ابزارهای قیام امام مهدی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2024-09-14T09:44:22Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۱۴
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	# روایاتی که حکایت می‌کند آن حضرت، مدتی طولانی شمشیر بر دوش می‌گیرد. [[امام باقر]]{{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|"وَ یَضَعُ السیْفَ ثَمَانِیَهَ أَشْهُرٍ هَرْجاً هَرْجاً حَتی یَرْضَی اللهُ"}}<ref>نعمانی، الغیبه، ص۱۶۴، ح۵.</ref>؛ و مدت هشت ماه شمشیر بر شانه خود دارد و [[دشمنان]] را از بین می‌برد تا آن گاه که [[خداوند]] [[خشنود]] شود….		# روایاتی که حکایت می‌کند آن حضرت، مدتی طولانی شمشیر بر دوش می‌گیرد. [[امام باقر]]{{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|"وَ یَضَعُ السیْفَ ثَمَانِیَهَ أَشْهُرٍ هَرْجاً هَرْجاً حَتی یَرْضَی اللهُ"}}<ref>نعمانی، الغیبه، ص۱۶۴، ح۵.</ref>؛ و مدت هشت ماه شمشیر بر شانه خود دارد و [[دشمنان]] را از بین می‌برد تا آن گاه که [[خداوند]] [[خشنود]] شود….
	# [[معصومین]]{{ع}} می‌توانستند از مدلول سلاح که [[قدرت]] و قوت است یاد کنند.		# [[معصومین]]{{ع}} می‌توانستند از مدلول سلاح که [[قدرت]] و قوت است یاد کنند.
	# استفاده از سلاح‌های ساده همچون شمشیر بر خلاف بهره‌گیری از سلاح‌های پیشرفته به جهت عادلانه بودن [[مبارزه]] با آن است. استفاده از سلاح‌های [[کشتار]] گروهی، شایسته [[رهبر]] آسمانی [[عدالت‌گستر]] نیست؛ چه اینکه سلاح‌های کشتار جمعی، علاوه بر انسان‌های بی‌گناه، جانوران و طبیعت را نیز از بین می‌برد!		# استفاده از سلاح‌های ساده همچون شمشیر بر خلاف بهره‌گیری از سلاح‌های پیشرفته به جهت عادلانه بودن [[مبارزه]] با آن است. استفاده از سلاح‌های [[کشتار]] گروهی، شایسته [[رهبر]] آسمانی عدالت‌گستر نیست؛ چه اینکه سلاح‌های کشتار جمعی، علاوه بر انسان‌های بی‌گناه، جانوران و طبیعت را نیز از بین می‌برد!

	'''معنای مجازی و کنایی:''' دسته‌ای دیگر بر این باورند که شمشیر، کنایه از قدرت و نیروی نظامی است. این گروه، شواهد متعددی بر این ادعای خود، از ادبیات محاوره‌ای ذکر می‌کنند؛ ولی آنچه ایشان را به این قول وادار کرده، پیشرفت روزافزون [[جنگ]] افزارها و [[فناوری]] [[دفاعی]] است. از آنجا که اینان نتوانسته‌اند بین شمشیر و سلاح‌های پیشرفته، نسبتی بر قرار کنند، به چنین توجیهی دست زده‌اند! آنان شمشیر را نماد قدرت دانسته، می‌گویند: هر ابزاری که قدرت حضرت را به نمایش بگذارد، می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد. به نظر می‌رسد دیدگاه نخست قابل قبول‌تر باشد. افزون بر آنچه یاد شد، ممکن است گفته شود: با تکامل خارق‌العاده [[علم]] در آن [[زمان]]، ممکن است سلاح‌هایی فراهم آید که هرگز در تصور انسان‌های امروز قابل درک نباشد. بنابراین علم آن به اهلش واگذار شده است. در هر [[حال]] [[قیام حضرت مهدی]]{{ع}} مبارزه‌ای است در برابر نیروهای [[کفر]] جهانی و برخلاف پندار برخی، این [[پیروزی]] با [[سختی‌ها]] و [[ناملایمات]] فراوانی آمیخته خواهد شد که بایسته است [[منتظران راستین]] و زمینه‌سازان آن [[قیام جهانی]]، به بهترین صورت ممکن خود را آماده سازند. [[موسی بن بکر واسطی]] از بشیر نبال [[روایت]] کرده که گفت: به [[امام باقر]]{{ع}} عرض کردم: آنان می‌‌گویند که [[مهدی]]{{ع}} اگر [[قیام]] کند، کارها به خودی خود برای او برقرار می‌شود و به اندازه حجامتی [[خون]] نمی‌ریزد. آن حضرت فرمود: {{متن حدیث\|"کَلا وَ الذِی نَفْسِی بِیَدِهِ لَوِ اسْتَقَامَتْ لِأَحَدٍ عَفْواً لَاسْتَقَامَتْ لِرَسُولِ اللهِ صحِینَ أُدْمِیَتْ رَبَاعِیَتُهُ وَ شُج فِی وَجْهِهِ کَلا وَ الذِی نَفْسِی بِیَدِهِ حَتی نَمْسَحَ نَحْنُ وَ أَنْتُمُ الْعَرَقَ وَ الْعَلَقَ ثُم مَسَحَ جَبْهَتَهِ"}}<ref>محمد بن ابراهیم نعمانی، الغیبه، ص۲۸۴، ح۳.</ref>؛ هرگز چنین نیست؛ [[سوگند]] به آنکه جانم در دست اوست! اگر کارها به خودی خود، برای کسی برقرار و رو به راه می‌شد، به طور مسلم برای [[رسول خدا]] درست می‌شد؛ آن گاه که دندان‌های پیشین آن حضرت [[شکست]] و صورتش را زخم رسید! نه هرگز، سوگند به آنکه [[جان]] من در دست اوست [چنین نخواهد شد] تا آنکه ما و شما عرق و خون بسته شده را [[پاک]] کنیم. سپس آن حضرت پیشانی خود را به عنوان نشانه‌ای از آن حالت پاک کرد. شکی نیست که [[دشمنان]] آن گاه که نابودی خود را در قیام آن حضرت ببینند همه تلاش خود را برای بقای خود به کار خواهند گرفت و این گونه نخواهد بود که به راحتی [[تسلیم]] شوند! اگر چنین باشد، پس این همه [[انتظار]] و فراهم شدن ابزار و امدادهای الهی برای چیست؟<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۳ (کتاب)\|درسنامه مهدویت ج۳]]، ص۱۷۶-۱۷۸.</ref>		'''معنای مجازی و کنایی:''' دسته‌ای دیگر بر این باورند که شمشیر، کنایه از قدرت و نیروی نظامی است. این گروه، شواهد متعددی بر این ادعای خود، از ادبیات محاوره‌ای ذکر می‌کنند؛ ولی آنچه ایشان را به این قول وادار کرده، پیشرفت روزافزون [[جنگ]] افزارها و فناوری [[دفاعی]] است. از آنجا که اینان نتوانسته‌اند بین شمشیر و سلاح‌های پیشرفته، نسبتی بر قرار کنند، به چنین توجیهی دست زده‌اند! آنان شمشیر را نماد قدرت دانسته، می‌گویند: هر ابزاری که قدرت حضرت را به نمایش بگذارد، می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد. به نظر می‌رسد دیدگاه نخست قابل قبول‌تر باشد. افزون بر آنچه یاد شد، ممکن است گفته شود: با تکامل خارق‌العاده [[علم]] در آن [[زمان]]، ممکن است سلاح‌هایی فراهم آید که هرگز در تصور انسان‌های امروز قابل درک نباشد. بنابراین علم آن به اهلش واگذار شده است. در هر حال [[قیام حضرت مهدی]]{{ع}} مبارزه‌ای است در برابر نیروهای [[کفر]] جهانی و برخلاف پندار برخی، این [[پیروزی]] با [[سختی‌ها]] و [[ناملایمات]] فراوانی آمیخته خواهد شد که بایسته است [[منتظران راستین]] و زمینه‌سازان آن [[قیام جهانی]]، به بهترین صورت ممکن خود را آماده سازند. [[موسی بن بکر واسطی]] از بشیر نبال [[روایت]] کرده که گفت: به [[امام باقر]]{{ع}} عرض کردم: آنان می‌‌گویند که [[مهدی]]{{ع}} اگر [[قیام]] کند، کارها به خودی خود برای او برقرار می‌شود و به اندازه حجامتی [[خون]] نمی‌ریزد. آن حضرت فرمود: {{متن حدیث\|"کَلا وَ الذِی نَفْسِی بِیَدِهِ لَوِ اسْتَقَامَتْ لِأَحَدٍ عَفْواً لَاسْتَقَامَتْ لِرَسُولِ اللهِ صحِینَ أُدْمِیَتْ رَبَاعِیَتُهُ وَ شُج فِی وَجْهِهِ کَلا وَ الذِی نَفْسِی بِیَدِهِ حَتی نَمْسَحَ نَحْنُ وَ أَنْتُمُ الْعَرَقَ وَ الْعَلَقَ ثُم مَسَحَ جَبْهَتَهِ"}}<ref>محمد بن ابراهیم نعمانی، الغیبه، ص۲۸۴، ح۳.</ref>؛ هرگز چنین نیست؛ [[سوگند]] به آنکه جانم در دست اوست! اگر کارها به خودی خود، برای کسی برقرار و رو به راه می‌شد، به طور مسلم برای [[رسول خدا]] درست می‌شد؛ آن گاه که دندان‌های پیشین آن حضرت [[شکست]] و صورتش را زخم رسید! نه هرگز، سوگند به آنکه [[جان]] من در دست اوست [چنین نخواهد شد] تا آنکه ما و شما عرق و خون بسته شده را [[پاک]] کنیم. سپس آن حضرت پیشانی خود را به عنوان نشانه‌ای از آن حالت پاک کرد. شکی نیست که [[دشمنان]] آن گاه که نابودی خود را در قیام آن حضرت ببینند همه تلاش خود را برای بقای خود به کار خواهند گرفت و این گونه نخواهد بود که به راحتی [[تسلیم]] شوند! اگر چنین باشد، پس این همه [[انتظار]] و فراهم شدن ابزار و امدادهای الهی برای چیست؟<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۳ (کتاب)\|درسنامه مهدویت ج۳]]، ص۱۷۶-۱۷۸.</ref>

	== پرسش مستقیم ==		== پرسش مستقیم ==

Bahmani: /* مقدمه */

2024-09-14T09:43:13Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۱۳
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[هنگام ظهور]] و [[قیام جهانی حضرت مهدی]]{{ع}}، تمام قدرت‌های [[باطل]] و [[ستمگر]]، [[مقهور]] و مغلوب [[قدرت]] بی‌پایان [[حضرت مهدی]]{{ع}} شده، مانند علف‌های هرز از روی [[زمین]] برداشته می‌شوند تا زمینه [[رشد]] و کمال [[انسان‌ها]]، به صورت کامل فراهم آید و زمین پر از [[عدل و داد]] شود. اما [[پرسش]] این است که این [[پیروزی]] به چه صورت است و حضرت مهدی{{ع}} با چه ابزاری بر آن قدرت‌ها [[پیروز]] می‌شود؟ در [[روایات]]، کمتر سخن روشنی در این‌باره به چشم می‌خورد و یگانه ابزار و [[سلاح]] آن حضرت هنگام قیام، [[سیف]] ([[شمشیر]]) ذکر شده است<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۴۰۷، ح۱؛ ج۸، ص۵۰، ح۱۳؛ صدوق، عیون اخبارالرضا{{ع}}، ج۱، ص۵۹، ح۲۹؛ همو، علل الشرایع، ج۱، ص۲۴۵، ح۶؛ همو، کمال الدین و تمام النعمه، ج۱، ص۳۲۱، ح۳؛ الاستبصار، ج۳، ص۱۰۸، ح۵۳۸۳؛ التهذیب، ج۶، ص۱۵۴، ح۲؛ نعمانی، الغیبه، ص۱۶۴، ح۵. و ده‌ها کتاب دیگر.</ref>. در این باره که آیا این شمشیر بر معنای [[حقیقی]] حمل می‌شود یا معنای کنایی، دو دیدگاه وجود دارد:		هنگام ظهور و [[قیام جهانی حضرت مهدی]]{{ع}}، تمام قدرت‌های [[باطل]] و [[ستمگر]]، مقهور و مغلوب [[قدرت]] بی‌پایان [[حضرت مهدی]]{{ع}} شده، مانند علف‌های هرز از روی [[زمین]] برداشته می‌شوند تا زمینه [[رشد]] و کمال [[انسان‌ها]]، به صورت کامل فراهم آید و زمین پر از [[عدل و داد]] شود. اما [[پرسش]] این است که این [[پیروزی]] به چه صورت است و حضرت مهدی{{ع}} با چه ابزاری بر آن قدرت‌ها [[پیروز]] می‌شود؟ در [[روایات]]، کمتر سخن روشنی در این‌باره به چشم می‌خورد و یگانه ابزار و [[سلاح]] آن حضرت هنگام قیام، [[سیف]] ([[شمشیر]]) ذکر شده است<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۴۰۷، ح۱؛ ج۸، ص۵۰، ح۱۳؛ صدوق، عیون اخبارالرضا{{ع}}، ج۱، ص۵۹، ح۲۹؛ همو، علل الشرایع، ج۱، ص۲۴۵، ح۶؛ همو، کمال الدین و تمام النعمه، ج۱، ص۳۲۱، ح۳؛ الاستبصار، ج۳، ص۱۰۸، ح۵۳۸۳؛ التهذیب، ج۶، ص۱۵۴، ح۲؛ نعمانی، الغیبه، ص۱۶۴، ح۵. و ده‌ها کتاب دیگر.</ref>. در این باره که آیا این شمشیر بر معنای [[حقیقی]] حمل می‌شود یا معنای کنایی، دو دیدگاه وجود دارد:

	'''معنای حقیقی:''' عده‌ای بر این باورند: کاربرد کلمه "شمشیر" در معنای حقیقی است و مصداق آن، همان [[ابزار جنگی]] خاص است. اینان درباره پیروز شدن حضرت مهدی{{ع}} با این سلاح بر [[دشمنان]]، توجیهات گوناگونی دارند: برخی می‌گویند: اگرچه حضرت با شمشیر [[قیام]] می‌کند؛ اما [[خداوند]] در آن شمشیر قدرت و اعجازی قرار می‌دهد که همه سلاح‌های موجود را مقهور نیروی خود می‌سازد<ref>ر. ک: صدوق، الخصال، ج۲، ص۶۴۹، ح۴۳.</ref>. دسته دیگر می‌گویند: خداوند در عصر ظهور، همه [[تسلیحات]] [[دشمن]] را از کار می‌اندازد و یا به سبب جنگ‌های خونینی که در آستانه ظهور به وقوع می‌پیوندد، تمام سلاح‌های پیشرفته از بین می‌رود. [[مردم]] نیز به ناگزیر در [[جنگ]]، از همان سلاح‌های ابتدایی (یعنی شمشیر و مانند آن) استفاده می‌کنند؛ بنابراین حضرت مهدی{{ع}} با همان شمشیر می‌جنگد. به نظر عده‌ای: همه اسلحه‌ها در [[اختیار]] حضرت قرار می‌گیرد؛ ولی از آنجا که استفاده از آنها به ناگزیر ستمگرانه خواهد بود، حضرت فقط از [[سلاح]] [[شمشیر]] بهره می‌برد.		'''معنای حقیقی:''' عده‌ای بر این باورند: کاربرد کلمه "شمشیر" در معنای حقیقی است و مصداق آن، همان [[ابزار جنگی]] خاص است. اینان درباره پیروز شدن حضرت مهدی{{ع}} با این سلاح بر [[دشمنان]]، توجیهات گوناگونی دارند: برخی می‌گویند: اگرچه حضرت با شمشیر [[قیام]] می‌کند؛ اما [[خداوند]] در آن شمشیر قدرت و اعجازی قرار می‌دهد که همه سلاح‌های موجود را مقهور نیروی خود می‌سازد<ref>ر. ک: صدوق، الخصال، ج۲، ص۶۴۹، ح۴۳.</ref>. دسته دیگر می‌گویند: خداوند در عصر ظهور، همه تسلیحات [[دشمن]] را از کار می‌اندازد و یا به سبب جنگ‌های خونینی که در آستانه ظهور به وقوع می‌پیوندد، تمام سلاح‌های پیشرفته از بین می‌رود. [[مردم]] نیز به ناگزیر در [[جنگ]]، از همان سلاح‌های ابتدایی (یعنی شمشیر و مانند آن) استفاده می‌کنند؛ بنابراین حضرت مهدی{{ع}} با همان شمشیر می‌جنگد. به نظر عده‌ای: همه اسلحه‌ها در [[اختیار]] حضرت قرار می‌گیرد؛ ولی از آنجا که استفاده از آنها به ناگزیر ستمگرانه خواهد بود، حضرت فقط از [[سلاح]] [[شمشیر]] بهره می‌برد.

	دلیل‌های این دیدگاه:		دلیل‌های این دیدگاه:
	# روایاتی که حکایت می‌کند آن حضرت، مدتی طولانی شمشیر بر دوش می‌گیرد. [[امام باقر]]{{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|"وَ یَضَعُ السیْفَ ثَمَانِیَهَ أَشْهُرٍ هَرْجاً هَرْجاً حَتی یَرْضَی اللهُ"}}<ref>نعمانی، الغیبه، ص۱۶۴، ح۵.</ref>؛ و مدت هشت ماه شمشیر بر شانه خود دارد و [[دشمنان]] را از بین می‌برد تا آن گاه که [[خداوند]] [[خشنود]] شود….		# روایاتی که حکایت می‌کند آن حضرت، مدتی طولانی شمشیر بر دوش می‌گیرد. [[امام باقر]]{{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|"وَ یَضَعُ السیْفَ ثَمَانِیَهَ أَشْهُرٍ هَرْجاً هَرْجاً حَتی یَرْضَی اللهُ"}}<ref>نعمانی، الغیبه، ص۱۶۴، ح۵.</ref>؛ و مدت هشت ماه شمشیر بر شانه خود دارد و [[دشمنان]] را از بین می‌برد تا آن گاه که [[خداوند]] [[خشنود]] شود….
	# [[معصومین]]{{ع}} می‌توانستند از مدلول سلاح که [[قدرت]] و قوت است یاد کنند.		# [[معصومین]]{{ع}} می‌توانستند از مدلول سلاح که [[قدرت]] و قوت است یاد کنند.
	# استفاده از سلاح‌های ساده همچون شمشیر بر خلاف بهره‌گیری از [[سلاح‌های پیشرفته]] به جهت عادلانه بودن [[مبارزه]] با آن است. استفاده از سلاح‌های [[کشتار]] گروهی، شایسته [[رهبر]] آسمانی [[عدالت‌گستر]] نیست؛ چه اینکه [[سلاح‌های کشتار ~~جمعی]]،~~ علاوه بر انسان‌های بی‌گناه، جانوران و [[طبیعت]] را نیز از بین می‌برد!		# استفاده از سلاح‌های ساده همچون شمشیر بر خلاف بهره‌گیری از سلاح‌های پیشرفته به جهت عادلانه بودن [[مبارزه]] با آن است. استفاده از سلاح‌های [[کشتار]] گروهی، شایسته [[رهبر]] آسمانی [[عدالت‌گستر]] نیست؛ چه اینکه سلاح‌های کشتار جمعی، علاوه بر انسان‌های بی‌گناه، جانوران و طبیعت را نیز از بین می‌برد!

	'''معنای مجازی و کنایی:''' دسته‌ای دیگر بر این باورند که شمشیر، کنایه از قدرت و [[نیروی نظامی]] است. این گروه، شواهد متعددی بر این ادعای خود، از [[ادبیات]] محاوره‌ای ذکر می‌کنند؛ ولی آنچه ایشان را به این قول وادار کرده، [[پیشرفت]] روزافزون [[جنگ]] افزارها و [[فناوری]] [[دفاعی]] است. از آنجا که اینان نتوانسته‌اند بین شمشیر و سلاح‌های پیشرفته، نسبتی بر قرار کنند، به چنین توجیهی دست زده‌اند! آنان شمشیر را نماد قدرت دانسته، می‌گویند: هر ابزاری که [[قدرت حضرت]] را به نمایش بگذارد، می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد. به نظر می‌رسد دیدگاه نخست قابل قبول‌تر باشد. افزون بر آنچه یاد شد، ممکن است گفته شود: با [[تکامل~~]] [[~~خارق‌العاده]] [[علم]] در آن [[زمان]]، ممکن است سلاح‌هایی فراهم آید که هرگز در تصور انسان‌های امروز قابل [[درک]] نباشد. بنابراین علم آن به اهلش واگذار شده است. در هر [[حال]] [[قیام حضرت مهدی]]{{ع}} مبارزه‌ای است در برابر نیروهای [[کفر]] جهانی و برخلاف [[پندار]] برخی، این [[پیروزی]] با [[سختی‌ها]] و [[ناملایمات]] فراوانی آمیخته خواهد شد که بایسته است [[منتظران راستین]] و [[زمینه‌سازان]] آن [[قیام جهانی]]، به بهترین صورت ممکن خود را آماده سازند. [[موسی بن بکر واسطی]] از [[بشیر نبال]] [[روایت]] کرده که گفت: به [[امام باقر]]{{ع}} عرض کردم: آنان می‌‌گویند که [[مهدی]]{{ع}} اگر [[قیام]] کند، کارها به خودی خود برای او برقرار می‌شود و به اندازه حجامتی [[خون]] نمی‌ریزد. آن حضرت فرمود: {{متن حدیث\|"کَلا وَ الذِی نَفْسِی بِیَدِهِ لَوِ اسْتَقَامَتْ لِأَحَدٍ عَفْواً لَاسْتَقَامَتْ لِرَسُولِ اللهِ صحِینَ أُدْمِیَتْ رَبَاعِیَتُهُ وَ شُج فِی وَجْهِهِ کَلا وَ الذِی نَفْسِی بِیَدِهِ حَتی نَمْسَحَ نَحْنُ وَ أَنْتُمُ الْعَرَقَ وَ الْعَلَقَ ثُم مَسَحَ جَبْهَتَهِ"}}<ref>محمد بن ابراهیم نعمانی، الغیبه، ص۲۸۴، ح۳.</ref>؛ هرگز چنین نیست؛ [[سوگند]] به آنکه جانم در دست اوست! اگر کارها به خودی خود، برای کسی برقرار و رو به راه می‌شد، به [[طور]] مسلم برای [[رسول خدا]] درست می‌شد؛ آن گاه که دندان‌های پیشین آن حضرت [[شکست]] و صورتش را زخم رسید! نه هرگز، سوگند به آنکه [[جان]] من در دست اوست [چنین نخواهد شد] تا آنکه ما و شما عرق و خون بسته شده را [[پاک]] کنیم. سپس آن حضرت پیشانی خود را به عنوان نشانه‌ای از آن حالت پاک کرد. شکی نیست که [[دشمنان]] آن گاه که نابودی خود را در قیام آن حضرت ببینند همه تلاش خود را برای بقای خود به کار خواهند گرفت و این گونه نخواهد بود که به [[راحتی]] [[تسلیم]] شوند! اگر چنین باشد، پس این همه [[انتظار]] و فراهم شدن ابزار و [[امدادهای الهی]] برای چیست؟<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۳ (کتاب)\|درسنامه مهدویت ج۳]]، ص۱۷۶-۱۷۸.</ref>		'''معنای مجازی و کنایی:''' دسته‌ای دیگر بر این باورند که شمشیر، کنایه از قدرت و نیروی نظامی است. این گروه، شواهد متعددی بر این ادعای خود، از ادبیات محاوره‌ای ذکر می‌کنند؛ ولی آنچه ایشان را به این قول وادار کرده، پیشرفت روزافزون [[جنگ]] افزارها و [[فناوری]] [[دفاعی]] است. از آنجا که اینان نتوانسته‌اند بین شمشیر و سلاح‌های پیشرفته، نسبتی بر قرار کنند، به چنین توجیهی دست زده‌اند! آنان شمشیر را نماد قدرت دانسته، می‌گویند: هر ابزاری که قدرت حضرت را به نمایش بگذارد، می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد. به نظر می‌رسد دیدگاه نخست قابل قبول‌تر باشد. افزون بر آنچه یاد شد، ممکن است گفته شود: با تکامل خارق‌العاده [[علم]] در آن [[زمان]]، ممکن است سلاح‌هایی فراهم آید که هرگز در تصور انسان‌های امروز قابل درک نباشد. بنابراین علم آن به اهلش واگذار شده است. در هر [[حال]] [[قیام حضرت مهدی]]{{ع}} مبارزه‌ای است در برابر نیروهای [[کفر]] جهانی و برخلاف پندار برخی، این [[پیروزی]] با [[سختی‌ها]] و [[ناملایمات]] فراوانی آمیخته خواهد شد که بایسته است [[منتظران راستین]] و زمینه‌سازان آن [[قیام جهانی]]، به بهترین صورت ممکن خود را آماده سازند. [[موسی بن بکر واسطی]] از بشیر نبال [[روایت]] کرده که گفت: به [[امام باقر]]{{ع}} عرض کردم: آنان می‌‌گویند که [[مهدی]]{{ع}} اگر [[قیام]] کند، کارها به خودی خود برای او برقرار می‌شود و به اندازه حجامتی [[خون]] نمی‌ریزد. آن حضرت فرمود: {{متن حدیث\|"کَلا وَ الذِی نَفْسِی بِیَدِهِ لَوِ اسْتَقَامَتْ لِأَحَدٍ عَفْواً لَاسْتَقَامَتْ لِرَسُولِ اللهِ صحِینَ أُدْمِیَتْ رَبَاعِیَتُهُ وَ شُج فِی وَجْهِهِ کَلا وَ الذِی نَفْسِی بِیَدِهِ حَتی نَمْسَحَ نَحْنُ وَ أَنْتُمُ الْعَرَقَ وَ الْعَلَقَ ثُم مَسَحَ جَبْهَتَهِ"}}<ref>محمد بن ابراهیم نعمانی، الغیبه، ص۲۸۴، ح۳.</ref>؛ هرگز چنین نیست؛ [[سوگند]] به آنکه جانم در دست اوست! اگر کارها به خودی خود، برای کسی برقرار و رو به راه می‌شد، به طور مسلم برای [[رسول خدا]] درست می‌شد؛ آن گاه که دندان‌های پیشین آن حضرت [[شکست]] و صورتش را زخم رسید! نه هرگز، سوگند به آنکه [[جان]] من در دست اوست [چنین نخواهد شد] تا آنکه ما و شما عرق و خون بسته شده را [[پاک]] کنیم. سپس آن حضرت پیشانی خود را به عنوان نشانه‌ای از آن حالت پاک کرد. شکی نیست که [[دشمنان]] آن گاه که نابودی خود را در قیام آن حضرت ببینند همه تلاش خود را برای بقای خود به کار خواهند گرفت و این گونه نخواهد بود که به راحتی [[تسلیم]] شوند! اگر چنین باشد، پس این همه [[انتظار]] و فراهم شدن ابزار و امدادهای الهی برای چیست؟<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۳ (کتاب)\|درسنامه مهدویت ج۳]]، ص۱۷۶-۱۷۸.</ref>

	== پرسش مستقیم ==		== پرسش مستقیم ==

Bahmani: /* مقدمه */

2024-09-14T09:41:03Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۱۱
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	هنگام ظهور و [[قیام جهانی حضرت مهدی]] {{ع}}، تمام قدرت‌های [[باطل]] و [[ستمگر]]، مقهور و مغلوب [[قدرت]] بی‌پایان [[حضرت مهدی]] {{ع}} شده، مانند علف‌های هرز از روی [[زمین]] برداشته می‌شوند تا زمینه رشد و کمال [[انسان‌ها]]، به صورت کامل فراهم آید و [[زمین]] پر از [[عدل و داد]] شود. اما پرسش این است که این [[پیروزی]] به چه صورت است و [[حضرت مهدی]] {{ع}} با چه ابزاری بر آن قدرت‌ها پیروز می‌شود؟ در [[روایات]]، کمتر سخن روشنی در این‌باره به چشم می‌خورد و یگانه ابزار و سلاح آن حضرت [[هنگام ~~قیام]]،~~ [[سیف]] ([[شمشیر]]) ذکر شده است<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۴۰۷، ح۱؛ ج۸، ص۵۰، ح۱۳؛ صدوق، عیون اخبارالرضا {{ع}}، ج۱، ص۵۹، ح۲۹؛ همو، علل الشرایع، ج۱، ص۲۴۵، ح۶؛ همو، کمال الدین و تمام النعمه، ج۱، ص۳۲۱، ح۳؛ الاستبصار، ج۳، ص۱۰۸، ح۵۳۸۳؛ التهذیب، ج۶، ص۱۵۴، ح۲؛ نعمانی، الغیبه، ص۱۶۴، ح۵. و ده‌ها کتاب دیگر.</ref>. در این باره که آیا این [[شمشیر]] بر معنای [[حقیقی]] حمل می‌شود یا معنای کنایی، دو دیدگاه وجود دارد:		[[هنگام ظهور]] و [[قیام جهانی حضرت مهدی]]{{ع}}، تمام قدرت‌های [[باطل]] و [[ستمگر]]، [[مقهور]] و مغلوب [[قدرت]] بی‌پایان [[حضرت مهدی]]{{ع}} شده، مانند علف‌های هرز از روی [[زمین]] برداشته می‌شوند تا زمینه [[رشد]] و کمال [[انسان‌ها]]، به صورت کامل فراهم آید و زمین پر از [[عدل و داد]] شود. اما [[پرسش]] این است که این [[پیروزی]] به چه صورت است و حضرت مهدی{{ع}} با چه ابزاری بر آن قدرت‌ها [[پیروز]] می‌شود؟ در [[روایات]]، کمتر سخن روشنی در این‌باره به چشم می‌خورد و یگانه ابزار و [[سلاح]] آن حضرت هنگام قیام، [[سیف]] ([[شمشیر]]) ذکر شده است<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۴۰۷، ح۱؛ ج۸، ص۵۰، ح۱۳؛ صدوق، عیون اخبارالرضا{{ع}}، ج۱، ص۵۹، ح۲۹؛ همو، علل الشرایع، ج۱، ص۲۴۵، ح۶؛ همو، کمال الدین و تمام النعمه، ج۱، ص۳۲۱، ح۳؛ الاستبصار، ج۳، ص۱۰۸، ح۵۳۸۳؛ التهذیب، ج۶، ص۱۵۴، ح۲؛ نعمانی، الغیبه، ص۱۶۴، ح۵. و ده‌ها کتاب دیگر.</ref>. در این باره که آیا این شمشیر بر معنای [[حقیقی]] حمل می‌شود یا معنای کنایی، دو دیدگاه وجود دارد:

	'''معنای [[حقیقی]]:''' عده‌ای بر این باورند: کاربرد کلمه "[[شمشیر]]" در معنای [[حقیقی]] است و مصداق آن، همان ~~ابزار~~ [[جنگی]] خاص است. اینان درباره پیروز شدن [[حضرت مهدی]] {{ع}} با این [[سلاح]] بر [[دشمنان]]، توجیهات گوناگونی دارند: برخی می‌گویند: اگرچه حضرت با [[شمشیر]] [[قیام]] می‌کند؛ اما [[خداوند]] در آن [[شمشیر~~]] [[~~قدرت]] و اعجازی قرار می‌دهد که همه سلاح‌های موجود را مقهور نیروی خود می‌سازد<ref>ر. ک: صدوق، الخصال، ج۲، ص۶۴۹، ح۴۳.</ref>. دسته دیگر می‌گویند: [[خداوند]] در [[~~عصر ظهور~~]]~~، همه تسلیحات~~ [[دشمن]] را از کار می‌اندازد و یا به سبب جنگ‌های خونینی که [[در آستانه ظهور]] به وقوع می‌پیوندد، تمام سلاح‌های پیشرفته از بین می‌رود. [[مردم]] نیز به ناگزیر در [[جنگ]]، از همان سلاح‌های ابتدایی (یعنی [[شمشیر]] و مانند آن) استفاده می‌کنند؛ بنابراین [[حضرت مهدی]] {{ع}} با همان [[شمشیر]] می‌جنگد. به نظر عده‌ای: همه اسلحه‌ها در [[اختیار]] حضرت قرار می‌گیرد؛ ولی از آنجا که استفاده از آنها به ناگزیر ستمگرانه خواهد بود، حضرت فقط از [[سلاح]] [[شمشیر]] بهره می‌برد.		'''معنای حقیقی:''' عده‌ای بر این باورند: کاربرد کلمه "شمشیر" در معنای حقیقی است و مصداق آن، همان [[ابزار جنگی]] خاص است. اینان درباره پیروز شدن حضرت مهدی{{ع}} با این سلاح بر [[دشمنان]]، توجیهات گوناگونی دارند: برخی می‌گویند: اگرچه حضرت با شمشیر [[قیام]] می‌کند؛ اما [[خداوند]] در آن شمشیر قدرت و اعجازی قرار می‌دهد که همه سلاح‌های موجود را مقهور نیروی خود می‌سازد<ref>ر. ک: صدوق، الخصال، ج۲، ص۶۴۹، ح۴۳.</ref>. دسته دیگر می‌گویند: خداوند در عصر ظهور، همه [[تسلیحات]] [[دشمن]] را از کار می‌اندازد و یا به سبب جنگ‌های خونینی که در آستانه ظهور به وقوع می‌پیوندد، تمام سلاح‌های پیشرفته از بین می‌رود. [[مردم]] نیز به ناگزیر در [[جنگ]]، از همان سلاح‌های ابتدایی (یعنی شمشیر و مانند آن) استفاده می‌کنند؛ بنابراین حضرت مهدی{{ع}} با همان شمشیر می‌جنگد. به نظر عده‌ای: همه اسلحه‌ها در [[اختیار]] حضرت قرار می‌گیرد؛ ولی از آنجا که استفاده از آنها به ناگزیر ستمگرانه خواهد بود، حضرت فقط از [[سلاح]] [[شمشیر]] بهره می‌برد.

	دلیل‌های این دیدگاه:		دلیل‌های این دیدگاه:
	# روایاتی که حکایت می‌کند آن حضرت، مدتی طولانی [[شمشیر]] بر دوش می‌گیرد. [[امام باقر]] {{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|"وَ یَضَعُ السیْفَ ثَمَانِیَهَ أَشْهُرٍ هَرْجاً هَرْجاً حَتی یَرْضَی اللهُ"}}<ref>نعمانی، الغیبه، ص۱۶۴، ح۵.</ref>؛ و مدت هشت ماه [[شمشیر]] بر شانه خود دارد و [[دشمنان]] را از بین می‌برد تا آن گاه که [[خداوند]] [[خشنود]] شود….		# روایاتی که حکایت می‌کند آن حضرت، مدتی طولانی شمشیر بر دوش می‌گیرد. [[امام باقر]]{{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|"وَ یَضَعُ السیْفَ ثَمَانِیَهَ أَشْهُرٍ هَرْجاً هَرْجاً حَتی یَرْضَی اللهُ"}}<ref>نعمانی، الغیبه، ص۱۶۴، ح۵.</ref>؛ و مدت هشت ماه شمشیر بر شانه خود دارد و [[دشمنان]] را از بین می‌برد تا آن گاه که [[خداوند]] [[خشنود]] شود….
	# [[معصومین]] {{ع}} می‌توانستند از مدلول [[سلاح]] که [[قدرت]] و قوت است یاد کنند.		# [[معصومین]]{{ع}} می‌توانستند از مدلول سلاح که [[قدرت]] و قوت است یاد کنند.
	# استفاده از سلاح‌های ساده همچون [[شمشیر]] بر خلاف بهره‌گیری از [[سلاح‌های پیشرفته]] به جهت عادلانه بودن [[مبارزه]] با آن است. استفاده از سلاح‌های [[کشتار]] گروهی، [[شایسته]] [[رهبر]] آسمانی [[~~عدالت~~]] ~~گستر~~ نیست؛ چه اینکه ~~سلاح‌های~~ [[کشتار]] ~~جمعی،~~ علاوه بر انسان‌های بی‌گناه، جانوران و [[طبیعت]] را نیز از بین می‌برد!		# استفاده از سلاح‌های ساده همچون شمشیر بر خلاف بهره‌گیری از [[سلاح‌های پیشرفته]] به جهت عادلانه بودن [[مبارزه]] با آن است. استفاده از سلاح‌های [[کشتار]] گروهی، شایسته [[رهبر]] آسمانی [[عدالت‌گستر]] نیست؛ چه اینکه [[سلاح‌های کشتار جمعی]]، علاوه بر انسان‌های بی‌گناه، جانوران و [[طبیعت]] را نیز از بین می‌برد!

	'''معنای مجازی و کنایی:''' دسته‌ای دیگر بر این باورند که ~~[[شمشیر]]،~~ کنایه از [[قدرت]] و ~~نیروی~~ [[نظامی]] است. این گروه، شواهد متعددی بر این ادعای خود، از [[ادبیات]] محاوره‌ای ذکر می‌کنند؛ ولی آنچه ایشان را به این قول وادار کرده، [[پیشرفت]] روزافزون [[جنگ]] افزارها و فناوری دفاعی است. از آنجا که اینان نتوانسته‌اند بین [[شمشیر]] و [[سلاح‌های ~~پیشرفته]]،~~ نسبتی بر قرار کنند، به چنین توجیهی دست زده‌اند! آنان [[شمشیر]] را نماد [[قدرت]] دانسته، می‌گویند: هر ابزاری که [[قدرت حضرت]] را به نمایش بگذارد، می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد. به نظر می‌رسد دیدگاه نخست قابل قبول‌تر باشد. افزون بر آنچه یاد شد، ممکن است گفته شود: با [[تکامل]] [[~~خارق العاده~~]] [[علم]] در آن ~~زمان،~~ ممکن است سلاح‌هایی فراهم آید که هرگز در تصور انسان‌های امروز قابل [[درک]] نباشد. بنابراین [[علم]] آن به اهلش واگذار شده است. در هر حال [[قیام حضرت مهدی]] {{ع}} مبارزه‌ای است در برابر نیروهای [[کفر]] جهانی و برخلاف [[پندار]] برخی، این [[پیروزی]] با [[سختی‌ها]] و ناملایمات فراوانی آمیخته خواهد شد که بایسته است [[منتظران راستین]] و [[زمینه‌سازان]] آن [[قیام جهانی]]، به [[بهترین]] صورت ممکن خود را آماده سازند. [[موسی]] بن بکر واسطی از [[بشیر]] ~~نبال~~ [[روایت]] کرده که گفت: به [[امام باقر]] {{ع}} عرض کردم: آنان ~~می گویند~~ که [[مهدی]] {{ع}} اگر [[قیام]] کند، [[کارها]] به خودی خود برای او برقرار می‌شود و به اندازه حجامتی [[خون]] نمی‌ریزد. آن حضرت فرمود: {{متن حدیث\|"کَلا وَ الذِی نَفْسِی بِیَدِهِ لَوِ اسْتَقَامَتْ لِأَحَدٍ عَفْواً لَاسْتَقَامَتْ لِرَسُولِ اللهِ ~~ص حِینَ~~ أُدْمِیَتْ رَبَاعِیَتُهُ وَ شُج فِی وَجْهِهِ کَلا وَ الذِی نَفْسِی بِیَدِهِ حَتی نَمْسَحَ نَحْنُ وَ أَنْتُمُ الْعَرَقَ وَ الْعَلَقَ ثُم مَسَحَ جَبْهَتَهِ"}}<ref>محمد بن ابراهیم نعمانی، الغیبه، ص۲۸۴، ح۳.</ref>؛ هرگز چنین نیست؛ [[سوگند]] به آنکه جانم در دست اوست! اگر [[کارها]] به خودی خود، برای کسی برقرار و رو به راه می‌شد، به ~~طور~~ [[~~مسلم~~]] برای [[رسول خدا]] درست می‌شد؛ آن گاه که دندان‌های پیشین آن حضرت [[شکست]] و صورتش را زخم رسید! نه هرگز، [[سوگند]] به ~~آن که~~ [[جان]] من در دست اوست [چنین نخواهد شد] تا آنکه ما و شما عرق و [[خون]] بسته شده را [[پاک]] کنیم. سپس آن حضرت پیشانی خود را به عنوان نشانه‌ای از آن حالت [[پاک]] کرد. شکی نیست که [[دشمنان]] آن گاه که نابودی خود را در [[قیام]] آن حضرت ببینند همه تلاش خود را برای بقای خود به کار خواهند گرفت و این گونه نخواهد بود که به راحتی [[تسلیم]] شوند! اگر چنین باشد، پس این همه [[انتظار]] و فراهم شدن ابزار و [[امدادهای الهی]] برای چیست؟<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۳ (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ~~ج۳،~~ ص۱۷۶-۱۷۸.</ref>		'''معنای مجازی و کنایی:''' دسته‌ای دیگر بر این باورند که شمشیر، کنایه از قدرت و [[نیروی نظامی]] است. این گروه، شواهد متعددی بر این ادعای خود، از [[ادبیات]] محاوره‌ای ذکر می‌کنند؛ ولی آنچه ایشان را به این قول وادار کرده، [[پیشرفت]] روزافزون [[جنگ]] افزارها و [[فناوری]] [[دفاعی]] است. از آنجا که اینان نتوانسته‌اند بین شمشیر و سلاح‌های پیشرفته، نسبتی بر قرار کنند، به چنین توجیهی دست زده‌اند! آنان شمشیر را نماد قدرت دانسته، می‌گویند: هر ابزاری که [[قدرت حضرت]] را به نمایش بگذارد، می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد. به نظر می‌رسد دیدگاه نخست قابل قبول‌تر باشد. افزون بر آنچه یاد شد، ممکن است گفته شود: با [[تکامل]] [[خارق‌العاده]] [[علم]] در آن [[زمان]]، ممکن است سلاح‌هایی فراهم آید که هرگز در تصور انسان‌های امروز قابل [[درک]] نباشد. بنابراین علم آن به اهلش واگذار شده است. در هر [[حال]] [[قیام حضرت مهدی]]{{ع}} مبارزه‌ای است در برابر نیروهای [[کفر]] جهانی و برخلاف [[پندار]] برخی، این [[پیروزی]] با [[سختی‌ها]] و [[ناملایمات]] فراوانی آمیخته خواهد شد که بایسته است [[منتظران راستین]] و [[زمینه‌سازان]] آن [[قیام جهانی]]، به بهترین صورت ممکن خود را آماده سازند. [[موسی بن بکر واسطی]] از [[بشیر نبال]] [[روایت]] کرده که گفت: به [[امام باقر]]{{ع}} عرض کردم: آنان می‌‌گویند که [[مهدی]]{{ع}} اگر [[قیام]] کند، کارها به خودی خود برای او برقرار می‌شود و به اندازه حجامتی [[خون]] نمی‌ریزد. آن حضرت فرمود: {{متن حدیث\|"کَلا وَ الذِی نَفْسِی بِیَدِهِ لَوِ اسْتَقَامَتْ لِأَحَدٍ عَفْواً لَاسْتَقَامَتْ لِرَسُولِ اللهِ صحِینَ أُدْمِیَتْ رَبَاعِیَتُهُ وَ شُج فِی وَجْهِهِ کَلا وَ الذِی نَفْسِی بِیَدِهِ حَتی نَمْسَحَ نَحْنُ وَ أَنْتُمُ الْعَرَقَ وَ الْعَلَقَ ثُم مَسَحَ جَبْهَتَهِ"}}<ref>محمد بن ابراهیم نعمانی، الغیبه، ص۲۸۴، ح۳.</ref>؛ هرگز چنین نیست؛ [[سوگند]] به آنکه جانم در دست اوست! اگر کارها به خودی خود، برای کسی برقرار و رو به راه می‌شد، به [[طور]] مسلم برای [[رسول خدا]] درست می‌شد؛ آن گاه که دندان‌های پیشین آن حضرت [[شکست]] و صورتش را زخم رسید! نه هرگز، سوگند به آنکه [[جان]] من در دست اوست [چنین نخواهد شد] تا آنکه ما و شما عرق و خون بسته شده را [[پاک]] کنیم. سپس آن حضرت پیشانی خود را به عنوان نشانه‌ای از آن حالت پاک کرد. شکی نیست که [[دشمنان]] آن گاه که نابودی خود را در قیام آن حضرت ببینند همه تلاش خود را برای بقای خود به کار خواهند گرفت و این گونه نخواهد بود که به [[راحتی]] [[تسلیم]] شوند! اگر چنین باشد، پس این همه [[انتظار]] و فراهم شدن ابزار و [[امدادهای الهی]] برای چیست؟<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۳ (کتاب)\|درسنامه مهدویت ج۳]]، ص۱۷۶-۱۷۸.</ref>

	== پرسش مستقیم ==		== پرسش مستقیم ==

Bahmani: /* مقدمه */

2023-03-04T11:39:11Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۰۹
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[هنگام ظهور]] و [[قیام جهانی حضرت مهدی]] {{ع}}، تمام قدرت‌های [[باطل]] و [[ستمگر]]، مقهور و مغلوب [[قدرت]] بی‌پایان [[حضرت مهدی]] {{ع}} شده، مانند علف‌های هرز از روی [[زمین]] برداشته می‌شوند تا زمینه رشد و کمال [[انسان‌ها]]، به صورت کامل فراهم آید و [[زمین]] پر از [[عدل و داد]] شود. اما پرسش این است که این [[پیروزی]] به چه صورت است و [[حضرت مهدی]] {{ع}} با چه ابزاری بر آن قدرت‌ها پیروز می‌شود؟ در [[روایات]]، کمتر سخن روشنی در این‌باره به چشم می‌خورد و یگانه ابزار و [[سلاح]] آن [[حضرت]] [[هنگام قیام]]، [[سیف]] ([[شمشیر]]) ذکر شده است<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۴۰۷، ح۱؛ ج۸، ص۵۰، ح۱۳؛ صدوق، عیون اخبارالرضا {{ع}}، ج۱، ص۵۹، ح۲۹؛ همو، علل الشرایع، ج۱، ص۲۴۵، ح۶؛ همو، کمال الدین و تمام النعمه، ج۱، ص۳۲۱، ح۳؛ الاستبصار، ج۳، ص۱۰۸، ح۵۳۸۳؛ التهذیب، ج۶، ص۱۵۴، ح۲؛ نعمانی، الغیبه، ص۱۶۴، ح۵. و ده‌ها کتاب دیگر.</ref>. در این باره که آیا این [[شمشیر]] بر معنای [[حقیقی]] حمل می‌شود یا معنای کنایی، دو دیدگاه وجود دارد:		هنگام ظهور و [[قیام جهانی حضرت مهدی]] {{ع}}، تمام قدرت‌های [[باطل]] و [[ستمگر]]، مقهور و مغلوب [[قدرت]] بی‌پایان [[حضرت مهدی]] {{ع}} شده، مانند علف‌های هرز از روی [[زمین]] برداشته می‌شوند تا زمینه رشد و کمال [[انسان‌ها]]، به صورت کامل فراهم آید و [[زمین]] پر از [[عدل و داد]] شود. اما پرسش این است که این [[پیروزی]] به چه صورت است و [[حضرت مهدی]] {{ع}} با چه ابزاری بر آن قدرت‌ها پیروز می‌شود؟ در [[روایات]]، کمتر سخن روشنی در این‌باره به چشم می‌خورد و یگانه ابزار و سلاح آن حضرت [[هنگام قیام]]، [[سیف]] ([[شمشیر]]) ذکر شده است<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۴۰۷، ح۱؛ ج۸، ص۵۰، ح۱۳؛ صدوق، عیون اخبارالرضا {{ع}}، ج۱، ص۵۹، ح۲۹؛ همو، علل الشرایع، ج۱، ص۲۴۵، ح۶؛ همو، کمال الدین و تمام النعمه، ج۱، ص۳۲۱، ح۳؛ الاستبصار، ج۳، ص۱۰۸، ح۵۳۸۳؛ التهذیب، ج۶، ص۱۵۴، ح۲؛ نعمانی، الغیبه، ص۱۶۴، ح۵. و ده‌ها کتاب دیگر.</ref>. در این باره که آیا این [[شمشیر]] بر معنای [[حقیقی]] حمل می‌شود یا معنای کنایی، دو دیدگاه وجود دارد:

	'''معنای [[حقیقی]]:''' عده‌ای بر این باورند: کاربرد کلمه "[[شمشیر]]" در معنای [[حقیقی]] است و مصداق آن، همان ابزار [[جنگی]] خاص است. اینان درباره پیروز شدن [[حضرت مهدی]] {{ع}} با این [[سلاح]] بر [[دشمنان]]، توجیهات گوناگونی دارند: برخی می‌گویند: اگرچه [[حضرت]] با [[شمشیر]] [[قیام]] می‌کند؛ اما [[خداوند]] در آن [[شمشیر]] [[قدرت]] و اعجازی قرار می‌دهد که همه سلاح‌های موجود را مقهور نیروی خود می‌سازد<ref>ر. ک: صدوق، الخصال، ج۲، ص۶۴۹، ح۴۳.</ref>. دسته دیگر می‌گویند: [[خداوند]] در [[عصر ظهور]]، همه تسلیحات [[دشمن]] را از کار می‌اندازد و یا به سبب جنگ‌های خونینی که [[در آستانه ظهور]] به وقوع می‌پیوندد، تمام [[سلاح‌های پیشرفته]] از بین می‌رود. [[مردم]] نیز به ناگزیر در [[جنگ]]، از همان سلاح‌های ابتدایی (یعنی [[شمشیر]] و مانند آن) استفاده می‌کنند؛ بنابراین [[حضرت مهدی]] {{ع}} با همان [[شمشیر]] می‌جنگد. به نظر عده‌ای: همه اسلحه‌ها در [[اختیار]] [[حضرت]] قرار می‌گیرد؛ ولی از آنجا که استفاده از آنها به ناگزیر ستمگرانه خواهد بود، [[حضرت]] فقط از [[سلاح]] [[شمشیر]] بهره می‌برد.		'''معنای [[حقیقی]]:''' عده‌ای بر این باورند: کاربرد کلمه "[[شمشیر]]" در معنای [[حقیقی]] است و مصداق آن، همان ابزار [[جنگی]] خاص است. اینان درباره پیروز شدن [[حضرت مهدی]] {{ع}} با این [[سلاح]] بر [[دشمنان]]، توجیهات گوناگونی دارند: برخی می‌گویند: اگرچه حضرت با [[شمشیر]] [[قیام]] می‌کند؛ اما [[خداوند]] در آن [[شمشیر]] [[قدرت]] و اعجازی قرار می‌دهد که همه سلاح‌های موجود را مقهور نیروی خود می‌سازد<ref>ر. ک: صدوق، الخصال، ج۲، ص۶۴۹، ح۴۳.</ref>. دسته دیگر می‌گویند: [[خداوند]] در [[عصر ظهور]]، همه تسلیحات [[دشمن]] را از کار می‌اندازد و یا به سبب جنگ‌های خونینی که [[در آستانه ظهور]] به وقوع می‌پیوندد، تمام سلاح‌های پیشرفته از بین می‌رود. [[مردم]] نیز به ناگزیر در [[جنگ]]، از همان سلاح‌های ابتدایی (یعنی [[شمشیر]] و مانند آن) استفاده می‌کنند؛ بنابراین [[حضرت مهدی]] {{ع}} با همان [[شمشیر]] می‌جنگد. به نظر عده‌ای: همه اسلحه‌ها در [[اختیار]] حضرت قرار می‌گیرد؛ ولی از آنجا که استفاده از آنها به ناگزیر ستمگرانه خواهد بود، حضرت فقط از [[سلاح]] [[شمشیر]] بهره می‌برد.

	دلیل‌های این دیدگاه:		دلیل‌های این دیدگاه:
	# روایاتی که حکایت می‌کند آن ~~[[حضرت]]،~~ مدتی طولانی [[شمشیر]] بر دوش می‌گیرد. [[امام باقر]] {{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|"وَ یَضَعُ السیْفَ ثَمَانِیَهَ أَشْهُرٍ هَرْجاً هَرْجاً حَتی یَرْضَی اللهُ"}}<ref>نعمانی، الغیبه، ص۱۶۴، ح۵.</ref>؛ و مدت هشت ماه [[شمشیر]] بر شانه خود دارد و [[دشمنان]] را از بین می‌برد تا آن گاه که [[خداوند]] [[خشنود]] شود….		# روایاتی که حکایت می‌کند آن حضرت، مدتی طولانی [[شمشیر]] بر دوش می‌گیرد. [[امام باقر]] {{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|"وَ یَضَعُ السیْفَ ثَمَانِیَهَ أَشْهُرٍ هَرْجاً هَرْجاً حَتی یَرْضَی اللهُ"}}<ref>نعمانی، الغیبه، ص۱۶۴، ح۵.</ref>؛ و مدت هشت ماه [[شمشیر]] بر شانه خود دارد و [[دشمنان]] را از بین می‌برد تا آن گاه که [[خداوند]] [[خشنود]] شود….
	# [[معصومین]] {{ع}} می‌توانستند از مدلول [[سلاح]] که [[قدرت]] و قوت است یاد کنند.		# [[معصومین]] {{ع}} می‌توانستند از مدلول [[سلاح]] که [[قدرت]] و قوت است یاد کنند.
	# استفاده از سلاح‌های ساده همچون [[شمشیر]] بر خلاف بهره‌گیری از [[سلاح‌های پیشرفته]] به جهت عادلانه بودن [[مبارزه]] با آن است. استفاده از سلاح‌های [[کشتار]] گروهی، [[شایسته]] [[رهبر]] آسمانی [[عدالت]] گستر نیست؛ چه اینکه سلاح‌های [[کشتار]] جمعی، علاوه بر انسان‌های بی‌گناه، جانوران و [[طبیعت]] را نیز از بین می‌برد!		# استفاده از سلاح‌های ساده همچون [[شمشیر]] بر خلاف بهره‌گیری از [[سلاح‌های پیشرفته]] به جهت عادلانه بودن [[مبارزه]] با آن است. استفاده از سلاح‌های [[کشتار]] گروهی، [[شایسته]] [[رهبر]] آسمانی [[عدالت]] گستر نیست؛ چه اینکه سلاح‌های [[کشتار]] جمعی، علاوه بر انسان‌های بی‌گناه، جانوران و [[طبیعت]] را نیز از بین می‌برد!

	'''معنای مجازی و کنایی:''' دسته‌ای دیگر بر این باورند که [[شمشیر]]، کنایه از [[قدرت]] و نیروی [[نظامی]] است. این گروه، شواهد متعددی بر این ادعای خود، از [[ادبیات]] محاوره‌ای ذکر می‌کنند؛ ولی آنچه ایشان را به این قول وادار کرده، [[پیشرفت]] روزافزون [[جنگ]] افزارها و فناوری دفاعی است. از آنجا که اینان نتوانسته‌اند بین [[شمشیر]] و [[سلاح‌های پیشرفته]]، نسبتی بر قرار کنند، به چنین توجیهی دست زده‌اند! آنان [[شمشیر]] را نماد [[قدرت]] دانسته، می‌گویند: هر ابزاری که [[قدرت حضرت]] را به نمایش بگذارد، می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد. به نظر می‌رسد دیدگاه نخست قابل قبول‌تر باشد. افزون بر آنچه یاد شد، ممکن است گفته شود: با [[تکامل]] [[خارق العاده]] [[علم]] در آن زمان، ممکن است سلاح‌هایی فراهم آید که هرگز در تصور انسان‌های امروز قابل [[درک]] نباشد. بنابراین [[علم]] آن به اهلش واگذار شده است. در هر حال [[قیام حضرت مهدی]] {{ع}} مبارزه‌ای است در برابر نیروهای [[کفر]] جهانی و برخلاف [[پندار]] برخی، این [[پیروزی]] با [[سختی‌ها]] و ناملایمات فراوانی آمیخته خواهد شد که بایسته است [[منتظران راستین]] و [[زمینه‌سازان]] آن [[قیام جهانی]]، به [[بهترین]] صورت ممکن خود را آماده سازند. [[موسی]] بن بکر واسطی از [[بشیر]] نبال [[روایت]] کرده که گفت: به [[امام باقر]] {{ع}} عرض کردم: آنان می گویند که [[مهدی]] {{ع}} اگر [[قیام]] کند، [[کارها]] به خودی خود برای او برقرار می‌شود و به اندازه حجامتی [[خون]] نمی‌ریزد. آن [[حضرت]] فرمود: {{متن حدیث\|"کَلا وَ الذِی نَفْسِی بِیَدِهِ لَوِ اسْتَقَامَتْ لِأَحَدٍ عَفْواً لَاسْتَقَامَتْ لِرَسُولِ اللهِ ص حِینَ أُدْمِیَتْ رَبَاعِیَتُهُ وَ شُج فِی وَجْهِهِ کَلا وَ الذِی نَفْسِی بِیَدِهِ حَتی نَمْسَحَ نَحْنُ وَ أَنْتُمُ الْعَرَقَ وَ الْعَلَقَ ثُم مَسَحَ جَبْهَتَهِ"}}<ref>محمد بن ابراهیم نعمانی، الغیبه، ص۲۸۴، ح۳.</ref>؛ هرگز چنین نیست؛ [[سوگند]] به آنکه جانم در دست اوست! اگر [[کارها]] به خودی خود، برای کسی برقرار و رو به راه می‌شد، به طور [[مسلم]] برای [[رسول خدا]] درست می‌شد؛ آن گاه که دندان‌های پیشین آن [[حضرت]] [[شکست]] و صورتش را زخم رسید! نه هرگز، [[سوگند]] به آن که [[جان]] من در دست اوست [چنین نخواهد شد] تا آنکه ما و شما عرق و [[خون]] بسته شده را [[پاک]] کنیم. سپس آن [[حضرت]] پیشانی خود را به عنوان نشانه‌ای از آن حالت [[پاک]] کرد. شکی نیست که [[دشمنان]] آن گاه که نابودی خود را در [[قیام]] آن [[حضرت]] ببینند همه تلاش خود را برای بقای خود به کار خواهند گرفت و این گونه نخواهد بود که به راحتی [[تسلیم]] شوند! اگر چنین باشد، پس این همه [[انتظار]] و فراهم شدن ابزار و [[امدادهای الهی]] برای چیست؟<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۳ (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ج۳، ص۱۷۶-۱۷۸.</ref>		'''معنای مجازی و کنایی:''' دسته‌ای دیگر بر این باورند که [[شمشیر]]، کنایه از [[قدرت]] و نیروی [[نظامی]] است. این گروه، شواهد متعددی بر این ادعای خود، از [[ادبیات]] محاوره‌ای ذکر می‌کنند؛ ولی آنچه ایشان را به این قول وادار کرده، [[پیشرفت]] روزافزون [[جنگ]] افزارها و فناوری دفاعی است. از آنجا که اینان نتوانسته‌اند بین [[شمشیر]] و [[سلاح‌های پیشرفته]]، نسبتی بر قرار کنند، به چنین توجیهی دست زده‌اند! آنان [[شمشیر]] را نماد [[قدرت]] دانسته، می‌گویند: هر ابزاری که [[قدرت حضرت]] را به نمایش بگذارد، می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد. به نظر می‌رسد دیدگاه نخست قابل قبول‌تر باشد. افزون بر آنچه یاد شد، ممکن است گفته شود: با [[تکامل]] [[خارق العاده]] [[علم]] در آن زمان، ممکن است سلاح‌هایی فراهم آید که هرگز در تصور انسان‌های امروز قابل [[درک]] نباشد. بنابراین [[علم]] آن به اهلش واگذار شده است. در هر حال [[قیام حضرت مهدی]] {{ع}} مبارزه‌ای است در برابر نیروهای [[کفر]] جهانی و برخلاف [[پندار]] برخی، این [[پیروزی]] با [[سختی‌ها]] و ناملایمات فراوانی آمیخته خواهد شد که بایسته است [[منتظران راستین]] و [[زمینه‌سازان]] آن [[قیام جهانی]]، به [[بهترین]] صورت ممکن خود را آماده سازند. [[موسی]] بن بکر واسطی از [[بشیر]] نبال [[روایت]] کرده که گفت: به [[امام باقر]] {{ع}} عرض کردم: آنان می گویند که [[مهدی]] {{ع}} اگر [[قیام]] کند، [[کارها]] به خودی خود برای او برقرار می‌شود و به اندازه حجامتی [[خون]] نمی‌ریزد. آن حضرت فرمود: {{متن حدیث\|"کَلا وَ الذِی نَفْسِی بِیَدِهِ لَوِ اسْتَقَامَتْ لِأَحَدٍ عَفْواً لَاسْتَقَامَتْ لِرَسُولِ اللهِ ص حِینَ أُدْمِیَتْ رَبَاعِیَتُهُ وَ شُج فِی وَجْهِهِ کَلا وَ الذِی نَفْسِی بِیَدِهِ حَتی نَمْسَحَ نَحْنُ وَ أَنْتُمُ الْعَرَقَ وَ الْعَلَقَ ثُم مَسَحَ جَبْهَتَهِ"}}<ref>محمد بن ابراهیم نعمانی، الغیبه، ص۲۸۴، ح۳.</ref>؛ هرگز چنین نیست؛ [[سوگند]] به آنکه جانم در دست اوست! اگر [[کارها]] به خودی خود، برای کسی برقرار و رو به راه می‌شد، به طور [[مسلم]] برای [[رسول خدا]] درست می‌شد؛ آن گاه که دندان‌های پیشین آن حضرت [[شکست]] و صورتش را زخم رسید! نه هرگز، [[سوگند]] به آن که [[جان]] من در دست اوست [چنین نخواهد شد] تا آنکه ما و شما عرق و [[خون]] بسته شده را [[پاک]] کنیم. سپس آن حضرت پیشانی خود را به عنوان نشانه‌ای از آن حالت [[پاک]] کرد. شکی نیست که [[دشمنان]] آن گاه که نابودی خود را در [[قیام]] آن حضرت ببینند همه تلاش خود را برای بقای خود به کار خواهند گرفت و این گونه نخواهد بود که به راحتی [[تسلیم]] شوند! اگر چنین باشد، پس این همه [[انتظار]] و فراهم شدن ابزار و [[امدادهای الهی]] برای چیست؟<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۳ (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ج۳، ص۱۷۶-۱۷۸.</ref>

	== پرسش مستقیم ==		== پرسش مستقیم ==

Bahmani در ‏۴ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۸

2023-03-04T11:38:24Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۰۸
خط ۱:		خط ۱:
	{{~~مهدویت~~}}		{{مدخل مرتبط
			\| موضوع مرتبط = قیام امام مهدی
			\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط =
			\| پرسش مرتبط = امام مهدی (پرسش)
			}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
			[[هنگام ظهور]] و [[قیام جهانی حضرت مهدی]] {{ع}}، تمام قدرت‌های [[باطل]] و [[ستمگر]]، مقهور و مغلوب [[قدرت]] بی‌پایان [[حضرت مهدی]] {{ع}} شده، مانند علف‌های هرز از روی [[زمین]] برداشته می‌شوند تا زمینه رشد و کمال [[انسان‌ها]]، به صورت کامل فراهم آید و [[زمین]] پر از [[عدل و داد]] شود. اما پرسش این است که این [[پیروزی]] به چه صورت است و [[حضرت مهدی]] {{ع}} با چه ابزاری بر آن قدرت‌ها پیروز می‌شود؟ در [[روایات]]، کمتر سخن روشنی در این‌باره به چشم می‌خورد و یگانه ابزار و [[سلاح]] آن [[حضرت]] [[هنگام قیام]]، [[سیف]] ([[شمشیر]]) ذکر شده است<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۴۰۷، ح۱؛ ج۸، ص۵۰، ح۱۳؛ صدوق، عیون اخبارالرضا {{ع}}، ج۱، ص۵۹، ح۲۹؛ همو، علل الشرایع، ج۱، ص۲۴۵، ح۶؛ همو، کمال الدین و تمام النعمه، ج۱، ص۳۲۱، ح۳؛ الاستبصار، ج۳، ص۱۰۸، ح۵۳۸۳؛ التهذیب، ج۶، ص۱۵۴، ح۲؛ نعمانی، الغیبه، ص۱۶۴، ح۵. و ده‌ها کتاب دیگر.</ref>. در این باره که آیا این [[شمشیر]] بر معنای [[حقیقی]] حمل می‌شود یا معنای کنایی، دو دیدگاه وجود دارد:

	* [[هنگام ظهور]] و [[قیام جهانی حضرت مهدی]] {{ع}}، تمام قدرت‌های [[باطل]] و [[ستمگر]]، مقهور و مغلوب [[قدرت]] بی‌پایان [[حضرت مهدی]] {{ع}} شده، مانند علف‌های هرز از روی [[زمین]] برداشته می‌شوند تا زمینه رشد و کمال [[انسان‌ها]]، به صورت کامل فراهم آید و [[زمین]] پر از [[عدل و داد]] شود. اما پرسش این است که این [[پیروزی]] به چه صورت است و [[حضرت مهدی]] {{ع}} با چه ابزاری بر آن قدرت‌ها پیروز می‌شود؟ در [[روایات]]، کمتر سخن روشنی در این‌باره به چشم می‌خورد و یگانه ابزار و [[سلاح]] آن [[حضرت]] [[هنگام قیام]]، [[سیف]] ([[شمشیر]]) ذکر شده است<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۴۰۷، ح۱؛ ج۸، ص۵۰، ح۱۳؛ صدوق، عیون اخبارالرضا {{ع}}، ج۱، ص۵۹، ح۲۹؛ همو، علل الشرایع، ج۱، ص۲۴۵، ح۶؛ همو، کمال الدین و تمام النعمه، ج۱، ص۳۲۱، ح۳؛ الاستبصار، ج۳، ص۱۰۸، ح۵۳۸۳؛ التهذیب، ج۶، ص۱۵۴، ح۲؛ نعمانی، الغیبه، ص۱۶۴، ح۵. و ده‌ها کتاب دیگر.</ref>. در این باره که آیا این [[شمشیر]] بر معنای [[حقیقی]] حمل می‌شود یا معنای کنایی، دو دیدگاه وجود دارد:		'''معنای [[حقیقی]]:''' عده‌ای بر این باورند: کاربرد کلمه "[[شمشیر]]" در معنای [[حقیقی]] است و مصداق آن، همان ابزار [[جنگی]] خاص است. اینان درباره پیروز شدن [[حضرت مهدی]] {{ع}} با این [[سلاح]] بر [[دشمنان]]، توجیهات گوناگونی دارند: برخی می‌گویند: اگرچه [[حضرت]] با [[شمشیر]] [[قیام]] می‌کند؛ اما [[خداوند]] در آن [[شمشیر]] [[قدرت]] و اعجازی قرار می‌دهد که همه سلاح‌های موجود را مقهور نیروی خود می‌سازد<ref>ر. ک: صدوق، الخصال، ج۲، ص۶۴۹، ح۴۳.</ref>. دسته دیگر می‌گویند: [[خداوند]] در [[عصر ظهور]]، همه تسلیحات [[دشمن]] را از کار می‌اندازد و یا به سبب جنگ‌های خونینی که [[در آستانه ظهور]] به وقوع می‌پیوندد، تمام [[سلاح‌های پیشرفته]] از بین می‌رود. [[مردم]] نیز به ناگزیر در [[جنگ]]، از همان سلاح‌های ابتدایی (یعنی [[شمشیر]] و مانند آن) استفاده می‌کنند؛ بنابراین [[حضرت مهدی]] {{ع}} با همان [[شمشیر]] می‌جنگد. به نظر عده‌ای: همه اسلحه‌ها در [[اختیار]] [[حضرت]] قرار می‌گیرد؛ ولی از آنجا که استفاده از آنها به ناگزیر ستمگرانه خواهد بود، [[حضرت]] فقط از [[سلاح]] [[شمشیر]] بهره می‌برد.
	* '''معنای [[حقیقی]]:''' عده‌ای بر این باورند: کاربرد کلمه "[[شمشیر]]" در معنای [[حقیقی]] است و مصداق آن، همان ابزار [[جنگی]] خاص است. اینان درباره پیروز شدن [[حضرت مهدی]] {{ع}} با این [[سلاح]] بر [[دشمنان]]، توجیهات گوناگونی دارند: برخی می‌گویند: اگرچه [[حضرت]] با [[شمشیر]] [[قیام]] می‌کند؛ اما [[خداوند]] در آن [[شمشیر]] [[قدرت]] و اعجازی قرار می‌دهد که همه سلاح‌های موجود را مقهور نیروی خود می‌سازد<ref>ر. ک: صدوق، الخصال، ج۲، ص۶۴۹، ح۴۳.</ref>. دسته دیگر می‌گویند: [[خداوند]] در [[عصر ظهور]]، همه تسلیحات [[دشمن]] را از کار می‌اندازد و یا به سبب جنگ‌های خونینی که [[در آستانه ظهور]] به وقوع می‌پیوندد، تمام [[سلاح‌های پیشرفته]] از بین می‌رود. [[مردم]] نیز به ناگزیر در [[جنگ]]، از همان سلاح‌های ابتدایی (یعنی [[شمشیر]] و مانند آن) استفاده می‌کنند؛ بنابراین [[حضرت مهدی]] {{ع}} با همان [[شمشیر]] می‌جنگد. به نظر عده‌ای: همه اسلحه‌ها در [[اختیار]] [[حضرت]] قرار می‌گیرد؛ ولی از آنجا که استفاده از آنها به ناگزیر ستمگرانه خواهد بود، [[حضرت]] فقط از [[سلاح]] [[شمشیر]] بهره می‌برد.
	* دلیل‌های این دیدگاه:		دلیل‌های این دیدگاه:
	~~:۱.~~ روایاتی که حکایت می‌کند آن [[حضرت]]، مدتی طولانی [[شمشیر]] بر دوش می‌گیرد. [[امام باقر]] {{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|"وَ یَضَعُ السیْفَ ثَمَانِیَهَ أَشْهُرٍ هَرْجاً هَرْجاً حَتی یَرْضَی اللهُ"}}<ref>نعمانی، الغیبه، ص۱۶۴، ح۵.</ref>؛ و مدت هشت ماه [[شمشیر]] بر شانه خود دارد و [[دشمنان]] را از بین می‌برد تا آن گاه که [[خداوند]] [[خشنود]] شود….		# روایاتی که حکایت می‌کند آن [[حضرت]]، مدتی طولانی [[شمشیر]] بر دوش می‌گیرد. [[امام باقر]] {{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|"وَ یَضَعُ السیْفَ ثَمَانِیَهَ أَشْهُرٍ هَرْجاً هَرْجاً حَتی یَرْضَی اللهُ"}}<ref>نعمانی، الغیبه، ص۱۶۴، ح۵.</ref>؛ و مدت هشت ماه [[شمشیر]] بر شانه خود دارد و [[دشمنان]] را از بین می‌برد تا آن گاه که [[خداوند]] [[خشنود]] شود….
	~~:۲.~~ [[معصومین]] {{ع}} می‌توانستند از مدلول [[سلاح]] که [[قدرت]] و قوت است یاد کنند.		# [[معصومین]] {{ع}} می‌توانستند از مدلول [[سلاح]] که [[قدرت]] و قوت است یاد کنند.
	~~:۳.~~ استفاده از سلاح‌های ساده همچون [[شمشیر]] بر خلاف بهره‌گیری از [[سلاح‌های پیشرفته]] به جهت عادلانه بودن [[مبارزه]] با آن است. استفاده از سلاح‌های [[کشتار]] گروهی، [[شایسته]] [[رهبر]] آسمانی [[عدالت]] گستر نیست؛ چه اینکه سلاح‌های [[کشتار]] جمعی، علاوه بر انسان‌های بی‌گناه، جانوران و [[طبیعت]] را نیز از بین می‌برد!		# استفاده از سلاح‌های ساده همچون [[شمشیر]] بر خلاف بهره‌گیری از [[سلاح‌های پیشرفته]] به جهت عادلانه بودن [[مبارزه]] با آن است. استفاده از سلاح‌های [[کشتار]] گروهی، [[شایسته]] [[رهبر]] آسمانی [[عدالت]] گستر نیست؛ چه اینکه سلاح‌های [[کشتار]] جمعی، علاوه بر انسان‌های بی‌گناه، جانوران و [[طبیعت]] را نیز از بین می‌برد!
	* '''معنای مجازی و کنایی:''' دسته‌ای دیگر بر این باورند که [[شمشیر]]، کنایه از [[قدرت]] و نیروی [[نظامی]] است. این گروه، شواهد متعددی بر این ادعای خود، از [[ادبیات]] محاوره‌ای ذکر می‌کنند؛ ولی آنچه ایشان را به این قول وادار کرده، [[پیشرفت]] روزافزون [[جنگ]] افزارها و فناوری دفاعی است. از آنجا که اینان نتوانسته‌اند بین [[شمشیر]] و [[سلاح‌های پیشرفته]]، نسبتی بر قرار کنند، به چنین توجیهی دست زده‌اند! آنان [[شمشیر]] را نماد [[قدرت]] دانسته، می‌گویند: هر ابزاری که [[قدرت حضرت]] را به نمایش بگذارد، می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد. به نظر می‌رسد دیدگاه نخست قابل قبول‌تر باشد. افزون بر آنچه یاد شد، ممکن است گفته شود: با [[تکامل]] [[خارق العاده]] [[علم]] در آن زمان، ممکن است سلاح‌هایی فراهم آید که هرگز در تصور انسان‌های امروز قابل [[درک]] نباشد. بنابراین [[علم]] آن به اهلش واگذار شده است. در هر حال [[قیام حضرت مهدی]] {{ع}} مبارزه‌ای است در برابر نیروهای [[کفر]] جهانی و برخلاف [[پندار]] برخی، این [[پیروزی]] با [[سختی‌ها]] و ناملایمات فراوانی آمیخته خواهد شد که بایسته است [[منتظران راستین]] و [[زمینه‌سازان]] آن [[قیام جهانی]]، به [[بهترین]] صورت ممکن خود را آماده سازند. [[موسی]] بن بکر واسطی از [[بشیر]] نبال [[روایت]] کرده که گفت: به [[امام باقر]] {{ع}} عرض کردم: آنان می گویند که [[مهدی]] {{ع}} اگر [[قیام]] کند، [[کارها]] به خودی خود برای او برقرار می‌شود و به اندازه حجامتی [[خون]] نمی‌ریزد. آن [[حضرت]] فرمود: {{متن حدیث\|"کَلا وَ الذِی نَفْسِی بِیَدِهِ لَوِ اسْتَقَامَتْ لِأَحَدٍ عَفْواً لَاسْتَقَامَتْ لِرَسُولِ اللهِ ص حِینَ أُدْمِیَتْ رَبَاعِیَتُهُ وَ شُج فِی وَجْهِهِ کَلا وَ الذِی نَفْسِی بِیَدِهِ حَتی نَمْسَحَ نَحْنُ وَ أَنْتُمُ الْعَرَقَ وَ الْعَلَقَ ثُم مَسَحَ جَبْهَتَهِ"}}<ref>محمد بن ابراهیم نعمانی، الغیبه، ص۲۸۴، ح۳.</ref>؛ هرگز چنین نیست؛ [[سوگند]] به آنکه جانم در دست اوست! اگر [[کارها]] به خودی خود، برای کسی برقرار و رو به راه می‌شد، به طور [[مسلم]] برای [[رسول خدا]] درست می‌شد؛ آن گاه که دندان‌های پیشین آن [[حضرت]] [[شکست]] و صورتش را زخم رسید! نه هرگز، [[سوگند]] به آن که [[جان]] من در دست اوست [چنین نخواهد شد] تا آنکه ما و شما عرق و [[خون]] بسته شده را [[پاک]] کنیم. سپس آن [[حضرت]] پیشانی خود را به عنوان نشانه‌ای از آن حالت [[پاک]] کرد. شکی نیست که [[دشمنان]] آن گاه که نابودی خود را در [[قیام]] آن [[حضرت]] ببینند همه تلاش خود را برای بقای خود به کار خواهند گرفت و این گونه نخواهد بود که به راحتی [[تسلیم]] شوند! اگر چنین باشد، پس این همه [[انتظار]] و فراهم شدن ابزار و [[امدادهای الهی]] برای چیست؟<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۳ (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ج۳، ص۱۷۶-۱۷۸.</ref>.
			'''معنای مجازی و کنایی:''' دسته‌ای دیگر بر این باورند که [[شمشیر]]، کنایه از [[قدرت]] و نیروی [[نظامی]] است. این گروه، شواهد متعددی بر این ادعای خود، از [[ادبیات]] محاوره‌ای ذکر می‌کنند؛ ولی آنچه ایشان را به این قول وادار کرده، [[پیشرفت]] روزافزون [[جنگ]] افزارها و فناوری دفاعی است. از آنجا که اینان نتوانسته‌اند بین [[شمشیر]] و [[سلاح‌های پیشرفته]]، نسبتی بر قرار کنند، به چنین توجیهی دست زده‌اند! آنان [[شمشیر]] را نماد [[قدرت]] دانسته، می‌گویند: هر ابزاری که [[قدرت حضرت]] را به نمایش بگذارد، می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد. به نظر می‌رسد دیدگاه نخست قابل قبول‌تر باشد. افزون بر آنچه یاد شد، ممکن است گفته شود: با [[تکامل]] [[خارق العاده]] [[علم]] در آن زمان، ممکن است سلاح‌هایی فراهم آید که هرگز در تصور انسان‌های امروز قابل [[درک]] نباشد. بنابراین [[علم]] آن به اهلش واگذار شده است. در هر حال [[قیام حضرت مهدی]] {{ع}} مبارزه‌ای است در برابر نیروهای [[کفر]] جهانی و برخلاف [[پندار]] برخی، این [[پیروزی]] با [[سختی‌ها]] و ناملایمات فراوانی آمیخته خواهد شد که بایسته است [[منتظران راستین]] و [[زمینه‌سازان]] آن [[قیام جهانی]]، به [[بهترین]] صورت ممکن خود را آماده سازند. [[موسی]] بن بکر واسطی از [[بشیر]] نبال [[روایت]] کرده که گفت: به [[امام باقر]] {{ع}} عرض کردم: آنان می گویند که [[مهدی]] {{ع}} اگر [[قیام]] کند، [[کارها]] به خودی خود برای او برقرار می‌شود و به اندازه حجامتی [[خون]] نمی‌ریزد. آن [[حضرت]] فرمود: {{متن حدیث\|"کَلا وَ الذِی نَفْسِی بِیَدِهِ لَوِ اسْتَقَامَتْ لِأَحَدٍ عَفْواً لَاسْتَقَامَتْ لِرَسُولِ اللهِ ص حِینَ أُدْمِیَتْ رَبَاعِیَتُهُ وَ شُج فِی وَجْهِهِ کَلا وَ الذِی نَفْسِی بِیَدِهِ حَتی نَمْسَحَ نَحْنُ وَ أَنْتُمُ الْعَرَقَ وَ الْعَلَقَ ثُم مَسَحَ جَبْهَتَهِ"}}<ref>محمد بن ابراهیم نعمانی، الغیبه، ص۲۸۴، ح۳.</ref>؛ هرگز چنین نیست؛ [[سوگند]] به آنکه جانم در دست اوست! اگر [[کارها]] به خودی خود، برای کسی برقرار و رو به راه می‌شد، به طور [[مسلم]] برای [[رسول خدا]] درست می‌شد؛ آن گاه که دندان‌های پیشین آن [[حضرت]] [[شکست]] و صورتش را زخم رسید! نه هرگز، [[سوگند]] به آن که [[جان]] من در دست اوست [چنین نخواهد شد] تا آنکه ما و شما عرق و [[خون]] بسته شده را [[پاک]] کنیم. سپس آن [[حضرت]] پیشانی خود را به عنوان نشانه‌ای از آن حالت [[پاک]] کرد. شکی نیست که [[دشمنان]] آن گاه که نابودی خود را در [[قیام]] آن [[حضرت]] ببینند همه تلاش خود را برای بقای خود به کار خواهند گرفت و این گونه نخواهد بود که به راحتی [[تسلیم]] شوند! اگر چنین باشد، پس این همه [[انتظار]] و فراهم شدن ابزار و [[امدادهای الهی]] برای چیست؟<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۳ (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ج۳، ص۱۷۶-۱۷۸.</ref>

	== پرسش مستقیم ==		== پرسش مستقیم ==
خط ۱۶:		خط ۲۳:
	== پرسش‌های وابسته ==		== پرسش‌های وابسته ==
	{{پرسمان ابزار جنگی امام مهدی}}		{{پرسمان ابزار جنگی امام مهدی}}



	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:136865.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۳ (کتاب)\|'''درسنامه مهدویت ج۳''']]		# [[پرونده:136865.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۳ (کتاب)\|'''درسنامه مهدویت ج۳''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۲۸:		خط ۳۳:

	[[رده:قیام امام مهدی]]		[[رده:قیام امام مهدی]]
	~~[[رده:ابزارهای قیام امام مهدی]]~~
	[[رده:مدخل درسنامه مهدویت]]		[[رده:مدخل درسنامه مهدویت]]

Hosein: جایگزینی متن - ']]↵↵{{پرسمان' به ']] == پرسش‌های وابسته == {{پرسمان'

2022-12-07T06:01:48Z

جایگزینی متن - ']]↵↵{{پرسمان' به ']] == پرسش‌های وابسته == {{پرسمان'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۳۱
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	* [[امام مهدی بعد از ظهور چه نوع سلاحی دارند؟ (پرسش)]]		* [[امام مهدی بعد از ظهور چه نوع سلاحی دارند؟ (پرسش)]]

			== پرسش‌های وابسته ==
	{{پرسمان ابزار جنگی امام مهدی}}		{{پرسمان ابزار جنگی امام مهدی}}

Hosein: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته ==↵{{:فرهنگنامه مهدویت (نمایه)}}' به ''

2022-09-03T05:03:31Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته ==↵{{:فرهنگنامه مهدویت (نمایه)}}' به ''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۳
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	{{پرسمان ابزار جنگی امام مهدی}}		{{پرسمان ابزار جنگی امام مهدی}}

	~~== جستارهای وابسته ==~~
	~~{{:فرهنگنامه مهدویت (نمایه)}}~~

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T13:49:48Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۱۹
خط ۳:		خط ۳:
	== مقدمه ==		== مقدمه ==

	* [[هنگام ظهور]] و [[قیام جهانی حضرت مهدی]]{{ع}}، تمام قدرت‌های [[باطل]] و [[ستمگر]]، مقهور و مغلوب [[قدرت]] بی‌پایان [[حضرت مهدی]]{{ع}} شده، مانند علف‌های هرز از روی [[زمین]] برداشته می‌شوند تا زمینه رشد و کمال [[انسان‌ها]]، به صورت کامل فراهم آید و [[زمین]] پر از [[عدل و داد]] شود. اما پرسش این است که این [[پیروزی]] به چه صورت است و [[حضرت مهدی]]{{ع}} با چه ابزاری بر آن قدرت‌ها پیروز می‌شود؟ در [[روایات]]، کمتر سخن روشنی در این‌باره به چشم می‌خورد و یگانه ابزار و [[سلاح]] آن [[حضرت]] [[هنگام قیام]]، [[سیف]] ([[شمشیر]]) ذکر شده است<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۴۰۷، ح۱؛ ج۸، ص۵۰، ح۱۳؛ صدوق، عیون اخبارالرضا{{ع}}، ج۱، ص۵۹، ح۲۹؛ همو، علل الشرایع، ج۱، ص۲۴۵، ح۶؛ همو، کمال الدین و تمام النعمه، ج۱، ص۳۲۱، ح۳؛ الاستبصار، ج۳، ص۱۰۸، ح۵۳۸۳؛ التهذیب، ج۶، ص۱۵۴، ح۲؛ نعمانی، الغیبه، ص۱۶۴، ح۵. و ده‌ها کتاب دیگر.</ref>. در این باره که آیا این [[شمشیر]] بر معنای [[حقیقی]] حمل می‌شود یا معنای کنایی، دو دیدگاه وجود دارد:		* [[هنگام ظهور]] و [[قیام جهانی حضرت مهدی]] {{ع}}، تمام قدرت‌های [[باطل]] و [[ستمگر]]، مقهور و مغلوب [[قدرت]] بی‌پایان [[حضرت مهدی]] {{ع}} شده، مانند علف‌های هرز از روی [[زمین]] برداشته می‌شوند تا زمینه رشد و کمال [[انسان‌ها]]، به صورت کامل فراهم آید و [[زمین]] پر از [[عدل و داد]] شود. اما پرسش این است که این [[پیروزی]] به چه صورت است و [[حضرت مهدی]] {{ع}} با چه ابزاری بر آن قدرت‌ها پیروز می‌شود؟ در [[روایات]]، کمتر سخن روشنی در این‌باره به چشم می‌خورد و یگانه ابزار و [[سلاح]] آن [[حضرت]] [[هنگام قیام]]، [[سیف]] ([[شمشیر]]) ذکر شده است<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۴۰۷، ح۱؛ ج۸، ص۵۰، ح۱۳؛ صدوق، عیون اخبارالرضا {{ع}}، ج۱، ص۵۹، ح۲۹؛ همو، علل الشرایع، ج۱، ص۲۴۵، ح۶؛ همو، کمال الدین و تمام النعمه، ج۱، ص۳۲۱، ح۳؛ الاستبصار، ج۳، ص۱۰۸، ح۵۳۸۳؛ التهذیب، ج۶، ص۱۵۴، ح۲؛ نعمانی، الغیبه، ص۱۶۴، ح۵. و ده‌ها کتاب دیگر.</ref>. در این باره که آیا این [[شمشیر]] بر معنای [[حقیقی]] حمل می‌شود یا معنای کنایی، دو دیدگاه وجود دارد:
	*'''معنای [[حقیقی]]:''' عده‌ای بر این باورند: کاربرد کلمه "[[شمشیر]]" در معنای [[حقیقی]] است و مصداق آن، همان ابزار [[جنگی]] خاص است. اینان درباره پیروز شدن [[حضرت مهدی]]{{ع}} با این [[سلاح]] بر [[دشمنان]]، توجیهات گوناگونی دارند: برخی می‌گویند: اگرچه [[حضرت]] با [[شمشیر]] [[قیام]] می‌کند؛ اما [[خداوند]] در آن [[شمشیر]] [[قدرت]] و اعجازی قرار می‌دهد که همه سلاح‌های موجود را مقهور نیروی خود می‌سازد<ref>ر. ک: صدوق، الخصال، ج۲، ص۶۴۹، ح۴۳.</ref>. دسته دیگر می‌گویند: [[خداوند]] در [[عصر ظهور]]، همه تسلیحات [[دشمن]] را از کار می‌اندازد و یا به سبب جنگ‌های خونینی که [[در آستانه ظهور]] به وقوع می‌پیوندد، تمام [[سلاح‌های پیشرفته]] از بین می‌رود. [[مردم]] نیز به ناگزیر در [[جنگ]]، از همان سلاح‌های ابتدایی (یعنی [[شمشیر]] و مانند آن) استفاده می‌کنند؛ بنابراین [[حضرت مهدی]]{{ع}} با همان [[شمشیر]] می‌جنگد. به نظر عده‌ای: همه اسلحه‌ها در [[اختیار]] [[حضرت]] قرار می‌گیرد؛ ولی از آنجا که استفاده از آنها به ناگزیر ستمگرانه خواهد بود، [[حضرت]] فقط از [[سلاح]] [[شمشیر]] بهره می‌برد.		* '''معنای [[حقیقی]]:''' عده‌ای بر این باورند: کاربرد کلمه "[[شمشیر]]" در معنای [[حقیقی]] است و مصداق آن، همان ابزار [[جنگی]] خاص است. اینان درباره پیروز شدن [[حضرت مهدی]] {{ع}} با این [[سلاح]] بر [[دشمنان]]، توجیهات گوناگونی دارند: برخی می‌گویند: اگرچه [[حضرت]] با [[شمشیر]] [[قیام]] می‌کند؛ اما [[خداوند]] در آن [[شمشیر]] [[قدرت]] و اعجازی قرار می‌دهد که همه سلاح‌های موجود را مقهور نیروی خود می‌سازد<ref>ر. ک: صدوق، الخصال، ج۲، ص۶۴۹، ح۴۳.</ref>. دسته دیگر می‌گویند: [[خداوند]] در [[عصر ظهور]]، همه تسلیحات [[دشمن]] را از کار می‌اندازد و یا به سبب جنگ‌های خونینی که [[در آستانه ظهور]] به وقوع می‌پیوندد، تمام [[سلاح‌های پیشرفته]] از بین می‌رود. [[مردم]] نیز به ناگزیر در [[جنگ]]، از همان سلاح‌های ابتدایی (یعنی [[شمشیر]] و مانند آن) استفاده می‌کنند؛ بنابراین [[حضرت مهدی]] {{ع}} با همان [[شمشیر]] می‌جنگد. به نظر عده‌ای: همه اسلحه‌ها در [[اختیار]] [[حضرت]] قرار می‌گیرد؛ ولی از آنجا که استفاده از آنها به ناگزیر ستمگرانه خواهد بود، [[حضرت]] فقط از [[سلاح]] [[شمشیر]] بهره می‌برد.
	* دلیل‌های این دیدگاه:		* دلیل‌های این دیدگاه:
	:۱. روایاتی که حکایت می‌کند آن [[حضرت]]، مدتی طولانی [[شمشیر]] بر دوش می‌گیرد. [[امام باقر]]{{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|"وَ یَضَعُ السیْفَ ثَمَانِیَهَ أَشْهُرٍ هَرْجاً هَرْجاً حَتی یَرْضَی اللهُ"}}<ref>نعمانی، الغیبه، ص۱۶۴، ح۵.</ref>؛ و مدت هشت ماه [[شمشیر]] بر شانه خود دارد و [[دشمنان]] را از بین می‌برد تا آن گاه که [[خداوند]] [[خشنود]] شود….		:۱. روایاتی که حکایت می‌کند آن [[حضرت]]، مدتی طولانی [[شمشیر]] بر دوش می‌گیرد. [[امام باقر]] {{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|"وَ یَضَعُ السیْفَ ثَمَانِیَهَ أَشْهُرٍ هَرْجاً هَرْجاً حَتی یَرْضَی اللهُ"}}<ref>نعمانی، الغیبه، ص۱۶۴، ح۵.</ref>؛ و مدت هشت ماه [[شمشیر]] بر شانه خود دارد و [[دشمنان]] را از بین می‌برد تا آن گاه که [[خداوند]] [[خشنود]] شود….
	:۲. [[معصومین]]{{ع}} می‌توانستند از مدلول [[سلاح]] که [[قدرت]] و قوت است یاد کنند.		:۲. [[معصومین]] {{ع}} می‌توانستند از مدلول [[سلاح]] که [[قدرت]] و قوت است یاد کنند.
	:۳. استفاده از سلاح‌های ساده همچون [[شمشیر]] بر خلاف بهره‌گیری از [[سلاح‌های پیشرفته]] به جهت عادلانه بودن [[مبارزه]] با آن است. استفاده از سلاح‌های [[کشتار]] گروهی، [[شایسته]] [[رهبر]] آسمانی [[عدالت]] گستر نیست؛ چه اینکه سلاح‌های [[کشتار]] جمعی، علاوه بر انسان‌های بی‌گناه، جانوران و [[طبیعت]] را نیز از بین می‌برد!		:۳. استفاده از سلاح‌های ساده همچون [[شمشیر]] بر خلاف بهره‌گیری از [[سلاح‌های پیشرفته]] به جهت عادلانه بودن [[مبارزه]] با آن است. استفاده از سلاح‌های [[کشتار]] گروهی، [[شایسته]] [[رهبر]] آسمانی [[عدالت]] گستر نیست؛ چه اینکه سلاح‌های [[کشتار]] جمعی، علاوه بر انسان‌های بی‌گناه، جانوران و [[طبیعت]] را نیز از بین می‌برد!
	*'''معنای مجازی و کنایی:''' دسته‌ای دیگر بر این باورند که [[شمشیر]]، کنایه از [[قدرت]] و نیروی [[نظامی]] است. این گروه، شواهد متعددی بر این ادعای خود، از [[ادبیات]] محاوره‌ای ذکر می‌کنند؛ ولی آنچه ایشان را به این قول وادار کرده، [[پیشرفت]] روزافزون [[جنگ]] افزارها و فناوری دفاعی است. از آنجا که اینان نتوانسته‌اند بین [[شمشیر]] و [[سلاح‌های پیشرفته]]، نسبتی بر قرار کنند، به چنین توجیهی دست زده‌اند! آنان [[شمشیر]] را نماد [[قدرت]] دانسته، می‌گویند: هر ابزاری که [[قدرت حضرت]] را به نمایش بگذارد، می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد. به نظر می‌رسد دیدگاه نخست قابل قبول‌تر باشد. افزون بر آنچه یاد شد، ممکن است گفته شود: با [[تکامل]] [[خارق العاده]] [[علم]] در آن زمان، ممکن است سلاح‌هایی فراهم آید که هرگز در تصور انسان‌های امروز قابل [[درک]] نباشد. بنابراین [[علم]] آن به اهلش واگذار شده است. در هر حال [[قیام حضرت مهدی]]{{ع}} مبارزه‌ای است در برابر نیروهای [[کفر]] جهانی و برخلاف [[پندار]] برخی، این [[پیروزی]] با [[سختی‌ها]] و ناملایمات فراوانی آمیخته خواهد شد که بایسته است [[منتظران راستین]] و [[زمینه‌سازان]] آن [[قیام جهانی]]، به [[بهترین]] صورت ممکن خود را آماده سازند. [[موسی]] بن بکر واسطی از [[بشیر]] نبال [[روایت]] کرده که گفت: به [[امام باقر]]{{ع}} عرض کردم: آنان می گویند که [[مهدی]]{{ع}} اگر [[قیام]] کند، [[کارها]] به خودی خود برای او برقرار می‌شود و به اندازه حجامتی [[خون]] نمی‌ریزد. آن [[حضرت]] فرمود: {{متن حدیث\|"کَلا وَ الذِی نَفْسِی بِیَدِهِ لَوِ اسْتَقَامَتْ لِأَحَدٍ عَفْواً لَاسْتَقَامَتْ لِرَسُولِ اللهِ ص حِینَ أُدْمِیَتْ رَبَاعِیَتُهُ وَ شُج فِی وَجْهِهِ کَلا وَ الذِی نَفْسِی بِیَدِهِ حَتی نَمْسَحَ نَحْنُ وَ أَنْتُمُ الْعَرَقَ وَ الْعَلَقَ ثُم مَسَحَ جَبْهَتَهِ"}}<ref>محمد بن ابراهیم نعمانی، الغیبه، ص۲۸۴، ح۳.</ref>؛ هرگز چنین نیست؛ [[سوگند]] به آنکه جانم در دست اوست! اگر [[کارها]] به خودی خود، برای کسی برقرار و رو به راه می‌شد، به طور [[مسلم]] برای [[رسول خدا]] درست می‌شد؛ آن گاه که دندان‌های پیشین آن [[حضرت]] [[شکست]] و صورتش را زخم رسید! نه هرگز، [[سوگند]] به آن که [[جان]] من در دست اوست [چنین نخواهد شد] تا آنکه ما و شما عرق و [[خون]] بسته شده را [[پاک]] کنیم. سپس آن [[حضرت]] پیشانی خود را به عنوان نشانه‌ای از آن حالت [[پاک]] کرد. شکی نیست که [[دشمنان]] آن گاه که نابودی خود را در [[قیام]] آن [[حضرت]] ببینند همه تلاش خود را برای بقای خود به کار خواهند گرفت و این گونه نخواهد بود که به راحتی [[تسلیم]] شوند! اگر چنین باشد، پس این همه [[انتظار]] و فراهم شدن ابزار و [[امدادهای الهی]] برای چیست؟<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۳ (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ج۳، ص۱۷۶-۱۷۸.</ref>.		* '''معنای مجازی و کنایی:''' دسته‌ای دیگر بر این باورند که [[شمشیر]]، کنایه از [[قدرت]] و نیروی [[نظامی]] است. این گروه، شواهد متعددی بر این ادعای خود، از [[ادبیات]] محاوره‌ای ذکر می‌کنند؛ ولی آنچه ایشان را به این قول وادار کرده، [[پیشرفت]] روزافزون [[جنگ]] افزارها و فناوری دفاعی است. از آنجا که اینان نتوانسته‌اند بین [[شمشیر]] و [[سلاح‌های پیشرفته]]، نسبتی بر قرار کنند، به چنین توجیهی دست زده‌اند! آنان [[شمشیر]] را نماد [[قدرت]] دانسته، می‌گویند: هر ابزاری که [[قدرت حضرت]] را به نمایش بگذارد، می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد. به نظر می‌رسد دیدگاه نخست قابل قبول‌تر باشد. افزون بر آنچه یاد شد، ممکن است گفته شود: با [[تکامل]] [[خارق العاده]] [[علم]] در آن زمان، ممکن است سلاح‌هایی فراهم آید که هرگز در تصور انسان‌های امروز قابل [[درک]] نباشد. بنابراین [[علم]] آن به اهلش واگذار شده است. در هر حال [[قیام حضرت مهدی]] {{ع}} مبارزه‌ای است در برابر نیروهای [[کفر]] جهانی و برخلاف [[پندار]] برخی، این [[پیروزی]] با [[سختی‌ها]] و ناملایمات فراوانی آمیخته خواهد شد که بایسته است [[منتظران راستین]] و [[زمینه‌سازان]] آن [[قیام جهانی]]، به [[بهترین]] صورت ممکن خود را آماده سازند. [[موسی]] بن بکر واسطی از [[بشیر]] نبال [[روایت]] کرده که گفت: به [[امام باقر]] {{ع}} عرض کردم: آنان می گویند که [[مهدی]] {{ع}} اگر [[قیام]] کند، [[کارها]] به خودی خود برای او برقرار می‌شود و به اندازه حجامتی [[خون]] نمی‌ریزد. آن [[حضرت]] فرمود: {{متن حدیث\|"کَلا وَ الذِی نَفْسِی بِیَدِهِ لَوِ اسْتَقَامَتْ لِأَحَدٍ عَفْواً لَاسْتَقَامَتْ لِرَسُولِ اللهِ ص حِینَ أُدْمِیَتْ رَبَاعِیَتُهُ وَ شُج فِی وَجْهِهِ کَلا وَ الذِی نَفْسِی بِیَدِهِ حَتی نَمْسَحَ نَحْنُ وَ أَنْتُمُ الْعَرَقَ وَ الْعَلَقَ ثُم مَسَحَ جَبْهَتَهِ"}}<ref>محمد بن ابراهیم نعمانی، الغیبه، ص۲۸۴، ح۳.</ref>؛ هرگز چنین نیست؛ [[سوگند]] به آنکه جانم در دست اوست! اگر [[کارها]] به خودی خود، برای کسی برقرار و رو به راه می‌شد، به طور [[مسلم]] برای [[رسول خدا]] درست می‌شد؛ آن گاه که دندان‌های پیشین آن [[حضرت]] [[شکست]] و صورتش را زخم رسید! نه هرگز، [[سوگند]] به آن که [[جان]] من در دست اوست [چنین نخواهد شد] تا آنکه ما و شما عرق و [[خون]] بسته شده را [[پاک]] کنیم. سپس آن [[حضرت]] پیشانی خود را به عنوان نشانه‌ای از آن حالت [[پاک]] کرد. شکی نیست که [[دشمنان]] آن گاه که نابودی خود را در [[قیام]] آن [[حضرت]] ببینند همه تلاش خود را برای بقای خود به کار خواهند گرفت و این گونه نخواهد بود که به راحتی [[تسلیم]] شوند! اگر چنین باشد، پس این همه [[انتظار]] و فراهم شدن ابزار و [[امدادهای الهی]] برای چیست؟<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۳ (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ج۳، ص۱۷۶-۱۷۸.</ref>.

	== پرسش مستقیم ==		== پرسش مستقیم ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-08-24T07:09:14Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{مهدویت}}		{{مهدویت}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==

	* [[هنگام ظهور]] و [[قیام جهانی حضرت مهدی]]{{ع}}، تمام قدرت‌های [[باطل]] و [[ستمگر]]، مقهور و مغلوب [[قدرت]] بی‌پایان [[حضرت مهدی]]{{ع}} شده، مانند علف‌های هرز از روی [[زمین]] برداشته می‌شوند تا زمینه رشد و کمال [[انسان‌ها]]، به صورت کامل فراهم آید و [[زمین]] پر از [[عدل و داد]] شود. اما پرسش این است که این [[پیروزی]] به چه صورت است و [[حضرت مهدی]]{{ع}} با چه ابزاری بر آن قدرت‌ها پیروز می‌شود؟ در [[روایات]]، کمتر سخن روشنی در این‌باره به چشم می‌خورد و یگانه ابزار و [[سلاح]] آن [[حضرت]] [[هنگام قیام]]، [[سیف]] ([[شمشیر]]) ذکر شده است<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۴۰۷، ح۱؛ ج۸، ص۵۰، ح۱۳؛ صدوق، عیون اخبارالرضا{{ع}}، ج۱، ص۵۹، ح۲۹؛ همو، علل الشرایع، ج۱، ص۲۴۵، ح۶؛ همو، کمال الدین و تمام النعمه، ج۱، ص۳۲۱، ح۳؛ الاستبصار، ج۳، ص۱۰۸، ح۵۳۸۳؛ التهذیب، ج۶، ص۱۵۴، ح۲؛ نعمانی، الغیبه، ص۱۶۴، ح۵. و ده‌ها کتاب دیگر.</ref>. در این باره که آیا این [[شمشیر]] بر معنای [[حقیقی]] حمل می‌شود یا معنای کنایی، دو دیدگاه وجود دارد:		* [[هنگام ظهور]] و [[قیام جهانی حضرت مهدی]]{{ع}}، تمام قدرت‌های [[باطل]] و [[ستمگر]]، مقهور و مغلوب [[قدرت]] بی‌پایان [[حضرت مهدی]]{{ع}} شده، مانند علف‌های هرز از روی [[زمین]] برداشته می‌شوند تا زمینه رشد و کمال [[انسان‌ها]]، به صورت کامل فراهم آید و [[زمین]] پر از [[عدل و داد]] شود. اما پرسش این است که این [[پیروزی]] به چه صورت است و [[حضرت مهدی]]{{ع}} با چه ابزاری بر آن قدرت‌ها پیروز می‌شود؟ در [[روایات]]، کمتر سخن روشنی در این‌باره به چشم می‌خورد و یگانه ابزار و [[سلاح]] آن [[حضرت]] [[هنگام قیام]]، [[سیف]] ([[شمشیر]]) ذکر شده است<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۴۰۷، ح۱؛ ج۸، ص۵۰، ح۱۳؛ صدوق، عیون اخبارالرضا{{ع}}، ج۱، ص۵۹، ح۲۹؛ همو، علل الشرایع، ج۱، ص۲۴۵، ح۶؛ همو، کمال الدین و تمام النعمه، ج۱، ص۳۲۱، ح۳؛ الاستبصار، ج۳، ص۱۰۸، ح۵۳۸۳؛ التهذیب، ج۶، ص۱۵۴، ح۲؛ نعمانی، الغیبه، ص۱۶۴، ح۵. و ده‌ها کتاب دیگر.</ref>. در این باره که آیا این [[شمشیر]] بر معنای [[حقیقی]] حمل می‌شود یا معنای کنایی، دو دیدگاه وجود دارد:
	*'''معنای [[حقیقی]]:''' عده‌ای بر این باورند: کاربرد کلمه "[[شمشیر]]" در معنای [[حقیقی]] است و مصداق آن، همان ابزار [[جنگی]] خاص است. اینان درباره پیروز شدن [[حضرت مهدی]]{{ع}} با این [[سلاح]] بر [[دشمنان]]، توجیهات گوناگونی دارند: برخی می‌گویند: اگرچه [[حضرت]] با [[شمشیر]] [[قیام]] می‌کند؛ اما [[خداوند]] در آن [[شمشیر]] [[قدرت]] و اعجازی قرار می‌دهد که همه سلاح‌های موجود را مقهور نیروی خود می‌سازد<ref>ر.ک: صدوق، الخصال، ج۲، ص۶۴۹، ح۴۳.</ref>. دسته دیگر می‌گویند: [[خداوند]] در [[عصر ظهور]]، همه تسلیحات [[دشمن]] را از کار می‌اندازد و یا به سبب جنگ‌های خونینی که [[در آستانه ظهور]] به وقوع می‌پیوندد، تمام [[سلاح‌های پیشرفته]] از بین می‌رود. [[مردم]] نیز به ناگزیر در [[جنگ]]، از همان سلاح‌های ابتدایی (یعنی [[شمشیر]] و مانند آن) استفاده می‌کنند؛ بنابراین [[حضرت مهدی]]{{ع}} با همان [[شمشیر]] می‌جنگد. به نظر عده‌ای: همه اسلحه‌ها در [[اختیار]] [[حضرت]] قرار می‌گیرد؛ ولی از آنجا که استفاده از آنها به ناگزیر ستمگرانه خواهد بود، [[حضرت]] فقط از [[سلاح]] [[شمشیر]] بهره می‌برد.		*'''معنای [[حقیقی]]:''' عده‌ای بر این باورند: کاربرد کلمه "[[شمشیر]]" در معنای [[حقیقی]] است و مصداق آن، همان ابزار [[جنگی]] خاص است. اینان درباره پیروز شدن [[حضرت مهدی]]{{ع}} با این [[سلاح]] بر [[دشمنان]]، توجیهات گوناگونی دارند: برخی می‌گویند: اگرچه [[حضرت]] با [[شمشیر]] [[قیام]] می‌کند؛ اما [[خداوند]] در آن [[شمشیر]] [[قدرت]] و اعجازی قرار می‌دهد که همه سلاح‌های موجود را مقهور نیروی خود می‌سازد<ref>ر. ک: صدوق، الخصال، ج۲، ص۶۴۹، ح۴۳.</ref>. دسته دیگر می‌گویند: [[خداوند]] در [[عصر ظهور]]، همه تسلیحات [[دشمن]] را از کار می‌اندازد و یا به سبب جنگ‌های خونینی که [[در آستانه ظهور]] به وقوع می‌پیوندد، تمام [[سلاح‌های پیشرفته]] از بین می‌رود. [[مردم]] نیز به ناگزیر در [[جنگ]]، از همان سلاح‌های ابتدایی (یعنی [[شمشیر]] و مانند آن) استفاده می‌کنند؛ بنابراین [[حضرت مهدی]]{{ع}} با همان [[شمشیر]] می‌جنگد. به نظر عده‌ای: همه اسلحه‌ها در [[اختیار]] [[حضرت]] قرار می‌گیرد؛ ولی از آنجا که استفاده از آنها به ناگزیر ستمگرانه خواهد بود، [[حضرت]] فقط از [[سلاح]] [[شمشیر]] بهره می‌برد.
	*دلیل‌های این دیدگاه:		* دلیل‌های این دیدگاه:
	:۱. روایاتی که حکایت می‌کند آن [[حضرت]]، مدتی طولانی [[شمشیر]] بر دوش می‌گیرد. [[امام باقر]]{{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|"وَ یَضَعُ السیْفَ ثَمَانِیَهَ أَشْهُرٍ هَرْجاً هَرْجاً حَتی یَرْضَی اللهُ"}}<ref>نعمانی، الغیبه، ص۱۶۴، ح۵.</ref>؛ و مدت هشت ماه [[شمشیر]] بر شانه خود دارد و [[دشمنان]] را از بین می‌برد تا آن گاه که [[خداوند]] [[خشنود]] شود….		:۱. روایاتی که حکایت می‌کند آن [[حضرت]]، مدتی طولانی [[شمشیر]] بر دوش می‌گیرد. [[امام باقر]]{{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|"وَ یَضَعُ السیْفَ ثَمَانِیَهَ أَشْهُرٍ هَرْجاً هَرْجاً حَتی یَرْضَی اللهُ"}}<ref>نعمانی، الغیبه، ص۱۶۴، ح۵.</ref>؛ و مدت هشت ماه [[شمشیر]] بر شانه خود دارد و [[دشمنان]] را از بین می‌برد تا آن گاه که [[خداوند]] [[خشنود]] شود….
	:۲. [[معصومین]]{{ع}} می‌توانستند از مدلول [[سلاح]] که [[قدرت]] و قوت است یاد کنند.		:۲. [[معصومین]]{{ع}} می‌توانستند از مدلول [[سلاح]] که [[قدرت]] و قوت است یاد کنند.
	:۳. استفاده از سلاح‌های ساده همچون [[شمشیر]] بر خلاف بهره‌گیری از [[سلاح‌های پیشرفته]] به جهت عادلانه بودن [[مبارزه]] با آن است. استفاده از سلاح‌های [[کشتار]] گروهی، [[شایسته]] [[رهبر]] آسمانی [[عدالت]] گستر نیست؛ چه اینکه سلاح‌های [[کشتار]] جمعی، علاوه بر انسان‌های بی‌گناه، جانوران و [[طبیعت]] را نیز از بین می‌برد!		:۳. استفاده از سلاح‌های ساده همچون [[شمشیر]] بر خلاف بهره‌گیری از [[سلاح‌های پیشرفته]] به جهت عادلانه بودن [[مبارزه]] با آن است. استفاده از سلاح‌های [[کشتار]] گروهی، [[شایسته]] [[رهبر]] آسمانی [[عدالت]] گستر نیست؛ چه اینکه سلاح‌های [[کشتار]] جمعی، علاوه بر انسان‌های بی‌گناه، جانوران و [[طبیعت]] را نیز از بین می‌برد!
	*'''معنای مجازی و کنایی:''' دسته‌ای دیگر بر این باورند که [[شمشیر]]، کنایه از [[قدرت]] و نیروی [[نظامی]] است. این گروه، شواهد متعددی بر این ادعای خود، از [[ادبیات]] محاوره‌ای ذکر می‌کنند؛ ولی آنچه ایشان را به این قول وادار کرده، [[پیشرفت]] روزافزون [[جنگ]] افزارها و فناوری دفاعی است. از آنجا که اینان نتوانسته‌اند بین [[شمشیر]] و [[سلاح‌های پیشرفته]]، نسبتی بر قرار کنند، به چنین توجیهی دست زده‌اند! آنان [[شمشیر]] را نماد [[قدرت]] دانسته، می‌گویند: هر ابزاری که [[قدرت حضرت]] را به نمایش بگذارد، می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد. به نظر می‌رسد دیدگاه نخست قابل قبول‌تر باشد. افزون بر آنچه یاد شد، ممکن است گفته شود: با [[تکامل]] [[خارق العاده]] [[علم]] در آن زمان، ممکن است سلاح‌هایی فراهم آید که هرگز در تصور انسان‌های امروز قابل [[درک]] نباشد. بنابراین [[علم]] آن به اهلش واگذار شده است. در هر حال [[قیام حضرت مهدی]]{{ع}} مبارزه‌ای است در برابر نیروهای [[کفر]] جهانی و برخلاف [[پندار]] برخی، این [[پیروزی]] با [[سختی‌ها]] و ناملایمات فراوانی آمیخته خواهد شد که بایسته است [[منتظران راستین]] و [[زمینه‌سازان]] آن [[قیام جهانی]]، به [[بهترین]] صورت ممکن خود را آماده سازند. [[موسی]] بن بکر واسطی از [[بشیر]] نبال [[روایت]] کرده که گفت: به [[امام باقر]]{{ع}} عرض کردم: آنان می گویند که [[مهدی]]{{ع}} اگر [[قیام]] کند، [[کارها]] به خودی خود برای او برقرار می‌شود و به اندازه حجامتی [[خون]] نمی‌ریزد. آن [[حضرت]] فرمود: {{متن حدیث\|"کَلا وَ الذِی نَفْسِی بِیَدِهِ لَوِ اسْتَقَامَتْ لِأَحَدٍ عَفْواً لَاسْتَقَامَتْ لِرَسُولِ اللهِ ص حِینَ أُدْمِیَتْ رَبَاعِیَتُهُ وَ شُج فِی وَجْهِهِ کَلا وَ الذِی نَفْسِی بِیَدِهِ حَتی نَمْسَحَ نَحْنُ وَ أَنْتُمُ الْعَرَقَ وَ الْعَلَقَ ثُم مَسَحَ جَبْهَتَهِ"}}<ref>محمد بن ابراهیم نعمانی، الغیبه، ص۲۸۴، ح۳.</ref>؛ هرگز چنین نیست؛ [[سوگند]] به آنکه جانم در دست اوست! اگر [[کارها]] به خودی خود، برای کسی برقرار و رو به راه می‌شد، به طور [[مسلم]] برای [[رسول خدا]] درست می‌شد؛ آن گاه که دندان‌های پیشین آن [[حضرت]] [[شکست]] و صورتش را زخم رسید! نه هرگز، [[سوگند]] به آن که [[جان]] من در دست اوست [چنین نخواهد شد] تا آنکه ما و شما عرق و [[خون]] بسته شده را [[پاک]] کنیم. سپس آن [[حضرت]] پیشانی خود را به عنوان نشانه‌ای از آن حالت [[پاک]] کرد. شکی نیست که [[دشمنان]] آن گاه که نابودی خود را در [[قیام]] آن [[حضرت]] ببینند همه تلاش خود را برای بقای خود به کار خواهند گرفت و این گونه نخواهد بود که به راحتی [[تسلیم]] شوند! اگر چنین باشد، پس این همه [[انتظار]] و فراهم شدن ابزار و [[امدادهای الهی]] برای چیست؟<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۳ (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ~~ج۳ ،~~ ص۱۷۶-۱۷۸.</ref>.		*'''معنای مجازی و کنایی:''' دسته‌ای دیگر بر این باورند که [[شمشیر]]، کنایه از [[قدرت]] و نیروی [[نظامی]] است. این گروه، شواهد متعددی بر این ادعای خود، از [[ادبیات]] محاوره‌ای ذکر می‌کنند؛ ولی آنچه ایشان را به این قول وادار کرده، [[پیشرفت]] روزافزون [[جنگ]] افزارها و فناوری دفاعی است. از آنجا که اینان نتوانسته‌اند بین [[شمشیر]] و [[سلاح‌های پیشرفته]]، نسبتی بر قرار کنند، به چنین توجیهی دست زده‌اند! آنان [[شمشیر]] را نماد [[قدرت]] دانسته، می‌گویند: هر ابزاری که [[قدرت حضرت]] را به نمایش بگذارد، می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد. به نظر می‌رسد دیدگاه نخست قابل قبول‌تر باشد. افزون بر آنچه یاد شد، ممکن است گفته شود: با [[تکامل]] [[خارق العاده]] [[علم]] در آن زمان، ممکن است سلاح‌هایی فراهم آید که هرگز در تصور انسان‌های امروز قابل [[درک]] نباشد. بنابراین [[علم]] آن به اهلش واگذار شده است. در هر حال [[قیام حضرت مهدی]]{{ع}} مبارزه‌ای است در برابر نیروهای [[کفر]] جهانی و برخلاف [[پندار]] برخی، این [[پیروزی]] با [[سختی‌ها]] و ناملایمات فراوانی آمیخته خواهد شد که بایسته است [[منتظران راستین]] و [[زمینه‌سازان]] آن [[قیام جهانی]]، به [[بهترین]] صورت ممکن خود را آماده سازند. [[موسی]] بن بکر واسطی از [[بشیر]] نبال [[روایت]] کرده که گفت: به [[امام باقر]]{{ع}} عرض کردم: آنان می گویند که [[مهدی]]{{ع}} اگر [[قیام]] کند، [[کارها]] به خودی خود برای او برقرار می‌شود و به اندازه حجامتی [[خون]] نمی‌ریزد. آن [[حضرت]] فرمود: {{متن حدیث\|"کَلا وَ الذِی نَفْسِی بِیَدِهِ لَوِ اسْتَقَامَتْ لِأَحَدٍ عَفْواً لَاسْتَقَامَتْ لِرَسُولِ اللهِ ص حِینَ أُدْمِیَتْ رَبَاعِیَتُهُ وَ شُج فِی وَجْهِهِ کَلا وَ الذِی نَفْسِی بِیَدِهِ حَتی نَمْسَحَ نَحْنُ وَ أَنْتُمُ الْعَرَقَ وَ الْعَلَقَ ثُم مَسَحَ جَبْهَتَهِ"}}<ref>محمد بن ابراهیم نعمانی، الغیبه، ص۲۸۴، ح۳.</ref>؛ هرگز چنین نیست؛ [[سوگند]] به آنکه جانم در دست اوست! اگر [[کارها]] به خودی خود، برای کسی برقرار و رو به راه می‌شد، به طور [[مسلم]] برای [[رسول خدا]] درست می‌شد؛ آن گاه که دندان‌های پیشین آن [[حضرت]] [[شکست]] و صورتش را زخم رسید! نه هرگز، [[سوگند]] به آن که [[جان]] من در دست اوست [چنین نخواهد شد] تا آنکه ما و شما عرق و [[خون]] بسته شده را [[پاک]] کنیم. سپس آن [[حضرت]] پیشانی خود را به عنوان نشانه‌ای از آن حالت [[پاک]] کرد. شکی نیست که [[دشمنان]] آن گاه که نابودی خود را در [[قیام]] آن [[حضرت]] ببینند همه تلاش خود را برای بقای خود به کار خواهند گرفت و این گونه نخواهد بود که به راحتی [[تسلیم]] شوند! اگر چنین باشد، پس این همه [[انتظار]] و فراهم شدن ابزار و [[امدادهای الهی]] برای چیست؟<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۳ (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ج۳، ص۱۷۶-۱۷۸.</ref>.

	==پرسش مستقیم==		== پرسش مستقیم ==
	* [[امام مهدی بعد از ظهور چه نوع سلاحی دارند؟ (پرسش)]]		* [[امام مهدی بعد از ظهور چه نوع سلاحی دارند؟ (پرسش)]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T04:08:10Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۳۸
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	[[رده:ابزارهای قیام امام مهدی]]		[[رده:ابزارهای قیام امام مهدی]]
	[[رده:مدخل درسنامه مهدویت]]		[[رده:مدخل درسنامه مهدویت]]

	~~[[رده:مدخل]]~~