴-۱۵.</ref>.

Bahmani در ‏۲۵ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۵۴

2023-02-25T08:54:12Z

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۱۹ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۲۶

2022-12-19T07:26:19Z

نمایش تغییرات

Wasity: جایگزینی متن - 'احداث' به 'احداث'

2022-09-26T17:55:03Z

جایگزینی متن - 'احداث' به 'احداث'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۱:۲۵
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* در [[قرآن]] [[آفرینش]] در قالب تعابیر "خَلْق" (آفریدن)، "فَطْر" (پدید آوردن)، "إنشاء" ([[احداث]] کردن)، "إبداء" و "بَدْء" (نخستین بار به عمل آوردن)، "جَعْل" (قرار دادن)، "[[تکوین]]" (به وجود آوردن) مطرح شده است.		* در [[قرآن]] [[آفرینش]] در قالب تعابیر "خَلْق" (آفریدن)، "فَطْر" (پدید آوردن)، "إنشاء" (احداث کردن)، "إبداء" و "بَدْء" (نخستین بار به عمل آوردن)، "جَعْل" (قرار دادن)، "[[تکوین]]" (به وجود آوردن) مطرح شده است.
	* درباره [[آفرینش]] پدیده‌های خاص مانند [[آفرینش آسمان]] و [[زمین]] یا [[انسان]] نیز واژگان دیگری مانند "بَنی"، "صَوَّرَ"، یا "سَوّی" به کار رفته است<ref>برای توضیح بیشتر ر. ک: آفرینش و رستاخیز، ص ۱۴-۱۵.</ref>.		* درباره [[آفرینش]] پدیده‌های خاص مانند [[آفرینش آسمان]] و [[زمین]] یا [[انسان]] نیز واژگان دیگری مانند "بَنی"، "صَوَّرَ"، یا "سَوّی" به کار رفته است<ref>برای توضیح بیشتر ر. ک: آفرینش و رستاخیز، ص ۱۴-۱۵.</ref>.
	* از آنجا که یکی از [[ادله]] [[اثبات ربوبیت خداوند]] بر [[بندگان]]، [[اثبات]] [[خالقیت]] اوست، این مسئله در [[آیات]] بسیاری به شکل [[اثبات]] [[خالقیت]] [[خدا]]: {{متن قرآن\| وَخَلَقَ كُلَّ شَيْءٍ }}<ref>«و همه چیز را آفریده است» سوره انعام، آیه ۱۰۱.</ref> یا نفی [[خالقیت]] غیر [[خدا]]: {{متن قرآن\|قُلْ مَنْ رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ قُلِ اللَّهُ قُلْ أَفَاتَّخَذْتُمْ مِنْ دُونِهِ أَوْلِيَاءَ لَا يَمْلِكُونَ لِأَنْفُسِهِمْ نَفْعًا وَلَا ضَرًّا قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الْأَعْمَى وَالْبَصِيرُ أَمْ هَلْ تَسْتَوِي الظُّلُمَاتُ وَالنُّورُ أَمْ جَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكَاءَ خَلَقُوا كَخَلْقِهِ فَتَشَابَهَ الْخَلْقُ عَلَيْهِمْ قُلِ اللَّهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَهُوَ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ}}<ref>«بگو: پروردگار آسمان‌ها و زمین کیست؟ بگو: خداوند؛ بگو: آیا در برابر او سرورانی گزیده‌اید که هیچ سود و زیانی برای خویش در اختیار ندارند؟ بگو: آیا نابینا و بینا برابر است؟ یا تیرگی‌ها با روشنایی برابرند؟ یا برای خداوند شریک‌هایی تراشیده‌اند که همانند آفرینش او را آفریده‌اند بنابراین (این دو) آفرینش بر آنان مشتبه شده است؟ بگو خداوند آفریننده هر چیز است و اوست که یگانه دادفرماست» سوره رعد، آیه ۱۶.</ref> آمده است.		* از آنجا که یکی از [[ادله]] [[اثبات ربوبیت خداوند]] بر [[بندگان]]، [[اثبات]] [[خالقیت]] اوست، این مسئله در [[آیات]] بسیاری به شکل [[اثبات]] [[خالقیت]] [[خدا]]: {{متن قرآن\| وَخَلَقَ كُلَّ شَيْءٍ }}<ref>«و همه چیز را آفریده است» سوره انعام، آیه ۱۰۱.</ref> یا نفی [[خالقیت]] غیر [[خدا]]: {{متن قرآن\|قُلْ مَنْ رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ قُلِ اللَّهُ قُلْ أَفَاتَّخَذْتُمْ مِنْ دُونِهِ أَوْلِيَاءَ لَا يَمْلِكُونَ لِأَنْفُسِهِمْ نَفْعًا وَلَا ضَرًّا قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الْأَعْمَى وَالْبَصِيرُ أَمْ هَلْ تَسْتَوِي الظُّلُمَاتُ وَالنُّورُ أَمْ جَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكَاءَ خَلَقُوا كَخَلْقِهِ فَتَشَابَهَ الْخَلْقُ عَلَيْهِمْ قُلِ اللَّهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَهُوَ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ}}<ref>«بگو: پروردگار آسمان‌ها و زمین کیست؟ بگو: خداوند؛ بگو: آیا در برابر او سرورانی گزیده‌اید که هیچ سود و زیانی برای خویش در اختیار ندارند؟ بگو: آیا نابینا و بینا برابر است؟ یا تیرگی‌ها با روشنایی برابرند؟ یا برای خداوند شریک‌هایی تراشیده‌اند که همانند آفرینش او را آفریده‌اند بنابراین (این دو) آفرینش بر آنان مشتبه شده است؟ بگو خداوند آفریننده هر چیز است و اوست که یگانه دادفرماست» سوره رعد، آیه ۱۶.</ref> آمده است.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-08-24T06:56:42Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T03:50:13Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۲۰
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:آفرینش]]		[[رده:آفرینش]]