اثبات ختم نبوت در قرآن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - 'لیکن' به 'لکن'

2025-05-29T20:30:54Z

جایگزینی متن - 'لیکن' به 'لکن'

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۶ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۵۸

2025-02-06T06:58:07Z

نمایش تغییرات

Bahmani: /* آیۀ سوم */

2025-02-06T06:38:57Z

آیۀ سوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۸
خط ۱۳۷:		خط ۱۳۷:
	اگر {{متن قرآن\|كَافَّةً}} حال از {{متن قرآن\|لِلنَّاسِ}} باشد، آیه، گویای این مطلب است که [[دین اسلام]]، آخرین [[دین]] و تا [[روز رستاخیز]] [[آیین]] همه [[انسان‌ها]] خواهد بود؛ زیرا در این صورت {{متن قرآن\|كَافَّةً}} از الفاظ عموم است و آیه چنین معنا می‌شود: «ما تو را نفرستادیم مگر برای همه [[مردم]] تا روز رستاخیز».		اگر {{متن قرآن\|كَافَّةً}} حال از {{متن قرآن\|لِلنَّاسِ}} باشد، آیه، گویای این مطلب است که [[دین اسلام]]، آخرین [[دین]] و تا [[روز رستاخیز]] [[آیین]] همه [[انسان‌ها]] خواهد بود؛ زیرا در این صورت {{متن قرآن\|كَافَّةً}} از الفاظ عموم است و آیه چنین معنا می‌شود: «ما تو را نفرستادیم مگر برای همه [[مردم]] تا روز رستاخیز».

	[[آیة الله سبحانی]] از جمله کسانی است که با پذیرش این قول، چنین از آیه، مفهوم‌گیری می‌نماید: «{{متن قرآن\|كَافَّةً}} به معنای عامه، حال برای {{متن قرآن\|لِلنَّاسِ}} می‌باشد و تقدیر آیه این است: {{عربی\|و ما ارسلناك الا للناس كافة}}، یعنی ما تو را [[مبعوث]] نساختیم و نفرستادیم مگر برای همه [[مردم]]. این جمله مساوی با این جمله است که: «[[رسالت]] تو عمومی و جهانی و [[ابدی]] است» زیرا در غیر این صورت، [[پیامبر]] همه مردم نخواهی بود»<ref>جعفر سبحانی، منشور جاوید، ج۷، ص۳۳۳.</ref>.<ref>[[نفیسه ابوالحسنی\|ابوالحسنی، نفیسه]]، [[خاتمیت در قرآن (کتاب)\|خاتمیت در قرآن]]، ص ۸۳-۹۰.</ref>		[[آیة الله سبحانی]] از جمله کسانی است که با پذیرش این قول، چنین از آیه، مفهوم‌گیری می‌نماید: «{{متن قرآن\|كَافَّةً}} به معنای عامه، حال برای {{متن قرآن\|لِلنَّاسِ}} می‌باشد و تقدیر آیه این است: {{عربی\|و ما ارسلناك الا للناس كافة}}، یعنی ما تو را [[مبعوث]] نساختیم و نفرستادیم مگر برای همه [[مردم]]. این جمله مساوی با این جمله است که: «[[رسالت]] تو عمومی و جهانی و [[ابدی]] است» زیرا در غیر این صورت، [[پیامبر]] همه مردم نخواهی بود»<ref>جعفر سبحانی، منشور جاوید، ج۷، ص۳۳۳.</ref>.<ref>[[نفیسه ابوالحسنی\|ابوالحسنی، نفیسه]]، [[خاتمیت در قرآن (کتاب)\|خاتمیت در قرآن]]، ص ۸۳-۹۰؛ [[محمد اسحاق عارفی\|عارفی، محمد اسحاق]]، [[خاتمیت و پرسش‌های نو ج۱ (کتاب)\|خاتمیت و پرسش‌های نو ج۱]]، ص ۴۲.</ref>

	===== [[آیات]] دال بر جهانی بودن [[رسالت پیامبر]]{{صل}} =====		===== [[آیات]] دال بر جهانی بودن [[رسالت پیامبر]]{{صل}} =====

Bahmani: /* آیه اول */

2025-02-06T06:36:50Z

آیه اول

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۶
خط ۱۲۱:		خط ۱۲۱:
	مفسرانی چون فخرالدین رازی<ref>محمد بن عمر فخررازی، التفسیر الکبیر (مفاتیح الغیب)، ج۲۴، ص۴۲۹.</ref>، [[نسفی]]<ref>عبدالله بن احمد نسفی، مدارک التنزیل و حقائق التأویل، ج۳، ص۲۳۲.</ref>، [[ابن‌عربی]]<ref>محمد بن علی ابن عربی، تفسیر ابن عربی، ج۲، ص۸۱.</ref>، ابن‌جزمی<ref>أحمد ابن جزی، التسهیل لعلوم التنزیل، ج۲، ص۷۸.</ref>، [[سید قطب]]<ref>سید قطب، فی ظلال القرآن، ج۵، ص۲۵۴۸.</ref> و... از [[آیه]] یاد شده عمومیت [[رسالت]] [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} برای همه [[مکلفان]] و رسالت [[ابدی]] وی تا [[روز قیامت]] را قابل استفاده دانسته‌اند.		مفسرانی چون فخرالدین رازی<ref>محمد بن عمر فخررازی، التفسیر الکبیر (مفاتیح الغیب)، ج۲۴، ص۴۲۹.</ref>، [[نسفی]]<ref>عبدالله بن احمد نسفی، مدارک التنزیل و حقائق التأویل، ج۳، ص۲۳۲.</ref>، [[ابن‌عربی]]<ref>محمد بن علی ابن عربی، تفسیر ابن عربی، ج۲، ص۸۱.</ref>، ابن‌جزمی<ref>أحمد ابن جزی، التسهیل لعلوم التنزیل، ج۲، ص۷۸.</ref>، [[سید قطب]]<ref>سید قطب، فی ظلال القرآن، ج۵، ص۲۵۴۸.</ref> و... از [[آیه]] یاد شده عمومیت [[رسالت]] [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} برای همه [[مکلفان]] و رسالت [[ابدی]] وی تا [[روز قیامت]] را قابل استفاده دانسته‌اند.

	[[خداوند]] در این آیه و دیگر [[آیات]]، آخرین پیامبرش را بیم‌دهنده و مایه [[رحمت]] برای تمام جهانیان<ref>{{متن قرآن\|وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعَالَمِينَ}} «و تو را جز رحمتی برای جهانیان، نفرستاده‌ایم» سوره انبیاء، آیه ۱۰۷.</ref> خوانده است و شکی نیست که لفظ «عالمین» تمام افراد [[بشر]] را در هر دوره‌ای که باشند و در هر کشوری زیست کنند، در برمی‌گیرد. پس [[اسلام]] قانونی جهانی و همگانی است و منحصر به سده و اشخاص خاصی نمی‌باشد<ref>[[نفیسه ابوالحسنی\|ابوالحسنی، نفیسه]]، [[خاتمیت در قرآن (کتاب)\|خاتمیت در قرآن]]، ص ۸۳-۹۰.</ref>.		[[خداوند]] در این آیه و دیگر [[آیات]]، آخرین پیامبرش را بیم‌دهنده و مایه [[رحمت]] برای تمام جهانیان<ref>{{متن قرآن\|وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعَالَمِينَ}} «و تو را جز رحمتی برای جهانیان، نفرستاده‌ایم» سوره انبیاء، آیه ۱۰۷.</ref> خوانده است و شکی نیست که لفظ «عالمین» تمام افراد [[بشر]] را در هر دوره‌ای که باشند و در هر کشوری زیست کنند، در برمی‌گیرد. پس [[اسلام]] قانونی جهانی و همگانی است و منحصر به سده و اشخاص خاصی نمی‌باشد<ref>[[نفیسه ابوالحسنی\|ابوالحسنی، نفیسه]]، [[خاتمیت در قرآن (کتاب)\|خاتمیت در قرآن]]، ص ۸۳-۹۰؛ [[محمد اسحاق عارفی\|عارفی، محمد اسحاق]]، [[خاتمیت و پرسش‌های نو ج۱ (کتاب)\|خاتمیت و پرسش‌های نو ج۱]]، ص ۳۴.</ref>.

	====== آیه دوم ======		====== آیه دوم ======

Bahmani: /* آیه خاتم النبیین */

2025-02-06T06:34:22Z

آیه خاتم النبیین

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۴
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	یکی از سنت‌های [[اجتماعی]] رایج در بین اعراب پیش از اسلام، رسم پسرخواندگی بود که به موجب آن پسرخوانده در [[احکام]] [[ارث]] و [[ازدواج]] هم‌چون پسر واقعی و نسبی به شمار می‌آمد و هم‌چنان که ازدواج با مطلقه پسر واقعی [[زشت]] و ناپسند بود، ازدواج با مطلقه پسرخوانده نیز [[قبیح]] بود و از آن منع می‌شد. به منظور براندازی و [[منسوخ]] نمودن این [[سنت]]، [[پیامبر اکرم]]{{صل}} دستور یافت با [[زینب]]، [[همسر]] مطلقه فرزندخوانده‌اش ـ [[زید بن حارثه]] ـ ازدواج کند. طبیعی بود این عمل در سطح [[جامعه]] بازتاب ناخوشایندی به همراه داشته باشد. برای دفع [[اعتراض]]، [[آیه]] فوق نازل شد که در آن [[خداوند]] خطاب به [[مردم]] می‌فرماید: محمد{{صل}} پدر هیچ یک از مردان شما نیست ـ و از جمله زید بن حارثه؛ بنابراین ازدواج او با مطلقه زید در [[حکم]] ازدواج با مطلقه پسر واقعی‌اش نیست و اشکال ندارد ـ لیکن او [[رسول خدا]] و [[خاتم پیامبران]] است<ref>الالهیات، ج۲، ص۴۶۴؛ مفاهیم القرآن، ج۳، ص۱۱۸؛ المیزان، ج١۶، ص٣٢۴ - ٣٢۵؛ خاتمیت، ص١۴ - ١٧؛ هم‌چنین ر.ک: تفسیر موضوعی قرآن مجید، ج۸ (سیره انبیاء)، ص١٢؛ ولایت فقیه، ص۶۵.</ref>.		یکی از سنت‌های [[اجتماعی]] رایج در بین اعراب پیش از اسلام، رسم پسرخواندگی بود که به موجب آن پسرخوانده در [[احکام]] [[ارث]] و [[ازدواج]] هم‌چون پسر واقعی و نسبی به شمار می‌آمد و هم‌چنان که ازدواج با مطلقه پسر واقعی [[زشت]] و ناپسند بود، ازدواج با مطلقه پسرخوانده نیز [[قبیح]] بود و از آن منع می‌شد. به منظور براندازی و [[منسوخ]] نمودن این [[سنت]]، [[پیامبر اکرم]]{{صل}} دستور یافت با [[زینب]]، [[همسر]] مطلقه فرزندخوانده‌اش ـ [[زید بن حارثه]] ـ ازدواج کند. طبیعی بود این عمل در سطح [[جامعه]] بازتاب ناخوشایندی به همراه داشته باشد. برای دفع [[اعتراض]]، [[آیه]] فوق نازل شد که در آن [[خداوند]] خطاب به [[مردم]] می‌فرماید: محمد{{صل}} پدر هیچ یک از مردان شما نیست ـ و از جمله زید بن حارثه؛ بنابراین ازدواج او با مطلقه زید در [[حکم]] ازدواج با مطلقه پسر واقعی‌اش نیست و اشکال ندارد ـ لیکن او [[رسول خدا]] و [[خاتم پیامبران]] است<ref>الالهیات، ج۲، ص۴۶۴؛ مفاهیم القرآن، ج۳، ص۱۱۸؛ المیزان، ج١۶، ص٣٢۴ - ٣٢۵؛ خاتمیت، ص١۴ - ١٧؛ هم‌چنین ر.ک: تفسیر موضوعی قرآن مجید، ج۸ (سیره انبیاء)، ص١٢؛ ولایت فقیه، ص۶۵.</ref>.

	از [[آیه]] فوق، به دلالت مطابقی، هم ختم [[نبوت تبلیغی]] را می‌توان نتیجه گرفت و هم ختم [[تشریعی]] را ـ اعم از اینکه [[شریعت]] جدید، [[ناسخ]] شریعت پیشین فرض شود و یا غیر ناسخ، به این صورت که تکمیل کننده و یا تفصیل دهنده آن باشد ـ؛ اما سایر آیاتی که برای [[اثبات]] [[خاتمیّت]] [[دین اسلام]] به آنها استناد شده، اکثراً تنها در حد [[نفی]] [[تشریع]] [[آیین]] جدیدی که ناسخ [[شریعت اسلام]] باشد کارآیی دارند<ref>مفاهیم القرآن، ج۳، ص۱۲۹، پاورقی شماره ۱ (با تصرف).</ref>.<ref>[[سعیده سادات نبوی\|نبوی، سعیده سادات]]، [[خاتمیت در محضر علما (کتاب)\|خاتمیت در محضر علما]]، ص ۳۴.</ref>		از [[آیه]] فوق، به دلالت مطابقی، هم ختم [[نبوت تبلیغی]] را می‌توان نتیجه گرفت و هم ختم [[تشریعی]] را ـ اعم از اینکه [[شریعت]] جدید، [[ناسخ]] شریعت پیشین فرض شود و یا غیر ناسخ، به این صورت که تکمیل کننده و یا تفصیل دهنده آن باشد ـ؛ اما سایر آیاتی که برای [[اثبات]] [[خاتمیّت]] [[دین اسلام]] به آنها استناد شده، اکثراً تنها در حد [[نفی]] [[تشریع]] [[آیین]] جدیدی که ناسخ [[شریعت اسلام]] باشد کارآیی دارند<ref>مفاهیم القرآن، ج۳، ص۱۲۹، پاورقی شماره ۱ (با تصرف).</ref>.<ref>[[سعیده سادات نبوی\|نبوی، سعیده سادات]]، [[خاتمیت در محضر علما (کتاب)\|خاتمیت در محضر علما]]، ص ۳۴؛ [[محمد اسحاق عارفی\|عارفی، محمد اسحاق]]، [[خاتمیت و پرسش‌های نو ج۱ (کتاب)\|خاتمیت و پرسش‌های نو ج۱]]، ص ۱۹.</ref>

	===== مفهوم «خاتم» =====		===== مفهوم «خاتم» =====

Bahmani در ‏۶ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۲۸

2025-02-06T06:28:51Z

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۵ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۵۰

2025-02-05T09:50:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۲۰
خط ۱:		خط ۱:
			{{در دست ویرایش ۲\|ماه=[[بهمن]]\|روز=[[17]]\|سال=[[۱۴۰۳]]\|کاربر=Bahmani}}
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = اثبات ختم نبوت		\| موضوع مرتبط = اثبات ختم نبوت

Bahmani: /* منابع */

2025-02-05T09:19:50Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۴۹
خط ۳۸۸:		خط ۳۸۸:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
			# [[پرونده:1379348.jpg\|22px]] [[محمد اسحاق عارفی\|عارفی، محمد اسحاق]]، [[خاتمیت و پرسش‌های نو ج۱ (کتاب)\|'''خاتمیت و پرسش‌های نو ج۱''']]
	# [[پرونده:IM010661.jpg\|22px]] [[نفیسه ابوالحسنی\|ابوالحسنی، نفیسه]]، [[خاتمیت در قرآن (کتاب)\|'''خاتمیت در قرآن''']]		# [[پرونده:IM010661.jpg\|22px]] [[نفیسه ابوالحسنی\|ابوالحسنی، نفیسه]]، [[خاتمیت در قرآن (کتاب)\|'''خاتمیت در قرآن''']]
	# [[پرونده:1379734.jpg\|22px]] [[سعیده سادات نبوی\|نبوی، سعیده سادات]]، [[خاتمیت در محضر علما (کتاب)\|'''خاتمیت در محضر علما''']]		# [[پرونده:1379734.jpg\|22px]] [[سعیده سادات نبوی\|نبوی، سعیده سادات]]، [[خاتمیت در محضر علما (کتاب)\|'''خاتمیت در محضر علما''']]

Bahmani: /* مقدمه */

2025-02-05T07:30:07Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۰۰
خط ۹:		خط ۹:
	[[خاتمیت]]، تداعی‌کننده پایان‌پذیری سلسله [[نبوت]] از سوی [[رسول گرامی اسلام]]{{صل}} و از جمله [[ضروریات دین]] [[اسلام]] است که [[نفی]] آن سبب [[خروج از دین]] گردیده و با [[انکار رسالت]] [[نبی اکرم]]{{صل}} همسان است. این امر، از همان ابتدا، [[باور]] عمومی [[مسلمانان]] گشته و نزد ایشان، همانند [[اعتقاد]] به [[یگانگی خداوند]] و [[ایمان به مبدأ]] و [[معاد]] است. ظهور [[دین اسلام]]، با اعلام [[جاودانگی]] آن و [[پایان یافتن نبوت]] توأم بوده و این مسئله، امری بدیهی و واقع‌شده به شمار می‌رود.		[[خاتمیت]]، تداعی‌کننده پایان‌پذیری سلسله [[نبوت]] از سوی [[رسول گرامی اسلام]]{{صل}} و از جمله [[ضروریات دین]] [[اسلام]] است که [[نفی]] آن سبب [[خروج از دین]] گردیده و با [[انکار رسالت]] [[نبی اکرم]]{{صل}} همسان است. این امر، از همان ابتدا، [[باور]] عمومی [[مسلمانان]] گشته و نزد ایشان، همانند [[اعتقاد]] به [[یگانگی خداوند]] و [[ایمان به مبدأ]] و [[معاد]] است. ظهور [[دین اسلام]]، با اعلام [[جاودانگی]] آن و [[پایان یافتن نبوت]] توأم بوده و این مسئله، امری بدیهی و واقع‌شده به شمار می‌رود.
	با این حال تصرفات نابجا از سوی برخی از فرقه‌های ضاله درباره مفهوم {{متن قرآن\|خَاتَمَ النَّبِيِّينَ}} در سالیان اخیر و [[شبهات]] وارده در این زمینه، نیازمند پاسخ و تحلیلی مناسب و متقن برای رفع اتهامات از [[کیان اسلام]] می‌باشد.		با این حال تصرفات نابجا از سوی برخی از فرقه‌های ضاله درباره مفهوم {{متن قرآن\|خَاتَمَ النَّبِيِّينَ}} در سالیان اخیر و [[شبهات]] وارده در این زمینه، نیازمند پاسخ و تحلیلی مناسب و متقن برای رفع اتهامات از [[کیان اسلام]] می‌باشد.

	با توجه به آنچه گفته شد، در این فصل با استناد به [[دلایل]] درون‌دینی ([[آیات]] و [[روایات]]) به [[اثبات]] مسئله خاتمیت می‌پردازیم. بر همین اساس در گفتار اول، به بررسی آیه‌ای که خاتمیت مدلول صریح و مطابقی آن است، اشاره گردیده و در گفتار دوم، آیاتی که خاتمیت مدلول غیر صریح و التزامی آنهاست، مورد سخن قرار گرفته است.

	==آیات صریح و غیرصریح در خاتمیت==		==آیات صریح و غیرصریح در خاتمیت==

Jaafari: /* منابع */

2024-02-17T07:09:28Z

منابع

نمایش تغییرات