ابومسلم خولانی در تاریخ اسلامی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Msadeq در ‏۴ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۱۷

2023-12-04T06:17:44Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۴۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = ابومسلم خولانی\| عنوان مدخل = [[ابومسلم خولانی]]\| مداخل مرتبط = [[ابومسلم خولانی در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}
	\| موضوع مرتبط = ابومسلم خولانی
	\| عنوان مدخل = [[ابومسلم خولانی]]
	\| مداخل مرتبط = ~~[[ابومسلم خولانی در تراجم و رجال]] -~~ [[ابومسلم خولانی در تاریخ اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =
	}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==

Msadeq: /* مقدمه */

2023-12-04T06:17:05Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۴۷
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[ابومسلم اهبان بن صیفی بصری خولانی]]<ref>الطبقات الکبری، [[ابن سعد]] (ترجمه: [[مهدوی]] دامغانی)، ج۴، ص۴۹۹؛ ج۷، ص۴۵۸؛ الاستیعاب، ابن عبدالبر، ج۱، ص۱۱۶؛ [[پیکار~~]] [[صفین]]، [[~~نصر بن مزاحم]] (ترجمه: اتابکی)، ص۱۲۲؛ الأعلام، زرکلی، ج۴، ص۲۰۳؛ أعیان الشیعة، [[امین]] عاملی، ج۳، ص۵۰۷-۵۰۸؛ [[تاریخ]] الاسلام، [[ذهبی]] ۲۵۴؛ [[الوافی]] بالوفیات، صفدی، ج۹، ص۲۴۸. خولانی منسوب به ~~[[خولان]]،~~ یکی از [[قبایل یمن]] می‌باشد.		[[ابومسلم اهبان بن صیفی بصری خولانی]]<ref>الطبقات الکبری، ابن سعد (ترجمه: مهدوی دامغانی)، ج۴، ص۴۹۹؛ ج۷، ص۴۵۸؛ الاستیعاب، ابن عبدالبر، ج۱، ص۱۱۶؛ پیکار صفین، نصر بن مزاحم (ترجمه: اتابکی)، ص۱۲۲؛ الأعلام، زرکلی، ج۴، ص۲۰۳؛ أعیان الشیعة، امین عاملی، ج۳، ص۵۰۷-۵۰۸؛ تاریخ الاسلام، ذهبی ۲۵۴؛ الوافی بالوفیات، صفدی، ج۹، ص۲۴۸. خولانی منسوب به خولان، یکی از قبایل یمن می‌باشد.

	برخی از مورخین نام وی را [[عبدالله]] و [[رهبان]] و نام پدرش را ثوب و عوف ذکر کرده‌اند و از وی با عنوان‌هایی چون [[عبدالله بن ~~ثوب]]،~~ ثوب، ابن ثوب، [[ابن ~~عوف]]،~~ ابن مشکم و [[یعقوب بن عون]] یاد کرده‌اند. (تقریب التهذیب، [[ابن ~~حجر]]،~~ ص۶۱۲؛ المعارف، [[ابن ~~قتیبه]]،~~ ص۱۹۴، به [[نقل]] از [[نصر بن ~~مزاحم]]؛~~ الطبقات الکبری، [[ابن سعد]] (ترجمه: [[مهدوی]] دامغانی)، ج۷، ص۴۵۸؛ الاستیعاب، ابن عبدالبر، ج۴، ص۱۷۵۸)		برخی از مورخین نام وی را عبدالله و رهبان و نام پدرش را ثوب و عوف ذکر کرده‌اند و از وی با عنوان‌هایی چون عبدالله بن ثوب، ثوب، ابن ثوب، ابن عوف، ابن مشکم و یعقوب بن عون یاد کرده‌اند. (تقریب التهذیب، ابن حجر، ص۶۱۲؛ المعارف، ابن قتیبه، ص۱۹۴، به نقل از نصر بن مزاحم؛ الطبقات الکبری، ابن سعد (ترجمه: مهدوی دامغانی)، ج۷، ص۴۵۸؛ الاستیعاب، ابن عبدالبر، ج۴، ص۱۷۵۸)
	نویسنده أعیان الشیعه نظر بعضی از [[تاریخ]] نویسان را که ابومسلم، [[أهبان بن ~~صیفی]]،~~ را همان ابومسلم، [[عبدالله بن ~~ثوب]]،~~ دانسته‌اند، نپذیرفته است. (اعیان الشیعه، [[امین]] عاملی، ج۳، ص۵۱۳).</ref> از [[خاندان]] [[حرام بن غفار]]<ref>أعیان الشیعة، امین عاملی، ج۳، ص۵۰۸؛ به نقل از: الاستیعاب، باب وهبان.</ref> و از [[طایفه]] [[همدان]] می‌باشد<ref>الغارات، ثقفی کوفی (ترجمه: عطاردی)، ص۳۸۱.</ref> که در [[یمن]] متولد شده است <ref>الطبقات الکبری، ابن سعد (ترجمه: مهدوی دامغانی)، ج۷، ص۴۵۷.</ref>. مدتی در [[بصره]] [[زندگی]] کرد <ref>الطبقات الکبری، ابن سعد (ترجمه: مهدوی دامغانی)، ج۷، ص۴۵۷.</ref> و اندکی پیش از [[جنگ صفین]] در اطراف [[دمشق]] [[مسکن]] گزید به جهت [[زهد]] و [[عبادت]] فراوانش او را [[زاهد]] شامی نام نهاده، از جمله زهاد هشت‌گانه به شمار آورده‌اند. از [[تاریخ]] ولادتش اطلاعی در دست نیست ولی درگذشت وی در روزگار [[حکومت]] [[یزید بن معاویه]] به سال ۶۲ [[هجری]] واقع شده و در دهکده "داریا" نزدیک [[دمشق]] به [[خاک]] سپرده شده است<ref>الغارات، ثقفی کوفی (ترجمه: عطاری)، ص۳۸۱؛ دار یا همان قریه زینبیّه فعلی است.</ref><ref>[[حسین شهسواری\|شهسواری، حسین]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۳ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم]]، ص ۱۹۵.</ref>.		نویسنده أعیان الشیعه نظر بعضی از تاریخ نویسان را که ابومسلم، أهبان بن صیفی، را همان ابومسلم، عبدالله بن ثوب، دانسته‌اند، نپذیرفته است. (اعیان الشیعه، امین عاملی، ج۳، ص۵۱۳).</ref> از [[خاندان]] [[حرام بن غفار]]<ref>أعیان الشیعة، امین عاملی، ج۳، ص۵۰۸؛ به نقل از: الاستیعاب، باب وهبان.</ref> و از [[طایفه]] [[همدان]] می‌باشد<ref>الغارات، ثقفی کوفی (ترجمه: عطاردی)، ص۳۸۱.</ref> که در [[یمن]] متولد شده است <ref>الطبقات الکبری، ابن سعد (ترجمه: مهدوی دامغانی)، ج۷، ص۴۵۷.</ref>. مدتی در [[بصره]] [[زندگی]] کرد <ref>الطبقات الکبری، ابن سعد (ترجمه: مهدوی دامغانی)، ج۷، ص۴۵۷.</ref> و اندکی پیش از [[جنگ صفین]] در اطراف [[دمشق]] [[مسکن]] گزید به جهت [[زهد]] و [[عبادت]] فراوانش او را [[زاهد]] شامی نام نهاده، از جمله زهاد هشت‌گانه به شمار آورده‌اند. از [[تاریخ]] ولادتش اطلاعی در دست نیست ولی درگذشت وی در روزگار [[حکومت]] [[یزید بن معاویه]] به سال ۶۲ [[هجری]] واقع شده و در دهکده "داریا" نزدیک [[دمشق]] به [[خاک]] سپرده شده است<ref>الغارات، ثقفی کوفی (ترجمه: عطاری)، ص۳۸۱؛ دار یا همان قریه زینبیّه فعلی است.</ref><ref>[[حسین شهسواری\|شهسواری، حسین]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۳ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم]]، ص ۱۹۵.</ref>.

	== [[اسلام آوردن]] ابومسلم ==		== [[اسلام آوردن]] ابومسلم ==

Wasity: جایگزینی متن - 'اهل یمن' به 'اهل یمن'

2022-12-22T10:33:51Z

جایگزینی متن - 'اهل یمن' به 'اهل یمن'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۰۳
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	== ابومسلم و [[اسود بن قیس]] ==		== ابومسلم و [[اسود بن قیس]] ==
	جریان معروف [[ملاقات]] ابومسلم با [[اسود بن قیس]]، مدعی [[نبوت]]، مشهور است. اسود هنگام [[دیدار]] با ابومسلم به او گفت: "گواهی می‌دهی که من پیامبرم؟" ابومسلم پاسخ داد: "نمی‌شنوم!" اسود پرسید: [[گواهی]] می‌دهی [[محمد بن عبدالله]] [[رسول]] خداست؟ پاسخ داد: "آری". اسود پرسید: آیا [[گواهی]] می‌دهی که من پیامبرم؟ وی پاسخ داد: "نمی‌شنوم". اسود پرسید: آیا [[گواهی]] می‌دهی [[محمد]]، [[پیامبر]] است؟ ابومسلم گفت: "آری"، اسود برای بار سوم پرسید: آیا [[شهادت]] می‌دهی که من پیامبرم؟ ابومسلم گفت: "نمی‌شنوم". اسود برای بار چهارم پرسید: آیا [[گواهی]] می‌دهی که [[محمد بن عبدالله]] [[پیامبر]] خداست؟ ابومسلم گفت: "آری". [[اسود بن قیس]] از این شیوه پاسخ دادن ابومسلم [[خشمگین]] شد و [[دستور]] داد آتشی فراهم کرده و او را در [[آتش]] اندازند؛ ولی با کمال تعجب [[مشاهده]] کردند [[آتش]] به او ضرر نرساند. به اسود گفتند: او را رها کن وگرنه این جمعیتی که [[پیروی]] از تو را پذیرفته‌اند، از گِرد تو پراکنده می‌شوند. از این رو او را [[آزاد]] کرد. در پی این جریان بود که ابومسلم به [[مدینه]] آمد<ref>الغارات، ثقفی کوفی (ترجمه: عطاردی)، ص۳۸۱؛ الاسیتعاب، ابن عبدالبر، ج۴، ص۱۷۵۸.</ref>.		جریان معروف [[ملاقات]] ابومسلم با [[اسود بن قیس]]، مدعی [[نبوت]]، مشهور است. اسود هنگام [[دیدار]] با ابومسلم به او گفت: "گواهی می‌دهی که من پیامبرم؟" ابومسلم پاسخ داد: "نمی‌شنوم!" اسود پرسید: [[گواهی]] می‌دهی [[محمد بن عبدالله]] [[رسول]] خداست؟ پاسخ داد: "آری". اسود پرسید: آیا [[گواهی]] می‌دهی که من پیامبرم؟ وی پاسخ داد: "نمی‌شنوم". اسود پرسید: آیا [[گواهی]] می‌دهی [[محمد]]، [[پیامبر]] است؟ ابومسلم گفت: "آری"، اسود برای بار سوم پرسید: آیا [[شهادت]] می‌دهی که من پیامبرم؟ ابومسلم گفت: "نمی‌شنوم". اسود برای بار چهارم پرسید: آیا [[گواهی]] می‌دهی که [[محمد بن عبدالله]] [[پیامبر]] خداست؟ ابومسلم گفت: "آری". [[اسود بن قیس]] از این شیوه پاسخ دادن ابومسلم [[خشمگین]] شد و [[دستور]] داد آتشی فراهم کرده و او را در [[آتش]] اندازند؛ ولی با کمال تعجب [[مشاهده]] کردند [[آتش]] به او ضرر نرساند. به اسود گفتند: او را رها کن وگرنه این جمعیتی که [[پیروی]] از تو را پذیرفته‌اند، از گِرد تو پراکنده می‌شوند. از این رو او را [[آزاد]] کرد. در پی این جریان بود که ابومسلم به [[مدینه]] آمد<ref>الغارات، ثقفی کوفی (ترجمه: عطاردی)، ص۳۸۱؛ الاسیتعاب، ابن عبدالبر، ج۴، ص۱۷۵۸.</ref>.
	پس از [[رهایی]] از دست [[اسود بن قیس]]، ابومسلم به [[مدینه]] رفت. وقتی وارد [[مدینه]] شد مَرْکَب خود را جلو [[مسجد]] خواباند و به [[مسجد]] آمد و مشغول [[نماز]] شد. عمر بن خطاب متوجه او شد، از اطرافیان پرسید: این مرد کیست؟ گفتند: فردی از [[اهل~~]] [[~~یمن]] است، پرسید: مردی را که [[اسود بن قیس]] [[دروغ‌گو]] در [[آتش]] انداخت چه شد؟ در پاسخ وی گفتند: این مرد همان ابومسلم خولانی است که آن حادثه دربار‌ه او اتفاق افتاد.		پس از [[رهایی]] از دست [[اسود بن قیس]]، ابومسلم به [[مدینه]] رفت. وقتی وارد [[مدینه]] شد مَرْکَب خود را جلو [[مسجد]] خواباند و به [[مسجد]] آمد و مشغول [[نماز]] شد. عمر بن خطاب متوجه او شد، از اطرافیان پرسید: این مرد کیست؟ گفتند: فردی از [[اهل یمن]] است، پرسید: مردی را که [[اسود بن قیس]] [[دروغ‌گو]] در [[آتش]] انداخت چه شد؟ در پاسخ وی گفتند: این مرد همان ابومسلم خولانی است که آن حادثه دربار‌ه او اتفاق افتاد.

	عمر بن خطاب با [[خوشحالی]] فراوان او را در آغوش گرفت و پیوسته او را می‌بوسید و [[گریه]] می‌کرد. پس دست او را گرفته کنار [[ابوبکر]] نشاند و خود نیز در کنار وی نشست، سپس گفت: "خدا را [[سپاس]] می‌گویم که مرا زنده نگه داشت تا مردی از [[امت]] [[محمد]] {{صل}} را که همانند [[ابراهیم خلیل]] {{ع}} در [[آتش]] افکنده شد و زنده ماند به چشم خود دیدم"<ref>اسد الغابه، ابن اثیر، ج۵، ص۲۸۹.</ref><ref>[[حسین شهسواری\|شهسواری، حسین]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۳ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم]]، ص ۱۹۷.</ref>.		عمر بن خطاب با [[خوشحالی]] فراوان او را در آغوش گرفت و پیوسته او را می‌بوسید و [[گریه]] می‌کرد. پس دست او را گرفته کنار [[ابوبکر]] نشاند و خود نیز در کنار وی نشست، سپس گفت: "خدا را [[سپاس]] می‌گویم که مرا زنده نگه داشت تا مردی از [[امت]] [[محمد]] {{صل}} را که همانند [[ابراهیم خلیل]] {{ع}} در [[آتش]] افکنده شد و زنده ماند به چشم خود دیدم"<ref>اسد الغابه، ابن اثیر، ج۵، ص۲۸۹.</ref><ref>[[حسین شهسواری\|شهسواری، حسین]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۳ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم]]، ص ۱۹۷.</ref>.

Wasity: جایگزینی متن - ' آن‌که ' به ' آنکه '

2022-12-18T12:04:16Z

جایگزینی متن - ' آن‌که ' به ' آنکه '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۳۴
خط ۴۷:		خط ۴۷:

	== ابومسلم و [[جنگ صفین]] ==		== ابومسلم و [[جنگ صفین]] ==
	پس از ~~آن‌که~~ [[مردم]] [[شام]] با [[معاویه]] بیعت و با امیرالمؤمنین علی {{ع}} [[مخالفت]] کردند، ابومسلم با جماعتی از [[قاریان قرآن]] مر و [[پارسایان]] [[اهل شام]] نزد [[معاویه]] آمدند و گفتند: به ما خبر رسیده است که تو [[تصمیم]] به [[جنگ]] با [[علی بن ابی طالب]] {{ع}} گرفته‌ای؛ چرا با [[علی]] [[مخالفت]] می‌کنی در حالی که می‌دانی تو سابقه‌ای چون سابقه او را نداری، و او اول کسی است که [[اسلام]] آورد و همیشه در [[خدمت]] [[پیامبر]] {{صل}} و همراه او بود، و اول کسی است که به [[مدینه]] [[هجرت]] نمود، و از همه به [[پیامبر]] نزدیک‌تر است و تو نه آن [[قرابت]] و [[خویشاوندی]] او را داری و نه آن سابقه [[ایمان]] و [[مصاحبت]] را و نه در [[هجرت]] مانند او هستی.		پس از آنکه [[مردم]] [[شام]] با [[معاویه]] بیعت و با امیرالمؤمنین علی {{ع}} [[مخالفت]] کردند، ابومسلم با جماعتی از [[قاریان قرآن]] مر و [[پارسایان]] [[اهل شام]] نزد [[معاویه]] آمدند و گفتند: به ما خبر رسیده است که تو [[تصمیم]] به [[جنگ]] با [[علی بن ابی طالب]] {{ع}} گرفته‌ای؛ چرا با [[علی]] [[مخالفت]] می‌کنی در حالی که می‌دانی تو سابقه‌ای چون سابقه او را نداری، و او اول کسی است که [[اسلام]] آورد و همیشه در [[خدمت]] [[پیامبر]] {{صل}} و همراه او بود، و اول کسی است که به [[مدینه]] [[هجرت]] نمود، و از همه به [[پیامبر]] نزدیک‌تر است و تو نه آن [[قرابت]] و [[خویشاوندی]] او را داری و نه آن سابقه [[ایمان]] و [[مصاحبت]] را و نه در [[هجرت]] مانند او هستی.

	[[معاویه]] به آنان گفت: "من مدعی نیستم که در [[فضل]] و [[بزرگواری]] جایگاهی همانند [[علی]] {{ع}} دارم، و در [[سبقت]] در [[اسلام آوردن]] و در [[خویشاوندی]] و در [[هجرت]] و [[مصاحبت]] [[پیامبر]] {{صل}} نیز همانند او نیستم ولکن از شما می‌پرسم آیا می‌دانید که [[عثمان]] [[مظلوم]] کشته شده است؟".		[[معاویه]] به آنان گفت: "من مدعی نیستم که در [[فضل]] و [[بزرگواری]] جایگاهی همانند [[علی]] {{ع}} دارم، و در [[سبقت]] در [[اسلام آوردن]] و در [[خویشاوندی]] و در [[هجرت]] و [[مصاحبت]] [[پیامبر]] {{صل}} نیز همانند او نیستم ولکن از شما می‌پرسم آیا می‌دانید که [[عثمان]] [[مظلوم]] کشته شده است؟".
خط ۷۲:		خط ۷۲:
	[[امام علی]] {{ع}} فرمود: "مگر چه شده است؟".		[[امام علی]] {{ع}} فرمود: "مگر چه شده است؟".

	ابومسلم پاسخ داد: "گویا به ایشان خبر رسیده است که من برای چه منظوری پیش تو آمده‌ام و نیز از متن [[نامه]] [[معاویه]] [[آگاه]] شده‌اند، و این سخنان را از [[بیم]] ~~آن‌که~~ آنان را به ما [[تسلیم]] کنی، انجام می‌دهند و همه [[لباس]] [[جنگ]] پوشیده‌اند و فریاد می‌کشند که ما همه [[قاتلان عثمان]] هستیم".		ابومسلم پاسخ داد: "گویا به ایشان خبر رسیده است که من برای چه منظوری پیش تو آمده‌ام و نیز از متن [[نامه]] [[معاویه]] [[آگاه]] شده‌اند، و این سخنان را از [[بیم]] آنکه آنان را به ما [[تسلیم]] کنی، انجام می‌دهند و همه [[لباس]] [[جنگ]] پوشیده‌اند و فریاد می‌کشند که ما همه [[قاتلان عثمان]] هستیم".

	[[حضرت]] به ابومسلم فرمودند: "من همه جوانب این کار را سنجیده‌ام و هرگز [[خیال]] [[تسلیم]] کردن آنها را ندارم و ایشان را به اندازه یک چشم برهم زدن به شما [[تسلیم]] نخواهم کرد، زیرا سزاوار‌تر از من درباره آنها نیست و [[شایسته]] نیست که من آنها را به تو و یا غیر تو [[تسلیم]] کنم".		[[حضرت]] به ابومسلم فرمودند: "من همه جوانب این کار را سنجیده‌ام و هرگز [[خیال]] [[تسلیم]] کردن آنها را ندارم و ایشان را به اندازه یک چشم برهم زدن به شما [[تسلیم]] نخواهم کرد، زیرا سزاوار‌تر از من درباره آنها نیست و [[شایسته]] نیست که من آنها را به تو و یا غیر تو [[تسلیم]] کنم".
خط ۹۳:		خط ۹۳:
	هم‌چنان که اشاره شد، مورخان با توجه به موضع‌گیری‌های متفاوت ابومسلم خولانی در [[زندگی]] خود اظهارنظرهای متفاوتی درباره او نموده‌اند؛ گروهی وی را از افراد [[پرهیزکار]] و [[زاهد]] و [[عابد]] و با [[اخلاص]] دانسته‌اند و در مقابل، گروهی او را زاهدی [[ریا]] کار که در [[خدمت]] [[مخالفان]] [[علی بن ابی طالب]] [[امیرمؤمنان]] {{ع}} بوده است، دانسته‌اند.		هم‌چنان که اشاره شد، مورخان با توجه به موضع‌گیری‌های متفاوت ابومسلم خولانی در [[زندگی]] خود اظهارنظرهای متفاوتی درباره او نموده‌اند؛ گروهی وی را از افراد [[پرهیزکار]] و [[زاهد]] و [[عابد]] و با [[اخلاص]] دانسته‌اند و در مقابل، گروهی او را زاهدی [[ریا]] کار که در [[خدمت]] [[مخالفان]] [[علی بن ابی طالب]] [[امیرمؤمنان]] {{ع}} بوده است، دانسته‌اند.

	افرادی که او را ستوده‌اند برای او کراماتی نیز [[نقل]] کرده‌اند؛ همانند ~~آن‌که~~ [[اسود بن قیس]]، مدعی [[نبوت]] او را به [[آتش]] افکند و او نسوخت و یا ماجرای [[کفن]] کردن او؛ دختر وی، عدیسه، [[نقل]] می‌کند که پدرم به هنگام [[مرگ]] [[وصیت]] کرد مرا با دو قطعه پارچه [[کفن]] کنید، و ما پس از [[وفات]] او [[بدن]] وی را با سه قطعه پارچه [[کفن]] کرده و [[دفن]] نمودیم. پس از فراغت از [[دفن]] پدرم، با کمال تعجب [[مشاهده]] کردیم که قطعه سومی که به [[کفن]] پدرم اضافه کرده بودیم در جای خود آویزان است<ref>تاریخ الاسلام، ذهبی، ج۴، ص۲۵-۲۶؛ الوافی بالوفیات، صفدی، ج۹، ص۲۴۸-۲۴۹.</ref>.		افرادی که او را ستوده‌اند برای او کراماتی نیز [[نقل]] کرده‌اند؛ همانند آنکه [[اسود بن قیس]]، مدعی [[نبوت]] او را به [[آتش]] افکند و او نسوخت و یا ماجرای [[کفن]] کردن او؛ دختر وی، عدیسه، [[نقل]] می‌کند که پدرم به هنگام [[مرگ]] [[وصیت]] کرد مرا با دو قطعه پارچه [[کفن]] کنید، و ما پس از [[وفات]] او [[بدن]] وی را با سه قطعه پارچه [[کفن]] کرده و [[دفن]] نمودیم. پس از فراغت از [[دفن]] پدرم، با کمال تعجب [[مشاهده]] کردیم که قطعه سومی که به [[کفن]] پدرم اضافه کرده بودیم در جای خود آویزان است<ref>تاریخ الاسلام، ذهبی، ج۴، ص۲۵-۲۶؛ الوافی بالوفیات، صفدی، ج۹، ص۲۴۸-۲۴۹.</ref>.

	[[اندیشمندان]] دیگر [[اسلامی]] درباره او نظر خوبی ندارند بلکه [[زهد]] و [[پارسایی]] او را ریاکارانه و [[هدف]] از آن [[کارها]] را جلب توجه [[مردم]] به خود دانسته‌اند و [[دلیل]] این نظر را [[مخالفت]] صریح وی با [[امیرمؤمنان]]، [[امام علی بن ابی‌طالب]] {{ع}} و موضع‌گیری‌های [[نادرست]] او درباره [[علی]] {{ع}} و [[حکومت]] آن [[حضرت]] می‌دانند. آنها ابومسلم را به [[دلیل]] [[تشویق]] کردن [[مردم]] برای شرکت در [[جنگ]] به نفع [[معاویه]] و عمل کردن برخلاف [[دستور پیامبر]] [[اسلام]] {{صل}} را [[شاهد]] [[نادرستی]] [[رفتار]] او می‌دانند و درباره [[وصیت]] وی برای [[کفن]] شدنش در دو قطعه پارچه نیز گفته‌اند، این [[وصیت]] برخلاف [[دستور]] [[شرعی]] است و پارچه‌های [[کفن]] باید از سه قطعه باشد. هم‌چنین جریان مذکور را دختر وی [[نقل]] می‌کند و اگرچه افراد مورد [[اطمینان]] [[اهل بصره]] آن را [[نقل]] کرده باشند، قابل [[اطمینان]] بودن دختر ابومسلم [[اثبات]] نمی‌شود. علاوه بر این که [[پیامبر اکرم]] {{صل}} درباره [[علی]] {{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|لَا يُحِبُّكَ إِلَّا مُؤْمِنٌ وَ لَا يُبْغِضُكَ إِلَّا مُنَافِقٌ‌}}؛ جز [[مؤمن]] تو را [[دوست]] نمی‌دارد و جز [[منافق]] تو را [[دشمن]] نمی‌دارد. و ابومسلم میان [[علی]] {{ع}} و [[معاویه]]، که از [[دشمنان]] [[علی]] {{ع}} بود، [[معاویه]] را ترجیح داده است و این خلاف [[دستور پیامبر]] {{صل}} است<ref>الغارات، ثقفی کوفی (ترجمه: عطاردی)، ص۳۸۰؛ اعیان الشیعة، امین عاملی، ج۳، ص۵۰۷- ۵۰۸.</ref><ref>[[حسین شهسواری\|شهسواری، حسین]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۳ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم]]، ص ۲۰۴.</ref>.		[[اندیشمندان]] دیگر [[اسلامی]] درباره او نظر خوبی ندارند بلکه [[زهد]] و [[پارسایی]] او را ریاکارانه و [[هدف]] از آن [[کارها]] را جلب توجه [[مردم]] به خود دانسته‌اند و [[دلیل]] این نظر را [[مخالفت]] صریح وی با [[امیرمؤمنان]]، [[امام علی بن ابی‌طالب]] {{ع}} و موضع‌گیری‌های [[نادرست]] او درباره [[علی]] {{ع}} و [[حکومت]] آن [[حضرت]] می‌دانند. آنها ابومسلم را به [[دلیل]] [[تشویق]] کردن [[مردم]] برای شرکت در [[جنگ]] به نفع [[معاویه]] و عمل کردن برخلاف [[دستور پیامبر]] [[اسلام]] {{صل}} را [[شاهد]] [[نادرستی]] [[رفتار]] او می‌دانند و درباره [[وصیت]] وی برای [[کفن]] شدنش در دو قطعه پارچه نیز گفته‌اند، این [[وصیت]] برخلاف [[دستور]] [[شرعی]] است و پارچه‌های [[کفن]] باید از سه قطعه باشد. هم‌چنین جریان مذکور را دختر وی [[نقل]] می‌کند و اگرچه افراد مورد [[اطمینان]] [[اهل بصره]] آن را [[نقل]] کرده باشند، قابل [[اطمینان]] بودن دختر ابومسلم [[اثبات]] نمی‌شود. علاوه بر این که [[پیامبر اکرم]] {{صل}} درباره [[علی]] {{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|لَا يُحِبُّكَ إِلَّا مُؤْمِنٌ وَ لَا يُبْغِضُكَ إِلَّا مُنَافِقٌ‌}}؛ جز [[مؤمن]] تو را [[دوست]] نمی‌دارد و جز [[منافق]] تو را [[دشمن]] نمی‌دارد. و ابومسلم میان [[علی]] {{ع}} و [[معاویه]]، که از [[دشمنان]] [[علی]] {{ع}} بود، [[معاویه]] را ترجیح داده است و این خلاف [[دستور پیامبر]] {{صل}} است<ref>الغارات، ثقفی کوفی (ترجمه: عطاردی)، ص۳۸۰؛ اعیان الشیعة، امین عاملی، ج۳، ص۵۰۷- ۵۰۸.</ref><ref>[[حسین شهسواری\|شهسواری، حسین]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۳ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم]]، ص ۲۰۴.</ref>.

Wasity: جایگزینی متن - 'بنده خدا' به 'بنده خدا'

2022-12-13T05:27:14Z

جایگزینی متن - 'بنده خدا' به 'بنده خدا'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۵۷
خط ۷۹:		خط ۷۹:
	"به [[نام خداوند]] [[بخشنده]] و [[مهربان]]		"به [[نام خداوند]] [[بخشنده]] و [[مهربان]]

	از [[بنده~~]] [[~~خدا]]، [[علی]]، [[امیرمؤمنان]]، به [[معاویه]] پسر [[ابوسفیان]]؛		از [[بنده خدا]]، [[علی]]، [[امیرمؤمنان]]، به [[معاویه]] پسر [[ابوسفیان]]؛

	اما بعد، این مرد خولانی نامه‌ای از تو برای من آورده که در آن نوشته بودی من درباره [[عثمان]] [[قطع رحم]] کرده و [[مردم]] را بر ضد او شورانده‌ام، من این کار را نکردم. درباره [[عثمان]]، که [[خدا]] او را بیامرزد، [[مردم]] خود بر او [[خشم]] گرفتند؛ برخی در کشتن او دست داشتند و برخی از [[یاری دادن]] او خودداری کردند. من در گوشه [[خانه]] خود نشستم و از کار او کناره گرفتم تا نتیجه کار آشکار شود و چنان که دیدی، شد. اکنون هم هر چه می‌خواهی بگو؛ اما این که خواسته‌ای [[قاتلان]] او را به تو [[تسلیم]] کنم، من به این کار [[معتقد]] نیستم؛ زیرا می‌دانم تو آن را بهانه‌ای برای رسیدن به آرزوهایت قرار داده‌ای و می‌خواهی مسئله [[قتل عثمان]] را وسیله [[ترقی]] خود کنی و مقصود تو [[خون‌خواهی عثمان]] نیست. و به [[جان]] خودم قسم، اگر از [[گمراهی]] و [[ستیزه‌جویی]] خود دست برنداری، آن‌چه به هر [[سرکش]] ستیزه‌جو می‌رسد به تو خواهد رسید. والسلام"<ref>الاخبار الطوال، دینوری (ترجمه: مهدوی دامغانی)، ص۲۰۳.</ref>.		اما بعد، این مرد خولانی نامه‌ای از تو برای من آورده که در آن نوشته بودی من درباره [[عثمان]] [[قطع رحم]] کرده و [[مردم]] را بر ضد او شورانده‌ام، من این کار را نکردم. درباره [[عثمان]]، که [[خدا]] او را بیامرزد، [[مردم]] خود بر او [[خشم]] گرفتند؛ برخی در کشتن او دست داشتند و برخی از [[یاری دادن]] او خودداری کردند. من در گوشه [[خانه]] خود نشستم و از کار او کناره گرفتم تا نتیجه کار آشکار شود و چنان که دیدی، شد. اکنون هم هر چه می‌خواهی بگو؛ اما این که خواسته‌ای [[قاتلان]] او را به تو [[تسلیم]] کنم، من به این کار [[معتقد]] نیستم؛ زیرا می‌دانم تو آن را بهانه‌ای برای رسیدن به آرزوهایت قرار داده‌ای و می‌خواهی مسئله [[قتل عثمان]] را وسیله [[ترقی]] خود کنی و مقصود تو [[خون‌خواهی عثمان]] نیست. و به [[جان]] خودم قسم، اگر از [[گمراهی]] و [[ستیزه‌جویی]] خود دست برنداری، آن‌چه به هر [[سرکش]] ستیزه‌جو می‌رسد به تو خواهد رسید. والسلام"<ref>الاخبار الطوال، دینوری (ترجمه: مهدوی دامغانی)، ص۲۰۳.</ref>.

Wasity: جایگزینی متن - 'عمربن' به 'عمر بن'

2022-10-26T13:33:07Z

جایگزینی متن - 'عمربن' به 'عمر بن'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۰۳
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	== ابومسلم و [[اسود بن قیس]] ==		== ابومسلم و [[اسود بن قیس]] ==
	جریان معروف [[ملاقات]] ابومسلم با [[اسود بن قیس]]، مدعی [[نبوت]]، مشهور است. اسود هنگام [[دیدار]] با ابومسلم به او گفت: "گواهی می‌دهی که من پیامبرم؟" ابومسلم پاسخ داد: "نمی‌شنوم!" اسود پرسید: [[گواهی]] می‌دهی [[محمد بن عبدالله]] [[رسول]] خداست؟ پاسخ داد: "آری". اسود پرسید: آیا [[گواهی]] می‌دهی که من پیامبرم؟ وی پاسخ داد: "نمی‌شنوم". اسود پرسید: آیا [[گواهی]] می‌دهی [[محمد]]، [[پیامبر]] است؟ ابومسلم گفت: "آری"، اسود برای بار سوم پرسید: آیا [[شهادت]] می‌دهی که من پیامبرم؟ ابومسلم گفت: "نمی‌شنوم". اسود برای بار چهارم پرسید: آیا [[گواهی]] می‌دهی که [[محمد بن عبدالله]] [[پیامبر]] خداست؟ ابومسلم گفت: "آری". [[اسود بن قیس]] از این شیوه پاسخ دادن ابومسلم [[خشمگین]] شد و [[دستور]] داد آتشی فراهم کرده و او را در [[آتش]] اندازند؛ ولی با کمال تعجب [[مشاهده]] کردند [[آتش]] به او ضرر نرساند. به اسود گفتند: او را رها کن وگرنه این جمعیتی که [[پیروی]] از تو را پذیرفته‌اند، از گِرد تو پراکنده می‌شوند. از این رو او را [[آزاد]] کرد. در پی این جریان بود که ابومسلم به [[مدینه]] آمد<ref>الغارات، ثقفی کوفی (ترجمه: عطاردی)، ص۳۸۱؛ الاسیتعاب، ابن عبدالبر، ج۴، ص۱۷۵۸.</ref>.		جریان معروف [[ملاقات]] ابومسلم با [[اسود بن قیس]]، مدعی [[نبوت]]، مشهور است. اسود هنگام [[دیدار]] با ابومسلم به او گفت: "گواهی می‌دهی که من پیامبرم؟" ابومسلم پاسخ داد: "نمی‌شنوم!" اسود پرسید: [[گواهی]] می‌دهی [[محمد بن عبدالله]] [[رسول]] خداست؟ پاسخ داد: "آری". اسود پرسید: آیا [[گواهی]] می‌دهی که من پیامبرم؟ وی پاسخ داد: "نمی‌شنوم". اسود پرسید: آیا [[گواهی]] می‌دهی [[محمد]]، [[پیامبر]] است؟ ابومسلم گفت: "آری"، اسود برای بار سوم پرسید: آیا [[شهادت]] می‌دهی که من پیامبرم؟ ابومسلم گفت: "نمی‌شنوم". اسود برای بار چهارم پرسید: آیا [[گواهی]] می‌دهی که [[محمد بن عبدالله]] [[پیامبر]] خداست؟ ابومسلم گفت: "آری". [[اسود بن قیس]] از این شیوه پاسخ دادن ابومسلم [[خشمگین]] شد و [[دستور]] داد آتشی فراهم کرده و او را در [[آتش]] اندازند؛ ولی با کمال تعجب [[مشاهده]] کردند [[آتش]] به او ضرر نرساند. به اسود گفتند: او را رها کن وگرنه این جمعیتی که [[پیروی]] از تو را پذیرفته‌اند، از گِرد تو پراکنده می‌شوند. از این رو او را [[آزاد]] کرد. در پی این جریان بود که ابومسلم به [[مدینه]] آمد<ref>الغارات، ثقفی کوفی (ترجمه: عطاردی)، ص۳۸۱؛ الاسیتعاب، ابن عبدالبر، ج۴، ص۱۷۵۸.</ref>.
	پس از [[رهایی]] از دست [[اسود بن قیس]]، ابومسلم به [[مدینه]] رفت. وقتی وارد [[مدینه]] شد مَرْکَب خود را جلو [[مسجد]] خواباند و به [[مسجد]] آمد و مشغول [[نماز]] شد. ~~عمربن~~ خطاب متوجه او شد، از اطرافیان پرسید: این مرد کیست؟ گفتند: فردی از [[اهل]] [[یمن]] است، پرسید: مردی را که [[اسود بن قیس]] [[دروغ‌گو]] در [[آتش]] انداخت چه شد؟ در پاسخ وی گفتند: این مرد همان ابومسلم خولانی است که آن حادثه دربار‌ه او اتفاق افتاد.		پس از [[رهایی]] از دست [[اسود بن قیس]]، ابومسلم به [[مدینه]] رفت. وقتی وارد [[مدینه]] شد مَرْکَب خود را جلو [[مسجد]] خواباند و به [[مسجد]] آمد و مشغول [[نماز]] شد. عمر بن خطاب متوجه او شد، از اطرافیان پرسید: این مرد کیست؟ گفتند: فردی از [[اهل]] [[یمن]] است، پرسید: مردی را که [[اسود بن قیس]] [[دروغ‌گو]] در [[آتش]] انداخت چه شد؟ در پاسخ وی گفتند: این مرد همان ابومسلم خولانی است که آن حادثه دربار‌ه او اتفاق افتاد.

	~~عمربن~~ خطاب با [[خوشحالی]] فراوان او را در آغوش گرفت و پیوسته او را می‌بوسید و [[گریه]] می‌کرد. پس دست او را گرفته کنار [[ابوبکر]] نشاند و خود نیز در کنار وی نشست، سپس گفت: "خدا را [[سپاس]] می‌گویم که مرا زنده نگه داشت تا مردی از [[امت]] [[محمد]] {{صل}} را که همانند [[ابراهیم خلیل]] {{ع}} در [[آتش]] افکنده شد و زنده ماند به چشم خود دیدم"<ref>اسد الغابه، ابن اثیر، ج۵، ص۲۸۹.</ref><ref>[[حسین شهسواری\|شهسواری، حسین]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۳ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم]]، ص ۱۹۷.</ref>.		عمر بن خطاب با [[خوشحالی]] فراوان او را در آغوش گرفت و پیوسته او را می‌بوسید و [[گریه]] می‌کرد. پس دست او را گرفته کنار [[ابوبکر]] نشاند و خود نیز در کنار وی نشست، سپس گفت: "خدا را [[سپاس]] می‌گویم که مرا زنده نگه داشت تا مردی از [[امت]] [[محمد]] {{صل}} را که همانند [[ابراهیم خلیل]] {{ع}} در [[آتش]] افکنده شد و زنده ماند به چشم خود دیدم"<ref>اسد الغابه، ابن اثیر، ج۵، ص۲۸۹.</ref><ref>[[حسین شهسواری\|شهسواری، حسین]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۳ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم]]، ص ۱۹۷.</ref>.

	== ابومسلم و [[بیعت]] با [[امیرالمؤمنین علی]] {{ع}} ==		== ابومسلم و [[بیعت]] با [[امیرالمؤمنین علی]] {{ع}} ==

Wasity: جایگزینی متن - 'برگزیده' به 'برگزیده'

2022-09-15T08:05:17Z

جایگزینی متن - 'برگزیده' به 'برگزیده'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۵
خط ۵۷:		خط ۵۷:
	ابومسلم گفت: "همین موضوع را برای [[علی بن ابی طالب]] {{ع}} بنویس تا نامه‌ات را نزد او ببریم، شاید این پیشنهاد را بپذیرد".		ابومسلم گفت: "همین موضوع را برای [[علی بن ابی طالب]] {{ع}} بنویس تا نامه‌ات را نزد او ببریم، شاید این پیشنهاد را بپذیرد".

	[[معاویه]] نامه‌ای نوشت و اضافه کرد که در صورت نپذیرفتن این پیشنهاد، [[امام]] {{ع}} خود را برای [[لشکرکشی]] و [[جنگ]] آماده نماید؛ به تعبیر دیگر، [[معاویه]] [[امام علی]] {{ع}} را که [[خلیفه مسلمین]] و [[برگزیده]] [[مهاجرین]] و [[انصار]]، که ملاک صحت [[انتخاب]] و [[مشروعیت]] [[خلافت]] پیش [[اهل سنت]] است، را به [[جنگ]] و [[لشکرکشی]] [[تهدید]] نمود.		[[معاویه]] نامه‌ای نوشت و اضافه کرد که در صورت نپذیرفتن این پیشنهاد، [[امام]] {{ع}} خود را برای [[لشکرکشی]] و [[جنگ]] آماده نماید؛ به تعبیر دیگر، [[معاویه]] [[امام علی]] {{ع}} را که [[خلیفه مسلمین]] و برگزیده [[مهاجرین]] و [[انصار]]، که ملاک صحت [[انتخاب]] و [[مشروعیت]] [[خلافت]] پیش [[اهل سنت]] است، را به [[جنگ]] و [[لشکرکشی]] [[تهدید]] نمود.

	متن [[نامه]] [[معاویه]] که در کتاب‌های [[تاریخ]] [[ثبت]] شده، چنین می‌باشد: "به [[نام خداوند]] [[بخشنده]] [[مهربان]]، از [[معاویة بن ابی سفیان]] به [[علی بن ابی طالب]]؛ [[درود]] بر تو، من [[خداوند]] [[بی‌همتا]] را که کسی چون او نیست می‌ستایم. همانا [[خلیفه]] ([[عثمان]]) در محل تو کشته شد و تو از [[خانه]] او هیاهو را می‌شنیدی و با سخن و عمل خود از او [[دفاع]] نکردی و به [[خدا]] [[سوگند]] که اگر درباره [[عثمان]] صادقانه [[اقدام]] کرده بودی و [[گرفتاری]] را از او دفع می‌کردی هیچ کس از مردمی که این جا و پیش ما هستند از تو روی‌گردان نبودند. [[تهمت]] دیگری که به تو وارد است [[پناه دادن]] [[قاتلان]] اوست و ایشان هم‌اکنون [[باور]] و از اطرافیان تو هستند و از [[یاران]] و [[نزدیکان]] تو شمرده می‌شوند. شنیده‌ایم خود را از شرکت در کشتن [[عثمان]] تبرئه می‌کنی، اگر در این موضوع راست می‌گویی، [[قاتلان]] او را به ما [[تسلیم]] کن تا [[قصاص]] کنیم که در آن صورت ما از همه [[مردم]] زودتر به تو می‌گرویم و در غیر این صورت، برای تو و یارانت نزد ما چیزی جز [[شمشیر]] نخواهد بود و [[سوگند]] به خداوندی که جز او خدایی نیست، ما در خشکی و دریا [[قاتلان عثمان]] را می‌جوییم تا آنان را بکشیم یا در این راه جان‌های خود را از دست بدهیم. والسلام"<ref>الاخبار الطوال، دینوری (ترجمه: مهدوی دامغانی)، ص۲۰۲.</ref>.		متن [[نامه]] [[معاویه]] که در کتاب‌های [[تاریخ]] [[ثبت]] شده، چنین می‌باشد: "به [[نام خداوند]] [[بخشنده]] [[مهربان]]، از [[معاویة بن ابی سفیان]] به [[علی بن ابی طالب]]؛ [[درود]] بر تو، من [[خداوند]] [[بی‌همتا]] را که کسی چون او نیست می‌ستایم. همانا [[خلیفه]] ([[عثمان]]) در محل تو کشته شد و تو از [[خانه]] او هیاهو را می‌شنیدی و با سخن و عمل خود از او [[دفاع]] نکردی و به [[خدا]] [[سوگند]] که اگر درباره [[عثمان]] صادقانه [[اقدام]] کرده بودی و [[گرفتاری]] را از او دفع می‌کردی هیچ کس از مردمی که این جا و پیش ما هستند از تو روی‌گردان نبودند. [[تهمت]] دیگری که به تو وارد است [[پناه دادن]] [[قاتلان]] اوست و ایشان هم‌اکنون [[باور]] و از اطرافیان تو هستند و از [[یاران]] و [[نزدیکان]] تو شمرده می‌شوند. شنیده‌ایم خود را از شرکت در کشتن [[عثمان]] تبرئه می‌کنی، اگر در این موضوع راست می‌گویی، [[قاتلان]] او را به ما [[تسلیم]] کن تا [[قصاص]] کنیم که در آن صورت ما از همه [[مردم]] زودتر به تو می‌گرویم و در غیر این صورت، برای تو و یارانت نزد ما چیزی جز [[شمشیر]] نخواهد بود و [[سوگند]] به خداوندی که جز او خدایی نیست، ما در خشکی و دریا [[قاتلان عثمان]] را می‌جوییم تا آنان را بکشیم یا در این راه جان‌های خود را از دست بدهیم. والسلام"<ref>الاخبار الطوال، دینوری (ترجمه: مهدوی دامغانی)، ص۲۰۲.</ref>.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T14:07:55Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-08-24T07:39:28Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

نمایش تغییرات

Wasity: جایگزینی متن - 'سلسله' به 'سلسله'

2022-08-03T11:07:39Z

جایگزینی متن - 'سلسله' به 'سلسله'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۳۷
خط ۱۶:		خط ۱۶:

	==ابومسلم و [[نقل حدیث]]==		==ابومسلم و [[نقل حدیث]]==
	[[ائمه]] [[حدیث]]، با توجه به اینکه او [[حدیث]] [[نقل]] کرده است و با توجه به قرار گرفتن او در [[سلسله]] [[رجال]] و [[سند حدیث]]، دیدگاه‌های متعددی درباره او و [[موثق]] بودن یا نبودن او اظهار کرده‌اند.		[[ائمه]] [[حدیث]]، با توجه به اینکه او [[حدیث]] [[نقل]] کرده است و با توجه به قرار گرفتن او در سلسله [[رجال]] و [[سند حدیث]]، دیدگاه‌های متعددی درباره او و [[موثق]] بودن یا نبودن او اظهار کرده‌اند.
	وی روایاتی را از [[حضرت]] [[نقل]] می‌کند و گاهی نیز به واسطه برخی از [[صحابه]] از آن [[حضرت]] [[حدیث]] [[نقل]] می‌کند. برخی از این [[احادیث]] را کتاب‌های متعدد [[حدیثی]]، همانند [[صحیح بخاری]]، [[سنن ترمذی]]، [[مسند احمد]] و... آورده‌اند و هم‌چنین [[حاکم نیشابوری]] در مستدرک برخی از [[احادیث]] را از وی [[نقل]] کرده است. بر این اساس، عده‌ای او را [[موثق]] دانسته و [[احادیث]] وی را قابل [[اطمینان]] و او را از فقهای [[قرن اول]] به حساب آورده‌اند<ref>الطبقات الکبری، ابن سعد (ترجمه: مهدوی دامغانی)، ج۴، ص۴۹۹؛ ج۷، ص۴۰۸.</ref> و عده‌ای دیگر حال او را مشکوک دانسته‌اند<ref>الغارات، ثقفی کوفی (ترجمه: عطاردی)، ص۳۸۱؛ أعیان الشیعة، امین عاملی، ج۷، ص۶۹.</ref>.		وی روایاتی را از [[حضرت]] [[نقل]] می‌کند و گاهی نیز به واسطه برخی از [[صحابه]] از آن [[حضرت]] [[حدیث]] [[نقل]] می‌کند. برخی از این [[احادیث]] را کتاب‌های متعدد [[حدیثی]]، همانند [[صحیح بخاری]]، [[سنن ترمذی]]، [[مسند احمد]] و... آورده‌اند و هم‌چنین [[حاکم نیشابوری]] در مستدرک برخی از [[احادیث]] را از وی [[نقل]] کرده است. بر این اساس، عده‌ای او را [[موثق]] دانسته و [[احادیث]] وی را قابل [[اطمینان]] و او را از فقهای [[قرن اول]] به حساب آورده‌اند<ref>الطبقات الکبری، ابن سعد (ترجمه: مهدوی دامغانی)، ج۴، ص۴۹۹؛ ج۷، ص۴۰۸.</ref> و عده‌ای دیگر حال او را مشکوک دانسته‌اند<ref>الغارات، ثقفی کوفی (ترجمه: عطاردی)، ص۳۸۱؛ أعیان الشیعة، امین عاملی، ج۷، ص۶۹.</ref>.