ابن عساکر - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari: تغییرمسیر به ابن عساکر دمشقی

2025-12-16T05:13:22Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۴۳
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}~~		#تغییر_مسیر [[ابن عساکر دمشقی]]
	~~== آشنایی اجمالی ==~~
	[[ابوالقاسم علی بن حسن بن هبه‌الله دمشقی]] مشهور به [[ابن عساکر]] از بزرگ‌ترین و مشهورترین [[محدثان]] و [[مورخان]] [[اهل سنت]] که در [[ماه محرم]] سال ۴۹۹ه در [[دمشق]] به [[دنیا]] آمد و علاوه بر [[تعلیم]] و [[تربیت شاگردان]] فراوان، تصنیفات و نوشته‌های بسیاری از خود بر جای گذاشت که مشهورترین آنها [[تاریخ دمشق (کتاب)\|تاریخ دمشق]] است. بر پایه گزارش فرزندش [[قاسم بن علی بن حسن بن هبه‌الله دمشقی\|ابومحمد قاسم]]، [[ابن عساکر]] [[علوم]] مقدماتی را نزد پدرش، [[برادر]] بزرگ‌ترش [[صائن بن حسن بن هبه‌الله دمشقی\|صائن]] و [[ابومحمد اکفانی]] در دمشق فرا گرفت؛ سپس برای تکمیل [[دانش]] خویش راهی بلاد گوناگون گردید و نزد بیش از ۱۳۰۰ استاد مرد و بالغ بر هشتاد، [[زن]] [[حدیث]] و علوم دیگر را آموخت که پیش از آن از بسیاری از آنان [[اجازه روایت]] گرفته بود. در سال ۵۲۰ راهی [[عراق]] شد در ۵۲۱ به قصد انجام [[مناسک حج]] به [[مکه]] رفت و در مکه و [[مدینه]] [[حدیث]] شنید؛ پس از بازگشت به عراق مدت پنج سال اقامت کرد؛ سپس به شهرهای گوناگونی از کشورهای عراق، [[ایران]]، جزیره، [[شام]] و [[حجاز]] از جمله [[اصفهان]]، [[مرو]]، هرات، [[نیشابور]]، [[سرخس]]، [[کوفه]]، [[بغداد]] و... [[سفر]] کرده و سالیانی دراز کوله باری از دانش فراهم آورد. <ref>معجم الادباء، ج ۱۳، ص۷۵ ـ ۷۸.</ref>

	از میان استادان فراوان وی می‌‌توان به افرادی همچون [[ابوالقاسم نسیب]]، [[قوام بن زید]]، [[سبیع بن قیراط]]، [[ابوطاهر حنائی]]، [[عبدالکریم بن حمزه]] و [[طاهر بن سهل اسفراینی]] اشاره کرد. <ref>سیر اعلام النبلاء، ج ۲۰، ص۵۵۵.</ref>

	ابن عساکر علاوه بر آنکه در طول این سالیان به [[دانش‌اندوزی]] [[اشتغال]] داشت، به [[تدریس]] و [[تعلیم و تربیت]] هم [[همت]] گماشت و در جاهای گوناگونی از جمله مکه، نیشابور و اصفهان [[کرسی]] تدریس داشت. در بغداد نیز در مدرسه نظامیه به تدریس [[ادبیات]]، نحو و حدیث مشغول بود. <ref>معجم الادباء، ج ۱۳، ص۷۵ ـ ۷۸.</ref> میان شمار فراوان [[شاگردان]] وی نام افرادی چون [[ابوسعد سمعانی]]، [[عبدالقادر رهاوی]]، [[یونس بن محمد فارقی]] و [[عبدالقادر بغدادی]] به چشم می‌‌خورد. <ref>تذکرة الحفاظ، ج ۴، ص۱۳۲۸ ـ ۱۳۲۹.</ref> [[سبکی]] وی را در زمره علمای [[شافعی]] ذکر کرده و او را به فضل و کمال و [[علم]] و [[تقوا]] ستوده است. سپس می‌‌نویسد: [[نورالدین محمود زنگی]]، [[حکمران]] [[شام]] او را گرامی داشته و مدرسه‌ای به نام «دارالحدیث النوریّه» در [[دمشق]] برای او تأسیس کرد و تا آخر [[عمر]] در آنجا [[تدریس]] می‌‌کرد. <ref>طبقات الشافعیة الکبری، ج ۷، ص۲۱۶ و ۲۲۳.</ref>

	~~[[رجال]]‌نویسان [[اهل سنت]] برآنند~~ [[ابن عساکر]] از بزرگ‌ترین [[محدثان]] [[روزگار]] خویش، فردی فهیم، [[حافظ]] [[حدیث]]، [[ثقه]]، متقن، [[زیرک]] و به تعبیری کم نظیر یا بی‌نظیر بود. <ref>البدایة و النهایة، ج ۱۲، ص۲۹۴.</ref> اهتمام فراوانی به [[نماز جماعت]] داشت. ملازم [[قرآن]] بود و دائماً به علم و [[عبادت]] و دوری از زرق و برق [[دنیا]] مشغول بود. <ref>طبقات الشافعیه (اسنوی)، ج ۲، ص۹۵.</ref> او در [[شعر]] هم دستی داشت؛ گرچه سروده‌هایش [[قوی]] نبود. [[یاقوت حموی]] ابیاتی از آن را آورده است. <ref>معجم الادباء، ج ۱۳، ص۸۶.</ref> وی سرانجام در ۵۷۱ه در دمشق از دنیا رفت و [[قطب الدین نیشابوری]] [[قاضی دمشق]] با حضور [[صلاح‌الدین ایوبی]] بر جنازه‌اش [[نماز]] خواند و در کنار آرامگاه پدرش در [[مقبره]] [[باب الصغیر]] به [[خاک]] سپرده شد. <ref>وفیات الاعیان، ج ۳، ص۳۱۱.</ref>

	گفته شده وی بالغ بر ۱۳۴ اثر داشته که عنوان بیش از صد تألیف وی در منابع ذکر شده که عبارت‌اند از: اتحاف الزائر، الاجتهاد فی اقامة فرض الجهاد، اربعین البلدان، اربعون حدیثا من اربعین شیخا من اربعین مدینه، الاربعون الطوال، اربعین المساوات، اربعین المصافحات، الاحادیث الخماسیات و اخبار ابن ابی الدنیا، الاحادیث المتخیرة فی فضائل العشرة، اخبار ابی عمر و الاوزاعی، الاشراف علی معرفة الاطراف فی الحدیث، امالی فی الحدیث، التاریخ الکبیر لدمشق، تاریخ المزة، التالی لحدیث ملک العالی، تبیان الوهم و التخلیط الواقع فی حدیث الاطیط، تبیین الامتنان بالامر بالختان، تبیین کذب المفتری فیما نسب الی ابی موسی الاشعری، ثواب الصبر علی المصاب بالولد، جزء حدیث الهبوط، جزء کفر سوسة، الزهادة فی بذل الشهادة، سباعیات فی الحدیث، عوالی شعبه، عوالی الثوری، عوالی مالک فی الحدیث، غرائب مالک، فضل اصحاب الحدیث، فضل الجمرتین، فضل الربوة، فضل عاشوراء، فضل عسقلان، فضل مقام ابراهیم، القول فی جملة الاسانید فی حدیث المؤید، الاعتزاز بالهجرة، السداسیات، المسلسلات، المعجم لمن سمع منه و اجازله، فضل الکرم علی اهل الحرم، فضائل الصدیق، الابدال، العزله، کشف المغطی فی فضل الموطأ، مسند ابی حنیفه، مسند اهل داریا، مسند مکحول، المصاب بالولدان، معجم الصحابه، معجم النسوان، مناقب الشبان، من وافقت کنیته کنیة زوجته، الموافقات علی الائمة الثلات الثقات فی الحدیث، تشریف یوم الجمعه، تقویة المنّة علی انشاء دار السنّة، الاقتداء بالصادق فی حفر الخندق، تکمیل الانصاف و العدل بتعجیل الاسحاف بالعزل، تهذیب الملتمس من عوالی مالک بن انس، رفع التخلیط عن حدیث الاطیط، ذکر البیان من فضل کتابة القرآن، دفع التثریب علی من فسّر معنی التثریب، حلول المحنة بحصول الابنة، الجواهر و اللآلی فی الابدال العوالی، الجواب المبسوط لمن ذکر حدیث الهبوط، مسلسل العیدین، المستفید فی الاحادیث السباعیّه الاسانید، مجموع الرغائب مما وقع من حدیث مالک الغرائب، معجم اسماء القری و الامصار، معجم الشیوخ و النبلاء، معنی قول عثمان ما تعنیت و لا تمنیت، المقالة الفاضحة للرسالة الواضحة، من لا یکون مؤتمنّا لا یکون مؤذّنا،<ref>هدیة العارفین، ج ۱، ص۷۰۱ ـ ۷۰۲.</ref> طرق حدیث عبداللّه بن عمر، ترتیب الصحابة فی مسند احمد، ترتیب الصحابه الذی فی مسند ابی یعلی، اخبار ابی محمد سعد بن عبدالعزیز و عوالیه، احادیث صنعاء الشام، احادیث ابی الاشعث الصنعانی، احادیث حنش و المطعم و حفص الصنعانیین، فضل الربوة و النیرب و من حدث بها، حدیث اهل قریة الحمریین و قبیبات، حدیث اهل فذایا و بیت أرانس و بیت قوفا، حدیث اهل قریة البلاط، حدیث سلمة بن علی الحسنی البلاطی، حدیث یسرة بن صفوان و ابنه و ابن ابنه، حدیث سعد بن عبادة، حدیث اهل رندین و جبرین، حدیث اهل بیت سوای، حدیث رومة و مسرابا و القصر، حدیث جماعة من اهل حرستا، حدیث اهل کفر بطنا، حدیث اهل دقانیة و جخراء و عین توما و جدیا و طرمیس، حدیث جماعة من اهل جوبر، حدیث جماعة من اهل بیت لهیا، حدیث یحیی بن حمزة البتلهی و عوالیه، مجموع من حدیث محمد بن یحیی بن حمزة الحضرمی البتلهی، حدیث اهل برزة، حدیث ابی بکر بن محمد بن رزق اللّه المنینی المقرئی، مجموع من احادیث جماعة من اهل بعلبک، کتاب فیه ذکر ما وجدت فی سماع ممّا یلتحق بالجزء الرباعی، فضل الجهاد، فضل مکه، فضل المدینه، فضل البیت المقدس، فضل قریش و اهل البیت و الانصار و الاشعریین و ذمّ الرافضة، کتاب فی الصفات و اسفار، <ref>معجم الادباء، ج ۱۳، ص۷۸ ـ ۸۳.</ref> معجم شیوخ البخاری و مسلم و ابی‌داوود و ابی‌عیسی و ابی‌عبدالرحمان و ابی‌عبداللّه، المعجم المشتمل علی ذکر اسماء الائمّة النبل، فضل علیّ {{ع}}، <ref>تاریخ الادب العربی (بروکلمان)، ج ۶، ص۷۳.</ref> طرق قبض العلم، اسماء الاماکن التی [[سمع]] فیها، الخضاب، روایة قبر سعد، روایة دومامع مسرابا، روایة بیت سوا، روایة جرکا، روایة یعقوبا، الزلازل، <ref>سیر اعلام النبلاء، ج ۲۰، ص۵۶۱ ـ ۵۶۲.</ref> اخبار لحفظ القرآن، تجرید السباعیه، الجزء الحادی و الخمسون من الامالی فی الصوم، حدیث اهل حُردان، فضل یوم عرفه، فضیلة ذکر اللّه عزوجل، فضل رجب، مدح التواضع و ذم الکبر، مجلسان من مجالس الحافظ فی مسجد دمشق <ref>دایرة المعارف بزرگ اسلامی، ج ۴، ص۲۹۴.</ref>.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۴، ص۲۲۴ - ۲۲۶.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~
	* [[تاریخ مدینة دمشق (کتاب)]]
	* [[صائن بن حسن بن هبه‌الله دمشقی~~]] (برادر)~~
	* [[قاسم بن علی بن حسن بن هبه‌الله دمشقی]] (فرزند)

	~~== منابع ==~~
	~~{{منابع}}~~
	~~# [[پرونده: IM009687.jpg\|22px]] جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۴ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۴''']]~~
	~~{{پایان منابع}}~~

	~~== پانویس ==~~
	~~{{پانویس}}~~

	~~[[رده:اعلام]]~~
	~~[[رده:پدیدآورنده~~]]

Msadeq در ‏۲۱ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۰۸

2023-08-21T08:08:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۸
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}
	\| موضوع مرتبط =
	\| عنوان مدخل = ~~ابن عساکر~~
	\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط =
	}}
	== آشنایی اجمالی ==		== آشنایی اجمالی ==
	[[ابوالقاسم علی بن حسن بن هبه‌الله دمشقی]] مشهور به [[ابن عساکر]] از بزرگ‌ترین و مشهورترین [[محدثان]] و [[مورخان]] [[اهل سنت]] که در [[ماه محرم]] سال ۴۹۹ه در [[دمشق]] به [[دنیا]] آمد و علاوه بر [[تعلیم]] و [[تربیت شاگردان]] فراوان، تصنیفات و نوشته‌های بسیاری از خود بر جای گذاشت که مشهورترین آنها [[تاریخ دمشق (کتاب)\|تاریخ دمشق]] است. بر پایه گزارش فرزندش [[قاسم بن علی بن حسن بن هبه‌الله دمشقی\|ابومحمد قاسم]]، [[ابن عساکر]] [[علوم]] مقدماتی را نزد پدرش، [[برادر]] بزرگ‌ترش [[صائن بن حسن بن هبه‌الله دمشقی\|صائن]] و [[ابومحمد اکفانی]] در دمشق فرا گرفت؛ سپس برای تکمیل [[دانش]] خویش راهی بلاد گوناگون گردید و نزد بیش از ۱۳۰۰ استاد مرد و بالغ بر هشتاد، [[زن]] [[حدیث]] و علوم دیگر را آموخت که پیش از آن از بسیاری از آنان [[اجازه روایت]] گرفته بود. در سال ۵۲۰ راهی [[عراق]] شد در ۵۲۱ به قصد انجام [[مناسک حج]] به [[مکه]] رفت و در مکه و [[مدینه]] [[حدیث]] شنید؛ پس از بازگشت به عراق مدت پنج سال اقامت کرد؛ سپس به شهرهای گوناگونی از کشورهای عراق، [[ایران]]، جزیره، [[شام]] و [[حجاز]] از جمله [[اصفهان]]، [[مرو]]، هرات، [[نیشابور]]، [[سرخس]]، [[کوفه]]، [[بغداد]] و... [[سفر]] کرده و سالیانی دراز کوله باری از دانش فراهم آورد. <ref>معجم الادباء، ج ۱۳، ص۷۵ ـ ۷۸.</ref>		[[ابوالقاسم علی بن حسن بن هبه‌الله دمشقی]] مشهور به [[ابن عساکر]] از بزرگ‌ترین و مشهورترین [[محدثان]] و [[مورخان]] [[اهل سنت]] که در [[ماه محرم]] سال ۴۹۹ه در [[دمشق]] به [[دنیا]] آمد و علاوه بر [[تعلیم]] و [[تربیت شاگردان]] فراوان، تصنیفات و نوشته‌های بسیاری از خود بر جای گذاشت که مشهورترین آنها [[تاریخ دمشق (کتاب)\|تاریخ دمشق]] است. بر پایه گزارش فرزندش [[قاسم بن علی بن حسن بن هبه‌الله دمشقی\|ابومحمد قاسم]]، [[ابن عساکر]] [[علوم]] مقدماتی را نزد پدرش، [[برادر]] بزرگ‌ترش [[صائن بن حسن بن هبه‌الله دمشقی\|صائن]] و [[ابومحمد اکفانی]] در دمشق فرا گرفت؛ سپس برای تکمیل [[دانش]] خویش راهی بلاد گوناگون گردید و نزد بیش از ۱۳۰۰ استاد مرد و بالغ بر هشتاد، [[زن]] [[حدیث]] و علوم دیگر را آموخت که پیش از آن از بسیاری از آنان [[اجازه روایت]] گرفته بود. در سال ۵۲۰ راهی [[عراق]] شد در ۵۲۱ به قصد انجام [[مناسک حج]] به [[مکه]] رفت و در مکه و [[مدینه]] [[حدیث]] شنید؛ پس از بازگشت به عراق مدت پنج سال اقامت کرد؛ سپس به شهرهای گوناگونی از کشورهای عراق، [[ایران]]، جزیره، [[شام]] و [[حجاز]] از جمله [[اصفهان]]، [[مرو]]، هرات، [[نیشابور]]، [[سرخس]]، [[کوفه]]، [[بغداد]] و... [[سفر]] کرده و سالیانی دراز کوله باری از دانش فراهم آورد. <ref>معجم الادباء، ج ۱۳، ص۷۵ ـ ۷۸.</ref>
خط ۱۴:		خط ۹:
	[[رجال]]‌نویسان [[اهل سنت]] برآنند [[ابن عساکر]] از بزرگ‌ترین [[محدثان]] [[روزگار]] خویش، فردی فهیم، [[حافظ]] [[حدیث]]، [[ثقه]]، متقن، [[زیرک]] و به تعبیری کم نظیر یا بی‌نظیر بود. <ref>البدایة و النهایة، ج ۱۲، ص۲۹۴.</ref> اهتمام فراوانی به [[نماز جماعت]] داشت. ملازم [[قرآن]] بود و دائماً به علم و [[عبادت]] و دوری از زرق و برق [[دنیا]] مشغول بود. <ref>طبقات الشافعیه (اسنوی)، ج ۲، ص۹۵.</ref> او در [[شعر]] هم دستی داشت؛ گرچه سروده‌هایش [[قوی]] نبود. [[یاقوت حموی]] ابیاتی از آن را آورده است. <ref>معجم الادباء، ج ۱۳، ص۸۶.</ref> وی سرانجام در ۵۷۱ه در دمشق از دنیا رفت و [[قطب الدین نیشابوری]] [[قاضی دمشق]] با حضور [[صلاح‌الدین ایوبی]] بر جنازه‌اش [[نماز]] خواند و در کنار آرامگاه پدرش در [[مقبره]] [[باب الصغیر]] به [[خاک]] سپرده شد. <ref>وفیات الاعیان، ج ۳، ص۳۱۱.</ref>		[[رجال]]‌نویسان [[اهل سنت]] برآنند [[ابن عساکر]] از بزرگ‌ترین [[محدثان]] [[روزگار]] خویش، فردی فهیم، [[حافظ]] [[حدیث]]، [[ثقه]]، متقن، [[زیرک]] و به تعبیری کم نظیر یا بی‌نظیر بود. <ref>البدایة و النهایة، ج ۱۲، ص۲۹۴.</ref> اهتمام فراوانی به [[نماز جماعت]] داشت. ملازم [[قرآن]] بود و دائماً به علم و [[عبادت]] و دوری از زرق و برق [[دنیا]] مشغول بود. <ref>طبقات الشافعیه (اسنوی)، ج ۲، ص۹۵.</ref> او در [[شعر]] هم دستی داشت؛ گرچه سروده‌هایش [[قوی]] نبود. [[یاقوت حموی]] ابیاتی از آن را آورده است. <ref>معجم الادباء، ج ۱۳، ص۸۶.</ref> وی سرانجام در ۵۷۱ه در دمشق از دنیا رفت و [[قطب الدین نیشابوری]] [[قاضی دمشق]] با حضور [[صلاح‌الدین ایوبی]] بر جنازه‌اش [[نماز]] خواند و در کنار آرامگاه پدرش در [[مقبره]] [[باب الصغیر]] به [[خاک]] سپرده شد. <ref>وفیات الاعیان، ج ۳، ص۳۱۱.</ref>

	گفته شده وی بالغ بر ۱۳۴ اثر داشته که عنوان بیش از صد تألیف وی در منابع ذکر شده که عبارت‌اند از: اتحاف الزائر، الاجتهاد فی اقامة فرض الجهاد، اربعین البلدان، اربعون حدیثا من اربعین شیخا من اربعین مدینه، الاربعون الطوال، اربعین المساوات، اربعین المصافحات، الاحادیث الخماسیات و اخبار ابن ابی الدنیا، الاحادیث المتخیرة فی فضائل العشرة، اخبار ابی عمر و الاوزاعی، الاشراف علی معرفة الاطراف فی الحدیث، امالی فی الحدیث، التاریخ الکبیر لدمشق، تاریخ المزة، التالی لحدیث ملک العالی، تبیان الوهم و التخلیط الواقع فی حدیث الاطیط، تبیین الامتنان بالامر بالختان، تبیین کذب المفتری فیما نسب الی ابی موسی الاشعری، ثواب الصبر علی المصاب بالولد، جزء حدیث الهبوط، جزء کفر سوسة، الزهادة فی بذل الشهادة، سباعیات فی الحدیث، عوالی شعبه، عوالی الثوری، عوالی مالک فی الحدیث، غرائب مالک، فضل اصحاب الحدیث، فضل الجمرتین، فضل الربوة، فضل عاشوراء، فضل عسقلان، فضل مقام ابراهیم، القول فی جملة الاسانید فی حدیث المؤید، الاعتزاز بالهجرة، السداسیات، المسلسلات، المعجم لمن سمع منه و اجازله، فضل الکرم علی اهل الحرم، فضائل الصدیق، الابدال، العزله، کشف المغطی فی فضل الموطأ، مسند ابی حنیفه، مسند اهل داریا، مسند مکحول، المصاب بالولدان، معجم الصحابه، معجم النسوان، مناقب الشبان، من وافقت کنیته کنیة زوجته، الموافقات علی الائمة الثلات الثقات فی الحدیث، تشریف یوم الجمعه، تقویة المنّة علی انشاء دار السنّة، الاقتداء بالصادق فی حفر الخندق، تکمیل الانصاف و العدل بتعجیل الاسحاف بالعزل، تهذیب الملتمس من عوالی مالک بن انس، رفع التخلیط عن حدیث الاطیط، ذکر البیان من فضل کتابة القرآن، دفع التثریب علی من فسّر معنی التثریب، حلول المحنة بحصول الابنة، الجواهر و اللآلی فی الابدال العوالی، الجواب المبسوط لمن ذکر حدیث الهبوط، مسلسل العیدین، المستفید فی الاحادیث السباعیّه الاسانید، مجموع الرغائب مما وقع من حدیث مالک الغرائب، معجم اسماء القری و الامصار، معجم الشیوخ و النبلاء، معنی قول عثمان ما تعنیت و لا تمنیت، المقالة الفاضحة للرسالة الواضحة، من لا یکون مؤتمنّا لا یکون مؤذّنا،<ref>هدیة العارفین، ج ۱، ص۷۰۱ ـ ۷۰۲.</ref> طرق حدیث عبداللّه بن عمر، ترتیب الصحابة فی مسند احمد، ترتیب الصحابه الذی فی مسند ابی یعلی، اخبار ابی محمد سعد بن عبدالعزیز و عوالیه، احادیث صنعاء الشام، احادیث ابی الاشعث الصنعانی، احادیث حنش و المطعم و حفص الصنعانیین، فضل الربوة و النیرب و من حدث بها، حدیث اهل قریة الحمریین و قبیبات، حدیث اهل فذایا و بیت أرانس و بیت قوفا، حدیث اهل قریة البلاط، حدیث سلمة بن علی الحسنی البلاطی، حدیث یسرة بن صفوان و ابنه و ابن ابنه، حدیث سعد بن عبادة، حدیث اهل رندین و جبرین، حدیث اهل بیت سوای، حدیث رومة و مسرابا و القصر، حدیث جماعة من اهل حرستا، حدیث اهل کفر بطنا، حدیث اهل دقانیة و جخراء و عین توما و جدیا و طرمیس، حدیث جماعة من اهل جوبر، حدیث جماعة من اهل بیت لهیا، حدیث یحیی بن حمزة البتلهی و عوالیه، مجموع من حدیث محمد بن یحیی بن حمزة الحضرمی البتلهی، حدیث اهل برزة، حدیث ابی بکر بن محمد بن رزق اللّه المنینی المقرئی، مجموع من احادیث جماعة من اهل بعلبک، کتاب فیه ذکر ما وجدت فی سماع ممّا یلتحق بالجزء الرباعی، فضل الجهاد، فضل مکه، فضل المدینه، فضل البیت المقدس، فضل قریش و اهل البیت و الانصار و الاشعریین و ذمّ الرافضة، کتاب فی الصفات و اسفار، <ref>معجم الادباء، ج ۱۳، ص۷۸ ـ ۸۳.</ref> معجم شیوخ البخاری و مسلم و ابی‌داوود و ابی‌عیسی و ابی‌عبدالرحمان و ابی‌عبداللّه، المعجم المشتمل علی ذکر اسماء الائمّة النبل، فضل علیّ {{ع}}، <ref>تاریخ الادب العربی (بروکلمان)، ج ۶، ص۷۳.</ref> طرق قبض العلم، اسماء الاماکن التی [[سمع]] فیها، الخضاب، روایة قبر سعد، روایة دومامع مسرابا، روایة بیت سوا، روایة جرکا، روایة یعقوبا، الزلازل، <ref>سیر اعلام النبلاء، ج ۲۰، ص۵۶۱ ـ ۵۶۲.</ref> اخبار لحفظ القرآن، تجرید السباعیه، الجزء الحادی و الخمسون من الامالی فی الصوم، حدیث اهل حُردان، فضل یوم عرفه، فضیلة ذکر اللّه عزوجل، فضل رجب، مدح التواضع و ذم الکبر، مجلسان من مجالس الحافظ فی مسجد دمشق<ref>دایرة المعارف بزرگ اسلامی، ج ۴، ص۲۹۴.</ref><ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۴، ص۲۲۴ - ۲۲۶.</ref>		گفته شده وی بالغ بر ۱۳۴ اثر داشته که عنوان بیش از صد تألیف وی در منابع ذکر شده که عبارت‌اند از: اتحاف الزائر، الاجتهاد فی اقامة فرض الجهاد، اربعین البلدان، اربعون حدیثا من اربعین شیخا من اربعین مدینه، الاربعون الطوال، اربعین المساوات، اربعین المصافحات، الاحادیث الخماسیات و اخبار ابن ابی الدنیا، الاحادیث المتخیرة فی فضائل العشرة، اخبار ابی عمر و الاوزاعی، الاشراف علی معرفة الاطراف فی الحدیث، امالی فی الحدیث، التاریخ الکبیر لدمشق، تاریخ المزة، التالی لحدیث ملک العالی، تبیان الوهم و التخلیط الواقع فی حدیث الاطیط، تبیین الامتنان بالامر بالختان، تبیین کذب المفتری فیما نسب الی ابی موسی الاشعری، ثواب الصبر علی المصاب بالولد، جزء حدیث الهبوط، جزء کفر سوسة، الزهادة فی بذل الشهادة، سباعیات فی الحدیث، عوالی شعبه، عوالی الثوری، عوالی مالک فی الحدیث، غرائب مالک، فضل اصحاب الحدیث، فضل الجمرتین، فضل الربوة، فضل عاشوراء، فضل عسقلان، فضل مقام ابراهیم، القول فی جملة الاسانید فی حدیث المؤید، الاعتزاز بالهجرة، السداسیات، المسلسلات، المعجم لمن سمع منه و اجازله، فضل الکرم علی اهل الحرم، فضائل الصدیق، الابدال، العزله، کشف المغطی فی فضل الموطأ، مسند ابی حنیفه، مسند اهل داریا، مسند مکحول، المصاب بالولدان، معجم الصحابه، معجم النسوان، مناقب الشبان، من وافقت کنیته کنیة زوجته، الموافقات علی الائمة الثلات الثقات فی الحدیث، تشریف یوم الجمعه، تقویة المنّة علی انشاء دار السنّة، الاقتداء بالصادق فی حفر الخندق، تکمیل الانصاف و العدل بتعجیل الاسحاف بالعزل، تهذیب الملتمس من عوالی مالک بن انس، رفع التخلیط عن حدیث الاطیط، ذکر البیان من فضل کتابة القرآن، دفع التثریب علی من فسّر معنی التثریب، حلول المحنة بحصول الابنة، الجواهر و اللآلی فی الابدال العوالی، الجواب المبسوط لمن ذکر حدیث الهبوط، مسلسل العیدین، المستفید فی الاحادیث السباعیّه الاسانید، مجموع الرغائب مما وقع من حدیث مالک الغرائب، معجم اسماء القری و الامصار، معجم الشیوخ و النبلاء، معنی قول عثمان ما تعنیت و لا تمنیت، المقالة الفاضحة للرسالة الواضحة، من لا یکون مؤتمنّا لا یکون مؤذّنا،<ref>هدیة العارفین، ج ۱، ص۷۰۱ ـ ۷۰۲.</ref> طرق حدیث عبداللّه بن عمر، ترتیب الصحابة فی مسند احمد، ترتیب الصحابه الذی فی مسند ابی یعلی، اخبار ابی محمد سعد بن عبدالعزیز و عوالیه، احادیث صنعاء الشام، احادیث ابی الاشعث الصنعانی، احادیث حنش و المطعم و حفص الصنعانیین، فضل الربوة و النیرب و من حدث بها، حدیث اهل قریة الحمریین و قبیبات، حدیث اهل فذایا و بیت أرانس و بیت قوفا، حدیث اهل قریة البلاط، حدیث سلمة بن علی الحسنی البلاطی، حدیث یسرة بن صفوان و ابنه و ابن ابنه، حدیث سعد بن عبادة، حدیث اهل رندین و جبرین، حدیث اهل بیت سوای، حدیث رومة و مسرابا و القصر، حدیث جماعة من اهل حرستا، حدیث اهل کفر بطنا، حدیث اهل دقانیة و جخراء و عین توما و جدیا و طرمیس، حدیث جماعة من اهل جوبر، حدیث جماعة من اهل بیت لهیا، حدیث یحیی بن حمزة البتلهی و عوالیه، مجموع من حدیث محمد بن یحیی بن حمزة الحضرمی البتلهی، حدیث اهل برزة، حدیث ابی بکر بن محمد بن رزق اللّه المنینی المقرئی، مجموع من احادیث جماعة من اهل بعلبک، کتاب فیه ذکر ما وجدت فی سماع ممّا یلتحق بالجزء الرباعی، فضل الجهاد، فضل مکه، فضل المدینه، فضل البیت المقدس، فضل قریش و اهل البیت و الانصار و الاشعریین و ذمّ الرافضة، کتاب فی الصفات و اسفار، <ref>معجم الادباء، ج ۱۳، ص۷۸ ـ ۸۳.</ref> معجم شیوخ البخاری و مسلم و ابی‌داوود و ابی‌عیسی و ابی‌عبدالرحمان و ابی‌عبداللّه، المعجم المشتمل علی ذکر اسماء الائمّة النبل، فضل علیّ {{ع}}، <ref>تاریخ الادب العربی (بروکلمان)، ج ۶، ص۷۳.</ref> طرق قبض العلم، اسماء الاماکن التی [[سمع]] فیها، الخضاب، روایة قبر سعد، روایة دومامع مسرابا، روایة بیت سوا، روایة جرکا، روایة یعقوبا، الزلازل، <ref>سیر اعلام النبلاء، ج ۲۰، ص۵۶۱ ـ ۵۶۲.</ref> اخبار لحفظ القرآن، تجرید السباعیه، الجزء الحادی و الخمسون من الامالی فی الصوم، حدیث اهل حُردان، فضل یوم عرفه، فضیلة ذکر اللّه عزوجل، فضل رجب، مدح التواضع و ذم الکبر، مجلسان من مجالس الحافظ فی مسجد دمشق <ref>دایرة المعارف بزرگ اسلامی، ج ۴، ص۲۹۴.</ref>.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۴، ص۲۲۴ - ۲۲۶.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Wasity: جایگزینی متن - 'سال' به 'سال'

2023-01-05T09:07:14Z

جایگزینی متن - 'سال' به 'سال'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۳۷
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}
	== آشنایی اجمالی ==		== آشنایی اجمالی ==
	[[ابوالقاسم علی بن حسن بن هبه‌الله دمشقی]] مشهور به [[ابن عساکر]] از بزرگ‌ترین و مشهورترین [[محدثان]] و [[مورخان]] [[اهل سنت]] که در [[ماه محرم]] [[سال]] ۴۹۹ه در [[دمشق]] به [[دنیا]] آمد و علاوه بر [[تعلیم]] و [[تربیت شاگردان]] فراوان، تصنیفات و نوشته‌های بسیاری از خود بر جای گذاشت که مشهورترین آنها [[تاریخ دمشق (کتاب)\|تاریخ دمشق]] است. بر پایه گزارش فرزندش [[قاسم بن علی بن حسن بن هبه‌الله دمشقی\|ابومحمد قاسم]]، [[ابن عساکر]] [[علوم]] مقدماتی را نزد پدرش، [[برادر]] بزرگ‌ترش [[صائن بن حسن بن هبه‌الله دمشقی\|صائن]] و [[ابومحمد اکفانی]] در دمشق فرا گرفت؛ سپس برای تکمیل [[دانش]] خویش راهی بلاد گوناگون گردید و نزد بیش از ۱۳۰۰ استاد مرد و بالغ بر هشتاد، [[زن]] [[حدیث]] و علوم دیگر را آموخت که پیش از آن از بسیاری از آنان [[اجازه روایت]] گرفته بود. در سال ۵۲۰ راهی [[عراق]] شد در ۵۲۱ به قصد انجام [[مناسک حج]] به [[مکه]] رفت و در مکه و [[مدینه]] [[حدیث]] شنید؛ پس از بازگشت به عراق مدت پنج سال اقامت کرد؛ سپس به شهرهای گوناگونی از کشورهای عراق، [[ایران]]، جزیره، [[شام]] و [[حجاز]] از جمله [[اصفهان]]، [[مرو]]، هرات، [[نیشابور]]، [[سرخس]]، [[کوفه]]، [[بغداد]] و... [[سفر]] کرده و سالیانی دراز کوله باری از دانش فراهم آورد. <ref>معجم الادباء، ج ۱۳، ص۷۵ ـ ۷۸.</ref>		[[ابوالقاسم علی بن حسن بن هبه‌الله دمشقی]] مشهور به [[ابن عساکر]] از بزرگ‌ترین و مشهورترین [[محدثان]] و [[مورخان]] [[اهل سنت]] که در [[ماه محرم]] سال ۴۹۹ه در [[دمشق]] به [[دنیا]] آمد و علاوه بر [[تعلیم]] و [[تربیت شاگردان]] فراوان، تصنیفات و نوشته‌های بسیاری از خود بر جای گذاشت که مشهورترین آنها [[تاریخ دمشق (کتاب)\|تاریخ دمشق]] است. بر پایه گزارش فرزندش [[قاسم بن علی بن حسن بن هبه‌الله دمشقی\|ابومحمد قاسم]]، [[ابن عساکر]] [[علوم]] مقدماتی را نزد پدرش، [[برادر]] بزرگ‌ترش [[صائن بن حسن بن هبه‌الله دمشقی\|صائن]] و [[ابومحمد اکفانی]] در دمشق فرا گرفت؛ سپس برای تکمیل [[دانش]] خویش راهی بلاد گوناگون گردید و نزد بیش از ۱۳۰۰ استاد مرد و بالغ بر هشتاد، [[زن]] [[حدیث]] و علوم دیگر را آموخت که پیش از آن از بسیاری از آنان [[اجازه روایت]] گرفته بود. در سال ۵۲۰ راهی [[عراق]] شد در ۵۲۱ به قصد انجام [[مناسک حج]] به [[مکه]] رفت و در مکه و [[مدینه]] [[حدیث]] شنید؛ پس از بازگشت به عراق مدت پنج سال اقامت کرد؛ سپس به شهرهای گوناگونی از کشورهای عراق، [[ایران]]، جزیره، [[شام]] و [[حجاز]] از جمله [[اصفهان]]، [[مرو]]، هرات، [[نیشابور]]، [[سرخس]]، [[کوفه]]، [[بغداد]] و... [[سفر]] کرده و سالیانی دراز کوله باری از دانش فراهم آورد. <ref>معجم الادباء، ج ۱۳، ص۷۵ ـ ۷۸.</ref>

	از میان استادان فراوان وی می‌‌توان به افرادی همچون [[ابوالقاسم نسیب]]، [[قوام بن زید]]، [[سبیع بن قیراط]]، [[ابوطاهر حنائی]]، [[عبدالکریم بن حمزه]] و [[طاهر بن سهل اسفراینی]] اشاره کرد. <ref>سیر اعلام النبلاء، ج ۲۰، ص۵۵۵.</ref>		از میان استادان فراوان وی می‌‌توان به افرادی همچون [[ابوالقاسم نسیب]]، [[قوام بن زید]]، [[سبیع بن قیراط]]، [[ابوطاهر حنائی]]، [[عبدالکریم بن حمزه]] و [[طاهر بن سهل اسفراینی]] اشاره کرد. <ref>سیر اعلام النبلاء، ج ۲۰، ص۵۵۵.</ref>

Wasity: جایگزینی متن - 'داود' به 'داوود'

2022-11-07T04:09:52Z

جایگزینی متن - 'داود' به 'داوود'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۳۹
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	[[رجال]]‌نویسان [[اهل سنت]] برآنند [[ابن عساکر]] از بزرگ‌ترین [[محدثان]] [[روزگار]] خویش، فردی فهیم، [[حافظ]] [[حدیث]]، [[ثقه]]، متقن، [[زیرک]] و به تعبیری کم نظیر یا بی‌نظیر بود. <ref>البدایة و النهایة، ج ۱۲، ص۲۹۴.</ref> اهتمام فراوانی به [[نماز جماعت]] داشت. ملازم [[قرآن]] بود و دائماً به علم و [[عبادت]] و دوری از زرق و برق [[دنیا]] مشغول بود. <ref>طبقات الشافعیه (اسنوی)، ج ۲، ص۹۵.</ref> او در [[شعر]] هم دستی داشت؛ گرچه سروده‌هایش [[قوی]] نبود. [[یاقوت حموی]] ابیاتی از آن را آورده است. <ref>معجم الادباء، ج ۱۳، ص۸۶.</ref> وی سرانجام در ۵۷۱ه در دمشق از دنیا رفت و [[قطب الدین نیشابوری]] [[قاضی دمشق]] با حضور [[صلاح‌الدین ایوبی]] بر جنازه‌اش [[نماز]] خواند و در کنار آرامگاه پدرش در [[مقبره]] [[باب الصغیر]] به [[خاک]] سپرده شد. <ref>وفیات الاعیان، ج ۳، ص۳۱۱.</ref>		[[رجال]]‌نویسان [[اهل سنت]] برآنند [[ابن عساکر]] از بزرگ‌ترین [[محدثان]] [[روزگار]] خویش، فردی فهیم، [[حافظ]] [[حدیث]]، [[ثقه]]، متقن، [[زیرک]] و به تعبیری کم نظیر یا بی‌نظیر بود. <ref>البدایة و النهایة، ج ۱۲، ص۲۹۴.</ref> اهتمام فراوانی به [[نماز جماعت]] داشت. ملازم [[قرآن]] بود و دائماً به علم و [[عبادت]] و دوری از زرق و برق [[دنیا]] مشغول بود. <ref>طبقات الشافعیه (اسنوی)، ج ۲، ص۹۵.</ref> او در [[شعر]] هم دستی داشت؛ گرچه سروده‌هایش [[قوی]] نبود. [[یاقوت حموی]] ابیاتی از آن را آورده است. <ref>معجم الادباء، ج ۱۳، ص۸۶.</ref> وی سرانجام در ۵۷۱ه در دمشق از دنیا رفت و [[قطب الدین نیشابوری]] [[قاضی دمشق]] با حضور [[صلاح‌الدین ایوبی]] بر جنازه‌اش [[نماز]] خواند و در کنار آرامگاه پدرش در [[مقبره]] [[باب الصغیر]] به [[خاک]] سپرده شد. <ref>وفیات الاعیان، ج ۳، ص۳۱۱.</ref>

	گفته شده وی بالغ بر ۱۳۴ اثر داشته که عنوان بیش از صد تألیف وی در منابع ذکر شده که عبارت‌اند از: اتحاف الزائر، الاجتهاد فی اقامة فرض الجهاد، اربعین البلدان، اربعون حدیثا من اربعین شیخا من اربعین مدینه، الاربعون الطوال، اربعین المساوات، اربعین المصافحات، الاحادیث الخماسیات و اخبار ابن ابی الدنیا، الاحادیث المتخیرة فی فضائل العشرة، اخبار ابی عمر و الاوزاعی، الاشراف علی معرفة الاطراف فی الحدیث، امالی فی الحدیث، التاریخ الکبیر لدمشق، تاریخ المزة، التالی لحدیث ملک العالی، تبیان الوهم و التخلیط الواقع فی حدیث الاطیط، تبیین الامتنان بالامر بالختان، تبیین کذب المفتری فیما نسب الی ابی موسی الاشعری، ثواب الصبر علی المصاب بالولد، جزء حدیث الهبوط، جزء کفر سوسة، الزهادة فی بذل الشهادة، سباعیات فی الحدیث، عوالی شعبه، عوالی الثوری، عوالی مالک فی الحدیث، غرائب مالک، فضل اصحاب الحدیث، فضل الجمرتین، فضل الربوة، فضل عاشوراء، فضل عسقلان، فضل مقام ابراهیم، القول فی جملة الاسانید فی حدیث المؤید، الاعتزاز بالهجرة، السداسیات، المسلسلات، المعجم لمن سمع منه و اجازله، فضل الکرم علی اهل الحرم، فضائل الصدیق، الابدال، العزله، کشف المغطی فی فضل الموطأ، مسند ابی حنیفه، مسند اهل داریا، مسند مکحول، المصاب بالولدان، معجم الصحابه، معجم النسوان، مناقب الشبان، من وافقت کنیته کنیة زوجته، الموافقات علی الائمة الثلات الثقات فی الحدیث، تشریف یوم الجمعه، تقویة المنّة علی انشاء دار السنّة، الاقتداء بالصادق فی حفر الخندق، تکمیل الانصاف و العدل بتعجیل الاسحاف بالعزل، تهذیب الملتمس من عوالی مالک بن انس، رفع التخلیط عن حدیث الاطیط، ذکر البیان من فضل کتابة القرآن، دفع التثریب علی من فسّر معنی التثریب، حلول المحنة بحصول الابنة، الجواهر و اللآلی فی الابدال العوالی، الجواب المبسوط لمن ذکر حدیث الهبوط، مسلسل العیدین، المستفید فی الاحادیث السباعیّه الاسانید، مجموع الرغائب مما وقع من حدیث مالک الغرائب، معجم اسماء القری و الامصار، معجم الشیوخ و النبلاء، معنی قول عثمان ما تعنیت و لا تمنیت، المقالة الفاضحة للرسالة الواضحة، من لا یکون مؤتمنّا لا یکون مؤذّنا،<ref>هدیة العارفین، ج ۱، ص۷۰۱ ـ ۷۰۲.</ref> طرق حدیث عبداللّه بن عمر، ترتیب الصحابة فی مسند احمد، ترتیب الصحابه الذی فی مسند ابی یعلی، اخبار ابی محمد سعد بن عبدالعزیز و عوالیه، احادیث صنعاء الشام، احادیث ابی الاشعث الصنعانی، احادیث حنش و المطعم و حفص الصنعانیین، فضل الربوة و النیرب و من حدث بها، حدیث اهل قریة الحمریین و قبیبات، حدیث اهل فذایا و بیت أرانس و بیت قوفا، حدیث اهل قریة البلاط، حدیث سلمة بن علی الحسنی البلاطی، حدیث یسرة بن صفوان و ابنه و ابن ابنه، حدیث سعد بن عبادة، حدیث اهل رندین و جبرین، حدیث اهل بیت سوای، حدیث رومة و مسرابا و القصر، حدیث جماعة من اهل حرستا، حدیث اهل کفر بطنا، حدیث اهل دقانیة و جخراء و عین توما و جدیا و طرمیس، حدیث جماعة من اهل جوبر، حدیث جماعة من اهل بیت لهیا، حدیث یحیی بن حمزة البتلهی و عوالیه، مجموع من حدیث محمد بن یحیی بن حمزة الحضرمی البتلهی، حدیث اهل برزة، حدیث ابی بکر بن محمد بن رزق اللّه المنینی المقرئی، مجموع من احادیث جماعة من اهل بعلبک، کتاب فیه ذکر ما وجدت فی سماع ممّا یلتحق بالجزء الرباعی، فضل الجهاد، فضل مکه، فضل المدینه، فضل البیت المقدس، فضل قریش و اهل البیت و الانصار و الاشعریین و ذمّ الرافضة، کتاب فی الصفات و اسفار، <ref>معجم الادباء، ج ۱۳، ص۷۸ ـ ۸۳.</ref> معجم شیوخ البخاری و مسلم و ~~ابی‌داود~~ و ابی‌عیسی و ابی‌عبدالرحمان و ابی‌عبداللّه، المعجم المشتمل علی ذکر اسماء الائمّة النبل، فضل علیّ {{ع}}، <ref>تاریخ الادب العربی (بروکلمان)، ج ۶، ص۷۳.</ref> طرق قبض العلم، اسماء الاماکن التی [[سمع]] فیها، الخضاب، روایة قبر سعد، روایة دومامع مسرابا، روایة بیت سوا، روایة جرکا، روایة یعقوبا، الزلازل، <ref>سیر اعلام النبلاء، ج ۲۰، ص۵۶۱ ـ ۵۶۲.</ref> اخبار لحفظ القرآن، تجرید السباعیه، الجزء الحادی و الخمسون من الامالی فی الصوم، حدیث اهل حُردان، فضل یوم عرفه، فضیلة ذکر اللّه عزوجل، فضل رجب، مدح التواضع و ذم الکبر، مجلسان من مجالس الحافظ فی مسجد دمشق<ref>دایرة المعارف بزرگ اسلامی، ج ۴، ص۲۹۴.</ref><ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۴، ص۲۲۴ - ۲۲۶.</ref>		گفته شده وی بالغ بر ۱۳۴ اثر داشته که عنوان بیش از صد تألیف وی در منابع ذکر شده که عبارت‌اند از: اتحاف الزائر، الاجتهاد فی اقامة فرض الجهاد، اربعین البلدان، اربعون حدیثا من اربعین شیخا من اربعین مدینه، الاربعون الطوال، اربعین المساوات، اربعین المصافحات، الاحادیث الخماسیات و اخبار ابن ابی الدنیا، الاحادیث المتخیرة فی فضائل العشرة، اخبار ابی عمر و الاوزاعی، الاشراف علی معرفة الاطراف فی الحدیث، امالی فی الحدیث، التاریخ الکبیر لدمشق، تاریخ المزة، التالی لحدیث ملک العالی، تبیان الوهم و التخلیط الواقع فی حدیث الاطیط، تبیین الامتنان بالامر بالختان، تبیین کذب المفتری فیما نسب الی ابی موسی الاشعری، ثواب الصبر علی المصاب بالولد، جزء حدیث الهبوط، جزء کفر سوسة، الزهادة فی بذل الشهادة، سباعیات فی الحدیث، عوالی شعبه، عوالی الثوری، عوالی مالک فی الحدیث، غرائب مالک، فضل اصحاب الحدیث، فضل الجمرتین، فضل الربوة، فضل عاشوراء، فضل عسقلان، فضل مقام ابراهیم، القول فی جملة الاسانید فی حدیث المؤید، الاعتزاز بالهجرة، السداسیات، المسلسلات، المعجم لمن سمع منه و اجازله، فضل الکرم علی اهل الحرم، فضائل الصدیق، الابدال، العزله، کشف المغطی فی فضل الموطأ، مسند ابی حنیفه، مسند اهل داریا، مسند مکحول، المصاب بالولدان، معجم الصحابه، معجم النسوان، مناقب الشبان، من وافقت کنیته کنیة زوجته، الموافقات علی الائمة الثلات الثقات فی الحدیث، تشریف یوم الجمعه، تقویة المنّة علی انشاء دار السنّة، الاقتداء بالصادق فی حفر الخندق، تکمیل الانصاف و العدل بتعجیل الاسحاف بالعزل، تهذیب الملتمس من عوالی مالک بن انس، رفع التخلیط عن حدیث الاطیط، ذکر البیان من فضل کتابة القرآن، دفع التثریب علی من فسّر معنی التثریب، حلول المحنة بحصول الابنة، الجواهر و اللآلی فی الابدال العوالی، الجواب المبسوط لمن ذکر حدیث الهبوط، مسلسل العیدین، المستفید فی الاحادیث السباعیّه الاسانید، مجموع الرغائب مما وقع من حدیث مالک الغرائب، معجم اسماء القری و الامصار، معجم الشیوخ و النبلاء، معنی قول عثمان ما تعنیت و لا تمنیت، المقالة الفاضحة للرسالة الواضحة، من لا یکون مؤتمنّا لا یکون مؤذّنا،<ref>هدیة العارفین، ج ۱، ص۷۰۱ ـ ۷۰۲.</ref> طرق حدیث عبداللّه بن عمر، ترتیب الصحابة فی مسند احمد، ترتیب الصحابه الذی فی مسند ابی یعلی، اخبار ابی محمد سعد بن عبدالعزیز و عوالیه، احادیث صنعاء الشام، احادیث ابی الاشعث الصنعانی، احادیث حنش و المطعم و حفص الصنعانیین، فضل الربوة و النیرب و من حدث بها، حدیث اهل قریة الحمریین و قبیبات، حدیث اهل فذایا و بیت أرانس و بیت قوفا، حدیث اهل قریة البلاط، حدیث سلمة بن علی الحسنی البلاطی، حدیث یسرة بن صفوان و ابنه و ابن ابنه، حدیث سعد بن عبادة، حدیث اهل رندین و جبرین، حدیث اهل بیت سوای، حدیث رومة و مسرابا و القصر، حدیث جماعة من اهل حرستا، حدیث اهل کفر بطنا، حدیث اهل دقانیة و جخراء و عین توما و جدیا و طرمیس، حدیث جماعة من اهل جوبر، حدیث جماعة من اهل بیت لهیا، حدیث یحیی بن حمزة البتلهی و عوالیه، مجموع من حدیث محمد بن یحیی بن حمزة الحضرمی البتلهی، حدیث اهل برزة، حدیث ابی بکر بن محمد بن رزق اللّه المنینی المقرئی، مجموع من احادیث جماعة من اهل بعلبک، کتاب فیه ذکر ما وجدت فی سماع ممّا یلتحق بالجزء الرباعی، فضل الجهاد، فضل مکه، فضل المدینه، فضل البیت المقدس، فضل قریش و اهل البیت و الانصار و الاشعریین و ذمّ الرافضة، کتاب فی الصفات و اسفار، <ref>معجم الادباء، ج ۱۳، ص۷۸ ـ ۸۳.</ref> معجم شیوخ البخاری و مسلم و ابی‌داوود و ابی‌عیسی و ابی‌عبدالرحمان و ابی‌عبداللّه، المعجم المشتمل علی ذکر اسماء الائمّة النبل، فضل علیّ {{ع}}، <ref>تاریخ الادب العربی (بروکلمان)، ج ۶، ص۷۳.</ref> طرق قبض العلم، اسماء الاماکن التی [[سمع]] فیها، الخضاب، روایة قبر سعد، روایة دومامع مسرابا، روایة بیت سوا، روایة جرکا، روایة یعقوبا، الزلازل، <ref>سیر اعلام النبلاء، ج ۲۰، ص۵۶۱ ـ ۵۶۲.</ref> اخبار لحفظ القرآن، تجرید السباعیه، الجزء الحادی و الخمسون من الامالی فی الصوم، حدیث اهل حُردان، فضل یوم عرفه، فضیلة ذکر اللّه عزوجل، فضل رجب، مدح التواضع و ذم الکبر، مجلسان من مجالس الحافظ فی مسجد دمشق<ref>دایرة المعارف بزرگ اسلامی، ج ۴، ص۲۹۴.</ref><ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۴، ص۲۲۴ - ۲۲۶.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Wasity: جایگزینی متن - 'دانش اندوزی' به 'دانش‌اندوزی'

2022-10-28T07:11:25Z

جایگزینی متن - 'دانش اندوزی' به 'دانش‌اندوزی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۱
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	از میان استادان فراوان وی می‌‌توان به افرادی همچون [[ابوالقاسم نسیب]]، [[قوام بن زید]]، [[سبیع بن قیراط]]، [[ابوطاهر حنائی]]، [[عبدالکریم بن حمزه]] و [[طاهر بن سهل اسفراینی]] اشاره کرد. <ref>سیر اعلام النبلاء، ج ۲۰، ص۵۵۵.</ref>		از میان استادان فراوان وی می‌‌توان به افرادی همچون [[ابوالقاسم نسیب]]، [[قوام بن زید]]، [[سبیع بن قیراط]]، [[ابوطاهر حنائی]]، [[عبدالکریم بن حمزه]] و [[طاهر بن سهل اسفراینی]] اشاره کرد. <ref>سیر اعلام النبلاء، ج ۲۰، ص۵۵۵.</ref>

	ابن عساکر علاوه بر آنکه در طول این سالیان به [[~~دانش اندوزی~~]] [[اشتغال]] داشت، به [[تدریس]] و [[تعلیم و تربیت]] هم [[همت]] گماشت و در جاهای گوناگونی از جمله مکه، نیشابور و اصفهان [[کرسی]] تدریس داشت. در بغداد نیز در مدرسه نظامیه به تدریس [[ادبیات]]، نحو و حدیث مشغول بود. <ref>معجم الادباء، ج ۱۳، ص۷۵ ـ ۷۸.</ref> میان شمار فراوان [[شاگردان]] وی نام افرادی چون [[ابوسعد سمعانی]]، [[عبدالقادر رهاوی]]، [[یونس بن محمد فارقی]] و [[عبدالقادر بغدادی]] به چشم می‌‌خورد. <ref>تذکرة الحفاظ، ج ۴، ص۱۳۲۸ ـ ۱۳۲۹.</ref> [[سبکی]] وی را در زمره علمای [[شافعی]] ذکر کرده و او را به فضل و کمال و [[علم]] و [[تقوا]] ستوده است. سپس می‌‌نویسد: [[نورالدین محمود زنگی]]، [[حکمران]] [[شام]] او را گرامی داشته و مدرسه‌ای به نام «دارالحدیث النوریّه» در [[دمشق]] برای او تأسیس کرد و تا آخر [[عمر]] در آنجا [[تدریس]] می‌‌کرد. <ref>طبقات الشافعیة الکبری، ج ۷، ص۲۱۶ و ۲۲۳.</ref>		ابن عساکر علاوه بر آنکه در طول این سالیان به [[دانش‌اندوزی]] [[اشتغال]] داشت، به [[تدریس]] و [[تعلیم و تربیت]] هم [[همت]] گماشت و در جاهای گوناگونی از جمله مکه، نیشابور و اصفهان [[کرسی]] تدریس داشت. در بغداد نیز در مدرسه نظامیه به تدریس [[ادبیات]]، نحو و حدیث مشغول بود. <ref>معجم الادباء، ج ۱۳، ص۷۵ ـ ۷۸.</ref> میان شمار فراوان [[شاگردان]] وی نام افرادی چون [[ابوسعد سمعانی]]، [[عبدالقادر رهاوی]]، [[یونس بن محمد فارقی]] و [[عبدالقادر بغدادی]] به چشم می‌‌خورد. <ref>تذکرة الحفاظ، ج ۴، ص۱۳۲۸ ـ ۱۳۲۹.</ref> [[سبکی]] وی را در زمره علمای [[شافعی]] ذکر کرده و او را به فضل و کمال و [[علم]] و [[تقوا]] ستوده است. سپس می‌‌نویسد: [[نورالدین محمود زنگی]]، [[حکمران]] [[شام]] او را گرامی داشته و مدرسه‌ای به نام «دارالحدیث النوریّه» در [[دمشق]] برای او تأسیس کرد و تا آخر [[عمر]] در آنجا [[تدریس]] می‌‌کرد. <ref>طبقات الشافعیة الکبری، ج ۷، ص۲۱۶ و ۲۲۳.</ref>

	[[رجال]]‌نویسان [[اهل سنت]] برآنند [[ابن عساکر]] از بزرگ‌ترین [[محدثان]] [[روزگار]] خویش، فردی فهیم، [[حافظ]] [[حدیث]]، [[ثقه]]، متقن، [[زیرک]] و به تعبیری کم نظیر یا بی‌نظیر بود. <ref>البدایة و النهایة، ج ۱۲، ص۲۹۴.</ref> اهتمام فراوانی به [[نماز جماعت]] داشت. ملازم [[قرآن]] بود و دائماً به علم و [[عبادت]] و دوری از زرق و برق [[دنیا]] مشغول بود. <ref>طبقات الشافعیه (اسنوی)، ج ۲، ص۹۵.</ref> او در [[شعر]] هم دستی داشت؛ گرچه سروده‌هایش [[قوی]] نبود. [[یاقوت حموی]] ابیاتی از آن را آورده است. <ref>معجم الادباء، ج ۱۳، ص۸۶.</ref> وی سرانجام در ۵۷۱ه در دمشق از دنیا رفت و [[قطب الدین نیشابوری]] [[قاضی دمشق]] با حضور [[صلاح‌الدین ایوبی]] بر جنازه‌اش [[نماز]] خواند و در کنار آرامگاه پدرش در [[مقبره]] [[باب الصغیر]] به [[خاک]] سپرده شد. <ref>وفیات الاعیان، ج ۳، ص۳۱۱.</ref>		[[رجال]]‌نویسان [[اهل سنت]] برآنند [[ابن عساکر]] از بزرگ‌ترین [[محدثان]] [[روزگار]] خویش، فردی فهیم، [[حافظ]] [[حدیث]]، [[ثقه]]، متقن، [[زیرک]] و به تعبیری کم نظیر یا بی‌نظیر بود. <ref>البدایة و النهایة، ج ۱۲، ص۲۹۴.</ref> اهتمام فراوانی به [[نماز جماعت]] داشت. ملازم [[قرآن]] بود و دائماً به علم و [[عبادت]] و دوری از زرق و برق [[دنیا]] مشغول بود. <ref>طبقات الشافعیه (اسنوی)، ج ۲، ص۹۵.</ref> او در [[شعر]] هم دستی داشت؛ گرچه سروده‌هایش [[قوی]] نبود. [[یاقوت حموی]] ابیاتی از آن را آورده است. <ref>معجم الادباء، ج ۱۳، ص۸۶.</ref> وی سرانجام در ۵۷۱ه در دمشق از دنیا رفت و [[قطب الدین نیشابوری]] [[قاضی دمشق]] با حضور [[صلاح‌الدین ایوبی]] بر جنازه‌اش [[نماز]] خواند و در کنار آرامگاه پدرش در [[مقبره]] [[باب الصغیر]] به [[خاک]] سپرده شد. <ref>وفیات الاعیان، ج ۳، ص۳۱۱.</ref>

Hosein در ‏۲۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۵۸

2022-09-28T05:58:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۸
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	* [[صائن بن حسن بن هبه‌الله دمشقی]] (برادر)		* [[صائن بن حسن بن هبه‌الله دمشقی]] (برادر)
	* [[قاسم بن علی بن حسن بن هبه‌الله دمشقی]] (فرزند)		* [[قاسم بن علی بن حسن بن هبه‌الله دمشقی]] (فرزند)

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
خط ۲۹:		خط ۳۰:

	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]
			[[رده:پدیدآورنده]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T13:52:33Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۲۲
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	[[رجال]]‌نویسان [[اهل سنت]] برآنند [[ابن عساکر]] از بزرگ‌ترین [[محدثان]] [[روزگار]] خویش، فردی فهیم، [[حافظ]] [[حدیث]]، [[ثقه]]، متقن، [[زیرک]] و به تعبیری کم نظیر یا بی‌نظیر بود. <ref>البدایة و النهایة، ج ۱۲، ص۲۹۴.</ref> اهتمام فراوانی به [[نماز جماعت]] داشت. ملازم [[قرآن]] بود و دائماً به علم و [[عبادت]] و دوری از زرق و برق [[دنیا]] مشغول بود. <ref>طبقات الشافعیه (اسنوی)، ج ۲، ص۹۵.</ref> او در [[شعر]] هم دستی داشت؛ گرچه سروده‌هایش [[قوی]] نبود. [[یاقوت حموی]] ابیاتی از آن را آورده است. <ref>معجم الادباء، ج ۱۳، ص۸۶.</ref> وی سرانجام در ۵۷۱ه در دمشق از دنیا رفت و [[قطب الدین نیشابوری]] [[قاضی دمشق]] با حضور [[صلاح‌الدین ایوبی]] بر جنازه‌اش [[نماز]] خواند و در کنار آرامگاه پدرش در [[مقبره]] [[باب الصغیر]] به [[خاک]] سپرده شد. <ref>وفیات الاعیان، ج ۳، ص۳۱۱.</ref>		[[رجال]]‌نویسان [[اهل سنت]] برآنند [[ابن عساکر]] از بزرگ‌ترین [[محدثان]] [[روزگار]] خویش، فردی فهیم، [[حافظ]] [[حدیث]]، [[ثقه]]، متقن، [[زیرک]] و به تعبیری کم نظیر یا بی‌نظیر بود. <ref>البدایة و النهایة، ج ۱۲، ص۲۹۴.</ref> اهتمام فراوانی به [[نماز جماعت]] داشت. ملازم [[قرآن]] بود و دائماً به علم و [[عبادت]] و دوری از زرق و برق [[دنیا]] مشغول بود. <ref>طبقات الشافعیه (اسنوی)، ج ۲، ص۹۵.</ref> او در [[شعر]] هم دستی داشت؛ گرچه سروده‌هایش [[قوی]] نبود. [[یاقوت حموی]] ابیاتی از آن را آورده است. <ref>معجم الادباء، ج ۱۳، ص۸۶.</ref> وی سرانجام در ۵۷۱ه در دمشق از دنیا رفت و [[قطب الدین نیشابوری]] [[قاضی دمشق]] با حضور [[صلاح‌الدین ایوبی]] بر جنازه‌اش [[نماز]] خواند و در کنار آرامگاه پدرش در [[مقبره]] [[باب الصغیر]] به [[خاک]] سپرده شد. <ref>وفیات الاعیان، ج ۳، ص۳۱۱.</ref>

	گفته شده وی بالغ بر ۱۳۴ اثر داشته که عنوان بیش از صد تألیف وی در منابع ذکر شده که عبارت‌اند از: اتحاف الزائر، الاجتهاد فی اقامة فرض الجهاد، اربعین البلدان، اربعون حدیثا من اربعین شیخا من اربعین مدینه، الاربعون الطوال، اربعین المساوات، اربعین المصافحات، الاحادیث الخماسیات و اخبار ابن ابی الدنیا، الاحادیث المتخیرة فی فضائل العشرة، اخبار ابی عمر و الاوزاعی، الاشراف علی معرفة الاطراف فی الحدیث، امالی فی الحدیث، التاریخ الکبیر لدمشق، تاریخ المزة، التالی لحدیث ملک العالی، تبیان الوهم و التخلیط الواقع فی حدیث الاطیط، تبیین الامتنان بالامر بالختان، تبیین کذب المفتری فیما نسب الی ابی موسی الاشعری، ثواب الصبر علی المصاب بالولد، جزء حدیث الهبوط، جزء کفر سوسة، الزهادة فی بذل الشهادة، سباعیات فی الحدیث، عوالی شعبه، عوالی الثوری، عوالی مالک فی الحدیث، غرائب مالک، فضل اصحاب الحدیث، فضل الجمرتین، فضل الربوة، فضل عاشوراء، فضل عسقلان، فضل مقام ابراهیم، القول فی جملة الاسانید فی حدیث المؤید، الاعتزاز بالهجرة، السداسیات، المسلسلات، المعجم لمن سمع منه و اجازله، فضل الکرم علی اهل الحرم، فضائل الصدیق، الابدال، العزله، کشف المغطی فی فضل الموطأ، مسند ابی حنیفه، مسند اهل داریا، مسند مکحول، المصاب بالولدان، معجم الصحابه، معجم النسوان، مناقب الشبان، من وافقت کنیته کنیة زوجته، الموافقات علی الائمة الثلات الثقات فی الحدیث، تشریف یوم الجمعه، تقویة المنّة علی انشاء دار السنّة، الاقتداء بالصادق فی حفر الخندق، تکمیل الانصاف و العدل بتعجیل الاسحاف بالعزل، تهذیب الملتمس من عوالی مالک بن انس، رفع التخلیط عن حدیث الاطیط، ذکر البیان من فضل کتابة القرآن، دفع التثریب علی من فسّر معنی التثریب، حلول المحنة بحصول الابنة، الجواهر و اللآلی فی الابدال العوالی، الجواب المبسوط لمن ذکر حدیث الهبوط، مسلسل العیدین، المستفید فی الاحادیث السباعیّه الاسانید، مجموع الرغائب مما وقع من حدیث مالک الغرائب، معجم اسماء القری و الامصار، معجم الشیوخ و النبلاء، معنی قول عثمان ما تعنیت و لا تمنیت، المقالة الفاضحة للرسالة الواضحة، من لا یکون مؤتمنّا لا یکون مؤذّنا،<ref>هدیة العارفین، ج ۱، ص۷۰۱ ـ ۷۰۲.</ref> طرق حدیث عبداللّه بن عمر، ترتیب الصحابة فی مسند احمد، ترتیب الصحابه الذی فی مسند ابی یعلی، اخبار ابی محمد سعد بن عبدالعزیز و عوالیه، احادیث صنعاء الشام، احادیث ابی الاشعث الصنعانی، احادیث حنش و المطعم و حفص الصنعانیین، فضل الربوة و النیرب و من حدث بها، حدیث اهل قریة الحمریین و قبیبات، حدیث اهل فذایا و بیت أرانس و بیت قوفا، حدیث اهل قریة البلاط، حدیث سلمة بن علی الحسنی البلاطی، حدیث یسرة بن صفوان و ابنه و ابن ابنه، حدیث سعد بن عبادة، حدیث اهل رندین و جبرین، حدیث اهل بیت سوای، حدیث رومة و مسرابا و القصر، حدیث جماعة من اهل حرستا، حدیث اهل کفر بطنا، حدیث اهل دقانیة و جخراء و عین توما و جدیا و طرمیس، حدیث جماعة من اهل جوبر، حدیث جماعة من اهل بیت لهیا، حدیث یحیی بن حمزة البتلهی و عوالیه، مجموع من حدیث محمد بن یحیی بن حمزة الحضرمی البتلهی، حدیث اهل برزة، حدیث ابی بکر بن محمد بن رزق اللّه المنینی المقرئی، مجموع من احادیث جماعة من اهل بعلبک، کتاب فیه ذکر ما وجدت فی سماع ممّا یلتحق بالجزء الرباعی، فضل الجهاد، فضل مکه، فضل المدینه، فضل البیت المقدس، فضل قریش و اهل البیت و الانصار و الاشعریین و ذمّ الرافضة، کتاب فی الصفات و اسفار، <ref>معجم الادباء، ج ۱۳، ص۷۸ ـ ۸۳.</ref> معجم شیوخ البخاری و مسلم و ابی‌داود و ابی‌عیسی و ابی‌عبدالرحمان و ابی‌عبداللّه، المعجم المشتمل علی ذکر اسماء الائمّة النبل، فضل علیّ{{ع}}، <ref>تاریخ الادب العربی (بروکلمان)، ج ۶، ص۷۳.</ref> طرق قبض العلم، اسماء الاماکن التی [[سمع]] فیها، الخضاب، روایة قبر سعد، روایة دومامع مسرابا، روایة بیت سوا، روایة جرکا، روایة یعقوبا، الزلازل، <ref>سیر اعلام النبلاء، ج ۲۰، ص۵۶۱ ـ ۵۶۲.</ref> اخبار لحفظ القرآن، تجرید السباعیه، الجزء الحادی و الخمسون من الامالی فی الصوم، حدیث اهل حُردان، فضل یوم عرفه، فضیلة ذکر اللّه عزوجل، فضل رجب، مدح التواضع و ذم الکبر، مجلسان من مجالس الحافظ فی مسجد دمشق<ref>دایرة المعارف بزرگ اسلامی، ج ۴، ص۲۹۴.</ref><ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۴، ص۲۲۴ - ۲۲۶.</ref>		گفته شده وی بالغ بر ۱۳۴ اثر داشته که عنوان بیش از صد تألیف وی در منابع ذکر شده که عبارت‌اند از: اتحاف الزائر، الاجتهاد فی اقامة فرض الجهاد، اربعین البلدان، اربعون حدیثا من اربعین شیخا من اربعین مدینه، الاربعون الطوال، اربعین المساوات، اربعین المصافحات، الاحادیث الخماسیات و اخبار ابن ابی الدنیا، الاحادیث المتخیرة فی فضائل العشرة، اخبار ابی عمر و الاوزاعی، الاشراف علی معرفة الاطراف فی الحدیث، امالی فی الحدیث، التاریخ الکبیر لدمشق، تاریخ المزة، التالی لحدیث ملک العالی، تبیان الوهم و التخلیط الواقع فی حدیث الاطیط، تبیین الامتنان بالامر بالختان، تبیین کذب المفتری فیما نسب الی ابی موسی الاشعری، ثواب الصبر علی المصاب بالولد، جزء حدیث الهبوط، جزء کفر سوسة، الزهادة فی بذل الشهادة، سباعیات فی الحدیث، عوالی شعبه، عوالی الثوری، عوالی مالک فی الحدیث، غرائب مالک، فضل اصحاب الحدیث، فضل الجمرتین، فضل الربوة، فضل عاشوراء، فضل عسقلان، فضل مقام ابراهیم، القول فی جملة الاسانید فی حدیث المؤید، الاعتزاز بالهجرة، السداسیات، المسلسلات، المعجم لمن سمع منه و اجازله، فضل الکرم علی اهل الحرم، فضائل الصدیق، الابدال، العزله، کشف المغطی فی فضل الموطأ، مسند ابی حنیفه، مسند اهل داریا، مسند مکحول، المصاب بالولدان، معجم الصحابه، معجم النسوان، مناقب الشبان، من وافقت کنیته کنیة زوجته، الموافقات علی الائمة الثلات الثقات فی الحدیث، تشریف یوم الجمعه، تقویة المنّة علی انشاء دار السنّة، الاقتداء بالصادق فی حفر الخندق، تکمیل الانصاف و العدل بتعجیل الاسحاف بالعزل، تهذیب الملتمس من عوالی مالک بن انس، رفع التخلیط عن حدیث الاطیط، ذکر البیان من فضل کتابة القرآن، دفع التثریب علی من فسّر معنی التثریب، حلول المحنة بحصول الابنة، الجواهر و اللآلی فی الابدال العوالی، الجواب المبسوط لمن ذکر حدیث الهبوط، مسلسل العیدین، المستفید فی الاحادیث السباعیّه الاسانید، مجموع الرغائب مما وقع من حدیث مالک الغرائب، معجم اسماء القری و الامصار، معجم الشیوخ و النبلاء، معنی قول عثمان ما تعنیت و لا تمنیت، المقالة الفاضحة للرسالة الواضحة، من لا یکون مؤتمنّا لا یکون مؤذّنا،<ref>هدیة العارفین، ج ۱، ص۷۰۱ ـ ۷۰۲.</ref> طرق حدیث عبداللّه بن عمر، ترتیب الصحابة فی مسند احمد، ترتیب الصحابه الذی فی مسند ابی یعلی، اخبار ابی محمد سعد بن عبدالعزیز و عوالیه، احادیث صنعاء الشام، احادیث ابی الاشعث الصنعانی، احادیث حنش و المطعم و حفص الصنعانیین، فضل الربوة و النیرب و من حدث بها، حدیث اهل قریة الحمریین و قبیبات، حدیث اهل فذایا و بیت أرانس و بیت قوفا، حدیث اهل قریة البلاط، حدیث سلمة بن علی الحسنی البلاطی، حدیث یسرة بن صفوان و ابنه و ابن ابنه، حدیث سعد بن عبادة، حدیث اهل رندین و جبرین، حدیث اهل بیت سوای، حدیث رومة و مسرابا و القصر، حدیث جماعة من اهل حرستا، حدیث اهل کفر بطنا، حدیث اهل دقانیة و جخراء و عین توما و جدیا و طرمیس، حدیث جماعة من اهل جوبر، حدیث جماعة من اهل بیت لهیا، حدیث یحیی بن حمزة البتلهی و عوالیه، مجموع من حدیث محمد بن یحیی بن حمزة الحضرمی البتلهی، حدیث اهل برزة، حدیث ابی بکر بن محمد بن رزق اللّه المنینی المقرئی، مجموع من احادیث جماعة من اهل بعلبک، کتاب فیه ذکر ما وجدت فی سماع ممّا یلتحق بالجزء الرباعی، فضل الجهاد، فضل مکه، فضل المدینه، فضل البیت المقدس، فضل قریش و اهل البیت و الانصار و الاشعریین و ذمّ الرافضة، کتاب فی الصفات و اسفار، <ref>معجم الادباء، ج ۱۳، ص۷۸ ـ ۸۳.</ref> معجم شیوخ البخاری و مسلم و ابی‌داود و ابی‌عیسی و ابی‌عبدالرحمان و ابی‌عبداللّه، المعجم المشتمل علی ذکر اسماء الائمّة النبل، فضل علیّ {{ع}}، <ref>تاریخ الادب العربی (بروکلمان)، ج ۶، ص۷۳.</ref> طرق قبض العلم، اسماء الاماکن التی [[سمع]] فیها، الخضاب، روایة قبر سعد، روایة دومامع مسرابا، روایة بیت سوا، روایة جرکا، روایة یعقوبا، الزلازل، <ref>سیر اعلام النبلاء، ج ۲۰، ص۵۶۱ ـ ۵۶۲.</ref> اخبار لحفظ القرآن، تجرید السباعیه، الجزء الحادی و الخمسون من الامالی فی الصوم، حدیث اهل حُردان، فضل یوم عرفه، فضیلة ذکر اللّه عزوجل، فضل رجب، مدح التواضع و ذم الکبر، مجلسان من مجالس الحافظ فی مسجد دمشق<ref>دایرة المعارف بزرگ اسلامی، ج ۴، ص۲۹۴.</ref><ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۴، ص۲۲۴ - ۲۲۶.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-08-24T07:10:33Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۰
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	گفته شده وی بالغ بر ۱۳۴ اثر داشته که عنوان بیش از صد تألیف وی در منابع ذکر شده که عبارت‌اند از: اتحاف الزائر، الاجتهاد فی اقامة فرض الجهاد، اربعین البلدان، اربعون حدیثا من اربعین شیخا من اربعین مدینه، الاربعون الطوال، اربعین المساوات، اربعین المصافحات، الاحادیث الخماسیات و اخبار ابن ابی الدنیا، الاحادیث المتخیرة فی فضائل العشرة، اخبار ابی عمر و الاوزاعی، الاشراف علی معرفة الاطراف فی الحدیث، امالی فی الحدیث، التاریخ الکبیر لدمشق، تاریخ المزة، التالی لحدیث ملک العالی، تبیان الوهم و التخلیط الواقع فی حدیث الاطیط، تبیین الامتنان بالامر بالختان، تبیین کذب المفتری فیما نسب الی ابی موسی الاشعری، ثواب الصبر علی المصاب بالولد، جزء حدیث الهبوط، جزء کفر سوسة، الزهادة فی بذل الشهادة، سباعیات فی الحدیث، عوالی شعبه، عوالی الثوری، عوالی مالک فی الحدیث، غرائب مالک، فضل اصحاب الحدیث، فضل الجمرتین، فضل الربوة، فضل عاشوراء، فضل عسقلان، فضل مقام ابراهیم، القول فی جملة الاسانید فی حدیث المؤید، الاعتزاز بالهجرة، السداسیات، المسلسلات، المعجم لمن سمع منه و اجازله، فضل الکرم علی اهل الحرم، فضائل الصدیق، الابدال، العزله، کشف المغطی فی فضل الموطأ، مسند ابی حنیفه، مسند اهل داریا، مسند مکحول، المصاب بالولدان، معجم الصحابه، معجم النسوان، مناقب الشبان، من وافقت کنیته کنیة زوجته، الموافقات علی الائمة الثلات الثقات فی الحدیث، تشریف یوم الجمعه، تقویة المنّة علی انشاء دار السنّة، الاقتداء بالصادق فی حفر الخندق، تکمیل الانصاف و العدل بتعجیل الاسحاف بالعزل، تهذیب الملتمس من عوالی مالک بن انس، رفع التخلیط عن حدیث الاطیط، ذکر البیان من فضل کتابة القرآن، دفع التثریب علی من فسّر معنی التثریب، حلول المحنة بحصول الابنة، الجواهر و اللآلی فی الابدال العوالی، الجواب المبسوط لمن ذکر حدیث الهبوط، مسلسل العیدین، المستفید فی الاحادیث السباعیّه الاسانید، مجموع الرغائب مما وقع من حدیث مالک الغرائب، معجم اسماء القری و الامصار، معجم الشیوخ و النبلاء، معنی قول عثمان ما تعنیت و لا تمنیت، المقالة الفاضحة للرسالة الواضحة، من لا یکون مؤتمنّا لا یکون مؤذّنا،<ref>هدیة العارفین، ج ۱، ص۷۰۱ ـ ۷۰۲.</ref> طرق حدیث عبداللّه بن عمر، ترتیب الصحابة فی مسند احمد، ترتیب الصحابه الذی فی مسند ابی یعلی، اخبار ابی محمد سعد بن عبدالعزیز و عوالیه، احادیث صنعاء الشام، احادیث ابی الاشعث الصنعانی، احادیث حنش و المطعم و حفص الصنعانیین، فضل الربوة و النیرب و من حدث بها، حدیث اهل قریة الحمریین و قبیبات، حدیث اهل فذایا و بیت أرانس و بیت قوفا، حدیث اهل قریة البلاط، حدیث سلمة بن علی الحسنی البلاطی، حدیث یسرة بن صفوان و ابنه و ابن ابنه، حدیث سعد بن عبادة، حدیث اهل رندین و جبرین، حدیث اهل بیت سوای، حدیث رومة و مسرابا و القصر، حدیث جماعة من اهل حرستا، حدیث اهل کفر بطنا، حدیث اهل دقانیة و جخراء و عین توما و جدیا و طرمیس، حدیث جماعة من اهل جوبر، حدیث جماعة من اهل بیت لهیا، حدیث یحیی بن حمزة البتلهی و عوالیه، مجموع من حدیث محمد بن یحیی بن حمزة الحضرمی البتلهی، حدیث اهل برزة، حدیث ابی بکر بن محمد بن رزق اللّه المنینی المقرئی، مجموع من احادیث جماعة من اهل بعلبک، کتاب فیه ذکر ما وجدت فی سماع ممّا یلتحق بالجزء الرباعی، فضل الجهاد، فضل مکه، فضل المدینه، فضل البیت المقدس، فضل قریش و اهل البیت و الانصار و الاشعریین و ذمّ الرافضة، کتاب فی الصفات و اسفار، <ref>معجم الادباء، ج ۱۳، ص۷۸ ـ ۸۳.</ref> معجم شیوخ البخاری و مسلم و ابی‌داود و ابی‌عیسی و ابی‌عبدالرحمان و ابی‌عبداللّه، المعجم المشتمل علی ذکر اسماء الائمّة النبل، فضل علیّ{{ع}}، <ref>تاریخ الادب العربی (بروکلمان)، ج ۶، ص۷۳.</ref> طرق قبض العلم، اسماء الاماکن التی [[سمع]] فیها، الخضاب، روایة قبر سعد، روایة دومامع مسرابا، روایة بیت سوا، روایة جرکا، روایة یعقوبا، الزلازل، <ref>سیر اعلام النبلاء، ج ۲۰، ص۵۶۱ ـ ۵۶۲.</ref> اخبار لحفظ القرآن، تجرید السباعیه، الجزء الحادی و الخمسون من الامالی فی الصوم، حدیث اهل حُردان، فضل یوم عرفه، فضیلة ذکر اللّه عزوجل، فضل رجب، مدح التواضع و ذم الکبر، مجلسان من مجالس الحافظ فی مسجد دمشق<ref>دایرة المعارف بزرگ اسلامی، ج ۴، ص۲۹۴.</ref><ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۴، ص۲۲۴ - ۲۲۶.</ref>		گفته شده وی بالغ بر ۱۳۴ اثر داشته که عنوان بیش از صد تألیف وی در منابع ذکر شده که عبارت‌اند از: اتحاف الزائر، الاجتهاد فی اقامة فرض الجهاد، اربعین البلدان، اربعون حدیثا من اربعین شیخا من اربعین مدینه، الاربعون الطوال، اربعین المساوات، اربعین المصافحات، الاحادیث الخماسیات و اخبار ابن ابی الدنیا، الاحادیث المتخیرة فی فضائل العشرة، اخبار ابی عمر و الاوزاعی، الاشراف علی معرفة الاطراف فی الحدیث، امالی فی الحدیث، التاریخ الکبیر لدمشق، تاریخ المزة، التالی لحدیث ملک العالی، تبیان الوهم و التخلیط الواقع فی حدیث الاطیط، تبیین الامتنان بالامر بالختان، تبیین کذب المفتری فیما نسب الی ابی موسی الاشعری، ثواب الصبر علی المصاب بالولد، جزء حدیث الهبوط، جزء کفر سوسة، الزهادة فی بذل الشهادة، سباعیات فی الحدیث، عوالی شعبه، عوالی الثوری، عوالی مالک فی الحدیث، غرائب مالک، فضل اصحاب الحدیث، فضل الجمرتین، فضل الربوة، فضل عاشوراء، فضل عسقلان، فضل مقام ابراهیم، القول فی جملة الاسانید فی حدیث المؤید، الاعتزاز بالهجرة، السداسیات، المسلسلات، المعجم لمن سمع منه و اجازله، فضل الکرم علی اهل الحرم، فضائل الصدیق، الابدال، العزله، کشف المغطی فی فضل الموطأ، مسند ابی حنیفه، مسند اهل داریا، مسند مکحول، المصاب بالولدان، معجم الصحابه، معجم النسوان، مناقب الشبان، من وافقت کنیته کنیة زوجته، الموافقات علی الائمة الثلات الثقات فی الحدیث، تشریف یوم الجمعه، تقویة المنّة علی انشاء دار السنّة، الاقتداء بالصادق فی حفر الخندق، تکمیل الانصاف و العدل بتعجیل الاسحاف بالعزل، تهذیب الملتمس من عوالی مالک بن انس، رفع التخلیط عن حدیث الاطیط، ذکر البیان من فضل کتابة القرآن، دفع التثریب علی من فسّر معنی التثریب، حلول المحنة بحصول الابنة، الجواهر و اللآلی فی الابدال العوالی، الجواب المبسوط لمن ذکر حدیث الهبوط، مسلسل العیدین، المستفید فی الاحادیث السباعیّه الاسانید، مجموع الرغائب مما وقع من حدیث مالک الغرائب، معجم اسماء القری و الامصار، معجم الشیوخ و النبلاء، معنی قول عثمان ما تعنیت و لا تمنیت، المقالة الفاضحة للرسالة الواضحة، من لا یکون مؤتمنّا لا یکون مؤذّنا،<ref>هدیة العارفین، ج ۱، ص۷۰۱ ـ ۷۰۲.</ref> طرق حدیث عبداللّه بن عمر، ترتیب الصحابة فی مسند احمد، ترتیب الصحابه الذی فی مسند ابی یعلی، اخبار ابی محمد سعد بن عبدالعزیز و عوالیه، احادیث صنعاء الشام، احادیث ابی الاشعث الصنعانی، احادیث حنش و المطعم و حفص الصنعانیین، فضل الربوة و النیرب و من حدث بها، حدیث اهل قریة الحمریین و قبیبات، حدیث اهل فذایا و بیت أرانس و بیت قوفا، حدیث اهل قریة البلاط، حدیث سلمة بن علی الحسنی البلاطی، حدیث یسرة بن صفوان و ابنه و ابن ابنه، حدیث سعد بن عبادة، حدیث اهل رندین و جبرین، حدیث اهل بیت سوای، حدیث رومة و مسرابا و القصر، حدیث جماعة من اهل حرستا، حدیث اهل کفر بطنا، حدیث اهل دقانیة و جخراء و عین توما و جدیا و طرمیس، حدیث جماعة من اهل جوبر، حدیث جماعة من اهل بیت لهیا، حدیث یحیی بن حمزة البتلهی و عوالیه، مجموع من حدیث محمد بن یحیی بن حمزة الحضرمی البتلهی، حدیث اهل برزة، حدیث ابی بکر بن محمد بن رزق اللّه المنینی المقرئی، مجموع من احادیث جماعة من اهل بعلبک، کتاب فیه ذکر ما وجدت فی سماع ممّا یلتحق بالجزء الرباعی، فضل الجهاد، فضل مکه، فضل المدینه، فضل البیت المقدس، فضل قریش و اهل البیت و الانصار و الاشعریین و ذمّ الرافضة، کتاب فی الصفات و اسفار، <ref>معجم الادباء، ج ۱۳، ص۷۸ ـ ۸۳.</ref> معجم شیوخ البخاری و مسلم و ابی‌داود و ابی‌عیسی و ابی‌عبدالرحمان و ابی‌عبداللّه، المعجم المشتمل علی ذکر اسماء الائمّة النبل، فضل علیّ{{ع}}، <ref>تاریخ الادب العربی (بروکلمان)، ج ۶، ص۷۳.</ref> طرق قبض العلم، اسماء الاماکن التی [[سمع]] فیها، الخضاب، روایة قبر سعد، روایة دومامع مسرابا، روایة بیت سوا، روایة جرکا، روایة یعقوبا، الزلازل، <ref>سیر اعلام النبلاء، ج ۲۰، ص۵۶۱ ـ ۵۶۲.</ref> اخبار لحفظ القرآن، تجرید السباعیه، الجزء الحادی و الخمسون من الامالی فی الصوم، حدیث اهل حُردان، فضل یوم عرفه، فضیلة ذکر اللّه عزوجل، فضل رجب، مدح التواضع و ذم الکبر، مجلسان من مجالس الحافظ فی مسجد دمشق<ref>دایرة المعارف بزرگ اسلامی، ج ۴، ص۲۹۴.</ref><ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۴، ص۲۲۴ - ۲۲۶.</ref>

	==جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	* [[تاریخ مدینة دمشق (کتاب)]]		* [[تاریخ مدینة دمشق (کتاب)]]
	* [[صائن بن حسن بن هبه‌الله دمشقی]] (برادر)		* [[صائن بن حسن بن هبه‌الله دمشقی]] (برادر)

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T04:09:31Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۳۹
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط =
خط ۲۹:		خط ۲۸:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

2022-07-10T21:12:13Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۲

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۰:۴۲
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	[[رجال]]‌نویسان [[اهل سنت]] برآنند [[ابن عساکر]] از بزرگ‌ترین [[محدثان]] [[روزگار]] خویش، فردی فهیم، [[حافظ]] [[حدیث]]، [[ثقه]]، متقن، [[زیرک]] و به تعبیری کم نظیر یا بی‌نظیر بود. <ref>البدایة و النهایة، ج ۱۲، ص۲۹۴.</ref> اهتمام فراوانی به [[نماز جماعت]] داشت. ملازم [[قرآن]] بود و دائماً به علم و [[عبادت]] و دوری از زرق و برق [[دنیا]] مشغول بود. <ref>طبقات الشافعیه (اسنوی)، ج ۲، ص۹۵.</ref> او در [[شعر]] هم دستی داشت؛ گرچه سروده‌هایش [[قوی]] نبود. [[یاقوت حموی]] ابیاتی از آن را آورده است. <ref>معجم الادباء، ج ۱۳، ص۸۶.</ref> وی سرانجام در ۵۷۱ه در دمشق از دنیا رفت و [[قطب الدین نیشابوری]] [[قاضی دمشق]] با حضور [[صلاح‌الدین ایوبی]] بر جنازه‌اش [[نماز]] خواند و در کنار آرامگاه پدرش در [[مقبره]] [[باب الصغیر]] به [[خاک]] سپرده شد. <ref>وفیات الاعیان، ج ۳، ص۳۱۱.</ref>		[[رجال]]‌نویسان [[اهل سنت]] برآنند [[ابن عساکر]] از بزرگ‌ترین [[محدثان]] [[روزگار]] خویش، فردی فهیم، [[حافظ]] [[حدیث]]، [[ثقه]]، متقن، [[زیرک]] و به تعبیری کم نظیر یا بی‌نظیر بود. <ref>البدایة و النهایة، ج ۱۲، ص۲۹۴.</ref> اهتمام فراوانی به [[نماز جماعت]] داشت. ملازم [[قرآن]] بود و دائماً به علم و [[عبادت]] و دوری از زرق و برق [[دنیا]] مشغول بود. <ref>طبقات الشافعیه (اسنوی)، ج ۲، ص۹۵.</ref> او در [[شعر]] هم دستی داشت؛ گرچه سروده‌هایش [[قوی]] نبود. [[یاقوت حموی]] ابیاتی از آن را آورده است. <ref>معجم الادباء، ج ۱۳، ص۸۶.</ref> وی سرانجام در ۵۷۱ه در دمشق از دنیا رفت و [[قطب الدین نیشابوری]] [[قاضی دمشق]] با حضور [[صلاح‌الدین ایوبی]] بر جنازه‌اش [[نماز]] خواند و در کنار آرامگاه پدرش در [[مقبره]] [[باب الصغیر]] به [[خاک]] سپرده شد. <ref>وفیات الاعیان، ج ۳، ص۳۱۱.</ref>

	گفته شده وی بالغ بر ۱۳۴ اثر داشته که عنوان بیش از صد تألیف وی در منابع ذکر شده که عبارت‌اند از: اتحاف الزائر، الاجتهاد فی اقامة فرض الجهاد، اربعین البلدان، اربعون حدیثا من اربعین شیخا من اربعین مدینه، الاربعون الطوال، اربعین المساوات، اربعین المصافحات، الاحادیث الخماسیات و اخبار ابن ابی الدنیا، الاحادیث المتخیرة فی فضائل العشرة، اخبار ابی عمر و الاوزاعی، الاشراف علی معرفة الاطراف فی الحدیث، امالی فی الحدیث، التاریخ الکبیر لدمشق، تاریخ المزة، التالی لحدیث ملک العالی، تبیان الوهم و التخلیط الواقع فی حدیث الاطیط، تبیین الامتنان بالامر بالختان، تبیین کذب المفتری فیما نسب الی ابی موسی الاشعری، ثواب الصبر علی المصاب بالولد، جزء حدیث الهبوط، جزء کفر سوسة، الزهادة فی بذل الشهادة، سباعیات فی الحدیث، عوالی شعبه، عوالی الثوری، عوالی مالک فی الحدیث، غرائب مالک، فضل اصحاب الحدیث، فضل الجمرتین، فضل الربوة، فضل عاشوراء، فضل عسقلان، فضل مقام ابراهیم، القول فی جملة الاسانید فی حدیث المؤید، الاعتزاز بالهجرة، السداسیات، المسلسلات، المعجم لمن سمع منه و اجازله، فضل الکرم علی اهل الحرم، فضائل الصدیق، الابدال، العزله، کشف المغطی فی فضل الموطأ، مسند ابی حنیفه، مسند اهل داریا، مسند مکحول، المصاب بالولدان، معجم الصحابه، معجم النسوان، مناقب الشبان، من وافقت کنیته کنیة زوجته، الموافقات علی الائمة الثلات الثقات فی الحدیث، تشریف یوم الجمعه، تقویة المنّة علی انشاء دار السنّة، الاقتداء بالصادق فی حفر الخندق، تکمیل الانصاف و العدل بتعجیل الاسحاف بالعزل، تهذیب الملتمس من عوالی مالک بن انس، رفع التخلیط عن حدیث الاطیط، ذکر البیان من فضل کتابة القرآن، دفع التثریب علی من فسّر معنی التثریب، حلول المحنة بحصول الابنة، الجواهر و اللآلی فی الابدال العوالی، الجواب المبسوط لمن ذکر حدیث الهبوط، مسلسل العیدین، المستفید فی الاحادیث السباعیّه الاسانید، مجموع الرغائب مما وقع من حدیث مالک الغرائب، معجم اسماء القری و الامصار، معجم الشیوخ و النبلاء، معنی قول عثمان ما تعنیت و لا تمنیت، المقالة الفاضحة للرسالة الواضحة، من لا یکون مؤتمنّا لا یکون مؤذّنا،<ref>هدیة العارفین، ج ۱، ص۷۰۱ ـ ۷۰۲.</ref> طرق حدیث عبداللّه بن عمر، ترتیب الصحابة فی مسند احمد، ترتیب الصحابه الذی فی مسند ابی یعلی، اخبار ابی محمد سعد بن عبدالعزیز و عوالیه، احادیث صنعاء الشام، احادیث ابی الاشعث الصنعانی، احادیث حنش و المطعم و حفص الصنعانیین، فضل الربوة و النیرب و من حدث بها، حدیث اهل قریة الحمریین و قبیبات، حدیث اهل فذایا و بیت أرانس و بیت قوفا، حدیث اهل قریة البلاط، حدیث سلمة بن علی الحسنی البلاطی، حدیث یسرة بن صفوان و ابنه و ابن ابنه، حدیث سعد بن عبادة، حدیث اهل رندین و جبرین، حدیث اهل بیت سوای، حدیث رومة و مسرابا و القصر، حدیث جماعة من اهل حرستا، حدیث اهل کفر بطنا، حدیث اهل دقانیة و جخراء و عین توما و جدیا و طرمیس، حدیث جماعة من اهل جوبر، حدیث جماعة من اهل بیت لهیا، حدیث یحیی بن حمزة البتلهی و عوالیه، مجموع من حدیث محمد بن یحیی بن حمزة الحضرمی البتلهی، حدیث اهل برزة، حدیث ابی بکر بن محمد بن رزق اللّه المنینی المقرئی، مجموع من احادیث جماعة من اهل بعلبک، کتاب فیه ذکر ما وجدت فی سماع ممّا یلتحق بالجزء الرباعی، فضل الجهاد، فضل مکه، فضل المدینه، فضل البیت المقدس، فضل قریش و اهل البیت و الانصار و الاشعریین و ذمّ الرافضة، کتاب فی الصفات و اسفار، <ref>معجم الادباء، ج ۱۳، ص۷۸ ـ ۸۳.</ref> معجم شیوخ البخاری و مسلم و ابی‌داود و ابی‌عیسی و ابی‌عبدالرحمان و ابی‌عبداللّه، المعجم المشتمل علی ذکر اسماء الائمّة النبل، فضل علیّ{{ع}}، <ref>تاریخ الادب العربی (بروکلمان)، ج ۶، ص۷۳.</ref> طرق قبض العلم، اسماء الاماکن التی [[سمع]] فیها، الخضاب، روایة قبر سعد، روایة دومامع مسرابا، روایة بیت سوا، روایة جرکا، روایة یعقوبا، الزلازل، <ref>سیر اعلام النبلاء، ج ۲۰، ص۵۶۱ ـ ۵۶۲.</ref> اخبار لحفظ القرآن، تجرید السباعیه، الجزء الحادی و الخمسون من الامالی فی الصوم، حدیث اهل حُردان، فضل یوم عرفه، فضیلة ذکر اللّه عزوجل، فضل رجب، مدح التواضع و ذم الکبر، مجلسان من مجالس الحافظ فی مسجد دمشق<ref>دایرة المعارف بزرگ اسلامی، ج ۴، ص۲۹۴.</ref>.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۴، ص۲۲۴ - ۲۲۶.</ref>		گفته شده وی بالغ بر ۱۳۴ اثر داشته که عنوان بیش از صد تألیف وی در منابع ذکر شده که عبارت‌اند از: اتحاف الزائر، الاجتهاد فی اقامة فرض الجهاد، اربعین البلدان، اربعون حدیثا من اربعین شیخا من اربعین مدینه، الاربعون الطوال، اربعین المساوات، اربعین المصافحات، الاحادیث الخماسیات و اخبار ابن ابی الدنیا، الاحادیث المتخیرة فی فضائل العشرة، اخبار ابی عمر و الاوزاعی، الاشراف علی معرفة الاطراف فی الحدیث، امالی فی الحدیث، التاریخ الکبیر لدمشق، تاریخ المزة، التالی لحدیث ملک العالی، تبیان الوهم و التخلیط الواقع فی حدیث الاطیط، تبیین الامتنان بالامر بالختان، تبیین کذب المفتری فیما نسب الی ابی موسی الاشعری، ثواب الصبر علی المصاب بالولد، جزء حدیث الهبوط، جزء کفر سوسة، الزهادة فی بذل الشهادة، سباعیات فی الحدیث، عوالی شعبه، عوالی الثوری، عوالی مالک فی الحدیث، غرائب مالک، فضل اصحاب الحدیث، فضل الجمرتین، فضل الربوة، فضل عاشوراء، فضل عسقلان، فضل مقام ابراهیم، القول فی جملة الاسانید فی حدیث المؤید، الاعتزاز بالهجرة، السداسیات، المسلسلات، المعجم لمن سمع منه و اجازله، فضل الکرم علی اهل الحرم، فضائل الصدیق، الابدال، العزله، کشف المغطی فی فضل الموطأ، مسند ابی حنیفه، مسند اهل داریا، مسند مکحول، المصاب بالولدان، معجم الصحابه، معجم النسوان، مناقب الشبان، من وافقت کنیته کنیة زوجته، الموافقات علی الائمة الثلات الثقات فی الحدیث، تشریف یوم الجمعه، تقویة المنّة علی انشاء دار السنّة، الاقتداء بالصادق فی حفر الخندق، تکمیل الانصاف و العدل بتعجیل الاسحاف بالعزل، تهذیب الملتمس من عوالی مالک بن انس، رفع التخلیط عن حدیث الاطیط، ذکر البیان من فضل کتابة القرآن، دفع التثریب علی من فسّر معنی التثریب، حلول المحنة بحصول الابنة، الجواهر و اللآلی فی الابدال العوالی، الجواب المبسوط لمن ذکر حدیث الهبوط، مسلسل العیدین، المستفید فی الاحادیث السباعیّه الاسانید، مجموع الرغائب مما وقع من حدیث مالک الغرائب، معجم اسماء القری و الامصار، معجم الشیوخ و النبلاء، معنی قول عثمان ما تعنیت و لا تمنیت، المقالة الفاضحة للرسالة الواضحة، من لا یکون مؤتمنّا لا یکون مؤذّنا،<ref>هدیة العارفین، ج ۱، ص۷۰۱ ـ ۷۰۲.</ref> طرق حدیث عبداللّه بن عمر، ترتیب الصحابة فی مسند احمد، ترتیب الصحابه الذی فی مسند ابی یعلی، اخبار ابی محمد سعد بن عبدالعزیز و عوالیه، احادیث صنعاء الشام، احادیث ابی الاشعث الصنعانی، احادیث حنش و المطعم و حفص الصنعانیین، فضل الربوة و النیرب و من حدث بها، حدیث اهل قریة الحمریین و قبیبات، حدیث اهل فذایا و بیت أرانس و بیت قوفا، حدیث اهل قریة البلاط، حدیث سلمة بن علی الحسنی البلاطی، حدیث یسرة بن صفوان و ابنه و ابن ابنه، حدیث سعد بن عبادة، حدیث اهل رندین و جبرین، حدیث اهل بیت سوای، حدیث رومة و مسرابا و القصر، حدیث جماعة من اهل حرستا، حدیث اهل کفر بطنا، حدیث اهل دقانیة و جخراء و عین توما و جدیا و طرمیس، حدیث جماعة من اهل جوبر، حدیث جماعة من اهل بیت لهیا، حدیث یحیی بن حمزة البتلهی و عوالیه، مجموع من حدیث محمد بن یحیی بن حمزة الحضرمی البتلهی، حدیث اهل برزة، حدیث ابی بکر بن محمد بن رزق اللّه المنینی المقرئی، مجموع من احادیث جماعة من اهل بعلبک، کتاب فیه ذکر ما وجدت فی سماع ممّا یلتحق بالجزء الرباعی، فضل الجهاد، فضل مکه، فضل المدینه، فضل البیت المقدس، فضل قریش و اهل البیت و الانصار و الاشعریین و ذمّ الرافضة، کتاب فی الصفات و اسفار، <ref>معجم الادباء، ج ۱۳، ص۷۸ ـ ۸۳.</ref> معجم شیوخ البخاری و مسلم و ابی‌داود و ابی‌عیسی و ابی‌عبدالرحمان و ابی‌عبداللّه، المعجم المشتمل علی ذکر اسماء الائمّة النبل، فضل علیّ{{ع}}، <ref>تاریخ الادب العربی (بروکلمان)، ج ۶، ص۷۳.</ref> طرق قبض العلم، اسماء الاماکن التی [[سمع]] فیها، الخضاب، روایة قبر سعد، روایة دومامع مسرابا، روایة بیت سوا، روایة جرکا، روایة یعقوبا، الزلازل، <ref>سیر اعلام النبلاء، ج ۲۰، ص۵۶۱ ـ ۵۶۲.</ref> اخبار لحفظ القرآن، تجرید السباعیه، الجزء الحادی و الخمسون من الامالی فی الصوم، حدیث اهل حُردان، فضل یوم عرفه، فضیلة ذکر اللّه عزوجل، فضل رجب، مدح التواضع و ذم الکبر، مجلسان من مجالس الحافظ فی مسجد دمشق<ref>دایرة المعارف بزرگ اسلامی، ج ۴، ص۲۹۴.</ref><ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۴، ص۲۲۴ - ۲۲۶.</ref>

	==جستارهای وابسته ==		==جستارهای وابسته ==