آیات ۵ تا ۱۰ سوره انسان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۱۲ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۲۰

2026-03-12T08:20:29Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۵۰
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	== [[شأن نزول]] ==		== [[شأن نزول]] ==
	{{اصلی\|شأن نزول آیات ۵ تا ۱۰ سوره انسان}}		{{اصلی\|شأن نزول آیات ۵ تا ۱۰ سوره انسان}}
	کتاب‌های فراوانی [[شأن نزول آیات]] مورد بحث را مطرح کرده‌اند. مرحوم علّامه امینی در [[الغدیر]] شأن نزولی را از ۳۴ کتاب از کتب [[اهل]] سنّت‌<ref>الغدیر، ج۳، ص۱۰۷- به ده مورد از کتاب‌هایی که الغدیر [[شأن نزول]] فوق را از آنها نقل کرده، توجّه کنید: ۱. نوادر الاصول، ص۶۴؛ ۲. العقد الفرید، ج۳، ص۴۲؛ ۳. الکشف و البیان، ص۴۲۷- ۳۰۷؛ ۴. مناقب خوارزمی، ص۱۸۰؛ ۵. مطالب السّئول، ص۳۱؛ ۶. نور الابصار، ص۱۴- ۱۲؛ ۷. فتح القدیر، ج۵، ص۳۳۸؛ ۸. روح البیان، ج۱۰، ص۲۶۸؛ ۹. الاصابة، ج۴، ص۳۸۷؛ ۱۰. الدّرّالمنثور، ج۶، ص۲۹۹.</ref> و مرحوم قاضی [[نورالله شوشتری]] از ۳۶ کتاب از کتاب‌های آنان این مطلب را نقل کرده است<ref>احقاق الحق، ج۳، ص۱۵۷، به بعد- ده مورد از کتاب‌هایی که احقاق الحق شأن نزول فوق را از آنها نقل کرده، به شرح زیر است: ۱. کشّاف، ج۴، ص۱۶۹؛ ۲. اسباب النّزول، ص۳۳۱؛ ۳. معالم التّنزیل، ج۷، ص۱۵۹؛ ۴. التّفسیر الکبیر، ج۳، ص۲۴۳؛ ۵. تذکرة ابن الجوزی، ص۳۲۲؛ ۶. کفایة الطّالب، ص۲۰۱؛ ۷. تفسیر قرطبی، ج۱۹، ص۱۲۹؛ ۸. ذخایر العقبی، ص۱۰۲؛ ۹. شرح نهج البلاغه ابن أبی الحدید، ج۱، ص۷؛ ۱۰. تفسیر علّامه نیشابوری، ج۲۹، ص۵۱۱۲.</ref>. بنابراین شأن نزولی که می‌آید در سرحدّ تواتر است. خلاصه شأن نزولی که مورد اتّفاق تمام منابع فوق است به شرح زیر است:		کتاب‌های فراوانی [[شأن نزول آیات]] مورد بحث را مطرح کرده‌اند. مرحوم علّامه امینی در [[الغدیر]] شأن نزولی را از ۳۴ کتاب از کتب [[اهل]] سنّت‌<ref>الغدیر، ج۳، ص۱۰۷- به ده مورد از کتاب‌هایی که الغدیر شأن نزول فوق را از آنها نقل کرده، توجّه کنید: ۱. نوادر الاصول، ص۶۴؛ ۲. العقد الفرید، ج۳، ص۴۲؛ ۳. الکشف و البیان، ص۴۲۷- ۳۰۷؛ ۴. مناقب خوارزمی، ص۱۸۰؛ ۵. مطالب السّئول، ص۳۱؛ ۶. نور الابصار، ص۱۴- ۱۲؛ ۷. فتح القدیر، ج۵، ص۳۳۸؛ ۸. روح البیان، ج۱۰، ص۲۶۸؛ ۹. الاصابة، ج۴، ص۳۸۷؛ ۱۰. الدّرّالمنثور، ج۶، ص۲۹۹.</ref> و مرحوم قاضی [[نورالله شوشتری]] از ۳۶ کتاب از کتاب‌های آنان این مطلب را نقل کرده است<ref>احقاق الحق، ج۳، ص۱۵۷، به بعد- ده مورد از کتاب‌هایی که احقاق الحق شأن نزول فوق را از آنها نقل کرده، به شرح زیر است: ۱. کشّاف، ج۴، ص۱۶۹؛ ۲. اسباب النّزول، ص۳۳۱؛ ۳. معالم التّنزیل، ج۷، ص۱۵۹؛ ۴. التّفسیر الکبیر، ج۳، ص۲۴۳؛ ۵. تذکرة ابن الجوزی، ص۳۲۲؛ ۶. کفایة الطّالب، ص۲۰۱؛ ۷. تفسیر قرطبی، ج۱۹، ص۱۲۹؛ ۸. ذخایر العقبی، ص۱۰۲؛ ۹. شرح نهج البلاغه ابن أبی الحدید، ج۱، ص۷؛ ۱۰. تفسیر علّامه نیشابوری، ج۲۹، ص۵۱۱۲.</ref>. بنابراین شأن نزولی که می‌آید در سرحدّ تواتر است. خلاصه شأن نزولی که مورد اتّفاق تمام منابع فوق است به شرح زیر است:

	[[امام حسن]] و [[امام حسین]]{{ع}} در سنّ طفولیّت [[بیمار]] شدند، [[پیامبر]]{{صل}} برای [[عیادت]] [[فرزندان]] بیمارش به خانه علی و [[فاطمه]]{{ع}} آمد، آن حضرت هنگامی که بیماری نوه‌های عزیزش را مشاهده کرد، خطاب به علی{{ع}} فرمود: «نذری کنید، تا [[خداوند]] بیمارانتان را [[شفا]] دهد!»		[[امام حسن]] و [[امام حسین]]{{ع}} در سنّ طفولیّت [[بیمار]] شدند، [[پیامبر]]{{صل}} برای [[عیادت]] [[فرزندان]] بیمارش به خانه علی و [[فاطمه]]{{ع}} آمد، آن حضرت هنگامی که بیماری نوه‌های عزیزش را مشاهده کرد، خطاب به علی{{ع}} فرمود: «نذری کنید، تا [[خداوند]] بیمارانتان را [[شفا]] دهد!»
خط ۶۲:		خط ۶۲:
	پس خداوند بر آن دو [[بزرگوار]] [[لباس]] عافیت پوشاند و [[اهل بیت]]{{ع}} شب را صبح کردند در حالی که نزد [[آل محمد]]{{ع}} هیچ [خوراکی] نبود. آن روز را روزه گرفتند و علی{{ع}} به‌سوی [[بازار]] رفت. در بازار کسی بود به‌ نام [[شمعون]] [[یهودی]] بود. حضرت به او فرمود: ای شمعون سه صاع جو در مقابل لباس پشمینی که فاطمه{{س}} آن را بافته است به من بده. شمعون آنچه را خواسته بود به ایشان داد. پس جو را در ردای خویش ریخت و [[لباس]] پشمی را زیر بغل گرفت و داخل [[منزل]] شد و جو را خالی کرد و لباس را انداخت. [[فاطمه]]{{س}} یک صاع از جو را برداشت و آن را آرد و خمیر کرد و پنج قرص نان پخت. در حالی که علی{{ع}} با [[رسول خدا]]{{صل}} نماز مغرب را اقامه کرده و داخل منزلش شد که [[افطار]] کند. [[فاطمه]]{{س}} نان جو را به همراه نمک کوبیده شده و آب زلال برای ایشان آورد. همین که نزدیک [سفره] شدند تا غذا بخورند مسکینی در مقابل درب ایستاد و عرض کرد: [[سلام]] بر شما ای [[اهل بیت]] محمد مسکینی در مقابل از [[اولاد]] مسلمی هستم. به من غذا دهید، [[خداوند]] شما را از غذاهای بهشتی [[اطعام]] کند. علی{{ع}} فرمود: ای فاطمه که از [[رشد]] و [[یقین]] برخورداری، ای دختر بهترین همه [[مردمان]]، آیا [[مسکین]] گرفتار را نمی‌بینی که گرسنه و محزون به سوی ما آمده و [[امیدوار]] در درب [[منزل]] ایستاده و به [[خدا]] [[شکوه]] و ابراز نیاز می‌کند و هر کسی پاسخگوی آن چیزی است که کسب کرده و فاطمه{{س}} با این [[کلام]] پاسخ داد: ای پسر عمو، [[فرمان]] تو نزد من مطاع است برای ما [[فرومایگی]] و التماس شایسته نیست پس غذا را به او عطا کن و لحظه‌ای او را [بی‌غذا] مگذار که امیدواریم کمکی برای او باشد در قحطی و ما به [[برگزیدگان]] و جمع [[نیکان]] ملحق شدیم و به [[شفاعت]] داخل [[بهشت]] گردیم.		پس خداوند بر آن دو [[بزرگوار]] [[لباس]] عافیت پوشاند و [[اهل بیت]]{{ع}} شب را صبح کردند در حالی که نزد [[آل محمد]]{{ع}} هیچ [خوراکی] نبود. آن روز را روزه گرفتند و علی{{ع}} به‌سوی [[بازار]] رفت. در بازار کسی بود به‌ نام [[شمعون]] [[یهودی]] بود. حضرت به او فرمود: ای شمعون سه صاع جو در مقابل لباس پشمینی که فاطمه{{س}} آن را بافته است به من بده. شمعون آنچه را خواسته بود به ایشان داد. پس جو را در ردای خویش ریخت و [[لباس]] پشمی را زیر بغل گرفت و داخل [[منزل]] شد و جو را خالی کرد و لباس را انداخت. [[فاطمه]]{{س}} یک صاع از جو را برداشت و آن را آرد و خمیر کرد و پنج قرص نان پخت. در حالی که علی{{ع}} با [[رسول خدا]]{{صل}} نماز مغرب را اقامه کرده و داخل منزلش شد که [[افطار]] کند. [[فاطمه]]{{س}} نان جو را به همراه نمک کوبیده شده و آب زلال برای ایشان آورد. همین که نزدیک [سفره] شدند تا غذا بخورند مسکینی در مقابل درب ایستاد و عرض کرد: [[سلام]] بر شما ای [[اهل بیت]] محمد مسکینی در مقابل از [[اولاد]] مسلمی هستم. به من غذا دهید، [[خداوند]] شما را از غذاهای بهشتی [[اطعام]] کند. علی{{ع}} فرمود: ای فاطمه که از [[رشد]] و [[یقین]] برخورداری، ای دختر بهترین همه [[مردمان]]، آیا [[مسکین]] گرفتار را نمی‌بینی که گرسنه و محزون به سوی ما آمده و [[امیدوار]] در درب [[منزل]] ایستاده و به [[خدا]] [[شکوه]] و ابراز نیاز می‌کند و هر کسی پاسخگوی آن چیزی است که کسب کرده و فاطمه{{س}} با این [[کلام]] پاسخ داد: ای پسر عمو، [[فرمان]] تو نزد من مطاع است برای ما [[فرومایگی]] و التماس شایسته نیست پس غذا را به او عطا کن و لحظه‌ای او را [بی‌غذا] مگذار که امیدواریم کمکی برای او باشد در قحطی و ما به [[برگزیدگان]] و جمع [[نیکان]] ملحق شدیم و به [[شفاعت]] داخل [[بهشت]] گردیم.

	پس همگی قرص نان خود را به او دادند و شب [گرسنه] خوابیدند و جز آب زلال چیزی نخوردند. چون شب را به صبح رساندند، فاطمه{{س}} سراغ یک صاع دیگر از جو رفت و آن را آرد و خمیر کرد و پنج قرص نان پخت در حالی که آن [[روز]] را [[روزه]] گرفتند. علی{{ع}} با [[رسول خدا]]{{صل}} نماز مغرب را اقامه کرد و داخل منزلش شد تا افطار کند. فاطمه{{س}} نان جو را به همراه نمک کوبیده شده و آب زلال برای ایشان آورد. همین که نزدیک [سفره] شدند تا غذا بخورند، یتیمی در مقابل درب ایستاد و عرض کرد: سلام بر شما ای اهل بیت محمد. من یتیمی از [[فرزندان]] مسلیمن هستم و پدرم در [[جنگ احد]] در رکاب رسول خدا [[شهید]] شده است، به من غذا دهید، [[خداوند]] شما را از غذاهای [[بهشتی]] [[اطعام]] کند. پس همگی قرص نانشان را به او دادند در حالی که دو [[روز]] و دو شب را بی‌آنکه چیزی غیر از آب زلال خورده باشند سپری کردند.		پس همگی قرص نان خود را به او دادند و شب [گرسنه] خوابیدند و جز آب زلال چیزی نخوردند. چون شب را به صبح رساندند، فاطمه{{س}} سراغ یک صاع دیگر از جو رفت و آن را آرد و خمیر کرد و پنج قرص نان پخت در حالی که آن [[روز]] را [[روزه]] گرفتند. علی{{ع}} با [[رسول خدا]]{{صل}} نماز مغرب را اقامه کرد و داخل منزلش شد تا افطار کند. فاطمه{{س}} نان جو را به همراه نمک کوبیده شده و آب زلال برای ایشان آورد. همین که نزدیک [سفره] شدند تا غذا بخورند، یتیمی در مقابل درب ایستاد و عرض کرد: سلام بر شما ای اهل بیت محمد. من یتیمی از [[فرزندان]] مسلیمن هستم و پدرم در [[جنگ احد]] در رکاب رسول خدا [[شهید]] شده است، به من غذا دهید، [[خداوند]] شما را از غذاهای بهشتی [[اطعام]] کند. پس همگی قرص نانشان را به او دادند در حالی که دو [[روز]] و دو شب را بی‌آنکه چیزی غیر از آب زلال خورده باشند سپری کردند.

	پس چون روز سوم شد، [[فاطمه]]{{س}} سراغ سومین صاع از جو رفت و آن را آرد و خمیر کرد و پنج قرص نان پخت. آن روز را نیز [[روزه]] گرفتند. علی{{ع}} نماز مغرب را با [[پیامبر]] اقامه کرد و سپس وارد منزلش شد که [[افطار]] کند. پس فاطمه{{س}} نان جو و نمک کوبیده شده و آب زلالی آورد و چون نزدیک [سفره] شدند که غذا بخورند، اسیری در مقابل درب ایستاد و عرض کرد: [[سلام]] بر شما ای [[اهل بیت پیامبر]]، به من غذا دهید، [[خداوند]] شما را [[اطعام]] فرماید. پس قرص نان خود را به او دادند و سه شبانه [[روز]] بی‌آنکه چیزی جز آب زلال خورده باشند سپری کردند و چون روز چهارم فرا رسید، علی{{ع}} تحمل کرد و حسن و حسین{{ع}} می‌لرزیدند و [[فاطمه]]{{س}} و [[فضه]] همراه ایشان بودند و از [[ضعف]] توان راه رفتن نداشتند. [[رسول خدا]] آمده و عرضه داشتند: «[[الهی]] اینان [[اهل]] بین من هستد که از [[گرسنگی]] در حال [[جان]] دادند؛ پس ای [[پروردگار]] به ایشان رحم کن و بر ایشان ببخش. اینان [[اهل بیت]] من‌اند، پس ایشان را [[حفظ]] فرما و فراموششان نکن». [[جبرئیل]] فرود آمد و عرضه داشت: «ای محمد! خداوند به تو [[سلام]] می‌رساند و می‌گوید: «دعای تو را در [[حق]] ایشان [[اجابت]] کردم و از ایشان شاکرم و [[راضی]] گشتم و بخوان: {{متن قرآن\|إِنَّ هَذَا كَانَ لَكُمْ جَزَاءً وَكَانَ سَعْيُكُمْ مَشْكُورًا}}»»<ref>شواهد التنزیل، ج۲، ص۳۹۴ ـ ۳۹۷، ح۱۰۴۲.</ref>.<ref>[[سید علی حسینی میلانی\|حسینی میلانی، سید علی]]، [[جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۵ (کتاب)\|جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۵]]، ص۱۳۷ ـ ۱۴۳.</ref>		پس چون روز سوم شد، [[فاطمه]]{{س}} سراغ سومین صاع از جو رفت و آن را آرد و خمیر کرد و پنج قرص نان پخت. آن روز را نیز [[روزه]] گرفتند. علی{{ع}} نماز مغرب را با [[پیامبر]] اقامه کرد و سپس وارد منزلش شد که [[افطار]] کند. پس فاطمه{{س}} نان جو و نمک کوبیده شده و آب زلالی آورد و چون نزدیک [سفره] شدند که غذا بخورند، اسیری در مقابل درب ایستاد و عرض کرد: [[سلام]] بر شما ای [[اهل بیت پیامبر]]، به من غذا دهید، [[خداوند]] شما را [[اطعام]] فرماید. پس قرص نان خود را به او دادند و سه شبانه [[روز]] بی‌آنکه چیزی جز آب زلال خورده باشند سپری کردند و چون روز چهارم فرا رسید، علی{{ع}} تحمل کرد و حسن و حسین{{ع}} می‌لرزیدند و [[فاطمه]]{{س}} و [[فضه]] همراه ایشان بودند و از [[ضعف]] توان راه رفتن نداشتند. [[رسول خدا]] آمده و عرضه داشتند: «[[الهی]] اینان [[اهل]] بین من هستد که از [[گرسنگی]] در حال [[جان]] دادند؛ پس ای [[پروردگار]] به ایشان رحم کن و بر ایشان ببخش. اینان [[اهل بیت]] من‌اند، پس ایشان را [[حفظ]] فرما و فراموششان نکن». [[جبرئیل]] فرود آمد و عرضه داشت: «ای محمد! خداوند به تو [[سلام]] می‌رساند و می‌گوید: «دعای تو را در [[حق]] ایشان [[اجابت]] کردم و از ایشان شاکرم و [[راضی]] گشتم و بخوان: {{متن قرآن\|إِنَّ هَذَا كَانَ لَكُمْ جَزَاءً وَكَانَ سَعْيُكُمْ مَشْكُورًا}}»»<ref>شواهد التنزیل، ج۲، ص۳۹۴ ـ ۳۹۷، ح۱۰۴۲.</ref>.<ref>[[سید علی حسینی میلانی\|حسینی میلانی، سید علی]]، [[جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۵ (کتاب)\|جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۵]]، ص۱۳۷ ـ ۱۴۳.</ref>

Bahmani در ‏۱۲ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۱۹

2026-03-12T08:19:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۴۹
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	}}		}}

	'''[[آیات]] اول تا بیست و دوم [[سوره انسان]]''' (دهر یا هل أتی) از جمله آیاتی است که بیان کننده [[فضائل]] و جایگاه امیرالمومنین{{ع}} بلکه سایر اهل بیت{{ع}} و به عبارت بهتر امامت ایشان است. نزول این آیات در شأن [[اهل بیت]]{{ع}} مسلّم و تردیدناپذیر است و راویان حدیث، اعم از [[شیعه]] و [[اهل سنت]] در اعصار و قرون مختلف از [[صحابه]] و [[تابعین]]، [[احادیث]] مربوط به آن را در منابع معتبر [[روایت]] کرده‌اند. روشن است که این [[آیات]] به سبب [[انفاق]] و [[از خود گذشتگی]] [[اهل بیت]]{{ع}} در راه [[خداوند سبحان]] به‌ عنوان [[پاسداشت]] عمل ایشان نازل شده و بر عظمت جایگاه اهل بیت{{عم}} نزد [[خدای متعال]]، [[افضلیت]] آنان و به تبع [[امامت]] ایشان دلالت دارد. با این وجود عده‌ای از [[اهل سنت]] با خدشه در اسناد یا دلالت این [[احادیث]]، منکر نزول این آیات در شأن اهل بیت{{عم}} شده‌اند.		'''[[آیات]] اول تا بیست و دوم [[سوره انسان]]''' (دهر یا هل أتی) از جمله آیاتی است که بیان کننده [[فضائل]] و جایگاه امیرالمومنین{{ع}} بلکه سایر اهل بیت{{ع}} و به عبارت بهتر امامت ایشان است. نزول این آیات در شأن [[اهل بیت]]{{ع}} مسلّم و تردیدناپذیر است و راویان حدیث، اعم از [[شیعه]] و [[اهل سنت]] در اعصار و قرون مختلف از [[صحابه]] و [[تابعین]]، [[احادیث]] مربوط به آن را در منابع معتبر [[روایت]] کرده‌اند. روشن است که این [[آیات]] به سبب [[انفاق]] و [[از خود گذشتگی]] [[اهل بیت]]{{ع}} در راه [[خداوند سبحان]] به‌ عنوان پاسداشت عمل ایشان نازل شده و بر عظمت جایگاه اهل بیت{{عم}} نزد [[خدای متعال]]، [[افضلیت]] آنان و به تبع [[امامت]] ایشان دلالت دارد. با این وجود عده‌ای از [[اهل سنت]] با خدشه در اسناد یا دلالت این [[احادیث]]، منکر نزول این آیات در شأن اهل بیت{{عم}} شده‌اند.

	== متن آیه ==		== متن آیه ==

Bahmani در ‏۱۲ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۱۹

2026-03-12T08:19:23Z

نمایش تغییرات

Bahmani: /* منابع */

2026-03-12T07:47:00Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۱۷
خط ۸۴:		خط ۸۴:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
			# [[پرونده:9610800.jpg\|22px]] [[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[آیات ولایت در قرآن - مکارم شیرازی (کتاب)\|'''آیات ولایت در قرآن''']]
	# [[پرونده:Jawahir-kalam-5.jpg\|22px]] [[سید علی حسینی میلانی\|حسینی میلانی، سید علی]]، [[جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۵ (کتاب)\|'''جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۵''']]		# [[پرونده:Jawahir-kalam-5.jpg\|22px]] [[سید علی حسینی میلانی\|حسینی میلانی، سید علی]]، [[جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۵ (کتاب)\|'''جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۵''']]
	# [[پرونده:9030760879.jpg\|22px]] مکاتبه اختصاصی دانشنامه امامت و ولایت با [[محمد هادی فرقانی]]		# [[پرونده:9030760879.jpg\|22px]] مکاتبه اختصاصی دانشنامه امامت و ولایت با [[محمد هادی فرقانی]]

Bahmani: /* پانویس */

2026-03-12T07:44:51Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۱۴
خط ۸۷:		خط ۸۷:
	# [[پرونده:9030760879.jpg\|22px]] مکاتبه اختصاصی دانشنامه امامت و ولایت با [[محمد هادی فرقانی]]		# [[پرونده:9030760879.jpg\|22px]] مکاتبه اختصاصی دانشنامه امامت و ولایت با [[محمد هادی فرقانی]]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	~~== پانویس ==~~
	~~{{پانویس}}~~

	== پانویس ==		== پانویس ==

Bahmani: /* منابع */

2026-03-12T07:44:42Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۱۴
خط ۸۴:		خط ۸۴:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
			# [[پرونده:Jawahir-kalam-5.jpg\|22px]] [[سید علی حسینی میلانی\|حسینی میلانی، سید علی]]، [[جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۵ (کتاب)\|'''جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۵''']]
			# [[پرونده:9030760879.jpg\|22px]] مکاتبه اختصاصی دانشنامه امامت و ولایت با [[محمد هادی فرقانی]]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani در ‏۱۲ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۳۹

2026-03-12T07:39:18Z

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۱۲ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۰۵:۴۳

2026-03-12T05:43:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۱۳
خط ۲:		خط ۲:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = آیات امامت		\| موضوع مرتبط = آیات امامت
	\| عنوان مدخل = ~~آیات 5 تا 10 سوره انسان~~		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = [[آیات 5 تا 10 سوره انسان ~~از دیدگاه اهل سنت~~]] - [[آیات 5 تا 10 سوره انسان در ~~تفسیر و علوم قرآنی~~]] - [[آیات 5 تا 10 سوره انسان ~~در حدیث~~]]		\| مداخل مرتبط = [[آیات ۵ تا ۱۰ سوره انسان در تفسیر و علوم قرآنی]] - [[آیات ۵ تا ۱۰ سوره انسان در حدیث]] - [[آیات ۵ تا ۱۰ سوره انسان از دیدگاه اهل سنت]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}
	{{جعبه اطلاعات آیات نامدار		{{جعبه اطلاعات آیات نامدار
	\| نام آیه = آیات 5 تا 10 سوره انسان		\| نام آیه = آیات ۵ تا ۱۰ سوره انسان
	\| نام تصویر =		\| نام تصویر = آیه 5 تا 10 سوره انسان.jpg
	\| توضیح تصویر =		\| توضیح تصویر =
	\| متن آیه =		\| متن آیه =
	\| معنی آیه =		\| معنی آیه =
	\| شماره آیه = 5 تا 10		\| شماره آیه = ۵ تا ۱۰
	\| نام سوره = انسان		\| نام سوره = انسان
	\| شماره جزء =		\| شماره جزء =
	\| نام‌های دیگر =		\| نام‌های دیگر =
	\| شأن نزول = اهل بیت{{عم}}		\| شأن نزول = اهل بیت از جمله علی بن ابی‎طالب{{ع}}
	\| مصداق آیه = امامت اهل بیت{{ع}}		\| مصداق آیه = امامت علی بن ابی‌طالب{{ع}} - امامت اهل بیت{{ع}}
	\| دلالت آیه = {{فهرست جعبه\|امامت ~~اهل بیت{{عم}}~~\| ~~افضلیت اهل بیت{{عم}}~~}}		\| دلالت آیه = {{فهرست جعبه\|امامت امیرالمؤمنین(ع)\| }}
	\| نتایج آیه =		\| نتایج آیه =
	}}		}}

	[[آیات]] اول تا بیست و دوم '''[[سوره انسان]]''' (دهر یا هل أتی) از جمله آیاتی است که بیان کننده [[فضائل]] و جایگاه امیرالمومنین{{ع}} بلکه سایر اهل بیت{{ع}} و به عبارت بهتر امامت ایشان است که می‌فرماید: {{متن قرآن\| إِنَّ الْأَبْرَارَ يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ كَانَ مِزَاجُهَا كَافُورًا * عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا عِبَادُ اللَّهِ يُفَجِّرُونَهَا تَفْجِيرًا * يُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَيَخَافُونَ يَوْمًا كَانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيرًا * وَيُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَىٰ حُبِّهِ مِسْكِينًا وَيَتِيمًا وَأَسِيرًا * إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لَا نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزَاءً وَلَا شُكُورًا * إِنَّا نَخَافُ مِنْ رَبِّنَا يَوْمًا عَبُوسًا قَمْطَرِيرًا * فَوَقَاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذَٰلِكَ الْيَوْمِ وَلَقَّاهُمْ نَضْرَةً وَسُرُورًا * وَجَزَاهُمْ بِمَا صَبَرُوا جَنَّةً وَحَرِيرًا * مُتَّكِئِينَ فِيهَا عَلَى الْأَرَائِكِ لَا يَرَوْنَ فِيهَا شَمْسًا وَلَا زَمْهَرِيرًا * وَدَانِيَةً عَلَيْهِمْ ظِلَالُهَا وَذُلِّلَتْ قُطُوفُهَا تَذْلِيلًا * وَيُطَافُ عَلَيْهِمْ بِآنِيَةٍ مِنْ فِضَّةٍ وَأَكْوَابٍ كَانَتْ قَوَارِيرَا * قَوَارِيرَ مِنْ فِضَّةٍ قَدَّرُوهَا تَقْدِيرًا * وَيُسْقَوْنَ فِيهَا كَأْسًا كَانَ مِزَاجُهَا زَنْجَبِيلًا * عَيْنًا فِيهَا تُسَمَّىٰ سَلْسَبِيلًا * وَيَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَ إِذَا رَأَيْتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤًا مَنْثُورًا * وَإِذَا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيمًا وَمُلْكًا كَبِيرًا * عَالِيَهُمْ ثِيَابُ سُنْدُسٍ خُضْرٌ وَإِسْتَبْرَقٌ وَحُلُّوا أَسَاوِرَ مِنْ فِضَّةٍ وَسَقَاهُمْ رَبُّهُمْ شَرَابًا طَهُورًا * إِنَّ هَٰذَا كَانَ لَكُمْ جَزَاءً وَكَانَ سَعْيُكُمْ مَشْكُورًا}}<ref> همانا [[نیکان]] همواره از جامی می نوشند که نوشیدنی‌اش آمیخته به [[کافور]] [آن ماده سرد، سپید و [[معطر]]] است. آن جام از [[چشمه]] ای است که همواره [[بندگان خدا]] از آن می نوشند و آن را به دلخواهشان هرگونه که بخواهند جاری می نمایند. [همانان که] همواره نذرشان را [[وفا]] می کنند، و از روزی که آسیب و گزندش گسترده است، می ترسند، و غذا را در عین [[دوست]] داشتنش، به [[مسکین]] و [[یتیم]] و [[اسیر]] [[انفاق]] می‌کنند. [و می گویند:] ما شما را فقط برای [[خشنودی خدا]][[ اطعام]] می کنیم و [[انتظار]] هیچ [[پاداش]] و سپاسی را از شما نداریم. ما از پروردگارمان در روزی که [[روز]] [[عبوس]] و بسیار هولناکی است می ترسیم. پس [[خدا]] نگه دار آنان از آسیب و گزند آن روز است و [[شادابی]] و [[شادمانی]] به آنان عطا می‌کند. و آنان را برای اینکه [در برابر [[تکالیف دینی]] و حوادث [[روزگار]]] [[شکیبایی]] ورزیدند، [[بهشتی]] [عنبرسرشت] و لباسی ابریشمین پاداش می دهد. در آنجا بر تخت ها تکیه می زنند، در حالی که آفتابی [که از گرمایش ناراحت شوند] و سرمایی [که از سختی‌اش به [[زحمت]] افتند] نمی بینند، و سایه‌های درختان به آنان نزدیک و میوه هایش به آسانی در دسترس است، و ظرف هایی از [[نقره]] فام، و [[قدح]] هایی بلورین [که پر از غذا و نوشیدنی است] پیرامون آنان می گردانند؛ جام هایی از نقره که آنها را به اندازه مناسب اندازه‌گیری کرده اند، و در آنجا جامی که نوشیدنی‌اش آمیخته به زنجبیل است، به آنان می نوشانند، از [[چشمه]] ای در آنجا که «سلسبیل» نامیده شود، و پیرامونشان نوجوانانی [[جاودانی]] [برای [[پذیرایی]] از آنان] می گردند، که چون آنان را ببینی پنداری مرواریدی پراکنده اند، و چون آنجا را ببینی، نعمتی فراوان و کشوری بزرگ بینی، بر اندامشان [[جامه]] هایی از حریر نازک و سبز رنگ و دیبای ستبر است و با دستبندهایی از نقره آراسته شده اند، و پروردگارشان باده طهور به آنان می نوشاند. [به آنان گوید:] یقیناً این [[[نعمت]] ها][[ پاداش]] شماست و تلاشتان مقبول افتاده است، سوره انسان، آیه 5 ـ 22.</ref>.		[[آیات]] اول تا بیست و دوم '''[[سوره انسان]]''' (دهر یا هل أتی) از جمله آیاتی است که بیان کننده [[فضائل]] و جایگاه امیرالمومنین{{ع}} بلکه سایر اهل بیت{{ع}} و به عبارت بهتر امامت ایشان است که می‌فرماید: {{متن قرآن\| إِنَّ الْأَبْرَارَ يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ كَانَ مِزَاجُهَا كَافُورًا * عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا عِبَادُ اللَّهِ يُفَجِّرُونَهَا تَفْجِيرًا * يُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَيَخَافُونَ يَوْمًا كَانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيرًا * وَيُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَىٰ حُبِّهِ مِسْكِينًا وَيَتِيمًا وَأَسِيرًا * إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لَا نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزَاءً وَلَا شُكُورًا * إِنَّا نَخَافُ مِنْ رَبِّنَا يَوْمًا عَبُوسًا قَمْطَرِيرًا * فَوَقَاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذَٰلِكَ الْيَوْمِ وَلَقَّاهُمْ نَضْرَةً وَسُرُورًا * وَجَزَاهُمْ بِمَا صَبَرُوا جَنَّةً وَحَرِيرًا * مُتَّكِئِينَ فِيهَا عَلَى الْأَرَائِكِ لَا يَرَوْنَ فِيهَا شَمْسًا وَلَا زَمْهَرِيرًا * وَدَانِيَةً عَلَيْهِمْ ظِلَالُهَا وَذُلِّلَتْ قُطُوفُهَا تَذْلِيلًا * وَيُطَافُ عَلَيْهِمْ بِآنِيَةٍ مِنْ فِضَّةٍ وَأَكْوَابٍ كَانَتْ قَوَارِيرَا * قَوَارِيرَ مِنْ فِضَّةٍ قَدَّرُوهَا تَقْدِيرًا * وَيُسْقَوْنَ فِيهَا كَأْسًا كَانَ مِزَاجُهَا زَنْجَبِيلًا * عَيْنًا فِيهَا تُسَمَّىٰ سَلْسَبِيلًا * وَيَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَ إِذَا رَأَيْتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤًا مَنْثُورًا * وَإِذَا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيمًا وَمُلْكًا كَبِيرًا * عَالِيَهُمْ ثِيَابُ سُنْدُسٍ خُضْرٌ وَإِسْتَبْرَقٌ وَحُلُّوا أَسَاوِرَ مِنْ فِضَّةٍ وَسَقَاهُمْ رَبُّهُمْ شَرَابًا طَهُورًا * إِنَّ هَٰذَا كَانَ لَكُمْ جَزَاءً وَكَانَ سَعْيُكُمْ مَشْكُورًا}}<ref> همانا [[نیکان]] همواره از جامی می نوشند که نوشیدنی‌اش آمیخته به [[کافور]] [آن ماده سرد، سپید و [[معطر]]] است. آن جام از [[چشمه]] ای است که همواره [[بندگان خدا]] از آن می نوشند و آن را به دلخواهشان هرگونه که بخواهند جاری می نمایند. [همانان که] همواره نذرشان را [[وفا]] می کنند، و از روزی که آسیب و گزندش گسترده است، می ترسند، و غذا را در عین [[دوست]] داشتنش، به [[مسکین]] و [[یتیم]] و [[اسیر]] [[انفاق]] می‌کنند. [و می گویند:] ما شما را فقط برای [[خشنودی خدا]][[ اطعام]] می کنیم و [[انتظار]] هیچ [[پاداش]] و سپاسی را از شما نداریم. ما از پروردگارمان در روزی که [[روز]] [[عبوس]] و بسیار هولناکی است می ترسیم. پس [[خدا]] نگه دار آنان از آسیب و گزند آن روز است و [[شادابی]] و [[شادمانی]] به آنان عطا می‌کند. و آنان را برای اینکه [در برابر [[تکالیف دینی]] و حوادث [[روزگار]]] [[شکیبایی]] ورزیدند، [[بهشتی]] [عنبرسرشت] و لباسی ابریشمین پاداش می دهد. در آنجا بر تخت ها تکیه می زنند، در حالی که آفتابی [که از گرمایش ناراحت شوند] و سرمایی [که از سختی‌اش به [[زحمت]] افتند] نمی بینند، و سایه‌های درختان به آنان نزدیک و میوه هایش به آسانی در دسترس است، و ظرف هایی از [[نقره]] فام، و [[قدح]] هایی بلورین [که پر از غذا و نوشیدنی است] پیرامون آنان می گردانند؛ جام هایی از نقره که آنها را به اندازه مناسب اندازه‌گیری کرده اند، و در آنجا جامی که نوشیدنی‌اش آمیخته به زنجبیل است، به آنان می نوشانند، از [[چشمه]] ای در آنجا که «سلسبیل» نامیده شود، و پیرامونشان نوجوانانی [[جاودانی]] [برای [[پذیرایی]] از آنان] می گردند، که چون آنان را ببینی پنداری مرواریدی پراکنده اند، و چون آنجا را ببینی، نعمتی فراوان و کشوری بزرگ بینی، بر اندامشان [[جامه]] هایی از حریر نازک و سبز رنگ و دیبای ستبر است و با دستبندهایی از نقره آراسته شده اند، و پروردگارشان باده طهور به آنان می نوشاند. [به آنان گوید:] یقیناً این [[[نعمت]] ها][[ پاداش]] شماست و تلاشتان مقبول افتاده است، سوره انسان، آیه 5 ـ 22.</ref>.

فرقانی در ‏۱۱ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۰۲

2026-03-11T13:02:23Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۳۲
خط ۱:		خط ۱:
	{{در دست ویرایش ۲\|ماه=[[اسفند]]\|روز=[[19]]\|سال=[[1404]]\|کاربر=فرقانی}}		{{در دست ویرایش ۲\|ماه=[[اسفند]]\|روز=[[19]]\|سال=[[1404]]\|کاربر=فرقانی}}
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = آیات امامت ~~امام علی{{ع}}~~		\| موضوع مرتبط = آیات امامت
	\| عنوان مدخل = آیات 5 تا 10 سوره انسان		\| عنوان مدخل = آیات 5 تا 10 سوره انسان
	\| مداخل مرتبط = [[آیات 5 تا 10 سوره انسان از دیدگاه اهل سنت]] - [[آیات 5 تا 10 سوره انسان در تفسیر و علوم قرآنی]] - [[آیات 5 تا 10 سوره انسان در حدیث]]		\| مداخل مرتبط = [[آیات 5 تا 10 سوره انسان از دیدگاه اهل سنت]] - [[آیات 5 تا 10 سوره انسان در تفسیر و علوم قرآنی]] - [[آیات 5 تا 10 سوره انسان در حدیث]]

فرقانی در ‏۱۱ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۰۱

2026-03-11T13:01:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۳۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{در دست ویرایش ۲\|ماه=[[اسفند]]\|روز=[[19]]\|سال=[[1404]]\|کاربر=فرقانی}}		{{در دست ویرایش ۲\|ماه=[[اسفند]]\|روز=[[19]]\|سال=[[1404]]\|کاربر=فرقانی}}
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = آیات امامت ~~اهل بیت~~{{عم}}		\| موضوع مرتبط = آیات امامت امام علی{{ع}}
	\| عنوان مدخل = آیات 5 تا 10 سوره انسان		\| عنوان مدخل = آیات 5 تا 10 سوره انسان
	\| مداخل مرتبط = [[آیات 5 تا 10 سوره انسان از دیدگاه اهل سنت]] - [[آیات 5 تا 10 سوره انسان در تفسیر و علوم قرآنی]] - [[آیات 5 تا 10 سوره انسان در حدیث]]		\| مداخل مرتبط = [[آیات 5 تا 10 سوره انسان از دیدگاه اهل سنت]] - [[آیات 5 تا 10 سوره انسان در تفسیر و علوم قرآنی]] - [[آیات 5 تا 10 سوره انسان در حدیث]]