آیه صله رحم - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* پانویس */

2024-05-23T04:40:44Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۱۰
خط ۵۴:		خط ۵۴:

	[[رده:آیات نامدار]]		[[رده:آیات نامدار]]
			[[رده:آیات امامت]]

Bahmani در ‏۲۹ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۱۵

2023-10-29T09:15:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۴۵
خط ۸:		خط ۸:
	\| شماره آیه = ۱		\| شماره آیه = ۱
	\| نام سوره = نساء		\| نام سوره = نساء
	\| شماره جزء = 13		\| شماره جزء = ۴
	\| نام‌های دیگر =		\| نام‌های دیگر =
	\| شأن نزول =		\| شأن نزول =
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	{{متن قرآن\|وَالَّذِينَ يَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَيَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَيَخَافُونَ سُوءَ الْحِسَابِ}}<ref>«و کسانی که آنچه را خداوند فرمان به پیوند آن داده است می‌پیوندند و از پروردگار خویش می‌ترسند و از سختی حساب هراس دارند؛» سوره رعد، آیه ۲۱.</ref>.		{{متن قرآن\|وَالَّذِينَ يَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَيَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَيَخَافُونَ سُوءَ الْحِسَابِ}}<ref>«و کسانی که آنچه را خداوند فرمان به پیوند آن داده است می‌پیوندند و از پروردگار خویش می‌ترسند و از سختی حساب هراس دارند؛» سوره رعد، آیه ۲۱.</ref>.

	«رحمیّت» از ماده [[رحمت]] است و به علاقه، [[عطوفت]] و [[الفت]] گفته می‌شود. «رَحِم» (بر وزن [[خشن]]) کسی است که رحمت [[قائم]] به او است. هرچند این واژه عرفاً به [[اقارب]] نَسبی گفته می‌شود، ولی رحم [[حقیقی]] [[پروردگار]] است که همه رحمت‌ها قائم به او است. در مرتبه بعد، رَحِم آن کسی است که رحمت‌های [[تکوینی]] و [[تشریعی]] [[خداوند]] از طریق او برخلايق سرازیر می‌گردد؛ لذا [[رسول اکرم]] {{صل}} و [[عترت]] طاهره‌اش {{عم}} [[ارحام]] حقیقی همه [[انسان‌ها]] هستند و در مراتب بعد، [[والدین]] و اقارب، رحم هر کس محسوب می‌شوند. از سوی دیگر، [[صله رحم]] [[واجب]] است و در [[آیه]] مورد [[استدلال]] نیز [[امر الهی]] صریحاً در این خصوص بیان شده است. بنابراین، هرکسی موظف است بنابر امر الهی، در درجه اول به [[امام]] خود [[رجوع]] کند و صله رحم [[مقام ولایت]] و [[امامت]] را انجام دهد؛ یعنی از [[رسول]] {{صل}} و [[امامان]] {{عم}} [[اطاعت]] نموده و با [[تولی]] به [[ولایت]] آنان، [[وظیفه]] دائمی [[ارتباط]] و اتصال به ایشان را ادا نماید، تا [[حق]] [[شکر الهی]] را به جا آورده باشد.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۶ ص ۳۴۱.</ref>		«رحمیّت» از ماده [[رحمت]] است و به علاقه، [[عطوفت]] و [[الفت]] گفته می‌شود. «رَحِم» (بر وزن [[خشن]]) کسی است که رحمت [[قائم]] به او است. هرچند این واژه عرفاً به [[اقارب]] نَسبی گفته می‌شود، ولی رحم [[حقیقی]] [[پروردگار]] است که همه رحمت‌ها قائم به او است. در مرتبه بعد، رَحِم آن کسی است که رحمت‌های [[تکوینی]] و [[تشریعی]] [[خداوند]] از طریق او برخلايق سرازیر می‌گردد؛ لذا [[رسول اکرم]] {{صل}} و [[عترت]] طاهره‌اش {{عم}} [[ارحام]] حقیقی همه [[انسان‌ها]] هستند و در مراتب بعد، [[والدین]] و اقارب، رحم هر کس محسوب می‌شوند. از سوی دیگر، [[صله رحم]] [[واجب]] است و در [[آیه]] مورد [[استدلال]] نیز [[امر الهی]] صریحاً در این خصوص بیان شده است. بنابراین، هرکسی موظف است بنابر امر الهی، در درجه اول به [[امام]] خود [[رجوع]] کند و صله رحم [[مقام ولایت]] و [[امامت]] را انجام دهد؛ یعنی از [[رسول]] {{صل}} و [[امامان]] {{عم}} [[اطاعت]] نموده و با [[تولی]] به [[ولایت]] آنان، [[وظیفه]] دائمی [[ارتباط]] و اتصال به ایشان را ادا نماید، تا [[حق]] [[شکر الهی]] را به جا آورده باشد<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶]]، ص ۳۴۱.</ref>.

	== [[ضرورت وجود امام]] بنابر وساطت در ایصال [[رحمت]] واسعه [[الهی]] ==		== [[ضرورت وجود امام]] بنابر وساطت در ایصال [[رحمت]] واسعه [[الهی]] ==
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	ثانیاً، طریق [[رحمت الهی]]، رحم حقیقی هستند؛		ثانیاً، طریق [[رحمت الهی]]، رحم حقیقی هستند؛

	در نتیجه: امام، تنها رحم حقیقی است.		در نتیجه: امام، تنها رحم حقیقی است. با توجه به آنکه رحم حقیقی انسان‌ها، بنابر [[روایات]] ذیل آیه مورد بحث و نیز بحث و تحلیل لغوی که بیان شد، [[رسول خدا]] {{صل}} و [[اهل بیت]] {{عم}} هستند، بنابراین امکان ندارد که خداوند امر به اتصال با [[مقام]] و شخصیتی [[عینی]] را عقلاً و شرعاً بنماید ولی مصداق خارجی برای آن وجود نداشته باشد؛ لذا همیشه باید در میان [[مردم]] نماد رحمت الهی وجود داشته باشد تا مردم بتوانند [[وظیفه]] صله رحم را انجام دهند<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶]]، ص ۳۶۴.</ref>.
	با توجه به آنکه رحم حقیقی انسان‌ها، بنابر [[روایات]] ذیل آیه مورد بحث و نیز بحث و تحلیل لغوی که بیان شد، [[رسول خدا]] {{صل}} و [[اهل بیت]] {{عم}} هستند، بنابراین امکان ندارد که خداوند امر به اتصال با [[مقام]] و شخصیتی [[عینی]] را عقلاً و شرعاً بنماید ولی مصداق خارجی برای آن وجود نداشته باشد؛ لذا همیشه باید در میان [[مردم]] نماد رحمت الهی وجود داشته باشد تا مردم بتوانند [[وظیفه]] صله رحم را انجام دهند.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۶ ص ۳۶۴.</ref>

	== [[وجوب]] [[تولّی]] به ولایت امام در [[نظام]] [[تشریع]] ==		== [[وجوب]] [[تولّی]] به ولایت امام در [[نظام]] [[تشریع]] ==
	همین شکل [[استدلال]] عیناً در [[ضرورت]] وجود مجاری رحمت رحیمیه و خاص خداوند در عالم قابل بیان است؛ به این ترتیب که:		همین شکل [[استدلال]] عیناً در [[ضرورت]] وجود مجاری رحمت رحیمیه و خاص خداوند در عالم قابل بیان است؛ به این ترتیب که: اگر امام تنها طریق ارائه رحمت رحیمیه [[پروردگار]] در نظام تشریع است، چنین مقامی رحم حقیقی در اتصال با پروردگار در نظام تشریع محسوب می‌گردد و باید بعد از خداوند مورد [[اطاعت]] و [[احترام]] و [[محبت]] واقع شود: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا النَّاسُ... وَاتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي تَسَاءَلُونَ بِهِ وَالْأَرْحَامَ}}<ref>«ای مردم!... و از خداوند- که با (سوگند بر نام) او، از هم درخواست می‌کنید- و از (بریدن پیوند) خویشان پروا کنید» سوره نساء، آیه ۱.</ref>.
	اگر امام تنها طریق ارائه رحمت رحیمیه [[پروردگار]] در نظام تشریع است، چنین مقامی رحم حقیقی در اتصال با پروردگار در نظام تشریع محسوب می‌گردد و باید بعد از خداوند مورد [[اطاعت]] و [[احترام]] و [[محبت]] واقع شود:
	{{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا النَّاسُ... وَاتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي تَسَاءَلُونَ بِهِ وَالْأَرْحَامَ}}<ref>«ای مردم!... و از خداوند- که با (سوگند بر نام) او، از هم درخواست می‌کنید- و از (بریدن پیوند) خویشان پروا کنید» سوره نساء، آیه ۱.</ref>.

	مقدم در [[قیاس]] استثنایی عقلاً و نقلاً ثابت شده است<ref>بنابر قاعده عقلی {{عربی\|الواحد لا يصدر عنه إلا الواحد}}.</ref>؛ چنان که می‌فرماید:		مقدم در [[قیاس]] استثنایی عقلاً و نقلاً ثابت شده است<ref>بنابر قاعده عقلی {{عربی\|الواحد لا يصدر عنه إلا الواحد}}.</ref>؛ چنان که می‌فرماید:
	{{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ}}<ref>«ای مؤمنان! از خداوند پروا کنید و به سوی او راه جویید» سوره مائده، آیه ۳۵.</ref>.		{{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ}}<ref>«ای مؤمنان! از خداوند پروا کنید و به سوی او راه جویید» سوره مائده، آیه ۳۵.</ref>.

	بنابراین، همان‌طور که درباره [[خداوند]] [[احترام]] و ابراز ارادت بنابر [[وجوب]] [[صله رحم]] [[حقیقی]] [[واجب]] است، درباره [[امام]] [[معصوم]] نیز واجب است و چنین [[صله]] رحمی به معنای [[تولی]] به ولایت امام می‌باشد:		بنابراین، همان‌طور که درباره [[خداوند]] [[احترام]] و ابراز ارادت بنابر [[وجوب]] [[صله رحم]] [[حقیقی]] [[واجب]] است، درباره [[امام]] [[معصوم]] نیز واجب است و چنین [[صله]] رحمی به معنای [[تولی]] به ولایت امام می‌باشد: {{متن قرآن\|وَالَّذِينَ يَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَيَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَيَخَافُونَ سُوءَ الْحِسَابِ}}<ref>«و کسانی که آنچه را خداوند فرمان به پیوند آن داده است می‌پیوندند و از پروردگار خویش می‌ترسند و از سختی حساب هراس دارند؛» سوره رعد، آیه ۲۱.</ref>.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶]]، ص ۳۶۴.</ref>
	{{متن قرآن\|وَالَّذِينَ يَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَيَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَيَخَافُونَ سُوءَ الْحِسَابِ}}<ref>«و کسانی که آنچه را خداوند فرمان به پیوند آن داده است می‌پیوندند و از پروردگار خویش می‌ترسند و از سختی حساب هراس دارند؛» سوره رعد، آیه ۲۱.</ref><ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶]]، ص ۳۶۴.</ref>

	== پرسش مستقیم ==		== پرسش مستقیم ==

Bahmani: /* وجوب تولّی به ولایت امام در نظام تشریع */

2023-10-29T09:14:48Z

وجوب تولّی به ولایت امام در نظام تشریع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۴۴
خط ۳۴:		خط ۳۴:
	با توجه به آنکه رحم حقیقی انسان‌ها، بنابر [[روایات]] ذیل آیه مورد بحث و نیز بحث و تحلیل لغوی که بیان شد، [[رسول خدا]] {{صل}} و [[اهل بیت]] {{عم}} هستند، بنابراین امکان ندارد که خداوند امر به اتصال با [[مقام]] و شخصیتی [[عینی]] را عقلاً و شرعاً بنماید ولی مصداق خارجی برای آن وجود نداشته باشد؛ لذا همیشه باید در میان [[مردم]] نماد رحمت الهی وجود داشته باشد تا مردم بتوانند [[وظیفه]] صله رحم را انجام دهند.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۶ ص ۳۶۴.</ref>		با توجه به آنکه رحم حقیقی انسان‌ها، بنابر [[روایات]] ذیل آیه مورد بحث و نیز بحث و تحلیل لغوی که بیان شد، [[رسول خدا]] {{صل}} و [[اهل بیت]] {{عم}} هستند، بنابراین امکان ندارد که خداوند امر به اتصال با [[مقام]] و شخصیتی [[عینی]] را عقلاً و شرعاً بنماید ولی مصداق خارجی برای آن وجود نداشته باشد؛ لذا همیشه باید در میان [[مردم]] نماد رحمت الهی وجود داشته باشد تا مردم بتوانند [[وظیفه]] صله رحم را انجام دهند.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۶ ص ۳۶۴.</ref>

	== [[وجوب]] [[تولّی]] به [[ولایت امام]] در [[نظام]] [[تشریع]] ==		== [[وجوب]] [[تولّی]] به ولایت امام در [[نظام]] [[تشریع]] ==
	همین شکل [[استدلال]] عیناً در [[ضرورت]] وجود مجاری رحمت رحیمیه و خاص خداوند در عالم قابل بیان است؛ به این ترتیب که:		همین شکل [[استدلال]] عیناً در [[ضرورت]] وجود مجاری رحمت رحیمیه و خاص خداوند در عالم قابل بیان است؛ به این ترتیب که:
	اگر امام تنها طریق ارائه رحمت رحیمیه [[پروردگار]] در نظام تشریع است، چنین مقامی رحم حقیقی در اتصال با پروردگار در نظام تشریع محسوب می‌گردد و باید بعد از خداوند مورد [[اطاعت]] و [[احترام]] و [[محبت]] واقع شود:		اگر امام تنها طریق ارائه رحمت رحیمیه [[پروردگار]] در نظام تشریع است، چنین مقامی رحم حقیقی در اتصال با پروردگار در نظام تشریع محسوب می‌گردد و باید بعد از خداوند مورد [[اطاعت]] و [[احترام]] و [[محبت]] واقع شود:
خط ۴۲:		خط ۴۲:
	{{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ}}<ref>«ای مؤمنان! از خداوند پروا کنید و به سوی او راه جویید» سوره مائده، آیه ۳۵.</ref>.		{{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ}}<ref>«ای مؤمنان! از خداوند پروا کنید و به سوی او راه جویید» سوره مائده، آیه ۳۵.</ref>.

	بنابراین، همان‌طور که درباره [[خداوند]] [[احترام]] و ابراز ارادت بنابر [[وجوب]] [[صله رحم]] [[حقیقی]] [[واجب]] است، درباره [[امام]] [[معصوم]] نیز واجب است و چنین [[صله]] رحمی به معنای [[تولی]] به [[ولایت امام]] می‌باشد:		بنابراین، همان‌طور که درباره [[خداوند]] [[احترام]] و ابراز ارادت بنابر [[وجوب]] [[صله رحم]] [[حقیقی]] [[واجب]] است، درباره [[امام]] [[معصوم]] نیز واجب است و چنین [[صله]] رحمی به معنای [[تولی]] به ولایت امام می‌باشد:
	{{متن قرآن\|وَالَّذِينَ يَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَيَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَيَخَافُونَ سُوءَ الْحِسَابِ}}<ref>«و کسانی که آنچه را خداوند فرمان به پیوند آن داده است می‌پیوندند و از پروردگار خویش می‌ترسند و از سختی حساب هراس دارند؛» سوره رعد، آیه ۲۱.</ref><ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۶ ص ۳۶۴.</ref>		{{متن قرآن\|وَالَّذِينَ يَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَيَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَيَخَافُونَ سُوءَ الْحِسَابِ}}<ref>«و کسانی که آنچه را خداوند فرمان به پیوند آن داده است می‌پیوندند و از پروردگار خویش می‌ترسند و از سختی حساب هراس دارند؛» سوره رعد، آیه ۲۱.</ref><ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶]]، ص ۳۶۴.</ref>

	== پرسش مستقیم ==		== پرسش مستقیم ==

Bahmani در ‏۲۹ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۱۴

2023-10-29T09:14:09Z

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[آیه صله رحم در قرآن]] - [[آیه صله رحم در حدیث]] - [[آیه صله رحم در معارف و سیره نبوی]]| پرسش مرتبط  = }}
+{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = آیات نامدار| عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط  = }}
 == مقدمه ==
@@ خط ۴۲: / خط ۵۷: @@
 {{پانویس}}
-[[رده:آیه صله رحم]]
+[[رده:آیات نامدار]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T10:01:58Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۳۱
خط ۵:		خط ۵:
	{{متن قرآن\|وَالَّذِينَ يَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَيَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَيَخَافُونَ سُوءَ الْحِسَابِ}}<ref>«و کسانی که آنچه را خداوند فرمان به پیوند آن داده است می‌پیوندند و از پروردگار خویش می‌ترسند و از سختی حساب هراس دارند؛» سوره رعد، آیه ۲۱.</ref>.		{{متن قرآن\|وَالَّذِينَ يَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَيَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَيَخَافُونَ سُوءَ الْحِسَابِ}}<ref>«و کسانی که آنچه را خداوند فرمان به پیوند آن داده است می‌پیوندند و از پروردگار خویش می‌ترسند و از سختی حساب هراس دارند؛» سوره رعد، آیه ۲۱.</ref>.

	«رحمیّت» از ماده [[رحمت]] است و به علاقه، [[عطوفت]] و [[الفت]] گفته می‌شود. «رَحِم» (بر وزن [[خشن]]) کسی است که رحمت [[قائم]] به او است. هرچند این واژه عرفاً به [[اقارب]] نَسبی گفته می‌شود، ولی رحم [[حقیقی]] [[پروردگار]] است که همه رحمت‌ها قائم به او است. در مرتبه بعد، رَحِم آن کسی است که رحمت‌های [[تکوینی]] و [[تشریعی]] [[خداوند]] از طریق او برخلايق سرازیر می‌گردد؛ لذا [[رسول اکرم]]{{صل}} و [[عترت]] طاهره‌اش{{عم}} [[ارحام]] حقیقی همه [[انسان‌ها]] هستند و در مراتب بعد، [[والدین]] و اقارب، رحم هر کس محسوب می‌شوند. از سوی دیگر، [[صله رحم]] [[واجب]] است و در [[آیه]] مورد [[استدلال]] نیز [[امر الهی]] صریحاً در این خصوص بیان شده است. بنابراین، هرکسی موظف است بنابر امر الهی، در درجه اول به [[امام]] خود [[رجوع]] کند و صله رحم [[مقام ولایت]] و [[امامت]] را انجام دهد؛ یعنی از [[رسول]]{{صل}} و [[امامان]]{{عم}} [[اطاعت]] نموده و با [[تولی]] به [[ولایت]] آنان، [[وظیفه]] دائمی [[ارتباط]] و اتصال به ایشان را ادا نماید، تا [[حق]] [[شکر الهی]] را به جا آورده باشد.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۶ ص ۳۴۱.</ref>		«رحمیّت» از ماده [[رحمت]] است و به علاقه، [[عطوفت]] و [[الفت]] گفته می‌شود. «رَحِم» (بر وزن [[خشن]]) کسی است که رحمت [[قائم]] به او است. هرچند این واژه عرفاً به [[اقارب]] نَسبی گفته می‌شود، ولی رحم [[حقیقی]] [[پروردگار]] است که همه رحمت‌ها قائم به او است. در مرتبه بعد، رَحِم آن کسی است که رحمت‌های [[تکوینی]] و [[تشریعی]] [[خداوند]] از طریق او برخلايق سرازیر می‌گردد؛ لذا [[رسول اکرم]] {{صل}} و [[عترت]] طاهره‌اش {{عم}} [[ارحام]] حقیقی همه [[انسان‌ها]] هستند و در مراتب بعد، [[والدین]] و اقارب، رحم هر کس محسوب می‌شوند. از سوی دیگر، [[صله رحم]] [[واجب]] است و در [[آیه]] مورد [[استدلال]] نیز [[امر الهی]] صریحاً در این خصوص بیان شده است. بنابراین، هرکسی موظف است بنابر امر الهی، در درجه اول به [[امام]] خود [[رجوع]] کند و صله رحم [[مقام ولایت]] و [[امامت]] را انجام دهد؛ یعنی از [[رسول]] {{صل}} و [[امامان]] {{عم}} [[اطاعت]] نموده و با [[تولی]] به [[ولایت]] آنان، [[وظیفه]] دائمی [[ارتباط]] و اتصال به ایشان را ادا نماید، تا [[حق]] [[شکر الهی]] را به جا آورده باشد.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۶ ص ۳۴۱.</ref>

	== [[ضرورت وجود امام]] بنابر وساطت در ایصال [[رحمت]] واسعه [[الهی]] ==		== [[ضرورت وجود امام]] بنابر وساطت در ایصال [[رحمت]] واسعه [[الهی]] ==
خط ۱۷:		خط ۱۷:

	در نتیجه: امام، تنها رحم حقیقی است.		در نتیجه: امام، تنها رحم حقیقی است.
	با توجه به آنکه رحم حقیقی انسان‌ها، بنابر [[روایات]] ذیل آیه مورد بحث و نیز بحث و تحلیل لغوی که بیان شد، [[رسول خدا]]{{صل}} و [[اهل بیت]]{{عم}} هستند، بنابراین امکان ندارد که خداوند امر به اتصال با [[مقام]] و شخصیتی [[عینی]] را عقلاً و شرعاً بنماید ولی مصداق خارجی برای آن وجود نداشته باشد؛ لذا همیشه باید در میان [[مردم]] نماد رحمت الهی وجود داشته باشد تا مردم بتوانند [[وظیفه]] صله رحم را انجام دهند.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۶ ص ۳۶۴.</ref>		با توجه به آنکه رحم حقیقی انسان‌ها، بنابر [[روایات]] ذیل آیه مورد بحث و نیز بحث و تحلیل لغوی که بیان شد، [[رسول خدا]] {{صل}} و [[اهل بیت]] {{عم}} هستند، بنابراین امکان ندارد که خداوند امر به اتصال با [[مقام]] و شخصیتی [[عینی]] را عقلاً و شرعاً بنماید ولی مصداق خارجی برای آن وجود نداشته باشد؛ لذا همیشه باید در میان [[مردم]] نماد رحمت الهی وجود داشته باشد تا مردم بتوانند [[وظیفه]] صله رحم را انجام دهند.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۶ ص ۳۶۴.</ref>

	== [[وجوب]] [[تولّی]] به [[ولایت امام]] در [[نظام]] [[تشریع]] ==		== [[وجوب]] [[تولّی]] به [[ولایت امام]] در [[نظام]] [[تشریع]] ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-08-24T07:03:12Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T03:59:13Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۲۹
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[آیه صله رحم در قرآن]] - [[آیه صله رحم در حدیث]] - [[آیه صله رحم در معارف و سیره نبوی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[آیه صله رحم در قرآن]] - [[آیه صله رحم در حدیث]] - [[آیه صله رحم در معارف و سیره نبوی]]\| پرسش مرتبط = }}

خط ۴۴:		خط ۴۳:

	[[رده:آیه صله رحم]]		[[رده:آیه صله رحم]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

2022-07-10T20:59:12Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۲

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۰:۲۹
خط ۲۹:		خط ۲۹:

	بنابراین، همان‌طور که درباره [[خداوند]] [[احترام]] و ابراز ارادت بنابر [[وجوب]] [[صله رحم]] [[حقیقی]] [[واجب]] است، درباره [[امام]] [[معصوم]] نیز واجب است و چنین [[صله]] رحمی به معنای [[تولی]] به [[ولایت امام]] می‌باشد:		بنابراین، همان‌طور که درباره [[خداوند]] [[احترام]] و ابراز ارادت بنابر [[وجوب]] [[صله رحم]] [[حقیقی]] [[واجب]] است، درباره [[امام]] [[معصوم]] نیز واجب است و چنین [[صله]] رحمی به معنای [[تولی]] به [[ولایت امام]] می‌باشد:
	{{متن قرآن\|وَالَّذِينَ يَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَيَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَيَخَافُونَ سُوءَ الْحِسَابِ}}<ref>«و کسانی که آنچه را خداوند فرمان به پیوند آن داده است می‌پیوندند و از پروردگار خویش می‌ترسند و از سختی حساب هراس دارند؛» سوره رعد، آیه ۲۱.</ref>.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۶ ص ۳۶۴.</ref>		{{متن قرآن\|وَالَّذِينَ يَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَيَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَيَخَافُونَ سُوءَ الْحِسَابِ}}<ref>«و کسانی که آنچه را خداوند فرمان به پیوند آن داده است می‌پیوندند و از پروردگار خویش می‌ترسند و از سختی حساب هراس دارند؛» سوره رعد، آیه ۲۱.</ref><ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۶ ص ۳۶۴.</ref>

	==پرسش مستقیم==		==پرسش مستقیم==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T15:21:43Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۵۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[آیه صله رحم در قرآن]] - [[آیه صله رحم در حدیث]] - [[آیه صله رحم در معارف و سیره نبوی]]\| پرسش مرتبط = }}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[آیه صله رحم در قرآن]] - [[آیه صله رحم در حدیث]] - [[آیه صله رحم در معارف و سیره نبوی]]~~</div>~~

	==مقدمه==		==مقدمه==

Hosein: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

2022-06-01T15:21:01Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۵۱
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	بنابراین، همان‌طور که درباره [[خداوند]] [[احترام]] و ابراز ارادت بنابر [[وجوب]] [[صله رحم]] [[حقیقی]] [[واجب]] است، درباره [[امام]] [[معصوم]] نیز واجب است و چنین [[صله]] رحمی به معنای [[تولی]] به [[ولایت امام]] می‌باشد:		بنابراین، همان‌طور که درباره [[خداوند]] [[احترام]] و ابراز ارادت بنابر [[وجوب]] [[صله رحم]] [[حقیقی]] [[واجب]] است، درباره [[امام]] [[معصوم]] نیز واجب است و چنین [[صله]] رحمی به معنای [[تولی]] به [[ولایت امام]] می‌باشد:
	{{متن قرآن\|وَالَّذِينَ يَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَيَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَيَخَافُونَ سُوءَ الْحِسَابِ}}<ref>«و کسانی که آنچه را خداوند فرمان به پیوند آن داده است می‌پیوندند و از پروردگار خویش می‌ترسند و از سختی حساب هراس دارند؛» سوره رعد، آیه ۲۱.</ref>.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۶ ص ۳۶۴.</ref>		{{متن قرآن\|وَالَّذِينَ يَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَيَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَيَخَافُونَ سُوءَ الْحِسَابِ}}<ref>«و کسانی که آنچه را خداوند فرمان به پیوند آن داده است می‌پیوندند و از پروردگار خویش می‌ترسند و از سختی حساب هراس دارند؛» سوره رعد، آیه ۲۱.</ref>.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۶ ص ۳۶۴.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	==پرسش مستقیم==		==پرسش مستقیم==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[آیه صله رحم در قرآن]] - [[آیه صله رحم در حدیث]] - [[آیه صله رحم در معارف و سیره نبوی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[آیه صله رحم در قرآن]] - [[آیه صله رحم در حدیث]] - [[آیه صله رحم در معارف و سیره نبوی]]\| پرسش مرتبط = }}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	{{متن قرآن\|وَاتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي تَسَاءَلُونَ بِهِ وَالْأَرْحَامَ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيبًا}}<ref>«و از خداوند- که با (سوگند بر نام) او، از هم درخواست می‌کنید- و از (بریدن پیوند) خویشان پروا کنید، بی‌گمان خداوند چشم بر شما دارد» سوره نساء، آیه ۱.</ref>.		{{متن قرآن\|وَاتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي تَسَاءَلُونَ بِهِ وَالْأَرْحَامَ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيبًا}}<ref>«و از خداوند- که با (سوگند بر نام) او، از هم درخواست می‌کنید- و از (بریدن پیوند) خویشان پروا کنید، بی‌گمان خداوند چشم بر شما دارد» سوره نساء، آیه ۱.</ref>.
	{{متن قرآن\|وَالَّذِينَ يَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَيَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَيَخَافُونَ سُوءَ الْحِسَابِ}}<ref>«و کسانی که آنچه را خداوند فرمان به پیوند آن داده است می‌پیوندند و از پروردگار خویش می‌ترسند و از سختی حساب هراس دارند؛» سوره رعد، آیه ۲۱.</ref>.		{{متن قرآن\|وَالَّذِينَ يَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَيَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَيَخَافُونَ سُوءَ الْحِسَابِ}}<ref>«و کسانی که آنچه را خداوند فرمان به پیوند آن داده است می‌پیوندند و از پروردگار خویش می‌ترسند و از سختی حساب هراس دارند؛» سوره رعد، آیه ۲۱.</ref>.
خط ۷:		خط ۷:
	«رحمیّت» از ماده [[رحمت]] است و به علاقه، [[عطوفت]] و [[الفت]] گفته می‌شود. «رَحِم» (بر وزن [[خشن]]) کسی است که رحمت [[قائم]] به او است. هرچند این واژه عرفاً به [[اقارب]] نَسبی گفته می‌شود، ولی رحم [[حقیقی]] [[پروردگار]] است که همه رحمت‌ها قائم به او است. در مرتبه بعد، رَحِم آن کسی است که رحمت‌های [[تکوینی]] و [[تشریعی]] [[خداوند]] از طریق او برخلايق سرازیر می‌گردد؛ لذا [[رسول اکرم]]{{صل}} و [[عترت]] طاهره‌اش{{عم}} [[ارحام]] حقیقی همه [[انسان‌ها]] هستند و در مراتب بعد، [[والدین]] و اقارب، رحم هر کس محسوب می‌شوند. از سوی دیگر، [[صله رحم]] [[واجب]] است و در [[آیه]] مورد [[استدلال]] نیز [[امر الهی]] صریحاً در این خصوص بیان شده است. بنابراین، هرکسی موظف است بنابر امر الهی، در درجه اول به [[امام]] خود [[رجوع]] کند و صله رحم [[مقام ولایت]] و [[امامت]] را انجام دهد؛ یعنی از [[رسول]]{{صل}} و [[امامان]]{{عم}} [[اطاعت]] نموده و با [[تولی]] به [[ولایت]] آنان، [[وظیفه]] دائمی [[ارتباط]] و اتصال به ایشان را ادا نماید، تا [[حق]] [[شکر الهی]] را به جا آورده باشد.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۶ ص ۳۴۱.</ref>		«رحمیّت» از ماده [[رحمت]] است و به علاقه، [[عطوفت]] و [[الفت]] گفته می‌شود. «رَحِم» (بر وزن [[خشن]]) کسی است که رحمت [[قائم]] به او است. هرچند این واژه عرفاً به [[اقارب]] نَسبی گفته می‌شود، ولی رحم [[حقیقی]] [[پروردگار]] است که همه رحمت‌ها قائم به او است. در مرتبه بعد، رَحِم آن کسی است که رحمت‌های [[تکوینی]] و [[تشریعی]] [[خداوند]] از طریق او برخلايق سرازیر می‌گردد؛ لذا [[رسول اکرم]]{{صل}} و [[عترت]] طاهره‌اش{{عم}} [[ارحام]] حقیقی همه [[انسان‌ها]] هستند و در مراتب بعد، [[والدین]] و اقارب، رحم هر کس محسوب می‌شوند. از سوی دیگر، [[صله رحم]] [[واجب]] است و در [[آیه]] مورد [[استدلال]] نیز [[امر الهی]] صریحاً در این خصوص بیان شده است. بنابراین، هرکسی موظف است بنابر امر الهی، در درجه اول به [[امام]] خود [[رجوع]] کند و صله رحم [[مقام ولایت]] و [[امامت]] را انجام دهد؛ یعنی از [[رسول]]{{صل}} و [[امامان]]{{عم}} [[اطاعت]] نموده و با [[تولی]] به [[ولایت]] آنان، [[وظیفه]] دائمی [[ارتباط]] و اتصال به ایشان را ادا نماید، تا [[حق]] [[شکر الهی]] را به جا آورده باشد.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۶ ص ۳۴۱.</ref>

	==[[ضرورت وجود امام]] بنابر وساطت در ایصال [[رحمت]] واسعه [[الهی]]==		== [[ضرورت وجود امام]] بنابر وساطت در ایصال [[رحمت]] واسعه [[الهی]] ==
	از آنجا که همه رحمت‌ها از ذات باری سرچشمه می‌گیرد و نیز [[فیض]] رحمت واسعه الهی واحد است، بنابراین همه فیوضات از طریق [[مقام امامت]] بر خلایق جاری است و در نتیجه، بعد از [[خداوند]]، [[امام]] رحم [[حقیقی]] همه [[انسان‌ها]] محسوب می‌گردد. [[پاسداری]] از [[حقوق]] رحمیّت عقلاً و نقلاً [[واجب]] است. بنابر [[آیه]] اول [[سوره نساء]]، [[صله رحم]] واجب است. پس، [[ارتباط]] دائمی [[معنوی]] با چنین رحم حقیقی، یعنی امام [[معصوم]]، از اوجب [[واجبات]] است. [[صله]] چنین رحمی به معنای [[تولی]] به [[ولایت]] و کسب [[رضایت]] معنوی امام معصوم است.		از آنجا که همه رحمت‌ها از ذات باری سرچشمه می‌گیرد و نیز [[فیض]] رحمت واسعه الهی واحد است، بنابراین همه فیوضات از طریق [[مقام امامت]] بر خلایق جاری است و در نتیجه، بعد از [[خداوند]]، [[امام]] رحم [[حقیقی]] همه [[انسان‌ها]] محسوب می‌گردد. [[پاسداری]] از [[حقوق]] رحمیّت عقلاً و نقلاً [[واجب]] است. بنابر [[آیه]] اول [[سوره نساء]]، [[صله رحم]] واجب است. پس، [[ارتباط]] دائمی [[معنوی]] با چنین رحم حقیقی، یعنی امام [[معصوم]]، از اوجب [[واجبات]] است. [[صله]] چنین رحمی به معنای [[تولی]] به [[ولایت]] و کسب [[رضایت]] معنوی امام معصوم است.

خط ۱۹:		خط ۱۹:
	با توجه به آنکه رحم حقیقی انسان‌ها، بنابر [[روایات]] ذیل آیه مورد بحث و نیز بحث و تحلیل لغوی که بیان شد، [[رسول خدا]]{{صل}} و [[اهل بیت]]{{عم}} هستند، بنابراین امکان ندارد که خداوند امر به اتصال با [[مقام]] و شخصیتی [[عینی]] را عقلاً و شرعاً بنماید ولی مصداق خارجی برای آن وجود نداشته باشد؛ لذا همیشه باید در میان [[مردم]] نماد رحمت الهی وجود داشته باشد تا مردم بتوانند [[وظیفه]] صله رحم را انجام دهند.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۶ ص ۳۶۴.</ref>		با توجه به آنکه رحم حقیقی انسان‌ها، بنابر [[روایات]] ذیل آیه مورد بحث و نیز بحث و تحلیل لغوی که بیان شد، [[رسول خدا]]{{صل}} و [[اهل بیت]]{{عم}} هستند، بنابراین امکان ندارد که خداوند امر به اتصال با [[مقام]] و شخصیتی [[عینی]] را عقلاً و شرعاً بنماید ولی مصداق خارجی برای آن وجود نداشته باشد؛ لذا همیشه باید در میان [[مردم]] نماد رحمت الهی وجود داشته باشد تا مردم بتوانند [[وظیفه]] صله رحم را انجام دهند.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۶ ص ۳۶۴.</ref>

	==[[وجوب]] [[تولّی]] به [[ولایت امام]] در [[نظام]] [[تشریع]]==		== [[وجوب]] [[تولّی]] به [[ولایت امام]] در [[نظام]] [[تشریع]] ==
	همین شکل [[استدلال]] عیناً در [[ضرورت]] وجود مجاری رحمت رحیمیه و خاص خداوند در عالم قابل بیان است؛ به این ترتیب که:		همین شکل [[استدلال]] عیناً در [[ضرورت]] وجود مجاری رحمت رحیمیه و خاص خداوند در عالم قابل بیان است؛ به این ترتیب که:
	اگر امام تنها طریق ارائه رحمت رحیمیه [[پروردگار]] در نظام تشریع است، چنین مقامی رحم حقیقی در اتصال با پروردگار در نظام تشریع محسوب می‌گردد و باید بعد از خداوند مورد [[اطاعت]] و [[احترام]] و [[محبت]] واقع شود:		اگر امام تنها طریق ارائه رحمت رحیمیه [[پروردگار]] در نظام تشریع است، چنین مقامی رحم حقیقی در اتصال با پروردگار در نظام تشریع محسوب می‌گردد و باید بعد از خداوند مورد [[اطاعت]] و [[احترام]] و [[محبت]] واقع شود:
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	{{متن قرآن\|وَالَّذِينَ يَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَيَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَيَخَافُونَ سُوءَ الْحِسَابِ}}<ref>«و کسانی که آنچه را خداوند فرمان به پیوند آن داده است می‌پیوندند و از پروردگار خویش می‌ترسند و از سختی حساب هراس دارند؛» سوره رعد، آیه ۲۱.</ref><ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۶ ص ۳۶۴.</ref>		{{متن قرآن\|وَالَّذِينَ يَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَيَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَيَخَافُونَ سُوءَ الْحِسَابِ}}<ref>«و کسانی که آنچه را خداوند فرمان به پیوند آن داده است می‌پیوندند و از پروردگار خویش می‌ترسند و از سختی حساب هراس دارند؛» سوره رعد، آیه ۲۱.</ref><ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۶ ص ۳۶۴.</ref>

	==پرسش مستقیم==		== پرسش مستقیم ==
	[[آیه صله رحم چگونه نصب الهی امام را اثبات می‌کند؟ (پرسش)]]		[[آیه صله رحم چگونه نصب الهی امام را اثبات می‌کند؟ (پرسش)]]
	{{پایان مدخل وابسته}}		{{پایان مدخل وابسته}}