ابن سبیل در معارف و سیره رضوی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - '“' به '«'

2023-12-14T20:32:20Z

جایگزینی متن - '“' به '«'

Wasity: جایگزینی متن - 'الإرشاد' به 'الارشاد'

2022-09-18T08:02:48Z

جایگزینی متن - 'الإرشاد' به 'الارشاد'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۲
خط ۱۳:		خط ۱۳:

	مردی [[صوفی]] در [[زمان]] [[مأمون]] به علت تمام شدن زاد و توشه‌اش دزدی کرده بود. او را نزد مأمون آوردند، در حالی که [[امام]] [[علی بن موسی الرضا]] {{ع}} هم در آن جلسه حضور داشت. مأمون او را [[سرزنش]] کرد. آن [[مرد]] پاسخ داد: در راه مانده و ابن‌السبیل هستم و از آنجا که تو [[خمس]] و [[حق]] [[آل]] [[رسول]] {{صل}} را [[غصب]] کرده‌ای و به مستحقان پرداخت نمی‌کنی، من چاره‌ای جز دزدی نداشتم. مأمون رو به [[امام رضا]] {{ع}} کرد و نظر [[حضرت]] را جویا شد. حضرت فرمود: [[خدا]] به پیامبرش فرموده است: {{متن قرآن\|قُلْ فَلِلَّهِ الْحُجَّةُ الْبَالِغَةُ}}<ref>«بگو: برهان رسا از آن خداوند است، اگر می‌خواست شما همگان را رهنمایی می‌کرد» سوره انعام، آیه ۱۴۹.</ref>، یعنی این مرد [[حجت]] آورده و تو باید او را قانع کنی و پاسخش را بدهی، خواه از روی [[جهل]] بگوید یا از روی [[علم]]. در واقع [[حضرت]] سخنان آن مرد را [[تأیید]] ضمنی کرد. [[مأمون]] [[دستور]] داد تا او را [[آزاد]] کنند. برخی گفته‌اند تأیید سخنان آن مرد موجب [[کینه]] مأمون و یکی از موجبات [[قتل]] حضرت شد<ref>عیون أخبار الرضا {{ع}}، ج۲، ص۲۶۳- ۳۶۴؛ بحار الأنوار، ج۴۹، ص۲۸۸.</ref>.		مردی [[صوفی]] در [[زمان]] [[مأمون]] به علت تمام شدن زاد و توشه‌اش دزدی کرده بود. او را نزد مأمون آوردند، در حالی که [[امام]] [[علی بن موسی الرضا]] {{ع}} هم در آن جلسه حضور داشت. مأمون او را [[سرزنش]] کرد. آن [[مرد]] پاسخ داد: در راه مانده و ابن‌السبیل هستم و از آنجا که تو [[خمس]] و [[حق]] [[آل]] [[رسول]] {{صل}} را [[غصب]] کرده‌ای و به مستحقان پرداخت نمی‌کنی، من چاره‌ای جز دزدی نداشتم. مأمون رو به [[امام رضا]] {{ع}} کرد و نظر [[حضرت]] را جویا شد. حضرت فرمود: [[خدا]] به پیامبرش فرموده است: {{متن قرآن\|قُلْ فَلِلَّهِ الْحُجَّةُ الْبَالِغَةُ}}<ref>«بگو: برهان رسا از آن خداوند است، اگر می‌خواست شما همگان را رهنمایی می‌کرد» سوره انعام، آیه ۱۴۹.</ref>، یعنی این مرد [[حجت]] آورده و تو باید او را قانع کنی و پاسخش را بدهی، خواه از روی [[جهل]] بگوید یا از روی [[علم]]. در واقع [[حضرت]] سخنان آن مرد را [[تأیید]] ضمنی کرد. [[مأمون]] [[دستور]] داد تا او را [[آزاد]] کنند. برخی گفته‌اند تأیید سخنان آن مرد موجب [[کینه]] مأمون و یکی از موجبات [[قتل]] حضرت شد<ref>عیون أخبار الرضا {{ع}}، ج۲، ص۲۶۳- ۳۶۴؛ بحار الأنوار، ج۴۹، ص۲۸۸.</ref>.
	[[یسع بن حمزه]] می‌گوید: شخص مسافری که از [[دوستان]] و [[محبان]] [[اهل بیت]] {{عم}} و در [[شهر]] خود [[ثروتمند]] بود، در [[سفر]] به [[مکه]] [[پول]] خود را گم کرد و در [[مدینه]] [[خدمت]] [[امام رضا]] {{ع}} رسید و [[تقاضای کمک]] نمود تا به شهر خود برسد. حضرت مبلغ دویست [[دینار]] از بالای در به او داد تا به شهرش برود و پول را صرف [[هزینه زندگی]] خود کند<ref>الکافی، ج۴، ص۲۳- ۲۴.</ref>. اینکه [[امام]] آن مبلغ را از بالای در به او داد به این سبب بود که آن [[مرد]] ثروتمند [[احساس]] [[خفت]] و [[خواری]] نکند.<ref>منابع: أحکام القرآن، احمد بن علی رازی معروف به جصاص (۳۷۰ق)، تحقیق: عبدالسلام محمدعلی شاهین، بیروت، دار الکتب العلمیة، اول، ۱۴۱۵ق؛ بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار علی، محمدباقر بن محمدتقی معروف به علامه مجلسی (۱۱۱۰ق)، تحقیق: جمعی از محققان، بیروت، دار إحیاء التراث العربی، ۱۴۰۳ق؛ بدائع الصنائع فی ترتیب الشرائع، ابوبکر بن مسعود کاشانی (۵۸۷ق)، پاکستان، المکتبة الحبیبیة، اول، ۱۴۰۹ق، التبیان فی تفسیر القرآن، محمد بن حسن معروف به شیخ طوسی (۴۶۰ق)، تحقیق: احمد حبیب قصیر عاملی، بیروت، دار إحیاء التراث العربی، ۱۳۴۲ق؛ التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، حسن بن عبدالرحیم مصطفوی (۱۴۲۶ق)، تهران، وزارة الثقافة و ~~الإرشاد~~ الإسلامی، اول، ۱۴۱۷ق؛ تذکرة الفقهاء، حسن بن یوسف معروف به علامه حلی (۷۲۶ق)، تحقیق و نشر: مؤسسة آل البیت لها لإحیاء التراث، قم، اول، ۱۴۱۴ق، تفسیر الصافی، محمد محسن بن مرتضی معروف به فیض کاشانی (۱۰۹۱ق)، تحقیق: حسین اعلمی، تهران، انتشارات صدر، دوم، ۱۴۱۵ق؛ تفسیر القمی، علی بن ابراهیم قمی (۳۲۹ق)، تحقیق و تصحیح: سیدطیب موسوی جزائری، قم، دار الکتاب الإسلامی، سوم، ۱۴۰۴ق؛ تفسیر نمونه، زیر نظر: ناصر بن علی محمد مکارم شیرازی معاصر)، تهران، دار الکتب الإسلامیة، هجدهم، ۱۳۷۴ش؛ جامع البیان عن تأویل آی القرآن، محمد بن جریر طبری (۳۱۰ق)، تحقیق: صدقی جمیل عطار، بیروت، دار الفکر، اول، ۱۴۱۵ق، الجامع لأحکام القرآن، محمد بن احمد معروف به قرطبی (۶۷۱ق)، تحقیق: احمد عبدالعلیم بردونی، بیروت، دار إحیاء التراث العربی، ۱۴۰۵ق؛ جواهر الکلام فی شرح شرائع الإسلام، محمد حسن بن باقر نجفی معروف به صاحب جواهر (۱۲۶۶ق)، تحقیق: جمعی از محققان، تهران، دار الکتب الإسلامیة، دوم، ۱۳۶۵ش؛ الدر المنثور فی التفسیر بالمأثور، عبدالرحمن بن ابی بکر معروف به جلال الدین سیوطی (۹۱۱ق)، بیروت، دار المعرفة، ۱۴۰۴ق؛ الدروس الشرعیة فی فقه الإمامیة، محمد بن جمال الدین عاملی معروف به شهید اول (۷۸۶ق)، تحقیق و نشر: مؤسسة النشر الاسلامی، قم، دوم، ۱۴۱۷ق؛ رسائل الشریف المرتضی، علی بن حسین معروف به علم الهدی (۴۳۶ق)، تحقیق: سید أحمد حسینی، قم، دار القرآن الکریم، اول، ۱۴۰۵ق؛ الرسائل العشر، احمد بن محمد معروف به ابن فهد حلی (۸۴۱ق)، تحقیق: سیدمهدی رجایی، قم، کتابخانه آیت الله مرعشی نجفی، اول، ۱۴۰۹ق؛ عیون أخبار الرضا، محمد بن علی معروف به شیخ صدوق (۳۸۱ق)، تحقیق: حسین اعلمی، بیروت، مؤسسة الأعلمی، اول، ۱۴۰۴ق؛ غیاث اللغات، محمد بن جلال الدین رامپوری (ق ۱۳)، تهران، امیر کبیر، ۱۳۶۳ش؛ فقه السنة، سید سابق (۱۴۲۰ق)، بیروت، دار الکتاب العربی، بیتا؛ فقه القرآن، سعید بن هبة الله معروف به قطب الدین راوندی (۵۷۳ق)، تحقیق و تصحیح: احمد حسینی - سید محمود مرعشی، قم، کتابخانه آیت الله مرعشی نجفی، دوم، ۱۴۰۵ق؛ قاموس قرآن، سید علی اکبر بن محمد قرشی معاصر)، تهران، دار الکتب الإسلامیة، ۱۳۵۲ش؛ الکافی، محمد بن یعقوب معروف به کلینی (۳۲۹ق)، تحقیق: علی اکبر غفاری، تهران، دار الکتب الإسلامیة، سوم، ۱۳۸۸ق؛ کتاب السرائر الحاوی لتحریر الفتاوی، محمد بن منصور معروف به ابن ادریس حلی (۵۹۸ق)، قم، مؤسسة النشر الإسلامی، دوم، ۱۴۱۰ق، الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل و عیون الأقاویل فی وجوه التأویل، محمود بن عمر معروف به زمخشری (۵۳۸ق)، مصر، مکتبة البابی الحلبی، ۱۳۸۵ق؛ کفایة الفقه، محمدباقر بن محمد مؤمن سبزواری (۱۰۹۰ق)، تحقیق: مرتضی واعظی اراکی، قم، مؤسسة النشر الإسلامی، ۱۳۸۳ش؛ لسان العرب، محمد بن مکرم معروف به ابن منظور (۷۱۱ق)، قم، نشر ادب حوزه، ۱۴۰۵ق، المبسوط فی فقه الإمامیة، محمد بن حسن معروف به شیخ طوسی (۴۶۰ق)، تحقیق: محمدباقر بهبودی - سید محمد تقی کشفی، تهران، المکتبة المرتضویة، سوم، ۱۳۸۷ق؛ مجمع البحرین، فخر الدین بن محمدعلی معروف به طریحی (۱۰۸۵ق)، تحقیق: سیداحمد حسینی، تهران، المکتبة المرتضویة، دوم، ۱۳۶۲ش؛ مجمع البیان فی تفسیر القرآن، فضل بن حسن معروف به طبرسی (۵۴۸ق)، تحقیق: جمعی از محققان، بیروت، مؤسسة الأعلمی، اول، ۱۴۱۵ق؛ مختلف الشیعة، حسن بن یوسف معروف به علامه حلی (۷۲۶ق)، تحقیق و نشر: مؤسسة النشر الإسلامی، قم، اول، ۱۴۱۲ق؛ مستند الشیعة فی أحکام الشریعة، أحمد بن محمد مهدی نراقی (۱۲۴۵ق)، تحقیق و نشر: مؤسسة آل البیت عالیا لإحیاء التراث، قم، ۱۴۱۵ق، المصباح المنیر فی غریب الشرح الکبیر، احمد بن محمد مقری فیومی (۷۷۰ق)، قم، دار الهجرة، اول، ۱۴۰۵ق، المغنی، عبدالله بن احمد معروف به ابن قدامه (۶۲۰ق)، بیروت، دار الکتاب العربی، بیتا؛ المفردات فی غریب القرآن، حسین بن محمد معروف به راغب اصفهانی (۵۰۲ق)، تهران، دفتر نشر کتاب، دوم، ۱۴۰۴ق، المقنعة، محمد بن محمد معروف به شیخ مفید (۴۱۳ق)، تحقیق و نشر: مؤسسة النشر الإسلامی، قم، دوم، ۱۴۱۰ق؛ منتهی المطلب فی تحقیق المذهب، حسن بن یوسف معروف به علامه حلی (۷۲۶ق)، تحقیق: بخش فقه مجمع پژوهش‌های اسلامی، مشهد، بنیاد پژوهشهای اسلامی آستان قدس رضوی، اول، ۱۴۱۲ق؛ المیزان فی تفسیر القرآن، سید محمد حسین بن محمد طباطبایی (۱۴۰۲ق)، قم، مؤسسة النشر الإسلامی، ۱۳۹۳ق، النهایة فی غریب الحدیث و الأثر، مبارک بن محمد شیبانی موصلی (۶۰۶ق)، تحقیق: طاهر احمد زاوی - محمود محمد طناحی، قم، اسماعیلیان، چهارم، ۱۳۶۷ش؛ النهایة فی مجرد الفقه و الفتاوی، محمد بن حسن معروف به شیخ طوسی (۴۶۰ق)، بیروت، دار الکتاب العربی، دوم، ۱۴۰۰ق.</ref><ref>[[محمد سحرخوان\|سحرخوان، محمد]]، [[ابن‌السبیل - سحرخوان (مقاله)\|مقاله «ابن‌السبیل»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۱ (کتاب)\|دانشنامه امام رضا]] ص ۴۳۳.</ref>		[[یسع بن حمزه]] می‌گوید: شخص مسافری که از [[دوستان]] و [[محبان]] [[اهل بیت]] {{عم}} و در [[شهر]] خود [[ثروتمند]] بود، در [[سفر]] به [[مکه]] [[پول]] خود را گم کرد و در [[مدینه]] [[خدمت]] [[امام رضا]] {{ع}} رسید و [[تقاضای کمک]] نمود تا به شهر خود برسد. حضرت مبلغ دویست [[دینار]] از بالای در به او داد تا به شهرش برود و پول را صرف [[هزینه زندگی]] خود کند<ref>الکافی، ج۴، ص۲۳- ۲۴.</ref>. اینکه [[امام]] آن مبلغ را از بالای در به او داد به این سبب بود که آن [[مرد]] ثروتمند [[احساس]] [[خفت]] و [[خواری]] نکند.<ref>منابع: أحکام القرآن، احمد بن علی رازی معروف به جصاص (۳۷۰ق)، تحقیق: عبدالسلام محمدعلی شاهین، بیروت، دار الکتب العلمیة، اول، ۱۴۱۵ق؛ بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار علی، محمدباقر بن محمدتقی معروف به علامه مجلسی (۱۱۱۰ق)، تحقیق: جمعی از محققان، بیروت، دار إحیاء التراث العربی، ۱۴۰۳ق؛ بدائع الصنائع فی ترتیب الشرائع، ابوبکر بن مسعود کاشانی (۵۸۷ق)، پاکستان، المکتبة الحبیبیة، اول، ۱۴۰۹ق، التبیان فی تفسیر القرآن، محمد بن حسن معروف به شیخ طوسی (۴۶۰ق)، تحقیق: احمد حبیب قصیر عاملی، بیروت، دار إحیاء التراث العربی، ۱۳۴۲ق؛ التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، حسن بن عبدالرحیم مصطفوی (۱۴۲۶ق)، تهران، وزارة الثقافة و الارشاد الإسلامی، اول، ۱۴۱۷ق؛ تذکرة الفقهاء، حسن بن یوسف معروف به علامه حلی (۷۲۶ق)، تحقیق و نشر: مؤسسة آل البیت لها لإحیاء التراث، قم، اول، ۱۴۱۴ق، تفسیر الصافی، محمد محسن بن مرتضی معروف به فیض کاشانی (۱۰۹۱ق)، تحقیق: حسین اعلمی، تهران، انتشارات صدر، دوم، ۱۴۱۵ق؛ تفسیر القمی، علی بن ابراهیم قمی (۳۲۹ق)، تحقیق و تصحیح: سیدطیب موسوی جزائری، قم، دار الکتاب الإسلامی، سوم، ۱۴۰۴ق؛ تفسیر نمونه، زیر نظر: ناصر بن علی محمد مکارم شیرازی معاصر)، تهران، دار الکتب الإسلامیة، هجدهم، ۱۳۷۴ش؛ جامع البیان عن تأویل آی القرآن، محمد بن جریر طبری (۳۱۰ق)، تحقیق: صدقی جمیل عطار، بیروت، دار الفکر، اول، ۱۴۱۵ق، الجامع لأحکام القرآن، محمد بن احمد معروف به قرطبی (۶۷۱ق)، تحقیق: احمد عبدالعلیم بردونی، بیروت، دار إحیاء التراث العربی، ۱۴۰۵ق؛ جواهر الکلام فی شرح شرائع الإسلام، محمد حسن بن باقر نجفی معروف به صاحب جواهر (۱۲۶۶ق)، تحقیق: جمعی از محققان، تهران، دار الکتب الإسلامیة، دوم، ۱۳۶۵ش؛ الدر المنثور فی التفسیر بالمأثور، عبدالرحمن بن ابی بکر معروف به جلال الدین سیوطی (۹۱۱ق)، بیروت، دار المعرفة، ۱۴۰۴ق؛ الدروس الشرعیة فی فقه الإمامیة، محمد بن جمال الدین عاملی معروف به شهید اول (۷۸۶ق)، تحقیق و نشر: مؤسسة النشر الاسلامی، قم، دوم، ۱۴۱۷ق؛ رسائل الشریف المرتضی، علی بن حسین معروف به علم الهدی (۴۳۶ق)، تحقیق: سید أحمد حسینی، قم، دار القرآن الکریم، اول، ۱۴۰۵ق؛ الرسائل العشر، احمد بن محمد معروف به ابن فهد حلی (۸۴۱ق)، تحقیق: سیدمهدی رجایی، قم، کتابخانه آیت الله مرعشی نجفی، اول، ۱۴۰۹ق؛ عیون أخبار الرضا، محمد بن علی معروف به شیخ صدوق (۳۸۱ق)، تحقیق: حسین اعلمی، بیروت، مؤسسة الأعلمی، اول، ۱۴۰۴ق؛ غیاث اللغات، محمد بن جلال الدین رامپوری (ق ۱۳)، تهران، امیر کبیر، ۱۳۶۳ش؛ فقه السنة، سید سابق (۱۴۲۰ق)، بیروت، دار الکتاب العربی، بیتا؛ فقه القرآن، سعید بن هبة الله معروف به قطب الدین راوندی (۵۷۳ق)، تحقیق و تصحیح: احمد حسینی - سید محمود مرعشی، قم، کتابخانه آیت الله مرعشی نجفی، دوم، ۱۴۰۵ق؛ قاموس قرآن، سید علی اکبر بن محمد قرشی معاصر)، تهران، دار الکتب الإسلامیة، ۱۳۵۲ش؛ الکافی، محمد بن یعقوب معروف به کلینی (۳۲۹ق)، تحقیق: علی اکبر غفاری، تهران، دار الکتب الإسلامیة، سوم، ۱۳۸۸ق؛ کتاب السرائر الحاوی لتحریر الفتاوی، محمد بن منصور معروف به ابن ادریس حلی (۵۹۸ق)، قم، مؤسسة النشر الإسلامی، دوم، ۱۴۱۰ق، الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل و عیون الأقاویل فی وجوه التأویل، محمود بن عمر معروف به زمخشری (۵۳۸ق)، مصر، مکتبة البابی الحلبی، ۱۳۸۵ق؛ کفایة الفقه، محمدباقر بن محمد مؤمن سبزواری (۱۰۹۰ق)، تحقیق: مرتضی واعظی اراکی، قم، مؤسسة النشر الإسلامی، ۱۳۸۳ش؛ لسان العرب، محمد بن مکرم معروف به ابن منظور (۷۱۱ق)، قم، نشر ادب حوزه، ۱۴۰۵ق، المبسوط فی فقه الإمامیة، محمد بن حسن معروف به شیخ طوسی (۴۶۰ق)، تحقیق: محمدباقر بهبودی - سید محمد تقی کشفی، تهران، المکتبة المرتضویة، سوم، ۱۳۸۷ق؛ مجمع البحرین، فخر الدین بن محمدعلی معروف به طریحی (۱۰۸۵ق)، تحقیق: سیداحمد حسینی، تهران، المکتبة المرتضویة، دوم، ۱۳۶۲ش؛ مجمع البیان فی تفسیر القرآن، فضل بن حسن معروف به طبرسی (۵۴۸ق)، تحقیق: جمعی از محققان، بیروت، مؤسسة الأعلمی، اول، ۱۴۱۵ق؛ مختلف الشیعة، حسن بن یوسف معروف به علامه حلی (۷۲۶ق)، تحقیق و نشر: مؤسسة النشر الإسلامی، قم، اول، ۱۴۱۲ق؛ مستند الشیعة فی أحکام الشریعة، أحمد بن محمد مهدی نراقی (۱۲۴۵ق)، تحقیق و نشر: مؤسسة آل البیت عالیا لإحیاء التراث، قم، ۱۴۱۵ق، المصباح المنیر فی غریب الشرح الکبیر، احمد بن محمد مقری فیومی (۷۷۰ق)، قم، دار الهجرة، اول، ۱۴۰۵ق، المغنی، عبدالله بن احمد معروف به ابن قدامه (۶۲۰ق)، بیروت، دار الکتاب العربی، بیتا؛ المفردات فی غریب القرآن، حسین بن محمد معروف به راغب اصفهانی (۵۰۲ق)، تهران، دفتر نشر کتاب، دوم، ۱۴۰۴ق، المقنعة، محمد بن محمد معروف به شیخ مفید (۴۱۳ق)، تحقیق و نشر: مؤسسة النشر الإسلامی، قم، دوم، ۱۴۱۰ق؛ منتهی المطلب فی تحقیق المذهب، حسن بن یوسف معروف به علامه حلی (۷۲۶ق)، تحقیق: بخش فقه مجمع پژوهش‌های اسلامی، مشهد، بنیاد پژوهشهای اسلامی آستان قدس رضوی، اول، ۱۴۱۲ق؛ المیزان فی تفسیر القرآن، سید محمد حسین بن محمد طباطبایی (۱۴۰۲ق)، قم، مؤسسة النشر الإسلامی، ۱۳۹۳ق، النهایة فی غریب الحدیث و الأثر، مبارک بن محمد شیبانی موصلی (۶۰۶ق)، تحقیق: طاهر احمد زاوی - محمود محمد طناحی، قم، اسماعیلیان، چهارم، ۱۳۶۷ش؛ النهایة فی مجرد الفقه و الفتاوی، محمد بن حسن معروف به شیخ طوسی (۴۶۰ق)، بیروت، دار الکتاب العربی، دوم، ۱۴۰۰ق.</ref><ref>[[محمد سحرخوان\|سحرخوان، محمد]]، [[ابن‌السبیل - سحرخوان (مقاله)\|مقاله «ابن‌السبیل»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۱ (کتاب)\|دانشنامه امام رضا]] ص ۴۳۳.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T13:52:17Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-08-24T07:10:18Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۰
خط ۷:		خط ۷:

	'''ابن سبیل''' به معنای مسافر در راه مانده است.		'''ابن سبیل''' به معنای مسافر در راه مانده است.
	==معناشناسی ابن سبیل==		== معناشناسی ابن سبیل ==
	ابن‌السبیل در لغت یعنی زاده [[سفر]]. این کلمه به کسی گفته می‌شود که همیشه در سفر است و از سفر تجربه می‌اندوزد<ref>المفردات، ص۱۴۷؛ التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۱، ص۳۴۲- ۳۴۳.</ref>. [[سبیل]] به طریقی گویند که در آن سهولت باشد و به مسافری که از [[منزل]] و [[وطن]] خود جدا و دور باشد و معرفی جز راه ندارد، ابن‌السبیل گفته می‌شود<ref>المفردات، ص۳۹۵.</ref>. برخی گفته‌اند مسافر را به علت ملازم بودن با راه، ابن‌السبیل می‌گویند<ref>المصباح المنیر، ج۲، ص۶۳؛ لسان العرب، ج۱۱، ص۳۲۰؛ النهایة فی غریب الحدیث، ج۲، ص۳۳۸- ۳۳۹.</ref>. یا اینکه چون مسافر را کسی نمی‌شناسد به راه نسبتش می‌دهند<ref>غیاث اللغات، ص۱۹؛ قاموس قرآن، ج۱، ص۲۳۳.</ref>، گویی راه [[پدر]] و [[مادر]] او است. برخی گفته‌اند نداشتن زاد و توشه از مفهوم لفظ خارج است<ref>المیزان، ج۴، ص۳۵۴.</ref>.		ابن‌السبیل در لغت یعنی زاده [[سفر]]. این کلمه به کسی گفته می‌شود که همیشه در سفر است و از سفر تجربه می‌اندوزد<ref>المفردات، ص۱۴۷؛ التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۱، ص۳۴۲- ۳۴۳.</ref>. [[سبیل]] به طریقی گویند که در آن سهولت باشد و به مسافری که از [[منزل]] و [[وطن]] خود جدا و دور باشد و معرفی جز راه ندارد، ابن‌السبیل گفته می‌شود<ref>المفردات، ص۳۹۵.</ref>. برخی گفته‌اند مسافر را به علت ملازم بودن با راه، ابن‌السبیل می‌گویند<ref>المصباح المنیر، ج۲، ص۶۳؛ لسان العرب، ج۱۱، ص۳۲۰؛ النهایة فی غریب الحدیث، ج۲، ص۳۳۸- ۳۳۹.</ref>. یا اینکه چون مسافر را کسی نمی‌شناسد به راه نسبتش می‌دهند<ref>غیاث اللغات، ص۱۹؛ قاموس قرآن، ج۱، ص۲۳۳.</ref>، گویی راه [[پدر]] و [[مادر]] او است. برخی گفته‌اند نداشتن زاد و توشه از مفهوم لفظ خارج است<ref>المیزان، ج۴، ص۳۵۴.</ref>.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T04:09:12Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۳۹
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = ابن سبیل		\| موضوع مرتبط = ابن سبیل
خط ۲۵:		خط ۲۴:

	[[رده:ابن سبیل]]		[[رده:ابن سبیل]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

2022-07-10T21:11:29Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۲

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۰:۴۱
خط ۱۴:		خط ۱۴:

	مردی [[صوفی]] در [[زمان]] [[مأمون]] به علت تمام شدن زاد و توشه‌اش دزدی کرده بود. او را نزد مأمون آوردند، در حالی که [[امام]] [[علی بن موسی الرضا]]{{ع}} هم در آن جلسه حضور داشت. مأمون او را [[سرزنش]] کرد. آن [[مرد]] پاسخ داد: در راه مانده و ابن‌السبیل هستم و از آنجا که تو [[خمس]] و [[حق]] [[آل]] [[رسول]]{{صل}} را [[غصب]] کرده‌ای و به مستحقان پرداخت نمی‌کنی، من چاره‌ای جز دزدی نداشتم. مأمون رو به [[امام رضا]]{{ع}} کرد و نظر [[حضرت]] را جویا شد. حضرت فرمود: [[خدا]] به پیامبرش فرموده است: {{متن قرآن\|قُلْ فَلِلَّهِ الْحُجَّةُ الْبَالِغَةُ}}<ref>«بگو: برهان رسا از آن خداوند است، اگر می‌خواست شما همگان را رهنمایی می‌کرد» سوره انعام، آیه ۱۴۹.</ref>، یعنی این مرد [[حجت]] آورده و تو باید او را قانع کنی و پاسخش را بدهی، خواه از روی [[جهل]] بگوید یا از روی [[علم]]. در واقع [[حضرت]] سخنان آن مرد را [[تأیید]] ضمنی کرد. [[مأمون]] [[دستور]] داد تا او را [[آزاد]] کنند. برخی گفته‌اند تأیید سخنان آن مرد موجب [[کینه]] مأمون و یکی از موجبات [[قتل]] حضرت شد<ref>عیون أخبار الرضا{{ع}}، ج۲، ص۲۶۳- ۳۶۴؛ بحار الأنوار، ج۴۹، ص۲۸۸.</ref>.		مردی [[صوفی]] در [[زمان]] [[مأمون]] به علت تمام شدن زاد و توشه‌اش دزدی کرده بود. او را نزد مأمون آوردند، در حالی که [[امام]] [[علی بن موسی الرضا]]{{ع}} هم در آن جلسه حضور داشت. مأمون او را [[سرزنش]] کرد. آن [[مرد]] پاسخ داد: در راه مانده و ابن‌السبیل هستم و از آنجا که تو [[خمس]] و [[حق]] [[آل]] [[رسول]]{{صل}} را [[غصب]] کرده‌ای و به مستحقان پرداخت نمی‌کنی، من چاره‌ای جز دزدی نداشتم. مأمون رو به [[امام رضا]]{{ع}} کرد و نظر [[حضرت]] را جویا شد. حضرت فرمود: [[خدا]] به پیامبرش فرموده است: {{متن قرآن\|قُلْ فَلِلَّهِ الْحُجَّةُ الْبَالِغَةُ}}<ref>«بگو: برهان رسا از آن خداوند است، اگر می‌خواست شما همگان را رهنمایی می‌کرد» سوره انعام، آیه ۱۴۹.</ref>، یعنی این مرد [[حجت]] آورده و تو باید او را قانع کنی و پاسخش را بدهی، خواه از روی [[جهل]] بگوید یا از روی [[علم]]. در واقع [[حضرت]] سخنان آن مرد را [[تأیید]] ضمنی کرد. [[مأمون]] [[دستور]] داد تا او را [[آزاد]] کنند. برخی گفته‌اند تأیید سخنان آن مرد موجب [[کینه]] مأمون و یکی از موجبات [[قتل]] حضرت شد<ref>عیون أخبار الرضا{{ع}}، ج۲، ص۲۶۳- ۳۶۴؛ بحار الأنوار، ج۴۹، ص۲۸۸.</ref>.
	[[یسع بن حمزه]] می‌گوید: شخص مسافری که از [[دوستان]] و [[محبان]] [[اهل بیت]]{{عم}} و در [[شهر]] خود [[ثروتمند]] بود، در [[سفر]] به [[مکه]] [[پول]] خود را گم کرد و در [[مدینه]] [[خدمت]] [[امام رضا]]{{ع}} رسید و [[تقاضای کمک]] نمود تا به شهر خود برسد. حضرت مبلغ دویست [[دینار]] از بالای در به او داد تا به شهرش برود و پول را صرف [[هزینه زندگی]] خود کند<ref>الکافی، ج۴، ص۲۳- ۲۴.</ref>. اینکه [[امام]] آن مبلغ را از بالای در به او داد به این سبب بود که آن [[مرد]] ثروتمند [[احساس]] [[خفت]] و [[خواری]] نکند.<ref>منابع: أحکام القرآن، احمد بن علی رازی معروف به جصاص (۳۷۰ق)، تحقیق: عبدالسلام محمدعلی شاهین، بیروت، دار الکتب العلمیة، اول، ۱۴۱۵ق؛ بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار علی، محمدباقر بن محمدتقی معروف به علامه مجلسی (۱۱۱۰ق)، تحقیق: جمعی از محققان، بیروت، دار إحیاء التراث العربی، ۱۴۰۳ق؛ بدائع الصنائع فی ترتیب الشرائع، ابوبکر بن مسعود کاشانی (۵۸۷ق)، پاکستان، المکتبة الحبیبیة، اول، ۱۴۰۹ق، التبیان فی تفسیر القرآن، محمد بن حسن معروف به شیخ طوسی (۴۶۰ق)، تحقیق: احمد حبیب قصیر عاملی، بیروت، دار إحیاء التراث العربی، ۱۳۴۲ق؛ التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، حسن بن عبدالرحیم مصطفوی (۱۴۲۶ق)، تهران، وزارة الثقافة و الإرشاد الإسلامی، اول، ۱۴۱۷ق؛ تذکرة الفقهاء، حسن بن یوسف معروف به علامه حلی (۷۲۶ق)، تحقیق و نشر: مؤسسة آل البیت لها لإحیاء التراث، قم، اول، ۱۴۱۴ق، تفسیر الصافی، محمد محسن بن مرتضی معروف به فیض کاشانی (۱۰۹۱ق)، تحقیق: حسین اعلمی، تهران، انتشارات صدر، دوم، ۱۴۱۵ق؛ تفسیر القمی، علی بن ابراهیم قمی (۳۲۹ق)، تحقیق و تصحیح: سیدطیب موسوی جزائری، قم، دار الکتاب الإسلامی، سوم، ۱۴۰۴ق؛ تفسیر نمونه، زیر نظر: ناصر بن علی محمد مکارم شیرازی معاصر)، تهران، دار الکتب الإسلامیة، هجدهم، ۱۳۷۴ش؛ جامع البیان عن تأویل آی القرآن، محمد بن جریر طبری (۳۱۰ق)، تحقیق: صدقی جمیل عطار، بیروت، دار الفکر، اول، ۱۴۱۵ق، الجامع لأحکام القرآن، محمد بن احمد معروف به قرطبی (۶۷۱ق)، تحقیق: احمد عبدالعلیم بردونی، بیروت، دار إحیاء التراث العربی، ۱۴۰۵ق؛ جواهر الکلام فی شرح شرائع الإسلام، محمد حسن بن باقر نجفی معروف به صاحب جواهر (۱۲۶۶ق)، تحقیق: جمعی از محققان، تهران، دار الکتب الإسلامیة، دوم، ۱۳۶۵ش؛ الدر المنثور فی التفسیر بالمأثور، عبدالرحمن بن ابی بکر معروف به جلال الدین سیوطی (۹۱۱ق)، بیروت، دار المعرفة، ۱۴۰۴ق؛ الدروس الشرعیة فی فقه الإمامیة، محمد بن جمال الدین عاملی معروف به شهید اول (۷۸۶ق)، تحقیق و نشر: مؤسسة النشر الاسلامی، قم، دوم، ۱۴۱۷ق؛ رسائل الشریف المرتضی، علی بن حسین معروف به علم الهدی (۴۳۶ق)، تحقیق: سید أحمد حسینی، قم، دار القرآن الکریم، اول، ۱۴۰۵ق؛ الرسائل العشر، احمد بن محمد معروف به ابن فهد حلی (۸۴۱ق)، تحقیق: سیدمهدی رجایی، قم، کتابخانه آیت الله مرعشی نجفی، اول، ۱۴۰۹ق؛ عیون أخبار الرضا، محمد بن علی معروف به شیخ صدوق (۳۸۱ق)، تحقیق: حسین اعلمی، بیروت، مؤسسة الأعلمی، اول، ۱۴۰۴ق؛ غیاث اللغات، محمد بن جلال الدین رامپوری (ق ۱۳)، تهران، امیر کبیر، ۱۳۶۳ش؛ فقه السنة، سید سابق (۱۴۲۰ق)، بیروت، دار الکتاب العربی، بیتا؛ فقه القرآن، سعید بن هبة الله معروف به قطب الدین راوندی (۵۷۳ق)، تحقیق و تصحیح: احمد حسینی - سید محمود مرعشی، قم، کتابخانه آیت الله مرعشی نجفی، دوم، ۱۴۰۵ق؛ قاموس قرآن، سید علی اکبر بن محمد قرشی معاصر)، تهران، دار الکتب الإسلامیة، ۱۳۵۲ش؛ الکافی، محمد بن یعقوب معروف به کلینی (۳۲۹ق)، تحقیق: علی اکبر غفاری، تهران، دار الکتب الإسلامیة، سوم، ۱۳۸۸ق؛ کتاب السرائر الحاوی لتحریر الفتاوی، محمد بن منصور معروف به ابن ادریس حلی (۵۹۸ق)، قم، مؤسسة النشر الإسلامی، دوم، ۱۴۱۰ق، الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل و عیون الأقاویل فی وجوه التأویل، محمود بن عمر معروف به زمخشری (۵۳۸ق)، مصر، مکتبة البابی الحلبی، ۱۳۸۵ق؛ کفایة الفقه، محمدباقر بن محمد مؤمن سبزواری (۱۰۹۰ق)، تحقیق: مرتضی واعظی اراکی، قم، مؤسسة النشر الإسلامی، ۱۳۸۳ش؛ لسان العرب، محمد بن مکرم معروف به ابن منظور (۷۱۱ق)، قم، نشر ادب حوزه، ۱۴۰۵ق، المبسوط فی فقه الإمامیة، محمد بن حسن معروف به شیخ طوسی (۴۶۰ق)، تحقیق: محمدباقر بهبودی - سید محمد تقی کشفی، تهران، المکتبة المرتضویة، سوم، ۱۳۸۷ق؛ مجمع البحرین، فخر الدین بن محمدعلی معروف به طریحی (۱۰۸۵ق)، تحقیق: سیداحمد حسینی، تهران، المکتبة المرتضویة، دوم، ۱۳۶۲ش؛ مجمع البیان فی تفسیر القرآن، فضل بن حسن معروف به طبرسی (۵۴۸ق)، تحقیق: جمعی از محققان، بیروت، مؤسسة الأعلمی، اول، ۱۴۱۵ق؛ مختلف الشیعة، حسن بن یوسف معروف به علامه حلی (۷۲۶ق)، تحقیق و نشر: مؤسسة النشر الإسلامی، قم، اول، ۱۴۱۲ق؛ مستند الشیعة فی أحکام الشریعة، أحمد بن محمد مهدی نراقی (۱۲۴۵ق)، تحقیق و نشر: مؤسسة آل البیت عالیا لإحیاء التراث، قم، ۱۴۱۵ق، المصباح المنیر فی غریب الشرح الکبیر، احمد بن محمد مقری فیومی (۷۷۰ق)، قم، دار الهجرة، اول، ۱۴۰۵ق، المغنی، عبدالله بن احمد معروف به ابن قدامه (۶۲۰ق)، بیروت، دار الکتاب العربی، بیتا؛ المفردات فی غریب القرآن، حسین بن محمد معروف به راغب اصفهانی (۵۰۲ق)، تهران، دفتر نشر کتاب، دوم، ۱۴۰۴ق، المقنعة، محمد بن محمد معروف به شیخ مفید (۴۱۳ق)، تحقیق و نشر: مؤسسة النشر الإسلامی، قم، دوم، ۱۴۱۰ق؛ منتهی المطلب فی تحقیق المذهب، حسن بن یوسف معروف به علامه حلی (۷۲۶ق)، تحقیق: بخش فقه مجمع پژوهش‌های اسلامی، مشهد، بنیاد پژوهشهای اسلامی آستان قدس رضوی، اول، ۱۴۱۲ق؛ المیزان فی تفسیر القرآن، سید محمد حسین بن محمد طباطبایی (۱۴۰۲ق)، قم، مؤسسة النشر الإسلامی، ۱۳۹۳ق، النهایة فی غریب الحدیث و الأثر، مبارک بن محمد شیبانی موصلی (۶۰۶ق)، تحقیق: طاهر احمد زاوی - محمود محمد طناحی، قم، اسماعیلیان، چهارم، ۱۳۶۷ش؛ النهایة فی مجرد الفقه و الفتاوی، محمد بن حسن معروف به شیخ طوسی (۴۶۰ق)، بیروت، دار الکتاب العربی، دوم، ۱۴۰۰ق.</ref>.<ref>[[محمد سحرخوان\|سحرخوان، محمد]]، [[ابن‌السبیل - سحرخوان (مقاله)\|مقاله «ابن‌السبیل»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۱ (کتاب)\|دانشنامه امام رضا]] ص ۴۳۳.</ref>		[[یسع بن حمزه]] می‌گوید: شخص مسافری که از [[دوستان]] و [[محبان]] [[اهل بیت]]{{عم}} و در [[شهر]] خود [[ثروتمند]] بود، در [[سفر]] به [[مکه]] [[پول]] خود را گم کرد و در [[مدینه]] [[خدمت]] [[امام رضا]]{{ع}} رسید و [[تقاضای کمک]] نمود تا به شهر خود برسد. حضرت مبلغ دویست [[دینار]] از بالای در به او داد تا به شهرش برود و پول را صرف [[هزینه زندگی]] خود کند<ref>الکافی، ج۴، ص۲۳- ۲۴.</ref>. اینکه [[امام]] آن مبلغ را از بالای در به او داد به این سبب بود که آن [[مرد]] ثروتمند [[احساس]] [[خفت]] و [[خواری]] نکند.<ref>منابع: أحکام القرآن، احمد بن علی رازی معروف به جصاص (۳۷۰ق)، تحقیق: عبدالسلام محمدعلی شاهین، بیروت، دار الکتب العلمیة، اول، ۱۴۱۵ق؛ بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار علی، محمدباقر بن محمدتقی معروف به علامه مجلسی (۱۱۱۰ق)، تحقیق: جمعی از محققان، بیروت، دار إحیاء التراث العربی، ۱۴۰۳ق؛ بدائع الصنائع فی ترتیب الشرائع، ابوبکر بن مسعود کاشانی (۵۸۷ق)، پاکستان، المکتبة الحبیبیة، اول، ۱۴۰۹ق، التبیان فی تفسیر القرآن، محمد بن حسن معروف به شیخ طوسی (۴۶۰ق)، تحقیق: احمد حبیب قصیر عاملی، بیروت، دار إحیاء التراث العربی، ۱۳۴۲ق؛ التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، حسن بن عبدالرحیم مصطفوی (۱۴۲۶ق)، تهران، وزارة الثقافة و الإرشاد الإسلامی، اول، ۱۴۱۷ق؛ تذکرة الفقهاء، حسن بن یوسف معروف به علامه حلی (۷۲۶ق)، تحقیق و نشر: مؤسسة آل البیت لها لإحیاء التراث، قم، اول، ۱۴۱۴ق، تفسیر الصافی، محمد محسن بن مرتضی معروف به فیض کاشانی (۱۰۹۱ق)، تحقیق: حسین اعلمی، تهران، انتشارات صدر، دوم، ۱۴۱۵ق؛ تفسیر القمی، علی بن ابراهیم قمی (۳۲۹ق)، تحقیق و تصحیح: سیدطیب موسوی جزائری، قم، دار الکتاب الإسلامی، سوم، ۱۴۰۴ق؛ تفسیر نمونه، زیر نظر: ناصر بن علی محمد مکارم شیرازی معاصر)، تهران، دار الکتب الإسلامیة، هجدهم، ۱۳۷۴ش؛ جامع البیان عن تأویل آی القرآن، محمد بن جریر طبری (۳۱۰ق)، تحقیق: صدقی جمیل عطار، بیروت، دار الفکر، اول، ۱۴۱۵ق، الجامع لأحکام القرآن، محمد بن احمد معروف به قرطبی (۶۷۱ق)، تحقیق: احمد عبدالعلیم بردونی، بیروت، دار إحیاء التراث العربی، ۱۴۰۵ق؛ جواهر الکلام فی شرح شرائع الإسلام، محمد حسن بن باقر نجفی معروف به صاحب جواهر (۱۲۶۶ق)، تحقیق: جمعی از محققان، تهران، دار الکتب الإسلامیة، دوم، ۱۳۶۵ش؛ الدر المنثور فی التفسیر بالمأثور، عبدالرحمن بن ابی بکر معروف به جلال الدین سیوطی (۹۱۱ق)، بیروت، دار المعرفة، ۱۴۰۴ق؛ الدروس الشرعیة فی فقه الإمامیة، محمد بن جمال الدین عاملی معروف به شهید اول (۷۸۶ق)، تحقیق و نشر: مؤسسة النشر الاسلامی، قم، دوم، ۱۴۱۷ق؛ رسائل الشریف المرتضی، علی بن حسین معروف به علم الهدی (۴۳۶ق)، تحقیق: سید أحمد حسینی، قم، دار القرآن الکریم، اول، ۱۴۰۵ق؛ الرسائل العشر، احمد بن محمد معروف به ابن فهد حلی (۸۴۱ق)، تحقیق: سیدمهدی رجایی، قم، کتابخانه آیت الله مرعشی نجفی، اول، ۱۴۰۹ق؛ عیون أخبار الرضا، محمد بن علی معروف به شیخ صدوق (۳۸۱ق)، تحقیق: حسین اعلمی، بیروت، مؤسسة الأعلمی، اول، ۱۴۰۴ق؛ غیاث اللغات، محمد بن جلال الدین رامپوری (ق ۱۳)، تهران، امیر کبیر، ۱۳۶۳ش؛ فقه السنة، سید سابق (۱۴۲۰ق)، بیروت، دار الکتاب العربی، بیتا؛ فقه القرآن، سعید بن هبة الله معروف به قطب الدین راوندی (۵۷۳ق)، تحقیق و تصحیح: احمد حسینی - سید محمود مرعشی، قم، کتابخانه آیت الله مرعشی نجفی، دوم، ۱۴۰۵ق؛ قاموس قرآن، سید علی اکبر بن محمد قرشی معاصر)، تهران، دار الکتب الإسلامیة، ۱۳۵۲ش؛ الکافی، محمد بن یعقوب معروف به کلینی (۳۲۹ق)، تحقیق: علی اکبر غفاری، تهران، دار الکتب الإسلامیة، سوم، ۱۳۸۸ق؛ کتاب السرائر الحاوی لتحریر الفتاوی، محمد بن منصور معروف به ابن ادریس حلی (۵۹۸ق)، قم، مؤسسة النشر الإسلامی، دوم، ۱۴۱۰ق، الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل و عیون الأقاویل فی وجوه التأویل، محمود بن عمر معروف به زمخشری (۵۳۸ق)، مصر، مکتبة البابی الحلبی، ۱۳۸۵ق؛ کفایة الفقه، محمدباقر بن محمد مؤمن سبزواری (۱۰۹۰ق)، تحقیق: مرتضی واعظی اراکی، قم، مؤسسة النشر الإسلامی، ۱۳۸۳ش؛ لسان العرب، محمد بن مکرم معروف به ابن منظور (۷۱۱ق)، قم، نشر ادب حوزه، ۱۴۰۵ق، المبسوط فی فقه الإمامیة، محمد بن حسن معروف به شیخ طوسی (۴۶۰ق)، تحقیق: محمدباقر بهبودی - سید محمد تقی کشفی، تهران، المکتبة المرتضویة، سوم، ۱۳۸۷ق؛ مجمع البحرین، فخر الدین بن محمدعلی معروف به طریحی (۱۰۸۵ق)، تحقیق: سیداحمد حسینی، تهران، المکتبة المرتضویة، دوم، ۱۳۶۲ش؛ مجمع البیان فی تفسیر القرآن، فضل بن حسن معروف به طبرسی (۵۴۸ق)، تحقیق: جمعی از محققان، بیروت، مؤسسة الأعلمی، اول، ۱۴۱۵ق؛ مختلف الشیعة، حسن بن یوسف معروف به علامه حلی (۷۲۶ق)، تحقیق و نشر: مؤسسة النشر الإسلامی، قم، اول، ۱۴۱۲ق؛ مستند الشیعة فی أحکام الشریعة، أحمد بن محمد مهدی نراقی (۱۲۴۵ق)، تحقیق و نشر: مؤسسة آل البیت عالیا لإحیاء التراث، قم، ۱۴۱۵ق، المصباح المنیر فی غریب الشرح الکبیر، احمد بن محمد مقری فیومی (۷۷۰ق)، قم، دار الهجرة، اول، ۱۴۰۵ق، المغنی، عبدالله بن احمد معروف به ابن قدامه (۶۲۰ق)، بیروت، دار الکتاب العربی، بیتا؛ المفردات فی غریب القرآن، حسین بن محمد معروف به راغب اصفهانی (۵۰۲ق)، تهران، دفتر نشر کتاب، دوم، ۱۴۰۴ق، المقنعة، محمد بن محمد معروف به شیخ مفید (۴۱۳ق)، تحقیق و نشر: مؤسسة النشر الإسلامی، قم، دوم، ۱۴۱۰ق؛ منتهی المطلب فی تحقیق المذهب، حسن بن یوسف معروف به علامه حلی (۷۲۶ق)، تحقیق: بخش فقه مجمع پژوهش‌های اسلامی، مشهد، بنیاد پژوهشهای اسلامی آستان قدس رضوی، اول، ۱۴۱۲ق؛ المیزان فی تفسیر القرآن، سید محمد حسین بن محمد طباطبایی (۱۴۰۲ق)، قم، مؤسسة النشر الإسلامی، ۱۳۹۳ق، النهایة فی غریب الحدیث و الأثر، مبارک بن محمد شیبانی موصلی (۶۰۶ق)، تحقیق: طاهر احمد زاوی - محمود محمد طناحی، قم، اسماعیلیان، چهارم، ۱۳۶۷ش؛ النهایة فی مجرد الفقه و الفتاوی، محمد بن حسن معروف به شیخ طوسی (۴۶۰ق)، بیروت، دار الکتاب العربی، دوم، ۱۴۰۰ق.</ref><ref>[[محمد سحرخوان\|سحرخوان، محمد]]، [[ابن‌السبیل - سحرخوان (مقاله)\|مقاله «ابن‌السبیل»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۱ (کتاب)\|دانشنامه امام رضا]] ص ۴۳۳.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\[\[(.)\]\](.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\>\n\(.)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

2022-06-01T06:43:54Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$252\,\s252\,\s233$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\>\n\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$255\,\s245\,\s227$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۱۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[~~ابن سبیل~~]]''' است. "'''~~ابن سبیل~~'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[ابن سبیل در قرآن]] - [[ابن سبیل در حدیث]] - [[ابن سبیل در کلام اسلامی]] - [[ابن سبیل در فقه سیاسی]] - [[ابن سبیل در معارف و سیره رضوی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = ابن سبیل
			\| عنوان مدخل = ابن سبیل
			\| مداخل مرتبط = [[ابن سبیل در قرآن]] - [[ابن سبیل در حدیث]] - [[ابن سبیل در کلام اسلامی]] - [[ابن سبیل در فقه سیاسی]] - [[ابن سبیل در معارف و سیره رضوی]]
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	'''ابن سبیل''' به معنای مسافر در راه مانده است.		'''ابن سبیل''' به معنای مسافر در راه مانده است.

Ali: /* منابع */

2022-03-29T11:23:32Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۵۳
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده: 1100514.jpg\|22px]] [[محمد سحرخوان\|سحرخوان، محمد]]، [[~~ابن‌السبیل - سحرخوان~~ (مقاله)\|مقاله ~~«ابن‌السبیل»~~]]، [[دانشنامه امام رضا ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه امام رضا ج۱''']]		# [[پرونده: 1100514.jpg\|22px]] [[محمد سحرخوان\|سحرخوان، محمد]]، [[ابن السبیل (مقاله)\|مقاله «ابن السبیل»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه امام رضا ج۱''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Heydari: جایگزینی متن - '
' به '
'

2022-01-15T17:41:10Z

جایگزینی متن - '</div> <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">' به '</div>'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۱:۱۱
خط ۲:		خط ۲:
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[ابن سبیل]]''' است. "'''ابن سبیل'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[ابن سبیل]]''' است. "'''ابن سبیل'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
	<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[ابن سبیل در قرآن]] - [[ابن سبیل در حدیث]] - [[ابن سبیل در کلام اسلامی]] - [[ابن سبیل در فقه سیاسی]] - [[ابن سبیل در معارف و سیره رضوی]]</div>		<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[ابن سبیل در قرآن]] - [[ابن سبیل در حدیث]] - [[ابن سبیل در کلام اسلامی]] - [[ابن سبیل در فقه سیاسی]] - [[ابن سبیل در معارف و سیره رضوی]]</div>
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~

	'''ابن سبیل''' به معنای مسافر در راه مانده است.		'''ابن سبیل''' به معنای مسافر در راه مانده است.

Heydari: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

2022-01-04T16:21:00Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۵۱
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	مردی [[صوفی]] در [[زمان]] [[مأمون]] به علت تمام شدن زاد و توشه‌اش دزدی کرده بود. او را نزد مأمون آوردند، در حالی که [[امام]] [[علی بن موسی الرضا]]{{ع}} هم در آن جلسه حضور داشت. مأمون او را [[سرزنش]] کرد. آن [[مرد]] پاسخ داد: در راه مانده و ابن‌السبیل هستم و از آنجا که تو [[خمس]] و [[حق]] [[آل]] [[رسول]]{{صل}} را [[غصب]] کرده‌ای و به مستحقان پرداخت نمی‌کنی، من چاره‌ای جز دزدی نداشتم. مأمون رو به [[امام رضا]]{{ع}} کرد و نظر [[حضرت]] را جویا شد. حضرت فرمود: [[خدا]] به پیامبرش فرموده است: {{متن قرآن\|قُلْ فَلِلَّهِ الْحُجَّةُ الْبَالِغَةُ}}<ref>«بگو: برهان رسا از آن خداوند است، اگر می‌خواست شما همگان را رهنمایی می‌کرد» سوره انعام، آیه ۱۴۹.</ref>، یعنی این مرد [[حجت]] آورده و تو باید او را قانع کنی و پاسخش را بدهی، خواه از روی [[جهل]] بگوید یا از روی [[علم]]. در واقع [[حضرت]] سخنان آن مرد را [[تأیید]] ضمنی کرد. [[مأمون]] [[دستور]] داد تا او را [[آزاد]] کنند. برخی گفته‌اند تأیید سخنان آن مرد موجب [[کینه]] مأمون و یکی از موجبات [[قتل]] حضرت شد<ref>عیون أخبار الرضا{{ع}}، ج۲، ص۲۶۳- ۳۶۴؛ بحار الأنوار، ج۴۹، ص۲۸۸.</ref>.		مردی [[صوفی]] در [[زمان]] [[مأمون]] به علت تمام شدن زاد و توشه‌اش دزدی کرده بود. او را نزد مأمون آوردند، در حالی که [[امام]] [[علی بن موسی الرضا]]{{ع}} هم در آن جلسه حضور داشت. مأمون او را [[سرزنش]] کرد. آن [[مرد]] پاسخ داد: در راه مانده و ابن‌السبیل هستم و از آنجا که تو [[خمس]] و [[حق]] [[آل]] [[رسول]]{{صل}} را [[غصب]] کرده‌ای و به مستحقان پرداخت نمی‌کنی، من چاره‌ای جز دزدی نداشتم. مأمون رو به [[امام رضا]]{{ع}} کرد و نظر [[حضرت]] را جویا شد. حضرت فرمود: [[خدا]] به پیامبرش فرموده است: {{متن قرآن\|قُلْ فَلِلَّهِ الْحُجَّةُ الْبَالِغَةُ}}<ref>«بگو: برهان رسا از آن خداوند است، اگر می‌خواست شما همگان را رهنمایی می‌کرد» سوره انعام، آیه ۱۴۹.</ref>، یعنی این مرد [[حجت]] آورده و تو باید او را قانع کنی و پاسخش را بدهی، خواه از روی [[جهل]] بگوید یا از روی [[علم]]. در واقع [[حضرت]] سخنان آن مرد را [[تأیید]] ضمنی کرد. [[مأمون]] [[دستور]] داد تا او را [[آزاد]] کنند. برخی گفته‌اند تأیید سخنان آن مرد موجب [[کینه]] مأمون و یکی از موجبات [[قتل]] حضرت شد<ref>عیون أخبار الرضا{{ع}}، ج۲، ص۲۶۳- ۳۶۴؛ بحار الأنوار، ج۴۹، ص۲۸۸.</ref>.
	[[یسع بن حمزه]] می‌گوید: شخص مسافری که از [[دوستان]] و [[محبان]] [[اهل بیت]]{{عم}} و در [[شهر]] خود [[ثروتمند]] بود، در [[سفر]] به [[مکه]] [[پول]] خود را گم کرد و در [[مدینه]] [[خدمت]] [[امام رضا]]{{ع}} رسید و [[تقاضای کمک]] نمود تا به شهر خود برسد. حضرت مبلغ دویست [[دینار]] از بالای در به او داد تا به شهرش برود و پول را صرف [[هزینه زندگی]] خود کند<ref>الکافی، ج۴، ص۲۳- ۲۴.</ref>. اینکه [[امام]] آن مبلغ را از بالای در به او داد به این سبب بود که آن [[مرد]] ثروتمند [[احساس]] [[خفت]] و [[خواری]] نکند.<ref>منابع: أحکام القرآن، احمد بن علی رازی معروف به جصاص (۳۷۰ق)، تحقیق: عبدالسلام محمدعلی شاهین، بیروت، دار الکتب العلمیة، اول، ۱۴۱۵ق؛ بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار علی، محمدباقر بن محمدتقی معروف به علامه مجلسی (۱۱۱۰ق)، تحقیق: جمعی از محققان، بیروت، دار إحیاء التراث العربی، ۱۴۰۳ق؛ بدائع الصنائع فی ترتیب الشرائع، ابوبکر بن مسعود کاشانی (۵۸۷ق)، پاکستان، المکتبة الحبیبیة، اول، ۱۴۰۹ق، التبیان فی تفسیر القرآن، محمد بن حسن معروف به شیخ طوسی (۴۶۰ق)، تحقیق: احمد حبیب قصیر عاملی، بیروت، دار إحیاء التراث العربی، ۱۳۴۲ق؛ التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، حسن بن عبدالرحیم مصطفوی (۱۴۲۶ق)، تهران، وزارة الثقافة و الإرشاد الإسلامی، اول، ۱۴۱۷ق؛ تذکرة الفقهاء، حسن بن یوسف معروف به علامه حلی (۷۲۶ق)، تحقیق و نشر: مؤسسة آل البیت لها لإحیاء التراث، قم، اول، ۱۴۱۴ق، تفسیر الصافی، محمد محسن بن مرتضی معروف به فیض کاشانی (۱۰۹۱ق)، تحقیق: حسین اعلمی، تهران، انتشارات صدر، دوم، ۱۴۱۵ق؛ تفسیر القمی، علی بن ابراهیم قمی (۳۲۹ق)، تحقیق و تصحیح: سیدطیب موسوی جزائری، قم، دار الکتاب الإسلامی، سوم، ۱۴۰۴ق؛ تفسیر نمونه، زیر نظر: ناصر بن علی محمد مکارم شیرازی معاصر)، تهران، دار الکتب الإسلامیة، هجدهم، ۱۳۷۴ش؛ جامع البیان عن تأویل آی القرآن، محمد بن جریر طبری (۳۱۰ق)، تحقیق: صدقی جمیل عطار، بیروت، دار الفکر، اول، ۱۴۱۵ق، الجامع لأحکام القرآن، محمد بن احمد معروف به قرطبی (۶۷۱ق)، تحقیق: احمد عبدالعلیم بردونی، بیروت، دار إحیاء التراث العربی، ۱۴۰۵ق؛ جواهر الکلام فی شرح شرائع الإسلام، محمد حسن بن باقر نجفی معروف به صاحب جواهر (۱۲۶۶ق)، تحقیق: جمعی از محققان، تهران، دار الکتب الإسلامیة، دوم، ۱۳۶۵ش؛ الدر المنثور فی التفسیر بالمأثور، عبدالرحمن بن ابی بکر معروف به جلال الدین سیوطی (۹۱۱ق)، بیروت، دار المعرفة، ۱۴۰۴ق؛ الدروس الشرعیة فی فقه الإمامیة، محمد بن جمال الدین عاملی معروف به شهید اول (۷۸۶ق)، تحقیق و نشر: مؤسسة النشر الاسلامی، قم، دوم، ۱۴۱۷ق؛ رسائل الشریف المرتضی، علی بن حسین معروف به علم الهدی (۴۳۶ق)، تحقیق: سید أحمد حسینی، قم، دار القرآن الکریم، اول، ۱۴۰۵ق؛ الرسائل العشر، احمد بن محمد معروف به ابن فهد حلی (۸۴۱ق)، تحقیق: سیدمهدی رجایی، قم، کتابخانه آیت الله مرعشی نجفی، اول، ۱۴۰۹ق؛ عیون أخبار الرضا، محمد بن علی معروف به شیخ صدوق (۳۸۱ق)، تحقیق: حسین اعلمی، بیروت، مؤسسة الأعلمی، اول، ۱۴۰۴ق؛ غیاث اللغات، محمد بن جلال الدین رامپوری (ق ۱۳)، تهران، امیر کبیر، ۱۳۶۳ش؛ فقه السنة، سید سابق (۱۴۲۰ق)، بیروت، دار الکتاب العربی، بیتا؛ فقه القرآن، سعید بن هبة الله معروف به قطب الدین راوندی (۵۷۳ق)، تحقیق و تصحیح: احمد حسینی - سید محمود مرعشی، قم، کتابخانه آیت الله مرعشی نجفی، دوم، ۱۴۰۵ق؛ قاموس قرآن، سید علی اکبر بن محمد قرشی معاصر)، تهران، دار الکتب الإسلامیة، ۱۳۵۲ش؛ الکافی، محمد بن یعقوب معروف به کلینی (۳۲۹ق)، تحقیق: علی اکبر غفاری، تهران، دار الکتب الإسلامیة، سوم، ۱۳۸۸ق؛ کتاب السرائر الحاوی لتحریر الفتاوی، محمد بن منصور معروف به ابن ادریس حلی (۵۹۸ق)، قم، مؤسسة النشر الإسلامی، دوم، ۱۴۱۰ق، الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل و عیون الأقاویل فی وجوه التأویل، محمود بن عمر معروف به زمخشری (۵۳۸ق)، مصر، مکتبة البابی الحلبی، ۱۳۸۵ق؛ کفایة الفقه، محمدباقر بن محمد مؤمن سبزواری (۱۰۹۰ق)، تحقیق: مرتضی واعظی اراکی، قم، مؤسسة النشر الإسلامی، ۱۳۸۳ش؛ لسان العرب، محمد بن مکرم معروف به ابن منظور (۷۱۱ق)، قم، نشر ادب حوزه، ۱۴۰۵ق، المبسوط فی فقه الإمامیة، محمد بن حسن معروف به شیخ طوسی (۴۶۰ق)، تحقیق: محمدباقر بهبودی - سید محمد تقی کشفی، تهران، المکتبة المرتضویة، سوم، ۱۳۸۷ق؛ مجمع البحرین، فخر الدین بن محمدعلی معروف به طریحی (۱۰۸۵ق)، تحقیق: سیداحمد حسینی، تهران، المکتبة المرتضویة، دوم، ۱۳۶۲ش؛ مجمع البیان فی تفسیر القرآن، فضل بن حسن معروف به طبرسی (۵۴۸ق)، تحقیق: جمعی از محققان، بیروت، مؤسسة الأعلمی، اول، ۱۴۱۵ق؛ مختلف الشیعة، حسن بن یوسف معروف به علامه حلی (۷۲۶ق)، تحقیق و نشر: مؤسسة النشر الإسلامی، قم، اول، ۱۴۱۲ق؛ مستند الشیعة فی أحکام الشریعة، أحمد بن محمد مهدی نراقی (۱۲۴۵ق)، تحقیق و نشر: مؤسسة آل البیت عالیا لإحیاء التراث، قم، ۱۴۱۵ق، المصباح المنیر فی غریب الشرح الکبیر، احمد بن محمد مقری فیومی (۷۷۰ق)، قم، دار الهجرة، اول، ۱۴۰۵ق، المغنی، عبدالله بن احمد معروف به ابن قدامه (۶۲۰ق)، بیروت، دار الکتاب العربی، بیتا؛ المفردات فی غریب القرآن، حسین بن محمد معروف به راغب اصفهانی (۵۰۲ق)، تهران، دفتر نشر کتاب، دوم، ۱۴۰۴ق، المقنعة، محمد بن محمد معروف به شیخ مفید (۴۱۳ق)، تحقیق و نشر: مؤسسة النشر الإسلامی، قم، دوم، ۱۴۱۰ق؛ منتهی المطلب فی تحقیق المذهب، حسن بن یوسف معروف به علامه حلی (۷۲۶ق)، تحقیق: بخش فقه مجمع پژوهش‌های اسلامی، مشهد، بنیاد پژوهشهای اسلامی آستان قدس رضوی، اول، ۱۴۱۲ق؛ المیزان فی تفسیر القرآن، سید محمد حسین بن محمد طباطبایی (۱۴۰۲ق)، قم، مؤسسة النشر الإسلامی، ۱۳۹۳ق، النهایة فی غریب الحدیث و الأثر، مبارک بن محمد شیبانی موصلی (۶۰۶ق)، تحقیق: طاهر احمد زاوی - محمود محمد طناحی، قم، اسماعیلیان، چهارم، ۱۳۶۷ش؛ النهایة فی مجرد الفقه و الفتاوی، محمد بن حسن معروف به شیخ طوسی (۴۶۰ق)، بیروت، دار الکتاب العربی، دوم، ۱۴۰۰ق.</ref>.<ref>[[محمد سحرخوان\|سحرخوان، محمد]]، [[ابن‌السبیل - سحرخوان (مقاله)\|مقاله «ابن‌السبیل»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۱ (کتاب)\|دانشنامه امام رضا]] ص ۴۳۳.</ref>		[[یسع بن حمزه]] می‌گوید: شخص مسافری که از [[دوستان]] و [[محبان]] [[اهل بیت]]{{عم}} و در [[شهر]] خود [[ثروتمند]] بود، در [[سفر]] به [[مکه]] [[پول]] خود را گم کرد و در [[مدینه]] [[خدمت]] [[امام رضا]]{{ع}} رسید و [[تقاضای کمک]] نمود تا به شهر خود برسد. حضرت مبلغ دویست [[دینار]] از بالای در به او داد تا به شهرش برود و پول را صرف [[هزینه زندگی]] خود کند<ref>الکافی، ج۴، ص۲۳- ۲۴.</ref>. اینکه [[امام]] آن مبلغ را از بالای در به او داد به این سبب بود که آن [[مرد]] ثروتمند [[احساس]] [[خفت]] و [[خواری]] نکند.<ref>منابع: أحکام القرآن، احمد بن علی رازی معروف به جصاص (۳۷۰ق)، تحقیق: عبدالسلام محمدعلی شاهین، بیروت، دار الکتب العلمیة، اول، ۱۴۱۵ق؛ بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار علی، محمدباقر بن محمدتقی معروف به علامه مجلسی (۱۱۱۰ق)، تحقیق: جمعی از محققان، بیروت، دار إحیاء التراث العربی، ۱۴۰۳ق؛ بدائع الصنائع فی ترتیب الشرائع، ابوبکر بن مسعود کاشانی (۵۸۷ق)، پاکستان، المکتبة الحبیبیة، اول، ۱۴۰۹ق، التبیان فی تفسیر القرآن، محمد بن حسن معروف به شیخ طوسی (۴۶۰ق)، تحقیق: احمد حبیب قصیر عاملی، بیروت، دار إحیاء التراث العربی، ۱۳۴۲ق؛ التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، حسن بن عبدالرحیم مصطفوی (۱۴۲۶ق)، تهران، وزارة الثقافة و الإرشاد الإسلامی، اول، ۱۴۱۷ق؛ تذکرة الفقهاء، حسن بن یوسف معروف به علامه حلی (۷۲۶ق)، تحقیق و نشر: مؤسسة آل البیت لها لإحیاء التراث، قم، اول، ۱۴۱۴ق، تفسیر الصافی، محمد محسن بن مرتضی معروف به فیض کاشانی (۱۰۹۱ق)، تحقیق: حسین اعلمی، تهران، انتشارات صدر، دوم، ۱۴۱۵ق؛ تفسیر القمی، علی بن ابراهیم قمی (۳۲۹ق)، تحقیق و تصحیح: سیدطیب موسوی جزائری، قم، دار الکتاب الإسلامی، سوم، ۱۴۰۴ق؛ تفسیر نمونه، زیر نظر: ناصر بن علی محمد مکارم شیرازی معاصر)، تهران، دار الکتب الإسلامیة، هجدهم، ۱۳۷۴ش؛ جامع البیان عن تأویل آی القرآن، محمد بن جریر طبری (۳۱۰ق)، تحقیق: صدقی جمیل عطار، بیروت، دار الفکر، اول، ۱۴۱۵ق، الجامع لأحکام القرآن، محمد بن احمد معروف به قرطبی (۶۷۱ق)، تحقیق: احمد عبدالعلیم بردونی، بیروت، دار إحیاء التراث العربی، ۱۴۰۵ق؛ جواهر الکلام فی شرح شرائع الإسلام، محمد حسن بن باقر نجفی معروف به صاحب جواهر (۱۲۶۶ق)، تحقیق: جمعی از محققان، تهران، دار الکتب الإسلامیة، دوم، ۱۳۶۵ش؛ الدر المنثور فی التفسیر بالمأثور، عبدالرحمن بن ابی بکر معروف به جلال الدین سیوطی (۹۱۱ق)، بیروت، دار المعرفة، ۱۴۰۴ق؛ الدروس الشرعیة فی فقه الإمامیة، محمد بن جمال الدین عاملی معروف به شهید اول (۷۸۶ق)، تحقیق و نشر: مؤسسة النشر الاسلامی، قم، دوم، ۱۴۱۷ق؛ رسائل الشریف المرتضی، علی بن حسین معروف به علم الهدی (۴۳۶ق)، تحقیق: سید أحمد حسینی، قم، دار القرآن الکریم، اول، ۱۴۰۵ق؛ الرسائل العشر، احمد بن محمد معروف به ابن فهد حلی (۸۴۱ق)، تحقیق: سیدمهدی رجایی، قم، کتابخانه آیت الله مرعشی نجفی، اول، ۱۴۰۹ق؛ عیون أخبار الرضا، محمد بن علی معروف به شیخ صدوق (۳۸۱ق)، تحقیق: حسین اعلمی، بیروت، مؤسسة الأعلمی، اول، ۱۴۰۴ق؛ غیاث اللغات، محمد بن جلال الدین رامپوری (ق ۱۳)، تهران، امیر کبیر، ۱۳۶۳ش؛ فقه السنة، سید سابق (۱۴۲۰ق)، بیروت، دار الکتاب العربی، بیتا؛ فقه القرآن، سعید بن هبة الله معروف به قطب الدین راوندی (۵۷۳ق)، تحقیق و تصحیح: احمد حسینی - سید محمود مرعشی، قم، کتابخانه آیت الله مرعشی نجفی، دوم، ۱۴۰۵ق؛ قاموس قرآن، سید علی اکبر بن محمد قرشی معاصر)، تهران، دار الکتب الإسلامیة، ۱۳۵۲ش؛ الکافی، محمد بن یعقوب معروف به کلینی (۳۲۹ق)، تحقیق: علی اکبر غفاری، تهران، دار الکتب الإسلامیة، سوم، ۱۳۸۸ق؛ کتاب السرائر الحاوی لتحریر الفتاوی، محمد بن منصور معروف به ابن ادریس حلی (۵۹۸ق)، قم، مؤسسة النشر الإسلامی، دوم، ۱۴۱۰ق، الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل و عیون الأقاویل فی وجوه التأویل، محمود بن عمر معروف به زمخشری (۵۳۸ق)، مصر، مکتبة البابی الحلبی، ۱۳۸۵ق؛ کفایة الفقه، محمدباقر بن محمد مؤمن سبزواری (۱۰۹۰ق)، تحقیق: مرتضی واعظی اراکی، قم، مؤسسة النشر الإسلامی، ۱۳۸۳ش؛ لسان العرب، محمد بن مکرم معروف به ابن منظور (۷۱۱ق)، قم، نشر ادب حوزه، ۱۴۰۵ق، المبسوط فی فقه الإمامیة، محمد بن حسن معروف به شیخ طوسی (۴۶۰ق)، تحقیق: محمدباقر بهبودی - سید محمد تقی کشفی، تهران، المکتبة المرتضویة، سوم، ۱۳۸۷ق؛ مجمع البحرین، فخر الدین بن محمدعلی معروف به طریحی (۱۰۸۵ق)، تحقیق: سیداحمد حسینی، تهران، المکتبة المرتضویة، دوم، ۱۳۶۲ش؛ مجمع البیان فی تفسیر القرآن، فضل بن حسن معروف به طبرسی (۵۴۸ق)، تحقیق: جمعی از محققان، بیروت، مؤسسة الأعلمی، اول، ۱۴۱۵ق؛ مختلف الشیعة، حسن بن یوسف معروف به علامه حلی (۷۲۶ق)، تحقیق و نشر: مؤسسة النشر الإسلامی، قم، اول، ۱۴۱۲ق؛ مستند الشیعة فی أحکام الشریعة، أحمد بن محمد مهدی نراقی (۱۲۴۵ق)، تحقیق و نشر: مؤسسة آل البیت عالیا لإحیاء التراث، قم، ۱۴۱۵ق، المصباح المنیر فی غریب الشرح الکبیر، احمد بن محمد مقری فیومی (۷۷۰ق)، قم، دار الهجرة، اول، ۱۴۰۵ق، المغنی، عبدالله بن احمد معروف به ابن قدامه (۶۲۰ق)، بیروت، دار الکتاب العربی، بیتا؛ المفردات فی غریب القرآن، حسین بن محمد معروف به راغب اصفهانی (۵۰۲ق)، تهران، دفتر نشر کتاب، دوم، ۱۴۰۴ق، المقنعة، محمد بن محمد معروف به شیخ مفید (۴۱۳ق)، تحقیق و نشر: مؤسسة النشر الإسلامی، قم، دوم، ۱۴۱۰ق؛ منتهی المطلب فی تحقیق المذهب، حسن بن یوسف معروف به علامه حلی (۷۲۶ق)، تحقیق: بخش فقه مجمع پژوهش‌های اسلامی، مشهد، بنیاد پژوهشهای اسلامی آستان قدس رضوی، اول، ۱۴۱۲ق؛ المیزان فی تفسیر القرآن، سید محمد حسین بن محمد طباطبایی (۱۴۰۲ق)، قم، مؤسسة النشر الإسلامی، ۱۳۹۳ق، النهایة فی غریب الحدیث و الأثر، مبارک بن محمد شیبانی موصلی (۶۰۶ق)، تحقیق: طاهر احمد زاوی - محمود محمد طناحی، قم، اسماعیلیان، چهارم، ۱۳۶۷ش؛ النهایة فی مجرد الفقه و الفتاوی، محمد بن حسن معروف به شیخ طوسی (۴۶۰ق)، بیروت، دار الکتاب العربی، دوم، ۱۴۰۰ق.</ref>.<ref>[[محمد سحرخوان\|سحرخوان، محمد]]، [[ابن‌السبیل - سحرخوان (مقاله)\|مقاله «ابن‌السبیل»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۱ (کتاب)\|دانشنامه امام رضا]] ص ۴۳۳.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

ابن سبیل در معارف و سیره رضوی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - '“' به '«'

Wasity: جایگزینی متن - 'الإرشاد' به 'الارشاد'

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

Heydari: جایگزینی متن - '\(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\>\n\(.*)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

Ali: /* منابع */

Heydari: جایگزینی متن - ' ' به ''

Heydari: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\[\[(.)\]\](.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\>\n\(.)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

Heydari: جایگزینی متن - '
' به '
'