آیة الله - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Msadeq در ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۳۹

2024-01-10T08:39:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۰۹
خط ۶:		خط ۶:

	== معناشناسی ==		== معناشناسی ==
	[[آیات]]، جمع [[آیه]] است. [[اهل]] ‌لغت در ریشه و مبدأ اشتقاق آن "اَ یَ ‌یَ"، "ا و ی"، "أ أ ی" را احتمال داده و این احتمال‌ها را به تفصیل بررسی کرده‌اند. [[خلیل]]<ref>ترتیب العین، ص ۶۳، «أیا».</ref>، [[ابن‌فارس]]<ref>مقاییس، ج ۱، ص ۱۶۸، «ای ی».</ref>، [[جوهری]]<ref>الصحاح، ج ۶، ص ۲۲۷۵، «ایا».</ref> و [[ابن‌منظور]]<ref>لسان‌العرب، ج ۱، ص ۲۸۲، «ایا».</ref> برای آیه، معانی گوناگونی چون قصد، مکث و [[انتظار]]، [[جماعت]] و شگفتی را گفته‌اند؛ ولی همه آنان یکی از معانی آیه را علامت و نشانه دانسته‌اند. [[راغب]] می‌گوید: آیه به معنای علامتِ آشکارِ ملازم با چیز پنهان است؛ به‌گونه‌ای که [[انسان]] با [[آگاهی]] از آن علامت، به چیز پنهان نیز دست می‌یابد؛ مانند [[نشانه]] راه که با دیدن آن، راه آشکار می‌شود<ref> مفردات، ص ۱۰۱، «ای».</ref>. در [[قرآن]]، آیه، آیتین و آیات ۳۸۲ بار آمده است<ref>[[علی خراسانی\|خراسانی، علی]]، [[آیات خدا - خراسانی (مقاله)\| مقاله «آیات خدا»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ~~ج۱؛~~ [[علی رضا عصیانی\|عصیانی، علی رضا]]، [[آیات خدا - عصیانی (مقاله)\|مقاله «آیات خدا»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]، ص۵۸-۶۰؛ [[محمد علی زکریایی\|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)\|فرهنگ مطهر]]، ص ۴۷.</ref>.		[[آیات]]، جمع [[آیه]] است. [[اهل]] ‌لغت در ریشه و مبدأ اشتقاق آن "اَ یَ ‌یَ"، "ا و ی"، "أ أ ی" را احتمال داده و این احتمال‌ها را به تفصیل بررسی کرده‌اند. [[خلیل]]<ref>ترتیب العین، ص ۶۳، «أیا».</ref>، [[ابن‌فارس]]<ref>مقاییس، ج ۱، ص ۱۶۸، «ای ی».</ref>، [[جوهری]]<ref>الصحاح، ج ۶، ص ۲۲۷۵، «ایا».</ref> و [[ابن‌منظور]]<ref>لسان‌العرب، ج ۱، ص ۲۸۲، «ایا».</ref> برای آیه، معانی گوناگونی چون قصد، مکث و [[انتظار]]، [[جماعت]] و شگفتی را گفته‌اند؛ ولی همه آنان یکی از معانی آیه را علامت و نشانه دانسته‌اند. [[راغب]] می‌گوید: آیه به معنای علامتِ آشکارِ ملازم با چیز پنهان است؛ به‌گونه‌ای که [[انسان]] با [[آگاهی]] از آن علامت، به چیز پنهان نیز دست می‌یابد؛ مانند [[نشانه]] راه که با دیدن آن، راه آشکار می‌شود<ref> مفردات، ص ۱۰۱، «ای».</ref>. در [[قرآن]]، آیه، آیتین و آیات ۳۸۲ بار آمده است<ref>[[علی خراسانی\|خراسانی، علی]]، [[آیات خدا - خراسانی (مقاله)\| مقاله «آیات خدا»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱، ص 351؛ [[علی رضا عصیانی\|عصیانی، علی رضا]]، [[آیات خدا - عصیانی (مقاله)\|مقاله «آیات خدا»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]، ص۵۸-۶۰؛ [[محمد علی زکریایی\|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)\|فرهنگ مطهر]]، ص ۴۷.</ref>.

	[[قرآن]] با کاربرد فراوان این کلمه در [[جهان‌بینی الهی]]، معنای گسترده و تازه‌ای به این واژه داده است. هر آنچه [[معرفت]] به آن، زمینه‌ساز [[معرفت به خداوند]]، اسماء جلال و [[جمال]] و [[افعال]] او باشد "آیات خدا" نامیده می‌شود. البته جمله‌ای از [[قرآن]] که با اعداد مشخص شده است و یک [[سوره]] از تعدادی از آنها شکل پذیرفته است، اصطلاحاً "[[آیه]]" و جمع آن "[[آیات خدا]]" نامیده می‌شود<ref>[[علی رضا عصیانی\|عصیانی، علی رضا]]، [[آیات خدا - عصیانی (مقاله)\|مقاله «آیات خدا»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]، ص۵۸-۶۰.</ref>.		[[قرآن]] با کاربرد فراوان این کلمه در [[جهان‌بینی الهی]]، معنای گسترده و تازه‌ای به این واژه داده است. هر آنچه [[معرفت]] به آن، زمینه‌ساز [[معرفت به خداوند]]، اسماء جلال و [[جمال]] و [[افعال]] او باشد "آیات خدا" نامیده می‌شود. البته جمله‌ای از [[قرآن]] که با اعداد مشخص شده است و یک [[سوره]] از تعدادی از آنها شکل پذیرفته است، اصطلاحاً "[[آیه]]" و جمع آن "[[آیات خدا]]" نامیده می‌شود<ref>[[علی رضا عصیانی\|عصیانی، علی رضا]]، [[آیات خدا - عصیانی (مقاله)\|مقاله «آیات خدا»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]، ص۵۸-۶۰.</ref>.
خط ۲۶:		خط ۲۶:

	=== موجودات [[جهان آفرینش]] (آفاق و انفس) ===		=== موجودات [[جهان آفرینش]] (آفاق و انفس) ===
	{{متن قرآن\|وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ خَلَقَكُمْ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ إِذَا أَنْتُمْ بَشَرٌ تَنْتَشِرُونَ}}<ref>«و از نشانه‌های او این است که شما را از خاک آفرید آنگاه شما آدمیانی (روی زمین) پراکنده می‌شوید» سوره روم، آیه ۲۰.</ref>، بر جهان آفرینش چون [[آسمان]]، [[زمین]]، [[خورشید]]، [[انسان]] و... از آن رو آیه اطلاق شده که همه، نشانه آفریدگاری [[دانا]] و تواناست<ref>[[علی خراسانی\|خراسانی، علی]]، [[آیات خدا - خراسانی (مقاله)\| مقاله «آیات خدا»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱.</ref>.		{{متن قرآن\|وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ خَلَقَكُمْ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ إِذَا أَنْتُمْ بَشَرٌ تَنْتَشِرُونَ}}<ref>«و از نشانه‌های او این است که شما را از خاک آفرید آنگاه شما آدمیانی (روی زمین) پراکنده می‌شوید» سوره روم، آیه ۲۰.</ref>، بر جهان آفرینش چون [[آسمان]]، [[زمین]]، [[خورشید]]، [[انسان]] و... از آن رو آیه اطلاق شده که همه، نشانه آفریدگاری [[دانا]] و تواناست<ref>[[علی خراسانی\|خراسانی، علی]]، [[آیات خدا - خراسانی (مقاله)\| مقاله «آیات خدا»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱، ص 352.</ref>.

	== اهمیت [[شناخت]] از راه [[آیات]] ==		== اهمیت [[شناخت]] از راه [[آیات]] ==
	یکی از راه‌های شناخت خدا، شناخت او از طریق آیات او است که آن را در اصطلاح، [[برهان]] اِنّی می‌نامند؛ یعنی [[انسان]] با [[تدبّر]] در معلول و آثار، به علّت و مؤثّر آن پی می‌برد. [[شناخت خدا]] از این طریق، شایع‌ترین برهانی است که [[قرآن]] برای [[خداشناسی]] مطرح ساخته است؛ چنان‌که بسیاری از [[مفسّران]]، تمام آیاتی را که بر آیات [[تکوینی]] [[الهی]] مشتمل است، به [[اثبات وجود خدا]] ناظر دانسته و مفاد آنها را به صورت براهینی درآورده‌اند که بازگشت بیش‌تر آنها، به "برهان [[نظم]]" است<ref>معارف قرآن، ص ۲۴.</ref><ref>[[علی خراسانی\|خراسانی، علی]]، [[آیات خدا - خراسانی (مقاله)\| مقاله «آیات خدا»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱.</ref>		یکی از راه‌های شناخت خدا، شناخت او از طریق آیات او است که آن را در اصطلاح، [[برهان]] اِنّی می‌نامند؛ یعنی [[انسان]] با [[تدبّر]] در معلول و آثار، به علّت و مؤثّر آن پی می‌برد. [[شناخت خدا]] از این طریق، شایع‌ترین برهانی است که [[قرآن]] برای [[خداشناسی]] مطرح ساخته است؛ چنان‌که بسیاری از [[مفسّران]]، تمام آیاتی را که بر آیات [[تکوینی]] [[الهی]] مشتمل است، به [[اثبات وجود خدا]] ناظر دانسته و مفاد آنها را به صورت براهینی درآورده‌اند که بازگشت بیش‌تر آنها، به "برهان [[نظم]]" است<ref>معارف قرآن، ص ۲۴.</ref><ref>[[علی خراسانی\|خراسانی، علی]]، [[آیات خدا - خراسانی (مقاله)\| مقاله «آیات خدا»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱، ص 353.</ref>

	== نقش آیات الهی در قرآن ==		== نقش آیات الهی در قرآن ==
خط ۵۰:		خط ۵۰:
	# تفکّر در بسیاری از آیات خدا و نمایان شدن قدرت بی‌انتهای او در [[آفرینش]]، [[پذیرش]] امکان [[قیامت]] و [[برانگیخته شدن]] دوباره موجودات را برای [[انسان]] آسان‌تر می‌کند؛ چنان‌که قرآن در تعدادی از آیات، پس از [[یادآوری]] برخی از آیات خدا، [[معاد]] و [[زندگی]] پس از [[مرگ]] و دشوار نبودن زنده کردن [[مجدّد]] [[انسان‌ها]] را به یاد می‌آورد: {{متن قرآن\|أَوَلَمْ يَرَوْا كَيْفَ يُبْدِئُ اللَّهُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ إِنَّ ذَلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ}}<ref>«آیا در نیافته‌اند که چگونه خداوند آفریدن (آفریدگان) را می‌آغازد و سپس آن را باز می‌گرداند؛ بی‌گمان این، بر خداوند آسان است» سوره عنکبوت، آیه ۱۹.</ref> در جای دیگر نیز [[هدف]] از تفصیل و توضیح آیات را [[یقین]] به [[ملاقات]] خداوند دانسته است: {{متن قرآن\| يُفَصِّلُ الْآيَاتِ لَعَلَّكُمْ بِلِقَاءِ رَبِّكُمْ تُوقِنُونَ}}<ref>«آیات را آشکار می‌دارد باشد که شما به لقای پرورد» سوره رعد، آیه ۲.</ref>.		# تفکّر در بسیاری از آیات خدا و نمایان شدن قدرت بی‌انتهای او در [[آفرینش]]، [[پذیرش]] امکان [[قیامت]] و [[برانگیخته شدن]] دوباره موجودات را برای [[انسان]] آسان‌تر می‌کند؛ چنان‌که قرآن در تعدادی از آیات، پس از [[یادآوری]] برخی از آیات خدا، [[معاد]] و [[زندگی]] پس از [[مرگ]] و دشوار نبودن زنده کردن [[مجدّد]] [[انسان‌ها]] را به یاد می‌آورد: {{متن قرآن\|أَوَلَمْ يَرَوْا كَيْفَ يُبْدِئُ اللَّهُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ إِنَّ ذَلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ}}<ref>«آیا در نیافته‌اند که چگونه خداوند آفریدن (آفریدگان) را می‌آغازد و سپس آن را باز می‌گرداند؛ بی‌گمان این، بر خداوند آسان است» سوره عنکبوت، آیه ۱۹.</ref> در جای دیگر نیز [[هدف]] از تفصیل و توضیح آیات را [[یقین]] به [[ملاقات]] خداوند دانسته است: {{متن قرآن\| يُفَصِّلُ الْآيَاتِ لَعَلَّكُمْ بِلِقَاءِ رَبِّكُمْ تُوقِنُونَ}}<ref>«آیات را آشکار می‌دارد باشد که شما به لقای پرورد» سوره رعد، آیه ۲.</ref>.
	# از دیگر آثار [[سیر]] در [[آیات خدا]]، [[بصیرت]] و خروج از [[حجاب]] [[طبیعت]] و [[غفلت]] و دست‌یابی به [[یاد خدا]] است؛ چنان‌که در [[سوره ق]] پس از اشاره به [[آفرینش آسمان]] و [[زمین]] و کوه‌ها و گیاهان می‌گوید: {{متن قرآن\|تَبْصِرَةً وَذِكْرَى لِكُلِّ عَبْدٍ مُنِيبٍ}}<ref>«برای دیده‌ور کردن و یادکرد هر بنده اهل بازگشت» سوره ق، آیه ۸.</ref>.		# از دیگر آثار [[سیر]] در [[آیات خدا]]، [[بصیرت]] و خروج از [[حجاب]] [[طبیعت]] و [[غفلت]] و دست‌یابی به [[یاد خدا]] است؛ چنان‌که در [[سوره ق]] پس از اشاره به [[آفرینش آسمان]] و [[زمین]] و کوه‌ها و گیاهان می‌گوید: {{متن قرآن\|تَبْصِرَةً وَذِكْرَى لِكُلِّ عَبْدٍ مُنِيبٍ}}<ref>«برای دیده‌ور کردن و یادکرد هر بنده اهل بازگشت» سوره ق، آیه ۸.</ref>.
	# [[شکرگزاری]] نیز یکی از آثار تعقّل در [[آیات خدا]] است؛ چنان‌که [[قرآن]] به بیان نشانه‌های خود در دریا و فواید آن پرداخته، می‌فرماید: {{متن قرآن\| وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ}}<ref>«باشد که سپاس گزارید» سوره نحل، آیه ۱۴.</ref><ref>[[علی خراسانی\|خراسانی، علی]]، [[آیات خدا - خراسانی (مقاله)\| مقاله «آیات خدا»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱.</ref>		# [[شکرگزاری]] نیز یکی از آثار تعقّل در [[آیات خدا]] است؛ چنان‌که [[قرآن]] به بیان نشانه‌های خود در دریا و فواید آن پرداخته، می‌فرماید: {{متن قرآن\| وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ}}<ref>«باشد که سپاس گزارید» سوره نحل، آیه ۱۴.</ref><ref>[[علی خراسانی\|خراسانی، علی]]، [[آیات خدا - خراسانی (مقاله)\| مقاله «آیات خدا»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱، ص 353-355.</ref>

	== شرایط بهره برداری از [[آیات خدا]] ==		== شرایط بهره برداری از [[آیات خدا]] ==
خط ۷۳:		خط ۷۳:
	# [[زندگی]] و [[مرگ]]: زندگی و [[مرگ انسان]]، بلکه همه موجودات زنده، از نشانه‌های [[آفریدگار]] است؛ از این رو، [[قرآن]] با لحن توبیخ‌آمیز از [[انسان]] می‌پرسد: چگونه به [[خدا]] [[کفر]] می‌ورزید؛ در حالی که بی‌جان بودید و خدا شما را [[جان]] داد؛ سپس می‌میراند و زنده می‌کند؟: {{متن قرآن\|كَيْفَ تَكْفُرُونَ بِاللَّهِ وَكُنْتُمْ أَمْوَاتًا فَأَحْيَاكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ}}<ref>«چگونه به خداوند کفر می‌ورزید با آنکه مرده بودید، شما را زنده گردانید؛ آنگاه شما را می‌میراند، دگرباره زنده می‌گرداند و سپس به سوی او بازگردانده می‌شوید» سوره بقره، آیه ۲۸.</ref>.		# [[زندگی]] و [[مرگ]]: زندگی و [[مرگ انسان]]، بلکه همه موجودات زنده، از نشانه‌های [[آفریدگار]] است؛ از این رو، [[قرآن]] با لحن توبیخ‌آمیز از [[انسان]] می‌پرسد: چگونه به [[خدا]] [[کفر]] می‌ورزید؛ در حالی که بی‌جان بودید و خدا شما را [[جان]] داد؛ سپس می‌میراند و زنده می‌کند؟: {{متن قرآن\|كَيْفَ تَكْفُرُونَ بِاللَّهِ وَكُنْتُمْ أَمْوَاتًا فَأَحْيَاكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ}}<ref>«چگونه به خداوند کفر می‌ورزید با آنکه مرده بودید، شما را زنده گردانید؛ آنگاه شما را می‌میراند، دگرباره زنده می‌گرداند و سپس به سوی او بازگردانده می‌شوید» سوره بقره، آیه ۲۸.</ref>.

	و موارد دیگری مانند: [[خواب]] و [[بیداری]]؛ [[همسر]] و [[زناشویی]]؛ [[اختلاف]] زبان‌ها و رنگ ها<ref>[[علی خراسانی\|خراسانی، علی]]، [[آیات خدا - خراسانی (مقاله)\| مقاله «آیات خدا»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱.</ref>.		و موارد دیگری مانند: [[خواب]] و [[بیداری]]؛ [[همسر]] و [[زناشویی]]؛ [[اختلاف]] زبان‌ها و رنگ ها<ref>[[علی خراسانی\|خراسانی، علی]]، [[آیات خدا - خراسانی (مقاله)\| مقاله «آیات خدا»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱، ص 357.</ref>.

	== [[آیات خدا]] در [[آفرینش جهان]](آفاقی) ==		== [[آیات خدا]] در [[آفرینش جهان]](آفاقی) ==
خط ۹۶:		خط ۹۶:

	=== گیاهان ===		=== گیاهان ===
	شگفتی‌های گیاهان و روییدن آن از [[خاک]] مرده، پس از [[نزول]] [[باران]]، از دیگر نشانه‌های [[خداوند]] است: {{متن قرآن\|وَمِنْ آيَاتِهِ أَنَّكَ تَرَى الْأَرْضَ خَاشِعَةً فَإِذَا أَنْزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْ إِنَّ الَّذِي أَحْيَاهَا لَمُحْيِي الْمَوْتَى إِنَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ}}<ref>«و از نشانه‌های او این است که زمین را پژمرده می‌بینی و چون بر آن آب فرو باریم می‌جنبد و می‌بالد، به راستی آن کس که آن را زنده کرد زندگی‌بخش مردگان است که او بر هر کاری تواناست» سوره فصلت، آیه ۳۹.</ref>. روییدن درختان انگور و زیتون و انار و نحوه رسیدن میوه‌های آنها را نیز از نشانه‌های [[خدا]] برای [[مؤمنان]] می‌داند. {{متن قرآن\|وَهُوَ الَّذِي أَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَخْرَجْنَا بِهِ نَبَاتَ كُلِّ شَيْءٍ فَأَخْرَجْنَا مِنْهُ خَضِرًا نُخْرِجُ مِنْهُ حَبًّا مُتَرَاكِبًا وَمِنَ النَّخْلِ مِنْ طَلْعِهَا قِنْوَانٌ دَانِيَةٌ وَجَنَّاتٍ مِنْ أَعْنَابٍ وَالزَّيْتُونَ وَالرُّمَّانَ مُشْتَبِهًا وَغَيْرَ مُتَشَابِهٍ انْظُرُوا إِلَى ثَمَرِهِ إِذَا أَثْمَرَ وَيَنْعِهِ إِنَّ فِي ذَلِكُمْ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ}}<ref>«و اوست که از آسمان، آبی فرو فرستاد و با آن هرگونه روییدنی را برون آوردیم آنگاه از آن جوانه سبزی بیرون کشیدیم که از آن دانه‌هایی بر هم نشسته بیرون می‌آوریم و از شکوفه خرما، خوشه‌هایی دسترس و باغستان‌هایی از انگور (بیرون می‌آوریم) و زیتون را و انار را همگون و غیر همگون (پدید می‌آوریم)؛ به میوه آن چون ثمر آورد و به رسیدن آن بنگرید! بی‌گمان در اینها برای گروه مؤمنان نشانه‌هایی است» سوره انعام، آیه ۹۹.</ref><ref>[[علی خراسانی\|خراسانی، علی]]، [[آیات خدا - خراسانی (مقاله)\| مقاله «آیات خدا»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱.</ref>.		شگفتی‌های گیاهان و روییدن آن از [[خاک]] مرده، پس از [[نزول]] [[باران]]، از دیگر نشانه‌های [[خداوند]] است: {{متن قرآن\|وَمِنْ آيَاتِهِ أَنَّكَ تَرَى الْأَرْضَ خَاشِعَةً فَإِذَا أَنْزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْ إِنَّ الَّذِي أَحْيَاهَا لَمُحْيِي الْمَوْتَى إِنَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ}}<ref>«و از نشانه‌های او این است که زمین را پژمرده می‌بینی و چون بر آن آب فرو باریم می‌جنبد و می‌بالد، به راستی آن کس که آن را زنده کرد زندگی‌بخش مردگان است که او بر هر کاری تواناست» سوره فصلت، آیه ۳۹.</ref>. روییدن درختان انگور و زیتون و انار و نحوه رسیدن میوه‌های آنها را نیز از نشانه‌های [[خدا]] برای [[مؤمنان]] می‌داند. {{متن قرآن\|وَهُوَ الَّذِي أَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَخْرَجْنَا بِهِ نَبَاتَ كُلِّ شَيْءٍ فَأَخْرَجْنَا مِنْهُ خَضِرًا نُخْرِجُ مِنْهُ حَبًّا مُتَرَاكِبًا وَمِنَ النَّخْلِ مِنْ طَلْعِهَا قِنْوَانٌ دَانِيَةٌ وَجَنَّاتٍ مِنْ أَعْنَابٍ وَالزَّيْتُونَ وَالرُّمَّانَ مُشْتَبِهًا وَغَيْرَ مُتَشَابِهٍ انْظُرُوا إِلَى ثَمَرِهِ إِذَا أَثْمَرَ وَيَنْعِهِ إِنَّ فِي ذَلِكُمْ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ}}<ref>«و اوست که از آسمان، آبی فرو فرستاد و با آن هرگونه روییدنی را برون آوردیم آنگاه از آن جوانه سبزی بیرون کشیدیم که از آن دانه‌هایی بر هم نشسته بیرون می‌آوریم و از شکوفه خرما، خوشه‌هایی دسترس و باغستان‌هایی از انگور (بیرون می‌آوریم) و زیتون را و انار را همگون و غیر همگون (پدید می‌آوریم)؛ به میوه آن چون ثمر آورد و به رسیدن آن بنگرید! بی‌گمان در اینها برای گروه مؤمنان نشانه‌هایی است» سوره انعام، آیه ۹۹.</ref><ref>[[علی خراسانی\|خراسانی، علی]]، [[آیات خدا - خراسانی (مقاله)\| مقاله «آیات خدا»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱، ص 361-364.</ref>.

	== نتیجه ==		== نتیجه ==

Wasity: جایگزینی متن - 'منتها' به 'لکن'

2022-10-17T03:07:36Z

جایگزینی متن - 'منتها' به 'لکن'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۳۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[آیة الله در قرآن]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[آیة الله در قرآن]]\| پرسش مرتبط = }}

	[[آیات]]، جمع [[آیه]] معانی گوناگونی دارد، ~~منتها~~ روشن‌ترین معنای آن علامت و نشانه است. هر آنچه [[معرفت]] به آن، زمینه‌ساز [[معرفت به خداوند]]، اسماء جلال و [[جمال]] و [[افعال]] او باشد "آیات خدا" نامیده می‌شود. در اصطلاح [[دینی]]، به [[علمای دین]] و [[فقها]] نیز "آیة الله" گفته می‌شود، چون هدایت‌کننده [[مردم]] به سوی [[خدا]] و [[احکام]] الهی‌اند.		[[آیات]]، جمع [[آیه]] معانی گوناگونی دارد، لکن روشن‌ترین معنای آن علامت و نشانه است. هر آنچه [[معرفت]] به آن، زمینه‌ساز [[معرفت به خداوند]]، اسماء جلال و [[جمال]] و [[افعال]] او باشد "آیات خدا" نامیده می‌شود. در اصطلاح [[دینی]]، به [[علمای دین]] و [[فقها]] نیز "آیة الله" گفته می‌شود، چون هدایت‌کننده [[مردم]] به سوی [[خدا]] و [[احکام]] الهی‌اند.

	مهم‌ترین راز مطالعه [[آیات الهی]] ایمان به خدا و شناخت حقّانیّت او و اثبات اصل وجود آفریدگار است. تفکّر در آیات خداوند موجب نمایان شدن قدرت بی‌انتهای او در [[آفرینش]] می‌شود. ~~منتها~~ رسیدن به این آثار شرایطی دارد از قبیل: پرهیز از [[استکبار]]؛ داشتن روحیه [[بازگشت به خدا]]؛ [[ایمان]]؛ [[بصیرت]]؛ [[تعقل]]؛ [[تقوا]]؛ حق‌شنوی و فراست.		مهم‌ترین راز مطالعه [[آیات الهی]] ایمان به خدا و شناخت حقّانیّت او و اثبات اصل وجود آفریدگار است. تفکّر در آیات خداوند موجب نمایان شدن قدرت بی‌انتهای او در [[آفرینش]] می‌شود. لکن رسیدن به این آثار شرایطی دارد از قبیل: پرهیز از [[استکبار]]؛ داشتن روحیه [[بازگشت به خدا]]؛ [[ایمان]]؛ [[بصیرت]]؛ [[تعقل]]؛ [[تقوا]]؛ حق‌شنوی و فراست.

	== معناشناسی ==		== معناشناسی ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T10:00:05Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۳۰
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	{{متن قرآن\|فَالْيَوْمَ نُنَجِّيكَ بِبَدَنِكَ لِتَكُونَ لِمَنْ خَلْفَكَ آيَةً وَإِنَّ كَثِيرًا مِنَ النَّاسِ عَنْ آيَاتِنَا لَغَافِلُونَ}}<ref>«بنابراین امروز تو را با کالبد بی‌جانت بر ساحل می‌افکنیم تا برای آیندگانت نشانه‌ای باشی و بی‌گمان بسیاری از مردم از نشانه‌های ما غافلند» سوره یونس، آیه ۹۲.</ref>. به اموری که مایه پند و عبرت است، از آن‌رو آیه گفته‌اند که نشانِ [[قدرت]] و [[عزّت]] پیشینیان، سپس نابودی و [[خواری]] آنان است.		{{متن قرآن\|فَالْيَوْمَ نُنَجِّيكَ بِبَدَنِكَ لِتَكُونَ لِمَنْ خَلْفَكَ آيَةً وَإِنَّ كَثِيرًا مِنَ النَّاسِ عَنْ آيَاتِنَا لَغَافِلُونَ}}<ref>«بنابراین امروز تو را با کالبد بی‌جانت بر ساحل می‌افکنیم تا برای آیندگانت نشانه‌ای باشی و بی‌گمان بسیاری از مردم از نشانه‌های ما غافلند» سوره یونس، آیه ۹۲.</ref>. به اموری که مایه پند و عبرت است، از آن‌رو آیه گفته‌اند که نشانِ [[قدرت]] و [[عزّت]] پیشینیان، سپس نابودی و [[خواری]] آنان است.

	=== موجودات [[جهان آفرینش]] (آفاق و انفس)===		=== موجودات [[جهان آفرینش]] (آفاق و انفس) ===
	{{متن قرآن\|وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ خَلَقَكُمْ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ إِذَا أَنْتُمْ بَشَرٌ تَنْتَشِرُونَ}}<ref>«و از نشانه‌های او این است که شما را از خاک آفرید آنگاه شما آدمیانی (روی زمین) پراکنده می‌شوید» سوره روم، آیه ۲۰.</ref>، بر جهان آفرینش چون [[آسمان]]، [[زمین]]، [[خورشید]]، [[انسان]] و... از آن رو آیه اطلاق شده که همه، نشانه آفریدگاری [[دانا]] و تواناست<ref>[[علی خراسانی\|خراسانی، علی]]، [[آیات خدا - خراسانی (مقاله)\| مقاله «آیات خدا»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱.</ref>.		{{متن قرآن\|وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ خَلَقَكُمْ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ إِذَا أَنْتُمْ بَشَرٌ تَنْتَشِرُونَ}}<ref>«و از نشانه‌های او این است که شما را از خاک آفرید آنگاه شما آدمیانی (روی زمین) پراکنده می‌شوید» سوره روم، آیه ۲۰.</ref>، بر جهان آفرینش چون [[آسمان]]، [[زمین]]، [[خورشید]]، [[انسان]] و... از آن رو آیه اطلاق شده که همه، نشانه آفریدگاری [[دانا]] و تواناست<ref>[[علی خراسانی\|خراسانی، علی]]، [[آیات خدا - خراسانی (مقاله)\| مقاله «آیات خدا»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱.</ref>.

خط ۶۳:		خط ۶۳:
	# [[فراست]]: {{متن قرآن\|وَإِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَحْشُرُهُمْ إِنَّهُ حَكِيمٌ عَلِيمٌ}}<ref>«و پروردگارت خود، آنان را (در رستخیز) گرد می‌آورد؛ بی‌گمان او فرزانه‌ای داناست» سوره حجر، آیه ۲۵.</ref><ref>[[علی رضا عصیانی\|عصیانی، علی رضا]]، [[آیات خدا - عصیانی (مقاله)\|مقاله «آیات خدا»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]، ص۵۸-۶۰.</ref>		# [[فراست]]: {{متن قرآن\|وَإِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَحْشُرُهُمْ إِنَّهُ حَكِيمٌ عَلِيمٌ}}<ref>«و پروردگارت خود، آنان را (در رستخیز) گرد می‌آورد؛ بی‌گمان او فرزانه‌ای داناست» سوره حجر، آیه ۲۵.</ref><ref>[[علی رضا عصیانی\|عصیانی، علی رضا]]، [[آیات خدا - عصیانی (مقاله)\|مقاله «آیات خدا»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]، ص۵۸-۶۰.</ref>

	== [[آیات خدا]] در [[آفرینش انسان]] (انفسی)==		== [[آیات خدا]] در [[آفرینش انسان]] (انفسی) ==
	[[قرآن]]، بر [[آیه]] بودن آفرینش انسان تأکید کرده: {{متن قرآن\|وَفِي خَلْقِكُمْ وَمَا يَبُثُّ مِنْ دَابَّةٍ آيَاتٌ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ}}<ref>«و در آفرینش شما و جنبندگانی که (خداوند روی زمین) می‌پراکند نشانه‌هایی است برای گروهی که یقین دارند» سوره جاثیه، آیه ۴.</ref>، {{متن قرآن\|وَفِي الأَرْضِ آيَاتٌ لِّلْمُوقِنِينَ وَفِي أَنفُسِكُمْ أَفَلا تُبْصِرُونَ }}<ref>«و در زمین برای اهل یقین نشانه‌هایی است و (نیز) در خودتان، آیا نمی‌نگرید؟» سوره ذاریات، آیه ۲۰-۲۱.</ref> و او را به [[تأمل]] در [[آفرینش]] خود [[فرمان]] داده است: {{متن قرآن\|فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ مِمَّ خُلِقَ}}<ref>«پس انسان باید بنگرد که او را از چه آفریده‌اند،» سوره طارق، آیه ۵.</ref> [[روایات]] نیز [[خودشناسی]] را [[برترین]] و سودمندترین [[معارف]] برشمرده و [[معرفت نفس]] را با [[شناخت پروردگار]] ملازم دانسته است.		[[قرآن]]، بر [[آیه]] بودن آفرینش انسان تأکید کرده: {{متن قرآن\|وَفِي خَلْقِكُمْ وَمَا يَبُثُّ مِنْ دَابَّةٍ آيَاتٌ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ}}<ref>«و در آفرینش شما و جنبندگانی که (خداوند روی زمین) می‌پراکند نشانه‌هایی است برای گروهی که یقین دارند» سوره جاثیه، آیه ۴.</ref>، {{متن قرآن\|وَفِي الأَرْضِ آيَاتٌ لِّلْمُوقِنِينَ وَفِي أَنفُسِكُمْ أَفَلا تُبْصِرُونَ }}<ref>«و در زمین برای اهل یقین نشانه‌هایی است و (نیز) در خودتان، آیا نمی‌نگرید؟» سوره ذاریات، آیه ۲۰-۲۱.</ref> و او را به [[تأمل]] در [[آفرینش]] خود [[فرمان]] داده است: {{متن قرآن\|فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ مِمَّ خُلِقَ}}<ref>«پس انسان باید بنگرد که او را از چه آفریده‌اند،» سوره طارق، آیه ۵.</ref> [[روایات]] نیز [[خودشناسی]] را [[برترین]] و سودمندترین [[معارف]] برشمرده و [[معرفت نفس]] را با [[شناخت پروردگار]] ملازم دانسته است.

خط ۷۵:		خط ۷۵:
	و موارد دیگری مانند: [[خواب]] و [[بیداری]]؛ [[همسر]] و [[زناشویی]]؛ [[اختلاف]] زبان‌ها و رنگ ها<ref>[[علی خراسانی\|خراسانی، علی]]، [[آیات خدا - خراسانی (مقاله)\| مقاله «آیات خدا»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱.</ref>.		و موارد دیگری مانند: [[خواب]] و [[بیداری]]؛ [[همسر]] و [[زناشویی]]؛ [[اختلاف]] زبان‌ها و رنگ ها<ref>[[علی خراسانی\|خراسانی، علی]]، [[آیات خدا - خراسانی (مقاله)\| مقاله «آیات خدا»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱.</ref>.

	== [[آیات خدا]] در [[آفرینش جهان]](آفاقی)==		== [[آیات خدا]] در [[آفرینش جهان]](آفاقی) ==
	=== [[آسمان]]، [[زمین]] و [[کوه]] ها ===		=== [[آسمان]]، [[زمین]] و [[کوه]] ها ===
	شگفتی‌ها، [[عظمت]] و پهناوری آسمان و [[آفرینش]] اسرارآمیز [[زمین]]، از آیاتی است که [[قرآن]] در موارد فراوانی، [[انسان‌ها]] را به [[تأمّل]] در آنها [[فرمان]] داده است: {{متن قرآن\|وَمِنْ آيَاتِهِ خَلْقُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافُ أَلْسِنَتِكُمْ وَأَلْوَانِكُمْ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِلْعَالِمِينَ}}<ref>«و از نشانه‌های او آفرینش آسمان‌ها و زمین و گوناگونی زبان‌ها و رنگ‌های شماست؛ به راستی در این نشانه‌هایی برای دانشوران است» سوره روم، آیه ۲۲.</ref>. در [[آیات]] {{متن قرآن\|إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ لَآيَاتٍ لِأُولِي الْأَلْبَابِ}}<ref>«بی‌گمان در آفرینش آسمان‌ها و زمین و پیاپی آمدن شب و روز نشانه‌هایی برای خردمندان است» سوره آل عمران، آیه ۱۹۰.</ref> و {{متن قرآن\|إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَالْفُلْكِ الَّتِي تَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِمَا يَنْفَعُ النَّاسَ وَمَا أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ السَّمَاءِ مِنْ مَاءٍ فَأَحْيَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَبَثَّ فِيهَا مِنْ كُلِّ دَابَّةٍ وَتَصْرِيفِ الرِّيَاحِ وَالسَّحَابِ الْمُسَخَّرِ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ}}<ref>«بی‌گمان در آفرینش آسمان‌ها و زمین و در پیاپی آمدن شب و روز و در آن کشتی که برای سود رساندن به مردم در دریا روان است و در آبی که خداوند از آسمان فرو می‌بارد و زمین را پس از مردن، بدان زنده می‌دارد و بر آن هرگونه جنبنده‌ای را می‌پراکند و در گرداندن بادها و ابر فرمانبردار میان آسمان و زمین، برای گروهی که خرد می‌ورزند نشانه‌هاست» سوره بقره، آیه ۱۶۴.</ref> و {{متن قرآن\|إِنَّ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ لَآيَاتٍ لِلْمُؤْمِنِينَ}}<ref>«بی‌گمان در آسمان‌ها و زمین برای مؤمنان نشانه‌هایی است» سوره جاثیه، آیه ۳.</ref> [[آفرینش آسمان]] و زمین را نشانه‌هایی برای خردورزان و [[مؤمنان]] دانسته؛ حتّی آفرینش آسمان و زمین را از [[آفرینش]] [[مردم]] بزرگ‌تر شمرده است: {{متن قرآن\|لَخَلْقُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ أَكْبَرُ مِنْ خَلْقِ النَّاسِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ}}<ref>«به یقین آفرینش آسمان‌ها و زمین بزرگ‌تر از آفرینش مردم است اما بیشتر مردم نمی‌دانند» سوره غافر، آیه ۵۷.</ref><ref>مجمع‌البیان، ج ۸، ص ۸۲۳.</ref>.		شگفتی‌ها، [[عظمت]] و پهناوری آسمان و [[آفرینش]] اسرارآمیز [[زمین]]، از آیاتی است که [[قرآن]] در موارد فراوانی، [[انسان‌ها]] را به [[تأمّل]] در آنها [[فرمان]] داده است: {{متن قرآن\|وَمِنْ آيَاتِهِ خَلْقُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافُ أَلْسِنَتِكُمْ وَأَلْوَانِكُمْ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِلْعَالِمِينَ}}<ref>«و از نشانه‌های او آفرینش آسمان‌ها و زمین و گوناگونی زبان‌ها و رنگ‌های شماست؛ به راستی در این نشانه‌هایی برای دانشوران است» سوره روم، آیه ۲۲.</ref>. در [[آیات]] {{متن قرآن\|إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ لَآيَاتٍ لِأُولِي الْأَلْبَابِ}}<ref>«بی‌گمان در آفرینش آسمان‌ها و زمین و پیاپی آمدن شب و روز نشانه‌هایی برای خردمندان است» سوره آل عمران، آیه ۱۹۰.</ref> و {{متن قرآن\|إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَالْفُلْكِ الَّتِي تَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِمَا يَنْفَعُ النَّاسَ وَمَا أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ السَّمَاءِ مِنْ مَاءٍ فَأَحْيَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَبَثَّ فِيهَا مِنْ كُلِّ دَابَّةٍ وَتَصْرِيفِ الرِّيَاحِ وَالسَّحَابِ الْمُسَخَّرِ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ}}<ref>«بی‌گمان در آفرینش آسمان‌ها و زمین و در پیاپی آمدن شب و روز و در آن کشتی که برای سود رساندن به مردم در دریا روان است و در آبی که خداوند از آسمان فرو می‌بارد و زمین را پس از مردن، بدان زنده می‌دارد و بر آن هرگونه جنبنده‌ای را می‌پراکند و در گرداندن بادها و ابر فرمانبردار میان آسمان و زمین، برای گروهی که خرد می‌ورزند نشانه‌هاست» سوره بقره، آیه ۱۶۴.</ref> و {{متن قرآن\|إِنَّ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ لَآيَاتٍ لِلْمُؤْمِنِينَ}}<ref>«بی‌گمان در آسمان‌ها و زمین برای مؤمنان نشانه‌هایی است» سوره جاثیه، آیه ۳.</ref> [[آفرینش آسمان]] و زمین را نشانه‌هایی برای خردورزان و [[مؤمنان]] دانسته؛ حتّی آفرینش آسمان و زمین را از [[آفرینش]] [[مردم]] بزرگ‌تر شمرده است: {{متن قرآن\|لَخَلْقُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ أَكْبَرُ مِنْ خَلْقِ النَّاسِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ}}<ref>«به یقین آفرینش آسمان‌ها و زمین بزرگ‌تر از آفرینش مردم است اما بیشتر مردم نمی‌دانند» سوره غافر، آیه ۵۷.</ref><ref>مجمع‌البیان، ج ۸، ص ۸۲۳.</ref>.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-08-24T07:00:29Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T03:54:03Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۲۴
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[آیة الله در قرآن]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[آیة الله در قرآن]]\| پرسش مرتبط = }}

خط ۱۱۴:		خط ۱۱۳:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:خداشناسی]]		[[رده:خداشناسی]]
	[[رده:القاب روحانیان شیعه]]		[[رده:القاب روحانیان شیعه]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

2022-07-10T20:55:40Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۲

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T15:21:29Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۵۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[آیة الله در قرآن]]\| پرسش مرتبط = }}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[آیة الله در قرآن]]~~</div>~~

	[[آیات]]، جمع [[آیه]] معانی گوناگونی دارد، منتها روشن‌ترین معنای آن علامت و نشانه است. هر آنچه [[معرفت]] به آن، زمینه‌ساز [[معرفت به خداوند]]، اسماء جلال و [[جمال]] و [[افعال]] او باشد "آیات خدا" نامیده می‌شود. در اصطلاح [[دینی]]، به [[علمای دین]] و [[فقها]] نیز "آیة الله" گفته می‌شود، چون هدایت‌کننده [[مردم]] به سوی [[خدا]] و [[احکام]] الهی‌اند.		[[آیات]]، جمع [[آیه]] معانی گوناگونی دارد، منتها روشن‌ترین معنای آن علامت و نشانه است. هر آنچه [[معرفت]] به آن، زمینه‌ساز [[معرفت به خداوند]]، اسماء جلال و [[جمال]] و [[افعال]] او باشد "آیات خدا" نامیده می‌شود. در اصطلاح [[دینی]]، به [[علمای دین]] و [[فقها]] نیز "آیة الله" گفته می‌شود، چون هدایت‌کننده [[مردم]] به سوی [[خدا]] و [[احکام]] الهی‌اند.

Wasity: /* پانویس */

2022-05-22T19:20:49Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۵۰
خط ۱۱۷:		خط ۱۱۷:

	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]
			[[رده:خداشناسی]]
	[[رده:القاب روحانیان شیعه]]		[[رده:القاب روحانیان شیعه]]
	~~[[رده:آیة الله]]~~

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

2021-12-17T12:09:20Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۳۹
خط ۱۱۳:		خط ۱۱۳:
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T08:43:46Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۱۳
خط ۱۰۵:		خط ۱۰۵:
	اینکه [[آیات]] و نشانه‌های [[خدا]] نقش بسیار مهمی در ایجاد و [[تکامل]] [[حیات]] [[دینی]] [[انسان]] دارد. این [[آیات]] مناظر بسیار متنوعی را در مقابل دیدگاه [[انسان]] قرار می‌دهد که در پرتو [[مشاهده]] آنها [[انسان]]، حضور [[خداوند]] را در سراسر هستی با چشم [[دل]] [[مشاهده]] خواهد نمود<ref>[[علی رضا عصیانی\|عصیانی، علی رضا]]، [[آیات خدا - عصیانی (مقاله)\|مقاله «آیات خدا»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]، ص۵۸-۶۰.</ref>.		اینکه [[آیات]] و نشانه‌های [[خدا]] نقش بسیار مهمی در ایجاد و [[تکامل]] [[حیات]] [[دینی]] [[انسان]] دارد. این [[آیات]] مناظر بسیار متنوعی را در مقابل دیدگاه [[انسان]] قرار می‌دهد که در پرتو [[مشاهده]] آنها [[انسان]]، حضور [[خداوند]] را در سراسر هستی با چشم [[دل]] [[مشاهده]] خواهد نمود<ref>[[علی رضا عصیانی\|عصیانی، علی رضا]]، [[آیات خدا - عصیانی (مقاله)\|مقاله «آیات خدا»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]، ص۵۸-۶۰.</ref>.

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:13681040.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه دینی''']]		# [[پرونده:13681040.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه دینی''']]