ابوذر غفاری در تاریخ اسلامی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۶ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۱۲

2024-11-06T09:12:15Z

Bahmani: /* نامه به حذیفه */

2024-11-06T09:09:35Z

نامه به حذیفه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۳۹
خط ۲۵۴:		خط ۲۵۴:
	در این هنگام علی{{ع}} وارد شد و عثمان به ایشان گفت: «یا علی! این مرد [[سفیه]] و [[نادان]] را از ما دور کن». [[حضرت]] فرمود: «سفیه کیست؟» عثمان گفت: «ابوذر!» [[امام]]{{ع}} فرمود: او سفیه نیست؛ از [[پیامبر]] شنیدم که فرمود: «آسمان سایه نیفکند و [[زمین]] حمل نکرد کسی را که از ابوذر راستگوتر باشد. او را به منزله [[مؤمن آل فرعون]] قرار بده، اگر [[دروغ]] بگوید دروغش علیه اوست و اگر راست بگوید بیشتر از آنچه از [[عذاب]] به شما [[وعده]] می‌دهد، خواهید دید«<ref>الأمالی، شیخ طوسی، ص۷۱۰؛ بحارالانوار، علامه مجلسی، ج۲۲، ص۴۰۵.</ref>.<ref>[[سید موسی موسوی\|موسوی، سید موسی]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۲]]، ص۳۹.</ref>		در این هنگام علی{{ع}} وارد شد و عثمان به ایشان گفت: «یا علی! این مرد [[سفیه]] و [[نادان]] را از ما دور کن». [[حضرت]] فرمود: «سفیه کیست؟» عثمان گفت: «ابوذر!» [[امام]]{{ع}} فرمود: او سفیه نیست؛ از [[پیامبر]] شنیدم که فرمود: «آسمان سایه نیفکند و [[زمین]] حمل نکرد کسی را که از ابوذر راستگوتر باشد. او را به منزله [[مؤمن آل فرعون]] قرار بده، اگر [[دروغ]] بگوید دروغش علیه اوست و اگر راست بگوید بیشتر از آنچه از [[عذاب]] به شما [[وعده]] می‌دهد، خواهید دید«<ref>الأمالی، شیخ طوسی، ص۷۱۰؛ بحارالانوار، علامه مجلسی، ج۲۲، ص۴۰۵.</ref>.<ref>[[سید موسی موسوی\|موسوی، سید موسی]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۲]]، ص۳۹.</ref>

	====== [[نامه]] به [[حذیفه]] ======		====== نامه به [[حذیفه]] ======
	هنگامی که ابوذر در [[ربذه]] تنها بود و به ~~[[غربت]]،~~ فقر، [[تنهایی]] و [[مرگ]] فرزند دچار شده بود نامه‌ای بدین مضمون به [[حذیفه]] نوشت: «به [[نام خداوند]] [[بخشنده]] ~~[[بخشاینده]]؛~~ برادرم! آن چنان از [[خدا]] بترس که [[اشک]] چشمت زیاد گردد و قلبت را [[آتش]] بزند؛ [[خواب]] [[شب]] را از چشمانت دور سازد و بدنت را در [[اطاعت خدا]] آزرده سازد؛ آری، برای کسی که می‌داند [[آتش جهنم]] جایگاه کسانی است که خدا بر ایشان [[خشم]] گرفته، سزاوار است که گریه‌اش طولانی شود و آنقدر [[زحمت]] [[عبادت]] و [[بیداری]] شب را [[تحمل]] کند تا [[یقین]] کند خدا از او [[راضی]] است.		هنگامی که ابوذر در [[ربذه]] تنها بود و به غربت، فقر، تنهایی و [[مرگ]] فرزند دچار شده بود نامه‌ای بدین مضمون به [[حذیفه]] نوشت: «به [[نام خداوند]] [[بخشنده]] بخشاینده؛ برادرم! آن چنان از [[خدا]] بترس که [[اشک]] چشمت زیاد گردد و قلبت را [[آتش]] بزند؛ [[خواب]] شب را از چشمانت دور سازد و بدنت را در [[اطاعت خدا]] آزرده سازد؛ آری، برای کسی که می‌داند [[آتش جهنم]] جایگاه کسانی است که خدا بر ایشان [[خشم]] گرفته، سزاوار است که گریه‌اش طولانی شود و آنقدر [[زحمت]] [[عبادت]] و [[بیداری]] شب را [[تحمل]] کند تا [[یقین]] کند خدا از او [[راضی]] است.

	و برای کسی که یقین دارد [[بهشت]] جاویدان مخصوص کسانی است که خدا از ایشان راضی است، سزاوار است آنقدر به خدا روی آورد که [[رستگار]] گردد تا گذشت از [[مال]] و فرزند و [[همسر]] و [[روزه]] و [[شب زنده‌داری]] و [[مبارزه]] با [[ستمکاران]] در [[راه خدا]] بر او آسان باشد تا آنکه یقین کند بهشت بر او [[واجب]] شده است و یقین حاصل نخواهد کرد تا وقتی خدا را [[ملاقات]] کند.		و برای کسی که یقین دارد [[بهشت]] جاویدان مخصوص کسانی است که خدا از ایشان راضی است، سزاوار است آنقدر به خدا روی آورد که [[رستگار]] گردد تا گذشت از [[مال]] و فرزند و [[همسر]] و [[روزه]] و [[شب زنده‌داری]] و [[مبارزه]] با [[ستمکاران]] در [[راه خدا]] بر او آسان باشد تا آنکه یقین کند بهشت بر او [[واجب]] شده است و یقین حاصل نخواهد کرد تا وقتی خدا را [[ملاقات]] کند.

Bahmani: /* وفات */

2024-06-09T09:29:04Z

وفات

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۹
خط ۲۸۲:		خط ۲۸۲:
	از میان [[جمعیت]]، [[جوانی]] از [[انصار]] گفت: «من دو [[جامه]] در وسایلم دارم که مادرم آن را بافته است و یک جامه هم بر تن دارم». ابوذر به او گفت: «تو مرا کفن کن»، و آن‌گاه از [[دنیا]] رفت. جمعیت او را [[غسل]] داده، کفن نمودند و [[ابن مسعود]] یا [[مالک اشتر]] بر جنازه وی [[نماز]] خواند. پس او را [[دفن]] نموده، [[همسر]] و دختر او را به [[مدینه]] بردند.		از میان [[جمعیت]]، [[جوانی]] از [[انصار]] گفت: «من دو [[جامه]] در وسایلم دارم که مادرم آن را بافته است و یک جامه هم بر تن دارم». ابوذر به او گفت: «تو مرا کفن کن»، و آن‌گاه از [[دنیا]] رفت. جمعیت او را [[غسل]] داده، کفن نمودند و [[ابن مسعود]] یا [[مالک اشتر]] بر جنازه وی [[نماز]] خواند. پس او را [[دفن]] نموده، [[همسر]] و دختر او را به [[مدینه]] بردند.

	در [[روایت]] دیگری آمده است که چون بر جنازه ابوذر نماز خوانده شد، مالک اشتر بالای [[قبر]] وی ایستاد و گفت: «بار خدایا! این، [[بدن]] ابوذر، [[یار]] [[پیامبر]] است، او در زمره عبادت‌کنندگان، تو را [[عبادت]] و در راه تو با [[مشرکین]] [[جهاد]] کرده است؛ [[دینی]] را [[تغییر]] نداد و سنتی را عوض نکرد. اما خلافی دید و [[اعتراض]] کرد و در [[دل]]، مخالف را [[دشمن]] گرفت و به این جهت به او [[ستم]] کردند و او را تبعیدش نمودند و ناچیزش شمردند تا آنکه غریبانه در بیابان [[جان]] داد. خدایا! آنکه او را [[محروم]] ساخته است و او را [[تبعید]] نموده، از [[حرم]] و محل [[هجرت]] پیامبرش دور ساخته است، هلاک گردان». همه دست‌ها را بلند کرده، آمین گفتند<ref>رجال الکشی، کشی، ص۶۶؛ بحارالانوار، علامه مجلسی، ج۲۲، ص۳۹۹؛ أعیان الشیعه، امین عاملی، ج۴، ص۲۴۲.</ref>.<ref>[[سید موسی موسوی\|موسوی، سید موسی]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۲]]، ص۴۴؛ [[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۱۰۱-۱۰۴؛ [[سید علی رضا واسعی\|واسعی، سید علی رضا]]، [[ابوذر غفاری ۱ - واسعی (مقاله)\|ابوذر غفاری]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱]]، ص۶۶۸؛ [[یدالله حاجی‌زاده\|حاجی‌زاده، یدالله]]، [[ابوذر غفاری ۱ (مقاله)\|ابوذر غفاری]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ص۷۷؛ [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)\|گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]، ~~ص۸۲۳~~.</ref>		در [[روایت]] دیگری آمده است که چون بر جنازه ابوذر نماز خوانده شد، مالک اشتر بالای [[قبر]] وی ایستاد و گفت: «بار خدایا! این، [[بدن]] ابوذر، [[یار]] [[پیامبر]] است، او در زمره عبادت‌کنندگان، تو را [[عبادت]] و در راه تو با [[مشرکین]] [[جهاد]] کرده است؛ [[دینی]] را [[تغییر]] نداد و سنتی را عوض نکرد. اما خلافی دید و [[اعتراض]] کرد و در [[دل]]، مخالف را [[دشمن]] گرفت و به این جهت به او [[ستم]] کردند و او را تبعیدش نمودند و ناچیزش شمردند تا آنکه غریبانه در بیابان [[جان]] داد. خدایا! آنکه او را [[محروم]] ساخته است و او را [[تبعید]] نموده، از [[حرم]] و محل [[هجرت]] پیامبرش دور ساخته است، هلاک گردان». همه دست‌ها را بلند کرده، آمین گفتند<ref>رجال الکشی، کشی، ص۶۶؛ بحارالانوار، علامه مجلسی، ج۲۲، ص۳۹۹؛ أعیان الشیعه، امین عاملی، ج۴، ص۲۴۲.</ref>.<ref>[[سید موسی موسوی\|موسوی، سید موسی]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۲]]، ص۴۴؛ [[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۱۰۱-۱۰۴؛ [[سید علی رضا واسعی\|واسعی، سید علی رضا]]، [[ابوذر غفاری ۱ - واسعی (مقاله)\|ابوذر غفاری]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱]]، ص۶۶۸؛ [[یدالله حاجی‌زاده\|حاجی‌زاده، یدالله]]، [[ابوذر غفاری ۱ (مقاله)\|ابوذر غفاری]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ص۷۷؛ [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)\|گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]، ص۸۲۳؛ [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۷۴.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* اسلام آوردن */

2024-06-09T09:28:24Z

اسلام آوردن

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۸
خط ۱۴۰:		خط ۱۴۰:
	وی به [[فرمان]] [[رسول خدا]]{{صل}} و به روایتی برای [[اداره امور]] جاری خود، تا [[زمان]] دریافت فرمان ایشان، به قبیله‌اش بازگشت و به [[تبلیغ اسلام]] پرداخت<ref>ابن سعد، ج۴، ص۱۶۷-۱۷۰.</ref>. نوع عملکرد و شیوه [[تبلیغی]] ابوذر مشخص نیست، ولی به استناد برخی [[روایات]]، کاروان‌های [[قریش]] را متوقف و آنان را به [[اسلام]] [[دعوت]] می‌کرد و در صورت [[مخالفت]]، اموالشان را می‌گرفت<ref>ابن سعد، ج۴، ص۱۶۸.</ref>. نتیجه فعالیت تبلیغی او، موجب [[مسلمانی]] [[برادر]] بزرگ‌ترش آنیس، مادرش [[رمله]] و به قولی همسرش أم‌ذر و نیمی از [[قبیله غفار]] شد<ref>ابن حجر، ج۱، ص۲۸۴ و ۳۱۵ و ج۸، ص۳۸۷.</ref>. بر پایه [[روایت]] عبدالله بن [[صامت]]، [[ایماء بن رحضه]]، [[رئیس قبیله]] [[غفار]] نیز از [[ایمان]] آوردگان بود، ولی طبق روایاتی، ایماء، [[تشویق]] کننده [[مشرکان]] در [[جنگ بدر]] بود و اندکی پیش از [[حدیبیه]] [[اسلام]] آورد<ref>ابن هشام، ج۲، ص۲۷۳؛ بلاذری، أنساب، ج۱۱، ص۱۲۸.</ref>. به احتمال، خُفاف فرزند ایماء در آن [[زمان]] [[مسلمان]] بوده است<ref>[[حسین حسینیان مقدم\|حسینیان مقدم، حسین]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۱ (کتاب)\|مقاله «ابوذر غفاری»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۱، ص۲۸۱-۲۸۵؛ [[علی راجی\|راجی، علی]]، [[مظلومیت پیامبر (کتاب)\|مظلومیت پیامبر]] ص۶۶.</ref>.		وی به [[فرمان]] [[رسول خدا]]{{صل}} و به روایتی برای [[اداره امور]] جاری خود، تا [[زمان]] دریافت فرمان ایشان، به قبیله‌اش بازگشت و به [[تبلیغ اسلام]] پرداخت<ref>ابن سعد، ج۴، ص۱۶۷-۱۷۰.</ref>. نوع عملکرد و شیوه [[تبلیغی]] ابوذر مشخص نیست، ولی به استناد برخی [[روایات]]، کاروان‌های [[قریش]] را متوقف و آنان را به [[اسلام]] [[دعوت]] می‌کرد و در صورت [[مخالفت]]، اموالشان را می‌گرفت<ref>ابن سعد، ج۴، ص۱۶۸.</ref>. نتیجه فعالیت تبلیغی او، موجب [[مسلمانی]] [[برادر]] بزرگ‌ترش آنیس، مادرش [[رمله]] و به قولی همسرش أم‌ذر و نیمی از [[قبیله غفار]] شد<ref>ابن حجر، ج۱، ص۲۸۴ و ۳۱۵ و ج۸، ص۳۸۷.</ref>. بر پایه [[روایت]] عبدالله بن [[صامت]]، [[ایماء بن رحضه]]، [[رئیس قبیله]] [[غفار]] نیز از [[ایمان]] آوردگان بود، ولی طبق روایاتی، ایماء، [[تشویق]] کننده [[مشرکان]] در [[جنگ بدر]] بود و اندکی پیش از [[حدیبیه]] [[اسلام]] آورد<ref>ابن هشام، ج۲، ص۲۷۳؛ بلاذری، أنساب، ج۱۱، ص۱۲۸.</ref>. به احتمال، خُفاف فرزند ایماء در آن [[زمان]] [[مسلمان]] بوده است<ref>[[حسین حسینیان مقدم\|حسینیان مقدم، حسین]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۱ (کتاب)\|مقاله «ابوذر غفاری»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۱، ص۲۸۱-۲۸۵؛ [[علی راجی\|راجی، علی]]، [[مظلومیت پیامبر (کتاب)\|مظلومیت پیامبر]] ص۶۶.</ref>.

	او از [[سابقین]] و از [[اصحاب]] برگزیده [[پیامبر اسلام]]{{صل}} به شمار می‌آید. [[مؤرخان]] می‌نویسند: «وی چهارمین<ref>ر.ک: مستدرک حاکم ج۳، ص۳۸۴، و معرفة الصحابه، ج۱، ص۴۵۷ و ابن ابی الحدید در شرح خود، ج۱۳، ص۲۲۴ ابوذر را چهارمین مسلمان ذکر کرده و چنین می‌نویسد: همه محدثان گفته‌اند که ابوبکر بعد از گروهی از مردان مسلمان شده است، وی هفت نفر را به ترتیب ایمان نام می‌برد: ۱. علی بن ابی طالب ۲. جعفر بن ابی طالب ۳. زید بن حارثه ۴. ابوذر غفاری ۵. عمرو بن عنبسه سلمی ۶. خالد بن سعید بن عاص ۷. خباب بن ارت. و می‌گوید: ابوبکر بعد از این جماعت مسلمان شد.</ref> یا پنجمین نفری بود که به [[نبوت]] و [[رسالت پیامبر]] [[خدا]]{{صل}} [[ایمان]] آورده است»<ref>اسد الغابه، ج۵، ص۱۸۶.</ref>. [[یعقوبی]]، اسلام او را پس از [[علی بن ابی طالب]]{{ع}}، [[خدیجه]] و [[زید بن حارثه]] دانسته، گرچه قول به [[پذیرش اسلام]] او پس از [[ابوبکر]] را نیز ذکر کرده است<ref>تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۲۳.</ref>.<ref>[[سید موسی موسوی\|موسوی، سید موسی]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۲]]، ص۱۵ و [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۳ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم]]، ص۱۱۱؛ [[سید علی رضا واسعی\|واسعی، سید علی رضا]]، [[ابوذر غفاری ۲ - واسعی (مقاله)\|مقاله «ابوذر غفاری»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۱ (کتاب)\|دانشنامه امام رضا ج۱]]، ص۵۰۶-۵۱۴؛ [[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۹۰-۹۲.</ref>		او از [[سابقین]] و از [[اصحاب]] برگزیده [[پیامبر اسلام]]{{صل}} به شمار می‌آید. [[مؤرخان]] می‌نویسند: «وی چهارمین<ref>ر.ک: مستدرک حاکم ج۳، ص۳۸۴، و معرفة الصحابه، ج۱، ص۴۵۷ و ابن ابی الحدید در شرح خود، ج۱۳، ص۲۲۴ ابوذر را چهارمین مسلمان ذکر کرده و چنین می‌نویسد: همه محدثان گفته‌اند که ابوبکر بعد از گروهی از مردان مسلمان شده است، وی هفت نفر را به ترتیب ایمان نام می‌برد: ۱. علی بن ابی طالب ۲. جعفر بن ابی طالب ۳. زید بن حارثه ۴. ابوذر غفاری ۵. عمرو بن عنبسه سلمی ۶. خالد بن سعید بن عاص ۷. خباب بن ارت. و می‌گوید: ابوبکر بعد از این جماعت مسلمان شد.</ref> یا پنجمین نفری بود که به [[نبوت]] و [[رسالت پیامبر]] [[خدا]]{{صل}} [[ایمان]] آورده است»<ref>اسد الغابه، ج۵، ص۱۸۶.</ref>. [[یعقوبی]]، اسلام او را پس از [[علی بن ابی طالب]]{{ع}}، [[خدیجه]] و [[زید بن حارثه]] دانسته، گرچه قول به [[پذیرش اسلام]] او پس از [[ابوبکر]] را نیز ذکر کرده است<ref>تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۲۳.</ref>.<ref>[[سید موسی موسوی\|موسوی، سید موسی]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۲]]، ص۱۵ و [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۳ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم]]، ص۱۱۱؛ [[سید علی رضا واسعی\|واسعی، سید علی رضا]]، [[ابوذر غفاری ۲ - واسعی (مقاله)\|مقاله «ابوذر غفاری»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۱ (کتاب)\|دانشنامه امام رضا ج۱]]، ص۵۰۶-۵۱۴؛ [[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۹۰-۹۲؛ [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۷۴.</ref>

	==== [[هجرت به مدینه]] ====		==== [[هجرت به مدینه]] ====

Bahmani: /* ابوذر */

2024-06-09T09:24:30Z

ابوذر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۴
خط ۲۸۳:		خط ۲۸۳:

	در [[روایت]] دیگری آمده است که چون بر جنازه ابوذر نماز خوانده شد، مالک اشتر بالای [[قبر]] وی ایستاد و گفت: «بار خدایا! این، [[بدن]] ابوذر، [[یار]] [[پیامبر]] است، او در زمره عبادت‌کنندگان، تو را [[عبادت]] و در راه تو با [[مشرکین]] [[جهاد]] کرده است؛ [[دینی]] را [[تغییر]] نداد و سنتی را عوض نکرد. اما خلافی دید و [[اعتراض]] کرد و در [[دل]]، مخالف را [[دشمن]] گرفت و به این جهت به او [[ستم]] کردند و او را تبعیدش نمودند و ناچیزش شمردند تا آنکه غریبانه در بیابان [[جان]] داد. خدایا! آنکه او را [[محروم]] ساخته است و او را [[تبعید]] نموده، از [[حرم]] و محل [[هجرت]] پیامبرش دور ساخته است، هلاک گردان». همه دست‌ها را بلند کرده، آمین گفتند<ref>رجال الکشی، کشی، ص۶۶؛ بحارالانوار، علامه مجلسی، ج۲۲، ص۳۹۹؛ أعیان الشیعه، امین عاملی، ج۴، ص۲۴۲.</ref>.<ref>[[سید موسی موسوی\|موسوی، سید موسی]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۲]]، ص۴۴؛ [[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۱۰۱-۱۰۴؛ [[سید علی رضا واسعی\|واسعی، سید علی رضا]]، [[ابوذر غفاری ۱ - واسعی (مقاله)\|ابوذر غفاری]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱]]، ص۶۶۸؛ [[یدالله حاجی‌زاده\|حاجی‌زاده، یدالله]]، [[ابوذر غفاری ۱ (مقاله)\|ابوذر غفاری]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ص۷۷؛ [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)\|گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]، ص۸۲۳.</ref>		در [[روایت]] دیگری آمده است که چون بر جنازه ابوذر نماز خوانده شد، مالک اشتر بالای [[قبر]] وی ایستاد و گفت: «بار خدایا! این، [[بدن]] ابوذر، [[یار]] [[پیامبر]] است، او در زمره عبادت‌کنندگان، تو را [[عبادت]] و در راه تو با [[مشرکین]] [[جهاد]] کرده است؛ [[دینی]] را [[تغییر]] نداد و سنتی را عوض نکرد. اما خلافی دید و [[اعتراض]] کرد و در [[دل]]، مخالف را [[دشمن]] گرفت و به این جهت به او [[ستم]] کردند و او را تبعیدش نمودند و ناچیزش شمردند تا آنکه غریبانه در بیابان [[جان]] داد. خدایا! آنکه او را [[محروم]] ساخته است و او را [[تبعید]] نموده، از [[حرم]] و محل [[هجرت]] پیامبرش دور ساخته است، هلاک گردان». همه دست‌ها را بلند کرده، آمین گفتند<ref>رجال الکشی، کشی، ص۶۶؛ بحارالانوار، علامه مجلسی، ج۲۲، ص۳۹۹؛ أعیان الشیعه، امین عاملی، ج۴، ص۲۴۲.</ref>.<ref>[[سید موسی موسوی\|موسوی، سید موسی]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۲]]، ص۴۴؛ [[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۱۰۱-۱۰۴؛ [[سید علی رضا واسعی\|واسعی، سید علی رضا]]، [[ابوذر غفاری ۱ - واسعی (مقاله)\|ابوذر غفاری]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱]]، ص۶۶۸؛ [[یدالله حاجی‌زاده\|حاجی‌زاده، یدالله]]، [[ابوذر غفاری ۱ (مقاله)\|ابوذر غفاری]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ص۷۷؛ [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)\|گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]، ص۸۲۳.</ref>

	~~==ابوذر==~~
	«ابوذر» از بزرگان [[صحابه]] بود، خیلی زود به [[اسلام]] گروید، یعنی زمانی که [[پیامبر]] هنوز در [[مکه]] بود و اسلام روزهای آغازین خود را سپری می‌کرد. او چهارمین و یا پنجمین نفری بود که اسلام آورد و نخستین کسی بود که به [[رسول خدا]]{{صل}} [[سلام]] و [[تحیت]] [[اسلامی]] گفت. ابوذر پس از آنکه [[مسلمان]] شد، به میان [[قوم]] و [[قبیله]] خود برگشت و تا [[زمان]] [[هجرت پیامبر]]{{صل}} در [[سرزمین]] [[مردم]] خود باقی ماند و بعد از [[جنگ بدر]] و [[احد]] و [[خندق]] به [[مدینه]] نزد رسول خدا{{صل}} آمد و تا زمان [[رحلت پیامبر]]{{صل}} همراه آن حضرت بود.
	ابوذر، سه سال قبل از [[مبعوث شدن پیامبر]]{{صل}} به [[پرستش]] [[خدای یگانه]] روی آورده بود. او با پیامبر{{صل}} بر سر این نکته [[بیعت]] کرد و قول داد که در [[راه خدا]] از [[سرزنش]] هیچ سرزنش کننده‌ای نهراسد و همواره [[حقیقت]] را هر چند که تلخ باشد، بگوید. درباره ابوذر، [[فضایل]] بسیاری [[روایت]] شده است. از جمله «[[عبدالله بن عمر]]» از پیامبر{{صل}} روایت کرده است که آن حضرت فرمودند:
	{{متن حدیث\|مَا أَظَلَّتِ الْخَضْرَاءُ وَ لَا أَقَلَّتِ الْغَبْرَاءُ ذَا لَهْجَةٍ أَصْدَقَ مِنْ أَبِي ذَرٍّ}}<ref>بحار الانوار، ج۲۲، ص۳۴۳.</ref>؛
	~~«در زیر [[آسمان]] آبی و بر روی [[زمین]] خاکی راستگوتر و صریح اللهجه‌تر از ابوذر نیست».~~

	همچنین پیامبر{{صل}} فرمود: «ابوذر دانشی را فرا گرفت، که مردم از فرا گرفتن آن ناتوان‌اند»<ref>منتهی الامال، ص۱۴۲.</ref>.
	مرحوم [[شیخ طوسی]] او را در زمره [[اصحاب رسول خدا]]{{صل}} و [[اصحاب امیرالمؤمنین]]{{ع}} بر شمرده است<ref>اهل البیت{{عم}} در قرآن و حدیث، حجه الاسلام و المسلمین محمدی ری شهری، ص۸۶۷.</ref>.
	ابوذر [[شخصیت دینی]] بارزی بوده است که عمیقاً به [[اعتقادات]] خود وابسته بوده و در اندیشه‌های [[دینی]] خود تک رو و منفرد بوده است؛ به همین جهت [[رسول اکرم]]{{صل}} درباره او فرموده بود:
	{{متن حدیث\|يَعِيشُ وَحْدَهُ وَ يَمُوتُ وَحْدَهُ وَ يُبْعَثُ وَحْدَهُ وَ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ وَحْدَهُ}}<ref>بحارالانوار، ج۲۲، ص۳۴۳.</ref>؛ «ابوذر تنها [[زندگی]] می‌کند و تنها می‌میرد و تنها [[محشور]] می‌شود و تنها وارد [[بهشت]] می‌گردد».

	این [[تنهایی]] را اگر چه به تنهایی و [[عزلت]] ظاهری گرفته‌اند، اما مراد [[حضرت رسول]]{{صل}} بیشتر [[استقلال فکری]] و عدم تجانس او با بیشتر معاصرانش بوده است. [[جلالت قدر]] و [[علو مقام]] [[ابوذر]] در نزد [[اصحاب رسول خدا]]{{صل}} به درجه‌ای بوده است که [[عمر]] به هنگام تنظیم [[دیوان]] برای تعیین [[مستمری]] برای اصحاب رسول خدا{{صل}} او را در ردیف [[جنگجویان]] [[بدر]] قرار داد، با آنکه او در این [[جنگ]] شرکت نکرده بود. عمر چهار تن از بزرگان [[اصحاب]] را که در [[جنگ بدر]] شرکت نداشتند در ردیف شرکت کنندگان قرار داد؛ این چهار تن [[امام حسن]] و حسین{{عم}} و [[سلمان]] و ابوذر بودند.
	ابوذر در [[سال ۲۳ ق]] هنگامی که معاوبه به [[بیزانس]] ([[روم]] شرقی) [[حمله]] کرد، جزو [[سپاهیان]] وی بود و نیز به هنگام فتح قبرس در [[سپاه معاویه]] بود، اما پس از [[قتل]] عمر و در [[زمان]] [[خلافت عثمان]]، [[معاویه]] به [[حمایت]] و [[پشتیبانی]] او، در [[خرج]]، [[گشاده‌دستی]] کرد و این امر بر ابوذر که مردی [[زاهد]] و سخت‌گیر و حامی [[فقرا]] و [[ضعفا]] بود گران آمد و شروع به [[انتقاد]] از معاویه نمود. معاویه به [[عثمان]] [[شکایت]] کرد و عثمان او را به [[مدینه]] فرا خواند و چون در مدینه با عثمان نیز [[درشتی]] آغاز کرد، عثمان او را به «[[ربذه]]» [[تبعید]] نمود. ابوذر نظر به [[زهد]] و [[سخت‌گیری]] در امر معاش، هرگز در کارهای [[حکومتی]] [[خلفا]] شرکت نکرد و حتی از کسانی که کار دولتی قبول می‌کردند، متنفر بود.

	مرحوم [[شهید مطهری]] در ارتباط با [[زندگی]] ابوذر می‌نویسد: در همان زمانی که دیگران پول‌های صد هزار دینار و جایزه‌های صد هزار در هم از [[خلیفه]] می‌گرفتند و جیب‌های‌شان را پر می‌کردند و برای خودشان رمه‌های گوسفند، گله‌های اسب و غلام‌ها و کنیزها تهیه می‌کردند، ابوذر بود و [[امر به معروف و نهی از منکر]] و جز امر به معروف و نهی از منکر چیز دیگری نداشت.
	عثمان هر چه تلاش کرد زبانی را که ضررش از صدها [[شمشیر]] برای [[عثمان]] بیشتر بود ببندد، نشد. وی را به [[شام]] [[تبعید]] کرد، باز هم نتیجه‌ای در بر نداشت. غلامی داشت یک کیسه [[پول]] به او داد و گفت: اگر بتوانی این کیسه پول را به [[ابوذر]] بدهی و او را قانع کنی که این پول را از ما بگیرد تو را [[آزاد]] می‌کنم. [[غلام]] چرب زبان پیش ابوذر آمد و هر چه تلاش کرد و هر منطقی به کار برد، ابوذر آن را رد می‌کرد و می‌گفت باید روشن شود، اگر سهم مرا می‌خواهد بدهد، سهم دیگران را چطور؟ آیا سهم دیگران را داده که حالا می‌خواهد سهم من را بدهد؟ آخر غلام از این راه [[دینی]] و مذهبی وارد شد، آیا دلت نمی‌خواهد یک [[بنده]] آزاد شود؟ گفت: چرا خیلی هم دلم می‌خواهد، گفت: من غلام عثمان هستم، عثمان با من شرط کرده که اگر این پول را ابوذر دریافت کند تو [[آزادی]]! ابوذر پاسخ داد: خیلی دلم می‌خواهد ولی خیلی متأسفم که اگر این پول را بگیرم تو آزاد شده‌ای، ولی خودم غلام عثمان شده‌ام<ref>سیری در سیره نبوی، شهید مطهری، ص۷۱.</ref>.
	در [[روایت]] است که ابوذر را هنگام تبعید به [[ربذه]]، [[حضرت امیرالمؤمنین]] علی، [[امام حسن]] و [[امام حسین]]{{عم}} و «[[عمار]]» و «[[عبدالله بن جعفر]]» مشایعت کردند و هر کدام سخنانی ایراد نمودند.
	ابوذر در سال ۳۱ یا ۳۲ در ربذه، محل تبعید خود، در حالی که از [[مال]] [[دنیا]] چیز قابل توجهی به جای نگذاشت و جز دختر خود کسی را در آن بیابان نداشت، [[وفات]] یافت و طبق [[نقل روایات]]، جمعی که [[مالک اشتر]] [[نخعی]]، [[حجر بن عدی]] و [[عبدالله بن مسعود]] در میانشان بود از آنجا عبور می‌کردند که مالک اشتر و طبق برخی دیگر از [[روایات]] عبدالله بن مسعود بر او [[نماز]] خواند و او را در همان‌جا به خاک سپرده و فرمایش [[رسول اکرم]]{{صل}} که فرمود: {{متن حدیث\|رحم الله اباذر يعيش وحده و يموت وحده و يحشر وحده}} درباره او محقق شد<ref>دائرةالمعارف تشیع، ج۱، ص۴۰۵.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۷۴.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۹ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۲۴

2024-06-09T09:24:06Z

Bahmani: /* منابع */

2024-06-09T09:22:12Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۲
خط ۳۰۹:		خط ۳۰۹:
	# [[پرونده:IM009657.jpg\|22px]] [[حسین حسینیان مقدم\|حسینیان مقدم، حسین]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۱ (کتاب)\|'''مقاله «ابوذر غفاری»، دانشنامه سیره نبوی ج۱''']]		# [[پرونده:IM009657.jpg\|22px]] [[حسین حسینیان مقدم\|حسینیان مقدم، حسین]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۱ (کتاب)\|'''مقاله «ابوذر غفاری»، دانشنامه سیره نبوی ج۱''']]
	# [[پرونده: 1100514.jpg\|22px]] [[سید علی رضا واسعی\|واسعی، سید علی رضا]]، [[ابوذر غفاری ۲ - واسعی (مقاله)\|مقاله «ابوذر غفاری»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه امام رضا ج۱''']]		# [[پرونده: 1100514.jpg\|22px]] [[سید علی رضا واسعی\|واسعی، سید علی رضا]]، [[ابوذر غفاری ۲ - واسعی (مقاله)\|مقاله «ابوذر غفاری»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه امام رضا ج۱''']]
	# [[پرونده:000052.jpg\|22px]] [[سید علی رضا واسعی\|واسعی، سید علی رضا]]، [[ابوذر غفاری - واسعی (مقاله)\|'''~~مقاله «ابوذر غفاری»~~''']]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]		# [[پرونده:000052.jpg\|22px]] [[سید علی رضا واسعی\|واسعی، سید علی رضا]]، [[ابوذر غفاری ۱ - واسعی (مقاله)\|'''ابوذر غفاری''']]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱]]
	# [[پرونده:IM009684.jpg\|22px]] [[علی راجی\|راجی، علی]]، [[مظلومیت پیامبر (کتاب)\|'''مظلومیت پیامبر''']]		# [[پرونده:IM009684.jpg\|22px]] [[علی راجی\|راجی، علی]]، [[مظلومیت پیامبر (کتاب)\|'''مظلومیت پیامبر''']]
	# [[پرونده:13681048.jpg\|22px]] [[سید جمال‌الدین دین‌پرور\|دین‌پرور، سیدجمال‌الدین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه''']]		# [[پرونده:13681048.jpg\|22px]] [[سید جمال‌الدین دین‌پرور\|دین‌پرور، سیدجمال‌الدین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه''']]

Jaafari: /* منابع */

2024-06-08T09:38:15Z

منابع

@@ خط ۲۸۳: / خط ۲۸۳: @@
 در [[روایت]] دیگری آمده است که چون بر جنازه ابوذر نماز خوانده شد، مالک اشتر بالای [[قبر]] وی ایستاد و گفت: «بار خدایا! این، [[بدن]] ابوذر، [[یار]] [[پیامبر]] است، او در زمره عبادت‌کنندگان، تو را [[عبادت]] و در راه تو با [[مشرکین]] [[جهاد]] کرده است؛ [[دینی]] را [[تغییر]] نداد و سنتی را عوض نکرد. اما خلافی دید و [[اعتراض]] کرد و در [[دل]]، مخالف را [[دشمن]] گرفت و به این جهت به او [[ستم]] کردند و او را تبعیدش نمودند و ناچیزش شمردند تا آنکه غریبانه در بیابان [[جان]] داد. خدایا! آنکه او را [[محروم]] ساخته است و او را [[تبعید]] نموده، از [[حرم]] و محل [[هجرت]] پیامبرش دور ساخته است، هلاک گردان». همه دست‌ها را بلند کرده، آمین گفتند<ref>رجال الکشی، کشی، ص۶۶؛ بحارالانوار، علامه مجلسی، ج۲۲، ص۳۹۹؛ أعیان الشیعه، امین عاملی، ج۴، ص۲۴۲.</ref>.<ref>[[سید موسی موسوی|موسوی، سید موسی]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۲]]، ص۴۴؛ [[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۱۰۱-۱۰۴؛ [[سید علی رضا واسعی|واسعی، سید علی رضا]]، [[ابوذر غفاری - واسعی (مقاله)|مقاله «ابوذر غفاری»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ص۶۶۸؛ [[یدالله حاجی‌زاده|حاجی‌زاده، یدالله]]، [[ابوذر غفاری ۱ (مقاله)|ابوذر غفاری]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ص۷۷؛ [[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)|گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]، ص۸۲۳.</ref>
 == منابع ==
@@ خط ۲۹۶: / خط ۳۱۵: @@
 # [[پرونده:42439.jpg|22px]] [[یدالله حاجی‌زاده|حاجی‌زاده، یدالله]]، [[ابوذر غفاری ۱ (مقاله)|ابوذر غفاری]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)|'''فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱''']]
 # [[پرونده:IM010213.jpg|22px]] [[محمد علی جاودان|جاودان، محمد علی]]، [[جانشین پیامبر (کتاب)|'''جانشین پیامبر''']]
 {{پایان منابع}}

Wasity: جایگزینی متن - 'دست' به 'دست'

2023-03-02T08:53:50Z

جایگزینی متن - 'دست' به 'دست'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۲۳
خط ۱۰۲:		خط ۱۰۲:
	مردی از [[اهل بصره]] بعد از [[مرگ]] فرزند ابوذر، برای [[تسلیت]] گفتن به [[خانه]] وی رفت، از همسرش پرسید: عبادت ابوذر چگونه است؟ گفت: «بیشتر عبادت وی [[تفکر]] است و تمام [[روز]] را تنها نشسته و [[فکر]] می‌کند».		مردی از [[اهل بصره]] بعد از [[مرگ]] فرزند ابوذر، برای [[تسلیت]] گفتن به [[خانه]] وی رفت، از همسرش پرسید: عبادت ابوذر چگونه است؟ گفت: «بیشتر عبادت وی [[تفکر]] است و تمام [[روز]] را تنها نشسته و [[فکر]] می‌کند».

	[[ابن اثیر]] آورده است که ابوذر سه سال [[قبل از بعثت]] [[پیامبر اسلام]] [[خدا]] را عبادت می‌کرد و از [[بت‌پرستی]] [[دست]] برداشته بود. در هنگام [[بیعت]]، [[پیامبر]]{{صل}} با او چنین شرط کرد: هر کجا که باشد [[حق]] را بگوید و در [[راه خدا]] از ملامت و [[سرزنش]] هیچ ملامت‌کننده‌ای نهراسد<ref>اسد الغابه، ابن اثیر، ج۱، ص۳۵۷.</ref>.<ref>سید موسی موسوی\|موسوی، سید موسی، دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۲، ص۲۲.</ref>		[[ابن اثیر]] آورده است که ابوذر سه سال [[قبل از بعثت]] [[پیامبر اسلام]] [[خدا]] را عبادت می‌کرد و از [[بت‌پرستی]] دست برداشته بود. در هنگام [[بیعت]]، [[پیامبر]]{{صل}} با او چنین شرط کرد: هر کجا که باشد [[حق]] را بگوید و در [[راه خدا]] از ملامت و [[سرزنش]] هیچ ملامت‌کننده‌ای نهراسد<ref>اسد الغابه، ابن اثیر، ج۱، ص۳۵۷.</ref>.<ref>سید موسی موسوی\|موسوی، سید موسی، دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۲، ص۲۲.</ref>

	=== [[روایت]] از [[پیامبر]]{{صل}} ===		=== [[روایت]] از [[پیامبر]]{{صل}} ===
خط ۲۱۰:		خط ۲۱۰:
	در این موقع علی{{ع}} تازیانه‌ای بین دو گوش مرکب وی زد و گفت: «دور شو! [[خدا]] تو را هلاک کند». مروان به [[عثمان]] [[شکایت]] کرد و عثمان هم سخت بر علی{{ع}} خشمناک شد.		در این موقع علی{{ع}} تازیانه‌ای بین دو گوش مرکب وی زد و گفت: «دور شو! [[خدا]] تو را هلاک کند». مروان به [[عثمان]] [[شکایت]] کرد و عثمان هم سخت بر علی{{ع}} خشمناک شد.

	وقتی ابوذر برای خداحافظی از بدرقه‌کنندگان ایستاد، علی{{ع}} به او فرمود: «ای ابوذر، تو به خاطر خدا [[خشم]] کردی، پس به همان کسی که برایش [[غضب]] کردی، [[امیدوار]] باش، این [[مردم]] از تو بر دنیایشان ترسیدند و تو از آنها بر دینت، پس آنچه را که آنان برایش در وحشت‌اند به خودشان واگذار و از آنچه که می‌ترسی ایشان گرفتارش شوند ([[عذاب الهی]]) فرار کن. عجبا! که چه محتاج‌اند به آنچه از آن منع‌شان کردی و چه [[بی‌نیازی]] از آنچه که از تو دریغ کردند. به زودی خواهی یافت که [[پیروزی]] برای کیست و چه کسی بیشتر مورد [[حسرت]] قرار می‌گیرد. ای ابوذر اگر درهای [[آسمان‌ها]] و [[زمین]] به روی بنده‌ای بسته شود و او از خدای خود بترسد، [[خداوند]] راهی برای وی خواهد گشود. ای ابوذر! [[آرامش]] خویش را تنها در [[حق]] جست و جو کن و غیر از [[باطل]] چیزی تو را به [[وحشت]] نیافکند، بدان اگر دنیایشان را میپذیرفتی، دوستت داشتند و اگر سهمی از آن را به خود اختصاص می‌دادی (و با آنان کنار می‌آمدی) [[دست]] از تو بر می‌داشتند»<ref>{{متن حدیث\|یَا أَبَا ذَرٍّ إِنَّکَ غَضِبْتَ لِلَّهِ فَارْجُ مَنْ غَضِبْتَ لَهُ إِنَّ اَلْقَوْمَ خَافُوکَ عَلَی دُنْیَاهُمْ وَ خِفْتَهُمْ عَلَی دِینِکَ فَاتْرُکْ فِی أَیْدِیهِمْ مَا خَافُوکَ عَلَیْهِ وَ اُهْرُبْ مِنْهُمْ بِمَا خِفْتَهُمْ عَلَیْهِ فَمَا أَحْوَجَهُمْ إِلَی مَا مَنَعْتَهُمْ وَ مَا أَغْنَاکَ عَمَّا مَنَعُوکَ}}؛ نهج البلاغه، خطبۀ ۱۳۰.</ref>. سپس [[امام]]{{ع}} به همراهان خود فرمود: «با عمویتان خداحافظی کنید، [[عقیل]]! تو هم با برادرت [[وداع]] کن».		وقتی ابوذر برای خداحافظی از بدرقه‌کنندگان ایستاد، علی{{ع}} به او فرمود: «ای ابوذر، تو به خاطر خدا [[خشم]] کردی، پس به همان کسی که برایش [[غضب]] کردی، [[امیدوار]] باش، این [[مردم]] از تو بر دنیایشان ترسیدند و تو از آنها بر دینت، پس آنچه را که آنان برایش در وحشت‌اند به خودشان واگذار و از آنچه که می‌ترسی ایشان گرفتارش شوند ([[عذاب الهی]]) فرار کن. عجبا! که چه محتاج‌اند به آنچه از آن منع‌شان کردی و چه [[بی‌نیازی]] از آنچه که از تو دریغ کردند. به زودی خواهی یافت که [[پیروزی]] برای کیست و چه کسی بیشتر مورد [[حسرت]] قرار می‌گیرد. ای ابوذر اگر درهای [[آسمان‌ها]] و [[زمین]] به روی بنده‌ای بسته شود و او از خدای خود بترسد، [[خداوند]] راهی برای وی خواهد گشود. ای ابوذر! [[آرامش]] خویش را تنها در [[حق]] جست و جو کن و غیر از [[باطل]] چیزی تو را به [[وحشت]] نیافکند، بدان اگر دنیایشان را میپذیرفتی، دوستت داشتند و اگر سهمی از آن را به خود اختصاص می‌دادی (و با آنان کنار می‌آمدی) دست از تو بر می‌داشتند»<ref>{{متن حدیث\|یَا أَبَا ذَرٍّ إِنَّکَ غَضِبْتَ لِلَّهِ فَارْجُ مَنْ غَضِبْتَ لَهُ إِنَّ اَلْقَوْمَ خَافُوکَ عَلَی دُنْیَاهُمْ وَ خِفْتَهُمْ عَلَی دِینِکَ فَاتْرُکْ فِی أَیْدِیهِمْ مَا خَافُوکَ عَلَیْهِ وَ اُهْرُبْ مِنْهُمْ بِمَا خِفْتَهُمْ عَلَیْهِ فَمَا أَحْوَجَهُمْ إِلَی مَا مَنَعْتَهُمْ وَ مَا أَغْنَاکَ عَمَّا مَنَعُوکَ}}؛ نهج البلاغه، خطبۀ ۱۳۰.</ref>. سپس [[امام]]{{ع}} به همراهان خود فرمود: «با عمویتان خداحافظی کنید، [[عقیل]]! تو هم با برادرت [[وداع]] کن».

	عقیل گفت: «ابوذر! چگونه با تو سخن بگویم با آنکه می‌دانی تو را [[دوست]] می‌داریم و تو هم ما را دوست داری و جدایی از تو بر ما سخت است، اما [[تقوا]] پیشه کن؛ زیرا [[نجات]] و [[رستگاری]] در آن است و [[بردبار]] باش که [[بردباری]]، [[بزرگواری]] است؛ بدان که سنگین و دشوار دانستن [[صبر]] از [[ناتوانی]] است و دور دانستن [[عافیت]] و نجات [[ناامیدی]] است، بنابراین از ناامیدی و [[ناشکیبایی]] دوری کن».		عقیل گفت: «ابوذر! چگونه با تو سخن بگویم با آنکه می‌دانی تو را [[دوست]] می‌داریم و تو هم ما را دوست داری و جدایی از تو بر ما سخت است، اما [[تقوا]] پیشه کن؛ زیرا [[نجات]] و [[رستگاری]] در آن است و [[بردبار]] باش که [[بردباری]]، [[بزرگواری]] است؛ بدان که سنگین و دشوار دانستن [[صبر]] از [[ناتوانی]] است و دور دانستن [[عافیت]] و نجات [[ناامیدی]] است، بنابراین از ناامیدی و [[ناشکیبایی]] دوری کن».

Ali در ‏۲۵ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۵۲

2023-02-25T16:52:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۲۲
خط ۳۰۱:		خط ۳۰۱:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~اصحاب پیامبر]]~~		[[رده:ابوذر غفاری]]
	~~[[رده:اصحاب امام علی~~]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۲
خط ۳۰۹:		خط ۳۰۹:
	# [[پرونده:IM009657.jpg\|22px]] [[حسین حسینیان مقدم\|حسینیان مقدم، حسین]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۱ (کتاب)\|'''مقاله «ابوذر غفاری»، دانشنامه سیره نبوی ج۱''']]		# [[پرونده:IM009657.jpg\|22px]] [[حسین حسینیان مقدم\|حسینیان مقدم، حسین]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۱ (کتاب)\|'''مقاله «ابوذر غفاری»، دانشنامه سیره نبوی ج۱''']]
	# [[پرونده: 1100514.jpg\|22px]] [[سید علی رضا واسعی\|واسعی، سید علی رضا]]، [[ابوذر غفاری ۲ - واسعی (مقاله)\|مقاله «ابوذر غفاری»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه امام رضا ج۱''']]		# [[پرونده: 1100514.jpg\|22px]] [[سید علی رضا واسعی\|واسعی، سید علی رضا]]، [[ابوذر غفاری ۲ - واسعی (مقاله)\|مقاله «ابوذر غفاری»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه امام رضا ج۱''']]
	# [[پرونده:000052.jpg\|22px]] [[سید علی رضا واسعی\|واسعی، سید علی رضا]]، [[ابوذر غفاری - واسعی (مقاله)\|'''~~مقاله «ابوذر غفاری»~~''']]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]		# [[پرونده:000052.jpg\|22px]] [[سید علی رضا واسعی\|واسعی، سید علی رضا]]، [[ابوذر غفاری ۱ - واسعی (مقاله)\|'''ابوذر غفاری''']]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱]]
	# [[پرونده:IM009684.jpg\|22px]] [[علی راجی\|راجی، علی]]، [[مظلومیت پیامبر (کتاب)\|'''مظلومیت پیامبر''']]		# [[پرونده:IM009684.jpg\|22px]] [[علی راجی\|راجی، علی]]، [[مظلومیت پیامبر (کتاب)\|'''مظلومیت پیامبر''']]
	# [[پرونده:13681048.jpg\|22px]] [[سید جمال‌الدین دین‌پرور\|دین‌پرور، سیدجمال‌الدین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه''']]		# [[پرونده:13681048.jpg\|22px]] [[سید جمال‌الدین دین‌پرور\|دین‌پرور، سیدجمال‌الدین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه''']]