آیه مباهله در معارف و سیره حسینی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* منابع */

2025-12-23T07:45:11Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۱۵
خط ۵۶:		خط ۵۶:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:IM010404.jpg\|22px]] [[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱''']]		# [[پرونده:IM010404.jpg\|22px]] [[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱''']]
			# [[پرونده:42439.jpg\|22px]] [[زینب ابراهیمی\|ابراهیمی، زینب]]، [[مباهله (مقاله)\|مباهله]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲''']]
			# [[پرونده:IM010223.jpg\|22px]] [[محمد ساعدی\|ساعدی، محمد]]، [[آیات امامت و ولایت در تفسیر المنار (کتاب)\|'''آیات امامت و ولایت در تفسیر المنار''']]
			# [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق (ع)، '''فرهنگ شیعه''']]
			# [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']]
			# [[پرونده:136871.jpg\|22px]] [[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[ولایت و امامت در قرآن (کتاب)\|'''ولایت و امامت در قرآن''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani در ‏۲۳ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۴۲

2025-12-23T07:42:21Z

فرقانی: /* دلالت آیه بر فضائل امام حسین{{ع}} */

2025-12-22T08:14:27Z

دلالت آیه بر فضائل امام حسین{{ع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۴۴
خط ۳۸:		خط ۳۸:
	طبق روایات، مصداق {{متن قرآن\|نِسَاءَنَا}} نیز حضرت زهرا {{س}} است و مراد از {{متن قرآن\|أَنفُسَنَا}} طبق نظر برخی دانشمندان [[اهل تسنن]] خود [[پیامبر]] {{صل}} نیست؛ چون دعوت‌ کننده غیر از [[دعوت]] شونده است و هیچ کس خود را دعوت نمی‎کند طبق نظر [[شیعه]] {{متن قرآن\|أَنفُسَنَا}} کسی است که به منزلۀ [[جان]] پیامبر {{صل}} و کسی است که حضرت رسول {{صل}} به او فرمودند: {{متن حدیث\| يَا عَلِيُّ مَنْ قَتَلَكَ فَقَدْ قَتَلَنِي وَ مَنْ أَبْغَضَكَ فَقَدْ أَبْغَضَنِي وَ مَنْ سَبَّكَ فَقَدْ سَبَّنِي لِأَنَّكَ مِنِّي كَنَفْسِي }}<ref>صدوق، الامالی، ص۹۳؛ کنز العمال، ج۱۱، ص۶۲۲.</ref>؛ {{متن حدیث\|رُوحُكَ مِنْ رُوحِي وَ طِينَتُكَ مِنْ طِينَتِي}}<ref>صدوق، الامالی، ص۸۶؛ تفسیر نور الثقلین، ج۱، ص۳۴۹. </ref>؛ {{متن حدیث\|يَا عَلِيُّ أَنْتَ مِنِّي بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَى إِلاَّ أَنَّهُ لاَ نَبِيَّ بَعْدِي}}<ref>علل الشرایع، ج۲، ص۱۸۵؛ مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج۴۰، ص۷۸؛ کنز العمال، ج۱۱، ص۶۰۷؛ تسنیم، ج۱۴ ص۴۶۱.</ref>.<ref>ر.ک: [[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[ولایت و امامت در قرآن (کتاب)\|ولایت و امامت در قرآن]]، ص۸۴ ـ ۸۹.</ref>		طبق روایات، مصداق {{متن قرآن\|نِسَاءَنَا}} نیز حضرت زهرا {{س}} است و مراد از {{متن قرآن\|أَنفُسَنَا}} طبق نظر برخی دانشمندان [[اهل تسنن]] خود [[پیامبر]] {{صل}} نیست؛ چون دعوت‌ کننده غیر از [[دعوت]] شونده است و هیچ کس خود را دعوت نمی‎کند طبق نظر [[شیعه]] {{متن قرآن\|أَنفُسَنَا}} کسی است که به منزلۀ [[جان]] پیامبر {{صل}} و کسی است که حضرت رسول {{صل}} به او فرمودند: {{متن حدیث\| يَا عَلِيُّ مَنْ قَتَلَكَ فَقَدْ قَتَلَنِي وَ مَنْ أَبْغَضَكَ فَقَدْ أَبْغَضَنِي وَ مَنْ سَبَّكَ فَقَدْ سَبَّنِي لِأَنَّكَ مِنِّي كَنَفْسِي }}<ref>صدوق، الامالی، ص۹۳؛ کنز العمال، ج۱۱، ص۶۲۲.</ref>؛ {{متن حدیث\|رُوحُكَ مِنْ رُوحِي وَ طِينَتُكَ مِنْ طِينَتِي}}<ref>صدوق، الامالی، ص۸۶؛ تفسیر نور الثقلین، ج۱، ص۳۴۹. </ref>؛ {{متن حدیث\|يَا عَلِيُّ أَنْتَ مِنِّي بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَى إِلاَّ أَنَّهُ لاَ نَبِيَّ بَعْدِي}}<ref>علل الشرایع، ج۲، ص۱۸۵؛ مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج۴۰، ص۷۸؛ کنز العمال، ج۱۱، ص۶۰۷؛ تسنیم، ج۱۴ ص۴۶۱.</ref>.<ref>ر.ک: [[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[ولایت و امامت در قرآن (کتاب)\|ولایت و امامت در قرآن]]، ص۸۴ ـ ۸۹.</ref>

	== دلالت [[آیه]] بر [[~~فضائل~~ امام حسین]]{{ع}} ==		== دلالت [[آیه]] ناظر به [[امام حسین]]{{ع}} ==
	در این آیه و [[روایات]] مربوط به آن، [[فضایل]] بی‌شماری برای [[امام حسین]]{{ع}} نهفته است که در این بخش به برخی از آنها اشاره می‌کنیم:		در این آیه و [[روایات]] مربوط به آن، [[فضایل]] بی‌شماری برای [[امام حسین]]{{ع}} نهفته است که در این بخش به برخی از آنها اشاره می‌کنیم:

فرقانی: /* دلالت آیه بر فضائل امام حسین{{ع}} */

2025-12-22T08:13:40Z

دلالت آیه بر فضائل امام حسین{{ع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۴۳
خط ۳۸:		خط ۳۸:
	طبق روایات، مصداق {{متن قرآن\|نِسَاءَنَا}} نیز حضرت زهرا {{س}} است و مراد از {{متن قرآن\|أَنفُسَنَا}} طبق نظر برخی دانشمندان [[اهل تسنن]] خود [[پیامبر]] {{صل}} نیست؛ چون دعوت‌ کننده غیر از [[دعوت]] شونده است و هیچ کس خود را دعوت نمی‎کند طبق نظر [[شیعه]] {{متن قرآن\|أَنفُسَنَا}} کسی است که به منزلۀ [[جان]] پیامبر {{صل}} و کسی است که حضرت رسول {{صل}} به او فرمودند: {{متن حدیث\| يَا عَلِيُّ مَنْ قَتَلَكَ فَقَدْ قَتَلَنِي وَ مَنْ أَبْغَضَكَ فَقَدْ أَبْغَضَنِي وَ مَنْ سَبَّكَ فَقَدْ سَبَّنِي لِأَنَّكَ مِنِّي كَنَفْسِي }}<ref>صدوق، الامالی، ص۹۳؛ کنز العمال، ج۱۱، ص۶۲۲.</ref>؛ {{متن حدیث\|رُوحُكَ مِنْ رُوحِي وَ طِينَتُكَ مِنْ طِينَتِي}}<ref>صدوق، الامالی، ص۸۶؛ تفسیر نور الثقلین، ج۱، ص۳۴۹. </ref>؛ {{متن حدیث\|يَا عَلِيُّ أَنْتَ مِنِّي بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَى إِلاَّ أَنَّهُ لاَ نَبِيَّ بَعْدِي}}<ref>علل الشرایع، ج۲، ص۱۸۵؛ مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج۴۰، ص۷۸؛ کنز العمال، ج۱۱، ص۶۰۷؛ تسنیم، ج۱۴ ص۴۶۱.</ref>.<ref>ر.ک: [[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[ولایت و امامت در قرآن (کتاب)\|ولایت و امامت در قرآن]]، ص۸۴ ـ ۸۹.</ref>		طبق روایات، مصداق {{متن قرآن\|نِسَاءَنَا}} نیز حضرت زهرا {{س}} است و مراد از {{متن قرآن\|أَنفُسَنَا}} طبق نظر برخی دانشمندان [[اهل تسنن]] خود [[پیامبر]] {{صل}} نیست؛ چون دعوت‌ کننده غیر از [[دعوت]] شونده است و هیچ کس خود را دعوت نمی‎کند طبق نظر [[شیعه]] {{متن قرآن\|أَنفُسَنَا}} کسی است که به منزلۀ [[جان]] پیامبر {{صل}} و کسی است که حضرت رسول {{صل}} به او فرمودند: {{متن حدیث\| يَا عَلِيُّ مَنْ قَتَلَكَ فَقَدْ قَتَلَنِي وَ مَنْ أَبْغَضَكَ فَقَدْ أَبْغَضَنِي وَ مَنْ سَبَّكَ فَقَدْ سَبَّنِي لِأَنَّكَ مِنِّي كَنَفْسِي }}<ref>صدوق، الامالی، ص۹۳؛ کنز العمال، ج۱۱، ص۶۲۲.</ref>؛ {{متن حدیث\|رُوحُكَ مِنْ رُوحِي وَ طِينَتُكَ مِنْ طِينَتِي}}<ref>صدوق، الامالی، ص۸۶؛ تفسیر نور الثقلین، ج۱، ص۳۴۹. </ref>؛ {{متن حدیث\|يَا عَلِيُّ أَنْتَ مِنِّي بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَى إِلاَّ أَنَّهُ لاَ نَبِيَّ بَعْدِي}}<ref>علل الشرایع، ج۲، ص۱۸۵؛ مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج۴۰، ص۷۸؛ کنز العمال، ج۱۱، ص۶۰۷؛ تسنیم، ج۱۴ ص۴۶۱.</ref>.<ref>ر.ک: [[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[ولایت و امامت در قرآن (کتاب)\|ولایت و امامت در قرآن]]، ص۸۴ ـ ۸۹.</ref>

	== دلالت آیه بر فضائل امام حسین{{ع}} ==		== دلالت [[آیه]] بر [[فضائل امام حسین]]{{ع}} ==
	در این آیه و [[روایات]] مربوط به آن، فضایل بی‌شماری برای امام حسین{{ع}} نهفته است که در این بخش به برخی از آنها اشاره می‌کنیم:		در این آیه و [[روایات]] مربوط به آن، [[فضایل]] بی‌شماری برای [[امام حسین]]{{ع}} نهفته است که در این بخش به برخی از آنها اشاره می‌کنیم:

	=== دلالت بر افضلیت اهل بیت و از جمله امام حسین {{ع}} بر سایر خلق ===		=== دلالت بر [[افضلیت اهل بیت]] و از جمله امام حسین{{ع}} بر سایر [[خلق]] ===
	#این قضیه دلالت دارد بر اینکه [[اهل بیت]] رسول خدا{{صل}} از جمله [[امام حسین]]{{ع}}، محبوب‌ترین افراد نزد آن حضرتند. چنانچخ [[بیضاوی]] از علمای اهل ~~سنت،~~ در [[تفسیر آیه]] آورده است: {{عربی\|أی یدع کل منا و منکم نفسه و أعزة أهله و ألصقهم بقلبه إلی المباهلة}}<ref>عبدالله بن عمر بیضاوی، انوارالتنزیل و اسرارالتأویل، ج۲، ص۲۰.</ref>. یعنی هر کدام از ما و از شما، خود و عزیزترین اهلش را برای مباهله بیاورد و آنان را به [[قلب]] خود بچسباند.		#این قضیه دلالت دارد بر اینکه [[اهل بیت]] [[رسول خدا]]{{صل}} از جمله امام حسین{{ع}}، محبوب‌ترین افراد نزد آن حضرتند. چنانچخ [[بیضاوی]] از [[علمای اهل سنت]]، در [[تفسیر آیه]] آورده است: {{عربی\|أی یدع کل منا و منکم نفسه و أعزة أهله و ألصقهم بقلبه إلی المباهلة}}<ref>عبدالله بن عمر بیضاوی، انوارالتنزیل و اسرارالتأویل، ج۲، ص۲۰.</ref>. یعنی هر کدام از ما و از شما، خود و عزیزترین اهلش را برای [[مباهله]] بیاورد و آنان را به [[قلب]] خود بچسباند.
	#این که [[پیامبر]]{{صل}} این افراد را برای [[مباهله]] که موضع حساسی است و احتیاج به [[دعا]] دارد، با خود همراه کردند، خود دلالت بر [[افضلیت]] آنها بر دیگران دارد.<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱]]، ~~ص ۲۶۹~~.</ref>.		#این که [[پیامبر]]{{صل}} این افراد را برای مباهله که موضع حساسی است و احتیاج به [[دعا]] دارد، با خود همراه کردند، خود دلالت بر [[افضلیت]] آنها بر دیگران دارد.<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱]]، ص۲۶۹.</ref>.

	=== دلالت بر امامت امام حسین {{ع}} ===		=== دلالت بر [[امامت امام حسین]]{{ع}} ===
	پس از اثبات افضلیت اهل بیت {{ع}} از آیه، [[امامت امام حسین]]{{ع}} نیز به روشنی قابل [[اثبات~~]] است چرا که~~ به [[حکم عقل]]، [[امامت]] باید به دست افضل بوده و تقدیم مفضول بر فاضح قبیح است.<ref>مکاتبه اختصاصی دانشنامه امامت و ولایت با محمد هادی فرقانی</ref>		پس از [[اثبات]] افضلیت اهل بیت{{ع}} از آیه، امامت امام حسین{{ع}} نیز به روشنی قابل اثبات است؛ چراکه به [[حکم عقل]]، [[امامت]] باید به دست [[افضل]] بوده و [[تقدیم مفضول]] بر [[فاضح]] [[قبیح]] است.<ref>مکاتبه اختصاصی دانشنامه امامت و ولایت با محمد هادی فرقانی</ref>

	=== دلالت بر فرزند صلبی بودن امام حسین برای پیامبر{{صل}} ===		=== دلالت بر فرزند صلبی بودن امام حسین برای پیامبر{{صل}} ===
	براساس [[روایات]] و نظرات [[مفسران]] واژۀ {{متن قرآن\|أَبْنَاءَنا}} در آیه به معنای پسران بوده و مصداق آن [[امام حسن]] و [[امام حسین]] ({{ع}}) است و به دلالت این آیه، فرزند دختری هر کس فرزند اوست و لذا پسران [[حضرت زهرا]]{{س}} پسران رسول خدا{{صل}} به شمار می‌‎‎آیند<ref>ر.ک: [[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[ولایت و امامت در قرآن (کتاب)\|ولایت و امامت در قرآن]]، ص۸۴ ـ ۸۹.</ref>.		براساس روایات و نظرات [[مفسران]] واژۀ {{متن قرآن\|أَبْنَاءَنا}} در آیه به معنای پسران بوده و مصداق آن [[امام حسن]] و امام حسین ({{ع}}) است و به دلالت این آیه، فرزند دختری هر کس فرزند اوست و لذا پسران [[حضرت زهرا]]{{س}} [[پسران رسول خدا]]{{صل}} به شمار می‌‎‎آیند<ref>ر.ک: [[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[ولایت و امامت در قرآن (کتاب)\|ولایت و امامت در قرآن]]، ص۸۴ ـ ۸۹.</ref>.

	مهمترین شاهد بر این مدعا، [[اقدام عملی]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} پس از [[امر الهی]] بر ~~[[مباهله]]،~~ در همراه نمودن [[اهل]] بیتشان ثابت نمود که آن [[حضرت امام حسن]] و [[امام حسین]]{{عم}} را از مصادیق {{متن قرآن\|ابناءنا}} دانسته و [[فرزندان]] دختری خود را در [[حکم]] فرزندان خود دانسته‌اند.		مهمترین [[شاهد]] بر این مدعا، [[اقدام عملی]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} پس از [[امر الهی]] بر مباهله، در همراه نمودن [[اهل]] بیتشان ثابت نمود که آن [[حضرت امام حسن]] و [[امام حسین]]{{عم}} را از مصادیق {{متن قرآن\|ابناءنا}} دانسته و [[فرزندان]] دختری خود را در [[حکم]] فرزندان خود دانسته‌اند.

	== منابع ==		== منابع ==

فرقانی: /* دلالت بر فرزند صلبی بودن امام حسین برای پیامبر{{صل}} */

2025-12-22T08:09:21Z

دلالت بر فرزند صلبی بودن امام حسین برای پیامبر{{صل}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۳۹
خط ۴۹:		خط ۴۹:

	=== دلالت بر فرزند صلبی بودن امام حسین برای پیامبر{{صل}} ===		=== دلالت بر فرزند صلبی بودن امام حسین برای پیامبر{{صل}} ===
			براساس [[روایات]] و نظرات [[مفسران]] واژۀ {{متن قرآن\|أَبْنَاءَنا}} در آیه به معنای پسران بوده و مصداق آن [[امام حسن]] و [[امام حسین]] ({{ع}}) است و به دلالت این آیه، فرزند دختری هر کس فرزند اوست و لذا پسران [[حضرت زهرا]]{{س}} پسران رسول خدا{{صل}} به شمار می‌‎‎آیند<ref>ر.ک: [[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[ولایت و امامت در قرآن (کتاب)\|ولایت و امامت در قرآن]]، ص۸۴ ـ ۸۹.</ref>.

			مهمترین شاهد بر این مدعا، [[اقدام عملی]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} پس از [[امر الهی]] بر [[مباهله]]، در همراه نمودن [[اهل]] بیتشان ثابت نمود که آن [[حضرت امام حسن]] و [[امام حسین]]{{عم}} را از مصادیق {{متن قرآن\|ابناءنا}} دانسته و [[فرزندان]] دختری خود را در [[حکم]] فرزندان خود دانسته‌اند.

	== منابع ==		== منابع ==

فرقانی: /* [دلالت آیه بر [فضائل امام حسین]]{{ع}} */

2025-12-22T08:07:48Z

[دلالت آیه بر [فضائل امام حسین]]{{ع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۳۷
خط ۳۸:		خط ۳۸:
	طبق روایات، مصداق {{متن قرآن\|نِسَاءَنَا}} نیز حضرت زهرا {{س}} است و مراد از {{متن قرآن\|أَنفُسَنَا}} طبق نظر برخی دانشمندان [[اهل تسنن]] خود [[پیامبر]] {{صل}} نیست؛ چون دعوت‌ کننده غیر از [[دعوت]] شونده است و هیچ کس خود را دعوت نمی‎کند طبق نظر [[شیعه]] {{متن قرآن\|أَنفُسَنَا}} کسی است که به منزلۀ [[جان]] پیامبر {{صل}} و کسی است که حضرت رسول {{صل}} به او فرمودند: {{متن حدیث\| يَا عَلِيُّ مَنْ قَتَلَكَ فَقَدْ قَتَلَنِي وَ مَنْ أَبْغَضَكَ فَقَدْ أَبْغَضَنِي وَ مَنْ سَبَّكَ فَقَدْ سَبَّنِي لِأَنَّكَ مِنِّي كَنَفْسِي }}<ref>صدوق، الامالی، ص۹۳؛ کنز العمال، ج۱۱، ص۶۲۲.</ref>؛ {{متن حدیث\|رُوحُكَ مِنْ رُوحِي وَ طِينَتُكَ مِنْ طِينَتِي}}<ref>صدوق، الامالی، ص۸۶؛ تفسیر نور الثقلین، ج۱، ص۳۴۹. </ref>؛ {{متن حدیث\|يَا عَلِيُّ أَنْتَ مِنِّي بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَى إِلاَّ أَنَّهُ لاَ نَبِيَّ بَعْدِي}}<ref>علل الشرایع، ج۲، ص۱۸۵؛ مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج۴۰، ص۷۸؛ کنز العمال، ج۱۱، ص۶۰۷؛ تسنیم، ج۱۴ ص۴۶۱.</ref>.<ref>ر.ک: [[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[ولایت و امامت در قرآن (کتاب)\|ولایت و امامت در قرآن]]، ص۸۴ ـ ۸۹.</ref>		طبق روایات، مصداق {{متن قرآن\|نِسَاءَنَا}} نیز حضرت زهرا {{س}} است و مراد از {{متن قرآن\|أَنفُسَنَا}} طبق نظر برخی دانشمندان [[اهل تسنن]] خود [[پیامبر]] {{صل}} نیست؛ چون دعوت‌ کننده غیر از [[دعوت]] شونده است و هیچ کس خود را دعوت نمی‎کند طبق نظر [[شیعه]] {{متن قرآن\|أَنفُسَنَا}} کسی است که به منزلۀ [[جان]] پیامبر {{صل}} و کسی است که حضرت رسول {{صل}} به او فرمودند: {{متن حدیث\| يَا عَلِيُّ مَنْ قَتَلَكَ فَقَدْ قَتَلَنِي وَ مَنْ أَبْغَضَكَ فَقَدْ أَبْغَضَنِي وَ مَنْ سَبَّكَ فَقَدْ سَبَّنِي لِأَنَّكَ مِنِّي كَنَفْسِي }}<ref>صدوق، الامالی، ص۹۳؛ کنز العمال، ج۱۱، ص۶۲۲.</ref>؛ {{متن حدیث\|رُوحُكَ مِنْ رُوحِي وَ طِينَتُكَ مِنْ طِينَتِي}}<ref>صدوق، الامالی، ص۸۶؛ تفسیر نور الثقلین، ج۱، ص۳۴۹. </ref>؛ {{متن حدیث\|يَا عَلِيُّ أَنْتَ مِنِّي بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَى إِلاَّ أَنَّهُ لاَ نَبِيَّ بَعْدِي}}<ref>علل الشرایع، ج۲، ص۱۸۵؛ مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج۴۰، ص۷۸؛ کنز العمال، ج۱۱، ص۶۰۷؛ تسنیم، ج۱۴ ص۴۶۱.</ref>.<ref>ر.ک: [[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[ولایت و امامت در قرآن (کتاب)\|ولایت و امامت در قرآن]]، ص۸۴ ـ ۸۹.</ref>

	==[دلالت آیه بر [فضائل امام حسین]]{{ع}} ==		== دلالت آیه بر فضائل امام حسین{{ع}} ==
	در این آیه و [[روایات]] مربوط به آن، فضایل بی‌شماری برای امام حسین{{ع}} نهفته است که در این بخش به برخی از آنها اشاره می‌کنیم:		در این آیه و [[روایات]] مربوط به آن، فضایل بی‌شماری برای امام حسین{{ع}} نهفته است که در این بخش به برخی از آنها اشاره می‌کنیم:

خط ۴۹:		خط ۴۹:

	=== دلالت بر فرزند صلبی بودن امام حسین برای پیامبر{{صل}} ===		=== دلالت بر فرزند صلبی بودن امام حسین برای پیامبر{{صل}} ===


	== منابع ==		== منابع ==

فرقانی در ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۷

2025-12-22T08:07:25Z

نمایش تغییرات

فرقانی در ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۳۲

2025-12-22T07:32:41Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۰۲
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	~~==مقدمه==~~		'''آیه مباهله''' {{متن قرآن\|فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَكُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكَاذِبِينَ}} ۶۱ [[سورۀ آل عمران]] است که مربوط به داستان مباهلۀ [[پیامبر اسلام]]{{صل}} و همراه کردن اهل بیتشان با خود در برابر نصارای [[نجران]] است. از منظر متکلمان اسلامی این [[آیه]] علاوه بر دلالت بر صدق دعوی نبوت و حقانیت [[پیامبر اکرم]] {{صل}}، بر افضلیت اهل بیت{{عم}} و به تبع، امامت آنها به ویژه امیرالمومنین {{ع}} که به عنوان نفس رسول خدا{{صل}} از او یاد شده، دلالت دارد. این آیه به یکی از فضائل [[امام حسین]]{{ع}} که از جمله مصادیق اهل بیت در آیه است، اشاره داشته و علاوه بر اثبات افضلیت، عصمت و امامت آن حضرت، فضیلت فرزندی پیامبر{{صل}} را برای آن حضرت ثابت می‌نماید<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱]]، ص ۲۶۵.</ref>
	~~از جمله آیاتی که اشاره‌ای به [[فضیلت اهل بیت]]{{عم}} از جمله [[امام حسین]]{{ع}} دارد، [[~~آیه~~]] معروف به «[[~~مباهله~~]]» است. [[خداوند متعال]] خطاب به پیامبرش می‌فرماید:~~ {{متن قرآن\|فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَكُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكَاذِبِينَ}}~~<ref>«بنابراین، پس~~ از ~~دست یافتن تو~~ به ~~دانش،~~ به ~~هر کس~~ که ~~با تو~~ به ~~چالش برخیزد؛ بگو: بیایید تا فرزندان خود~~ و ~~فرزندان شما~~ و ~~زنان خود و زنان شما و خودی‌های خویش و خودی‌های شما~~ را ~~فرا خوانیم آنگاه (به درگاه خداوند) زاری کنیم تا لعنت خداوند را بر دروغگویان نهیم» سوره آل عمران، آیه ۶۱.</ref>.~~<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱]]، ص ۲۶۵.</ref>

	==[[فضیلت امام حسین]]{{ع}} در [[آیه مباهله]]==		==[[فضیلت امام حسین]]{{ع}} در [[آیه مباهله]]==

Bahmani در ‏۱۳ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۱۲

2025-12-13T12:12:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۴۲
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = آیه مباهله		\| موضوع مرتبط = آیه مباهله
	\| عنوان مدخل = آیه مباهله		\| عنوان مدخل = آیه مباهله
	\| مداخل مرتبط = [[آیه مباهله در تفسیر و علوم قرآنی]] - [[آیه مباهله در حدیث]] - [[آیه مباهله در کلام اسلامی]] - [[آیه مباهله در فقه اسلامی]] - [[آیه مباهله در معارف و سیره حسینی]] - [[آیه مباهله در معارف و سیره رضوی]]		\| مداخل مرتبط = [[آیه مباهله در تفسیر و علوم قرآنی]] - [[آیه مباهله در حدیث]] - [[آیه مباهله در کلام اسلامی]] - [[آیه مباهله در فقه اسلامی]] - [[آیه مباهله در معارف و سیره حسینی]] - [[آیه مباهله در معارف و سیره رضوی]] - [[آیه مباهله از دیدگاه اهل سنت]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Jaafari در ‏۱۶ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۵۷

2024-09-16T08:57:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۲۷
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = آیه مباهله		\| موضوع مرتبط = آیه مباهله
	\| عنوان مدخل = آیه مباهله		\| عنوان مدخل = آیه مباهله
	\| مداخل مرتبط = [[آیه مباهله در ~~قرآن]] - [[آیه مباهله در~~ علوم قرآنی]] - [[آیه مباهله در حدیث]] - [[آیه مباهله در کلام اسلامی]] - [[آیه مباهله در فقه اسلامی]] - [[آیه مباهله در معارف و سیره حسینی]] - [[آیه مباهله در معارف و سیره رضوی]]		\| مداخل مرتبط = [[آیه مباهله در تفسیر و علوم قرآنی]] - [[آیه مباهله در حدیث]] - [[آیه مباهله در کلام اسلامی]] - [[آیه مباهله در فقه اسلامی]] - [[آیه مباهله در معارف و سیره حسینی]] - [[آیه مباهله در معارف و سیره رضوی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۱۲
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	'''آیه مباهله''' {{متن قرآن\|فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَكُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكَاذِبِينَ}} ۶۱ [[سورۀ آل عمران]] است که مربوط به داستان مباهلۀ [[پیامبر اسلام]]{{صل}} و همراه کردن اهل بیتشان با خود در برابر نصارای [[نجران]] است. از منظر متکلمان اسلامی این [[آیه]] علاوه بر دلالت بر صدق دعوی نبوت و حقانیت [[پیامبر اکرم]] {{صل}}، بر افضلیت اهل بیت{{عم}} و به تبع، امامت آنها به ویژه امیرالمومنین {{ع}} که به عنوان نفس رسول خدا{{صل}} از او یاد شده، دلالت دارد. این آیه به یکی از فضائل [[امام حسین]]{{ع}} که از جمله مصادیق اهل بیت در آیه است، اشاره داشته و علاوه بر اثبات افضلیت، عصمت و امامت آن حضرت، فضیلت فرزندی پیامبر{{صل}} را برای آن حضرت ثابت می‌نماید<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱]]، ص ۲۶۵.~~</ref>~~		'''آیه مباهله''' {{متن قرآن\|فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَكُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكَاذِبِينَ}} آیه ۶۱ [[سورۀ آل عمران]] است که مربوط به داستان مباهلۀ [[پیامبر اسلام]]{{صل}} و همراه کردن اهل بیتشان با خود در برابر نصارای [[نجران]] است. از منظر متکلمان اسلامی این [[آیه]] علاوه بر دلالت بر صدق دعوی نبوت و حقانیت [[پیامبر اکرم]] {{صل}}، بر افضلیت اهل بیت{{عم}} و به تبع، امامت آنها به ویژه امیرالمومنین {{ع}} که به عنوان نفس رسول خدا{{صل}} از او یاد شده، دلالت دارد. این آیه به یکی از فضائل [[امام حسین]]{{ع}} که از جمله مصادیق اهل بیت در آیه است، اشاره داشته و علاوه بر اثبات افضلیت، عصمت و امامت آن حضرت، فضیلت فرزندی پیامبر{{صل}} را برای آن حضرت ثابت می‌نماید.

	== معناشناسی مباهله ==		== معناشناسی مباهله ==
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	مسیحیان صبح روز بعد به سوی رسول خدا {{صل}} روانه شدند. آنها دیدند که رسول خدا {{صل}} و [[علی بن ابی‌طالب]]، [[فاطمه]]، حسن و حسین {{عم}} برای مباهله آمده‌اند. مسیحیان پرسیدند: اینان چه کسانی هستند؟ به آنها گفته شد: این [[مرد]] پسر عم و [[وصی]] و داماد او است و این زن دخترش فاطمه {{س}} است و این دو کودک [[فرزندان فاطمه]]، حسن و حسین {{عم}}، هستند.		مسیحیان صبح روز بعد به سوی رسول خدا {{صل}} روانه شدند. آنها دیدند که رسول خدا {{صل}} و [[علی بن ابی‌طالب]]، [[فاطمه]]، حسن و حسین {{عم}} برای مباهله آمده‌اند. مسیحیان پرسیدند: اینان چه کسانی هستند؟ به آنها گفته شد: این [[مرد]] پسر عم و [[وصی]] و داماد او است و این زن دخترش فاطمه {{س}} است و این دو کودک [[فرزندان فاطمه]]، حسن و حسین {{عم}}، هستند.

	[[نصارا]] [[وحشت]] کردند و به رسول خدا {{صل}} عرضه داشتند: ما حاضریم تو را [[راضی]] کنیم، ما را از مباهله معاف بدار. رسول خدا {{صل}} با ایشان به شرط [[جزیه]] و شرایط [[ذمه]] [[مصالحه]] نمود و نصارا به دیار خود برگشتند<ref>ر.ک: القمی، تفسیر القمی، ج۱، ص۱۰۴؛ المیزان فی تفسیر القرآن، ج۳، ص۲۲۸ و ۲۲۹. البرهان فی تفسیر القرآن، ج۲، ص۴۳-۵۲؛ تفسیر نور الثقلین، ج۱، ص۴۳ – ۵۳؛ روض الجنان و روح الجنان فی تفسیر القرآن (تفسیر ابوالفتوح رازی)، ج۴، ص۳۶۰ - ۳۶۳.</ref>.		[[نصارا]] [[وحشت]] کردند و به رسول خدا {{صل}} عرضه داشتند: ما حاضریم تو را [[راضی]] کنیم، ما را از مباهله معاف بدار. رسول خدا {{صل}} با ایشان به شرط [[جزیه]] و شرایط [[ذمه]] [[مصالحه]] نمود و نصارا به دیار خود برگشتند<ref>ر.ک: القمی، تفسیر القمی، ج۱، ص۱۰۴؛ المیزان فی تفسیر القرآن، ج۳، ص۲۲۸ و ۲۲۹. البرهان فی تفسیر القرآن، ج۲، ص۴۳-۵۲؛ تفسیر نور الثقلین، ج۱، ص۴۳ ـ ۵۳؛ روض الجنان و روح الجنان فی تفسیر القرآن (تفسیر ابوالفتوح رازی)، ج۴، ص۳۶۰ - ۳۶۳.</ref>.

	در روایتی چنین آمده که اسقف مسیحیان به آنها گفت: ای گروه [[نصارا]] من صورت‌هایی را می‌نگرم که اگر [[خدا]] بخواهد به خاطر آنها کوهی را از جا بر می‌کند! پس هرگز با آنها [[مباهله]] نکنید که هلاک خواهید شد و تا [[روز قیامت]] روی [[زمین]] یک [[نصرانی]] هم باقی نخواهد ماند<ref>الآلوسی، روح المعانی فی تفسیر القرآن العظیم و السبع المثانی، ج۳، ص۳۰۱؛ البیضاوی تفسیر البیضاوی (انوارالتنزل و اسرارالتأویل)، ج۲، ص۴۷؛ الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۱۶۲؛ سبط بن الجوزی، تذکرة الخواص، ص۲۴؛ الشبلنجی، نور الابصار (بهامشه اسعاف الراغبین فی سیدة المصطفی)، ص۱۲۲-۱۲۳؛ الزمخشری، الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل، ج۱، ص۳۶۲؛ تفسر البغوی (معالم التنزیل)، ج۲، ص۴۸؛ البغدادی، تفسیر الخازن، ج۱، ص۲۵۴؛ الخطیب الشربینی، تفسیر القرآن الکریم (السراج المنیر)، ج۱، ص۲۲۲؛ المراغی، تفسیر المراغی، ج۱، ص۵۱۷؛ التفسیر الکبیر (مفاتیح الغیب)، ج۳، ص۲۴۷.</ref>.		در روایتی چنین آمده که اسقف مسیحیان به آنها گفت: ای گروه [[نصارا]] من صورت‌هایی را می‌نگرم که اگر [[خدا]] بخواهد به خاطر آنها کوهی را از جا بر می‌کند! پس هرگز با آنها [[مباهله]] نکنید که هلاک خواهید شد و تا [[روز قیامت]] روی [[زمین]] یک [[نصرانی]] هم باقی نخواهد ماند<ref>الآلوسی، روح المعانی فی تفسیر القرآن العظیم و السبع المثانی، ج۳، ص۳۰۱؛ البیضاوی تفسیر البیضاوی (انوارالتنزل و اسرارالتأویل)، ج۲، ص۴۷؛ الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۱۶۲؛ سبط بن الجوزی، تذکرة الخواص، ص۲۴؛ الشبلنجی، نور الابصار (بهامشه اسعاف الراغبین فی سیدة المصطفی)، ص۱۲۲-۱۲۳؛ الزمخشری، الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل، ج۱، ص۳۶۲؛ تفسر البغوی (معالم التنزیل)، ج۲، ص۴۸؛ البغدادی، تفسیر الخازن، ج۱، ص۲۵۴؛ الخطیب الشربینی، تفسیر القرآن الکریم (السراج المنیر)، ج۱، ص۲۲۲؛ المراغی، تفسیر المراغی، ج۱، ص۵۱۷؛ التفسیر الکبیر (مفاتیح الغیب)، ج۳، ص۲۴۷.</ref>.
خط ۴۲:		خط ۴۲:

	=== دلالت بر [[افضلیت اهل بیت]] و از جمله امام حسین{{ع}} بر سایر [[خلق]] ===		=== دلالت بر [[افضلیت اهل بیت]] و از جمله امام حسین{{ع}} بر سایر [[خلق]] ===
	#این قضیه دلالت دارد بر اینکه [[اهل بیت]] [[رسول خدا]]{{صل}} از جمله امام حسین{{ع}}، محبوب‌ترین افراد نزد آن حضرتند. چنانچخ [[بیضاوی]] از [[علمای اهل ~~سنت]]،~~ در [[تفسیر آیه]] آورده است: {{عربی\|أی یدع کل منا و منکم نفسه و أعزة أهله و ألصقهم بقلبه إلی المباهلة}}<ref>عبدالله بن عمر بیضاوی، انوارالتنزیل و اسرارالتأویل، ج۲، ص۲۰.</ref>. یعنی هر کدام از ما و از شما، خود و عزیزترین اهلش را برای [[مباهله]] بیاورد و آنان را به [[قلب]] خود بچسباند.		# این قضیه دلالت دارد بر اینکه [[اهل بیت]] [[رسول خدا]]{{صل}} از جمله امام حسین{{ع}}، محبوب‌ترین افراد نزد آن حضرتند. چنانچخ [[بیضاوی]] از علمای اهل سنت، در [[تفسیر آیه]] آورده است: {{عربی\|أی یدع کل منا و منکم نفسه و أعزة أهله و ألصقهم بقلبه إلی المباهلة}}<ref>عبدالله بن عمر بیضاوی، انوارالتنزیل و اسرارالتأویل، ج۲، ص۲۰.</ref>. یعنی هر کدام از ما و از شما، خود و عزیزترین اهلش را برای [[مباهله]] بیاورد و آنان را به [[قلب]] خود بچسباند.
	#~~این که~~ [[پیامبر]]{{صل}} این افراد را برای مباهله که موضع حساسی است و احتیاج به [[دعا]] دارد، با خود همراه کردند، خود دلالت بر [[افضلیت]] آنها بر دیگران دارد.<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱]]، ~~ص۲۶۹~~.</ref>.		# اینکه [[پیامبر]]{{صل}} این افراد را برای مباهله که موضع حساسی است و احتیاج به [[دعا]] دارد، با خود همراه کردند، خود دلالت بر [[افضلیت]] آنها بر دیگران دارد<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱]]، ص۲۶۵ ـ ۲۶۹.</ref>.

	=== دلالت بر [[امامت امام حسین]]{{ع}} ===		=== دلالت بر [[امامت امام حسین]]{{ع}} ===
	پس از [[اثبات]] افضلیت اهل بیت{{ع}} از آیه، امامت امام حسین{{ع}} نیز به روشنی قابل اثبات است؛ چراکه به [[حکم عقل]]، [[امامت]] باید به دست [[افضل]] بوده و [[تقدیم مفضول]] بر [[فاضح]] [[قبیح]] است.<ref>مکاتبه اختصاصی دانشنامه امامت و ولایت با محمد هادی فرقانی</ref>		پس از [[اثبات]] افضلیت اهل بیت{{ع}} از آیه، امامت امام حسین{{ع}} نیز به روشنی قابل اثبات است؛ چراکه به [[حکم عقل]]، [[امامت]] باید به دست [[افضل]] بوده و تقدیم مفضول بر [[فاضح]] [[قبیح]] است<ref>مکاتبه اختصاصی دانشنامه امامت و ولایت با محمد هادی فرقانی</ref>.

	=== دلالت بر فرزند صلبی بودن امام حسین برای پیامبر{{صل}} ===		=== دلالت بر فرزند صلبی بودن امام حسین برای پیامبر{{صل}} ===
	براساس روایات و نظرات [[مفسران]] واژۀ {{متن قرآن\|أَبْنَاءَنا}} در آیه به معنای پسران بوده و مصداق آن [[امام حسن]] و امام حسین ({{ع}}) است و به دلالت این آیه، فرزند دختری هر کس فرزند اوست و لذا پسران [[حضرت زهرا]]{{س}} [[پسران رسول خدا]]{{صل}} به شمار می‌‎‎آیند<ref>ر.ک: [[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[ولایت و امامت در قرآن (کتاب)\|ولایت و امامت در قرآن]]، ص۸۴ ـ ۸۹.</ref>.		براساس روایات و نظرات [[مفسران]] واژۀ {{متن قرآن\|أَبْنَاءَنا}} در آیه به معنای پسران بوده و مصداق آن [[امام حسن]] و امام حسین ({{ع}}) است و به دلالت این آیه، فرزند دختری هر کس فرزند اوست و لذا پسران [[حضرت زهرا]]{{س}} پسران رسول خدا{{صل}} به شمار می‌‎‎آیند<ref>ر.ک: [[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[ولایت و امامت در قرآن (کتاب)\|ولایت و امامت در قرآن]]، ص۸۴ ـ ۸۹.</ref>.

	مهمترین [[شاهد]] بر این مدعا، [[اقدام عملی]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} پس از [[امر الهی]] بر مباهله، در همراه نمودن [[اهل]] بیتشان ثابت نمود که آن [[حضرت امام حسن]] و [[امام حسین]]{{عم}} را از مصادیق {{متن قرآن\|ابناءنا}} دانسته و [[فرزندان]] دختری خود را در [[حکم]] فرزندان خود دانسته‌اند.		مهمترین [[شاهد]] بر این مدعا، [[اقدام عملی]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} پس از [[امر الهی]] بر مباهله، در همراه نمودن [[اهل]] بیتشان ثابت نمود که آن [[حضرت امام حسن]] و [[امام حسین]]{{عم}} را از مصادیق {{متن قرآن\|ابناءنا}} دانسته و [[فرزندان]] دختری خود را در [[حکم]] فرزندان خود دانسته‌اند.