آیه تطهیر در کلام اسلامی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۵۴

2026-02-03T06:54:06Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۲۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = آیه تطهیر		\| موضوع مرتبط = آیه تطهیر
	\| عنوان مدخل = آیه تطهیر		\| عنوان مدخل = آیه تطهیر
	\| مداخل مرتبط = [[آیه تطهیر در تفسیر و علوم قرآنی]] - [[آیه تطهیر در کلام اسلامی]] - [[آیه تطهیر در معارف و سیره حسینی]] - [[آیه تطهیر در معارف و سیره رضوی]] - [[آیه تطهیر از دیدگاه اهل سنت]]		\| مداخل مرتبط = [[آیه تطهیر در تفسیر و علوم قرآنی]] - [[آیه تطهیر در حدیث]] - [[آیه تطهیر در کلام اسلامی]] - [[آیه تطهیر در معارف و سیره حسینی]] - [[آیه تطهیر در معارف و سیره رضوی]] - [[آیه تطهیر از دیدگاه اهل سنت]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Bahmani در ‏۲ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۳۶

2026-02-02T08:36:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۰۶
خط ۳۰۹:		خط ۳۰۹:
	# این روایات اندک با [[احادیث]] و [[روایات متواتر]] و صحیح، مخالف و معارض است؛ زیرا [[روایات]] متواتری در تبیین [[مصداق اهل بیت]]{{عم}}، در منابع [[فریقین]] دیده می‌شود که [[پیامبر]]{{صل}} بعد از معرفی [[اهل بیت]] خود، در جواب [[ام‌سلمه]] که می‌پرسد: آیا من از اهل بیت شما نیستم، با عبارات گوناگونی به او پاسخ منفی می‌دهد و اهل بیت بودن او را [[نفی]] می‌کند؛ از جمله: {{متن حدیث\|إِنَّكِ إِلَى خَيْرٍ}}<ref>برای نمونه ر.ک: ترمذی، الجامع الصحیح سنن الترمذی، ج۵، ص۶۹۹؛ طبرانی، المعجم الکبیر، ج۳، ص۵۲ و ج۲۳، ص۲۴۹؛ حسکانی، شواهد التنزیل لقواعد التفضیل، ج۲، ص۹۸ و ۱۱۳؛ حر عاملی، إثبات الهداة بالنصوص و المعجزات، ج۲، ص۲۲۹ و ۲۶۲؛ قندوزی حنفی، ینابیع المودة لذوی القربی، ج۱، ص۳۴۴ و ۳۴۸.</ref>؛ «تو بر خیر هستی»، {{متن حدیث\|إِنَّكِ إِلَى خَيْرٍ، إِنَّكِ إِلَى خَيْرٍ}}<ref>برای نمونه: ر.ک: حسکانی، شواهد التنزیل لقواعد التفضیل، ج۲، ص۱۲۸؛ شامی، الدر النظیم فی مناقب الأئمة اللهامیم، ص۲۵۷؛ سیوطی، الدر المنثور فی تفسیر المأثور، ج۵، ص۱۹۸؛ بحرانی، البرهان فی تفسیر القرآن، ج۴، ص۴۶۱.</ref>؛ «تو بر خیر هستی؛ تو بر خیر هستی»، {{متن حدیث\|إِنَّكِ إِلَى خَيْرٍ، إِنَّكِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ‌}}<ref>برای نمونه: ر.ک: طبری، جامع البیان فی تفسیر القرآن، ج۲۲، ص۷؛ حسکانی، شواهد التنزیل لقواعد التفضیل، ج۲، ص۸۶؛ حلی، کشف الیقین فی فضائل أمیر المؤمنین{{ع}}، ص۳؛ سیوطی، الدر المنثور فی تفسیر المأثور، ج۵، ص۱۹۸.</ref>؛ «تو بر خیر هستی، تو از [[همسران]] [[پیامبری]]» یا {{متن حدیث\|أَنْتِ عَلَى مَكَانِكِ وَ أَنْتِ إِلَى خَيْرٍ}}<ref>برای نمونه ر.ک: حسکانی، شواهد التنزیل لقواعد التفضیل، ج۲، ص۱۲۰؛ طبرسی، الاحتجاج علی أهل اللجاج، ج۱، ص۹۲ و ۱۱۹؛ حر عاملی، إثبات الهداة بالنصوص و المعجزات، ج۲، ص۳۱۱؛ دروزة، التفسیر الحدیث، ج۷، ص۱۶۲ و ۳۷۹.</ref>؛ «تو بر مکانت و [[منزلت]] خود هستی، تو بر خیر هستی». حتی در برخی روایات، این چنین نقل شده است که ام‌سلمه می‌گوید: {{متن حدیث\|فَرَفَعْتُ الْكِسَاءَ لِأَدْخُلَ مَعَهُمْ فَجَذَبَهُ مِنْ يَدِي فَقَالَ: إِنَّكِ عَلَى خَيْرٍ}}<ref>حسکانی، شواهد التنزیل لقواعد التفضیل، ج۲، ص۱۱۵؛ سیوطی، الدر المنثور فی تفسیر المأثور، ج۵، ص۱۹۸.</ref>؛ «من عبا را بلند کردم تا با آنها داخل شوم؛ اما [[پیامبر]]{{صل}} آن را از دست من کشید و فرمود: تو بر خیر هستی». همچنین در [[روایت]] دیگری پیامبر{{صل}} فرمودند: {{متن حدیث\|أنت من صالح نسائي فلو كان قال: نعم كان أحب إلى مما تطلع عليه الشمس}}<ref>حسکانی، شواهد التنزیل لقواعد التفضیل، ج۲، ص۱۳۳؛ مجلسی، بحار الأنوار، ج۳۵، ص۲۱۶.</ref>؛ «تو از [[نیکان]] [[زنان]] من هستی. اگر می‌گفت: آری، برای من دوست‌داشتنی‌تر از همه آن چیزهایی بود که [[خورشید]] بر آنها طلوع می‌کند».		# این روایات اندک با [[احادیث]] و [[روایات متواتر]] و صحیح، مخالف و معارض است؛ زیرا [[روایات]] متواتری در تبیین [[مصداق اهل بیت]]{{عم}}، در منابع [[فریقین]] دیده می‌شود که [[پیامبر]]{{صل}} بعد از معرفی [[اهل بیت]] خود، در جواب [[ام‌سلمه]] که می‌پرسد: آیا من از اهل بیت شما نیستم، با عبارات گوناگونی به او پاسخ منفی می‌دهد و اهل بیت بودن او را [[نفی]] می‌کند؛ از جمله: {{متن حدیث\|إِنَّكِ إِلَى خَيْرٍ}}<ref>برای نمونه ر.ک: ترمذی، الجامع الصحیح سنن الترمذی، ج۵، ص۶۹۹؛ طبرانی، المعجم الکبیر، ج۳، ص۵۲ و ج۲۳، ص۲۴۹؛ حسکانی، شواهد التنزیل لقواعد التفضیل، ج۲، ص۹۸ و ۱۱۳؛ حر عاملی، إثبات الهداة بالنصوص و المعجزات، ج۲، ص۲۲۹ و ۲۶۲؛ قندوزی حنفی، ینابیع المودة لذوی القربی، ج۱، ص۳۴۴ و ۳۴۸.</ref>؛ «تو بر خیر هستی»، {{متن حدیث\|إِنَّكِ إِلَى خَيْرٍ، إِنَّكِ إِلَى خَيْرٍ}}<ref>برای نمونه: ر.ک: حسکانی، شواهد التنزیل لقواعد التفضیل، ج۲، ص۱۲۸؛ شامی، الدر النظیم فی مناقب الأئمة اللهامیم، ص۲۵۷؛ سیوطی، الدر المنثور فی تفسیر المأثور، ج۵، ص۱۹۸؛ بحرانی، البرهان فی تفسیر القرآن، ج۴، ص۴۶۱.</ref>؛ «تو بر خیر هستی؛ تو بر خیر هستی»، {{متن حدیث\|إِنَّكِ إِلَى خَيْرٍ، إِنَّكِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ‌}}<ref>برای نمونه: ر.ک: طبری، جامع البیان فی تفسیر القرآن، ج۲۲، ص۷؛ حسکانی، شواهد التنزیل لقواعد التفضیل، ج۲، ص۸۶؛ حلی، کشف الیقین فی فضائل أمیر المؤمنین{{ع}}، ص۳؛ سیوطی، الدر المنثور فی تفسیر المأثور، ج۵، ص۱۹۸.</ref>؛ «تو بر خیر هستی، تو از [[همسران]] [[پیامبری]]» یا {{متن حدیث\|أَنْتِ عَلَى مَكَانِكِ وَ أَنْتِ إِلَى خَيْرٍ}}<ref>برای نمونه ر.ک: حسکانی، شواهد التنزیل لقواعد التفضیل، ج۲، ص۱۲۰؛ طبرسی، الاحتجاج علی أهل اللجاج، ج۱، ص۹۲ و ۱۱۹؛ حر عاملی، إثبات الهداة بالنصوص و المعجزات، ج۲، ص۳۱۱؛ دروزة، التفسیر الحدیث، ج۷، ص۱۶۲ و ۳۷۹.</ref>؛ «تو بر مکانت و [[منزلت]] خود هستی، تو بر خیر هستی». حتی در برخی روایات، این چنین نقل شده است که ام‌سلمه می‌گوید: {{متن حدیث\|فَرَفَعْتُ الْكِسَاءَ لِأَدْخُلَ مَعَهُمْ فَجَذَبَهُ مِنْ يَدِي فَقَالَ: إِنَّكِ عَلَى خَيْرٍ}}<ref>حسکانی، شواهد التنزیل لقواعد التفضیل، ج۲، ص۱۱۵؛ سیوطی، الدر المنثور فی تفسیر المأثور، ج۵، ص۱۹۸.</ref>؛ «من عبا را بلند کردم تا با آنها داخل شوم؛ اما [[پیامبر]]{{صل}} آن را از دست من کشید و فرمود: تو بر خیر هستی». همچنین در [[روایت]] دیگری پیامبر{{صل}} فرمودند: {{متن حدیث\|أنت من صالح نسائي فلو كان قال: نعم كان أحب إلى مما تطلع عليه الشمس}}<ref>حسکانی، شواهد التنزیل لقواعد التفضیل، ج۲، ص۱۳۳؛ مجلسی، بحار الأنوار، ج۳۵، ص۲۱۶.</ref>؛ «تو از [[نیکان]] [[زنان]] من هستی. اگر می‌گفت: آری، برای من دوست‌داشتنی‌تر از همه آن چیزهایی بود که [[خورشید]] بر آنها طلوع می‌کند».
	بنابراین، [[روایات]] اندکی که در آنها [[ام‌سلمه]]، [[اهل]] یا [[اهل بیت پیامبر]]{{صل}} به شمار آمده در مقابل این [[روایات متواتر]] و صحیح، غیر قابل پذیرش است و نمی‌توان به آنها استناد کرد.		بنابراین، [[روایات]] اندکی که در آنها [[ام‌سلمه]]، [[اهل]] یا [[اهل بیت پیامبر]]{{صل}} به شمار آمده در مقابل این [[روایات متواتر]] و صحیح، غیر قابل پذیرش است و نمی‌توان به آنها استناد کرد.
	# [[حدیث]] ام‌سلمه همانند [[گفتار پیامبر]]{{صل}} درباره [[سلمان]] است که فرمود: «سلمان از ما [[اهل بیت]] است»؛ یعنی سلمان از حیث [[ایمان]] به ما و [[متابعت]] از دستورهای ما گویا از ما اهل بیت است<ref>رضوانی، شیعه‌شناسی و پاسخ به ~~شبهات، ج۲،~~ ص۷۱.</ref>. [[طحاوی]]، از [[امامان]] [[فقه]] و [[حدیث اهل سنت]] نیز در [[تأیید]] این ادعا می‌گوید: ممکن است پاسخ مثبت پیامبر{{صل}}، به این معنا باشد که تو به خاطر [[پیروی]] از آیینم از اهل من به شمار می‌آیی؛ چنان‌که در داستان [[حضرت نوح]]{{ع}} فرزند او از اهل بودن خارج شد و به نوح{{ع}} گفته شد: {{متن قرآن\|إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ أَهْلِكَ إِنَّهُ عَمَلٌ غَيْرُ صَالِحٍ}}<ref>«فرمود: ای نوح! او از خاندان تو نیست، بی‌گمان او کرداری ناشایسته است پس چیزی را که نمی‌دانی از من مخواه، من تو را اندرز می‌دهم که مبادا از نادانان باشی» سوره هود، آیه ۴۶.</ref>. پس همان [[طور]] که امکان دارد پسر نسبی [[پیامبر خدا]] به دلیل [[تبعیت]] نکردن او از [[دین]] پدر، از اهل بودن خارج شود، جایز است افراد غیرنسبی نیز به دلیل پیروی آنها از [[آیین]] پیامبر در اهل او داخل شوند<ref>طحاوی، بیان مشکل الآثار، ج۲، ص۱۷۰.</ref>.		# [[حدیث]] ام‌سلمه همانند [[گفتار پیامبر]]{{صل}} درباره [[سلمان]] است که فرمود: «سلمان از ما [[اهل بیت]] است»؛ یعنی سلمان از حیث [[ایمان]] به ما و [[متابعت]] از دستورهای ما گویا از ما اهل بیت است<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[شیعه‌شناسی و پاسخ به شبهات ج۲ (کتاب)\|شیعه‌شناسی و پاسخ به شبهات ج۲]]، ص۷۱.</ref>. [[طحاوی]]، از [[امامان]] [[فقه]] و [[حدیث اهل سنت]] نیز در [[تأیید]] این ادعا می‌گوید: ممکن است پاسخ مثبت پیامبر{{صل}}، به این معنا باشد که تو به خاطر [[پیروی]] از آیینم از اهل من به شمار می‌آیی؛ چنان‌که در داستان [[حضرت نوح]]{{ع}} فرزند او از اهل بودن خارج شد و به نوح{{ع}} گفته شد: {{متن قرآن\|إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ أَهْلِكَ إِنَّهُ عَمَلٌ غَيْرُ صَالِحٍ}}<ref>«فرمود: ای نوح! او از خاندان تو نیست، بی‌گمان او کرداری ناشایسته است پس چیزی را که نمی‌دانی از من مخواه، من تو را اندرز می‌دهم که مبادا از نادانان باشی» سوره هود، آیه ۴۶.</ref>. پس همان [[طور]] که امکان دارد پسر نسبی [[پیامبر خدا]] به دلیل [[تبعیت]] نکردن او از [[دین]] پدر، از اهل بودن خارج شود، جایز است افراد غیرنسبی نیز به دلیل پیروی آنها از [[آیین]] پیامبر در اهل او داخل شوند<ref>طحاوی، بیان مشکل الآثار، ج۲، ص۱۷۰.</ref>.
	# بر فرض که حدیث دوم [[ام‌سلمه]] صحیح باشد، جواب [[پیامبر]]{{صل}} به او که فرمود: {{متن حدیث\|وَ أَنْتِ‌}}؛ «و تو نیز»، نشان می‌دهد که پیامبر{{صل}}، ام‌سلمه را فقط در [[دعا]] داخل کرده است نه در [[اهل بیت]] و مدلول [[آیه]].		# بر فرض که حدیث دوم [[ام‌سلمه]] صحیح باشد، جواب [[پیامبر]]{{صل}} به او که فرمود: {{متن حدیث\|وَ أَنْتِ‌}}؛ «و تو نیز»، نشان می‌دهد که پیامبر{{صل}}، ام‌سلمه را فقط در [[دعا]] داخل کرده است نه در [[اهل بیت]] و مدلول [[آیه]].
	#چنان که بیان شد،<ref>ر.ک: بخش اول همین فصل، ذیل عنوان «مصداق‌شناسی اهل البیت».</ref> [[اهل]] و اهل بیت، علاوه بر معنای لغوی و [[عرفی]] که بر [[زنان]] و [[فرزندان]] شخص اطلاق می‌شود، دارای معنای اصطلاحی و [[شرعی]] نیز هست. بدون تردید، منظور از اهل بیت در [[آیه تطهیر]] و [[دعای پیامبر]]{{صل}}، معنای اصطلاحی و شرعی آن است؛ اما در روایاتی که ام‌سلمه، اهل یا [[اهل بیت پیامبر]]{{صل}} به شمار آمده، معنای لغوی آن مدنظر است و آن [[روایات]]، به این معناست که ام‌سلمه، [[همسر پیامبر]]{{صل}} و اهل بیتِ سکونت اوست؛ چنان‌که [[طحاوی]] درباره این‌گونه [[احادیث]] می‌گوید: «ممکن است مقصود پیامبر{{صل}} این باشد که ام‌سلمه، از اهل آن حضرت یعنی از [[همسران]] اوست و همسران او، اهل وی هستند»<ref>طحاوی، بیان مشکل الآثار، ج۲، ص۱۶۶.</ref>.		#چنان که بیان شد،<ref>ر.ک: بخش اول همین فصل، ذیل عنوان «مصداق‌شناسی اهل البیت».</ref> [[اهل]] و اهل بیت، علاوه بر معنای لغوی و [[عرفی]] که بر [[زنان]] و [[فرزندان]] شخص اطلاق می‌شود، دارای معنای اصطلاحی و [[شرعی]] نیز هست. بدون تردید، منظور از اهل بیت در [[آیه تطهیر]] و [[دعای پیامبر]]{{صل}}، معنای اصطلاحی و شرعی آن است؛ اما در روایاتی که ام‌سلمه، اهل یا [[اهل بیت پیامبر]]{{صل}} به شمار آمده، معنای لغوی آن مدنظر است و آن [[روایات]]، به این معناست که ام‌سلمه، [[همسر پیامبر]]{{صل}} و اهل بیتِ سکونت اوست؛ چنان‌که [[طحاوی]] درباره این‌گونه [[احادیث]] می‌گوید: «ممکن است مقصود پیامبر{{صل}} این باشد که ام‌سلمه، از اهل آن حضرت یعنی از [[همسران]] اوست و همسران او، اهل وی هستند»<ref>طحاوی، بیان مشکل الآثار، ج۲، ص۱۶۶.</ref>.

Bahmani در ‏۲ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۳۵

2026-02-02T08:35:26Z

نمایش تغییرات

Bahmani: /* منابع */

2026-02-02T08:32:57Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۰۲
خط ۴۲۰:		خط ۴۲۰:
	# [[پرونده:440259451.jpg\|22px]] [[علی ربانی گلپایگانی\|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[آیه تطهیر ۱ (مقاله)\|مقاله «آیه تطهیر»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه کلام اسلامی ج۱''']]		# [[پرونده:440259451.jpg\|22px]] [[علی ربانی گلپایگانی\|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[آیه تطهیر ۱ (مقاله)\|مقاله «آیه تطهیر»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه کلام اسلامی ج۱''']]
	# [[پرونده:13681032.jpg\|22px]] [[علی ربانی گلپایگانی\|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[امامت اهل بیت (کتاب)\|'''امامت اهل بیت''']]		# [[پرونده:13681032.jpg\|22px]] [[علی ربانی گلپایگانی\|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[امامت اهل بیت (کتاب)\|'''امامت اهل بیت''']]
	# [[پرونده:000052.jpg\|22px]] [[علی خراسانی\|خراسانی، علی]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|'''دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱''']]		# [[پرونده:000052.jpg\|22px]] [[علی خراسانی\|خراسانی، علی]]، [[آیه تطهیر - خراسانی (مقاله)\|مقاله «آیه تطهیر»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|'''دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱''']]
	# [[پرونده:13681136.jpg\|22px]] [[محمود اباذری\|اباذری، محمود]]، [[ادعیه و زیارات مهدوی (کتاب)\|''' ادعیه و زیارات مهدوی''']]		# [[پرونده:13681136.jpg\|22px]] [[محمود اباذری\|اباذری، محمود]]، [[ادعیه و زیارات مهدوی (کتاب)\|''' ادعیه و زیارات مهدوی''']]
	# [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق (ع)، '''فرهنگ شیعه''']]		# [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق (ع)، '''فرهنگ شیعه''']]

Bahmani: /* نتایج آیه تطهیر */

2026-02-02T08:32:29Z

نتایج آیه تطهیر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۰۲
خط ۱۷۰:		خط ۱۷۰:
	# استمرار مقام امامت در [[اهل البیت]] {{ع}}؛		# استمرار مقام امامت در [[اهل البیت]] {{ع}}؛
	# حجیت احادیث اهل بیت {{ع}}؛		# حجیت احادیث اهل بیت {{ع}}؛
	# حجیت فعل و تقریر امامان اهل بیت و لزوم حضور معصوم {{ع}} در همه دوره‌ها<ref>ر.ک: [[علی ربانی گلپایگانی\| ربانی گلپایگانی، علی]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی ج۱]]، ص۹۰ ـ ۱۰۵.</ref>.		# حجیت فعل و تقریر امامان اهل بیت و لزوم حضور معصوم {{ع}} در همه دوره‌ها<ref>ر.ک: [[علی ربانی گلپایگانی\| ربانی گلپایگانی، علی]]، [[آیه تطهیر ۱ (مقاله)\|مقاله «آیه تطهیر»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی ج۱]]، ص۹۰ ـ ۱۰۵.</ref>.

	==شبهه وهابیان در آیه تطهیر==		==شبهه وهابیان در آیه تطهیر==

Bahmani در ‏۲ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۲۹

2026-02-02T08:29:19Z

نمایش تغییرات

Jaafari: /* منابع */

2025-12-25T06:36:39Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۶
خط ۴۲۹:		خط ۴۲۹:
	# [[پرونده:IM010573.jpg\|22px]] [[مهدی رستم‌نژاد\|رستم‌نژاد، مهدی]]، [[پاسخ به شبهات وهابیان علیه شیعه (کتاب)\|'''پاسخ به شبهات وهابیان علیه شیعه''']]		# [[پرونده:IM010573.jpg\|22px]] [[مهدی رستم‌نژاد\|رستم‌نژاد، مهدی]]، [[پاسخ به شبهات وهابیان علیه شیعه (کتاب)\|'''پاسخ به شبهات وهابیان علیه شیعه''']]
	# [[پرونده:IM010732.jpg\|22px]] [[زکیه فلاح یخدانی\|فلاح یخدانی، زکیه]]، [[بررسی شبهات فیصل نور پیرامون عصمت امام (کتاب)\|بررسی شبهات فیصل نور پیرامون عصمت امام]]		# [[پرونده:IM010732.jpg\|22px]] [[زکیه فلاح یخدانی\|فلاح یخدانی، زکیه]]، [[بررسی شبهات فیصل نور پیرامون عصمت امام (کتاب)\|بررسی شبهات فیصل نور پیرامون عصمت امام]]
	# [[پرونده:Jawahir-kalam-3.jpg\|22px]] [[سید علی حسینی میلانی\|حسینی میلانی، سید علی]]، [[جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۳ (کتاب)\|'''جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۳''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Jaafari: /* شواهدی دیگر بر نزول آیه تطهیر درباره اهل بیت */

2025-12-25T06:36:22Z

شواهدی دیگر بر نزول آیه تطهیر درباره اهل بیت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۶
خط ۴۱۴:		خط ۴۱۴:

	نکته دوم: لحن آیه، لحن [[تکریم]] و تشریف است و آیه در [[مقام]] بیان [[کرامت]] و [[فضیلت]] اختصاصی برای اهل بیت{{عم}} است و مناسب با این لحن و مقام، دوری و پاکی اهل بیت{{عم}} از مطلق پلیدی است؛ وگرنه خیلی از [[مؤمنان]] با اهل بیت، در پاکی از شک در رب یا شک در دین، مشترک‌اند<ref>[[زکیه فلاح یخدانی\|فلاح یخدانی، زکیه]]، [[بررسی شبهات فیصل نور پیرامون عصمت امام (کتاب)\|بررسی شبهات فیصل نور پیرامون عصمت امام]]، ص ۹۱.</ref>.		نکته دوم: لحن آیه، لحن [[تکریم]] و تشریف است و آیه در [[مقام]] بیان [[کرامت]] و [[فضیلت]] اختصاصی برای اهل بیت{{عم}} است و مناسب با این لحن و مقام، دوری و پاکی اهل بیت{{عم}} از مطلق پلیدی است؛ وگرنه خیلی از [[مؤمنان]] با اهل بیت، در پاکی از شک در رب یا شک در دین، مشترک‌اند<ref>[[زکیه فلاح یخدانی\|فلاح یخدانی، زکیه]]، [[بررسی شبهات فیصل نور پیرامون عصمت امام (کتاب)\|بررسی شبهات فیصل نور پیرامون عصمت امام]]، ص ۹۱.</ref>.

	~~==شواهدی دیگر بر [[نزول]] [[آیه تطهیر]] درباره [[اهل بیت]]==~~
	پیش از این با نقل پاره‌ای از [[روایات]]، روشن شد که [[پیامبر اکرم]]{{صل}} به صراحت [[مصداق اهل بیت]] را [[امیرالمؤمنین]]، [[فاطمه]] [[زهرا]] و [[حسنین]]{{عم}} معرفی فرموده‌اند و [[امام مجتبی]] و [[حضرت سجاد]]{{ع}} نیز برای بیان [[مقام]] و [[منزلت]] خود به این [[آیه]] [[استشهاد]] فرموده‌اند. اما علاوه بر روایات یاد شده، قرائن دیگری نیز در این زمینه وجود دارد که به دو مورد از آنها اشاره می‌شود:

	~~===استشهاد [[عبدالله بن عفیف أزدی]] در مقابل [[ابن زیاد]]===~~
	پس از [[جنایات یزید]] و ابن زیاد در [[کربلا]] که به [[شهادت حضرت سیدالشهدا]] و [[اسارت]] [[خاندان]] ایشان منجر شد، ابن زیاد [[خدا]] را به خاطر این [[غلبه]] [[ستایش]] کرد! [[عبدالله بن عفیف]] - که از شخصیت‌های برجسته [[کوفه]] بود - در پای [[منبر]] به ابن زیاد [[اعتراض]] کرد و با استناد و استشهاد به آیه تطهیر، وی را به خاطر به [[شهادت]] رساندن [[حضرت سیدالشهدا]]{{ع}} خارج از [[اسلام]] معرفی کرد و همین امر موجب شد که وی را به طرز فجیعی به شهادت برسانند. خوارزمی در [[مقتل الحسین]]{{ع}} می‌نویسد: وقتی سر ([[مبارک]] حضرت [[امام]]) حسین{{ع}} را نزد [[عبیدالله بن زیاد]] آوردند… در میان [[مردم]] جار زد و آنها را در [[مسجد اعظم]] جمع کرد. سپس از [[منزل]] خارج گشت و به [[مسجد]] داخل شد و بالای منبر رفت. خدا را [[حمد]] و ثنا گفت و قسمتی از سخنانش چنین بود که گفت: حمد خدایی را که [[حق]] و [[اهل]] آن را [[پیروز]] کرد و امیرالمؤمنین (یزید) را [[یاری]] کرد و بلند آوازه ساخت و [[دروغ‌گو]] پسر دروغ‌گو را کشت. پس چیزی بر [[کلام]] خویش نیفزوده بود که [[عبدالله بن عفیف أزدی عامری]] - یکی از بنو والبه - به سوی او خیز برداشت. وی از سران و [[برگزیدگان]] [[شیعه]] بود و چشم چپ خود را در [[جنگ جمل]] و چشم دیگرش را در [[جنگ صفین]] از دست داده بود و بیشتر [[وقت]] خود را در [[مسجد اعظم]] سپری می‌کرد و تا شب در آن [[نماز]] می‌خواند، سپس به منزلش باز می‌گشت. وقتی که گفتار [[ابن زیاد]] را شنید به سوی او خیز برداشت و گفت: ای [[پسر مرجانه]]، به [[درستی]] که تو و پدرت و آنکه تو را بر سر کار آورده و پدرش [[دروغ‌گو]] و پسر دروغ‌گو هستید. ای [[دشمن خدا]] و [[رسول خدا]]! آیا [[فرزندان]] [[پیامبران]] را می‌کشید و این‌گونه بر منبرهای [[مسلمانان]] سخن می‌گویید؟
	[[عبیدالله بن زیاد]] [[خشمگین]] شد و پرسید: سخن‌گو کیست؟ [[عبدالله بن عفیف]] گفت: ای دشمن خدا، من سخن‌گو هستم! آیا فرزندان [[پاکی]] را می‌کشید که [[خداوند]] در کتابش به تحقیق [[ناپاکی]] را فقط از ایشان دور ساخته است، با این حال [[گمان]] می‌کنی که بر [[دین اسلام]] هستی؟ ای خدای فریاد [[رس]]! کجایند فرزندان [[مهاجران]] و [[انصار]] که از این [[سرکش]] [[انتقام]] بگیرند؟ از این کسی که خودش و پدرش در گفتار [[رسول]] [[پروردگار]] عالمیان مورد [[لعن]] قرار گرفته‌اند؟ [[غضب]] [[ابن زیاد]] بیشتر شد تا این که رگ‌های گردنش متورّم شد و گفت: او را نزد من بیاورید… سپس عبیدالله گفت: گردنش را بزنید. پس گردنش را زدند و به دار آویختند<ref>{{متن حدیث\|وَ لَمَّا جِيءَ بِرَأْسِ الْحُسَيْنِ إِلَى عُبَيْدِ اللَّهِ… نَادَى فِي النَّاسِ، فَجَمَعَهُمْ فِي الْمَسْجِدِ الْأَعْظَمِ، ثُمَّ خَرَجَ وَ دَخَلَ الْمَسْجِدَ وَ صَعِدَ الْمِنْبَرَ، فَحَمِدَ اللَّهَ وَ أَثْنَى عَلَيْهِ، فَكَانَ مِنْ بَعْضِ كَلَامِهِ أَنْ قَالَ: الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَظْهَرَ الْحَقَّ وَ أَهْلَهُ، وَ نَصَرَ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ وَ أَشْيَاعَهُ، وَ قَتَلَ الْكَذَّابَ ابْنَ الْكَذَّابِ. قَالَ: فَمَا زَادَ عَلَى هَذَا شَيْئاً حَتَّى وَثَبَ إِلَيْهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَفِيفٍ الْأَزْدِيُّ، ثُمَّ الْعَامِرِيُّ - أَحَدُ بَنِي وَالِبَةَ - وَ كَانَ مِنْ رُؤَسَاءِ الشِّيعَةِ وَ خِيَارِهِمْ؛ وَ كَانَ قَدْ ذَهَبَتْ عَيْنُهُ الْيُسْرَى يَوْمَ الْجَمَلِ، وَ الْأُخْرَى يَوْمَ صِفِّينَ؛ وَ كَانَ لَا يَكَادُ يُفَارِقُ الْمَسْجِدَ الْأَعْظَمَ، يُصَلِّي فِيهِ إِلَى اللَّيْلِ، ثُمَّ يَنْصَرِفُ إِلَى مَنْزِلِهِ. فَلَمَّا سَمِعَ مَقَالَةَ ابْنِ زِيَادٍ، وَثَبَ إِلَيْهِ، وَ قَالَ: يَا ابْنَ مَرْجَانَةَ! إِنَّ الْكَذَّابَ وَ ابْنَ الْكَذَّابِ أَنْتَ وَ أَبُوكَ، وَ مَنِ اسْتَعْمَلَكَ وَ أَبُوهُ، يَا عَدُوَّ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ! أَ تَقْتُلُونَ أَبْنَاءَ النَّبِيِّينَ وَ تَتَكَلَّمُونَ بِهَذَا الْكَلَامِ عَلَى مَنَابِرِ الْمُسْلِمِينَ؟
	فَغَضِبَ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ زِيَادٍ، وَ قَالَ: مَنِ الْمُتَكَلِّمُ؟ فَقَالَ: أَنَا الْمُتَكَلِّمُ يَا عَدُوَّ اللَّهِ! أَ تَقْتُلُ الذُّرِّيَّةَ الطَّاهِرَةَ الَّذِينَ قَدْ أَذْهَبَ اللَّهُ عَنْهُمُ الرِّجْسَ فِي كِتَابِهِ، وَ تَزْعُمُ أَنَّكَ عَلَى دِينِ الْإِسْلَامِ؟ وَا غَوْثَاهُ! أَيْنَ أَوْلَادُ الْمُهَاجِرِينَ وَ الْأَنْصَارِ، لِيَنْتَقِمُوا مِنْ هَذَا الطَّاغِيَةِ، اللَّعِينِ بْنِ اللَّعِينِ عَلَى لِسَانِ رَسُولِ اللَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ؟
	فَازْدَادَ غَضَبُ ابْنِ زِيَادٍ حَتَّى انْتَفَخَتْ أَوْدَاجُهُ. فَقَالَ: عَلَيَّ بِهِ… فَقَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ: اضْرِبُوا عُنُقَهُ، فَضُرِبَتْ، وَ صُلِبَ}}؛ [[مقتل الحسین]] (خوارزمی)، ج۲، ص۵۲-۵۵. همچنین ر.ک: تاریخ الطبری، ج۴، ص۳۵۱؛ الکامل فی التاریخ، ج۴، ص۸۲-۸۳؛ مقتل الحسین (ابومخنف)، ص۲۰۷؛ کتاب الفتوح، ج۵، ص۱۲۳.</ref>.<ref>[[سید علی حسینی میلانی\|حسینی میلانی، سید علی]]، [[جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۳ (کتاب)\|جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۳]]، ص۹۰.</ref>.

	~~===اُمّ سلمه و یادآوری [[آیه تطهیر]] پس از [[شهادت امام حسین]]===~~
	پس از خبر شهادت امام حسین{{ع}}، [[امّ سلمه]] [[اهل عراق]] را - که با ایشان جنگیده بودند - [[لعن]] کرد و با استناد به آیه تطهیر، [[مقام]] و [[منزلت]] [[حضرت سیدالشهدا]]{{ع}} را یادآور شد. [[احمد بن حنبل]] می‌نویسد: عبدالله از پدرش، از [[ابونضر هاشم بن قاسم]]، از [[عبدالحمید بن بهرام]] نقل کردند که [[شهر بن حوشب]] گفت: از [[ام سلمة]] [[همسر پیامبر]]{{صل}} شنیدم: وقتی خبر [[شهادت حسین بن علی]] رسید، اهل عراق را [[لعنت]] کرد و گفت او را کشتند، [[خداوند]] آنان را بکشد، به او [[نیرنگ]] زدند و او را [[خوار]] کردند. خداوند آنان را لعنت کند،؛ چراکه دیدم [[فاطمه]]{{س}} یک [[روز]] صبح با ظرفی سنگی که در آن برای [[پیامبر]] عصیده‌ای درست کرده بود و بر طبقی حمل می‌کرد نزد [[رسول خدا]]{{صل}} آمد و آن را در مقابل ایشان قرار داد. پیامبر{{صل}} به او فرمود: پسر عمویت کجاست؟ عرض کرد: در [[منزل]] است. پیامبر فرمود برو او را [[دعوت]] کن و فرزندانت را به این جا بیاور. [[حضرت فاطمه]]{{س}} (رفت و) بازگشت در حالی که دست هر کدام از [[حسنین]]{{ع}} را با یکی از دستان خود گرفته و آنها را به دنبال خود می‌کشید. امیرالمؤمنین علی{{ع}} نیز به دنبال ایشان می‌آمد تا این که بر رسول خدا{{صل}} وارد شدند. پیامبر حسنین{{ع}} را به آغوش گرفته و بر پای [[مبارک]] خود نشاند، علی{{ع}} را در سمت راست و [[فاطمه]]{{س}} را در سمت چپ خود نشانید. [[پیامبر]]{{صل}} از زیرم عبایی [[خیبری]] را که در جای [[خواب]] و زیراندازمان بود برداشت و آن را بر روی همه ایشان کشید و با دست چپ دو طرف [[عبا]] را گرفته و دست راست خود را به سوی پروردگارش عزّوجلّ بلند کرد و عرضه داشت: «اینان [[اهل]] من هستند. بارالها، [[ناپاکی]] را از اهل من دور ساز و ایشان را کاملاً [[پاک]] گردان، خداوندا، ناپاکی را از اهل بیتم دور ساز و ایشان را کاملاً پاک گردان، بارالها، [[اهل بیت]] مرا از ناپاکی دور ساز و ایشان را کاملا پاک گردان». من به پیامبر عرض کردم: ای [[رسول خدا]]، آیا من از اهل شما نیستم؟ فرمود: «بله داخل عبا بیا». من داخل عبا شدم بعد از آنکه [[دعای پیامبر]] در [[حق]] پسرعمویش علی و دو فرزندش و دخترش فاطمه{{عم}} تمام شده بود<ref>{{متن حدیث\|حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ يَعْنِي ابْنَ بَهْرَامَ، قَالَ: حَدَّثَنِي شَهْرُ بْنُ حَوْشَبٍ، قَالَ: سَمِعْتُ أُمَّ سَلَمَةَ، زَوْجَ النَّبِيِّ{{صل}} حِينَ جَاءَ نَعْيُ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ لَعَنَتْ أَهْلَ الْعِرَاقِ فَقَالَتْ: قَتَلُوهُ قَتَلَهُمُ اللَّهُ: غَرُّوهُ وَ ذَلُّوهُ، لَعَنَهُمُ اللَّهُ، فَإِنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ{{صل}} جَاءَتْهُ فَاطِمَةُ غَدِيَّةً بِبُرْمَةٍ، قَدْ صَنَعَتْ لَهُ فِيهَا عَصِيدَةً تَحْمِلُهُا فِي طَبَقٍ لَهَا، حَتَّى وَضَعَتْهَا بَيْنَ يَدَيْهِ، فَقَالَ لَهَا: «أَيْنَ ابْنُ عَمِّكِ؟». قَالَتْ: هُوَ فِي الْبَيْتِ. قَالَ: «فَاذْهَبِي، فَادْعِيهِ، وَ ائْتِنِي بِابْنَيْهِ». قَالَتْ: فَجَاءَتْ تَقُودُ ابْنَيْهَا، كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا بِيَدٍ، وَ عَلِيٌّ يَمْشِي فِي أَثَرِهِمَا، حَتَّى دَخَلُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ{{صل}}، فَأَجْلَسَهُمَا فِي حِجْرِهِ، وَ جَلَسَ عَلِيٌّ عَنْ يَمِينِهِ، وَ جَلَسَتْ فَاطِمَةُ عَنْ يَسَارِهِ، قَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ: فَاجْتَبَذَ مِنْ تَحْتِي كِسَاءً خَيْبَرِيّاً كَانَ بِسَاطاً لَنَا عَلَى الْمَنَامَةِ فِي الْمَدِينَةِ، فَلَفَّهُ النَّبِيُّ{{صل}} عَلَيْهِمْ جَمِيعاً، فَأَخَذَ بِشِمَالِهِ طَرَفَيِ الْكِسَاءِ، وَ أَلْوَى بِيَدِهِ الْيُمْنَى إِلَى رَبِّهِ عَزَّ وَ جَلَّ، قَالَ: اللَّهُمَّ أَهْلِي، أَذْهِبْ عَنْهُمُ الرِّجْسَ، وَ طَهِّرْهُمْ تَطْهِيراً، اللَّهُمَّ أَهْلِي أَذْهِبْ عَنْهُمُ الرِّجْسَ وَ طَهِّرْهُمْ تَطْهِيراً اللَّهُمَّ أَهْلُ بَيْتِي أَذْهِبْ عَنْهُمُ الرِّجْسَ وَ طَهِّرْهُمْ تَطْهِيراً. قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَ لَسْتُ مِنْ أَهْلِكَ؟ قَالَ: بَلَى، فَادْخُلِي فِي الْكِسَاءِ. قَالَتْ: فَدَخَلْتُ فِي الْكِسَاءِ بَعْدَ مَا قَضَى دُعَاءَهُ لِابْنِ عَمِّهِ عَلِيٍّ وَ ابْنَيْهِ، وَ ابْنَتِهِ فَاطِمَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ}}؛ مسند أحمد، ج۶، ص۲۹۸. همچنین ر.ک: شواهد التنزیل، ج۲، ص۱۱۰-۱۱۲، ح۷۴۱ و ۷۴۳؛ تاریخ مدینة دمشق، ج۱۴، ص۱۴۲ با اسنادی متفاوت.</ref>.<ref>[[سید علی حسینی میلانی\|حسینی میلانی، سید علی]]، [[جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۳ (کتاب)\|جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۳]]، ص ۹۲.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari: /* نزول آیه تطهیر درباره اهل بیت */

2025-12-25T06:35:41Z

نزول آیه تطهیر درباره اهل بیت

نمایش تغییرات

Jaafari: /* آیه تطهیر */

2025-12-25T06:35:13Z

آیه تطهیر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۵
خط ۴۱۴:		خط ۴۱۴:

	نکته دوم: لحن آیه، لحن [[تکریم]] و تشریف است و آیه در [[مقام]] بیان [[کرامت]] و [[فضیلت]] اختصاصی برای اهل بیت{{عم}} است و مناسب با این لحن و مقام، دوری و پاکی اهل بیت{{عم}} از مطلق پلیدی است؛ وگرنه خیلی از [[مؤمنان]] با اهل بیت، در پاکی از شک در رب یا شک در دین، مشترک‌اند<ref>[[زکیه فلاح یخدانی\|فلاح یخدانی، زکیه]]، [[بررسی شبهات فیصل نور پیرامون عصمت امام (کتاب)\|بررسی شبهات فیصل نور پیرامون عصمت امام]]، ص ۹۱.</ref>.		نکته دوم: لحن آیه، لحن [[تکریم]] و تشریف است و آیه در [[مقام]] بیان [[کرامت]] و [[فضیلت]] اختصاصی برای اهل بیت{{عم}} است و مناسب با این لحن و مقام، دوری و پاکی اهل بیت{{عم}} از مطلق پلیدی است؛ وگرنه خیلی از [[مؤمنان]] با اهل بیت، در پاکی از شک در رب یا شک در دین، مشترک‌اند<ref>[[زکیه فلاح یخدانی\|فلاح یخدانی، زکیه]]، [[بررسی شبهات فیصل نور پیرامون عصمت امام (کتاب)\|بررسی شبهات فیصل نور پیرامون عصمت امام]]، ص ۹۱.</ref>.

	~~==[[آیه تطهیر]]==~~
	یکی از مهم‌ترین [[دلائل قرآنی]] بر [[عصمت اهل بیت]]{{عم}}، [[آیه]] [[مبارک]] [[تطهیر]] است. [[خدای تعالی]] در [[قرآن شریف]] می‌فرماید:
	{{متن قرآن\|يَا نِسَاءَ النَّبِيِّ لَسْتُنَّ كَأَحَدٍ مِنَ النِّسَاءِ إِنِ اتَّقَيْتُنَّ فَلَا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَيَطْمَعَ الَّذِي فِي قَلْبِهِ مَرَضٌ وَقُلْنَ قَوْلًا مَعْرُوفًا * وَقَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِيَّةِ الْأُولَى وَأَقِمْنَ الصَّلَاةَ وَآتِينَ الزَّكَاةَ وَأَطِعْنَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا * وَاذْكُرْنَ مَا يُتْلَى فِي بُيُوتِكُنَّ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ وَالْحِكْمَةِ إِنَّ اللَّهَ كَانَ لَطِيفًا خَبِيرًا}}<ref>«ای زنان پیامبر! اگر پرهیزگاری ورزید همانند هیچ یک از زنان نیستید (بلکه برترید)؛ پس نرم سخن مگویید مبادا آنکه بیماردل است به طمع افتد و (نیز) سخن به شایستگی گویید * و در خانه‌هایتان آرام گیرید و چون خویش‌آرایی دوره جاهلیت نخستین خویش‌آرایی مکنید و نماز بپا دارید و زکات بپردازید و از خداوند و فرستاده او فرمانبرداری کنید؛ جز این نیست که خداوند می‌خواهد از شما اهل بیت هر پلیدی را بزداید و شما را به شایستگی پاک گرداند * و از آیات خداوند و حکمت آنچه را که در خانه‌های شما خوانده می‌شود یاد کنید، بی‌گمان خداوند نازک‌بین آگاهی است» سوره احزاب، آیه ۳۲-۳۴.</ref>.

	~~[[آیه شریفه تطهیر]] از برجسته‌ترین [[دلایل]] [[عصمت امیرالمؤمنین]]{{ع}} و [[اهل بیت پیامبر]]{{صل}} است.~~
	برای [[اثبات]] این مدّعا، ابتدا با استناد به [[روایات]] [[اهل]] [[سنّت]] ثابت خواهیم کرد که آیه تطهیر در باره [[اهل بیت]] [[رسول خدا]]{{صل}}؛ یعنی [[امیرالمؤمنین]]، [[حضرت فاطمه زهرا]]، [[امام حسن]] و [[امام حسین]]{{عم}} نازل شده است و پس از اثبات این موضوع، پیرامون دلالت آیه و این که به چه دلیل آیه بر عصمت اهل بیت{{عم}} دلالت دارد سخن خواهیم گفت. در پایان نیز به بررسی اقوال دیگر و اشکال‌های مطرح شده خواهیم پرداخت.

	~~===[[مصداق اهل بیت]] کیانند؟===~~
	به دلیل این که آیه شریفه تطهیر در میان آیاتی است که مربوط به [[همسران پیامبر]] می‌باشد، مصداق اهل بیت از خود آیه روشن نیست؛ اما براساس قاعده مقرّر و مسلّم نزد تمامی [[علماء]]، هرگاه در [[قرآن]] آیه‌ای به صورت مطلق آمده باشد و در [[سنت]] قید آن ذکر شود، از اطلاق [[آیه]] رفع ید کرده و آیه را تقیید می‌زنیم. و نیز اگر موضوعی به طور عام در قرآن آمده باشد و مخصّصی در [[سنّت]] آن عام را تخصیص بزند، باید از عموم آیه دست برداشت و مخصّص را مقدم کنیم. از همین قبیل است موضوعی که در قرآن مطرح شود، ولی مصداق آن روشن نباشد، در این صورت باید با مراجعه به سنت مصداق و [[شأن نزول]] آن معیّن گردد. به عبارت دیگر در تبیین مجملات، تقیید مطلقات، تخصیص عمومات و تعیین مصادیق همواره سنّت معتبر، [[مفسّر]] کتاب است.

	از این‌رو طبق این قاعده، در این که مراد از [[اهل بیت]] در [[آیه شریفه]] چه کسانی هستند باید به سنّت و روایاتی که در ذیل این آیه شریفه وارد شده است مراجعه کنیم.
	براساس روایت‌های صحیحی که در کتاب‌ها و منابع معتبر [[اهل]] سنّت آمده است، مصداق {{متن قرآن\|أَهْلَ الْبَيْتِ}} در آیه [[مبارک]] [[تطهیر]]، [[حضرت امیرالمؤمنین]]، [[حضرت فاطمه زهرا]]، [[امام حسن]] و [[امام حسین]]{{عم}} هستند، و به [[اعتراف]] [[امّ سلمه]]، [[عایشه]] و دیگر [[صحابه]] و همچنین در لغت، زن‌های [[پیامبر]] در زمره اهل بیت قرار نمی‌گیرند که در [[آینده]] به بررسی آن خواهیم پرداخت.
	در مقابل برخی از متعصّبین که سعی دارند [[حقیقت]] را پنهان کنند، علی‌رغم اعتراف [[همسران]] [[رسول الله]]{{صل}}، آنان را [[مصداق اهل بیت]] معرفی کرده و به این ترتیب در مخفی کردن حقیقت می‌کوشند.
	در ادامه با طرح و بررسی [[روایات صحیح]] از متون معتبر [[اهل تسنن]] به [[اثبات]] این مدّعا می‌پردازیم.<ref>[[سید علی حسینی میلانی\|حسینی میلانی، سید علی]]، [[جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۳ (کتاب)\|جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۳]]، ص ۱۴.</ref>.

	==[[نزول]] [[آیه تطهیر]] درباره اهل بیت==		==[[نزول]] [[آیه تطهیر]] درباره اهل بیت==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۰۲
خط ۴۲۰:		خط ۴۲۰:
	# [[پرونده:440259451.jpg\|22px]] [[علی ربانی گلپایگانی\|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[آیه تطهیر ۱ (مقاله)\|مقاله «آیه تطهیر»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه کلام اسلامی ج۱''']]		# [[پرونده:440259451.jpg\|22px]] [[علی ربانی گلپایگانی\|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[آیه تطهیر ۱ (مقاله)\|مقاله «آیه تطهیر»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه کلام اسلامی ج۱''']]
	# [[پرونده:13681032.jpg\|22px]] [[علی ربانی گلپایگانی\|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[امامت اهل بیت (کتاب)\|'''امامت اهل بیت''']]		# [[پرونده:13681032.jpg\|22px]] [[علی ربانی گلپایگانی\|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[امامت اهل بیت (کتاب)\|'''امامت اهل بیت''']]
	# [[پرونده:000052.jpg\|22px]] [[علی خراسانی\|خراسانی، علی]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|'''دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱''']]		# [[پرونده:000052.jpg\|22px]] [[علی خراسانی\|خراسانی، علی]]، [[آیه تطهیر - خراسانی (مقاله)\|مقاله «آیه تطهیر»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|'''دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱''']]
	# [[پرونده:13681136.jpg\|22px]] [[محمود اباذری\|اباذری، محمود]]، [[ادعیه و زیارات مهدوی (کتاب)\|''' ادعیه و زیارات مهدوی''']]		# [[پرونده:13681136.jpg\|22px]] [[محمود اباذری\|اباذری، محمود]]، [[ادعیه و زیارات مهدوی (کتاب)\|''' ادعیه و زیارات مهدوی''']]
	# [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق (ع)، '''فرهنگ شیعه''']]		# [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق (ع)، '''فرهنگ شیعه''']]