آیه مباهله در کلام اسلامی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

فرقانی: /* دلالت بر حقانیت دین اسلام */

2025-12-23T07:22:19Z

دلالت بر حقانیت دین اسلام

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۵۲
خط ۵۶:		خط ۵۶:
	== دلالت [[آیۀ مباهله]] ==		== دلالت [[آیۀ مباهله]] ==
	=== دلالت بر حقانیت دین اسلام ===		=== دلالت بر حقانیت دین اسلام ===
	[[جریان مباهله]] و عقب نشینی [[مسیحیان نجران]] از [[مباهله]] با [[رسول خدا]]{{صل}} و [[اهل بیت]] آن حضرت{{عم}}، خود دلیل روشنی بر [[اثبات]] [[حقانیت اسلام]] بر [[مسیحیت]] و بلکه سایر [[ادیان]] است.		[[جریان مباهله]] و عقب نشینی [[مسیحیان نجران]] از [[مباهله]] با [[رسول خدا]]{{صل}} و [[اهل بیت]] آن حضرت{{عم}}، خود دلیل روشنی بر [[اثبات]] [[حقانیت اسلام]] بر [[مسیحیت]] و بلکه سایر [[ادیان]] است. از این رو است که [[مفسران]] معتقدند از این [[آیه]] می‌توان حقانیت [[دین اسلام]] و [[نبوت]] [[پیامبر]] را استفاده نمود، زیرا طبق این آیه پیشنهاد مباهله از طرف پیامبر {{صل}} بوده است و این نشان می‌دهد که وی به راه و روش و [[عقاید]] خود [[یقین]] داشت و می‌دانست بر اثر دعای او، [[دشمن]] نابود خواهد گردید؛ زیرا کسی که در امرش [[شک]] داشته باشد، جرأت چنین کاری را پیدا نمی‌کند و عزیزان خود را برای مباهله و نفرین [[عالمان]] [[نصارا]] حاضر نمی‌نماید<ref>طبرسی، مجمع البیان، ج۲، ص۷۶۴.</ref>.

	=== دلالت بر [[برتری اهل بیت]]{{ع}} ===		=== دلالت بر [[برتری اهل بیت]]{{ع}} ===

فرقانی: /* دلالت بر اینکه حسنین {{عم}} فرزندان رسول خدا {{صل}} هستند */

2025-12-22T08:08:49Z

دلالت بر اینکه حسنین {{عم}} فرزندان رسول خدا {{صل}} هستند

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۳۸
خط ۱۰۰:		خط ۱۰۰:
	پس از [[اثبات]] [[افضلیت اهل بیت]]{{ع}}، [[عصمت]] و [[امامت]] آنان، بر دیگران و نیز اثبات حقانیت اسلام بر [[مسیحیت]]، در [[اختلاف]] میان حقانیت مذهب تشیع بر [[اهل سنت]]، اثبات حقانیت [[تشیع]] واضح‌تر از آن است که نیاز به [[استدلال]] داشته باشد.		پس از [[اثبات]] [[افضلیت اهل بیت]]{{ع}}، [[عصمت]] و [[امامت]] آنان، بر دیگران و نیز اثبات حقانیت اسلام بر [[مسیحیت]]، در [[اختلاف]] میان حقانیت مذهب تشیع بر [[اهل سنت]]، اثبات حقانیت [[تشیع]] واضح‌تر از آن است که نیاز به [[استدلال]] داشته باشد.

	=== دلالت بر اینکه حسنین {{عم}} فرزندان رسول خدا {{صل}} هستند ===		=== دلالت بر اینکه حسنین {{عم}} فرزندان صلبی رسول خدا {{صل}} هستند ===
	براساس [[روایات]] و نظرات [[مفسران]] واژۀ {{متن قرآن\|أَبْنَاءَنا}} در آیه به معنای پسران بوده و مصداق آن [[امام حسن]] و [[امام حسین]] ({{ع}}) است و به دلالت این آیه، فرزند دختری هر کس فرزند اوست و لذا پسران [[حضرت زهرا]]{{س}} پسران رسول خدا{{صل}} به شمار می‌‎‎آیند<ref>ر.ک: [[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[ولایت و امامت در قرآن (کتاب)\|ولایت و امامت در قرآن]]، ص۸۴ ـ ۸۹.</ref>.		براساس [[روایات]] و نظرات [[مفسران]] واژۀ {{متن قرآن\|أَبْنَاءَنا}} در آیه به معنای پسران بوده و مصداق آن [[امام حسن]] و [[امام حسین]] ({{ع}}) است و به دلالت این آیه، فرزند دختری هر کس فرزند اوست و لذا پسران [[حضرت زهرا]]{{س}} پسران رسول خدا{{صل}} به شمار می‌‎‎آیند<ref>ر.ک: [[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[ولایت و امامت در قرآن (کتاب)\|ولایت و امامت در قرآن]]، ص۸۴ ـ ۸۹.</ref>.

Bahmani: /* منابع */

2025-12-20T06:01:51Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۳۱
خط ۱۸۰:		خط ۱۸۰:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
			# [[پرونده:42439.jpg\|22px]] [[زینب ابراهیمی\|ابراهیمی، زینب]]، [[مباهله (مقاله)\|مباهله]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲''']]
			# [[پرونده:Jawahir-kalam-3.jpg\|22px]] [[سید علی حسینی میلانی\|حسینی میلانی، سید علی]]، [[جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۳ (کتاب)\|'''جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۳''']]
			# [[پرونده:1368130.jpg\|22px]] [[علی ربانی گلپایگانی\|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[براهین و نصوص امامت (کتاب)\|'''براهین و نصوص امامت''']]
	# [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق (ع)، '''فرهنگ شیعه''']]		# [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق (ع)، '''فرهنگ شیعه''']]
	# [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']]		# [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']]
	# [[پرونده:136871.jpg\|22px]] [[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[ولایت و امامت در قرآن (کتاب)\|'''ولایت و امامت در قرآن''']]		# [[پرونده:136871.jpg\|22px]] [[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[ولایت و امامت در قرآن (کتاب)\|'''ولایت و امامت در قرآن''']]
	# [[پرونده:1368130.jpg\|22px]] [[علی ربانی گلپایگانی\|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[براهین و نصوص امامت (کتاب)\|'''براهین و نصوص امامت''']]
	# [[پرونده:42439.jpg\|22px]] [[زینب ابراهیمی\|ابراهیمی، زینب]]، [[مباهله (مقاله)\|مباهله]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲''']]
	# [[پرونده:Jawahir-kalam-3.jpg\|22px]] [[سید علی حسینی میلانی\|حسینی میلانی، سید علی]]، [[جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۳ (کتاب)\|'''جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۳''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani در ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۰۲

2025-12-18T07:02:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۲
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{در دست ویرایش ۲\|ماه=[[آبان]]\|روز=[[27]]\|سال=[[1403]]\|کاربر=Bahmani}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = آیه مباهله		\| موضوع مرتبط = آیه مباهله

Bahmani: /* شیخ طوسی */

2025-12-18T07:02:42Z

شیخ طوسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۲
خط ۱۴۲:		خط ۱۴۲:
	وجه دلالت آیه چنین است: وقتی ثابت شد که [[پیامبر]]{{صل}} برای [[مباهله]] [[امیرالمؤمنین]]، [[فاطمه]]، حسن و حسین{{عم}} را فرا خواند و ثابت شد که محدّثان و [[مفسّران]] بر آن اتفاق دارند، و از سویی دیگر معلوم شد که بر پیامبر{{صل}} جایز نیست به جهت قرار گرفتن در [[مقام]] [[احتجاج]] و مباهله، غیر از کسانی که در نهایت فضیلتند و جایگاه والایی دارند، افراد دیگری را [[دعوت]] کند. و ما می‌دانیم که جایز نیست در فقره {{متن قرآن\|وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ}} مراد از مدعو پیامبر{{صل}} باشد؛ زیرا ایشان دعوت کننده است و جایز نیست که [[انسان]] خود را دعوت کند، بلکه صحیح آن است که دیگری را دعوت کند. چنان‌که صحیح نیست کسی خودش را [[امر به معروف و نهی از منکر]] نماید. این عبارت از آیه که {{متن قرآن\|وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ}} نیز ناگزیر به کسی غیر از [[رسول خدا]]{{صل}} اشاره دارد. از همین رو ثابت می‌شود که منظور این آیه امیرالمؤمنین{{ع}} است؛ زیرا احدی ادعا نکرده که غیر از امیرالمؤمنین و [[همسر]] و فرزندانش، فرد دیگری در مباهله شرکت داشته است<ref>{{عربی\|أَحَدُ مَا يُسْتَدَلُّ بِهِ عَلَى فَضْلِهِ{{ع}} قَوْلُهُ تَعَالَى: {{متن قرآن\|قُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَكُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ...}} إِلَى آخِرِ الْآيَةِ.		وجه دلالت آیه چنین است: وقتی ثابت شد که [[پیامبر]]{{صل}} برای [[مباهله]] [[امیرالمؤمنین]]، [[فاطمه]]، حسن و حسین{{عم}} را فرا خواند و ثابت شد که محدّثان و [[مفسّران]] بر آن اتفاق دارند، و از سویی دیگر معلوم شد که بر پیامبر{{صل}} جایز نیست به جهت قرار گرفتن در [[مقام]] [[احتجاج]] و مباهله، غیر از کسانی که در نهایت فضیلتند و جایگاه والایی دارند، افراد دیگری را [[دعوت]] کند. و ما می‌دانیم که جایز نیست در فقره {{متن قرآن\|وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ}} مراد از مدعو پیامبر{{صل}} باشد؛ زیرا ایشان دعوت کننده است و جایز نیست که [[انسان]] خود را دعوت کند، بلکه صحیح آن است که دیگری را دعوت کند. چنان‌که صحیح نیست کسی خودش را [[امر به معروف و نهی از منکر]] نماید. این عبارت از آیه که {{متن قرآن\|وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ}} نیز ناگزیر به کسی غیر از [[رسول خدا]]{{صل}} اشاره دارد. از همین رو ثابت می‌شود که منظور این آیه امیرالمؤمنین{{ع}} است؛ زیرا احدی ادعا نکرده که غیر از امیرالمؤمنین و [[همسر]] و فرزندانش، فرد دیگری در مباهله شرکت داشته است<ref>{{عربی\|أَحَدُ مَا يُسْتَدَلُّ بِهِ عَلَى فَضْلِهِ{{ع}} قَوْلُهُ تَعَالَى: {{متن قرآن\|قُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَكُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ...}} إِلَى آخِرِ الْآيَةِ.
	وَ وَجْهُ الدَّلَالَةِ فِيهَا: أَنَّهُ قَدْ ثَبَتَ أَنَّ النَّبِيَّ{{صل}} دَعَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ وَ فَاطِمَةَ وَ الْحَسَنَ وَ الْحُسَيْنَ{{عم}} إِلَى الْمُبَاهَلَةِ، وَ أَجْمَعَ أَهْلُ النَّقْلِ وَ التَّفْسِيرِ عَلَى ذلِكَ، وَ لَا يَجُوزُ أَنْ يَدْعُوَ إِلَى ذلِكَ الْمَقَامِ، لِيَكُونَ حُجَّةً إِلَّا مَنْ هُوَ فِي غَايَةِ الْفَضْلِ وَ عُلُوِّ الْمَنْزِلَةِ، وَ نَحْنُ نَعْلَمُ أَنَّ قَوْلَهُ: {{متن قرآن\|وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ}}، لَا يَجُوزُ أَنْ يُعْنَى بِالْمَدْعُوِّ فِيهِ النَّبِيُّ{{صل}}، لِأَنَّهُ هُوَ الدَّاعِي، وَ لَا يَجُوزُ أَنْ يَدْعُوَ الْإِنْسَانُ نَفْسَهُ، وَ إِنَّمَا يَصِحُّ أَنْ يَدْعُوَ غَيْرَهُ، كَمَا لَا يَجُوزُ أَنْ يَأْمُرَ نَفْسَهُ وَ يَنْهَاهَا.		وَ وَجْهُ الدَّلَالَةِ فِيهَا: أَنَّهُ قَدْ ثَبَتَ أَنَّ النَّبِيَّ{{صل}} دَعَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ وَ فَاطِمَةَ وَ الْحَسَنَ وَ الْحُسَيْنَ{{عم}} إِلَى الْمُبَاهَلَةِ، وَ أَجْمَعَ أَهْلُ النَّقْلِ وَ التَّفْسِيرِ عَلَى ذلِكَ، وَ لَا يَجُوزُ أَنْ يَدْعُوَ إِلَى ذلِكَ الْمَقَامِ، لِيَكُونَ حُجَّةً إِلَّا مَنْ هُوَ فِي غَايَةِ الْفَضْلِ وَ عُلُوِّ الْمَنْزِلَةِ، وَ نَحْنُ نَعْلَمُ أَنَّ قَوْلَهُ: {{متن قرآن\|وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ}}، لَا يَجُوزُ أَنْ يُعْنَى بِالْمَدْعُوِّ فِيهِ النَّبِيُّ{{صل}}، لِأَنَّهُ هُوَ الدَّاعِي، وَ لَا يَجُوزُ أَنْ يَدْعُوَ الْإِنْسَانُ نَفْسَهُ، وَ إِنَّمَا يَصِحُّ أَنْ يَدْعُوَ غَيْرَهُ، كَمَا لَا يَجُوزُ أَنْ يَأْمُرَ نَفْسَهُ وَ يَنْهَاهَا.
	وَ إِذَا كَانَ قَوْلُهُ تَعَالَى: {{متن قرآن\|وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ}}، لَا بُدَّ أَنْ يَكُونَ إِشَارَةً إِلَى غَيْرِ الرَّسُولِ، وَجَبَ أَنْ يَكُونَ إِشَارَةً إِلَى أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}}، لِأَنَّهُ لَا أَحَدَ يَدَّعِي دُخُولَ غَيْرِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ غَيْرِ زَوْجَتِهِ وَ وَلَدَيْهِ{{عم}} فِي الْمُبَاهَلَةِ}}؛ تلخیص ~~[[الشافی]]،~~ ج۳، ص۶-۷.</ref>.		وَ إِذَا كَانَ قَوْلُهُ تَعَالَى: {{متن قرآن\|وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ}}، لَا بُدَّ أَنْ يَكُونَ إِشَارَةً إِلَى غَيْرِ الرَّسُولِ، وَجَبَ أَنْ يَكُونَ إِشَارَةً إِلَى أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}}، لِأَنَّهُ لَا أَحَدَ يَدَّعِي دُخُولَ غَيْرِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ غَيْرِ زَوْجَتِهِ وَ وَلَدَيْهِ{{عم}} فِي الْمُبَاهَلَةِ}}؛ تلخیص الشافی، ج۳، ص۶-۷.</ref>.

	ایشان در [[تفسیر]] [[آیه مباهله]] نیز می‌نویسد: [[اصحاب]] ما به این [[آیه]] بر [[افضلیت امیرالمؤمنین]]{{ع}} بر [[صحابه]] [[استدلال]] می‌کنند. کیفیت استدلال بر دو وجه است:		ایشان در [[تفسیر]] [[آیه مباهله]] نیز می‌نویسد: [[اصحاب]] ما به این [[آیه]] بر [[افضلیت امیرالمؤمنین]]{{ع}} بر [[صحابه]] [[استدلال]] می‌کنند. کیفیت استدلال بر دو وجه است:
خط ۱۴۸:		خط ۱۴۸:
	# دوم اینکه [[پیامبر اکرم]]{{صل}} براساس فراز {{متن قرآن\|وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ...}}، [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} را مَثَل نفس خود قرار داده است<ref>{{عربی\|وَ اسْتَدَلَّ أَصْحَابُنَا بِهذِهِ الْآيَةِ عَلَى أَنَّ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} كَانَ أَفْضَلَ الصَّحَابَةِ مِنْ وَجْهَيْنِ:		# دوم اینکه [[پیامبر اکرم]]{{صل}} براساس فراز {{متن قرآن\|وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ...}}، [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} را مَثَل نفس خود قرار داده است<ref>{{عربی\|وَ اسْتَدَلَّ أَصْحَابُنَا بِهذِهِ الْآيَةِ عَلَى أَنَّ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} كَانَ أَفْضَلَ الصَّحَابَةِ مِنْ وَجْهَيْنِ:
	أَحَدُهُمَا: أَنَّ مَوْضُوعَ الْمُبَاهَلَةِ لِيَتَمَيَّزَ الْمُحِقُّ مِنَ الْمُبْطِلِ، وَ ذلِكَ لَا يَصِحُّ أَنْ يُفْعَلَ إِلَّا بِمَنْ هُوَ مَأْمُونُ الْبَاطِنِ، مَقْطُوعٌ عَلَى صِحَّةِ عَقِيدَتِهِ، أَفْضَلُ النَّاسِ عِنْدَ اللهِ.		أَحَدُهُمَا: أَنَّ مَوْضُوعَ الْمُبَاهَلَةِ لِيَتَمَيَّزَ الْمُحِقُّ مِنَ الْمُبْطِلِ، وَ ذلِكَ لَا يَصِحُّ أَنْ يُفْعَلَ إِلَّا بِمَنْ هُوَ مَأْمُونُ الْبَاطِنِ، مَقْطُوعٌ عَلَى صِحَّةِ عَقِيدَتِهِ، أَفْضَلُ النَّاسِ عِنْدَ اللهِ.
	وَ الثَّانِي: أَنَّهُ{{صل}} جَعَلَهُ مِثْلَ نَفْسِهِ بِقَوْلِهِ: {{متن قرآن\|وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ...}}}}؛ التبیان فی [[تفسیر ~~القرآن]]،~~ ج۲، ص۴۸۵.</ref>.		وَ الثَّانِي: أَنَّهُ{{صل}} جَعَلَهُ مِثْلَ نَفْسِهِ بِقَوْلِهِ: {{متن قرآن\|وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ...}}}}؛ التبیان فی تفسیر القرآن، ج۲، ص۴۸۵.</ref>.

	=== علی بن عیسی إربلی ===		=== علی بن عیسی إربلی ===

Bahmani: /* شیخ مفید و شریف مرتضی */

2025-12-18T07:02:00Z

شیخ مفید و شریف مرتضی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۲
خط ۱۳۵:		خط ۱۳۵:
	و ما می‌دانیم که جایز نیست در عبارت {{متن قرآن\|وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ}} مراد از دعوت‌شده [[پیامبر اکرم]]{{صل}} باشد؛ زیرا ایشان دعوت‌کننده است و صحیح نیست که [[انسان]] خود را دعوت کند، بلکه صحیح آن است که دیگری را دعوت کند، چنان‌که این تعبیر صحیح نیست که انسان به خود [[امر و نهی]] کند، چنانچه اگر فراز {{متن قرآن\|وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ}} ناگزیر به کسی غیر از [[رسول خدا]]{{صل}} اشاره داشته باشد، ثابت می‌شود که اشاره آن به امیرالمؤمنین{{ع}} است؛ زیرا احدی ادعا نکرده که غیر از امیرالمؤمنین و [[همسر]] و فرزندانش{{عم}} فرد دیگری در مباهله شرکت داشته است<ref>{{عربی\|لَا شُبْهَةَ فِي دَلَالَةِ آيَةِ الْمُبَاهَلَةِ عَلَى فَضْلِ مَنْ دُعِيَ إِلَيْهَا وَ جَعْلِ حُضُورِهِ حُجَّةً عَلَى الْمُخَالِفِينَ، وَ اقْتِضَائِهَا تَقَدُّمَهُ عَلَى غَيْرِهِ، لِأَنَّ النَّبِيَّ{{صل}} لَا يَجُوزُ أَنْ يَدْعُوَ إِلَى ذلِكَ الْمَقَامِ، لِيَكُونَ حُجَّةً فِيهِ، إِلَّا مَنْ هُوَ فِي غَايَةِ الْفَضْلِ وَ عُلُوِّ الْمَنْزِلَةِ.		و ما می‌دانیم که جایز نیست در عبارت {{متن قرآن\|وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ}} مراد از دعوت‌شده [[پیامبر اکرم]]{{صل}} باشد؛ زیرا ایشان دعوت‌کننده است و صحیح نیست که [[انسان]] خود را دعوت کند، بلکه صحیح آن است که دیگری را دعوت کند، چنان‌که این تعبیر صحیح نیست که انسان به خود [[امر و نهی]] کند، چنانچه اگر فراز {{متن قرآن\|وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ}} ناگزیر به کسی غیر از [[رسول خدا]]{{صل}} اشاره داشته باشد، ثابت می‌شود که اشاره آن به امیرالمؤمنین{{ع}} است؛ زیرا احدی ادعا نکرده که غیر از امیرالمؤمنین و [[همسر]] و فرزندانش{{عم}} فرد دیگری در مباهله شرکت داشته است<ref>{{عربی\|لَا شُبْهَةَ فِي دَلَالَةِ آيَةِ الْمُبَاهَلَةِ عَلَى فَضْلِ مَنْ دُعِيَ إِلَيْهَا وَ جَعْلِ حُضُورِهِ حُجَّةً عَلَى الْمُخَالِفِينَ، وَ اقْتِضَائِهَا تَقَدُّمَهُ عَلَى غَيْرِهِ، لِأَنَّ النَّبِيَّ{{صل}} لَا يَجُوزُ أَنْ يَدْعُوَ إِلَى ذلِكَ الْمَقَامِ، لِيَكُونَ حُجَّةً فِيهِ، إِلَّا مَنْ هُوَ فِي غَايَةِ الْفَضْلِ وَ عُلُوِّ الْمَنْزِلَةِ.
	وَ قَدْ تَظَاهَرَتِ الرِّوَايَةُ بِحَدِيثِ الْمُبَاهَلَةِ، وَ أَنَّ النَّبِيَّ{{صل}} دَعَا إِلَيْهَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ وَ فَاطِمَةَ وَ الْحَسَنَ وَ الْحُسَيْنَ{{عم}}، وَ أَجْمَعَ أَهْلُ النَّقْلِ وَ أَهْلُ التَّفْسِيرِ عَلَى ذلِكَ...		وَ قَدْ تَظَاهَرَتِ الرِّوَايَةُ بِحَدِيثِ الْمُبَاهَلَةِ، وَ أَنَّ النَّبِيَّ{{صل}} دَعَا إِلَيْهَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ وَ فَاطِمَةَ وَ الْحَسَنَ وَ الْحُسَيْنَ{{عم}}، وَ أَجْمَعَ أَهْلُ النَّقْلِ وَ أَهْلُ التَّفْسِيرِ عَلَى ذلِكَ...
	وَ نَحْنُ نَعْلَمُ أَنَّ قَوْلَهُ {{متن قرآن\|وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ}}، لَا يَجُوزُ أَنْ يُعْنَى بِالْمَدْعُوِّ فِيهِ النَّبِيُّ{{صل}} لِأَنَّهُ هُوَ الدَّاعِي، وَ لَا يَجُوزُ أَنْ يَدْعُوَ الْإِنْسَانُ نَفْسَهُ، وَ إِنَّمَا يَصِحُّ أَنْ يَدْعُوَ غَيْرَهُ، كَمَا لَا يَجُوزُ أَنْ يَأْمُرَ نَفْسَهُ وَ يَنْهَاهَا، وَ إِذَا كَانَ قَوْلُهُ تَعَالَى: {{متن قرآن\|وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ}} لَا بُدَّ أَنْ يَكُونَ إِشَارَةً إِلَى غَيْرِ الرَّسُولِ{{~~صَل~~}}، وَجَبَ أَنْ يَكُونَ إِشَارَةً إِلَى أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}}، لِأَنَّهُ لَا أَحَدَ يَدَّعِي دُخُولَ غَيْرِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ غَيْرِ زَوْجَتِهِ وَ وَلَدَيْهِ{{عم}} فِي الْمُبَاهَلَةِ}}؛ الشافی فی الإمامة، ج۲، ص۲۵۴.</ref>.		وَ نَحْنُ نَعْلَمُ أَنَّ قَوْلَهُ {{متن قرآن\|وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ}}، لَا يَجُوزُ أَنْ يُعْنَى بِالْمَدْعُوِّ فِيهِ النَّبِيُّ{{صل}} لِأَنَّهُ هُوَ الدَّاعِي، وَ لَا يَجُوزُ أَنْ يَدْعُوَ الْإِنْسَانُ نَفْسَهُ، وَ إِنَّمَا يَصِحُّ أَنْ يَدْعُوَ غَيْرَهُ، كَمَا لَا يَجُوزُ أَنْ يَأْمُرَ نَفْسَهُ وَ يَنْهَاهَا، وَ إِذَا كَانَ قَوْلُهُ تَعَالَى: {{متن قرآن\|وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ}} لَا بُدَّ أَنْ يَكُونَ إِشَارَةً إِلَى غَيْرِ الرَّسُولِ{{صل}}، وَجَبَ أَنْ يَكُونَ إِشَارَةً إِلَى أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}}، لِأَنَّهُ لَا أَحَدَ يَدَّعِي دُخُولَ غَيْرِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ غَيْرِ زَوْجَتِهِ وَ وَلَدَيْهِ{{عم}} فِي الْمُبَاهَلَةِ}}؛ الشافی فی الإمامة، ج۲، ص۲۵۴.</ref>.

	=== [[شیخ طوسی]] ===		=== [[شیخ طوسی]] ===

Bahmani: /* منابع */

2025-12-18T07:00:09Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۰
خط ۱۸۷:		خط ۱۸۷:
	# [[پرونده:42439.jpg\|22px]] [[زینب ابراهیمی\|ابراهیمی، زینب]]، [[مباهله (مقاله)\|مباهله]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲''']]		# [[پرونده:42439.jpg\|22px]] [[زینب ابراهیمی\|ابراهیمی، زینب]]، [[مباهله (مقاله)\|مباهله]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲''']]
	# [[پرونده:Jawahir-kalam-3.jpg\|22px]] [[سید علی حسینی میلانی\|حسینی میلانی، سید علی]]، [[جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۳ (کتاب)\|'''جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۳''']]		# [[پرونده:Jawahir-kalam-3.jpg\|22px]] [[سید علی حسینی میلانی\|حسینی میلانی، سید علی]]، [[جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۳ (کتاب)\|'''جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۳''']]
	# [[پرونده:1379153.jpg\|22px]] [[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)\|'''ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* آیه مباهله و پیام‌های آن */

2025-12-18T06:58:44Z

آیه مباهله و پیام‌های آن

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۲۸
خط ۱۷۰:		خط ۱۷۰:
	== [[آیه مباهله]] و پیام‌های آن ==		== [[آیه مباهله]] و پیام‌های آن ==
	آیۀ مباهله دو نوع پیام دارد:		آیۀ مباهله دو نوع پیام دارد:
	# پیام عام: این آیه یکی از دلایل قرآنی برای رد نظریۀ [[کثرت‌گرایی دینی]] ([[پلورالیسم]]) است. همچنین بر [[انحراف]] [[مسیحیت]] دلالت دارد. [[مسلمانان]] می‌توانند با استفاده از این آیه [[استدلال]] کنند که تنها [[شریعت]] [[حق]] از [[زمان]] [[بعثت]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} [[دین اسلام]] است<ref>ر.ک: [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص۵۰ ـ۵۱.</ref>.		# '''پیام عام:''' این آیه یکی از دلایل قرآنی برای رد نظریۀ [[کثرت‌گرایی دینی]] ([[پلورالیسم]]) است. همچنین بر [[انحراف]] [[مسیحیت]] دلالت دارد. [[مسلمانان]] می‌توانند با استفاده از این آیه [[استدلال]] کنند که تنها [[شریعت]] [[حق]] از [[زمان]] [[بعثت]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} [[دین اسلام]] است<ref>ر.ک: [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص۵۰ ـ۵۱.</ref>.
	# پیام خاص: آیۀ مباهله از آیاتی است که به صراحت‌ از [[برتری]] [[اهل بیت پیامبر]]{{صل}} بر دیگر [[مردم]]، حکایت می‌کند. الفاظی که در [[آیه]] به کار رفته‌اند، نزدیکی بسیار فراوان [[اهل بیت]]{{ع}} و به ویژه [[امام علی]]{{ع}} را به [[پیامبر]]{{صل}} نشان می‌دهند. در کلمۀ «انفسنا» با آنکه تعبیر جان‌های ما جمع است، ولی وقتی [[رسول خدا]]{{صل}}، علی{{ع}} را همراه خود آورد او به منزلۀ [[جان]] [[محمّد]]{{صل}} محسوب شده است و جایگاه والای او را نزد [[خدا]] و پیامبر و برتری او را بر صحابۀ دیگر نشان می‌دهد. در ادبیات شعری با عنوان جان پیامبر و نفس او و به یکی بودن این دو جان عزیز اشارات فراوان شده است<ref>ر.ک: [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۳۶.</ref>. این یگانگی از دلایلی است که بر خلافت بلافصل امام علی{{ع}} [[گواهی]] می‌دهد؛ زیرا بدیهی است پس از پیامبر{{صل}}، کسی که همچون خود اوست و جانش با جان او یکی است از دیگران برای جانشینی‌اش سزاوارتر است<ref>ر.ک: [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص۵۰ ـ۵۱.</ref>.		# '''پیام خاص:''' آیۀ مباهله از آیاتی است که به صراحت‌ از [[برتری]] [[اهل بیت پیامبر]]{{صل}} بر دیگر [[مردم]]، حکایت می‌کند. الفاظی که در [[آیه]] به کار رفته‌اند، نزدیکی بسیار فراوان [[اهل بیت]]{{ع}} و به ویژه [[امام علی]]{{ع}} را به [[پیامبر]]{{صل}} نشان می‌دهند. در کلمۀ «انفسنا» با آنکه تعبیر جان‌های ما جمع است، ولی وقتی [[رسول خدا]]{{صل}}، علی{{ع}} را همراه خود آورد او به منزلۀ [[جان]] [[محمّد]]{{صل}} محسوب شده است و جایگاه والای او را نزد [[خدا]] و پیامبر و برتری او را بر صحابۀ دیگر نشان می‌دهد. در ادبیات شعری با عنوان جان پیامبر و نفس او و به یکی بودن این دو جان عزیز اشارات فراوان شده است<ref>ر.ک: [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۳۶.</ref>. این یگانگی از دلایلی است که بر خلافت بلافصل امام علی{{ع}} [[گواهی]] می‌دهد؛ زیرا بدیهی است پس از پیامبر{{صل}}، کسی که همچون خود اوست و جانش با جان او یکی است از دیگران برای جانشینی‌اش سزاوارتر است<ref>ر.ک: [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص۵۰ ـ۵۱.</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Bahmani: /* کیفیت استدلال به آیه بر امامت امام علی{{ع}} */

2025-12-18T06:58:16Z

کیفیت استدلال به آیه بر امامت امام علی{{ع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۲۸
خط ۸۸:		خط ۸۸:

	==== کیفیت استدلال به آیه بر امامت امام علی{{ع}} ====		==== کیفیت استدلال به آیه بر امامت امام علی{{ع}} ====
	# این [[آیه]] [[نصّ]] در [[امامت]] [[حضرت امیرالمؤمنین]]{{ع}} است؛ زیرا به روشنی بر [[مساوات]] میان [[پیامبر اکرم]]{{صل}} و [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} دلالت دارد و چون [[رسول خدا]]{{صل}} [[اولی به تصرف]] است، پس مساویِ او، یعنی حضرت امیرالمؤمنین{{ع}} نیز اولی به تصرف خواهد بود. مساوی بودن [[پیامبر]]{{صل}} با امیرالمؤمنین{{ع}} نیز از آنجا استفاده می‌شود که [[خداوند]] امیرالمؤمنین را نفس پیامبر معرفی کرده است. نفس شیء به معنای خود شیء است، اما از آنجا که خداوند به پیامبر دستور می‌دهد که نفس خود را برای [[مباهله]] [[دعوت]] کن، روشن می‌شود که مراد از نفس پیامبر شخصی غیر از خود آن حضرت است؛ زیرا دعوت کننده کسی است که باید دیگری را دعوت کند، اما دعوت شخص از خویشتن بی‌معناست و با چنین چیزی شخص را دعوت کننده نمی‌نامند، از همین رو نفس در این آیه در معنای [[حقیقی]] به کار نرفته است و معنای مجازی آن مراد است. در معنای مجازی نیز أقرب المجازات در نظر گرفته می‌شود و أقرب المجازات به [[حقیقت]]، مساوات است. پس باید گفت به [[نص]] آیه مباهله، امیرالمؤمنین{{ع}} در جمیع [[کمالات]] - البته به جز [[نبوت]] - با رسول خدا{{صل}} مساوی است و از آنجا که رسول خدا اولی به تصرف هستند، این [[مقام]] برای امیرالمؤمنین نیز ثابت خواهد شد. همچنین است کمالات دیگر رسول خدا{{صل}}، مانند [[عصمت]]، [[افضلیت]] و... که این کمالات نیز برای امیرالمؤمنین{{ع}} ثابت خواهد شد<ref>[[سید علی حسینی میلانی\|حسینی میلانی، سید علی]]، [[جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۳ (کتاب)\|جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۳]]، ص ۳۲۶.</ref>.		این [[آیه]] [[نصّ]] در [[امامت]] [[حضرت امیرالمؤمنین]]{{ع}} است؛ زیرا به روشنی بر [[مساوات]] میان [[پیامبر اکرم]]{{صل}} و [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} دلالت دارد و چون [[رسول خدا]]{{صل}} [[اولی به تصرف]] است، پس مساویِ او، یعنی حضرت امیرالمؤمنین{{ع}} نیز اولی به تصرف خواهد بود. مساوی بودن [[پیامبر]]{{صل}} با امیرالمؤمنین{{ع}} نیز از آنجا استفاده می‌شود که [[خداوند]] امیرالمؤمنین را نفس پیامبر معرفی کرده است. نفس شیء به معنای خود شیء است، اما از آنجا که خداوند به پیامبر دستور می‌دهد که نفس خود را برای [[مباهله]] [[دعوت]] کن، روشن می‌شود که مراد از نفس پیامبر شخصی غیر از خود آن حضرت است؛ زیرا دعوت کننده کسی است که باید دیگری را دعوت کند، اما دعوت شخص از خویشتن بی‌معناست و با چنین چیزی شخص را دعوت کننده نمی‌نامند، از همین رو نفس در این آیه در معنای [[حقیقی]] به کار نرفته است و معنای مجازی آن مراد است. در معنای مجازی نیز أقرب المجازات در نظر گرفته می‌شود و أقرب المجازات به [[حقیقت]]، مساوات است. پس باید گفت به [[نص]] آیه مباهله، امیرالمؤمنین{{ع}} در جمیع [[کمالات]] - البته به جز [[نبوت]] - با رسول خدا{{صل}} مساوی است و از آنجا که رسول خدا اولی به تصرف هستند، این [[مقام]] برای امیرالمؤمنین نیز ثابت خواهد شد. همچنین است کمالات دیگر رسول خدا{{صل}}، مانند [[عصمت]]، [[افضلیت]] و... که این کمالات نیز برای امیرالمؤمنین{{ع}} ثابت خواهد شد<ref>[[سید علی حسینی میلانی\|حسینی میلانی، سید علی]]، [[جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۳ (کتاب)\|جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۳]]، ص ۳۲۶.</ref>.

	=== دلالت بر عصمت اهل بیت {{عم}} ===		=== دلالت بر عصمت اهل بیت {{عم}} ===

Bahmani: /* دلالت بر امامت علی{{ع}} */

2025-12-18T06:58:01Z

دلالت بر امامت علی{{ع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۲۸
خط ۸۴:		خط ۸۴:
	=== دلالت بر [[امامت علی]]{{ع}} ===		=== دلالت بر [[امامت علی]]{{ع}} ===
	براساس آیۀ مباهله [[امامت امیرالمؤمنین]]{{ع}} هم قابل [[اثبات]] است به دو دلیل:		براساس آیۀ مباهله [[امامت امیرالمؤمنین]]{{ع}} هم قابل [[اثبات]] است به دو دلیل:
	# عموم مماثلت (یگانگی): بنابر دلالت [[آیه]]، علی{{ع}} [[نَفْس]] پیامبر{{صل}} است و بنابر مقتضای آیه، مماثلت در همۀ [[فضایل]] و [[اتحاد]] در [[حقیقت]] است، مگر آنجایی که دلیل خاصّی باشد همانند [[نبوّت]] و چون پیامبر{{صل}}، ولی [[امّت]] و [[حاکم]] [[جامعۀ اسلامی]] بودند بنابراین علی{{ع}} نیز ولی امّت و حاکم جامۀ [[اسلامی]] است. [[خدای متعال]] او را نفس [[حضرت محمّد]]{{صل}} دانسته است و منظور [[تساوی]] و برابر بودن است و شخص برابر با کامل‌‎ترین انسان‎ها و اولی‎ترین آنها به تصرّف در واقع کامل‎ترین و اولی‎ترین به تصرّف است. پس او نیز مانند [[رسول خدا]]، کامل‎ترین [[ولایت]] در تصرّف را دارد<ref>نهج الحق و کشف الصدق، ص۱۷۷.</ref>.		# '''عموم مماثلت (یگانگی):''' بنابر دلالت [[آیه]]، علی{{ع}} [[نَفْس]] پیامبر{{صل}} است و بنابر مقتضای آیه، مماثلت در همۀ [[فضایل]] و [[اتحاد]] در [[حقیقت]] است، مگر آنجایی که دلیل خاصّی باشد همانند [[نبوّت]] و چون پیامبر{{صل}}، ولی [[امّت]] و [[حاکم]] [[جامعۀ اسلامی]] بودند بنابراین علی{{ع}} نیز ولی امّت و حاکم جامۀ [[اسلامی]] است. [[خدای متعال]] او را نفس [[حضرت محمّد]]{{صل}} دانسته است و منظور [[تساوی]] و برابر بودن است و شخص برابر با کامل‌‎ترین انسان‎ها و اولی‎ترین آنها به تصرّف در واقع کامل‎ترین و اولی‎ترین به تصرّف است. پس او نیز مانند [[رسول خدا]]، کامل‎ترین [[ولایت]] در تصرّف را دارد<ref>نهج الحق و کشف الصدق، ص۱۷۷.</ref>.
	# [[افضلیت]]: بنا بر دلالت آیه علی{{ع}} از همۀ [[صحابه]] [[افضل]] است و به [[حکم عقل]]، [[امامت]] باید به دست افضل باشد بنابراین امامت باید به دست [[حضرت علی]]{{ع}} باشد<ref>دلائل الصدق، ج۲، ص۸۶.</ref>.<ref>ر.ک: [[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[ولایت و امامت در قرآن (کتاب)\|ولایت و امامت در قرآن]]، ص۹۴ـ ۹۵.</ref>		# '''[[افضلیت]]:''' بنا بر دلالت آیه علی{{ع}} از همۀ [[صحابه]] [[افضل]] است و به [[حکم عقل]]، [[امامت]] باید به دست افضل باشد بنابراین امامت باید به دست [[حضرت علی]]{{ع}} باشد<ref>دلائل الصدق، ج۲، ص۸۶.</ref>.<ref>ر.ک: [[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[ولایت و امامت در قرآن (کتاب)\|ولایت و امامت در قرآن]]، ص۹۴ـ ۹۵.</ref>

	==== کیفیت استدلال به آیه بر امامت امام علی{{ع}} ====		==== کیفیت استدلال به آیه بر امامت امام علی{{ع}} ====

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۳۱
خط ۱۸۰:		خط ۱۸۰:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
			# [[پرونده:42439.jpg\|22px]] [[زینب ابراهیمی\|ابراهیمی، زینب]]، [[مباهله (مقاله)\|مباهله]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲''']]
			# [[پرونده:Jawahir-kalam-3.jpg\|22px]] [[سید علی حسینی میلانی\|حسینی میلانی، سید علی]]، [[جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۳ (کتاب)\|'''جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۳''']]
			# [[پرونده:1368130.jpg\|22px]] [[علی ربانی گلپایگانی\|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[براهین و نصوص امامت (کتاب)\|'''براهین و نصوص امامت''']]
	# [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق (ع)، '''فرهنگ شیعه''']]		# [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق (ع)، '''فرهنگ شیعه''']]
	# [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']]		# [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']]
	# [[پرونده:136871.jpg\|22px]] [[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[ولایت و امامت در قرآن (کتاب)\|'''ولایت و امامت در قرآن''']]		# [[پرونده:136871.jpg\|22px]] [[مهدی مقامی\|مقامی، مهدی]]، [[ولایت و امامت در قرآن (کتاب)\|'''ولایت و امامت در قرآن''']]
	# [[پرونده:1368130.jpg\|22px]] [[علی ربانی گلپایگانی\|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[براهین و نصوص امامت (کتاب)\|'''براهین و نصوص امامت''']]
	# [[پرونده:42439.jpg\|22px]] [[زینب ابراهیمی\|ابراهیمی، زینب]]، [[مباهله (مقاله)\|مباهله]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲''']]
	# [[پرونده:Jawahir-kalam-3.jpg\|22px]] [[سید علی حسینی میلانی\|حسینی میلانی، سید علی]]، [[جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۳ (کتاب)\|'''جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۳''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}