آیه مشیت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T10:02:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۳۲
خط ۴:		خط ۴:
	این [[دستور الهی]] در [[آیات]] {{متن قرآن\|وَلَا تَقُولَنَّ لِشَيْءٍ إِنِّي فَاعِلٌ ذَلِكَ غَدًا إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ وَاذْكُرْ رَبَّكَ إِذَا نَسِيتَ وَقُلْ عَسَى أَنْ يَهْدِيَنِ رَبِّي لِأَقْرَبَ مِنْ هَذَا رَشَدًا}}<ref>«و هرگز در هیچ کار مگو: "من فردا انجام دهنده آن خواهم بود* مگر اینکه (بگویی اگر) خداوند بخواهد و چون فراموش کردی پروردگارت را یاد کن و بگو: امید است پروردگارم مرا به رهیافتی نزدیک‌تر از این رهنمایی کند» سوره کهف، آیه ۲۳-۲۴.</ref> ذکر شده است. {{متن قرآن\|أَنْ}} در {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} حرف شرط و به معنای "اگر" و فعل {{متن قرآن\|شَاءَ}} معنای خواستن و مقدر کردن است. با [[نوشتن]] و گفتن {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} به این صورت می‌گوییم (اگر [[خداوند]] مقدر فرمود؛ به خواست [[خدا]]) که در این [[آیه]] معنا مشخص است: {{متن قرآن\|وَمَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا}}<ref>«و جز آنچه خواست خداوند است، مخواهید که خداوند دانایی فرزانه است» سوره انسان، آیه ۳۰.</ref>.		این [[دستور الهی]] در [[آیات]] {{متن قرآن\|وَلَا تَقُولَنَّ لِشَيْءٍ إِنِّي فَاعِلٌ ذَلِكَ غَدًا إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ وَاذْكُرْ رَبَّكَ إِذَا نَسِيتَ وَقُلْ عَسَى أَنْ يَهْدِيَنِ رَبِّي لِأَقْرَبَ مِنْ هَذَا رَشَدًا}}<ref>«و هرگز در هیچ کار مگو: "من فردا انجام دهنده آن خواهم بود* مگر اینکه (بگویی اگر) خداوند بخواهد و چون فراموش کردی پروردگارت را یاد کن و بگو: امید است پروردگارم مرا به رهیافتی نزدیک‌تر از این رهنمایی کند» سوره کهف، آیه ۲۳-۲۴.</ref> ذکر شده است. {{متن قرآن\|أَنْ}} در {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} حرف شرط و به معنای "اگر" و فعل {{متن قرآن\|شَاءَ}} معنای خواستن و مقدر کردن است. با [[نوشتن]] و گفتن {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} به این صورت می‌گوییم (اگر [[خداوند]] مقدر فرمود؛ به خواست [[خدا]]) که در این [[آیه]] معنا مشخص است: {{متن قرآن\|وَمَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا}}<ref>«و جز آنچه خواست خداوند است، مخواهید که خداوند دانایی فرزانه است» سوره انسان، آیه ۳۰.</ref>.

	این آیات یک [[دستور]] کلی به [[پیامبر]]{{صل}} می‌دهد: {{متن قرآن\|وَلَا تَقُولَنَّ لِشَيْءٍ إِنِّي فَاعِلٌ ذَلِكَ غَدًا}}<ref>«و هرگز در هیچ کار مگو: من فردا انجام دهنده آن خواهم بود» سوره کهف، آیه ۲۳.</ref>، {{متن قرآن\|إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ}}<ref>«مگر اینکه (بگویی اگر) خداوند بخواهد» سوره کهف، آیه ۲۴.</ref>. یعنی در رابطه با [[اخبار]] [[آینده]] و [[تصمیم]] بر انجام [[کارها]]، حتماً جمله {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} را اضافه کن؛ زیرا اولاً تو هرگز در [[تصمیم‌گیری]] مستقل نیستی و اگر خدا نخواهد هیچ کس [[توانایی]] انجام هیچ کاری را ندارد. بنابراین برای این که [[ثابت]] کنی نیروی تو از نیروی لایزال اوست و قدرتت وابسته به [[قدرت]] اوست؛ جمله {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}}: "اگر خدا بخواهد" را حتماً به سخنت اضافه کن. ثانیاً دادن خبر [[قطعی]] به [[انسان]] با قدرت محدود و احتمال [[ظهور]] موانع مختلف، صحیح و منطقی نیست، مگر اینکه با جمله {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}}، همراه باشد. [[شأن نزول]] نقل شده در مورد [[آیات]] فوق، این بیان را [[تأیید]] می‌کند. [[قرآن کریم]] در تعقیب این جمله می‌گوید: {{متن قرآن\|وَاذْكُرْ رَبَّكَ إِذَا نَسِيتَ}} (اشاره به این که اگر به خاطر [[فراموشی]] جمله {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} را به سخنانی که از [[آینده]] خبر می‌دهی نیفزودی هر موقع به خاطر آوردی، فوراً جبران کن و بگو {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} که این کار گذشته را جبران خواهد کرد. {{متن قرآن\|إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ وَاذْكُرْ رَبَّكَ إِذَا نَسِيتَ وَقُلْ عَسَى أَنْ يَهْدِيَنِ رَبِّي لِأَقْرَبَ مِنْ هَذَا رَشَدًا}}<ref>«مگر اینکه (بگویی اگر) خداوند بخواهد و چون فراموش کردی پروردگارت را یاد کن و بگو: امید است پروردگارم مرا به رهیافتی نزدیک‌تر از این رهنمایی کند» سوره کهف، آیه ۲۴.</ref>.		این آیات یک [[دستور]] کلی به [[پیامبر]] {{صل}} می‌دهد: {{متن قرآن\|وَلَا تَقُولَنَّ لِشَيْءٍ إِنِّي فَاعِلٌ ذَلِكَ غَدًا}}<ref>«و هرگز در هیچ کار مگو: من فردا انجام دهنده آن خواهم بود» سوره کهف، آیه ۲۳.</ref>، {{متن قرآن\|إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ}}<ref>«مگر اینکه (بگویی اگر) خداوند بخواهد» سوره کهف، آیه ۲۴.</ref>. یعنی در رابطه با [[اخبار]] [[آینده]] و [[تصمیم]] بر انجام [[کارها]]، حتماً جمله {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} را اضافه کن؛ زیرا اولاً تو هرگز در [[تصمیم‌گیری]] مستقل نیستی و اگر خدا نخواهد هیچ کس [[توانایی]] انجام هیچ کاری را ندارد. بنابراین برای این که [[ثابت]] کنی نیروی تو از نیروی لایزال اوست و قدرتت وابسته به [[قدرت]] اوست؛ جمله {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}}: "اگر خدا بخواهد" را حتماً به سخنت اضافه کن. ثانیاً دادن خبر [[قطعی]] به [[انسان]] با قدرت محدود و احتمال [[ظهور]] موانع مختلف، صحیح و منطقی نیست، مگر اینکه با جمله {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}}، همراه باشد. [[شأن نزول]] نقل شده در مورد [[آیات]] فوق، این بیان را [[تأیید]] می‌کند. [[قرآن کریم]] در تعقیب این جمله می‌گوید: {{متن قرآن\|وَاذْكُرْ رَبَّكَ إِذَا نَسِيتَ}} (اشاره به این که اگر به خاطر [[فراموشی]] جمله {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} را به سخنانی که از [[آینده]] خبر می‌دهی نیفزودی هر موقع به خاطر آوردی، فوراً جبران کن و بگو {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} که این کار گذشته را جبران خواهد کرد. {{متن قرآن\|إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ وَاذْكُرْ رَبَّكَ إِذَا نَسِيتَ وَقُلْ عَسَى أَنْ يَهْدِيَنِ رَبِّي لِأَقْرَبَ مِنْ هَذَا رَشَدًا}}<ref>«مگر اینکه (بگویی اگر) خداوند بخواهد و چون فراموش کردی پروردگارت را یاد کن و بگو: امید است پروردگارم مرا به رهیافتی نزدیک‌تر از این رهنمایی کند» سوره کهف، آیه ۲۴.</ref>.

	جمله {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} هنگام بیان تصمیم‌های مربوط به آینده، نه تنها یک نوع [[ادب]] در پیشگاه [[خداوند]] است، بلکه بیان این [[حقیقت]] مهم است که ما چیزی از خود نداریم و هر چه هست از ناحیه اوست. تنها خداوند، مستقل بالذات است و ما همه به او متکی هستیم. این امر در حقیقت همان مفهوم "[[توحید افعالی]]" است که در عین وجود [[اختیار]] و [[آزادی]] [[اراده انسان]]، وجود هر چیز و هر کار را به [[مشیت]] [[خدا]] وابسته می‌کند. این تعبیر با افزایش دادن توجه ما به خدا در [[کارها]]، به ما نیرو می‌بخشد و به [[پاکی]] و [[صحت]] عمل [[دعوت]] می‌کند.		جمله {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} هنگام بیان تصمیم‌های مربوط به آینده، نه تنها یک نوع [[ادب]] در پیشگاه [[خداوند]] است، بلکه بیان این [[حقیقت]] مهم است که ما چیزی از خود نداریم و هر چه هست از ناحیه اوست. تنها خداوند، مستقل بالذات است و ما همه به او متکی هستیم. این امر در حقیقت همان مفهوم "[[توحید افعالی]]" است که در عین وجود [[اختیار]] و [[آزادی]] [[اراده انسان]]، وجود هر چیز و هر کار را به [[مشیت]] [[خدا]] وابسته می‌کند. این تعبیر با افزایش دادن توجه ما به خدا در [[کارها]]، به ما نیرو می‌بخشد و به [[پاکی]] و [[صحت]] عمل [[دعوت]] می‌کند.

	برخی از [[روایات]] حاکی از این است که اگر کسی بدون گفتن {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}}، سخنی در [[ارتباط]] با آینده بگوید، خدا او را به خودش وامی‌گذارد و از زیر چتر [[حمایت]] [[الهی]] بیرون می‌رود. در [[حدیثی]] از [[امام]] [[جعفر صادق]]{{ع}} آمده است: امام{{ع}} [[دستور]] داده بودند نامه‌ای بنویسند. هنگامی که [[نامه]] پایان یافت و [[خدمت]] امام دادند، ملاحظه کردند {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} در نامه نیست. فرمود: {{متن حدیث\|كَيْفَ‏ رَجَوْتُمْ‏ أَنْ‏ يَتِمَّ هَذَا وَ لَيْسَ فِيهِ اسْتِثْنَاءٌ انْظُرُوا كُلَّ مَوْضِعٍ لَا يَكُونُ فِيهِ اسْتِثْنَاءٌ فَاسْتَثْنُوا فِيهِ}}؛ "چگونه [[امیدوار]] بودید این [[نامه]] (یا این کار) به پایان برسد در حالی که {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} در آن نیست؟ نگاه کنید در هر جای آن نیست بگذارید"<ref>تفسیر نمونه، ج۵، ص.</ref>.		برخی از [[روایات]] حاکی از این است که اگر کسی بدون گفتن {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}}، سخنی در [[ارتباط]] با آینده بگوید، خدا او را به خودش وامی‌گذارد و از زیر چتر [[حمایت]] [[الهی]] بیرون می‌رود. در [[حدیثی]] از [[امام]] [[جعفر صادق]] {{ع}} آمده است: امام {{ع}} [[دستور]] داده بودند نامه‌ای بنویسند. هنگامی که [[نامه]] پایان یافت و [[خدمت]] امام دادند، ملاحظه کردند {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} در نامه نیست. فرمود: {{متن حدیث\|كَيْفَ‏ رَجَوْتُمْ‏ أَنْ‏ يَتِمَّ هَذَا وَ لَيْسَ فِيهِ اسْتِثْنَاءٌ انْظُرُوا كُلَّ مَوْضِعٍ لَا يَكُونُ فِيهِ اسْتِثْنَاءٌ فَاسْتَثْنُوا فِيهِ}}؛ "چگونه [[امیدوار]] بودید این [[نامه]] (یا این کار) به پایان برسد در حالی که {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} در آن نیست؟ نگاه کنید در هر جای آن نیست بگذارید"<ref>تفسیر نمونه، ج۵، ص.</ref>.

	عبارت [[قرآنی]] {{متن قرآن\|وَلَا يَسْتَثْنُونَ}}<ref>«و نگفتند: "اگر خداوند بخواهد"» سوره قلم، آیه ۱۸.</ref> را برخی از [[مفسرین]] به معنی "ان شاء [[الله]] نگفتند" دانسته‌اند. وجه تسمیه استثناء و [[مشیت]] نیز چنین است که: هیچ کس نباید برای خود، یا هر کس و یا چیزی دعوی [[استقلال]] در عمل و [[بی‌نیازی]] از "مشیت" و [[اذن خدا]] کند و معنای {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} گفتن [[مقید]] ساختن عمل خویش به [[مشیت خداوند]] است<ref>المیزان، ترجمه فارسی، ج۱۳، ص۴۶۰.</ref><ref>[[مهوش‌السادات علوی\|علوی، مهوش‌السادات]]، [[آیه مشیت (مقاله)\|مقاله «آیه مشیت»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]</ref>		عبارت [[قرآنی]] {{متن قرآن\|وَلَا يَسْتَثْنُونَ}}<ref>«و نگفتند: "اگر خداوند بخواهد"» سوره قلم، آیه ۱۸.</ref> را برخی از [[مفسرین]] به معنی "ان شاء [[الله]] نگفتند" دانسته‌اند. وجه تسمیه استثناء و [[مشیت]] نیز چنین است که: هیچ کس نباید برای خود، یا هر کس و یا چیزی دعوی [[استقلال]] در عمل و [[بی‌نیازی]] از "مشیت" و [[اذن خدا]] کند و معنای {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} گفتن [[مقید]] ساختن عمل خویش به [[مشیت خداوند]] است<ref>المیزان، ترجمه فارسی، ج۱۳، ص۴۶۰.</ref><ref>[[مهوش‌السادات علوی\|علوی، مهوش‌السادات]]، [[آیه مشیت (مقاله)\|مقاله «آیه مشیت»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]</ref>

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-08-24T07:03:46Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[آیه مشیت در قرآن]] \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[آیه مشیت در قرآن]] \| پرسش مرتبط = }}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	این [[دستور الهی]] در [[آیات]] {{متن قرآن\|وَلَا تَقُولَنَّ لِشَيْءٍ إِنِّي فَاعِلٌ ذَلِكَ غَدًا إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ وَاذْكُرْ رَبَّكَ إِذَا نَسِيتَ وَقُلْ عَسَى أَنْ يَهْدِيَنِ رَبِّي لِأَقْرَبَ مِنْ هَذَا رَشَدًا}}<ref>«و هرگز در هیچ کار مگو: "من فردا انجام دهنده آن خواهم بود* مگر اینکه (بگویی اگر) خداوند بخواهد و چون فراموش کردی پروردگارت را یاد کن و بگو: امید است پروردگارم مرا به رهیافتی نزدیک‌تر از این رهنمایی کند» سوره کهف، آیه ۲۳-۲۴.</ref> ذکر شده است. {{متن قرآن\|أَنْ}} در {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} حرف شرط و به معنای "اگر" و فعل {{متن قرآن\|شَاءَ}} معنای خواستن و مقدر کردن است. با [[نوشتن]] و گفتن {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} به این صورت می‌گوییم (اگر [[خداوند]] مقدر فرمود؛ به خواست [[خدا]]) که در این [[آیه]] معنا مشخص است: {{متن قرآن\|وَمَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا}}<ref>«و جز آنچه خواست خداوند است، مخواهید که خداوند دانایی فرزانه است» سوره انسان، آیه ۳۰.</ref>.		این [[دستور الهی]] در [[آیات]] {{متن قرآن\|وَلَا تَقُولَنَّ لِشَيْءٍ إِنِّي فَاعِلٌ ذَلِكَ غَدًا إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ وَاذْكُرْ رَبَّكَ إِذَا نَسِيتَ وَقُلْ عَسَى أَنْ يَهْدِيَنِ رَبِّي لِأَقْرَبَ مِنْ هَذَا رَشَدًا}}<ref>«و هرگز در هیچ کار مگو: "من فردا انجام دهنده آن خواهم بود* مگر اینکه (بگویی اگر) خداوند بخواهد و چون فراموش کردی پروردگارت را یاد کن و بگو: امید است پروردگارم مرا به رهیافتی نزدیک‌تر از این رهنمایی کند» سوره کهف، آیه ۲۳-۲۴.</ref> ذکر شده است. {{متن قرآن\|أَنْ}} در {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} حرف شرط و به معنای "اگر" و فعل {{متن قرآن\|شَاءَ}} معنای خواستن و مقدر کردن است. با [[نوشتن]] و گفتن {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} به این صورت می‌گوییم (اگر [[خداوند]] مقدر فرمود؛ به خواست [[خدا]]) که در این [[آیه]] معنا مشخص است: {{متن قرآن\|وَمَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا}}<ref>«و جز آنچه خواست خداوند است، مخواهید که خداوند دانایی فرزانه است» سوره انسان، آیه ۳۰.</ref>.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T04:00:19Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۳۰
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[آیه مشیت در قرآن]] \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[آیه مشیت در قرآن]] \| پرسش مرتبط = }}

خط ۲۲:		خط ۲۱:

	[[رده:آیه مشیت]]		[[رده:آیه مشیت]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

2022-07-10T20:59:50Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۲

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۰:۲۹
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	برخی از [[روایات]] حاکی از این است که اگر کسی بدون گفتن {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}}، سخنی در [[ارتباط]] با آینده بگوید، خدا او را به خودش وامی‌گذارد و از زیر چتر [[حمایت]] [[الهی]] بیرون می‌رود. در [[حدیثی]] از [[امام]] [[جعفر صادق]]{{ع}} آمده است: امام{{ع}} [[دستور]] داده بودند نامه‌ای بنویسند. هنگامی که [[نامه]] پایان یافت و [[خدمت]] امام دادند، ملاحظه کردند {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} در نامه نیست. فرمود: {{متن حدیث\|كَيْفَ‏ رَجَوْتُمْ‏ أَنْ‏ يَتِمَّ هَذَا وَ لَيْسَ فِيهِ اسْتِثْنَاءٌ انْظُرُوا كُلَّ مَوْضِعٍ لَا يَكُونُ فِيهِ اسْتِثْنَاءٌ فَاسْتَثْنُوا فِيهِ}}؛ "چگونه [[امیدوار]] بودید این [[نامه]] (یا این کار) به پایان برسد در حالی که {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} در آن نیست؟ نگاه کنید در هر جای آن نیست بگذارید"<ref>تفسیر نمونه، ج۵، ص.</ref>.		برخی از [[روایات]] حاکی از این است که اگر کسی بدون گفتن {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}}، سخنی در [[ارتباط]] با آینده بگوید، خدا او را به خودش وامی‌گذارد و از زیر چتر [[حمایت]] [[الهی]] بیرون می‌رود. در [[حدیثی]] از [[امام]] [[جعفر صادق]]{{ع}} آمده است: امام{{ع}} [[دستور]] داده بودند نامه‌ای بنویسند. هنگامی که [[نامه]] پایان یافت و [[خدمت]] امام دادند، ملاحظه کردند {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} در نامه نیست. فرمود: {{متن حدیث\|كَيْفَ‏ رَجَوْتُمْ‏ أَنْ‏ يَتِمَّ هَذَا وَ لَيْسَ فِيهِ اسْتِثْنَاءٌ انْظُرُوا كُلَّ مَوْضِعٍ لَا يَكُونُ فِيهِ اسْتِثْنَاءٌ فَاسْتَثْنُوا فِيهِ}}؛ "چگونه [[امیدوار]] بودید این [[نامه]] (یا این کار) به پایان برسد در حالی که {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} در آن نیست؟ نگاه کنید در هر جای آن نیست بگذارید"<ref>تفسیر نمونه، ج۵، ص.</ref>.

	عبارت [[قرآنی]] {{متن قرآن\|وَلَا يَسْتَثْنُونَ}}<ref>«و نگفتند: "اگر خداوند بخواهد"» سوره قلم، آیه ۱۸.</ref> را برخی از [[مفسرین]] به معنی "ان شاء [[الله]] نگفتند" دانسته‌اند. وجه تسمیه استثناء و [[مشیت]] نیز چنین است که: هیچ کس نباید برای خود، یا هر کس و یا چیزی دعوی [[استقلال]] در عمل و [[بی‌نیازی]] از "مشیت" و [[اذن خدا]] کند و معنای {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} گفتن [[مقید]] ساختن عمل خویش به [[مشیت خداوند]] است<ref>المیزان، ترجمه فارسی، ج۱۳، ص۴۶۰.</ref>.<ref>[[مهوش‌السادات علوی\|علوی، مهوش‌السادات]]، [[آیه مشیت (مقاله)\|مقاله «آیه مشیت»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]</ref>		عبارت [[قرآنی]] {{متن قرآن\|وَلَا يَسْتَثْنُونَ}}<ref>«و نگفتند: "اگر خداوند بخواهد"» سوره قلم، آیه ۱۸.</ref> را برخی از [[مفسرین]] به معنی "ان شاء [[الله]] نگفتند" دانسته‌اند. وجه تسمیه استثناء و [[مشیت]] نیز چنین است که: هیچ کس نباید برای خود، یا هر کس و یا چیزی دعوی [[استقلال]] در عمل و [[بی‌نیازی]] از "مشیت" و [[اذن خدا]] کند و معنای {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} گفتن [[مقید]] ساختن عمل خویش به [[مشیت خداوند]] است<ref>المیزان، ترجمه فارسی، ج۱۳، ص۴۶۰.</ref><ref>[[مهوش‌السادات علوی\|علوی، مهوش‌السادات]]، [[آیه مشیت (مقاله)\|مقاله «آیه مشیت»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	#[[پرونده:10524027.jpg\|22px]] [[مهوش‌السادات علوی\|علوی، مهوش‌السادات]]، [[آیه مشیت (مقاله)\|مقاله «آیه مشیت»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|'''دانشنامه معاصر قرآن کریم''']]		# [[پرونده:10524027.jpg\|22px]] [[مهوش‌السادات علوی\|علوی، مهوش‌السادات]]، [[آیه مشیت (مقاله)\|مقاله «آیه مشیت»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|'''دانشنامه معاصر قرآن کریم''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T15:21:46Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۵۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[آیه مشیت در قرآن]] \| پرسش مرتبط = }}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[آیه مشیت در قرآن]] ~~</div>~~

	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: جایگزینی متن - '
==' به '
=='

2021-12-27T11:40:32Z

جایگزینی متن - '</div> <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> ==' به '</div> =='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۱۰
خط ۲:		خط ۲:
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
	<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[آیه مشیت در قرآن]] </div>		<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[آیه مشیت در قرآن]] </div>
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~

	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

2021-12-17T12:36:48Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۶:۰۶
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:آیه مشیت]]		[[رده:آیه مشیت]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T09:11:15Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۴۱
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	عبارت [[قرآنی]] {{متن قرآن\|وَلَا يَسْتَثْنُونَ}}<ref>«و نگفتند: "اگر خداوند بخواهد"» سوره قلم، آیه ۱۸.</ref> را برخی از [[مفسرین]] به معنی "ان شاء [[الله]] نگفتند" دانسته‌اند. وجه تسمیه استثناء و [[مشیت]] نیز چنین است که: هیچ کس نباید برای خود، یا هر کس و یا چیزی دعوی [[استقلال]] در عمل و [[بی‌نیازی]] از "مشیت" و [[اذن خدا]] کند و معنای {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} گفتن [[مقید]] ساختن عمل خویش به [[مشیت خداوند]] است<ref>المیزان، ترجمه فارسی، ج۱۳، ص۴۶۰.</ref>.<ref>[[مهوش‌السادات علوی\|علوی، مهوش‌السادات]]، [[آیه مشیت (مقاله)\|مقاله «آیه مشیت»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]</ref>		عبارت [[قرآنی]] {{متن قرآن\|وَلَا يَسْتَثْنُونَ}}<ref>«و نگفتند: "اگر خداوند بخواهد"» سوره قلم، آیه ۱۸.</ref> را برخی از [[مفسرین]] به معنی "ان شاء [[الله]] نگفتند" دانسته‌اند. وجه تسمیه استثناء و [[مشیت]] نیز چنین است که: هیچ کس نباید برای خود، یا هر کس و یا چیزی دعوی [[استقلال]] در عمل و [[بی‌نیازی]] از "مشیت" و [[اذن خدا]] کند و معنای {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} گفتن [[مقید]] ساختن عمل خویش به [[مشیت خداوند]] است<ref>المیزان، ترجمه فارسی، ج۱۳، ص۴۶۰.</ref>.<ref>[[مهوش‌السادات علوی\|علوی، مهوش‌السادات]]، [[آیه مشیت (مقاله)\|مقاله «آیه مشیت»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]</ref>

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	#[[پرونده:10524027.jpg\|22px]] [[مهوش‌السادات علوی\|علوی، مهوش‌السادات]]، [[آیه مشیت (مقاله)\|مقاله «آیه مشیت»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|'''دانشنامه معاصر قرآن کریم''']]		#[[پرونده:10524027.jpg\|22px]] [[مهوش‌السادات علوی\|علوی، مهوش‌السادات]]، [[آیه مشیت (مقاله)\|مقاله «آیه مشیت»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|'''دانشنامه معاصر قرآن کریم''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-
\n: +)

2021-11-10T15:34:02Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">\n: +)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۹:۰۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~		<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[آیه مشیت در قرآن]] </div>
	: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[آیه مشیت در قرآن]] </div>
	<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">		<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">

Heydari: جایگزینی متن - '
:
' به '
'

2021-11-09T21:49:11Z

جایگزینی متن - '<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">' به '<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۱:۱۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
	: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
	<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">		<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
	: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[آیه مشیت در قرآن]] </div>		: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[آیه مشیت در قرآن]] </div>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۳۲
خط ۴:		خط ۴:
	این [[دستور الهی]] در [[آیات]] {{متن قرآن\|وَلَا تَقُولَنَّ لِشَيْءٍ إِنِّي فَاعِلٌ ذَلِكَ غَدًا إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ وَاذْكُرْ رَبَّكَ إِذَا نَسِيتَ وَقُلْ عَسَى أَنْ يَهْدِيَنِ رَبِّي لِأَقْرَبَ مِنْ هَذَا رَشَدًا}}<ref>«و هرگز در هیچ کار مگو: "من فردا انجام دهنده آن خواهم بود* مگر اینکه (بگویی اگر) خداوند بخواهد و چون فراموش کردی پروردگارت را یاد کن و بگو: امید است پروردگارم مرا به رهیافتی نزدیک‌تر از این رهنمایی کند» سوره کهف، آیه ۲۳-۲۴.</ref> ذکر شده است. {{متن قرآن\|أَنْ}} در {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} حرف شرط و به معنای "اگر" و فعل {{متن قرآن\|شَاءَ}} معنای خواستن و مقدر کردن است. با [[نوشتن]] و گفتن {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} به این صورت می‌گوییم (اگر [[خداوند]] مقدر فرمود؛ به خواست [[خدا]]) که در این [[آیه]] معنا مشخص است: {{متن قرآن\|وَمَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا}}<ref>«و جز آنچه خواست خداوند است، مخواهید که خداوند دانایی فرزانه است» سوره انسان، آیه ۳۰.</ref>.		این [[دستور الهی]] در [[آیات]] {{متن قرآن\|وَلَا تَقُولَنَّ لِشَيْءٍ إِنِّي فَاعِلٌ ذَلِكَ غَدًا إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ وَاذْكُرْ رَبَّكَ إِذَا نَسِيتَ وَقُلْ عَسَى أَنْ يَهْدِيَنِ رَبِّي لِأَقْرَبَ مِنْ هَذَا رَشَدًا}}<ref>«و هرگز در هیچ کار مگو: "من فردا انجام دهنده آن خواهم بود* مگر اینکه (بگویی اگر) خداوند بخواهد و چون فراموش کردی پروردگارت را یاد کن و بگو: امید است پروردگارم مرا به رهیافتی نزدیک‌تر از این رهنمایی کند» سوره کهف، آیه ۲۳-۲۴.</ref> ذکر شده است. {{متن قرآن\|أَنْ}} در {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} حرف شرط و به معنای "اگر" و فعل {{متن قرآن\|شَاءَ}} معنای خواستن و مقدر کردن است. با [[نوشتن]] و گفتن {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} به این صورت می‌گوییم (اگر [[خداوند]] مقدر فرمود؛ به خواست [[خدا]]) که در این [[آیه]] معنا مشخص است: {{متن قرآن\|وَمَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا}}<ref>«و جز آنچه خواست خداوند است، مخواهید که خداوند دانایی فرزانه است» سوره انسان، آیه ۳۰.</ref>.

	این آیات یک [[دستور]] کلی به [[پیامبر]]{{صل}} می‌دهد: {{متن قرآن\|وَلَا تَقُولَنَّ لِشَيْءٍ إِنِّي فَاعِلٌ ذَلِكَ غَدًا}}<ref>«و هرگز در هیچ کار مگو: من فردا انجام دهنده آن خواهم بود» سوره کهف، آیه ۲۳.</ref>، {{متن قرآن\|إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ}}<ref>«مگر اینکه (بگویی اگر) خداوند بخواهد» سوره کهف، آیه ۲۴.</ref>. یعنی در رابطه با [[اخبار]] [[آینده]] و [[تصمیم]] بر انجام [[کارها]]، حتماً جمله {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} را اضافه کن؛ زیرا اولاً تو هرگز در [[تصمیم‌گیری]] مستقل نیستی و اگر خدا نخواهد هیچ کس [[توانایی]] انجام هیچ کاری را ندارد. بنابراین برای این که [[ثابت]] کنی نیروی تو از نیروی لایزال اوست و قدرتت وابسته به [[قدرت]] اوست؛ جمله {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}}: "اگر خدا بخواهد" را حتماً به سخنت اضافه کن. ثانیاً دادن خبر [[قطعی]] به [[انسان]] با قدرت محدود و احتمال [[ظهور]] موانع مختلف، صحیح و منطقی نیست، مگر اینکه با جمله {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}}، همراه باشد. [[شأن نزول]] نقل شده در مورد [[آیات]] فوق، این بیان را [[تأیید]] می‌کند. [[قرآن کریم]] در تعقیب این جمله می‌گوید: {{متن قرآن\|وَاذْكُرْ رَبَّكَ إِذَا نَسِيتَ}} (اشاره به این که اگر به خاطر [[فراموشی]] جمله {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} را به سخنانی که از [[آینده]] خبر می‌دهی نیفزودی هر موقع به خاطر آوردی، فوراً جبران کن و بگو {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} که این کار گذشته را جبران خواهد کرد. {{متن قرآن\|إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ وَاذْكُرْ رَبَّكَ إِذَا نَسِيتَ وَقُلْ عَسَى أَنْ يَهْدِيَنِ رَبِّي لِأَقْرَبَ مِنْ هَذَا رَشَدًا}}<ref>«مگر اینکه (بگویی اگر) خداوند بخواهد و چون فراموش کردی پروردگارت را یاد کن و بگو: امید است پروردگارم مرا به رهیافتی نزدیک‌تر از این رهنمایی کند» سوره کهف، آیه ۲۴.</ref>.		این آیات یک [[دستور]] کلی به [[پیامبر]] {{صل}} می‌دهد: {{متن قرآن\|وَلَا تَقُولَنَّ لِشَيْءٍ إِنِّي فَاعِلٌ ذَلِكَ غَدًا}}<ref>«و هرگز در هیچ کار مگو: من فردا انجام دهنده آن خواهم بود» سوره کهف، آیه ۲۳.</ref>، {{متن قرآن\|إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ}}<ref>«مگر اینکه (بگویی اگر) خداوند بخواهد» سوره کهف، آیه ۲۴.</ref>. یعنی در رابطه با [[اخبار]] [[آینده]] و [[تصمیم]] بر انجام [[کارها]]، حتماً جمله {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} را اضافه کن؛ زیرا اولاً تو هرگز در [[تصمیم‌گیری]] مستقل نیستی و اگر خدا نخواهد هیچ کس [[توانایی]] انجام هیچ کاری را ندارد. بنابراین برای این که [[ثابت]] کنی نیروی تو از نیروی لایزال اوست و قدرتت وابسته به [[قدرت]] اوست؛ جمله {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}}: "اگر خدا بخواهد" را حتماً به سخنت اضافه کن. ثانیاً دادن خبر [[قطعی]] به [[انسان]] با قدرت محدود و احتمال [[ظهور]] موانع مختلف، صحیح و منطقی نیست، مگر اینکه با جمله {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}}، همراه باشد. [[شأن نزول]] نقل شده در مورد [[آیات]] فوق، این بیان را [[تأیید]] می‌کند. [[قرآن کریم]] در تعقیب این جمله می‌گوید: {{متن قرآن\|وَاذْكُرْ رَبَّكَ إِذَا نَسِيتَ}} (اشاره به این که اگر به خاطر [[فراموشی]] جمله {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} را به سخنانی که از [[آینده]] خبر می‌دهی نیفزودی هر موقع به خاطر آوردی، فوراً جبران کن و بگو {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} که این کار گذشته را جبران خواهد کرد. {{متن قرآن\|إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ وَاذْكُرْ رَبَّكَ إِذَا نَسِيتَ وَقُلْ عَسَى أَنْ يَهْدِيَنِ رَبِّي لِأَقْرَبَ مِنْ هَذَا رَشَدًا}}<ref>«مگر اینکه (بگویی اگر) خداوند بخواهد و چون فراموش کردی پروردگارت را یاد کن و بگو: امید است پروردگارم مرا به رهیافتی نزدیک‌تر از این رهنمایی کند» سوره کهف، آیه ۲۴.</ref>.

	جمله {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} هنگام بیان تصمیم‌های مربوط به آینده، نه تنها یک نوع [[ادب]] در پیشگاه [[خداوند]] است، بلکه بیان این [[حقیقت]] مهم است که ما چیزی از خود نداریم و هر چه هست از ناحیه اوست. تنها خداوند، مستقل بالذات است و ما همه به او متکی هستیم. این امر در حقیقت همان مفهوم "[[توحید افعالی]]" است که در عین وجود [[اختیار]] و [[آزادی]] [[اراده انسان]]، وجود هر چیز و هر کار را به [[مشیت]] [[خدا]] وابسته می‌کند. این تعبیر با افزایش دادن توجه ما به خدا در [[کارها]]، به ما نیرو می‌بخشد و به [[پاکی]] و [[صحت]] عمل [[دعوت]] می‌کند.		جمله {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} هنگام بیان تصمیم‌های مربوط به آینده، نه تنها یک نوع [[ادب]] در پیشگاه [[خداوند]] است، بلکه بیان این [[حقیقت]] مهم است که ما چیزی از خود نداریم و هر چه هست از ناحیه اوست. تنها خداوند، مستقل بالذات است و ما همه به او متکی هستیم. این امر در حقیقت همان مفهوم "[[توحید افعالی]]" است که در عین وجود [[اختیار]] و [[آزادی]] [[اراده انسان]]، وجود هر چیز و هر کار را به [[مشیت]] [[خدا]] وابسته می‌کند. این تعبیر با افزایش دادن توجه ما به خدا در [[کارها]]، به ما نیرو می‌بخشد و به [[پاکی]] و [[صحت]] عمل [[دعوت]] می‌کند.

	برخی از [[روایات]] حاکی از این است که اگر کسی بدون گفتن {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}}، سخنی در [[ارتباط]] با آینده بگوید، خدا او را به خودش وامی‌گذارد و از زیر چتر [[حمایت]] [[الهی]] بیرون می‌رود. در [[حدیثی]] از [[امام]] [[جعفر صادق]]{{ع}} آمده است: امام{{ع}} [[دستور]] داده بودند نامه‌ای بنویسند. هنگامی که [[نامه]] پایان یافت و [[خدمت]] امام دادند، ملاحظه کردند {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} در نامه نیست. فرمود: {{متن حدیث\|كَيْفَ‏ رَجَوْتُمْ‏ أَنْ‏ يَتِمَّ هَذَا وَ لَيْسَ فِيهِ اسْتِثْنَاءٌ انْظُرُوا كُلَّ مَوْضِعٍ لَا يَكُونُ فِيهِ اسْتِثْنَاءٌ فَاسْتَثْنُوا فِيهِ}}؛ "چگونه [[امیدوار]] بودید این [[نامه]] (یا این کار) به پایان برسد در حالی که {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} در آن نیست؟ نگاه کنید در هر جای آن نیست بگذارید"<ref>تفسیر نمونه، ج۵، ص.</ref>.		برخی از [[روایات]] حاکی از این است که اگر کسی بدون گفتن {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}}، سخنی در [[ارتباط]] با آینده بگوید، خدا او را به خودش وامی‌گذارد و از زیر چتر [[حمایت]] [[الهی]] بیرون می‌رود. در [[حدیثی]] از [[امام]] [[جعفر صادق]] {{ع}} آمده است: امام {{ع}} [[دستور]] داده بودند نامه‌ای بنویسند. هنگامی که [[نامه]] پایان یافت و [[خدمت]] امام دادند، ملاحظه کردند {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} در نامه نیست. فرمود: {{متن حدیث\|كَيْفَ‏ رَجَوْتُمْ‏ أَنْ‏ يَتِمَّ هَذَا وَ لَيْسَ فِيهِ اسْتِثْنَاءٌ انْظُرُوا كُلَّ مَوْضِعٍ لَا يَكُونُ فِيهِ اسْتِثْنَاءٌ فَاسْتَثْنُوا فِيهِ}}؛ "چگونه [[امیدوار]] بودید این [[نامه]] (یا این کار) به پایان برسد در حالی که {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} در آن نیست؟ نگاه کنید در هر جای آن نیست بگذارید"<ref>تفسیر نمونه، ج۵، ص.</ref>.

	عبارت [[قرآنی]] {{متن قرآن\|وَلَا يَسْتَثْنُونَ}}<ref>«و نگفتند: "اگر خداوند بخواهد"» سوره قلم، آیه ۱۸.</ref> را برخی از [[مفسرین]] به معنی "ان شاء [[الله]] نگفتند" دانسته‌اند. وجه تسمیه استثناء و [[مشیت]] نیز چنین است که: هیچ کس نباید برای خود، یا هر کس و یا چیزی دعوی [[استقلال]] در عمل و [[بی‌نیازی]] از "مشیت" و [[اذن خدا]] کند و معنای {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} گفتن [[مقید]] ساختن عمل خویش به [[مشیت خداوند]] است<ref>المیزان، ترجمه فارسی، ج۱۳، ص۴۶۰.</ref><ref>[[مهوش‌السادات علوی\|علوی، مهوش‌السادات]]، [[آیه مشیت (مقاله)\|مقاله «آیه مشیت»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]</ref>		عبارت [[قرآنی]] {{متن قرآن\|وَلَا يَسْتَثْنُونَ}}<ref>«و نگفتند: "اگر خداوند بخواهد"» سوره قلم، آیه ۱۸.</ref> را برخی از [[مفسرین]] به معنی "ان شاء [[الله]] نگفتند" دانسته‌اند. وجه تسمیه استثناء و [[مشیت]] نیز چنین است که: هیچ کس نباید برای خود، یا هر کس و یا چیزی دعوی [[استقلال]] در عمل و [[بی‌نیازی]] از "مشیت" و [[اذن خدا]] کند و معنای {{متن قرآن\|إِنْ شَاءَ اللَّهُ}} گفتن [[مقید]] ساختن عمل خویش به [[مشیت خداوند]] است<ref>المیزان، ترجمه فارسی، ج۱۳، ص۴۶۰.</ref><ref>[[مهوش‌السادات علوی\|علوی، مهوش‌السادات]]، [[آیه مشیت (مقاله)\|مقاله «آیه مشیت»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]</ref>

آیه مشیت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

Heydari: جایگزینی متن - ' ==' به ' =='

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n: +)

Heydari: جایگزینی متن - ' : ' به ''

Heydari: جایگزینی متن - '
==' به '
=='

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-
\n: +)

Heydari: جایگزینی متن - '
:
' به '
'