آیه صادقین در حدیث - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* نقد احادیث مخالف */

2024-11-03T08:14:48Z

نقد احادیث مخالف

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۴۴
خط ۵۵:		خط ۵۵:
	در پاسخ به این [[روایات]] می‌گوییم:		در پاسخ به این [[روایات]] می‌گوییم:
	# اوّلاً در سند برخی از این روایات، شخصی به نام «جویبر بن سعید ازدی» واقع است کـه [[ابن حجر]] در «[[تهذیب]] التهذیب» از افراد بسیاری از [[ائمه]] رجال؛ مانند [[ابن معین]] و ابی داوود و [[ابن عدی]] و [[نسائی]] تضعیف او را نقل کرده است و در سند دیگری شخصی به نام «[[اسحاق بن بشر کاهلی]]» واقع است که [[ذهبی]] به نقل از [[ابن ابی شیبه]] و [[موسی]] بن [[هارون]] و [[ابو زرعه]] و [[دارقطنی]] او را [[دروغگو]] و جعل کننده [[حدیث]] معرفی کرده است<ref>شمس االدین ذهبی، میزان الاعتدال، ج۳، ص۱۸۶.</ref>.		# اوّلاً در سند برخی از این روایات، شخصی به نام «جویبر بن سعید ازدی» واقع است کـه [[ابن حجر]] در «[[تهذیب]] التهذیب» از افراد بسیاری از [[ائمه]] رجال؛ مانند [[ابن معین]] و ابی داوود و [[ابن عدی]] و [[نسائی]] تضعیف او را نقل کرده است و در سند دیگری شخصی به نام «[[اسحاق بن بشر کاهلی]]» واقع است که [[ذهبی]] به نقل از [[ابن ابی شیبه]] و [[موسی]] بن [[هارون]] و [[ابو زرعه]] و [[دارقطنی]] او را [[دروغگو]] و جعل کننده [[حدیث]] معرفی کرده است<ref>شمس االدین ذهبی، میزان الاعتدال، ج۳، ص۱۸۶.</ref>.
	# ثانیاً [[مفسران]] و [[متکلمان]] در بحث از دلالت حدیث [[ثابت]] کرده‌اند که مقصود از «صادقین» در [[آیه]] افراد معصومند و با مراجعه به [[سیره]] این دو نفر؛ یعنی ابوبکر و عمر پی خواهیم برد که آن دو نه تنها [[معصوم]] نبوده اند بلکه از پایینترین مرحلهٔ [[عدالت]] نیز بهره‌ای نداشتند<ref>علی اصغر رضوانی، ~~امامت در قرآن،~~ ص۴۰۶.</ref>.		# ثانیاً [[مفسران]] و [[متکلمان]] در بحث از دلالت حدیث [[ثابت]] کرده‌اند که مقصود از «صادقین» در [[آیه]] افراد معصومند و با مراجعه به [[سیره]] این دو نفر؛ یعنی ابوبکر و عمر پی خواهیم برد که آن دو نه تنها [[معصوم]] نبوده اند بلکه از پایینترین مرحلهٔ [[عدالت]] نیز بهره‌ای نداشتند<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[امام‌شناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)\|امام‌شناسی و پاسخ به شبهات]]، ص۴۰۶.</ref>.

	== دلالت [[آیه]] ==		== دلالت [[آیه]] ==

Bahmani: /* روایات اهل سنت */

2024-11-03T08:13:59Z

روایات اهل سنت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۴۳
خط ۴۳:		خط ۴۳:
	# [[ثعلبی]] در [[تفسیر]] خود نقل می‌‌کند که ابن عباس در تفسیر این آیه گفت: «{{عربی\|مع الصادقين يعني: علي بن ابيطالب و اصحابه}}»<ref>ثعلبی، الكشف و البيان (تفسير الثعلبى)، ج۵، ص۱۰۹</ref>.		# [[ثعلبی]] در [[تفسیر]] خود نقل می‌‌کند که ابن عباس در تفسیر این آیه گفت: «{{عربی\|مع الصادقين يعني: علي بن ابيطالب و اصحابه}}»<ref>ثعلبی، الكشف و البيان (تفسير الثعلبى)، ج۵، ص۱۰۹</ref>.
	# در روایت دیگری از [[امام باقر]]{{ع}} نقل شده که آن حضرت در ذيل [[آیه صادقین]]، فرموده‌اند: {{متن حدیث\|مع آل محمد}}<ref>ثعلبی، الكشف و البيان (تفسير الثعلبى)، ج۵، ص۱۰۹.</ref>.		# در روایت دیگری از [[امام باقر]]{{ع}} نقل شده که آن حضرت در ذيل [[آیه صادقین]]، فرموده‌اند: {{متن حدیث\|مع آل محمد}}<ref>ثعلبی، الكشف و البيان (تفسير الثعلبى)، ج۵، ص۱۰۹.</ref>.
	# سبط بن الجوزی در تذکرة الخواص از گروهی از [[علما]] چنین نقل کرده که گروهی از علمای [[سیره]] از ابن عباس چنین نقل کرده‌اند که: این آیه به معنای آن است که با علی و خاندانش باشید.... علی{{ع}}، [[سید]] و [[سرور]] [[صادقان]] است<ref>سبط ابن جوزی، تذکرة الخواص، ص۱۶.</ref>		# سبط بن الجوزی در تذکرة الخواص از گروهی از [[علما]] چنین نقل کرده که گروهی از علمای [[سیره]] از ابن عباس چنین نقل کرده‌اند که: این آیه به معنای آن است که با علی و خاندانش باشید.... علی{{ع}}، [[سید]] و [[سرور]] [[صادقان]] است<ref>سبط ابن جوزی، تذکرة الخواص، ص۱۶.</ref>.
	# [[حاکم حسکانی]] هفت روایت را از طرق متعدد نقل می‌‌کند، از جمله: [[ محمد]] بن صلت از پدرش نقل می‌کند که [[جعفر بن محمد]] درباره این آیه فرمود: «{{متن حدیث\|مع الصادقین يعني مع محمد و علی}}»<ref>حسکانی، حاکم، شواهد التنزیل، ج۱، ص۳۴۱-۳۴۵</ref>.		# [[حاکم حسکانی]] هفت روایت را از طرق متعدد نقل می‌‌کند، از جمله: [[ محمد]] بن صلت از پدرش نقل می‌کند که [[جعفر بن محمد]] درباره این آیه فرمود: «{{متن حدیث\|مع الصادقین يعني مع محمد و علی}}»<ref>حسکانی، حاکم، شواهد التنزیل، ج۱، ص۳۴۱-۳۴۵</ref>.
	# [[سیوطی]] در [[الدر المنثور]] از ابن عباس نقل می‌کند که وی در تفسیر آيه [[صادقین]]، گفت: {{متن حدیث\|یعنی مع علی بن ابیطالب}} یعنی با علی بن ابیطالب باشید. وی همچنین شبیه به این روایت را از امام باقر نیز نقل می‌‌نماید<ref>سیوطی، الدر المنثور، ج۴، ص۲۸۶.</ref>.<ref>[[محمد ساعدی\|ساعدی، محمد]]، [[آیات امامت و ولایت در تفسیر المنار (کتاب)\|آیات امامت و ولایت در تفسیر المنار]]، ص۴۰۵-۴۰۷.</ref> وی همچنین از «[[عبد الله بن عمر]]» چنین نقل کرده است که: منظور از صادقین پیامبر{{صل}} و [[اهل بیت]] آن حضرت است<ref>{{عربی\|"مَعَ الصَّادِقِینَ‌ أَیْ مَعَ مُحَمّدٍ وَ أَهْلِ بَیْتِه"}}؛‌ شواهد التّنزیل، ج۱، ص۲۶۲.</ref>.<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[آیات ولایت در قرآن - مکارم شیرازی (کتاب)\| آیات ولایت در قرآن]]، ص۱۴۶ ـ ۱۴۷.</ref>		# [[سیوطی]] در [[الدر المنثور]] از ابن عباس نقل می‌کند که وی در تفسیر آيه [[صادقین]]، گفت: {{متن حدیث\|یعنی مع علی بن ابیطالب}} یعنی با علی بن ابیطالب باشید. وی همچنین شبیه به این روایت را از امام باقر نیز نقل می‌‌نماید<ref>سیوطی، الدر المنثور، ج۴، ص۲۸۶.</ref>.<ref>[[محمد ساعدی\|ساعدی، محمد]]، [[آیات امامت و ولایت در تفسیر المنار (کتاب)\|آیات امامت و ولایت در تفسیر المنار]]، ص۴۰۵-۴۰۷.</ref> وی همچنین از «[[عبد الله بن عمر]]» چنین نقل کرده است که: منظور از صادقین پیامبر{{صل}} و [[اهل بیت]] آن حضرت است<ref>{{عربی\|"مَعَ الصَّادِقِینَ‌ أَیْ مَعَ مُحَمّدٍ وَ أَهْلِ بَیْتِه"}}؛‌ شواهد التّنزیل، ج۱، ص۲۶۲.</ref>.<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[آیات ولایت در قرآن - مکارم شیرازی (کتاب)\| آیات ولایت در قرآن]]، ص۱۴۶ ـ ۱۴۷.</ref>

Bahmani: /* روایات شیعه */

2024-11-03T08:13:04Z

روایات شیعه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۴۳
خط ۳۶:		خط ۳۶:
	# از [[جابر بن عبدالله انصاری]] از [[امام باقر]]{{ع}} [[روایت]] شده است که در تفسير آيه {{متن قرآن\|وَكُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ}}<ref>«ای مؤمنان! از خداوند پروا کنید و با راستگویان باشید!» سوره توبه، آیه ۱۱۹.</ref> فرمود: «{{عربی\|مع آل محمد{{صل}}}}»<ref>عبدعلی بن جمعه حویزی، تفسیر نورالثقلین، ج۳، ص۱۸۵؛ سید بن طاووس، سعدالسعود، ص۲۴۷؛ طبرسی، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۳، ص۸۱.</ref>.		# از [[جابر بن عبدالله انصاری]] از [[امام باقر]]{{ع}} [[روایت]] شده است که در تفسير آيه {{متن قرآن\|وَكُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ}}<ref>«ای مؤمنان! از خداوند پروا کنید و با راستگویان باشید!» سوره توبه، آیه ۱۱۹.</ref> فرمود: «{{عربی\|مع آل محمد{{صل}}}}»<ref>عبدعلی بن جمعه حویزی، تفسیر نورالثقلین، ج۳، ص۱۸۵؛ سید بن طاووس، سعدالسعود، ص۲۴۷؛ طبرسی، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۳، ص۸۱.</ref>.
	# در تفسير [[البرهان]] چهارده روایت ذیل این آیه ذکر شده است از جمله از کتاب نهج البیان نقل می‌کند که از [[پیامبر]]{{صل}} درباره «[[صادقین]]» سؤال شد. حضرت فرمود: آنها علی و [[فاطمه]] حسن و حسین و [[فرزندان]] [[معصوم]] آنان تا [[روز قیامت]] هستند<ref>سید هاشم بحرانی، البرهان فی تفسیر القرآن، ج۳، ص۵۱۷.</ref>.		# در تفسير [[البرهان]] چهارده روایت ذیل این آیه ذکر شده است از جمله از کتاب نهج البیان نقل می‌کند که از [[پیامبر]]{{صل}} درباره «[[صادقین]]» سؤال شد. حضرت فرمود: آنها علی و [[فاطمه]] حسن و حسین و [[فرزندان]] [[معصوم]] آنان تا [[روز قیامت]] هستند<ref>سید هاشم بحرانی، البرهان فی تفسیر القرآن، ج۳، ص۵۱۷.</ref>.
	# الحبری در تفسیر خود ذیل آیه یاد شده می‌نویسد: «{{عربی\|نزلت فی علی بن ابيطالب خاصة}}»<ref>حسین بن حکم حبری، تفسیر الحبری، ص۲۷۵؛ علی بن عیسی اربلی، کشف الغمة فی معرفة الائمة، ج۱، ص۳۱۸ و ۳۲۱ و ۳۲۲.</ref>.<ref>[[سلیمان امیری\|امیری، سلیمان]]، [[امامت و دلایل انتصابی بودن آن (کتاب)\|امامت و دلایل انتصابی بودن آن]] ص ~~۲۳۲.</ref>.<ref>~~[[محمد ساعدی\|ساعدی، محمد]]، [[آیات امامت و ولایت در تفسیر المنار (کتاب)\|آیات امامت و ولایت در تفسیر المنار]]، ص۴۰۵-۴۰۷.</ref>		# الحبری در تفسیر خود ذیل آیه یاد شده می‌نویسد: «{{عربی\|نزلت فی علی بن ابيطالب خاصة}}»<ref>حسین بن حکم حبری، تفسیر الحبری، ص۲۷۵؛ علی بن عیسی اربلی، کشف الغمة فی معرفة الائمة، ج۱، ص۳۱۸ و ۳۲۱ و ۳۲۲.</ref>.<ref>[[سلیمان امیری\|امیری، سلیمان]]، [[امامت و دلایل انتصابی بودن آن (کتاب)\|امامت و دلایل انتصابی بودن آن]] ص ۲۳۲؛ [[محمد ساعدی\|ساعدی، محمد]]، [[آیات امامت و ولایت در تفسیر المنار (کتاب)\|آیات امامت و ولایت در تفسیر المنار]]، ص۴۰۵-۴۰۷.</ref>

	=== روایات اهل سنت ===		=== روایات اهل سنت ===

Bahmani در ‏۳ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۱۱

2024-11-03T08:11:35Z

Bahmani: /* منابع */

2024-11-03T08:09:56Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۳۹
خط ۷۰:		خط ۷۰:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:IM010218.jpg\|22px]] [[سلیمان امیری\|امیری، سلیمان]]، [[امامت و دلایل انتصابی بودن آن (کتاب)\|'''امامت و دلایل انتصابی بودن آن''']]		# [[پرونده:IM010218.jpg\|22px]] [[سلیمان امیری\|امیری، سلیمان]]، [[امامت و دلایل انتصابی بودن آن (کتاب)\|'''امامت و دلایل انتصابی بودن آن''']]
			# [[پرونده:136868.jpg\|22px]] [[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[امام‌شناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)\|'''امام‌شناسی و پاسخ به شبهات''']]
			# [[پرونده:440259451.jpg\|22px]] [[علی ربانی گلپایگانی\|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[آیه صادقین (مقاله)\|'''آیه صادقین''']]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی ج۱]]
			# [[پرونده:13681032.jpg\|22px]] [[علی ربانی گلپایگانی\|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[امامت اهل بیت (کتاب)\|'''امامت اهل بیت''']]
			# [[پرونده:IM010223.jpg\|22px]] [[محمد ساعدی\|ساعدی، محمد]]، [[آیات امامت و ولایت در تفسیر المنار (کتاب)\|'''آیات امامت و ولایت در تفسیر المنار''']]
			# [[پرونده:1379153.jpg\|22px]] [[محمد تقی فیاض‌بخش]]، [[فرید محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)\|'''ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶''']]
			# [[پرونده:9610800.jpg\|22px]] [[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[آیات ولایت در قرآن - مکارم شیرازی (کتاب)\|'''آیات ولایت در قرآن''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* دلالت بر امامت اهل بیت و وجوب اطاعت از آنها */

2024-11-03T08:04:26Z

دلالت بر امامت اهل بیت و وجوب اطاعت از آنها

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۳۴
خط ۶۲:		خط ۶۲:

	=== دلالت بر [[امامت اهل بیت]] و [[وجوب اطاعت]] از آنها ===		=== دلالت بر [[امامت اهل بیت]] و [[وجوب اطاعت]] از آنها ===
	از آنجا که بر اساس روایات، غیر از اهل بیت{{عم}}، مصداق دیگری برای معصومین یافت نمی‌شود، پس آیه به تمسک و اطاعت از آنها امر کرده و از این جهت این آیه، از جمله [[دلایل نقلی]] اثبات امامت اهل بیت{{عم}} و وجوب اطاعت از آنها نیز خواهد بود<ref>مکاتبه اختصاصی [[دانشنامه امامت و ولایت]] با [[محمد هادی فرقانی]].</ref>.		از آنجا که بر اساس روایات، غیر از اهل بیت{{عم}}، مصداق دیگری برای معصومین یافت نمی‌شود، پس آیه به تمسک و اطاعت از آنها امر کرده و از این جهت این آیه، از جمله [[دلایل نقلی]] اثبات امامت اهل بیت{{عم}} و وجوب اطاعت از آنها نیز خواهد بود<ref>مکاتبه اختصاصی دانشنامه امامت و ولایت با [[محمد هادی فرقانی]].</ref>.

	== نتیجه گیری ==		== نتیجه گیری ==

Bahmani: /* دلالت بر امامت اهل بیت و وجوب اطاعت از آنها */

2024-11-03T08:04:13Z

دلالت بر امامت اهل بیت و وجوب اطاعت از آنها

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۳۴
خط ۶۲:		خط ۶۲:

	=== دلالت بر [[امامت اهل بیت]] و [[وجوب اطاعت]] از آنها ===		=== دلالت بر [[امامت اهل بیت]] و [[وجوب اطاعت]] از آنها ===
	از آنجا که بر اساس روایات، غیر از اهل بیت{{عم}}، مصداق دیگری برای معصومین یافت نمی‌شود، پس آیه به تمسک و اطاعت از آنها امر کرده و از این جهت این آیه، از جمله [[دلایل نقلی]] اثبات امامت اهل بیت{{عم}} و وجوب اطاعت از آنها نیز خواهد بود<ref>مکاتبه اختصاصی دانشنامه امامت و ولایت با محمد هادی فرقانی.</ref>.		از آنجا که بر اساس روایات، غیر از اهل بیت{{عم}}، مصداق دیگری برای معصومین یافت نمی‌شود، پس آیه به تمسک و اطاعت از آنها امر کرده و از این جهت این آیه، از جمله [[دلایل نقلی]] اثبات امامت اهل بیت{{عم}} و وجوب اطاعت از آنها نیز خواهد بود<ref>مکاتبه اختصاصی [[دانشنامه امامت و ولایت]] با [[محمد هادی فرقانی]].</ref>.

	== نتیجه گیری ==		== نتیجه گیری ==

Bahmani در ‏۳ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۰۱

2024-11-03T08:01:52Z

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۳ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۵۵

2024-11-03T07:55:23Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۵
خط ۵:		خط ۵:
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

	[[آیه]] ۱۱۹ [[سوره توبه]] که در آن به همراهی با صادقین امر شده، معروف به '''آیه صادقین''' است. [[شیعه]] قائل است بر پایه [[روایات]] و با توجه به مفهوم [[صادقین]]، امر به کون با صادقان به معنای امر مطلق به تمسک به آنان و اطاعت از آنان است و مصداق [[صادقین]] نیز بر اساس روایات مستفیضه و صحیح السند، امام علی {{ع}} و [[اهل‌بیت]]{{ع}} هستند. از منظر شیعه آیه بر امور مختلفی دلالت می‌کند از جمله: دلالت بر وجوب پیروی از امام ([[وجوب اطاعت]])؛ دلالت بر [[ضرورت وجود امام]] در هر عصری، دلالت بر برخورداری امام از علوم الهی، دلالت بر اسوه بودن صادقان و دلالت بر [[عصمت امام]]. در برخی روایات اهل سنت نیز، پیامبراکرم{{صل}}، امام علی و سایر اهل بیت از مصادیق صادقین معرفی شده‌اند.		[[آیه]] ۱۱۹ [[سوره توبه]] که در آن به همراهی با صادقین امر شده، معروف به '''آیه صادقین''' است. [[شیعه]] قائل است بر پایه [[روایات]] و با توجه به مفهوم [[صادقین]]، امر به کون با صادقان به معنای امر مطلق به تمسک به آنان و اطاعت از آنان است و مصداق [[صادقین]] نیز بر اساس روایات مستفیضه و صحیح السند، امام علی {{ع}} و [[اهل‌بیت]]{{ع}} هستند. از منظر شیعه آیه بر امور مختلفی دلالت می‌کند از جمله: دلالت بر وجوب پیروی از امام ([[وجوب اطاعت]])؛ دلالت بر [[ضرورت وجود امام]] در هر عصری، دلالت بر برخورداری امام از علوم الهی، دلالت بر اسوه بودن صادقان و دلالت بر [[عصمت امام]]. در برخی روایات اهل سنت نیز، پیامبراکرم{{صل}}، امام علی و سایر اهل بیت از مصادیق صادقین معرفی شده‌اند.

فرقانی: /* نتیجه گیری */

2024-11-02T09:30:32Z

نتیجه گیری

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۰۰
خط ۵۶:		خط ۵۶:
	# اوّلاً در سند برخی از این روایات، شخصی به نام «[[جویبر بن سعید ازدی]]» واقع است کـه [[ابن حجر]] در «[[تهذیب]] التهذیب» از افراد بسیاری از [[ائمه]] [[رجال]]؛ مانند [[ابن معین]] و ابی داوود و [[ابن عدی]] و [[نسائی]] [[تضعیف]] او را نقل کرده است و در سند دیگری شخصی به نام «[[اسحاق بن بشر کاهلی]]» واقع است که [[ذهبی]] به نقل از [[ابن ابی شیبه]] و [[موسی]] بن [[هارون]] و [[ابو زرعه]] و [[دارقطنی]] او را [[دروغگو]] و [[جعل]] کننده [[حدیث]] معرفی کرده است. <ref>شمس االدین ذهبی، میزان الاعتدال، ج3، ص186.</ref>.		# اوّلاً در سند برخی از این روایات، شخصی به نام «[[جویبر بن سعید ازدی]]» واقع است کـه [[ابن حجر]] در «[[تهذیب]] التهذیب» از افراد بسیاری از [[ائمه]] [[رجال]]؛ مانند [[ابن معین]] و ابی داوود و [[ابن عدی]] و [[نسائی]] [[تضعیف]] او را نقل کرده است و در سند دیگری شخصی به نام «[[اسحاق بن بشر کاهلی]]» واقع است که [[ذهبی]] به نقل از [[ابن ابی شیبه]] و [[موسی]] بن [[هارون]] و [[ابو زرعه]] و [[دارقطنی]] او را [[دروغگو]] و [[جعل]] کننده [[حدیث]] معرفی کرده است. <ref>شمس االدین ذهبی، میزان الاعتدال، ج3، ص186.</ref>.
	# ثانیاً [[مفسران]] و [[متکلمان]] در بحث از [[دلالت حدیث]][[ ثابت]] کرده‌اند که مقصود از «صادقین» در [[آیه]] افراد معصومند و با مراجعه به [[سیره]] این دو نفر؛ یعنی ابوبکر و عمر پی خواهیم برد که آن دو نه تنها [[معصوم]] نبوده اند بلکه از پایینترین مرحلهٔ [[عدالت]] نیز بهره‌ای نداشتند. <ref>علی اصغر رضوانی، امامت در قرآن، ص406.</ref>.		# ثانیاً [[مفسران]] و [[متکلمان]] در بحث از [[دلالت حدیث]][[ ثابت]] کرده‌اند که مقصود از «صادقین» در [[آیه]] افراد معصومند و با مراجعه به [[سیره]] این دو نفر؛ یعنی ابوبکر و عمر پی خواهیم برد که آن دو نه تنها [[معصوم]] نبوده اند بلکه از پایینترین مرحلهٔ [[عدالت]] نیز بهره‌ای نداشتند. <ref>علی اصغر رضوانی، امامت در قرآن، ص406.</ref>.

			== دلالت [[آیه]] ==
			=== دلالت بر [[عصمت صادقین]] ===
			با توجه به آن چه گفته شد در اینکه [[روایات]]، مصداق [[صادقین]] را [[امام علی]] و سایر [[اهل بیت]]{{عم}}، معرفی کرده‌اند، می‌توان به این نتیجه دست یافت که بر اساس [[نص]] این آیه، مراد از صادقین، تنها [[معصومین]] هستند؛ از این رو، [[خدای متعال]] در آیه به [[اطاعت]] مطلق از معصومین[[ امر]] کرده است.

			=== دلالت بر [[امامت اهل بیت]] و [[وجوب اطاعت]] از آنها ===
			از آنجا که بر اساس روایات، غیر از اهل بیت{{عم}}، مصداق دیگری برای معصومین یافت نمی‌شود، پس آیه به [[تمسک]] و اطاعت از آنها امر کرده و از این جهت این آیه، از جمله [[دلایل نقلی]] [[اثبات امامت اهل بیت]]{{عم}} و وجوب اطاعت از آنها نیز خواهد بود.<ref>مکاتبه اختصاصی دانشنامه امامت و ولایت با محمد هادی فرقانی.</ref>.

	== نتیجه گیری ==		== نتیجه گیری ==
	بر پایه این روایات اهل بیت{{عم}}، مصادیق [[آیه صادقین]]، [[امام علی]] و [[ائمه معصوم]]{{عم}} می‌باشند و پیروی مطلق از آنان، از طریق تشریع الهی [[واجب]] شده است. کاربرد کلمه «[[صدق]]» در لغت و [[آیات قرآن]]، بر گستردگی مفهوم آن دلالت می‌کند؛ یعنی افزون بر گفتار، [[اندیشه]]، [[باورها]]، [[اخلاق]]، [[رفتار]] و [[سلوک]] [[دینی]] را دربر می‌گیرد. [[وجوب]] [[همراهی]] مطلق از صادقین که [[قرآن]] بدان فراخوانده است، در همه محورهای یادشده، معنادار خواهد بود<ref>[[سلیمان امیری\|امیری، سلیمان]]، [[امامت و دلایل انتصابی بودن آن (کتاب)\|امامت و دلایل انتصابی بودن آن]] ص ۲۳۲.</ref>.		بر پایه این روایات اهل بیت{{عم}}، مصادیق [[آیه صادقین]]، [[امام علی]] و [[ائمه معصوم]]{{عم}} می‌باشند و پیروی مطلق از آنان، از طریق تشریع الهی [[واجب]] شده است. کاربرد کلمه «[[صدق]]» در لغت و [[آیات قرآن]]، بر گستردگی مفهوم آن دلالت می‌کند؛ یعنی افزون بر گفتار، [[اندیشه]]، [[باورها]]، [[اخلاق]]، [[رفتار]] و [[سلوک]] [[دینی]] را دربر می‌گیرد. [[وجوب]] [[همراهی]] مطلق از صادقین که [[قرآن]] بدان فراخوانده است، در همه محورهای یادشده، معنادار خواهد بود.<ref>[[سلیمان امیری\|امیری، سلیمان]]، [[امامت و دلایل انتصابی بودن آن (کتاب)\|امامت و دلایل انتصابی بودن آن]] ص ۲۳۲.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۴۳
خط ۴۳:		خط ۴۳:
	# [[ثعلبی]] در [[تفسیر]] خود نقل می‌‌کند که ابن عباس در تفسیر این آیه گفت: «{{عربی\|مع الصادقين يعني: علي بن ابيطالب و اصحابه}}»<ref>ثعلبی، الكشف و البيان (تفسير الثعلبى)، ج۵، ص۱۰۹</ref>.		# [[ثعلبی]] در [[تفسیر]] خود نقل می‌‌کند که ابن عباس در تفسیر این آیه گفت: «{{عربی\|مع الصادقين يعني: علي بن ابيطالب و اصحابه}}»<ref>ثعلبی، الكشف و البيان (تفسير الثعلبى)، ج۵، ص۱۰۹</ref>.
	# در روایت دیگری از [[امام باقر]]{{ع}} نقل شده که آن حضرت در ذيل [[آیه صادقین]]، فرموده‌اند: {{متن حدیث\|مع آل محمد}}<ref>ثعلبی، الكشف و البيان (تفسير الثعلبى)، ج۵، ص۱۰۹.</ref>.		# در روایت دیگری از [[امام باقر]]{{ع}} نقل شده که آن حضرت در ذيل [[آیه صادقین]]، فرموده‌اند: {{متن حدیث\|مع آل محمد}}<ref>ثعلبی، الكشف و البيان (تفسير الثعلبى)، ج۵، ص۱۰۹.</ref>.
	# سبط بن الجوزی در تذکرة الخواص از گروهی از [[علما]] چنین نقل کرده که گروهی از علمای [[سیره]] از ابن عباس چنین نقل کرده‌اند که: این آیه به معنای آن است که با علی و خاندانش باشید.... علی{{ع}}، [[سید]] و [[سرور]] [[صادقان]] است<ref>سبط ابن جوزی، تذکرة الخواص، ص۱۶.</ref>		# سبط بن الجوزی در تذکرة الخواص از گروهی از [[علما]] چنین نقل کرده که گروهی از علمای [[سیره]] از ابن عباس چنین نقل کرده‌اند که: این آیه به معنای آن است که با علی و خاندانش باشید.... علی{{ع}}، [[سید]] و [[سرور]] [[صادقان]] است<ref>سبط ابن جوزی، تذکرة الخواص، ص۱۶.</ref>.
	# [[حاکم حسکانی]] هفت روایت را از طرق متعدد نقل می‌‌کند، از جمله: [[ محمد]] بن صلت از پدرش نقل می‌کند که [[جعفر بن محمد]] درباره این آیه فرمود: «{{متن حدیث\|مع الصادقین يعني مع محمد و علی}}»<ref>حسکانی، حاکم، شواهد التنزیل، ج۱، ص۳۴۱-۳۴۵</ref>.		# [[حاکم حسکانی]] هفت روایت را از طرق متعدد نقل می‌‌کند، از جمله: [[ محمد]] بن صلت از پدرش نقل می‌کند که [[جعفر بن محمد]] درباره این آیه فرمود: «{{متن حدیث\|مع الصادقین يعني مع محمد و علی}}»<ref>حسکانی، حاکم، شواهد التنزیل، ج۱، ص۳۴۱-۳۴۵</ref>.
	# [[سیوطی]] در [[الدر المنثور]] از ابن عباس نقل می‌کند که وی در تفسیر آيه [[صادقین]]، گفت: {{متن حدیث\|یعنی مع علی بن ابیطالب}} یعنی با علی بن ابیطالب باشید. وی همچنین شبیه به این روایت را از امام باقر نیز نقل می‌‌نماید<ref>سیوطی، الدر المنثور، ج۴، ص۲۸۶.</ref>.<ref>[[محمد ساعدی\|ساعدی، محمد]]، [[آیات امامت و ولایت در تفسیر المنار (کتاب)\|آیات امامت و ولایت در تفسیر المنار]]، ص۴۰۵-۴۰۷.</ref> وی همچنین از «[[عبد الله بن عمر]]» چنین نقل کرده است که: منظور از صادقین پیامبر{{صل}} و [[اهل بیت]] آن حضرت است<ref>{{عربی\|"مَعَ الصَّادِقِینَ‌ أَیْ مَعَ مُحَمّدٍ وَ أَهْلِ بَیْتِه"}}؛‌ شواهد التّنزیل، ج۱، ص۲۶۲.</ref>.<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[آیات ولایت در قرآن - مکارم شیرازی (کتاب)\| آیات ولایت در قرآن]]، ص۱۴۶ ـ ۱۴۷.</ref>		# [[سیوطی]] در [[الدر المنثور]] از ابن عباس نقل می‌کند که وی در تفسیر آيه [[صادقین]]، گفت: {{متن حدیث\|یعنی مع علی بن ابیطالب}} یعنی با علی بن ابیطالب باشید. وی همچنین شبیه به این روایت را از امام باقر نیز نقل می‌‌نماید<ref>سیوطی، الدر المنثور، ج۴، ص۲۸۶.</ref>.<ref>[[محمد ساعدی\|ساعدی، محمد]]، [[آیات امامت و ولایت در تفسیر المنار (کتاب)\|آیات امامت و ولایت در تفسیر المنار]]، ص۴۰۵-۴۰۷.</ref> وی همچنین از «[[عبد الله بن عمر]]» چنین نقل کرده است که: منظور از صادقین پیامبر{{صل}} و [[اهل بیت]] آن حضرت است<ref>{{عربی\|"مَعَ الصَّادِقِینَ‌ أَیْ مَعَ مُحَمّدٍ وَ أَهْلِ بَیْتِه"}}؛‌ شواهد التّنزیل، ج۱، ص۲۶۲.</ref>.<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[آیات ولایت در قرآن - مکارم شیرازی (کتاب)\| آیات ولایت در قرآن]]، ص۱۴۶ ـ ۱۴۷.</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۴۱
خط ۳۶:		خط ۳۶:
	# از [[جابر بن عبدالله انصاری]] از [[امام باقر]]{{ع}} [[روایت]] شده است که در تفسير آيه {{متن قرآن\|وَكُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ}}<ref>«ای مؤمنان! از خداوند پروا کنید و با راستگویان باشید!» سوره توبه، آیه ۱۱۹.</ref> فرمود: «{{عربی\|مع آل محمد{{صل}}}}»<ref>عبدعلی بن جمعه حویزی، تفسیر نورالثقلین، ج۳، ص۱۸۵؛ سید بن طاووس، سعدالسعود، ص۲۴۷؛ طبرسی، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۳، ص۸۱.</ref>.		# از [[جابر بن عبدالله انصاری]] از [[امام باقر]]{{ع}} [[روایت]] شده است که در تفسير آيه {{متن قرآن\|وَكُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ}}<ref>«ای مؤمنان! از خداوند پروا کنید و با راستگویان باشید!» سوره توبه، آیه ۱۱۹.</ref> فرمود: «{{عربی\|مع آل محمد{{صل}}}}»<ref>عبدعلی بن جمعه حویزی، تفسیر نورالثقلین، ج۳، ص۱۸۵؛ سید بن طاووس، سعدالسعود، ص۲۴۷؛ طبرسی، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۳، ص۸۱.</ref>.
	# در تفسير [[البرهان]] چهارده روایت ذیل این آیه ذکر شده است از جمله از کتاب نهج البیان نقل می‌کند که از [[پیامبر]]{{صل}} درباره «[[صادقین]]» سؤال شد. حضرت فرمود: آنها علی و [[فاطمه]] حسن و حسین و [[فرزندان]] [[معصوم]] آنان تا [[روز قیامت]] هستند<ref>سید هاشم بحرانی، البرهان فی تفسیر القرآن، ج۳، ص۵۱۷.</ref>.		# در تفسير [[البرهان]] چهارده روایت ذیل این آیه ذکر شده است از جمله از کتاب نهج البیان نقل می‌کند که از [[پیامبر]]{{صل}} درباره «[[صادقین]]» سؤال شد. حضرت فرمود: آنها علی و [[فاطمه]] حسن و حسین و [[فرزندان]] [[معصوم]] آنان تا [[روز قیامت]] هستند<ref>سید هاشم بحرانی، البرهان فی تفسیر القرآن، ج۳، ص۵۱۷.</ref>.
	# الحبری در تفسیر خود ذیل آیه یاد شده می‌نویسد: «{{عربی\|نزلت فی علی بن ابيطالب خاصة}}»<ref>حسین بن حکم حبری، تفسیر الحبری، ص۲۷۵؛ علی بن عیسی اربلی، کشف الغمة فی معرفة الائمة، ج۱، ص۳۱۸ و ۳۲۱ و ۳۲۲.</ref>.<ref>[[سلیمان امیری\|امیری، سلیمان]]، [[امامت و دلایل انتصابی بودن آن (کتاب)\|امامت و دلایل انتصابی بودن آن]] ص ۲۳۲.</ref>.<ref>محمد ساعدی، آیات امامت و ولایت در تفسیر ~~المنار،~~ ص۴۰۵-۴۰۷.</ref>		# الحبری در تفسیر خود ذیل آیه یاد شده می‌نویسد: «{{عربی\|نزلت فی علی بن ابيطالب خاصة}}»<ref>حسین بن حکم حبری، تفسیر الحبری، ص۲۷۵؛ علی بن عیسی اربلی، کشف الغمة فی معرفة الائمة، ج۱، ص۳۱۸ و ۳۲۱ و ۳۲۲.</ref>.<ref>[[سلیمان امیری\|امیری، سلیمان]]، [[امامت و دلایل انتصابی بودن آن (کتاب)\|امامت و دلایل انتصابی بودن آن]] ص ۲۳۲.</ref>.<ref>[[محمد ساعدی\|ساعدی، محمد]]، [[آیات امامت و ولایت در تفسیر المنار (کتاب)\|آیات امامت و ولایت در تفسیر المنار]]، ص۴۰۵-۴۰۷.</ref>

	=== روایات اهل سنت ===		=== روایات اهل سنت ===
خط ۴۳:		خط ۴۳:
	# [[ثعلبی]] در [[تفسیر]] خود نقل می‌‌کند که ابن عباس در تفسیر این آیه گفت: «{{عربی\|مع الصادقين يعني: علي بن ابيطالب و اصحابه}}»<ref>ثعلبی، الكشف و البيان (تفسير الثعلبى)، ج۵، ص۱۰۹</ref>.		# [[ثعلبی]] در [[تفسیر]] خود نقل می‌‌کند که ابن عباس در تفسیر این آیه گفت: «{{عربی\|مع الصادقين يعني: علي بن ابيطالب و اصحابه}}»<ref>ثعلبی، الكشف و البيان (تفسير الثعلبى)، ج۵، ص۱۰۹</ref>.
	# در روایت دیگری از [[امام باقر]]{{ع}} نقل شده که آن حضرت در ذيل [[آیه صادقین]]، فرموده‌اند: {{متن حدیث\|مع آل محمد}}<ref>ثعلبی، الكشف و البيان (تفسير الثعلبى)، ج۵، ص۱۰۹.</ref>.		# در روایت دیگری از [[امام باقر]]{{ع}} نقل شده که آن حضرت در ذيل [[آیه صادقین]]، فرموده‌اند: {{متن حدیث\|مع آل محمد}}<ref>ثعلبی، الكشف و البيان (تفسير الثعلبى)، ج۵، ص۱۰۹.</ref>.
	# سبط بن الجوزی در تذکرة الخواص از گروهی از [[علما]] چنین نقل کرده که گروهی از علمای [[سیره]] از ابن عباس چنین نقل کرده‌اند که: این آیه به معنای آن است که با علی و خاندانش باشید.... علی{{ع}}، [[سید]] و [[سرور]] [[صادقان]] است<ref>سبط ابن جوزی، تذکرة الخواص، ص۱۶~~.</ref>.<ref>محمد ساعدی، آیات امامت و ولایت در تفسیر المنار، ص۴۰۵-۴۰۷~~.</ref>		# سبط بن الجوزی در تذکرة الخواص از گروهی از [[علما]] چنین نقل کرده که گروهی از علمای [[سیره]] از ابن عباس چنین نقل کرده‌اند که: این آیه به معنای آن است که با علی و خاندانش باشید.... علی{{ع}}، [[سید]] و [[سرور]] [[صادقان]] است<ref>سبط ابن جوزی، تذکرة الخواص، ص۱۶.</ref>
	# [[حاکم حسکانی]] هفت روایت را از طرق متعدد نقل می‌‌کند، از جمله: [[ محمد]] بن صلت از پدرش نقل می‌کند که [[جعفر بن محمد]] درباره این آیه فرمود: «{{متن حدیث\|مع الصادقین يعني مع محمد و علی}}»<ref>حسکانی، حاکم، شواهد التنزیل، ج۱، ص۳۴۱-۳۴۵</ref>.		# [[حاکم حسکانی]] هفت روایت را از طرق متعدد نقل می‌‌کند، از جمله: [[ محمد]] بن صلت از پدرش نقل می‌کند که [[جعفر بن محمد]] درباره این آیه فرمود: «{{متن حدیث\|مع الصادقین يعني مع محمد و علی}}»<ref>حسکانی، حاکم، شواهد التنزیل، ج۱، ص۳۴۱-۳۴۵</ref>.
	# [[سیوطی]] در [[الدر المنثور]] از ابن عباس نقل می‌کند که وی در تفسیر آيه [[صادقین]]، گفت: {{متن حدیث\|یعنی مع علی بن ابیطالب}} یعنی با علی بن ابیطالب باشید. وی همچنین شبیه به این روایت را از امام باقر نیز نقل می‌‌نماید<ref>سیوطی، الدر المنثور، ج۴، ص۲۸۶.</ref>.<ref>محمد ساعدی، آیات امامت و ولایت در تفسیر ~~المنار،~~ ص۴۰۵-۴۰۷.</ref> وی همچنین از «[[عبد الله بن عمر]]» چنین نقل کرده است که: منظور از صادقین پیامبر{{صل}} و [[اهل بیت]] آن حضرت است<ref>{{عربی\|"مَعَ الصَّادِقِینَ‌ أَیْ مَعَ مُحَمّدٍ وَ أَهْلِ بَیْتِه"}}؛‌ شواهد التّنزیل، ج۱، ص۲۶۲.</ref>.<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[آیات ولایت در قرآن - مکارم شیرازی (کتاب)\| آیات ولایت در قرآن]]، ص۱۴۶ ـ ۱۴۷.</ref>		# [[سیوطی]] در [[الدر المنثور]] از ابن عباس نقل می‌کند که وی در تفسیر آيه [[صادقین]]، گفت: {{متن حدیث\|یعنی مع علی بن ابیطالب}} یعنی با علی بن ابیطالب باشید. وی همچنین شبیه به این روایت را از امام باقر نیز نقل می‌‌نماید<ref>سیوطی، الدر المنثور، ج۴، ص۲۸۶.</ref>.<ref>[[محمد ساعدی\|ساعدی، محمد]]، [[آیات امامت و ولایت در تفسیر المنار (کتاب)\|آیات امامت و ولایت در تفسیر المنار]]، ص۴۰۵-۴۰۷.</ref> وی همچنین از «[[عبد الله بن عمر]]» چنین نقل کرده است که: منظور از صادقین پیامبر{{صل}} و [[اهل بیت]] آن حضرت است<ref>{{عربی\|"مَعَ الصَّادِقِینَ‌ أَیْ مَعَ مُحَمّدٍ وَ أَهْلِ بَیْتِه"}}؛‌ شواهد التّنزیل، ج۱، ص۲۶۲.</ref>.<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[آیات ولایت در قرآن - مکارم شیرازی (کتاب)\| آیات ولایت در قرآن]]، ص۱۴۶ ـ ۱۴۷.</ref>
	# [[قندوزی]] [[حنفی]] در [[ینابیع الموده]] از [[سلمان فارسی]] نقل می‌‌کند که وقتی آیه {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَكُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ}}<ref>«ای مؤمنان! از خداوند پروا کنید و با راستگویان باشید!» سوره توبه، آیه ۱۱۹.</ref> نازل شد، [[سلمان]] عرض کرد: ای [[رسول]] خــدا مفهوم آیه عام است یا خاص؟ [[پیامبر]] فرمود: کسانی که [[مأمور]] به این دستور هستند، عموم مؤمنانند و اما صادقین خصوص برادرم علی و اوصیای من بعد از او تا [[روز قیامت]] هستند<ref>قندوزی حنفی، سلیمان، ينابيع المودة لذوى القربى، ج۱، ص۳۴۴ و ۳۵۸.</ref>.<ref>محمد ساعدی، آیات امامت و ولایت در تفسیر ~~المنار،~~ ص۴۰۵-۴۰۷.</ref>		# [[قندوزی]] [[حنفی]] در [[ینابیع الموده]] از [[سلمان فارسی]] نقل می‌‌کند که وقتی آیه {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَكُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ}}<ref>«ای مؤمنان! از خداوند پروا کنید و با راستگویان باشید!» سوره توبه، آیه ۱۱۹.</ref> نازل شد، [[سلمان]] عرض کرد: ای [[رسول]] خــدا مفهوم آیه عام است یا خاص؟ [[پیامبر]] فرمود: کسانی که [[مأمور]] به این دستور هستند، عموم مؤمنانند و اما صادقین خصوص برادرم علی و اوصیای من بعد از او تا [[روز قیامت]] هستند<ref>قندوزی حنفی، سلیمان، ينابيع المودة لذوى القربى، ج۱، ص۳۴۴ و ۳۵۸.</ref>.<ref>[[محمد ساعدی\|ساعدی، محمد]]، [[آیات امامت و ولایت در تفسیر المنار (کتاب)\|آیات امامت و ولایت در تفسیر المنار]]، ص۴۰۵-۴۰۷.</ref>
	# گنجی در کتاب‌ «کفایة الطّالب» و «[[ابن جوزی]]» در «تذکرة» می‌گویند: {{عربی\|"قال علماء السّیر معناه کونوا مع علیّ و اهل بَیْته‌"}}<ref>به نقل از احقاق الحق، ج۳، ص۲۹۷.</ref>؛ نه یک نفر و نه دو نفر، بلکه مورّخان گفته‌اند که معنای‌ {{متن قرآن\|كُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ}} این است که با علی و اهل بیتش{{عم}} باشید». طبق این [[حدیث]] نیز «[[صادقین]]» [[ائمّه]] دوازدهگانه [[شیعه]]{{عم}} هستند<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[آیات ولایت در قرآن - مکارم شیرازی (کتاب)\| آیات ولایت در قرآن]]، ص۱۴۶ ـ ۱۴۷.</ref>.		# گنجی در کتاب‌ «کفایة الطّالب» و «[[ابن جوزی]]» در «تذکرة» می‌گویند: {{عربی\|"قال علماء السّیر معناه کونوا مع علیّ و اهل بَیْته‌"}}<ref>به نقل از احقاق الحق، ج۳، ص۲۹۷.</ref>؛ نه یک نفر و نه دو نفر، بلکه مورّخان گفته‌اند که معنای‌ {{متن قرآن\|كُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ}} این است که با علی و اهل بیتش{{عم}} باشید». طبق این [[حدیث]] نیز «[[صادقین]]» [[ائمّه]] دوازدهگانه [[شیعه]]{{عم}} هستند<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[آیات ولایت در قرآن - مکارم شیرازی (کتاب)\| آیات ولایت در قرآن]]، ص۱۴۶ ـ ۱۴۷.</ref>.
	# علاوه بر آنچه گفته شد برخی دیگر از منابع اهل سنت نیز روایاتی را قریب به همین مضامین نقل کرده‌اند‌<ref>الخوارزمي، المناقب، ص۲۸۰، ح۲۷۳؛ نظم درر السمطين، ص۹۱ و ۹۲؛ مناقب الامام على بن ابیطالب، ص۱۵۴؛ فتح البيان في مقاصد القرآن، ج ۵، ص۲۹۹ و ۳۰۰ تهذيب الكمال في اسماء الرجال، ج۱، ص۴۷۲؛ ابن عساکر، تاریخ مدينة دمشق، ج۴۲، ص۳۶۱؛ كفاية الطالب، ص۲۳۶؛ الصواعق المحرقه، ص۱۵۲؛ ۱۵۲؛ النور المشتعل، ص۱۷۸ - ۱۸۰؛ فتح القدير، ج۲، ص۴۱۴؛ جهت آگاهی از سایر منابع و طرق روایات رک: احقاق الحق و ازهاق الباطل، ج۳، ص۲۹۶ - ۲۹۹ و ج۱۴، ص۲۷۰ - ۲۷۷؛ ملحقات احقاق الحق، ج۲۰.</ref>.<ref>محمد ساعدی، آیات امامت و ولایت در تفسیر ~~المنار،~~ ص۴۰۵-۴۰۷.</ref>		# علاوه بر آنچه گفته شد برخی دیگر از منابع اهل سنت نیز روایاتی را قریب به همین مضامین نقل کرده‌اند‌<ref>الخوارزمي، المناقب، ص۲۸۰، ح۲۷۳؛ نظم درر السمطين، ص۹۱ و ۹۲؛ مناقب الامام على بن ابیطالب، ص۱۵۴؛ فتح البيان في مقاصد القرآن، ج ۵، ص۲۹۹ و ۳۰۰ تهذيب الكمال في اسماء الرجال، ج۱، ص۴۷۲؛ ابن عساکر، تاریخ مدينة دمشق، ج۴۲، ص۳۶۱؛ كفاية الطالب، ص۲۳۶؛ الصواعق المحرقه، ص۱۵۲؛ ۱۵۲؛ النور المشتعل، ص۱۷۸ - ۱۸۰؛ فتح القدير، ج۲، ص۴۱۴؛ جهت آگاهی از سایر منابع و طرق روایات رک: احقاق الحق و ازهاق الباطل، ج۳، ص۲۹۶ - ۲۹۹ و ج۱۴، ص۲۷۰ - ۲۷۷؛ ملحقات احقاق الحق، ج۲۰.</ref>.<ref>[[محمد ساعدی\|ساعدی، محمد]]، [[آیات امامت و ولایت در تفسیر المنار (کتاب)\|آیات امامت و ولایت در تفسیر المنار]]، ص۴۰۵-۴۰۷.</ref>

	== نقد [[احادیث]] مخالف ==		== نقد [[احادیث]] مخالف ==