ابن منده - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Msadeq: تغییرمسیر به ابن منده (ابهام‌زدایی)

2023-08-17T10:41:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۱۱
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{مدخل مرتبط~~		#تغییر_مسیر [[ابن منده (ابهام‌زدایی)]]
	~~\| موضوع مرتبط =~~
	~~\| عنوان مدخل =~~
	~~\| مداخل مرتبط =~~
	~~\| پرسش مرتبط =~~
	}}
	~~== آشنایی اجمالی ==~~
	~~[[ابوعبدالله محمد بن اسحاق بن محمد بن یحیی اصفهانی عبدی]] مشهور به~~ [[ابن منده]] از «[[خاندان ابن منده]]» و نامدارترین فرد از این خاندان است. او [[اهل]] [[اصفهان]] بود و در همانجا می‌‌زیست، در سال ۳۱۰ به [[دنیا]] آمد. <ref>ابو الحسین ابن أبی یعلى، طبقات الحنابله، ج۲، ص ۱۶۷.</ref> ابن منده از [[مشایخ]] بسیاری [[حدیث]] شنید که برجسته‌ترین ایشان از این قرارند: [[عبدالرحمان بن یحیی]] عموی پدرش، [[محمد بن حسین قطان]]، [[هیثم بن لکیب شاشی]] و [[عثمان بن احمد بن سمّاک]]. <ref>ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۲۷، ص ۳۲۰.</ref> گفته شده وی در جستجوی حدیث سفری آغاز کرد که چهل سال طول کشید. <ref>ابن جزری، غایه النهایه، ج۲، ص ۹۸.</ref> و به گفته خود، [[شرق]] و [[غرب]] را دو بار زیر پاگذاشته است. <ref>ابو الحسین ابن أبی یعلى، طبقات الحنابله، ج۲، ص ۱۶۷.</ref> وی نخست به [[نیشابور]] رفت و در آنجا از استادان بسیاری حدیث شنید. او افزون بر نیشابور به بخارا، [[سرخس]]، [[مرو]] و بلخ نیز [[سفر]] کرد و از مشایخ بزرگی بهره برد. ابن منده در سال ۳۳۹ هجری از نیشابور رهسپار [[عراق]] شد و چند سالی در نواحی عراق و [[شام]] به [[مسافرت]] پرداخت در ادامه سفر خود به طرابلس شام، غزه و [[بیت المقدس]] رفته و احتمالاً پیش از آن به [[مکه]] و [[مدینه]] نیز رفته و به استماع حدیث پرداخته است. <ref>ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۱۷، ص ۲۹ ـ ۳۶.</ref> به هرحال در سال ۳۶۱ هجری، ابن منده در بخارا بود و [[حاکم نیشابوری]] او را [[دیدار]] کرد و در سال ۳۷۵ هجری که ابن منده قصد بازگشت به اصفهان را داشت، همراه وی به نیشابور آمد. <ref>شمس الدین ذهبی، تذکره الحفاظ، ج۳، ص ۱۰۳۳.</ref> گروه بسیاری از ابن منده [[روایت]] کرده‌اند که ازآن میان می‌‌توان افرادی همچون [[حاکم نیشابوری]]، [[تمام رازی]] و [[احمد بن فضل باطرقانی]] را نام برد. <ref>ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۲۷، ص ۳۲۱.</ref> گویند ابن منده چون به موطن خود بازگشت، چهل بار کتاب به همراه داشت که از ۱۷۰۰ تن از مشایخ، [[کتابت حدیث]] کرده بود.<ref>شمس الدین ذهبی، تذکره الحفاظ، ج۳، ص ۱۰۳۲.</ref> ابن منده در اصفهان به [[حرمت]] و [[جاه]] می‌‌زیست و پیداست که [[نفوذ]] بسیاری در [[مردم]] و اولیای امور داشته است. <ref>ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۱۷، ص ۴۱.</ref> وی در دوران [[سفر]] طولانی خود، مجرد ماند و [[همسر]] [[اختیار]] نکرد و چون به [[اصفهان]] بازگشت، [[ازدواج]] کرد و از وی صاحب چهار پسر شد. <ref> میزان الاعتدال ۳ / ۴۷۹.</ref> [[ذهبی]] گفته وی از [[حافظه]] [[نیرومندی]] برخودار بود و بدین سبب او را [[حافظ]] [[مشرق]] خوانده است. <ref>ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۲۲، ص ۳۸۲. </ref> [[ابونعیم اصفهانی]] باآنکه [[ابن منده]] را مردی بزرگ دانسته، [[معتقد]] است وی در پایان [[عمر]]، در [[نقل حدیث]] خلط می‌‌کرد و در امالی خود دچار [[لغزش]] و [[اشتباه]] می‌‌شد. <ref>حافظ ابونعیم اصفهانی‌، ذکر اخبار اصبهان، ج۲، ص ۳۰۶.</ref> ابن منده سال ۳۹۵<ref>ابن جزری، غایه النهایه، ج۲، ص ۹۸.</ref> یا ۳۹۶ [[هجری]] در اصفهان درگذشت<ref> ابوالفرج عبدالرحمن بن علی بن محمد بن جوزی، المنتظم فی تاریخ الأمم و الملوک، ج۱۵، ص ۵۲.</ref> و آثار بسیاری از خود بر جای گذاشت که عبارت‌اند از: التاریخ، الشیوخ، <ref>ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۲۷، ص ۳۲۱.</ref> الناسخ والمنسوخ، <ref>ابن کثیر، البدایة والنهایه، ج۱۱، ص ۳۳۶.</ref> [[معرفة الصحابة]]، المعرفة، التوحید و اثبات الصفات علی الاتفاق والتفرد<ref>آقا بزرگ تهرانی، هدیه العارفین، ج۲، ص ۵۷.</ref><ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۲، ص۳۴۱ - ۳۴۲.</ref>

	~~== اثر معروف ==~~
	[[معرفة الصحابة]]، از معروف ترين آثار ابن منده كه امروز از اصل آن فقط بخش‌هایى در کتابخانه ظاهريه و نيز در کتابخانه شيخ‌الاسلام در [[مدينه]] در دست است.<ref>[[عبدالسلام ترمانینی\|ترمانینی، عبدالسلام]]، [[رویدادهای تاریخ اسلام (کتاب)\|رویدادهای تاریخ اسلام]]، ترجمه پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، ج۲، ص۳۵۹.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~
	* [[معرفة الصحابة (کتاب)]]

	~~== منابع ==~~
	~~{{منابع}}~~
	~~# [[پرونده: IM009687.jpg\|22px]] جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱~~ (~~کتاب~~)~~\|'''فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱''']]~~
	~~{{پایان منابع}}~~

	~~== پانویس ==~~
	~~{{پانویس}}~~

	~~[[رده:اعلام]]~~
	~~[[رده:اصحاب پیامبر~~]]

Wasity: /* جستارهای وابسته */

2022-10-16T08:01:10Z

جستارهای وابسته

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۱
خط ۱۲:		خط ۱۲:

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	* [[معرفة الصحابة]] (کتاب)		* [[معرفة الصحابة (کتاب)]]

	== منابع ==		== منابع ==

Msadeq در ‏۳۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۵۸

2022-08-31T09:58:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۲۸
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط =
	\| عنوان مدخل = ~~ابن منده~~		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = ~~[[ابن منده در تاریخ اسلامی]]~~		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-08-24T07:10:59Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۰
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}
	== آشنایی اجمالی ==		== آشنایی اجمالی ==
	[[ابوعبدالله محمد بن اسحاق بن محمد بن یحیی اصفهانی عبدی]] مشهور به [[ابن منده]] از «[[خاندان ابن منده]]» و نامدارترین فرد از این خاندان است. او [[اهل]] [[اصفهان]] بود و در همانجا می‌‌زیست، در سال ۳۱۰ به [[دنیا]] آمد. <ref>ابو الحسین ابن أبی یعلى، طبقات الحنابله، ج۲، ص ۱۶۷.</ref> ابن منده از [[مشایخ]] بسیاری [[حدیث]] شنید که برجسته‌ترین ایشان از این قرارند: [[عبدالرحمان بن یحیی]] عموی پدرش، [[محمد بن حسین قطان]]، [[هیثم بن لکیب شاشی]] و [[عثمان بن احمد بن سمّاک]]. <ref>ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۲۷، ص ۳۲۰.</ref> گفته شده وی در جستجوی حدیث سفری آغاز کرد که چهل سال طول کشید. <ref>ابن جزری، غایه النهایه، ج۲، ص ۹۸.</ref> و به گفته خود، [[شرق]] و [[غرب]] را دو بار زیر پاگذاشته است. <ref>ابو الحسین ابن أبی یعلى، طبقات الحنابله، ج۲، ص ۱۶۷.</ref> وی نخست به [[نیشابور]] رفت و در آنجا از استادان بسیاری حدیث شنید. او افزون بر نیشابور به بخارا، [[سرخس]]، [[مرو]] و بلخ نیز [[سفر]] کرد و از مشایخ بزرگی بهره برد. ابن منده در سال ۳۳۹ هجری از نیشابور رهسپار [[عراق]] شد و چند سالی در نواحی عراق و [[شام]] به [[مسافرت]] پرداخت در ادامه سفر خود به طرابلس شام، غزه و [[بیت المقدس]] رفته و احتمالاً پیش از آن به [[مکه]] و [[مدینه]] نیز رفته و به استماع حدیث پرداخته است. <ref>ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۱۷، ص ۲۹ ـ ۳۶.</ref> به هرحال در سال ۳۶۱ هجری، ابن منده در بخارا بود و [[حاکم نیشابوری]] او را [[دیدار]] کرد و در سال ۳۷۵ هجری که ابن منده قصد بازگشت به اصفهان را داشت، همراه وی به نیشابور آمد. <ref>شمس الدین ذهبی، تذکره الحفاظ، ج۳، ص ۱۰۳۳.</ref> گروه بسیاری از ابن منده [[روایت]] کرده‌اند که ازآن میان می‌‌توان افرادی همچون [[حاکم نیشابوری]]، [[تمام رازی]] و [[احمد بن فضل باطرقانی]] را نام برد. <ref>ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۲۷، ص ۳۲۱.</ref> گویند ابن منده چون به موطن خود بازگشت، چهل بار کتاب به همراه داشت که از ۱۷۰۰ تن از مشایخ، [[کتابت حدیث]] کرده بود.<ref>شمس الدین ذهبی، تذکره الحفاظ، ج۳، ص ۱۰۳۲.</ref> ابن منده در اصفهان به [[حرمت]] و [[جاه]] می‌‌زیست و پیداست که [[نفوذ]] بسیاری در [[مردم]] و اولیای امور داشته است. <ref>ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۱۷، ص ۴۱.</ref> وی در دوران [[سفر]] طولانی خود، مجرد ماند و [[همسر]] [[اختیار]] نکرد و چون به [[اصفهان]] بازگشت، [[ازدواج]] کرد و از وی صاحب چهار پسر شد. <ref> میزان الاعتدال ۳ / ۴۷۹.</ref> [[ذهبی]] گفته وی از [[حافظه]] [[نیرومندی]] برخودار بود و بدین سبب او را [[حافظ]] [[مشرق]] خوانده است. <ref>ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۲۲، ص ۳۸۲. </ref> [[ابونعیم اصفهانی]] باآنکه [[ابن منده]] را مردی بزرگ دانسته، [[معتقد]] است وی در پایان [[عمر]]، در [[نقل حدیث]] خلط می‌‌کرد و در امالی خود دچار [[لغزش]] و [[اشتباه]] می‌‌شد. <ref>حافظ ابونعیم اصفهانی‌، ذکر اخبار اصبهان، ج۲، ص ۳۰۶.</ref> ابن منده سال ۳۹۵<ref>ابن جزری، غایه النهایه، ج۲، ص ۹۸.</ref> یا ۳۹۶ [[هجری]] در اصفهان درگذشت<ref> ابوالفرج عبدالرحمن بن علی بن محمد بن جوزی، المنتظم فی تاریخ الأمم و الملوک، ج۱۵، ص ۵۲.</ref> و آثار بسیاری از خود بر جای گذاشت که عبارت‌اند از: التاریخ، الشیوخ، <ref>ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۲۷، ص ۳۲۱.</ref> الناسخ والمنسوخ، <ref>ابن کثیر، البدایة والنهایه، ج۱۱، ص ۳۳۶.</ref> [[معرفة الصحابة]]، المعرفة، التوحید و اثبات الصفات علی الاتفاق والتفرد<ref>آقا بزرگ تهرانی، هدیه العارفین، ج۲، ص ۵۷.</ref><ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۲، ص۳۴۱ - ۳۴۲.</ref>		[[ابوعبدالله محمد بن اسحاق بن محمد بن یحیی اصفهانی عبدی]] مشهور به [[ابن منده]] از «[[خاندان ابن منده]]» و نامدارترین فرد از این خاندان است. او [[اهل]] [[اصفهان]] بود و در همانجا می‌‌زیست، در سال ۳۱۰ به [[دنیا]] آمد. <ref>ابو الحسین ابن أبی یعلى، طبقات الحنابله، ج۲، ص ۱۶۷.</ref> ابن منده از [[مشایخ]] بسیاری [[حدیث]] شنید که برجسته‌ترین ایشان از این قرارند: [[عبدالرحمان بن یحیی]] عموی پدرش، [[محمد بن حسین قطان]]، [[هیثم بن لکیب شاشی]] و [[عثمان بن احمد بن سمّاک]]. <ref>ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۲۷، ص ۳۲۰.</ref> گفته شده وی در جستجوی حدیث سفری آغاز کرد که چهل سال طول کشید. <ref>ابن جزری، غایه النهایه، ج۲، ص ۹۸.</ref> و به گفته خود، [[شرق]] و [[غرب]] را دو بار زیر پاگذاشته است. <ref>ابو الحسین ابن أبی یعلى، طبقات الحنابله، ج۲، ص ۱۶۷.</ref> وی نخست به [[نیشابور]] رفت و در آنجا از استادان بسیاری حدیث شنید. او افزون بر نیشابور به بخارا، [[سرخس]]، [[مرو]] و بلخ نیز [[سفر]] کرد و از مشایخ بزرگی بهره برد. ابن منده در سال ۳۳۹ هجری از نیشابور رهسپار [[عراق]] شد و چند سالی در نواحی عراق و [[شام]] به [[مسافرت]] پرداخت در ادامه سفر خود به طرابلس شام، غزه و [[بیت المقدس]] رفته و احتمالاً پیش از آن به [[مکه]] و [[مدینه]] نیز رفته و به استماع حدیث پرداخته است. <ref>ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۱۷، ص ۲۹ ـ ۳۶.</ref> به هرحال در سال ۳۶۱ هجری، ابن منده در بخارا بود و [[حاکم نیشابوری]] او را [[دیدار]] کرد و در سال ۳۷۵ هجری که ابن منده قصد بازگشت به اصفهان را داشت، همراه وی به نیشابور آمد. <ref>شمس الدین ذهبی، تذکره الحفاظ، ج۳، ص ۱۰۳۳.</ref> گروه بسیاری از ابن منده [[روایت]] کرده‌اند که ازآن میان می‌‌توان افرادی همچون [[حاکم نیشابوری]]، [[تمام رازی]] و [[احمد بن فضل باطرقانی]] را نام برد. <ref>ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۲۷، ص ۳۲۱.</ref> گویند ابن منده چون به موطن خود بازگشت، چهل بار کتاب به همراه داشت که از ۱۷۰۰ تن از مشایخ، [[کتابت حدیث]] کرده بود.<ref>شمس الدین ذهبی، تذکره الحفاظ، ج۳، ص ۱۰۳۲.</ref> ابن منده در اصفهان به [[حرمت]] و [[جاه]] می‌‌زیست و پیداست که [[نفوذ]] بسیاری در [[مردم]] و اولیای امور داشته است. <ref>ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۱۷، ص ۴۱.</ref> وی در دوران [[سفر]] طولانی خود، مجرد ماند و [[همسر]] [[اختیار]] نکرد و چون به [[اصفهان]] بازگشت، [[ازدواج]] کرد و از وی صاحب چهار پسر شد. <ref> میزان الاعتدال ۳ / ۴۷۹.</ref> [[ذهبی]] گفته وی از [[حافظه]] [[نیرومندی]] برخودار بود و بدین سبب او را [[حافظ]] [[مشرق]] خوانده است. <ref>ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۲۲، ص ۳۸۲. </ref> [[ابونعیم اصفهانی]] باآنکه [[ابن منده]] را مردی بزرگ دانسته، [[معتقد]] است وی در پایان [[عمر]]، در [[نقل حدیث]] خلط می‌‌کرد و در امالی خود دچار [[لغزش]] و [[اشتباه]] می‌‌شد. <ref>حافظ ابونعیم اصفهانی‌، ذکر اخبار اصبهان، ج۲، ص ۳۰۶.</ref> ابن منده سال ۳۹۵<ref>ابن جزری، غایه النهایه، ج۲، ص ۹۸.</ref> یا ۳۹۶ [[هجری]] در اصفهان درگذشت<ref> ابوالفرج عبدالرحمن بن علی بن محمد بن جوزی، المنتظم فی تاریخ الأمم و الملوک، ج۱۵، ص ۵۲.</ref> و آثار بسیاری از خود بر جای گذاشت که عبارت‌اند از: التاریخ، الشیوخ، <ref>ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۲۷، ص ۳۲۱.</ref> الناسخ والمنسوخ، <ref>ابن کثیر، البدایة والنهایه، ج۱۱، ص ۳۳۶.</ref> [[معرفة الصحابة]]، المعرفة، التوحید و اثبات الصفات علی الاتفاق والتفرد<ref>آقا بزرگ تهرانی، هدیه العارفین، ج۲، ص ۵۷.</ref><ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۲، ص۳۴۱ - ۳۴۲.</ref>

	==اثر معروف==		== اثر معروف ==
	[[معرفة الصحابة]]، از معروف ترين آثار ابن منده كه امروز از اصل آن فقط بخش‌هایى در کتابخانه ظاهريه و نيز در کتابخانه شيخ‌الاسلام در [[مدينه]] در دست است.<ref>[[عبدالسلام ترمانینی\|ترمانینی، عبدالسلام]]، [[رویدادهای تاریخ اسلام (کتاب)\|رویدادهای تاریخ اسلام]]، ترجمه پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، ج۲، ص۳۵۹.</ref>		[[معرفة الصحابة]]، از معروف ترين آثار ابن منده كه امروز از اصل آن فقط بخش‌هایى در کتابخانه ظاهريه و نيز در کتابخانه شيخ‌الاسلام در [[مدينه]] در دست است.<ref>[[عبدالسلام ترمانینی\|ترمانینی، عبدالسلام]]، [[رویدادهای تاریخ اسلام (کتاب)\|رویدادهای تاریخ اسلام]]، ترجمه پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، ج۲، ص۳۵۹.</ref>

	==جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	* [[معرفة الصحابة]] (کتاب)		* [[معرفة الصحابة]] (کتاب)

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T04:09:58Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۳۹
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط =
خط ۲۲:		خط ۲۱:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}
	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]
	[[رده:اصحاب پیامبر]]		[[رده:اصحاب پیامبر]]

Hosein: جایگزینی متن - '↵↵\[\[رده\:(.*)\]\]↵\[\[رده\:مدخل\]\]↵\[\[رده\:اعلام\]\]↵\[\[رده\:اصحاب پیامبر\]\]' به ' رده:مدخل رده:اعلام رده:اصحاب پیامبر'

2022-07-28T05:00:45Z

جایگزینی متن - '↵↵\[\[رده\:(.*)\]\]↵\[\[رده\:مدخل\]\]↵\[\[رده\:اعلام\]\]↵\[\[رده\:اصحاب پیامبر\]\]' به ' رده:مدخل رده:اعلام رده:اصحاب پیامبر'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۰
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:ابن منده]]~~
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]
	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]
	[[رده:اصحاب پیامبر]]		[[رده:اصحاب پیامبر]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

2022-07-10T21:13:02Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۲

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۰:۴۳
خط ۷:		خط ۷:
	}}		}}
	== آشنایی اجمالی ==		== آشنایی اجمالی ==
	[[ابوعبدالله محمد بن اسحاق بن محمد بن یحیی اصفهانی عبدی]] مشهور به [[ابن منده]] از «[[خاندان ابن منده]]» و نامدارترین فرد از این خاندان است. او [[اهل]] [[اصفهان]] بود و در همانجا می‌‌زیست، در سال ۳۱۰ به [[دنیا]] آمد. <ref>ابو الحسین ابن أبی یعلى، طبقات الحنابله، ج۲، ص ۱۶۷.</ref> ابن منده از [[مشایخ]] بسیاری [[حدیث]] شنید که برجسته‌ترین ایشان از این قرارند: [[عبدالرحمان بن یحیی]] عموی پدرش، [[محمد بن حسین قطان]]، [[هیثم بن لکیب شاشی]] و [[عثمان بن احمد بن سمّاک]]. <ref>ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۲۷، ص ۳۲۰.</ref> گفته شده وی در جستجوی حدیث سفری آغاز کرد که چهل سال طول کشید. <ref>ابن جزری، غایه النهایه، ج۲، ص ۹۸.</ref> و به گفته خود، [[شرق]] و [[غرب]] را دو بار زیر پاگذاشته است. <ref>ابو الحسین ابن أبی یعلى، طبقات الحنابله، ج۲، ص ۱۶۷.</ref> وی نخست به [[نیشابور]] رفت و در آنجا از استادان بسیاری حدیث شنید. او افزون بر نیشابور به بخارا، [[سرخس]]، [[مرو]] و بلخ نیز [[سفر]] کرد و از مشایخ بزرگی بهره برد. ابن منده در سال ۳۳۹ هجری از نیشابور رهسپار [[عراق]] شد و چند سالی در نواحی عراق و [[شام]] به [[مسافرت]] پرداخت در ادامه سفر خود به طرابلس شام، غزه و [[بیت المقدس]] رفته و احتمالاً پیش از آن به [[مکه]] و [[مدینه]] نیز رفته و به استماع حدیث پرداخته است. <ref>ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۱۷، ص ۲۹ ـ ۳۶.</ref> به هرحال در سال ۳۶۱ هجری، ابن منده در بخارا بود و [[حاکم نیشابوری]] او را [[دیدار]] کرد و در سال ۳۷۵ هجری که ابن منده قصد بازگشت به اصفهان را داشت، همراه وی به نیشابور آمد. <ref>شمس الدین ذهبی، تذکره الحفاظ، ج۳، ص ۱۰۳۳.</ref> گروه بسیاری از ابن منده [[روایت]] کرده‌اند که ازآن میان می‌‌توان افرادی همچون [[حاکم نیشابوری]]، [[تمام رازی]] و [[احمد بن فضل باطرقانی]] را نام برد. <ref>ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۲۷، ص ۳۲۱.</ref> گویند ابن منده چون به موطن خود بازگشت، چهل بار کتاب به همراه داشت که از ۱۷۰۰ تن از مشایخ، [[کتابت حدیث]] کرده بود.<ref>شمس الدین ذهبی، تذکره الحفاظ، ج۳، ص ۱۰۳۲.</ref> ابن منده در اصفهان به [[حرمت]] و [[جاه]] می‌‌زیست و پیداست که [[نفوذ]] بسیاری در [[مردم]] و اولیای امور داشته است. <ref>ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۱۷، ص ۴۱.</ref> وی در دوران [[سفر]] طولانی خود، مجرد ماند و [[همسر]] [[اختیار]] نکرد و چون به [[اصفهان]] بازگشت، [[ازدواج]] کرد و از وی صاحب چهار پسر شد. <ref> میزان الاعتدال ۳ / ۴۷۹.</ref> [[ذهبی]] گفته وی از [[حافظه]] [[نیرومندی]] برخودار بود و بدین سبب او را [[حافظ]] [[مشرق]] خوانده است. <ref>ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۲۲، ص ۳۸۲. </ref> [[ابونعیم اصفهانی]] باآنکه [[ابن منده]] را مردی بزرگ دانسته، [[معتقد]] است وی در پایان [[عمر]]، در [[نقل حدیث]] خلط می‌‌کرد و در امالی خود دچار [[لغزش]] و [[اشتباه]] می‌‌شد. <ref>حافظ ابونعیم اصفهانی‌، ذکر اخبار اصبهان، ج۲، ص ۳۰۶.</ref> ابن منده سال ۳۹۵<ref>ابن جزری، غایه النهایه، ج۲، ص ۹۸.</ref> یا ۳۹۶ [[هجری]] در اصفهان درگذشت<ref> ابوالفرج عبدالرحمن بن علی بن محمد بن جوزی، المنتظم فی تاریخ الأمم و الملوک، ج۱۵، ص ۵۲.</ref> و آثار بسیاری از خود بر جای گذاشت که عبارت‌اند از: التاریخ، الشیوخ، <ref>ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۲۷، ص ۳۲۱.</ref> الناسخ والمنسوخ، <ref>ابن کثیر، البدایة والنهایه، ج۱۱، ص ۳۳۶.</ref> [[معرفة الصحابة]]، المعرفة، التوحید و اثبات الصفات علی الاتفاق والتفرد<ref>آقا بزرگ تهرانی، هدیه العارفین، ج۲، ص ۵۷.</ref>.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۲، ص۳۴۱ - ۳۴۲.</ref>		[[ابوعبدالله محمد بن اسحاق بن محمد بن یحیی اصفهانی عبدی]] مشهور به [[ابن منده]] از «[[خاندان ابن منده]]» و نامدارترین فرد از این خاندان است. او [[اهل]] [[اصفهان]] بود و در همانجا می‌‌زیست، در سال ۳۱۰ به [[دنیا]] آمد. <ref>ابو الحسین ابن أبی یعلى، طبقات الحنابله، ج۲، ص ۱۶۷.</ref> ابن منده از [[مشایخ]] بسیاری [[حدیث]] شنید که برجسته‌ترین ایشان از این قرارند: [[عبدالرحمان بن یحیی]] عموی پدرش، [[محمد بن حسین قطان]]، [[هیثم بن لکیب شاشی]] و [[عثمان بن احمد بن سمّاک]]. <ref>ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۲۷، ص ۳۲۰.</ref> گفته شده وی در جستجوی حدیث سفری آغاز کرد که چهل سال طول کشید. <ref>ابن جزری، غایه النهایه، ج۲، ص ۹۸.</ref> و به گفته خود، [[شرق]] و [[غرب]] را دو بار زیر پاگذاشته است. <ref>ابو الحسین ابن أبی یعلى، طبقات الحنابله، ج۲، ص ۱۶۷.</ref> وی نخست به [[نیشابور]] رفت و در آنجا از استادان بسیاری حدیث شنید. او افزون بر نیشابور به بخارا، [[سرخس]]، [[مرو]] و بلخ نیز [[سفر]] کرد و از مشایخ بزرگی بهره برد. ابن منده در سال ۳۳۹ هجری از نیشابور رهسپار [[عراق]] شد و چند سالی در نواحی عراق و [[شام]] به [[مسافرت]] پرداخت در ادامه سفر خود به طرابلس شام، غزه و [[بیت المقدس]] رفته و احتمالاً پیش از آن به [[مکه]] و [[مدینه]] نیز رفته و به استماع حدیث پرداخته است. <ref>ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۱۷، ص ۲۹ ـ ۳۶.</ref> به هرحال در سال ۳۶۱ هجری، ابن منده در بخارا بود و [[حاکم نیشابوری]] او را [[دیدار]] کرد و در سال ۳۷۵ هجری که ابن منده قصد بازگشت به اصفهان را داشت، همراه وی به نیشابور آمد. <ref>شمس الدین ذهبی، تذکره الحفاظ، ج۳، ص ۱۰۳۳.</ref> گروه بسیاری از ابن منده [[روایت]] کرده‌اند که ازآن میان می‌‌توان افرادی همچون [[حاکم نیشابوری]]، [[تمام رازی]] و [[احمد بن فضل باطرقانی]] را نام برد. <ref>ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۲۷، ص ۳۲۱.</ref> گویند ابن منده چون به موطن خود بازگشت، چهل بار کتاب به همراه داشت که از ۱۷۰۰ تن از مشایخ، [[کتابت حدیث]] کرده بود.<ref>شمس الدین ذهبی، تذکره الحفاظ، ج۳، ص ۱۰۳۲.</ref> ابن منده در اصفهان به [[حرمت]] و [[جاه]] می‌‌زیست و پیداست که [[نفوذ]] بسیاری در [[مردم]] و اولیای امور داشته است. <ref>ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۱۷، ص ۴۱.</ref> وی در دوران [[سفر]] طولانی خود، مجرد ماند و [[همسر]] [[اختیار]] نکرد و چون به [[اصفهان]] بازگشت، [[ازدواج]] کرد و از وی صاحب چهار پسر شد. <ref> میزان الاعتدال ۳ / ۴۷۹.</ref> [[ذهبی]] گفته وی از [[حافظه]] [[نیرومندی]] برخودار بود و بدین سبب او را [[حافظ]] [[مشرق]] خوانده است. <ref>ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۲۲، ص ۳۸۲. </ref> [[ابونعیم اصفهانی]] باآنکه [[ابن منده]] را مردی بزرگ دانسته، [[معتقد]] است وی در پایان [[عمر]]، در [[نقل حدیث]] خلط می‌‌کرد و در امالی خود دچار [[لغزش]] و [[اشتباه]] می‌‌شد. <ref>حافظ ابونعیم اصفهانی‌، ذکر اخبار اصبهان، ج۲، ص ۳۰۶.</ref> ابن منده سال ۳۹۵<ref>ابن جزری، غایه النهایه، ج۲، ص ۹۸.</ref> یا ۳۹۶ [[هجری]] در اصفهان درگذشت<ref> ابوالفرج عبدالرحمن بن علی بن محمد بن جوزی، المنتظم فی تاریخ الأمم و الملوک، ج۱۵، ص ۵۲.</ref> و آثار بسیاری از خود بر جای گذاشت که عبارت‌اند از: التاریخ، الشیوخ، <ref>ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۲۷، ص ۳۲۱.</ref> الناسخ والمنسوخ، <ref>ابن کثیر، البدایة والنهایه، ج۱۱، ص ۳۳۶.</ref> [[معرفة الصحابة]]، المعرفة، التوحید و اثبات الصفات علی الاتفاق والتفرد<ref>آقا بزرگ تهرانی، هدیه العارفین، ج۲، ص ۵۷.</ref><ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۲، ص۳۴۱ - ۳۴۲.</ref>

	==اثر معروف==		==اثر معروف==

Heydari: جایگزینی متن - 'رده:صحابه پیامبر' به 'رده:اصحاب پیامبر'

2022-07-06T08:33:29Z

جایگزینی متن - 'رده:صحابه پیامبر' به 'رده:اصحاب پیامبر'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۰۳
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]
	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]
	[[رده:~~صحابه~~ پیامبر]]		[[رده:اصحاب پیامبر]]

HeydariBot: ربات: جایگزینی خودکار متن (-[ + [)

2022-06-03T07:04:29Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-*[ +* [)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۴
خط ۱۳:		خط ۱۳:

	==جستارهای وابسته ==		==جستارهای وابسته ==
	*[[معرفة الصحابة]] (کتاب)		* [[معرفة الصحابة]] (کتاب)

	== منابع ==		== منابع ==

Ali: جایگزینی متن - 'رده:صحابه' به 'رده:صحابه پیامبر'

2022-05-15T08:02:31Z

جایگزینی متن - 'رده:صحابه' به 'رده:صحابه پیامبر'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۲
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]
	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]
	[[رده:صحابه]]		[[رده:صحابه پیامبر]]

ابن منده - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Msadeq: تغییرمسیر به ابن منده (ابهام‌زدایی)

Wasity: /* جستارهای وابسته */

Msadeq در ‏۳۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۵۸

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

Hosein: جایگزینی متن - '↵↵\[\[رده\:(.*)\]\]↵\[\[رده\:مدخل\]\]↵\[\[رده\:اعلام\]\]↵\[\[رده\:اصحاب پیامبر\]\]' به ' رده:مدخل رده:اعلام رده:اصحاب پیامبر'

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

Heydari: جایگزینی متن - 'رده:صحابه پیامبر' به 'رده:اصحاب پیامبر'

HeydariBot: ربات: جایگزینی خودکار متن (-*[ +* [)

Ali: جایگزینی متن - 'رده:صحابه' به 'رده:صحابه پیامبر'

HeydariBot: ربات: جایگزینی خودکار متن (-[ + [)