آیه بینه و شاهد - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۱۱

2024-05-22T08:11:24Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۴۱
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	{{متن قرآن\|أَفَمَنْ كَانَ عَلَى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَيَتْلُوهُ شَاهِدٌ مِنْهُ وَمِنْ قَبْلِهِ كِتَابُ مُوسَى إِمَامًا وَرَحْمَةً أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَمَنْ يَكْفُرْ بِهِ مِنَ الْأَحْزَابِ فَالنَّارُ مَوْعِدُهُ فَلَا تَكُ فِي مِرْيَةٍ مِنْهُ إِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُونَ}}<ref>«پس آیا کسی که از سوی پروردگارش برهانی دارد و گواهی از (خویشان) وی پیرو اوست؛ و کتاب موسی به پیشوایی و بخشایش پیش از او بوده است، (مانند کسی است که چنین نیست)؟ آنان (که اهل بینش‌اند) به آن ایمان دارند و از دسته‌ها (ی مشرکان) هر کس بدان کفر ورزد آتش (دوزخ) وعده‌گاه اوست پس نسبت به آن در تردید مباش که آن (کتاب) از سوی پروردگار تو راستین است اما بیشتر (این) مردم ایمان نمی‌آورند» سوره هود، آیه ۱۷.</ref>.		{{متن قرآن\|أَفَمَنْ كَانَ عَلَى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَيَتْلُوهُ شَاهِدٌ مِنْهُ وَمِنْ قَبْلِهِ كِتَابُ مُوسَى إِمَامًا وَرَحْمَةً أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَمَنْ يَكْفُرْ بِهِ مِنَ الْأَحْزَابِ فَالنَّارُ مَوْعِدُهُ فَلَا تَكُ فِي مِرْيَةٍ مِنْهُ إِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُونَ}}<ref>«پس آیا کسی که از سوی پروردگارش برهانی دارد و گواهی از (خویشان) وی پیرو اوست؛ و کتاب موسی به پیشوایی و بخشایش پیش از او بوده است، (مانند کسی است که چنین نیست)؟ آنان (که اهل بینش‌اند) به آن ایمان دارند و از دسته‌ها (ی مشرکان) هر کس بدان کفر ورزد آتش (دوزخ) وعده‌گاه اوست پس نسبت به آن در تردید مباش که آن (کتاب) از سوی پروردگار تو راستین است اما بیشتر (این) مردم ایمان نمی‌آورند» سوره هود، آیه ۱۷.</ref>.

	[[آیه]] ۱۷ [[سوره هود]]، در [[سیاق]] [[احتجاج]] با کافرینی است که آسمانی بودن [[قرآن]] و [[رسالت]] [[نبوی]] را [[انکار]] می‌کردند. [[خداوند]] برای [[اثبات]] [[حقانیت قرآن]]<ref>{{متن قرآن\|أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَاهُ قُلْ فَأْتُوا بِعَشْرِ سُوَرٍ مِثْلِهِ مُفْتَرَيَاتٍ وَادْعُوا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ}} «یا می‌گویند که آن (قرآن) را بربافته است (و از خداوند نیست)! بگو اگر راست می‌گویید ده سوره‌ای بربافته مانند آن بیاورید و هر که را هم می‌توانید به جای خداوند، (به یاوری) فرا خوانید» سوره هود، آیه ۱۳.</ref>، آنان را به [[تحدی]] فرا می‌خواند که اگر می‌توانند، ده [[سوره]] مثل قرآن بیاورند (هرچند در [[آیات]] دیگر، این تحدی به یک سوره تنزل یافت).		[[آیه]] ۱۷ [[سوره هود]]، در سیاق [[احتجاج]] با کافرینی است که آسمانی بودن [[قرآن]] و [[رسالت]] [[نبوی]] را [[انکار]] می‌کردند. [[خداوند]] برای [[اثبات]] حقانیت قرآن<ref>{{متن قرآن\|أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَاهُ قُلْ فَأْتُوا بِعَشْرِ سُوَرٍ مِثْلِهِ مُفْتَرَيَاتٍ وَادْعُوا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ}} «یا می‌گویند که آن (قرآن) را بربافته است (و از خداوند نیست)! بگو اگر راست می‌گویید ده سوره‌ای بربافته مانند آن بیاورید و هر که را هم می‌توانید به جای خداوند، (به یاوری) فرا خوانید» سوره هود، آیه ۱۳.</ref>، آنان را به [[تحدی]] فرا می‌خواند که اگر می‌توانند، ده [[سوره]] مثل قرآن بیاورند (هرچند در [[آیات]] دیگر، این تحدی به یک سوره تنزل یافت).
	این آیه [[رسول خدا]] {{صل}} را صاحب [[بینه]] و بصیرتی [[الهی]] معرفی می‌کند که دیگران با بهره‌گیری از دلالت و [[روشنایی]] آن، به [[نور هدایت]] وارد می‌شوند. چنین بصیرتی نه از طریق متعارف، بلکه با [[عنایت الهی]] به [[رسول اکرم]] {{صل}} اعطا شده است.

	[[آیه ~~شریفه]]، دلیل دوم بر~~ [[~~حقانیت~~]] ~~رسول خدا~~ {{صل}} را ~~وجود شاهدی بر حقانیت [[مقام رسالت]] نبوی بیان می‌دارد که از [[خانواده]] او است. از آنجا که~~ [[~~شاهد~~]] ~~بر رسالت~~ و ~~[[نبوت]] و [[بصیرت]]~~ [[الهی]] ~~[[رسول خدا]] {{صل}} -~~ که ~~همگی اموری~~ [[~~غیبی~~]] ~~هستند- خود باید در مرتبه اشراف بر آن امر باشد تا شهادتش مقبول قرارگیرد،~~ چنین ~~شاهدی~~ از [[~~بیت~~]] ~~رسول خدا~~ {{صل}}~~، منحصر در وجود [[حضرت علی]] {{ع}} است؛~~		این آیه [[رسول خدا]] {{صل}} را صاحب [[بینه]] و بصیرتی [[الهی]] معرفی می‌کند که دیگران با بهره‌گیری از دلالت و [[روشنایی]] آن، به نور هدایت وارد می‌شوند. چنین بصیرتی نه از طریق متعارف، بلکه با عنایت الهی به [[رسول اکرم]] {{صل}} اعطا شده است.

	شکل منطقی [[برهان]] را می‌توان به صورت [[قیاس]] اقترانی زیر ارائه نمود:		[[آیه شریفه]]، دلیل دوم بر حقانیت رسول خدا {{صل}} را وجود شاهدی بر حقانیت [[مقام رسالت]] نبوی بیان می‌دارد که از [[خانواده]] او است. از آنجا که [[شاهد]] بر رسالت و [[نبوت]] و [[بصیرت]] [[الهی]] [[رسول خدا]] {{صل}} - که همگی اموری [[غیبی]] هستند- خود باید در مرتبه اشراف بر آن امر باشد تا شهادتش مقبول قرارگیرد، چنین شاهدی از [[بیت]] رسول خدا {{صل}}، منحصر در وجود [[حضرت علی]] {{ع}} است؛

			شکل منطقی [[برهان]] را می‌توان به صورت قیاس اقترانی زیر ارائه نمود:

	اولاً، کسی که [[شاهد]] برمقام [[نبوت]] و [[رسالت]] رسول خدا {{صل}} باشد، باید مانند حضرتش در [[بصیرت]] الهی قرار داشته باشد.		اولاً، کسی که [[شاهد]] برمقام [[نبوت]] و [[رسالت]] رسول خدا {{صل}} باشد، باید مانند حضرتش در [[بصیرت]] الهی قرار داشته باشد.

	ثانیاً، کسی که مانند [[حضرت]] در [[بینه]] و بصیرت الهی است، صاحب [[علوم]] ربانی و [[عصمت الهی]] است.		ثانیاً، کسی که مانند حضرت در [[بینه]] و بصیرت الهی است، صاحب [[علوم]] ربانی و [[عصمت الهی]] است.

	نتیجه آنکه: [[شاهد بر نبوت]] و رسالت [[نبوی]] {{صل}}، مانند ایشان [[معصوم]] به عصمت الهی و صاحب [[علوم لدنی]] است.		نتیجه آنکه: [[شاهد بر نبوت]] و رسالت [[نبوی]] {{صل}}، مانند ایشان [[معصوم]] به عصمت الهی و صاحب [[علوم لدنی]] است.

	در مورد [[اثبات امامت]] [[خاصه]] نیز می‌توان قیاسی استثنایی را با بهره‌گیری از [[آیه]] ترتیب داد؛ به این ترتیب که:		در مورد [[اثبات امامت]] [[خاصه]] نیز می‌توان قیاسی استثنایی را با بهره‌گیری از [[آیه]] ترتیب داد؛ به این ترتیب که: [[خداوند]] فرمود {{متن قرآن\|يَتْلُوهُ شَاهِدٌ مِنْهُ}}؛ بنابراین، شاهد بر بینه بودن حضرتش می‌باید علاوه بر دارا بودن مقام علم و عصمت الهی، از [[اهل بیت]] رسول خدا {{صل}} نیز باشد که در روایات اهل بیت {{عم}}، به [[امامان معصوم]] {{عم}} تطبیق داده شده است. بنابراین می‌توان گفت: اگر در میان [[اصحاب رسول خدا]] {{صل}} کسی جز حضرت علی {{ع}} صاحب مقام علم و عصمت الهی می‌بود، لازم می‌آمد که رسول خدا {{صل}} او را معرفی نماید و یا خود اظهار کند و [[تاریخ]] آثار این علوم او را بیان نماید؛ ولی کسی چنین اظهاری را ننمود. پس این مقام که همانا [[مقام امامت]] در فرهنگ اهل بیت {{عم}} است، متعین در حضرت علی {{ع}} می‌باشد<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)\| ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶]]، ص ۵۹ و ۷۲.</ref>.
	[[خداوند]] فرمود {{متن قرآن\|يَتْلُوهُ شَاهِدٌ مِنْهُ}}؛ بنابراین، شاهد بر بینه بودن حضرتش می‌باید علاوه بر دارا بودن [[مقام علم~~]] وعصمت~~ الهی، از [[اهل بیت]] رسول خدا {{صل}} نیز باشد که در [[روایات اهل بیت]] {{عم}}، به [[امامان معصوم]] {{عم}} [[تطبیق]] داده شده است. بنابراین می‌توان گفت:
	اگر در میان [[اصحاب رسول خدا]] {{صل}} کسی جز حضرت علی {{ع}} صاحب مقام علم و عصمت الهی می‌بود، لازم می‌آمد که رسول خدا {{صل}} او را معرفی نماید و یا خود اظهار کند و [[تاریخ]] آثار این علوم او را بیان نماید؛ ولی کسی چنین اظهاری را ننمود. پس این [[مقام~~]]،~~ که همانا [[مقام امامت]] در [[فرهنگ اهل بیت]] {{عم}} است، متعین در حضرت علی {{ع}} می‌باشد.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۶ ص ۵۹ و ۷۲.</ref>

	== شأن نزول ==		== شأن نزول ==

Bahmani: /* پانویس */

2024-05-18T09:51:00Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۱
خط ۶۲:		خط ۶۲:
	[[رده:آیات امامت]]		[[رده:آیات امامت]]
	[[رده:فضائل امام علی]]		[[رده:فضائل امام علی]]
			[[رده:آیات دارای شأن نزول]]

Ali در ‏۱۱ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۵۱

2023-06-11T12:51:38Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۲۱
خط ۷:		خط ۷:
	{{جعبه اطلاعات آیات نامدار		{{جعبه اطلاعات آیات نامدار
	\| نام آیه = آیه بینه و شاهد		\| نام آیه = آیه بینه و شاهد
	\| نام تصویر =		\| نام تصویر = آیه ۱۷ سوره هود.jpg
	\| توضیح تصویر =		\| توضیح تصویر =
	\| متن آیه = ~~أَفَمَنْ كَانَ عَلَى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَيَتْلُوهُ شَاهِدٌ مِنْهُ ...~~		\| متن آیه =
	\| معنی آیه = پس آیا کسی که از سوی پروردگارش برهانی دارد و گواهی از (خویشان) وی پیرو اوست ...		\| معنی آیه = پس آیا کسی که از سوی پروردگارش برهانی دارد و گواهی از (خویشان) وی پیرو اوست ...
	\| شماره آیه = ۱۷		\| شماره آیه = ۱۷

Ali در ‏۱۰ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۱۵

2023-06-10T12:15:37Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۴۵
خط ۷:		خط ۷:
	{{جعبه اطلاعات آیات نامدار		{{جعبه اطلاعات آیات نامدار
	\| نام آیه = آیه بینه و شاهد		\| نام آیه = آیه بینه و شاهد
			\| نام تصویر =
			\| توضیح تصویر =
	\| متن آیه = أَفَمَنْ كَانَ عَلَى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَيَتْلُوهُ شَاهِدٌ مِنْهُ ...		\| متن آیه = أَفَمَنْ كَانَ عَلَى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَيَتْلُوهُ شَاهِدٌ مِنْهُ ...
	\| معنی آیه = پس آیا کسی که از سوی پروردگارش برهانی دارد و گواهی از (خویشان) وی پیرو اوست ...		\| معنی آیه = پس آیا کسی که از سوی پروردگارش برهانی دارد و گواهی از (خویشان) وی پیرو اوست ...

Bahmani در ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۳۳

2022-12-17T06:33:41Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۳
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	\| شأن نزول = درخواست مشرکان مکه از پیامبر برای آوردن شاهدی بر نبوت خویش		\| شأن نزول = درخواست مشرکان مکه از پیامبر برای آوردن شاهدی بر نبوت خویش
	\| مصداق آیه =		\| مصداق آیه =
	\| دلالت آیه = {{فهرست جعبه\|اثبات حقانیت نبوت پیامبر خاتم{{صل}}}}}		\| دلالت آیه = {{فهرست جعبه\|اثبات حقانیت نبوت پیامبر خاتم{{صل}}}}
	\| نتایج آیه =		\| نتایج آیه =
	}}		}}

Bahmani در ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۳۳

2022-12-17T06:33:22Z

@@ خط ۴: / خط ۴: @@
 | مداخل مرتبط = [[آیه بینه و شاهد در کلام اسلامی]]
 | پرسش مرتبط  =
 }}

Bahmani در ‏۱۱ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۲۱

2022-12-11T10:21:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۵۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = آیات امامت امام علی		\| موضوع مرتبط = آیات امامت امام علی
	\| عنوان مدخل = ~~آیه بینه و شاهد~~		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = ~~[[آیه بینه و شاهد در قرآن]] - [[آیه بینه و شاهد در حدیث]] -~~ [[آیه بینه و شاهد در کلام اسلامی~~]] - [[آیه بینه و شاهد در گفتگوهای بین‌المذاهب~~]]		\| مداخل مرتبط = [[آیه بینه و شاهد در کلام اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط = ~~آیه بینه و شاهد (پرسش)~~		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

خط ۳۸:		خط ۳۸:
	# [[پرونده:1379153.jpg\|22px]] [[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)\|'''ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶''']]		# [[پرونده:1379153.jpg\|22px]] [[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)\|'''ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}
خط ۴۳:		خط ۴۴:
	{{فضائل امام علی}}		{{فضائل امام علی}}

	~~[[رده:آیه بینه و شاهد]]~~
	[[رده:آیات نامدار]]		[[رده:آیات نامدار]]
	[[رده:آیات امامت]]		[[رده:آیات امامت]]
	[[رده:فضائل امام علی]]		[[رده:فضائل امام علی]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T10:01:08Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۳۱
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	[[آیه]] ۱۷ [[سوره هود]]، در [[سیاق]] [[احتجاج]] با کافرینی است که آسمانی بودن [[قرآن]] و [[رسالت]] [[نبوی]] را [[انکار]] می‌کردند. [[خداوند]] برای [[اثبات]] [[حقانیت قرآن]]<ref>{{متن قرآن\|أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَاهُ قُلْ فَأْتُوا بِعَشْرِ سُوَرٍ مِثْلِهِ مُفْتَرَيَاتٍ وَادْعُوا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ}} «یا می‌گویند که آن (قرآن) را بربافته است (و از خداوند نیست)! بگو اگر راست می‌گویید ده سوره‌ای بربافته مانند آن بیاورید و هر که را هم می‌توانید به جای خداوند، (به یاوری) فرا خوانید» سوره هود، آیه ۱۳.</ref>، آنان را به [[تحدی]] فرا می‌خواند که اگر می‌توانند، ده [[سوره]] مثل قرآن بیاورند (هرچند در [[آیات]] دیگر، این تحدی به یک سوره تنزل یافت).		[[آیه]] ۱۷ [[سوره هود]]، در [[سیاق]] [[احتجاج]] با کافرینی است که آسمانی بودن [[قرآن]] و [[رسالت]] [[نبوی]] را [[انکار]] می‌کردند. [[خداوند]] برای [[اثبات]] [[حقانیت قرآن]]<ref>{{متن قرآن\|أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَاهُ قُلْ فَأْتُوا بِعَشْرِ سُوَرٍ مِثْلِهِ مُفْتَرَيَاتٍ وَادْعُوا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ}} «یا می‌گویند که آن (قرآن) را بربافته است (و از خداوند نیست)! بگو اگر راست می‌گویید ده سوره‌ای بربافته مانند آن بیاورید و هر که را هم می‌توانید به جای خداوند، (به یاوری) فرا خوانید» سوره هود، آیه ۱۳.</ref>، آنان را به [[تحدی]] فرا می‌خواند که اگر می‌توانند، ده [[سوره]] مثل قرآن بیاورند (هرچند در [[آیات]] دیگر، این تحدی به یک سوره تنزل یافت).
	این آیه [[رسول خدا]]{{صل}} را صاحب [[بینه]] و بصیرتی [[الهی]] معرفی می‌کند که دیگران با بهره‌گیری از دلالت و [[روشنایی]] آن، به [[نور هدایت]] وارد می‌شوند. چنین بصیرتی نه از طریق متعارف، بلکه با [[عنایت الهی]] به [[رسول اکرم]]{{صل}} اعطا شده است.		این آیه [[رسول خدا]] {{صل}} را صاحب [[بینه]] و بصیرتی [[الهی]] معرفی می‌کند که دیگران با بهره‌گیری از دلالت و [[روشنایی]] آن، به [[نور هدایت]] وارد می‌شوند. چنین بصیرتی نه از طریق متعارف، بلکه با [[عنایت الهی]] به [[رسول اکرم]] {{صل}} اعطا شده است.

	[[آیه شریفه]]، دلیل دوم بر [[حقانیت]] رسول خدا{{صل}} را وجود شاهدی بر حقانیت [[مقام رسالت]] نبوی بیان می‌دارد که از [[خانواده]] او است. از آنجا که [[شاهد]] بر رسالت و [[نبوت]] و [[بصیرت]] [[الهی]] [[رسول خدا]]{{صل}} - که همگی اموری [[غیبی]] هستند- خود باید در مرتبه اشراف بر آن امر باشد تا شهادتش مقبول قرارگیرد، چنین شاهدی از [[بیت]] رسول خدا{{صل}}، منحصر در وجود [[حضرت علی]]{{ع}} است؛		[[آیه شریفه]]، دلیل دوم بر [[حقانیت]] رسول خدا {{صل}} را وجود شاهدی بر حقانیت [[مقام رسالت]] نبوی بیان می‌دارد که از [[خانواده]] او است. از آنجا که [[شاهد]] بر رسالت و [[نبوت]] و [[بصیرت]] [[الهی]] [[رسول خدا]] {{صل}} - که همگی اموری [[غیبی]] هستند- خود باید در مرتبه اشراف بر آن امر باشد تا شهادتش مقبول قرارگیرد، چنین شاهدی از [[بیت]] رسول خدا {{صل}}، منحصر در وجود [[حضرت علی]] {{ع}} است؛

	شکل منطقی [[برهان]] را می‌توان به صورت [[قیاس]] اقترانی زیر ارائه نمود:		شکل منطقی [[برهان]] را می‌توان به صورت [[قیاس]] اقترانی زیر ارائه نمود:

	اولاً، کسی که [[شاهد]] برمقام [[نبوت]] و [[رسالت]] رسول خدا{{صل}} باشد، باید مانند حضرتش در [[بصیرت]] الهی قرار داشته باشد.		اولاً، کسی که [[شاهد]] برمقام [[نبوت]] و [[رسالت]] رسول خدا {{صل}} باشد، باید مانند حضرتش در [[بصیرت]] الهی قرار داشته باشد.

	ثانیاً، کسی که مانند [[حضرت]] در [[بینه]] و بصیرت الهی است، صاحب [[علوم]] ربانی و [[عصمت الهی]] است.		ثانیاً، کسی که مانند [[حضرت]] در [[بینه]] و بصیرت الهی است، صاحب [[علوم]] ربانی و [[عصمت الهی]] است.

	نتیجه آنکه: [[شاهد بر نبوت]] و رسالت [[نبوی]]{{صل}}، مانند ایشان [[معصوم]] به عصمت الهی و صاحب [[علوم لدنی]] است.		نتیجه آنکه: [[شاهد بر نبوت]] و رسالت [[نبوی]] {{صل}}، مانند ایشان [[معصوم]] به عصمت الهی و صاحب [[علوم لدنی]] است.

	در مورد [[اثبات امامت]] [[خاصه]] نیز می‌توان قیاسی استثنایی را با بهره‌گیری از [[آیه]] ترتیب داد؛ به این ترتیب که:		در مورد [[اثبات امامت]] [[خاصه]] نیز می‌توان قیاسی استثنایی را با بهره‌گیری از [[آیه]] ترتیب داد؛ به این ترتیب که:
	[[خداوند]] فرمود {{متن قرآن\|يَتْلُوهُ شَاهِدٌ مِنْهُ}}؛ بنابراین، شاهد بر بینه بودن حضرتش می‌باید علاوه بر دارا بودن [[مقام علم]] وعصمت الهی، از [[اهل بیت]] رسول خدا{{صل}} نیز باشد که در [[روایات اهل بیت]]{{عم}}، به [[امامان معصوم]]{{عم}} [[تطبیق]] داده شده است. بنابراین می‌توان گفت:		[[خداوند]] فرمود {{متن قرآن\|يَتْلُوهُ شَاهِدٌ مِنْهُ}}؛ بنابراین، شاهد بر بینه بودن حضرتش می‌باید علاوه بر دارا بودن [[مقام علم]] وعصمت الهی، از [[اهل بیت]] رسول خدا {{صل}} نیز باشد که در [[روایات اهل بیت]] {{عم}}، به [[امامان معصوم]] {{عم}} [[تطبیق]] داده شده است. بنابراین می‌توان گفت:
	اگر در میان [[اصحاب رسول خدا]]{{صل}} کسی جز حضرت علی{{ع}} صاحب مقام علم و عصمت الهی می‌بود، لازم می‌آمد که رسول خدا{{صل}} او را معرفی نماید و یا خود اظهار کند و [[تاریخ]] آثار این علوم او را بیان نماید؛ ولی کسی چنین اظهاری را ننمود. پس این [[مقام]]، که همانا [[مقام امامت]] در [[فرهنگ اهل بیت]]{{عم}} است، متعین در حضرت علی{{ع}} می‌باشد.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۶ ص ۵۹ و ۷۲.</ref>		اگر در میان [[اصحاب رسول خدا]] {{صل}} کسی جز حضرت علی {{ع}} صاحب مقام علم و عصمت الهی می‌بود، لازم می‌آمد که رسول خدا {{صل}} او را معرفی نماید و یا خود اظهار کند و [[تاریخ]] آثار این علوم او را بیان نماید؛ ولی کسی چنین اظهاری را ننمود. پس این [[مقام]]، که همانا [[مقام امامت]] در [[فرهنگ اهل بیت]] {{عم}} است، متعین در حضرت علی {{ع}} می‌باشد.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۶ ص ۵۹ و ۷۲.</ref>

	== شأن نزول ==		== شأن نزول ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-08-24T07:01:56Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۱
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = آیات امامت امام علی		\| موضوع مرتبط = آیات امامت امام علی
	\| عنوان مدخل = آیه بینه و شاهد		\| عنوان مدخل = آیه بینه و شاهد
	\| مداخل مرتبط = [[آیه بینه و شاهد در قرآن]] - [[آیه بینه و شاهد در حدیث]] - [[آیه بینه و شاهد در کلام اسلامی]] - [[آیه بینه و شاهد در گفتگوهای بین‌المذاهب]]		\| مداخل مرتبط = [[آیه بینه و شاهد در قرآن]] - [[آیه بینه و شاهد در حدیث]] - [[آیه بینه و شاهد در کلام اسلامی]] - [[آیه بینه و شاهد در گفتگوهای بین‌المذاهب]]
	\| پرسش مرتبط = آیه بینه و شاهد (پرسش)		\| پرسش مرتبط = آیه بینه و شاهد (پرسش)
	}}		}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	{{متن قرآن\|أَفَمَنْ كَانَ عَلَى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَيَتْلُوهُ شَاهِدٌ مِنْهُ وَمِنْ قَبْلِهِ كِتَابُ مُوسَى إِمَامًا وَرَحْمَةً أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَمَنْ يَكْفُرْ بِهِ مِنَ الْأَحْزَابِ فَالنَّارُ مَوْعِدُهُ فَلَا تَكُ فِي مِرْيَةٍ مِنْهُ إِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُونَ}}<ref>«پس آیا کسی که از سوی پروردگارش برهانی دارد و گواهی از (خویشان) وی پیرو اوست؛ و کتاب موسی به پیشوایی و بخشایش پیش از او بوده است، (مانند کسی است که چنین نیست)؟ آنان (که اهل بینش‌اند) به آن ایمان دارند و از دسته‌ها (ی مشرکان) هر کس بدان کفر ورزد آتش (دوزخ) وعده‌گاه اوست پس نسبت به آن در تردید مباش که آن (کتاب) از سوی پروردگار تو راستین است اما بیشتر (این) مردم ایمان نمی‌آورند» سوره هود، آیه ۱۷.</ref>.		{{متن قرآن\|أَفَمَنْ كَانَ عَلَى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَيَتْلُوهُ شَاهِدٌ مِنْهُ وَمِنْ قَبْلِهِ كِتَابُ مُوسَى إِمَامًا وَرَحْمَةً أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَمَنْ يَكْفُرْ بِهِ مِنَ الْأَحْزَابِ فَالنَّارُ مَوْعِدُهُ فَلَا تَكُ فِي مِرْيَةٍ مِنْهُ إِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُونَ}}<ref>«پس آیا کسی که از سوی پروردگارش برهانی دارد و گواهی از (خویشان) وی پیرو اوست؛ و کتاب موسی به پیشوایی و بخشایش پیش از او بوده است، (مانند کسی است که چنین نیست)؟ آنان (که اهل بینش‌اند) به آن ایمان دارند و از دسته‌ها (ی مشرکان) هر کس بدان کفر ورزد آتش (دوزخ) وعده‌گاه اوست پس نسبت به آن در تردید مباش که آن (کتاب) از سوی پروردگار تو راستین است اما بیشتر (این) مردم ایمان نمی‌آورند» سوره هود، آیه ۱۷.</ref>.

خط ۲۶:		خط ۲۶:
	اگر در میان [[اصحاب رسول خدا]]{{صل}} کسی جز حضرت علی{{ع}} صاحب مقام علم و عصمت الهی می‌بود، لازم می‌آمد که رسول خدا{{صل}} او را معرفی نماید و یا خود اظهار کند و [[تاریخ]] آثار این علوم او را بیان نماید؛ ولی کسی چنین اظهاری را ننمود. پس این [[مقام]]، که همانا [[مقام امامت]] در [[فرهنگ اهل بیت]]{{عم}} است، متعین در حضرت علی{{ع}} می‌باشد.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۶ ص ۵۹ و ۷۲.</ref>		اگر در میان [[اصحاب رسول خدا]]{{صل}} کسی جز حضرت علی{{ع}} صاحب مقام علم و عصمت الهی می‌بود، لازم می‌آمد که رسول خدا{{صل}} او را معرفی نماید و یا خود اظهار کند و [[تاریخ]] آثار این علوم او را بیان نماید؛ ولی کسی چنین اظهاری را ننمود. پس این [[مقام]]، که همانا [[مقام امامت]] در [[فرهنگ اهل بیت]]{{عم}} است، متعین در حضرت علی{{ع}} می‌باشد.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۶ ص ۵۹ و ۷۲.</ref>

	==شأن نزول==		== شأن نزول ==
	{{اصلی\|شأن نزول آیه بینه}}		{{اصلی\|شأن نزول آیه بینه}}

	==پرسش‌های وابسته ==		== پرسش‌های وابسته ==
	{{پرسش‌های وابسته}}		{{پرسش‌های وابسته}}
	* [[آیه بینه چگونه نصب الهی امام را اثبات می‌کند؟ (پرسش)]]		* [[آیه بینه چگونه نصب الهی امام را اثبات می‌کند؟ (پرسش)]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T03:56:39Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۲۶
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = آیات امامت امام علی		\| موضوع مرتبط = آیات امامت امام علی
خط ۴۳:		خط ۴۲:

	{{فضائل امام علی}}		{{فضائل امام علی}}

	[[رده:آیه بینه و شاهد]]		[[رده:آیه بینه و شاهد]]
	[[رده:آیات نامدار]]		[[رده:آیات نامدار]]
	[[رده:آیات امامت]]		[[رده:آیات امامت]]
	[[رده:فضائل امام علی]]		[[رده:فضائل امام علی]]