آمنه بنت وهب در تاریخ اسلامی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* اوّلین سفر نبی اکرم{{صل}} با عمویش به شام‌ */

2026-04-18T09:20:24Z

اوّلین سفر نبی اکرم{{صل}} با عمویش به شام‌

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۵۰
خط ۱۳۶:		خط ۱۳۶:
	سپس گفت: ای مرد. هر چه زودتر این پسر را به وطنش بازگردان. اگر می‌دانستی که او در [[سرزمین]] ما چقدر [[دشمن]] دارد، هرگز او را به اینجا نمی‌آوردی.		سپس گفت: ای مرد. هر چه زودتر این پسر را به وطنش بازگردان. اگر می‌دانستی که او در [[سرزمین]] ما چقدر [[دشمن]] دارد، هرگز او را به اینجا نمی‌آوردی.

	سپس با سندی از یعلی بن سیابه<ref>در إکمال الدین آمده است که یعلی النسابة و صحیح همان است که در [[مناقب~~]] [[~~آل ابی طالب]] آمده است «ج ۱، ص۴۰».</ref> نقل می‌کند: در سالی که [[رسول الله]]{{صل}} به [[شام]] رفت، [[خالد بن أسید]] بن ابی العاص و طلیق بن [[ابی سفیان]] بن امیه نیز به همراه قافله بودند. آنها نقل می‌کنند که وقتی به وسط [[بازار]] بصری رسیدیم، افرادی به ما گفتند که به همراه ما به کنیسه بزرگ بیایید. ما با آنها رفتیم تا به کنیسه بسیار بزرگی وارد شدیم. بزرگشان در وسط نشسته بود و در حالی که شاگردانش دور او را گرفته بودند و به کتاب بزرگی که در مقابلش باز بود، نگاه می‌کرد. پس از ورود ما سرش را بالا گرفت و گاهی به ما نگاه می‌کرد و گاهی به کتاب می‌نگریست. سپس به اصحابش گفت: کاری نکردید، آن شخصی را که می‌خواستم، نیاورده‌اید؟ مطمئنم که او الان در این [[شهر]] است!		سپس با سندی از یعلی بن سیابه<ref>در إکمال الدین آمده است که یعلی النسابة و صحیح همان است که در مناقب آل ابی طالب آمده است «ج ۱، ص۴۰».</ref> نقل می‌کند: در سالی که [[رسول الله]]{{صل}} به [[شام]] رفت، [[خالد بن أسید]] بن ابی العاص و طلیق بن [[ابی سفیان]] بن امیه نیز به همراه قافله بودند. آنها نقل می‌کنند که وقتی به وسط [[بازار]] بصری رسیدیم، افرادی به ما گفتند که به همراه ما به کنیسه بزرگ بیایید. ما با آنها رفتیم تا به کنیسه بسیار بزرگی وارد شدیم. بزرگشان در وسط نشسته بود و در حالی که شاگردانش دور او را گرفته بودند و به کتاب بزرگی که در مقابلش باز بود، نگاه می‌کرد. پس از ورود ما سرش را بالا گرفت و گاهی به ما نگاه می‌کرد و گاهی به کتاب می‌نگریست. سپس به اصحابش گفت: کاری نکردید، آن شخصی را که می‌خواستم، نیاورده‌اید؟ مطمئنم که او الان در این [[شهر]] است!

	سپس به ما گفت: شما چه کسانی هستید؟ گفتیم: افرادی از [[قریش]]، گفت: از کدام طایفه قریش؟ گفتیم: از [[بنی عبد شمس]]. گفت: آیا افراد دیگری هم با شما هستند؟		سپس به ما گفت: شما چه کسانی هستید؟ گفتیم: افرادی از [[قریش]]، گفت: از کدام طایفه قریش؟ گفتیم: از [[بنی عبد شمس]]. گفت: آیا افراد دیگری هم با شما هستند؟

Bahmani در ‏۱۸ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۱۹

2026-04-18T09:19:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۴۹
خط ۴۴:		خط ۴۴:
	# ابویوسف می‌گوید: از [[ابوحنیفه]] پرسیدم: خبری از [[پیامبر]] برای ما نقل می‌شود که مخالف قیاس ماست؛ چه کنیم؟ گفت: اگر خبر افراد ثقه نقل کنند، به خبر عمل می‌کنیم. همه [[اصحاب]] ثقه‌اند؛ مگر ابوهریره و [[انس بن مالک]]<ref>شرح نهج‌البلاغه ابن ابی الحدید، ج۴، ص۳۶۰.</ref>.		# ابویوسف می‌گوید: از [[ابوحنیفه]] پرسیدم: خبری از [[پیامبر]] برای ما نقل می‌شود که مخالف قیاس ماست؛ چه کنیم؟ گفت: اگر خبر افراد ثقه نقل کنند، به خبر عمل می‌کنیم. همه [[اصحاب]] ثقه‌اند؛ مگر ابوهریره و [[انس بن مالک]]<ref>شرح نهج‌البلاغه ابن ابی الحدید، ج۴، ص۳۶۰.</ref>.

	با توجه به نظر بزرگان اهل سنت درباره وثاقت ابوهریره، نمی‌شود به روایات او [[اطمینان]] کرد<ref>حیدر مظفری ورسی\|مظفری ورسی، ~~حیدر،~~ مادران چهارده معصوم (کتاب)\|مادران چهارده معصوم ص۲۸.</ref>.		با توجه به نظر بزرگان اهل سنت درباره وثاقت ابوهریره، نمی‌شود به روایات او [[اطمینان]] کرد<ref>[[حیدر مظفری ورسی\|مظفری ورسی، حیدر]]، [[مادران چهارده معصوم (کتاب)\|مادران چهارده معصوم]]، ص۲۸.</ref>.

	==== بزرگان اهل سنت و [[اعتقاد]] به [[طهارت]] [[خاندان پیامبر]] ====		==== بزرگان اهل سنت و [[اعتقاد]] به [[طهارت]] [[خاندان پیامبر]] ====
خط ۵۴:		خط ۵۴:

	== سرگذشت عبدالله و [[آمنه]] ==		== سرگذشت عبدالله و [[آمنه]] ==
	عبدالله و آمنه [[خویشاوند]] بودند و در یک محله [[زندگی]] می‌کردند<ref>اسدالغابه، ج۱، ص۱۳.</ref>. آنان در کودکی هر [[روز]] همدیگر را می‌دیدند. آمنه پس از رسیدن به سن [[بلوغ]]، سعی می‌کرد در [[خانه]] بماند و به کوچه و [[بازار]] نرود تا چشم نامحرم به او نیفتد؛ تا این که [[خواست خداوند]] چنین شد که این دو [[جوان]] [[پاک]] و [[عفیف]]، [[عقد]] [[ازدواج]] بستند، تا در زیر یک سقف و در کنار هم، پایه‌های [[معنویت]] و [[توحید]] را پایه‌ریزی نمایند<ref>آمنه مادر پیامبر اسلام{{صل}}، ص۷۲.</ref>.<ref>حیدر مظفری ورسی\|مظفری ورسی، ~~حیدر،~~ مادران چهارده معصوم (کتاب)\|مادران چهارده معصوم ص۳۰.</ref>		عبدالله و آمنه [[خویشاوند]] بودند و در یک محله [[زندگی]] می‌کردند<ref>اسدالغابه، ج۱، ص۱۳.</ref>. آنان در کودکی هر [[روز]] همدیگر را می‌دیدند. آمنه پس از رسیدن به سن [[بلوغ]]، سعی می‌کرد در [[خانه]] بماند و به کوچه و [[بازار]] نرود تا چشم نامحرم به او نیفتد؛ تا این که [[خواست خداوند]] چنین شد که این دو [[جوان]] [[پاک]] و [[عفیف]]، [[عقد]] [[ازدواج]] بستند، تا در زیر یک سقف و در کنار هم، پایه‌های [[معنویت]] و [[توحید]] را پایه‌ریزی نمایند<ref>آمنه مادر پیامبر اسلام{{صل}}، ص۷۲.</ref>.<ref>[[حیدر مظفری ورسی\|مظفری ورسی، حیدر]]، [[مادران چهارده معصوم (کتاب)\|مادران چهارده معصوم]]، ص۳۰.</ref>

	== زمینه ازدواج ==		== زمینه ازدواج ==
خط ۹۴:		خط ۹۴:
	در منابع تاریخی آمده است: «هنگامی که آمنه حامله شد، در خواب دید کسی می‌گوید: همانا به بهترین مردمان حامله شده‌ای»<ref>بحارالانوار، ج۱۵، ص۱۰۸.</ref>. در [[روایت]] دیگری آمده است: «آمنه گفت: شش ماه پس از حاملگی، در خواب دیدم گوینده‌ای می‌گوید: ای آمنه! تو به بهترین مردمان حامله شدی»<ref>السیرة الحلبیة، ج۱، ص۴۶.</ref>.		در منابع تاریخی آمده است: «هنگامی که آمنه حامله شد، در خواب دید کسی می‌گوید: همانا به بهترین مردمان حامله شده‌ای»<ref>بحارالانوار، ج۱۵، ص۱۰۸.</ref>. در [[روایت]] دیگری آمده است: «آمنه گفت: شش ماه پس از حاملگی، در خواب دیدم گوینده‌ای می‌گوید: ای آمنه! تو به بهترین مردمان حامله شدی»<ref>السیرة الحلبیة، ج۱، ص۴۶.</ref>.

	نیز آمده است: آمنه، دختر وهب، مادر [[رسول]] خدام{{صل}} گفت: پس از آنکه به [[رسول خدا]]{{صل}} باردار شدم، به من گفته شد: همانا تو به [[سرور]] این [[امت]] باردار شده‌ای. هرگاه او تولد یافت، بگو: او را از [[شر]] هر حسودی به [[خدای یگانه]] می‌سپارم. هنگامی که حامله بودم، نوری از من جدا شد که در میان آن، قصرهای [[شهر]] بُصری را در [[شام]] دیدم<ref>السیرة النبویة، ج۱، ص۱۰۴.</ref>.<ref>حیدر مظفری ورسی\|مظفری ورسی، ~~حیدر،~~ مادران چهارده معصوم (کتاب)\|مادران چهارده معصوم ص۳۵.</ref>		نیز آمده است: آمنه، دختر وهب، مادر [[رسول]] خدام{{صل}} گفت: پس از آنکه به [[رسول خدا]]{{صل}} باردار شدم، به من گفته شد: همانا تو به [[سرور]] این [[امت]] باردار شده‌ای. هرگاه او تولد یافت، بگو: او را از [[شر]] هر حسودی به [[خدای یگانه]] می‌سپارم. هنگامی که حامله بودم، نوری از من جدا شد که در میان آن، قصرهای [[شهر]] بُصری را در [[شام]] دیدم<ref>السیرة النبویة، ج۱، ص۱۰۴.</ref>.<ref>[[حیدر مظفری ورسی\|مظفری ورسی، حیدر]]، [[مادران چهارده معصوم (کتاب)\|مادران چهارده معصوم]]، ص۳۵.</ref>

	== [[سفر]] عبدالله به شام ==		== [[سفر]] عبدالله به شام ==
خط ۲۱۵:		خط ۲۱۵:

	== [[بشارت]] [[آمنه]] به [[عبدالمطلب]] ==		== [[بشارت]] [[آمنه]] به [[عبدالمطلب]] ==
	آمنه، [[امانت]] عظیم [[الهی]] را به [[دنیا]] آورد. [[قلب]] آمنه که از [[مرگ]] شوهر جوانش زخمی بود، با تولد فرزندش التیام یافت و دریچه‌ای دیگر از [[امید]] به رویش باز شد. دلش آرام گرفت و به [[شکر خدا]] پرداخت. جای عبدالله پر شد و نام عبدالله با تولد فرزندش بر سر زبان‌ها افتاد. نوزاد آمنه نام عبدالله را تا [[قیامت]] باقی گذاشت. آمنه کسی را نزد عبدالمطلب فرستاد تا به او مژده دهد که نوه‌اش به دنیا آمده است. عبدالمطلب سراسیمه به [[منزل]] آمنه آمد. آمنه آن چه را در دوران حمل درباره نوزادش شنیده و آن چه هنگام وضع حمل به چشم خود دیده بود، برای عبدالمطلب بیان کرد. عبدالمطلب، نوزاد را در دست گرفت و به درون [[کعبه]] آورد و [[خداوند]] را به سبب این [[هدیه]] آسمانی، [[شکر]] گزارد؛ سپس او را نزد مادرش بازگرداند<ref>السیرة النبویة، ص۱۰۵؛ العدد القویه رضی الدین، ص۱۱۸؛ امالی صدوق، ص۲۸۶.</ref>.<ref>حیدر مظفری ورسی\|مظفری ورسی، ~~حیدر،~~ مادران چهارده معصوم (کتاب)\|مادران چهارده معصوم ص۴۰.</ref>		آمنه، [[امانت]] عظیم [[الهی]] را به [[دنیا]] آورد. [[قلب]] آمنه که از [[مرگ]] شوهر جوانش زخمی بود، با تولد فرزندش التیام یافت و دریچه‌ای دیگر از [[امید]] به رویش باز شد. دلش آرام گرفت و به [[شکر خدا]] پرداخت. جای عبدالله پر شد و نام عبدالله با تولد فرزندش بر سر زبان‌ها افتاد. نوزاد آمنه نام عبدالله را تا [[قیامت]] باقی گذاشت. آمنه کسی را نزد عبدالمطلب فرستاد تا به او مژده دهد که نوه‌اش به دنیا آمده است. عبدالمطلب سراسیمه به [[منزل]] آمنه آمد. آمنه آن چه را در دوران حمل درباره نوزادش شنیده و آن چه هنگام وضع حمل به چشم خود دیده بود، برای عبدالمطلب بیان کرد. عبدالمطلب، نوزاد را در دست گرفت و به درون [[کعبه]] آورد و [[خداوند]] را به سبب این [[هدیه]] آسمانی، [[شکر]] گزارد؛ سپس او را نزد مادرش بازگرداند<ref>السیرة النبویة، ص۱۰۵؛ العدد القویه رضی الدین، ص۱۱۸؛ امالی صدوق، ص۲۸۶.</ref>.<ref>[[حیدر مظفری ورسی\|مظفری ورسی، حیدر]]، [[مادران چهارده معصوم (کتاب)\|مادران چهارده معصوم]]، ص۴۰.</ref>

	== [[سفر]] آمنه برای [[زیارت قبر]] عبدالله ==		== [[سفر]] آمنه برای [[زیارت قبر]] عبدالله ==
خط ۲۳۶:		خط ۲۳۶:

	== رحلت و زیارتگاه ==		== رحلت و زیارتگاه ==
	آمنه فرزند شش ساله خود را تنها گذاشت و به سوی [[معبود]] خود شتافت. پس از [[وفات]] آمنه، [[ام ایمن]] با کمک [[حضرت محمد]]{{صل}} و تعدادی از اهالی «[[ابواء]]» - بنا بر روایتی، با کمک تعدادی رهگذر - آمنه را در «ابواء» به خاک سپرد<ref>تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۱۰؛ تاریخ پیامبر اسلام{{صل}}، ص۲۱.</ref> و همراه فرزند آمنه، رهسپار [[مکه]] شد<ref>حیدر مظفری ورسی\|مظفری ورسی، ~~حیدر،~~ مادران چهارده معصوم (کتاب)\|مادران چهارده معصوم ص۴۳.</ref>.		آمنه فرزند شش ساله خود را تنها گذاشت و به سوی [[معبود]] خود شتافت. پس از [[وفات]] آمنه، [[ام ایمن]] با کمک [[حضرت محمد]]{{صل}} و تعدادی از اهالی «[[ابواء]]» - بنا بر روایتی، با کمک تعدادی رهگذر - آمنه را در «ابواء» به خاک سپرد<ref>تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۱۰؛ تاریخ پیامبر اسلام{{صل}}، ص۲۱.</ref> و همراه فرزند آمنه، رهسپار [[مکه]] شد<ref>[[حیدر مظفری ورسی\|مظفری ورسی، حیدر]]، [[مادران چهارده معصوم (کتاب)\|مادران چهارده معصوم]]، ص۴۳.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۲۴۵:		خط ۲۴۵:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}


	[[رده:مادران پیامبران]]		[[رده:مادران پیامبران]]
	[[رده:نیاکان پیامبر خاتم]]		[[رده:نیاکان پیامبر خاتم]]

Bahmani در ‏۱۸ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۱۸

2026-04-18T09:18:10Z

نمایش تغییرات

Msadeq: /* سفر عبدالله به شام */

2026-02-03T09:35:46Z

سفر عبدالله به شام

نمایش تغییرات

Bahmani: /* بیماری آمنه */

2024-11-02T07:22:31Z

بیماری آمنه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۵۲
خط ۱۴۲:		خط ۱۴۲:

	== [[بیماری]] آمنه ==		== [[بیماری]] آمنه ==
	چند [[روز]] بعد، آمنه همراه محمد و [[ام ایمن]]، مدینه را به قصد مکه ترک کرد. او در بین راه، در منطقه «[[ابواء]]» [[بیمار]] شد. بیماری او به قدری شدید بود که [[قدرت]] [[حرکت]] نداشت. ام ایمن و محمد، به نوبت از او [[پرستاری]] می‌کردند. [[حال]] آمنه لحظه به لحظه بدتر می‌شد. دستان کوچک فرزند را در دست گرفت. [[خیره]] خیره به چهره [[زیبا]] و [[دوست]] داشتنی او نگاه کرد و چنین سرود: {{عربی\|ان صح ما ابصرت في المنام فانت مبعوث إلى الانام تبعث في الحل و الحرام من عند ذي الجلال و الإكرام تبعث بالتوحيد و الإسلام دين ابيك البر ابراهام فالله انهاك عن الأصنام أن لا تواليها مع الأقوام}}<ref>حاشیة السیرة الحلبیة، ج۱، ص۵۷؛ خصائص فاطمیه{{س}}، ص۲۰۲. </ref>		چند [[روز]] بعد، آمنه همراه محمد و [[ام ایمن]]، مدینه را به قصد مکه ترک کرد. او در بین راه، در منطقه «[[ابواء]]» [[بیمار]] شد. بیماری او به قدری شدید بود که [[قدرت]] حرکت نداشت. ام ایمن و محمد، به نوبت از او پرستاری می‌کردند. حال آمنه لحظه به لحظه بدتر می‌شد. دستان کوچک فرزند را در دست گرفت. [[خیره]] خیره به چهره [[زیبا]] و [[دوست]] داشتنی او نگاه کرد و چنین سرود: {{عربی\|ان صح ما ابصرت في المنام فانت مبعوث إلى الانام تبعث في الحل و الحرام من عند ذي الجلال و الإكرام تبعث بالتوحيد و الإسلام دين ابيك البر ابراهام فالله انهاك عن الأصنام أن لا تواليها مع الأقوام}}<ref>حاشیة السیرة الحلبیة، ج۱، ص۵۷؛ خصائص فاطمیه{{س}}، ص۲۰۲. </ref>

	فرزندم! اگر آن رؤیایی که من در عالم [[خواب]] دیدم راست باشد، تو برگزیده می‌شوی به سوی همه [[مردم]]. برگزیده می‌شوی در منطقه [[حرم]] و حل ([[رسالت]] تو به منطقه خاصی محدود نیست؛ بلکه جهانی است) از طرف [[خداوند]]. برگزیده می‌شوی به [[توحید]] و [[اسلام]] که همان [[دین]] پدر موحدت، ابراهیم است. فرزندم! خداوند تو را از [[بت‌پرستی]] [[نهی]] نمود. مبادا همراه دیگران نزدیک [[بت]] شوی.		فرزندم! اگر آن رؤیایی که من در عالم [[خواب]] دیدم راست باشد، تو برگزیده می‌شوی به سوی همه [[مردم]]. برگزیده می‌شوی در منطقه [[حرم]] و حل ([[رسالت]] تو به منطقه خاصی محدود نیست؛ بلکه جهانی است) از طرف [[خداوند]]. برگزیده می‌شوی به [[توحید]] و [[اسلام]] که همان [[دین]] پدر موحدت، ابراهیم است. فرزندم! خداوند تو را از [[بت‌پرستی]] [[نهی]] نمود. مبادا همراه دیگران نزدیک [[بت]] شوی.

Bahmani: /* رحلت و زیارتگاه */

2024-11-02T07:22:13Z

رحلت و زیارتگاه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۵۲
خط ۱۵۰:		خط ۱۵۰:
	اگر در این سخنان دقت شود، [[ایمان]] آمنه به [[معاد]]، [[آینده]] فرزند و [[بعثت]] او نمایان می‌شود. او در فضای [[جاهلیت]] [[زندگی]] می‌کرد؛ ولی روش ابراهیمی داشت؛ زیرا به فرزندش گفت: تو راه ابراهیم را طی می‌کنی و دین او را زنده می‌گردانی<ref>[[حیدر مظفری ورسی\|مظفری ورسی، حیدر]]، [[مادران چهارده معصوم (کتاب)\|مادران چهارده معصوم]] ص۴۱.</ref>.		اگر در این سخنان دقت شود، [[ایمان]] آمنه به [[معاد]]، [[آینده]] فرزند و [[بعثت]] او نمایان می‌شود. او در فضای [[جاهلیت]] [[زندگی]] می‌کرد؛ ولی روش ابراهیمی داشت؛ زیرا به فرزندش گفت: تو راه ابراهیم را طی می‌کنی و دین او را زنده می‌گردانی<ref>[[حیدر مظفری ورسی\|مظفری ورسی، حیدر]]، [[مادران چهارده معصوم (کتاب)\|مادران چهارده معصوم]] ص۴۱.</ref>.

	== [[رحلت]] و [[زیارتگاه]] ==		== رحلت و زیارتگاه ==
	آمنه فرزند شش ساله خود را تنها گذاشت و به سوی [[معبود]] خود شتافت. پس از [[وفات]] آمنه، [[ام ایمن]] با کمک [[حضرت محمد]]{{صل}} و تعدادی از اهالی «[[ابواء]]» - بنا بر روایتی، با کمک تعدادی رهگذر - آمنه را در «ابواء» به خاک سپرد<ref>تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۱۰؛ تاریخ پیامبر اسلام{{صل}}، ص۲۱.</ref> و همراه فرزند آمنه، رهسپار [[مکه]] شد<ref>حیدر مظفری ورسی\|مظفری ورسی، حیدر، مادران چهارده معصوم (کتاب)\|مادران چهارده معصوم ص۴۳.</ref>.		آمنه فرزند شش ساله خود را تنها گذاشت و به سوی [[معبود]] خود شتافت. پس از [[وفات]] آمنه، [[ام ایمن]] با کمک [[حضرت محمد]]{{صل}} و تعدادی از اهالی «[[ابواء]]» - بنا بر روایتی، با کمک تعدادی رهگذر - آمنه را در «ابواء» به خاک سپرد<ref>تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۱۰؛ تاریخ پیامبر اسلام{{صل}}، ص۲۱.</ref> و همراه فرزند آمنه، رهسپار [[مکه]] شد<ref>حیدر مظفری ورسی\|مظفری ورسی، حیدر، مادران چهارده معصوم (کتاب)\|مادران چهارده معصوم ص۴۳.</ref>.

Bahmani: /* مراسم خواستگاری */

2024-11-02T07:21:53Z

مراسم خواستگاری

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۵۱
خط ۷۷:		خط ۷۷:
	فاطمه به خانه بازگشت و به عبدالله گفت: فرزندم! در میان دختران [[عرب]] هرگز دختری مانند آمنه نیست. من او را پسندیدم و [[خداوند]] این نور تو را غیر از آمنه به کسی دیگر نخواهد داد<ref>بحارالانوار، ج۱۵، ص۹۹.</ref>.<ref>[[حیدر مظفری ورسی\|مظفری ورسی، حیدر]]، [[مادران چهارده معصوم (کتاب)\|مادران چهارده معصوم]] ص۳۱.</ref>		فاطمه به خانه بازگشت و به عبدالله گفت: فرزندم! در میان دختران [[عرب]] هرگز دختری مانند آمنه نیست. من او را پسندیدم و [[خداوند]] این نور تو را غیر از آمنه به کسی دیگر نخواهد داد<ref>بحارالانوار، ج۱۵، ص۹۹.</ref>.<ref>[[حیدر مظفری ورسی\|مظفری ورسی، حیدر]]، [[مادران چهارده معصوم (کتاب)\|مادران چهارده معصوم]] ص۳۱.</ref>

	== [[مراسم]] خواستگاری ==		== مراسم خواستگاری ==
	عبدالمطلب همراه عبدالله و عده‌ای از ~~[[اقوام]]،~~ برای خواستگاری آمنه به خانه وهب رفت. عبدالمطلب [[خطبه عقد]] را چنین خواند: «[[حمد]] می‌کنم [[خدا]] را به آنچه به ما بخشیده و ما را از [[همسایگان]] [[خانه]] خود قرار داده است؛ خدایی که [[محبت]] ما را در دل‌های [[بندگان]] قرار داده و ما را بر همه [[امت‌ها]] [[شرافت]] داده است». سپس به وهب فرمود: «بدانید که فرزندم دختر شما آمنه را با [[صداق]] معین خواستگاری می‌کند؛ آیا راضی هستی؟» وهب گفت: «آری! راضی شدیم و پذیرفتیم». پس [[عبدالمطلب]] حاضران را [[گواه]] گرفت و مدت چهار [[روز]] [[ولیمه]] داد<ref>اسدالغابه، ج۱، ص۱۳؛ بحارالانوار، ج۱۵، ص۱۰۳.</ref>. [[ابن هشام]] می‌گوید: «عبدالمطلب، [[آمنه دختر وهب]] را که از بزرگ‌ترین [[زنان]] [[قریش]] در [[نسب]] و [[مقام]] بود، برای عبدالله برگزید و [[عروسی]] در [[منزل]] وهب صورت گرفت»<ref>السیرة النبویة ص۱۰۳.</ref>.<ref>[[حیدر مظفری ورسی\|مظفری ورسی، حیدر]]، [[مادران چهارده معصوم (کتاب)\|مادران چهارده معصوم]] ص۳۳.</ref>		عبدالمطلب همراه عبدالله و عده‌ای از اقوام، برای خواستگاری آمنه به خانه وهب رفت. عبدالمطلب [[خطبه عقد]] را چنین خواند: «[[حمد]] می‌کنم [[خدا]] را به آنچه به ما بخشیده و ما را از [[همسایگان]] [[خانه]] خود قرار داده است؛ خدایی که [[محبت]] ما را در دل‌های [[بندگان]] قرار داده و ما را بر همه [[امت‌ها]] [[شرافت]] داده است». سپس به وهب فرمود: «بدانید که فرزندم دختر شما آمنه را با [[صداق]] معین خواستگاری می‌کند؛ آیا راضی هستی؟» وهب گفت: «آری! راضی شدیم و پذیرفتیم». پس [[عبدالمطلب]] حاضران را [[گواه]] گرفت و مدت چهار [[روز]] [[ولیمه]] داد<ref>اسدالغابه، ج۱، ص۱۳؛ بحارالانوار، ج۱۵، ص۱۰۳.</ref>. [[ابن هشام]] می‌گوید: «عبدالمطلب، [[آمنه دختر وهب]] را که از بزرگ‌ترین [[زنان]] [[قریش]] در نسب و مقام بود، برای عبدالله برگزید و عروسی در [[منزل]] وهب صورت گرفت»<ref>السیرة النبویة ص۱۰۳.</ref>.<ref>[[حیدر مظفری ورسی\|مظفری ورسی، حیدر]]، [[مادران چهارده معصوم (کتاب)\|مادران چهارده معصوم]] ص۳۳.</ref>

	== انتقال [[نور]] محمد به [[آمنه]] ==		== انتقال [[نور]] محمد به [[آمنه]] ==

Bahmani: /* بررسی سند روایت */

2024-11-02T07:21:04Z

بررسی سند روایت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۵۱
خط ۴۲:		خط ۴۲:
	# [[ابن کثیر]] می‌گوید: [[اصحاب]] ما از [[احادیث]] ابوهریره دوری می‌کردند؛ زیرا آن چه را از [[پیغمبر]] شنیده بود با آنچه از کعب (استاد ابوهویره) شنیده بود مخلوط می‌کرد<ref>البدایة والنهایة، ج۸ ص۱۰۹.</ref>.		# [[ابن کثیر]] می‌گوید: [[اصحاب]] ما از [[احادیث]] ابوهریره دوری می‌کردند؛ زیرا آن چه را از [[پیغمبر]] شنیده بود با آنچه از کعب (استاد ابوهویره) شنیده بود مخلوط می‌کرد<ref>البدایة والنهایة، ج۸ ص۱۰۹.</ref>.
	# [[ابن ابی‌الحدید]] می‌گوید: «[[روایات]] ابوهریره نزد بزرگان پذیرفته نمی‌شود»<ref>شرح نهج‌البلاغه ابن ابی الحدید، ج۴، ص۳۶۰.</ref>.		# [[ابن ابی‌الحدید]] می‌گوید: «[[روایات]] ابوهریره نزد بزرگان پذیرفته نمی‌شود»<ref>شرح نهج‌البلاغه ابن ابی الحدید، ج۴، ص۳۶۰.</ref>.
	# ابویوسف می‌گوید: از [[ابوحنیفه]] پرسیدم: خبری از [[پیامبر]] برای ما نقل می‌شود که مخالف [[قیاس]] ماست؛ چه کنیم؟ گفت: اگر خبر افراد ثقه نقل کنند، به خبر عمل می‌کنیم. همه [[اصحاب]] ثقه‌اند؛ مگر ابوهریره و [[انس بن مالک]]<ref>شرح نهج‌البلاغه ابن ابی الحدید، ج۴، ص۳۶۰.</ref>.		# ابویوسف می‌گوید: از [[ابوحنیفه]] پرسیدم: خبری از [[پیامبر]] برای ما نقل می‌شود که مخالف قیاس ماست؛ چه کنیم؟ گفت: اگر خبر افراد ثقه نقل کنند، به خبر عمل می‌کنیم. همه [[اصحاب]] ثقه‌اند؛ مگر ابوهریره و [[انس بن مالک]]<ref>شرح نهج‌البلاغه ابن ابی الحدید، ج۴، ص۳۶۰.</ref>.

	با توجه به نظر بزرگان اهل سنت درباره وثاقت ابوهریره، نمی‌شود به روایات او [[اطمینان]] کرد<ref>حیدر مظفری ورسی\|مظفری ورسی، حیدر، مادران چهارده معصوم (کتاب)\|مادران چهارده معصوم ص۲۸.</ref>.		با توجه به نظر بزرگان اهل سنت درباره وثاقت ابوهریره، نمی‌شود به روایات او [[اطمینان]] کرد<ref>حیدر مظفری ورسی\|مظفری ورسی، حیدر، مادران چهارده معصوم (کتاب)\|مادران چهارده معصوم ص۲۸.</ref>.

Bahmani: /* بررسی سند روایت */

2024-11-02T07:20:54Z

بررسی سند روایت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۵۰
خط ۳۷:		خط ۳۷:
	[[پرسش]] این است که آیا [[حضرت محمد]]{{صل}} نمی‌دانست [[قبر]] پدرش در [[مدینه]] و قبر مادرش در [[ابواء]] است؟ پس چرا نشان قبر آنان را از [[مردم]] [[مکه]] می‌پرسید؟<ref>[[حیدر مظفری ورسی\|مظفری ورسی، حیدر]]، [[مادران چهارده معصوم (کتاب)\|مادران چهارده معصوم]] ص۲۸.</ref>.		[[پرسش]] این است که آیا [[حضرت محمد]]{{صل}} نمی‌دانست [[قبر]] پدرش در [[مدینه]] و قبر مادرش در [[ابواء]] است؟ پس چرا نشان قبر آنان را از [[مردم]] [[مکه]] می‌پرسید؟<ref>[[حیدر مظفری ورسی\|مظفری ورسی، حیدر]]، [[مادران چهارده معصوم (کتاب)\|مادران چهارده معصوم]] ص۲۸.</ref>.

	==== [[بررسی سند روایت]] ====		==== بررسی سند روایت ====
	درباره [[روایت]] [[ابوهریره]] هم کافی است که نظر بزرگان [[اهل سنت]] را درباره او بدانیم:		درباره [[روایت]] [[ابوهریره]] هم کافی است که نظر بزرگان [[اهل سنت]] را درباره او بدانیم:
	# [[ذهبی]] می‌گوید: وقتی معاویه به ابوهریره چیزی می‌داد، آرام می‌شد و هنگامی که به او چیزی نمی‌داد، علیه معاویه [[تبلیغ]] می‌کرد<ref>سیر اعلام النبلاء، ج۲، ص۶۱۵.</ref>.		# [[ذهبی]] می‌گوید: وقتی معاویه به ابوهریره چیزی می‌داد، آرام می‌شد و هنگامی که به او چیزی نمی‌داد، علیه معاویه [[تبلیغ]] می‌کرد<ref>سیر اعلام النبلاء، ج۲، ص۶۱۵.</ref>.
	# [[ابن کثیر]] می‌گوید: [[اصحاب]] ما از [[احادیث]] ابوهریره دوری می‌کردند؛ زیرا آن چه را از [[پیغمبر]] شنیده بود با آنچه از کعب (استاد ابوهویره) شنیده بود مخلوط می‌کرد<ref>البدایة والنهایة، ج۸ ص۱۰۹.</ref>.		# [[ابن کثیر]] می‌گوید: [[اصحاب]] ما از [[احادیث]] ابوهریره دوری می‌کردند؛ زیرا آن چه را از [[پیغمبر]] شنیده بود با آنچه از کعب (استاد ابوهویره) شنیده بود مخلوط می‌کرد<ref>البدایة والنهایة، ج۸ ص۱۰۹.</ref>.
	# [[ابن ابی‌الحدید]] می‌گوید: «[[روایات]] ابوهریره نزد بزرگان پذیرفته نمی‌شود»<ref>شرح نهج‌البلاغه ابن ابی الحدید، ج۴، ص۳۶۰.</ref>.		# [[ابن ابی‌الحدید]] می‌گوید: «[[روایات]] ابوهریره نزد بزرگان پذیرفته نمی‌شود»<ref>شرح نهج‌البلاغه ابن ابی الحدید، ج۴، ص۳۶۰.</ref>.
	# [[ابویوسف]] می‌گوید: از [[ابوحنیفه]] پرسیدم: خبری از [[پیامبر]] برای ما نقل می‌شود که مخالف [[قیاس]] ماست؛ چه کنیم؟ گفت: اگر خبر افراد [[ثقه]] نقل کنند، به خبر عمل می‌کنیم. همه [[اصحاب]] ثقه‌اند؛ مگر ابوهریره و [[انس بن مالک]]<ref>شرح نهج‌البلاغه ابن ابی الحدید، ج۴، ص۳۶۰.</ref>.		# ابویوسف می‌گوید: از [[ابوحنیفه]] پرسیدم: خبری از [[پیامبر]] برای ما نقل می‌شود که مخالف [[قیاس]] ماست؛ چه کنیم؟ گفت: اگر خبر افراد ثقه نقل کنند، به خبر عمل می‌کنیم. همه [[اصحاب]] ثقه‌اند؛ مگر ابوهریره و [[انس بن مالک]]<ref>شرح نهج‌البلاغه ابن ابی الحدید، ج۴، ص۳۶۰.</ref>.

	با توجه به نظر بزرگان اهل سنت درباره [[وثاقت]] ابوهریره، نمی‌شود به روایات او [[اطمینان]] کرد<ref>حیدر مظفری ورسی\|مظفری ورسی، حیدر، مادران چهارده معصوم (کتاب)\|مادران چهارده معصوم ص۲۸.</ref>.		با توجه به نظر بزرگان اهل سنت درباره وثاقت ابوهریره، نمی‌شود به روایات او [[اطمینان]] کرد<ref>حیدر مظفری ورسی\|مظفری ورسی، حیدر، مادران چهارده معصوم (کتاب)\|مادران چهارده معصوم ص۲۸.</ref>.

	==== بزرگان اهل سنت و [[اعتقاد]] به [[طهارت]] [[خاندان پیامبر]] ====		==== بزرگان اهل سنت و [[اعتقاد]] به [[طهارت]] [[خاندان پیامبر]] ====

Bahmani: /* نارسایی‌ها در متن روایات */

2024-11-02T07:20:27Z

نارسایی‌ها در متن روایات

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۵۰
خط ۳۳:		خط ۳۳:

	==== نارسایی‌ها در متن روایات ====		==== نارسایی‌ها در متن روایات ====
	در متن روایاتی که درباره [[مشرک]] بودن [[خاندان پیامبر]] است، [[اختلافات]] فراوانی وجود دارد<ref>در البدایة، ج۲، ص۱۸، ۵ روایت در همین موضوع، با متن‌های مختلف و ضد هم ذکر شده است.</ref>. روایتی که [[ابن مسعود]] نقل کرده، در [[شأن نزول آیات]] ۱۱۳ - ۱۱۴ [[سوره توبه]] وارد شده؛ مانند همین روایت در [[تفسیر کبیر]] [[فخر رازی]]، از ابن عباس نقل شده است: وقتی خداوند [[مکه]] را برای پیامبر فتح نمود، آن حضرت نشان [[قبر]] پدر و مادرش را پرسید تا با آنها عهدی تازه نماید. قبر [[مادر پیامبر]] را به آن حضرت نشان دادند. پیامبر می‌خواست برای مادرش [[طلب]] [[استغفار]] نماید که این دو [[آیه]] نازل شد<ref>تفسیر کبیر، ج۱۶، ص۲۱۴.</ref>.		در متن روایاتی که درباره [[مشرک]] بودن [[خاندان پیامبر]] است، [[اختلافات]] فراوانی وجود دارد<ref>در البدایة، ج۲، ص۱۸، ۵ روایت در همین موضوع، با متن‌های مختلف و ضد هم ذکر شده است.</ref>. روایتی که [[ابن مسعود]] نقل کرده، در [[شأن نزول آیات]] ۱۱۳ - ۱۱۴ [[سوره توبه]] وارد شده؛ مانند همین روایت در [[تفسیر کبیر]] [[فخر رازی]]، از ابن عباس نقل شده است: وقتی خداوند [[مکه]] را برای پیامبر فتح نمود، آن حضرت نشان [[قبر]] پدر و مادرش را پرسید تا با آنها عهدی تازه نماید. قبر [[مادر پیامبر]] را به آن حضرت نشان دادند. پیامبر می‌خواست برای مادرش طلب [[استغفار]] نماید که این دو [[آیه]] نازل شد<ref>تفسیر کبیر، ج۱۶، ص۲۱۴.</ref>.

	[[پرسش]] این است که آیا [[حضرت محمد]]{{صل}} نمی‌دانست [[قبر]] پدرش در [[مدینه]] و قبر مادرش در [[ابواء]] است؟ پس چرا نشان قبر آنان را از [[مردم]] [[مکه]] می‌پرسید؟<ref>[[حیدر مظفری ورسی\|مظفری ورسی، حیدر]]، [[مادران چهارده معصوم (کتاب)\|مادران چهارده معصوم]] ص۲۸.</ref>.		[[پرسش]] این است که آیا [[حضرت محمد]]{{صل}} نمی‌دانست [[قبر]] پدرش در [[مدینه]] و قبر مادرش در [[ابواء]] است؟ پس چرا نشان قبر آنان را از [[مردم]] [[مکه]] می‌پرسید؟<ref>[[حیدر مظفری ورسی\|مظفری ورسی، حیدر]]، [[مادران چهارده معصوم (کتاب)\|مادران چهارده معصوم]] ص۲۸.</ref>.