آیه استقامت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* پانویس */

2024-05-22T15:21:34Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۵۱
خط ۶۰:		خط ۶۰:

	[[رده:آیات نامدار]]		[[رده:آیات نامدار]]
			[[رده:آیات امامت]]

Ali در ‏۱۱ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۰۹

2023-06-11T08:09:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۹
خط ۷:		خط ۷:
	{{جعبه اطلاعات آیات نامدار		{{جعبه اطلاعات آیات نامدار
	\| نام آیه = آیه استقامت		\| نام آیه = آیه استقامت
	\| نام تصویر =		\| نام تصویر = آیه ۳۰ سوره فصلت.jpg
	\| توضیح تصویر =		\| توضیح تصویر =
	\| متن آیه = ~~إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا ...~~		\| متن آیه =
	\| معنی آیه = فرشتگان بر آنان که گفتند: پروردگار ما خداوند است سپس پایداری کردند، ...		\| معنی آیه = فرشتگان بر آنان که گفتند: پروردگار ما خداوند است سپس پایداری کردند، ...
	\| شماره آیه = ۳۰		\| شماره آیه = ۳۰

Ali در ‏۱۰ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۱۳

2023-06-10T12:13:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۴۳
خط ۷:		خط ۷:
	{{جعبه اطلاعات آیات نامدار		{{جعبه اطلاعات آیات نامدار
	\| نام آیه = آیه استقامت		\| نام آیه = آیه استقامت
			\| نام تصویر =
			\| توضیح تصویر =
	\| متن آیه = إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا ...		\| متن آیه = إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا ...
	\| معنی آیه = فرشتگان بر آنان که گفتند: پروردگار ما خداوند است سپس پایداری کردند، ...		\| معنی آیه = فرشتگان بر آنان که گفتند: پروردگار ما خداوند است سپس پایداری کردند، ...

فرقانی در ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۵۵

2022-12-25T06:55:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۲۵
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	\| شأن نزول =		\| شأن نزول =
	\| مصداق آیه =		\| مصداق آیه =
	\| دلالت آیه = {{فهرست جعبه \|استقامت در راه دین الهی}}		\| دلالت آیه = {{فهرست جعبه \|استقامت در راه دین الهی لازمه یاری ملائکه و دخول در بهشت }}
	\| نتایج آیه = استقامت		\| نتایج آیه = استقامت
	}}		}}

Bahmani در ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۳۹

2022-12-14T06:39:59Z

@@ خط ۵: / خط ۵: @@
 | پرسش مرتبط  =
 }}
+{{جعبه اطلاعات آیات نامدار
 متن آیه: {{متن قرآن|إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةُ أَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ}}<ref>«فرشتگان بر آنان که گفتند: پروردگار ما خداوند است سپس پایداری کردند، فرود می‌آیند که نهراسید و اندوهناک نباشید و شما را به بهشتی که وعده می‌دادند مژده باد!» سوره فصلت، آیه ۳۰.</ref>

Bahmani در ‏۱۱ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۰

2022-12-11T09:20:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۵۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = آیات امامت امام علی		\| موضوع مرتبط = آیات امامت امام علی
	\| عنوان مدخل = ~~آیه استقامت~~		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = ~~[[آیه استقامت در قرآن]] - [[آیه استقامت در حدیث]] -~~ [[آیه استقامت در کلام اسلامی~~]] - [[آیه استقامت در گفتگوهای بین‌المذاهب~~]]		\| مداخل مرتبط = [[آیه استقامت در کلام اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}
خط ۱۲:		خط ۱۲:

	[[خوف]] و [[حزن]] دو [[نگرانی]] است که در [[حیات دنیوی]] همیشه همراه [[انسان]] است؛ زیرا انسان تا لحظه [[مرگ]]، پیوسته در معرض اغواهای [[شیطان]] و در حزن دور افتادن از [[سعادت ابدی]] و خوف از [[خشم الهی]] و [[جهنم]] قرار دارد. [[خداوند]] در این [[آیه]] به [[مؤمنین]] [[وعده]] می‌دهد که اگر بر [[ایمان]] خود [[استقامت]] داشته باشند، خوف و حزنی بر آنان نیست. ایمان به [[ربوبیت]] [[پروردگار]] هنگامی محقق می‌شود که [[مؤمن]] در عمل و نظر، استقامت بر [[ولایت]] و [[ربوبیت الهی]] داشته باشد.		[[خوف]] و [[حزن]] دو [[نگرانی]] است که در [[حیات دنیوی]] همیشه همراه [[انسان]] است؛ زیرا انسان تا لحظه [[مرگ]]، پیوسته در معرض اغواهای [[شیطان]] و در حزن دور افتادن از [[سعادت ابدی]] و خوف از [[خشم الهی]] و [[جهنم]] قرار دارد. [[خداوند]] در این [[آیه]] به [[مؤمنین]] [[وعده]] می‌دهد که اگر بر [[ایمان]] خود [[استقامت]] داشته باشند، خوف و حزنی بر آنان نیست. ایمان به [[ربوبیت]] [[پروردگار]] هنگامی محقق می‌شود که [[مؤمن]] در عمل و نظر، استقامت بر [[ولایت]] و [[ربوبیت الهی]] داشته باشد.

	[[مسلمانان]] معاصر با [[نبی مکرم اسلام]] {{صل}}، می‌توانستند با [[اسوه]] قرار دادن حضرتش به چنین مقامی نائل شوند. ولی با [[رحلت]] آن [[حضرت]]، اگر [[جانشینی]] برای ایشان در میان [[مردم]] نباشد که ولایتش نازل‌منزله [[ولایت پیامبر]] {{صل}} محسوب شود، راه [[نجات]] مردم از حزن و خوف مسدود می‌گردد. در حالی که خداوند در این آیه و [[آیات]] دیگر، به مؤمنین وعده دائمی می‌دهد که اگر استقامت در ایمان داشته باشند، [[آرامش]] کامل و همیشگی روزی‌شان خواهد شد. بدین ترتیب چنین [[رهبری]] می‌باید مثل [[پیامبر]] {{صل}} [[معصوم]] از همه [[لغزش‌ها]] و اسوه خلایق بوده و همیشه در میان مردم حضور داشته باشد. از همین روست که در کلمات [[اولیای الهی]] {{عم}}، از استقامت در ایمان، تعبیر به ولایت شده است.		[[مسلمانان]] معاصر با [[نبی مکرم اسلام]] {{صل}}، می‌توانستند با [[اسوه]] قرار دادن حضرتش به چنین مقامی نائل شوند. ولی با [[رحلت]] آن [[حضرت]]، اگر [[جانشینی]] برای ایشان در میان [[مردم]] نباشد که ولایتش نازل‌منزله [[ولایت پیامبر]] {{صل}} محسوب شود، راه [[نجات]] مردم از حزن و خوف مسدود می‌گردد. در حالی که خداوند در این آیه و [[آیات]] دیگر، به مؤمنین وعده دائمی می‌دهد که اگر استقامت در ایمان داشته باشند، [[آرامش]] کامل و همیشگی روزی‌شان خواهد شد. بدین ترتیب چنین [[رهبری]] می‌باید مثل [[پیامبر]] {{صل}} [[معصوم]] از همه [[لغزش‌ها]] و اسوه خلایق بوده و همیشه در میان مردم حضور داشته باشد. از همین روست که در کلمات [[اولیای الهی]] {{عم}}، از استقامت در ایمان، تعبیر به ولایت شده است.

خط ۱۷:		خط ۱۸:

	شکل منطقی [[برهان]] بنا بر معنای اول [[استقامت]] به این ترتیب است:		شکل منطقی [[برهان]] بنا بر معنای اول [[استقامت]] به این ترتیب است:

	اولاً، برای استقرار در [[ایمان به رسول]] [[خدا]] {{صل}} و [[منحرف]] نشدن از [[آیین اسلام]]، باید استقامت بر [[دین]] داشت؛ ثانیاً، [[استقامت در دین]]، با [[اقرار]] به ولایت و [[هدایت]] کسانی است که در علم و عصمت نازل‌منزله رسول خدا {{صل}} باشند.		اولاً، برای استقرار در [[ایمان به رسول]] [[خدا]] {{صل}} و [[منحرف]] نشدن از [[آیین اسلام]]، باید استقامت بر [[دین]] داشت؛ ثانیاً، [[استقامت در دین]]، با [[اقرار]] به ولایت و [[هدایت]] کسانی است که در علم و عصمت نازل‌منزله رسول خدا {{صل}} باشند.

	نتیجه آنکه: برای استقرار بر [[ایمان]] و عدم [[انحراف]] از [[اسلام]]، باید بعد از [[رحلت رسول خدا]] {{صل}} [[تولّی]] به ولایت کسانی داشت که در علم و عصمت نازل‌منزله رسول خدا {{صل}} هستند.		نتیجه آنکه: برای استقرار بر [[ایمان]] و عدم [[انحراف]] از [[اسلام]]، باید بعد از [[رحلت رسول خدا]] {{صل}} [[تولّی]] به ولایت کسانی داشت که در علم و عصمت نازل‌منزله رسول خدا {{صل}} هستند. بنابر [[ادله نقلی]]، مصداق چنین ذوات مقدسی انحصاراً [[امامان معصوم]] {{عم}} بعد از رسول خدا {{صل}} هستند.
	بنابر [[ادله نقلی]]، مصداق چنین ذوات مقدسی انحصاراً [[امامان معصوم]] {{عم}} بعد از رسول خدا {{صل}} هستند.

	شکل منطقی برهان بنابر معنای دوم استقامت به این ترتیب است:		شکل منطقی برهان بنابر معنای دوم استقامت به این ترتیب است:
خط ۲۸:		خط ۲۹:
	اولاً، برای سیر در مراتب ایمان و اسلام باید استقامت در دین داشت؛ ثانیاً، استقامت به این معنا با تولی به [[ولایت امام]] [[معصوم]] بعد از رحلت رسول خدا {{صل}} به دست می‌آید.		اولاً، برای سیر در مراتب ایمان و اسلام باید استقامت در دین داشت؛ ثانیاً، استقامت به این معنا با تولی به [[ولایت امام]] [[معصوم]] بعد از رحلت رسول خدا {{صل}} به دست می‌آید.

	نتیجه آنکه: سیر در مراتب اسلام و ایمان بعد از رحلت رسول خدا {{صل}} با تولی به ولایت امامان معصوم {{عم}} حاصل می‌گردد.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ~~ج۶ ص ۳۸۳~~ و ۴۰۱.</ref>		نتیجه آنکه: سیر در مراتب اسلام و ایمان بعد از رحلت رسول خدا {{صل}} با تولی به ولایت امامان معصوم {{عم}} حاصل می‌گردد<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۶، ص۳۸۳ و ۴۰۱.</ref>.

	~~== شأن نزول ==~~
	~~{{اصلی\|شأن نزول آیه استقامت}}~~

	== پرسش مستقیم ==		== پرسش مستقیم ==
	[[آیه استقامت چگونه نصب الهی امام را اثبات می‌کند؟ (پرسش)]]		[[آیه استقامت چگونه نصب الهی امام را اثبات می‌کند؟ (پرسش)]]
	~~{{پایان مدخل وابسته}}~~

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۴۸:		خط ۴۵:
	{{فضائل اهل بیت}}		{{فضائل اهل بیت}}

	~~[[رده:آیه استقامت]]~~
	[[رده:آیات نامدار]]		[[رده:آیات نامدار]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T10:00:27Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-08-24T07:01:00Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۱
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = آیات امامت امام علی		\| موضوع مرتبط = آیات امامت امام علی
	\| عنوان مدخل = آیه استقامت		\| عنوان مدخل = آیه استقامت
	\| مداخل مرتبط = [[آیه استقامت در قرآن]] - [[آیه استقامت در حدیث]] - [[آیه استقامت در کلام اسلامی]] - [[آیه استقامت در گفتگوهای بین‌المذاهب]]		\| مداخل مرتبط = [[آیه استقامت در قرآن]] - [[آیه استقامت در حدیث]] - [[آیه استقامت در کلام اسلامی]] - [[آیه استقامت در گفتگوهای بین‌المذاهب]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}
خط ۸:		خط ۸:
	متن آیه: {{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةُ أَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ}}<ref>«فرشتگان بر آنان که گفتند: پروردگار ما خداوند است سپس پایداری کردند، فرود می‌آیند که نهراسید و اندوهناک نباشید و شما را به بهشتی که وعده می‌دادند مژده باد!» سوره فصلت، آیه ۳۰.</ref>		متن آیه: {{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةُ أَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ}}<ref>«فرشتگان بر آنان که گفتند: پروردگار ما خداوند است سپس پایداری کردند، فرود می‌آیند که نهراسید و اندوهناک نباشید و شما را به بهشتی که وعده می‌دادند مژده باد!» سوره فصلت، آیه ۳۰.</ref>

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةُ أَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ}}<ref>«فرشتگان بر آنان که گفتند: پروردگار ما خداوند است سپس پایداری کردند، فرود می‌آیند که نهراسید و اندوهناک نباشید و شما را به بهشتی که وعده می‌دادند مژده باد!» سوره فصلت، آیه ۳۰.</ref>.		{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةُ أَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ}}<ref>«فرشتگان بر آنان که گفتند: پروردگار ما خداوند است سپس پایداری کردند، فرود می‌آیند که نهراسید و اندوهناک نباشید و شما را به بهشتی که وعده می‌دادند مژده باد!» سوره فصلت، آیه ۳۰.</ref>.

خط ۳۰:		خط ۳۰:
	نتیجه آنکه: سیر در مراتب اسلام و ایمان بعد از رحلت رسول خدا{{صل}} با تولی به ولایت امامان معصوم{{عم}} حاصل می‌گردد.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۶ ص ۳۸۳ و ۴۰۱.</ref>		نتیجه آنکه: سیر در مراتب اسلام و ایمان بعد از رحلت رسول خدا{{صل}} با تولی به ولایت امامان معصوم{{عم}} حاصل می‌گردد.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۶ ص ۳۸۳ و ۴۰۱.</ref>

	==شأن نزول==		== شأن نزول ==
	{{اصلی\|شأن نزول آیه استقامت}}		{{اصلی\|شأن نزول آیه استقامت}}

	==پرسش مستقیم==		== پرسش مستقیم ==
	[[آیه استقامت چگونه نصب الهی امام را اثبات می‌کند؟ (پرسش)]]		[[آیه استقامت چگونه نصب الهی امام را اثبات می‌کند؟ (پرسش)]]
	{{پایان مدخل وابسته}}		{{پایان مدخل وابسته}}

Hosein: جایگزینی متن - '{{پایان منابع}}↵↵{{آیات امامت}}' به '{{پایان منابع}}'

2022-07-09T16:41:33Z

جایگزینی متن - '{{پایان منابع}}↵↵{{آیات امامت}}' به '{{پایان منابع}}'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۱۱
خط ۴۱:		خط ۴۱:
	# [[پرونده:1379153.jpg\|22px]] [[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)\|'''ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶''']]		# [[پرونده:1379153.jpg\|22px]] [[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)\|'''ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	~~{{آیات امامت}}~~

	== پانویس ==		== پانویس ==

Hosein: جایگزینی متن - '\{\{امامت\}\}↵\{\{مدخل مرتبط' به '{{مدخل مرتبط'

2022-07-09T16:13:44Z

جایگزینی متن - '\{\{امامت\}\}↵\{\{مدخل مرتبط' به '{{مدخل مرتبط'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۴۳
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = آیات امامت امام علی		\| موضوع مرتبط = آیات امامت امام علی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۳۰
خط ۱۲:		خط ۱۲:

	[[خوف]] و [[حزن]] دو [[نگرانی]] است که در [[حیات دنیوی]] همیشه همراه [[انسان]] است؛ زیرا انسان تا لحظه [[مرگ]]، پیوسته در معرض اغواهای [[شیطان]] و در حزن دور افتادن از [[سعادت ابدی]] و خوف از [[خشم الهی]] و [[جهنم]] قرار دارد. [[خداوند]] در این [[آیه]] به [[مؤمنین]] [[وعده]] می‌دهد که اگر بر [[ایمان]] خود [[استقامت]] داشته باشند، خوف و حزنی بر آنان نیست. ایمان به [[ربوبیت]] [[پروردگار]] هنگامی محقق می‌شود که [[مؤمن]] در عمل و نظر، استقامت بر [[ولایت]] و [[ربوبیت الهی]] داشته باشد.		[[خوف]] و [[حزن]] دو [[نگرانی]] است که در [[حیات دنیوی]] همیشه همراه [[انسان]] است؛ زیرا انسان تا لحظه [[مرگ]]، پیوسته در معرض اغواهای [[شیطان]] و در حزن دور افتادن از [[سعادت ابدی]] و خوف از [[خشم الهی]] و [[جهنم]] قرار دارد. [[خداوند]] در این [[آیه]] به [[مؤمنین]] [[وعده]] می‌دهد که اگر بر [[ایمان]] خود [[استقامت]] داشته باشند، خوف و حزنی بر آنان نیست. ایمان به [[ربوبیت]] [[پروردگار]] هنگامی محقق می‌شود که [[مؤمن]] در عمل و نظر، استقامت بر [[ولایت]] و [[ربوبیت الهی]] داشته باشد.
	[[مسلمانان]] معاصر با [[نبی مکرم اسلام]]{{صل}}، می‌توانستند با [[اسوه]] قرار دادن حضرتش به چنین مقامی نائل شوند. ولی با [[رحلت]] آن [[حضرت]]، اگر [[جانشینی]] برای ایشان در میان [[مردم]] نباشد که ولایتش نازل‌منزله [[ولایت پیامبر]]{{صل}} محسوب شود، راه [[نجات]] مردم از حزن و خوف مسدود می‌گردد. در حالی که خداوند در این آیه و [[آیات]] دیگر، به مؤمنین وعده دائمی می‌دهد که اگر استقامت در ایمان داشته باشند، [[آرامش]] کامل و همیشگی روزی‌شان خواهد شد. بدین ترتیب چنین [[رهبری]] می‌باید مثل [[پیامبر]]{{صل}} [[معصوم]] از همه [[لغزش‌ها]] و اسوه خلایق بوده و همیشه در میان مردم حضور داشته باشد. از همین روست که در کلمات [[اولیای الهی]]{{عم}}، از استقامت در ایمان، تعبیر به ولایت شده است.		[[مسلمانان]] معاصر با [[نبی مکرم اسلام]] {{صل}}، می‌توانستند با [[اسوه]] قرار دادن حضرتش به چنین مقامی نائل شوند. ولی با [[رحلت]] آن [[حضرت]]، اگر [[جانشینی]] برای ایشان در میان [[مردم]] نباشد که ولایتش نازل‌منزله [[ولایت پیامبر]] {{صل}} محسوب شود، راه [[نجات]] مردم از حزن و خوف مسدود می‌گردد. در حالی که خداوند در این آیه و [[آیات]] دیگر، به مؤمنین وعده دائمی می‌دهد که اگر استقامت در ایمان داشته باشند، [[آرامش]] کامل و همیشگی روزی‌شان خواهد شد. بدین ترتیب چنین [[رهبری]] می‌باید مثل [[پیامبر]] {{صل}} [[معصوم]] از همه [[لغزش‌ها]] و اسوه خلایق بوده و همیشه در میان مردم حضور داشته باشد. از همین روست که در کلمات [[اولیای الهی]] {{عم}}، از استقامت در ایمان، تعبیر به ولایت شده است.

	این [[برهان]] بر اساس دو معنای از [[استقامت در دین]] بعد از ایمان اولیه به [[رسول خدا]]{{صل}} شکل گرفت؛ به این ترتیب که بعد از [[رحلت رسول خدا]]{{صل}}، اگر مسلمانان بخواهند خوف [[انحراف]] از [[دین]] و حزن وقوع در خشم الهی را نداشته باشند و در نتیجه، در مسیر ایمان [[ثابت‌قدم]] بمانند، باید فردی که در [[علم]] و [[عصمت]] نازل‌منزله [[رسول خدا]]{{صل}} در [[جامعه]] است را بشناسند و با [[تولی]] به [[ولایت]] او، راه [[خوف]] و [[حزن]] را بر خود ببندند.		این [[برهان]] بر اساس دو معنای از [[استقامت در دین]] بعد از ایمان اولیه به [[رسول خدا]] {{صل}} شکل گرفت؛ به این ترتیب که بعد از [[رحلت رسول خدا]] {{صل}}، اگر مسلمانان بخواهند خوف [[انحراف]] از [[دین]] و حزن وقوع در خشم الهی را نداشته باشند و در نتیجه، در مسیر ایمان [[ثابت‌قدم]] بمانند، باید فردی که در [[علم]] و [[عصمت]] نازل‌منزله [[رسول خدا]] {{صل}} در [[جامعه]] است را بشناسند و با [[تولی]] به [[ولایت]] او، راه [[خوف]] و [[حزن]] را بر خود ببندند.

	شکل منطقی [[برهان]] بنا بر معنای اول [[استقامت]] به این ترتیب است:		شکل منطقی [[برهان]] بنا بر معنای اول [[استقامت]] به این ترتیب است:
	اولاً، برای استقرار در [[ایمان به رسول]] [[خدا]]{{صل}} و [[منحرف]] نشدن از [[آیین اسلام]]، باید استقامت بر [[دین]] داشت؛ ثانیاً، [[استقامت در دین]]، با [[اقرار]] به ولایت و [[هدایت]] کسانی است که در علم و عصمت نازل‌منزله رسول خدا{{صل}} باشند.		اولاً، برای استقرار در [[ایمان به رسول]] [[خدا]] {{صل}} و [[منحرف]] نشدن از [[آیین اسلام]]، باید استقامت بر [[دین]] داشت؛ ثانیاً، [[استقامت در دین]]، با [[اقرار]] به ولایت و [[هدایت]] کسانی است که در علم و عصمت نازل‌منزله رسول خدا {{صل}} باشند.

	نتیجه آنکه: برای استقرار بر [[ایمان]] و عدم [[انحراف]] از [[اسلام]]، باید بعد از [[رحلت رسول خدا]]{{صل}} [[تولّی]] به ولایت کسانی داشت که در علم و عصمت نازل‌منزله رسول خدا{{صل}} هستند.		نتیجه آنکه: برای استقرار بر [[ایمان]] و عدم [[انحراف]] از [[اسلام]]، باید بعد از [[رحلت رسول خدا]] {{صل}} [[تولّی]] به ولایت کسانی داشت که در علم و عصمت نازل‌منزله رسول خدا {{صل}} هستند.
	بنابر [[ادله نقلی]]، مصداق چنین ذوات مقدسی انحصاراً [[امامان معصوم]]{{عم}} بعد از رسول خدا{{صل}} هستند.		بنابر [[ادله نقلی]]، مصداق چنین ذوات مقدسی انحصاراً [[امامان معصوم]] {{عم}} بعد از رسول خدا {{صل}} هستند.

	شکل منطقی برهان بنابر معنای دوم استقامت به این ترتیب است:		شکل منطقی برهان بنابر معنای دوم استقامت به این ترتیب است:
	بنابر آنکه استقامت به معنای [[سیر]] در مراتب اسلام و ایمان باشد، برای سیر در [[مراتب ایمان]]، بعد از [[رحلت]] حضرتش{{صل}} باید شاگردی کسانی را نمود که در علم و عصمت مانند رسول خدا{{صل}} باشند. چنین ذوات مقدسی منحصر در وجود [[مبارک]] [[امامان]]{{عم}} است.		بنابر آنکه استقامت به معنای [[سیر]] در مراتب اسلام و ایمان باشد، برای سیر در [[مراتب ایمان]]، بعد از [[رحلت]] حضرتش {{صل}} باید شاگردی کسانی را نمود که در علم و عصمت مانند رسول خدا {{صل}} باشند. چنین ذوات مقدسی منحصر در وجود [[مبارک]] [[امامان]] {{عم}} است.

	شکل منطقی این بیان را می‌توان به صورت زیر ارائه نمود:		شکل منطقی این بیان را می‌توان به صورت زیر ارائه نمود:
	اولاً، برای سیر در مراتب ایمان و اسلام باید استقامت در دین داشت؛ ثانیاً، استقامت به این معنا با تولی به [[ولایت امام]] [[معصوم]] بعد از رحلت رسول خدا{{صل}} به دست می‌آید.		اولاً، برای سیر در مراتب ایمان و اسلام باید استقامت در دین داشت؛ ثانیاً، استقامت به این معنا با تولی به [[ولایت امام]] [[معصوم]] بعد از رحلت رسول خدا {{صل}} به دست می‌آید.

	نتیجه آنکه: سیر در مراتب اسلام و ایمان بعد از رحلت رسول خدا{{صل}} با تولی به ولایت امامان معصوم{{عم}} حاصل می‌گردد.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۶ ص ۳۸۳ و ۴۰۱.</ref>		نتیجه آنکه: سیر در مراتب اسلام و ایمان بعد از رحلت رسول خدا {{صل}} با تولی به ولایت امامان معصوم {{عم}} حاصل می‌گردد.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۶ ص ۳۸۳ و ۴۰۱.</ref>

	== شأن نزول ==		== شأن نزول ==