اجتماع‌گرایی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۳ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۱۳

2024-12-03T08:13:57Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۴۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = گرایش‌های انسانی		\| موضوع مرتبط = گرایش‌های انسانی
	\| عنوان مدخل = ~~[[اجتماع‌گرایی]]~~		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = [[اجتماع‌گرایی در قرآن]] - [[اجتماع‌گرایی در حدیث]] - [[اجتماع‌گرایی در اخلاق اسلامی]] - [[اجتماع‌گرایی در جامعه‌شناسی اسلامی]]		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط = ~~اجتماع‌گرایی (پرسش)~~		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

خط ۳۷:		خط ۳۷:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~اجتماع‌گرایی~~]]		[[رده:جامعه]]

	{{ارزش‌های اجتماعی}}		{{ارزش‌های اجتماعی}}

Wasity: جایگزینی متن - 'برگزیده' به 'برگزیده'

2022-09-15T08:04:14Z

جایگزینی متن - 'برگزیده' به 'برگزیده'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۴
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[انسان]] به اقتضای [[فطرت]] و [[طبیعت]] خویش، [[زندگی اجتماعی]] را [[برگزیده]] است. [[قرآن کریم]]، در برخی [[آیات]]<ref>{{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاكُمْ مِنْ ذَكَرٍ وَأُنْثَى وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ}} «ای مردم! ما شما را از مردی و زنی آفریدیم و شما را گروه‌ها و قبیله‌ها کردیم تا یکدیگر را باز‌شناسید، بی‌گمان گرامی‌ترین شما نزد خداوند پرهیزگارترین شماست، به راستی خداوند دانایی آگاه است» سوره حجرات، آیه ۱۳؛ {{متن قرآن\|وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ مِنَ الْمَاءِ بَشَرًا فَجَعَلَهُ نَسَبًا وَصِهْرًا وَكَانَ رَبُّكَ قَدِيرًا}} «و اوست که از آب بشری آفرید و او را نسبی و سببی نهاد و پروردگار تو تواناست» سوره فرقان، آیه ۵۴؛ {{متن قرآن\|أَهُمْ يَقْسِمُونَ رَحْمَتَ رَبِّكَ نَحْنُ قَسَمْنَا بَيْنَهُمْ مَعِيشَتَهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَرَفَعْنَا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجَاتٍ لِيَتَّخِذَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا سُخْرِيًّا وَرَحْمَتُ رَبِّكَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ}} «آیا آنان بخشایش پروردگارت را تقسیم می‌کنند؟ ماییم که توشه زندگی آنان را در زندگانی این جهان میانشان تقسیم کرده‌ایم و برخی از آنان را بر دیگری به پایه‌هایی برتری داده‌ایم تا برخی، برخی دیگر را به کار گیرند و بخشایش پروردگارت از آنچه آنان فراهم می‌آورند بهتر است» سوره زخرف، آیه ۳۲.</ref> بر طبیعی بودن زیست [[اجتماعی]] [[بشر]] مهر [[تأیید]] نهاده است. این امر عمدتاً در نیازهایی ریشه دارد که انسان بدون [[همکاری]] با سایر همنوعان [[قادر]] به تأمین و ارضای آنها نیست. دلیل‌های [[کلامی]]، [[فقهی]]، [[اخلاقی]] و [[تاریخی]] متعددی بر اهتمام [[اسلام]] به زندگی اجتماعی و تلاش همه‌جانبه در جهت سامان‌دهی آن در مسیر غایت‌های متعالی دارد؛ از این‌رو، یکی از شاخص‌های [[تربیت دینی]] مطلوب، [[میزان]] و چگونگی اهتمام [[مؤمنان]] به درآمیختن با دنیای اجتماعی و تأمین و رعایت اقتضائات و الزام‌های اجتناب‌ناپذیر آن است.		[[انسان]] به اقتضای [[فطرت]] و [[طبیعت]] خویش، [[زندگی اجتماعی]] را برگزیده است. [[قرآن کریم]]، در برخی [[آیات]]<ref>{{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاكُمْ مِنْ ذَكَرٍ وَأُنْثَى وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ}} «ای مردم! ما شما را از مردی و زنی آفریدیم و شما را گروه‌ها و قبیله‌ها کردیم تا یکدیگر را باز‌شناسید، بی‌گمان گرامی‌ترین شما نزد خداوند پرهیزگارترین شماست، به راستی خداوند دانایی آگاه است» سوره حجرات، آیه ۱۳؛ {{متن قرآن\|وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ مِنَ الْمَاءِ بَشَرًا فَجَعَلَهُ نَسَبًا وَصِهْرًا وَكَانَ رَبُّكَ قَدِيرًا}} «و اوست که از آب بشری آفرید و او را نسبی و سببی نهاد و پروردگار تو تواناست» سوره فرقان، آیه ۵۴؛ {{متن قرآن\|أَهُمْ يَقْسِمُونَ رَحْمَتَ رَبِّكَ نَحْنُ قَسَمْنَا بَيْنَهُمْ مَعِيشَتَهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَرَفَعْنَا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجَاتٍ لِيَتَّخِذَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا سُخْرِيًّا وَرَحْمَتُ رَبِّكَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ}} «آیا آنان بخشایش پروردگارت را تقسیم می‌کنند؟ ماییم که توشه زندگی آنان را در زندگانی این جهان میانشان تقسیم کرده‌ایم و برخی از آنان را بر دیگری به پایه‌هایی برتری داده‌ایم تا برخی، برخی دیگر را به کار گیرند و بخشایش پروردگارت از آنچه آنان فراهم می‌آورند بهتر است» سوره زخرف، آیه ۳۲.</ref> بر طبیعی بودن زیست [[اجتماعی]] [[بشر]] مهر [[تأیید]] نهاده است. این امر عمدتاً در نیازهایی ریشه دارد که انسان بدون [[همکاری]] با سایر همنوعان [[قادر]] به تأمین و ارضای آنها نیست. دلیل‌های [[کلامی]]، [[فقهی]]، [[اخلاقی]] و [[تاریخی]] متعددی بر اهتمام [[اسلام]] به زندگی اجتماعی و تلاش همه‌جانبه در جهت سامان‌دهی آن در مسیر غایت‌های متعالی دارد؛ از این‌رو، یکی از شاخص‌های [[تربیت دینی]] مطلوب، [[میزان]] و چگونگی اهتمام [[مؤمنان]] به درآمیختن با دنیای اجتماعی و تأمین و رعایت اقتضائات و الزام‌های اجتناب‌ناپذیر آن است.

	به بیان برخی [[اندیشمندان]]، زندگی اجتماعی برای انسان [[ضرورت]] دارد و [[هدف از آفرینش انسان]] در صورتی تحقق می‌یابد که [[انسان‌ها]] [[زندگی اجتماعی]] داشته باشند، با یکدیگر [[همکاری]] کنند و از همدیگر بهره برگیرند. [[عقل]] با توجه به [[هدف خلقت]] و [[حیات آدمی]]، اقتضای [[زندگی اجتماعی]] را دارد؛ پس زندگی اجتماعی برای [[انسان]] [[ضرورت]] دارد و [[هدف]] آن هم فراهم شدن زمینه بیشترین استکمالات برای بیشترین افراد انسان است<ref>[[محمد تقی مصباح یزدی\|مصباح یزدی، محمد تقی]]، حقوق و سیاست در قرآن، ص۱۴۱-۱۴۳.</ref>.		به بیان برخی [[اندیشمندان]]، زندگی اجتماعی برای انسان [[ضرورت]] دارد و [[هدف از آفرینش انسان]] در صورتی تحقق می‌یابد که [[انسان‌ها]] [[زندگی اجتماعی]] داشته باشند، با یکدیگر [[همکاری]] کنند و از همدیگر بهره برگیرند. [[عقل]] با توجه به [[هدف خلقت]] و [[حیات آدمی]]، اقتضای [[زندگی اجتماعی]] را دارد؛ پس زندگی اجتماعی برای [[انسان]] [[ضرورت]] دارد و [[هدف]] آن هم فراهم شدن زمینه بیشترین استکمالات برای بیشترین افراد انسان است<ref>[[محمد تقی مصباح یزدی\|مصباح یزدی، محمد تقی]]، حقوق و سیاست در قرآن، ص۱۴۱-۱۴۳.</ref>.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-08-24T07:43:46Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

Wasity: جایگزینی متن - 'سلسله' به 'سلسله'

2022-08-03T11:07:15Z

جایگزینی متن - 'سلسله' به 'سلسله'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۳۷
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	[[علامه طباطبایی]] می‌نویسد: شکی نیست که [[اسلام]] تنها [[دینی]] است که بنیان خود را بر [[اجتماع]] نهاده و این معنا را به [[صراحت]] اعلام کرده و در هیچ شأنی از [[شئون]] بشری مسئله اجتماع را مهمل نگذاشته است. اسلام [[روح]] اجتماع را به نهایت [[درجه]] امکان در کالبد احکامش دمیده است<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۴، ص۱۴۸.</ref>. اسلام مهم‌ترین [[احکام]] و [[شرایع]] خود از قبیل [[حج]] و [[جهاد]] و [[نماز]] و [[انفاق]] و خلاصه تقوای دینی را بر اساس اجتماع قرار داده؛ علاوه اینکه قوای [[حکومت اسلامی]] را [[حافظ]] و مراقب تمامی [[شعائر]] دینی و حدود آن کرده و علاوه اینکه [[فریضه]] [[دعوت به خیر]] و [[امر به معروف]] و [[نهی]] از تمامی [[منکرات]] را بر عموم [[واجب]] نموده و برای [[حفظ]] [[وحدت اجتماعی]] هدف مشترکی برای [[جامعه]] اعلام نموده است و آن هدف مشترک عبارت است از [[سعادت حقیقی]] - نه خیالی - و رسیدن به [[قرب]] و [[منزلت]] نزد [[خداوند]]<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۴، ص۱۵۴.</ref>.		[[علامه طباطبایی]] می‌نویسد: شکی نیست که [[اسلام]] تنها [[دینی]] است که بنیان خود را بر [[اجتماع]] نهاده و این معنا را به [[صراحت]] اعلام کرده و در هیچ شأنی از [[شئون]] بشری مسئله اجتماع را مهمل نگذاشته است. اسلام [[روح]] اجتماع را به نهایت [[درجه]] امکان در کالبد احکامش دمیده است<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۴، ص۱۴۸.</ref>. اسلام مهم‌ترین [[احکام]] و [[شرایع]] خود از قبیل [[حج]] و [[جهاد]] و [[نماز]] و [[انفاق]] و خلاصه تقوای دینی را بر اساس اجتماع قرار داده؛ علاوه اینکه قوای [[حکومت اسلامی]] را [[حافظ]] و مراقب تمامی [[شعائر]] دینی و حدود آن کرده و علاوه اینکه [[فریضه]] [[دعوت به خیر]] و [[امر به معروف]] و [[نهی]] از تمامی [[منکرات]] را بر عموم [[واجب]] نموده و برای [[حفظ]] [[وحدت اجتماعی]] هدف مشترکی برای [[جامعه]] اعلام نموده است و آن هدف مشترک عبارت است از [[سعادت حقیقی]] - نه خیالی - و رسیدن به [[قرب]] و [[منزلت]] نزد [[خداوند]]<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۴، ص۱۵۴.</ref>.

	[[شهید مطهری]] نیز در توضیحی تکمیلی می‌نویسد: در [[جامعه بشری]] به ازای حوایجی که افراد [[بشر]] نسبت به یکدیگر دارند. یک [[سلسله]] [[عواطف]] [[اجتماعی]] برای رفع همان احتیاجات هم به بشر داده شده است و آن عواطف مقتضای [[طبیعت]] انسان است از قبیل [[نوع دوستی]] و [[عدالت‌خواهی]] و رحم و [[مروت]] و [[احسان]] و امثال اینها<ref>مرتضی مطهری، مقالات فلسفی، ج۲، ص۱۵۸.</ref>. در موضعی دیگر می‌نویسد: [[مقررات اسلامی]]، ماهیت اجتماعی دارد، حتی در فردی‌ترین مقررات از قبیل نماز و [[روزه]] چاشنی اجتماعی در آنها زده شده است. مقررات فراوان [[اجتماعی]]، [[سیاسی]]، [[اقتصادی]]، [[حقوقی]] و جزایی [[اسلام]] ناشی از این [[خصلت]] است، همچنان که مقرراتی از قبیل [[جهاد]] و [[امربه معروف و نهی از منکر]]، از [[مسئولیت اجتماعی]] [[اسلامی]] ناشی می‌شود<ref>مرتضی مطهری، مقدمه‌ای بر جهان‌بینی توحیدی، ج۳، ص۱۱۷؛ برای آگاهی بیشتر از موضع اسلام در این خصوص، ر.ک: سیدمحمدحسین طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۴، ص۱۴-۲۰۵؛ مرتضی مطهری، مجموعه آثار، ج۲، ص۳۳۱-۳۳۵.</ref>.		[[شهید مطهری]] نیز در توضیحی تکمیلی می‌نویسد: در [[جامعه بشری]] به ازای حوایجی که افراد [[بشر]] نسبت به یکدیگر دارند. یک سلسله [[عواطف]] [[اجتماعی]] برای رفع همان احتیاجات هم به بشر داده شده است و آن عواطف مقتضای [[طبیعت]] انسان است از قبیل [[نوع دوستی]] و [[عدالت‌خواهی]] و رحم و [[مروت]] و [[احسان]] و امثال اینها<ref>مرتضی مطهری، مقالات فلسفی، ج۲، ص۱۵۸.</ref>. در موضعی دیگر می‌نویسد: [[مقررات اسلامی]]، ماهیت اجتماعی دارد، حتی در فردی‌ترین مقررات از قبیل نماز و [[روزه]] چاشنی اجتماعی در آنها زده شده است. مقررات فراوان [[اجتماعی]]، [[سیاسی]]، [[اقتصادی]]، [[حقوقی]] و جزایی [[اسلام]] ناشی از این [[خصلت]] است، همچنان که مقرراتی از قبیل [[جهاد]] و [[امربه معروف و نهی از منکر]]، از [[مسئولیت اجتماعی]] [[اسلامی]] ناشی می‌شود<ref>مرتضی مطهری، مقدمه‌ای بر جهان‌بینی توحیدی، ج۳، ص۱۱۷؛ برای آگاهی بیشتر از موضع اسلام در این خصوص، ر.ک: سیدمحمدحسین طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۴، ص۱۴-۲۰۵؛ مرتضی مطهری، مجموعه آثار، ج۲، ص۳۳۱-۳۳۵.</ref>.
	در زیر به نمونه‌هایی از [[آیات]] مؤید اجتماع‌گرایی و مشوق داشتن تعامل سازنده با [[جامعه]] اشاره شده است.		در زیر به نمونه‌هایی از [[آیات]] مؤید اجتماع‌گرایی و مشوق داشتن تعامل سازنده با [[جامعه]] اشاره شده است.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T04:29:49Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۵۹
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = گرایش‌های انسانی		\| موضوع مرتبط = گرایش‌های انسانی
خط ۳۹:		خط ۳۸:

	[[رده:اجتماع‌گرایی]]		[[رده:اجتماع‌گرایی]]
	~~[[رده:مدخل]]~~
	{{ارزش‌های اجتماعی}}		{{ارزش‌های اجتماعی}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

2022-07-10T21:41:00Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۲

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۱۱
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	#ایجاد شبکه [[خویشاوندی]] نسبی و سببی: {{متن قرآن\|وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ مِنَ الْمَاءِ بَشَرًا فَجَعَلَهُ نَسَبًا وَصِهْرًا وَكَانَ رَبُّكَ قَدِيرًا}}<ref>«و اوست که از آب بشری آفرید و او را نسبی و سببی نهاد و پروردگار تو تواناست» سوره فرقان، آیه ۵۴.</ref>.		#ایجاد شبکه [[خویشاوندی]] نسبی و سببی: {{متن قرآن\|وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ مِنَ الْمَاءِ بَشَرًا فَجَعَلَهُ نَسَبًا وَصِهْرًا وَكَانَ رَبُّكَ قَدِيرًا}}<ref>«و اوست که از آب بشری آفرید و او را نسبی و سببی نهاد و پروردگار تو تواناست» سوره فرقان، آیه ۵۴.</ref>.
	#تفاوت در استعداد‌ها، زمینه [[تسخیر]] متقابل [[انسان‌ها]] به اقتضای [[ضرورت]] [[زندگی اجتماعی]]: {{متن قرآن\|أَهُمْ يَقْسِمُونَ رَحْمَتَ رَبِّكَ نَحْنُ قَسَمْنَا بَيْنَهُمْ مَعِيشَتَهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَرَفَعْنَا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجَاتٍ لِيَتَّخِذَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا سُخْرِيًّا وَرَحْمَتُ رَبِّكَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ}}<ref>«آیا آنان بخشایش پروردگارت را تقسیم می‌کنند؟ ماییم که توشه زندگی آنان را در زندگانی این جهان میانشان تقسیم کرده‌ایم و برخی از آنان را بر دیگری به پایه‌هایی برتری داده‌ایم تا برخی، برخی دیگر را به کار گیرند و بخشایش پروردگارت از آنچه آنان فراهم می‌آورند» سوره زخرف، آیه ۳۲.</ref>.		#تفاوت در استعداد‌ها، زمینه [[تسخیر]] متقابل [[انسان‌ها]] به اقتضای [[ضرورت]] [[زندگی اجتماعی]]: {{متن قرآن\|أَهُمْ يَقْسِمُونَ رَحْمَتَ رَبِّكَ نَحْنُ قَسَمْنَا بَيْنَهُمْ مَعِيشَتَهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَرَفَعْنَا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجَاتٍ لِيَتَّخِذَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا سُخْرِيًّا وَرَحْمَتُ رَبِّكَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ}}<ref>«آیا آنان بخشایش پروردگارت را تقسیم می‌کنند؟ ماییم که توشه زندگی آنان را در زندگانی این جهان میانشان تقسیم کرده‌ایم و برخی از آنان را بر دیگری به پایه‌هایی برتری داده‌ایم تا برخی، برخی دیگر را به کار گیرند و بخشایش پروردگارت از آنچه آنان فراهم می‌آورند» سوره زخرف، آیه ۳۲.</ref>.
	#[[داوری]] در اختلاف‌های [[مردم]]، از جمله [[فلسفه‌های بعثت]] [[پیامبران]]: {{متن قرآن\|كَانَ النَّاسُ أُمَّةً وَاحِدَةً فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَمُنْذِرِينَ وَأَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ...}}<ref>«مردم (در آغاز) امّتی یگانه بودند، (آنگاه به اختلاف پرداختند) پس خداوند پیامبران را مژده‌آور و بیم‌دهنده برانگیخت و با آنان کتاب (آسمانی) را به حق فرو فرستاد تا میان مردم در آنچه اختلاف داشتند داوری کند» سوره بقره، آیه ۲۱۳.</ref>.		# [[داوری]] در اختلاف‌های [[مردم]]، از جمله [[فلسفه‌های بعثت]] [[پیامبران]]: {{متن قرآن\|كَانَ النَّاسُ أُمَّةً وَاحِدَةً فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَمُنْذِرِينَ وَأَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ...}}<ref>«مردم (در آغاز) امّتی یگانه بودند، (آنگاه به اختلاف پرداختند) پس خداوند پیامبران را مژده‌آور و بیم‌دهنده برانگیخت و با آنان کتاب (آسمانی) را به حق فرو فرستاد تا میان مردم در آنچه اختلاف داشتند داوری کند» سوره بقره، آیه ۲۱۳.</ref>.
	#[[جامعه]] ظرف تحقق جنبه الگویی [[امت اسلام]] برای دیگران: {{متن قرآن\|وَكَذَلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطًا لِتَكُونُوا شُهَدَاءَ عَلَى النَّاسِ وَيَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيدًا}}<ref>«و بدین گونه شما را امّتی میانه کرده‌ایم تا گواه بر مردم باشید و پیامبر بر شما گواه باشد» سوره بقره، آیه ۱۴۳.</ref>.		# [[جامعه]] ظرف تحقق جنبه الگویی [[امت اسلام]] برای دیگران: {{متن قرآن\|وَكَذَلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطًا لِتَكُونُوا شُهَدَاءَ عَلَى النَّاسِ وَيَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيدًا}}<ref>«و بدین گونه شما را امّتی میانه کرده‌ایم تا گواه بر مردم باشید و پیامبر بر شما گواه باشد» سوره بقره، آیه ۱۴۳.</ref>.
	# برحذر داشتن از فاصله‌جویی با [[مردم]]: {{متن قرآن\|وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحًا إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُورٍ}}<ref>«و روی خود را از مردم مگردان و بر زمین خرامان گام برمدار که خداوند هیچ خود پسند خویشتن‌ستایی را دوست نمی‌دارد» سوره لقمان، آیه ۱۸.</ref>.		# برحذر داشتن از فاصله‌جویی با [[مردم]]: {{متن قرآن\|وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحًا إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُورٍ}}<ref>«و روی خود را از مردم مگردان و بر زمین خرامان گام برمدار که خداوند هیچ خود پسند خویشتن‌ستایی را دوست نمی‌دارد» سوره لقمان، آیه ۱۸.</ref>.
	#در برخی [[آیات]] نیز به تشریح [[فرائض]] مورد نیاز [[زندگی اجتماعی]] همچون [[حفظ]] [[اخوت]] [[ایمانی]]، [[امر به معروف و نهی از منکر]]، [[جهاد]]، رعایت [[عدل و قسط]]، تأمین حوایج [[نیازمندان]]، [[معاشرت]] معروف، حفظ [[حریم]] [[اخلاقی]] یکدیگر، [[وفای به عهد]] و [[پیمان]]، [[وحدت]] و [[همبستگی]] و دوری جستن از [[تفرقه]] و [[اختلاف]] و... توصیه و [[ترغیب]] کرده است.<ref>[[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۴۱۳.</ref>		#در برخی [[آیات]] نیز به تشریح [[فرائض]] مورد نیاز [[زندگی اجتماعی]] همچون [[حفظ]] [[اخوت]] [[ایمانی]]، [[امر به معروف و نهی از منکر]]، [[جهاد]]، رعایت [[عدل و قسط]]، تأمین حوایج [[نیازمندان]]، [[معاشرت]] معروف، حفظ [[حریم]] [[اخلاقی]] یکدیگر، [[وفای به عهد]] و [[پیمان]]، [[وحدت]] و [[همبستگی]] و دوری جستن از [[تفرقه]] و [[اختلاف]] و... توصیه و [[ترغیب]] کرده است.<ref>[[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۴۱۳.</ref>

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\'\'\'\[\[(.)\]\]\'\'\'(.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\> \(.)\<\/div\> \
2022-05-31T13:55:42Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\'\'\'\[\[(.)\]\]\'\'\'(.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\sn...

→ نسخهٔ قدیمی‌تر نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۲۵
خط ۱: خط ۱:

{{امامت}}
{{امامت}}

<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[گرایش‌های انسانی]]''' است. "'''[[اجتماع‌گرایی]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
{{مدخل مرتبط

<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[اجتماع‌گرایی در قرآن]] - [[اجتماع‌گرایی در حدیث]] - [[اجتماع‌گرایی در اخلاق اسلامی]] - [[اجتماع‌گرایی در جامعه‌شناسی اسلامی]]</div>
| موضوع مرتبط = گرایش‌های انسانی

<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[اجتماع‌گرایی (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
| عنوان مدخل = [[اجتماع‌گرایی]]

| مداخل مرتبط = [[اجتماع‌گرایی در قرآن]] - [[اجتماع‌گرایی در حدیث]] - [[اجتماع‌گرایی در اخلاق اسلامی]] - [[اجتماع‌گرایی در جامعه‌شناسی اسلامی]]

| پرسش مرتبط = اجتماع‌گرایی (پرسش)

}}

==مقدمه==
==مقدمه==

Wasity: جایگزینی متن - 'رحم' به 'رحم'

2022-01-12T06:31:05Z

جایگزینی متن - 'رحم' به 'رحم'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۱
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	[[علامه طباطبایی]] می‌نویسد: شکی نیست که [[اسلام]] تنها [[دینی]] است که بنیان خود را بر [[اجتماع]] نهاده و این معنا را به [[صراحت]] اعلام کرده و در هیچ شأنی از [[شئون]] بشری مسئله اجتماع را مهمل نگذاشته است. اسلام [[روح]] اجتماع را به نهایت [[درجه]] امکان در کالبد احکامش دمیده است<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۴، ص۱۴۸.</ref>. اسلام مهم‌ترین [[احکام]] و [[شرایع]] خود از قبیل [[حج]] و [[جهاد]] و [[نماز]] و [[انفاق]] و خلاصه تقوای دینی را بر اساس اجتماع قرار داده؛ علاوه اینکه قوای [[حکومت اسلامی]] را [[حافظ]] و مراقب تمامی [[شعائر]] دینی و حدود آن کرده و علاوه اینکه [[فریضه]] [[دعوت به خیر]] و [[امر به معروف]] و [[نهی]] از تمامی [[منکرات]] را بر عموم [[واجب]] نموده و برای [[حفظ]] [[وحدت اجتماعی]] هدف مشترکی برای [[جامعه]] اعلام نموده است و آن هدف مشترک عبارت است از [[سعادت حقیقی]] - نه خیالی - و رسیدن به [[قرب]] و [[منزلت]] نزد [[خداوند]]<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۴، ص۱۵۴.</ref>.		[[علامه طباطبایی]] می‌نویسد: شکی نیست که [[اسلام]] تنها [[دینی]] است که بنیان خود را بر [[اجتماع]] نهاده و این معنا را به [[صراحت]] اعلام کرده و در هیچ شأنی از [[شئون]] بشری مسئله اجتماع را مهمل نگذاشته است. اسلام [[روح]] اجتماع را به نهایت [[درجه]] امکان در کالبد احکامش دمیده است<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۴، ص۱۴۸.</ref>. اسلام مهم‌ترین [[احکام]] و [[شرایع]] خود از قبیل [[حج]] و [[جهاد]] و [[نماز]] و [[انفاق]] و خلاصه تقوای دینی را بر اساس اجتماع قرار داده؛ علاوه اینکه قوای [[حکومت اسلامی]] را [[حافظ]] و مراقب تمامی [[شعائر]] دینی و حدود آن کرده و علاوه اینکه [[فریضه]] [[دعوت به خیر]] و [[امر به معروف]] و [[نهی]] از تمامی [[منکرات]] را بر عموم [[واجب]] نموده و برای [[حفظ]] [[وحدت اجتماعی]] هدف مشترکی برای [[جامعه]] اعلام نموده است و آن هدف مشترک عبارت است از [[سعادت حقیقی]] - نه خیالی - و رسیدن به [[قرب]] و [[منزلت]] نزد [[خداوند]]<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۴، ص۱۵۴.</ref>.

	[[شهید مطهری]] نیز در توضیحی تکمیلی می‌نویسد: در [[جامعه بشری]] به ازای حوایجی که افراد [[بشر]] نسبت به یکدیگر دارند. یک [[سلسله]] [[عواطف]] [[اجتماعی]] برای رفع همان احتیاجات هم به بشر داده شده است و آن عواطف مقتضای [[طبیعت]] انسان است از قبیل [[نوع دوستی]] و [[عدالت‌خواهی]] و [[رحم]] و [[مروت]] و [[احسان]] و امثال اینها<ref>مرتضی مطهری، مقالات فلسفی، ج۲، ص۱۵۸.</ref>. در موضعی دیگر می‌نویسد: [[مقررات اسلامی]]، ماهیت اجتماعی دارد، حتی در فردی‌ترین مقررات از قبیل نماز و [[روزه]] چاشنی اجتماعی در آنها زده شده است. مقررات فراوان [[اجتماعی]]، [[سیاسی]]، [[اقتصادی]]، [[حقوقی]] و جزایی [[اسلام]] ناشی از این [[خصلت]] است، همچنان که مقرراتی از قبیل [[جهاد]] و [[امربه معروف و نهی از منکر]]، از [[مسئولیت اجتماعی]] [[اسلامی]] ناشی می‌شود<ref>مرتضی مطهری، مقدمه‌ای بر جهان‌بینی توحیدی، ج۳، ص۱۱۷؛ برای آگاهی بیشتر از موضع اسلام در این خصوص، ر.ک: سیدمحمدحسین طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۴، ص۱۴-۲۰۵؛ مرتضی مطهری، مجموعه آثار، ج۲، ص۳۳۱-۳۳۵.</ref>.		[[شهید مطهری]] نیز در توضیحی تکمیلی می‌نویسد: در [[جامعه بشری]] به ازای حوایجی که افراد [[بشر]] نسبت به یکدیگر دارند. یک [[سلسله]] [[عواطف]] [[اجتماعی]] برای رفع همان احتیاجات هم به بشر داده شده است و آن عواطف مقتضای [[طبیعت]] انسان است از قبیل [[نوع دوستی]] و [[عدالت‌خواهی]] و رحم و [[مروت]] و [[احسان]] و امثال اینها<ref>مرتضی مطهری، مقالات فلسفی، ج۲، ص۱۵۸.</ref>. در موضعی دیگر می‌نویسد: [[مقررات اسلامی]]، ماهیت اجتماعی دارد، حتی در فردی‌ترین مقررات از قبیل نماز و [[روزه]] چاشنی اجتماعی در آنها زده شده است. مقررات فراوان [[اجتماعی]]، [[سیاسی]]، [[اقتصادی]]، [[حقوقی]] و جزایی [[اسلام]] ناشی از این [[خصلت]] است، همچنان که مقرراتی از قبیل [[جهاد]] و [[امربه معروف و نهی از منکر]]، از [[مسئولیت اجتماعی]] [[اسلامی]] ناشی می‌شود<ref>مرتضی مطهری، مقدمه‌ای بر جهان‌بینی توحیدی، ج۳، ص۱۱۷؛ برای آگاهی بیشتر از موضع اسلام در این خصوص، ر.ک: سیدمحمدحسین طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۴، ص۱۴-۲۰۵؛ مرتضی مطهری، مجموعه آثار، ج۲، ص۳۳۱-۳۳۵.</ref>.
	در زیر به نمونه‌هایی از [[آیات]] مؤید اجتماع‌گرایی و مشوق داشتن تعامل سازنده با [[جامعه]] اشاره شده است.		در زیر به نمونه‌هایی از [[آیات]] مؤید اجتماع‌گرایی و مشوق داشتن تعامل سازنده با [[جامعه]] اشاره شده است.

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پایان مدخل‌ وابسته}} +{{پایان مدخل وابسته}})

2022-01-01T15:43:43Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پایان مدخل‌ وابسته}} +{{پایان مدخل وابسته}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۱۳
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	{{مدخل وابسته}}		{{مدخل وابسته}}
	* [[انزواجویی]]		* [[انزواجویی]]
	{{پایان ~~مدخل‌~~ وابسته}}		{{پایان مدخل وابسته}}

	== منابع ==		== منابع ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{مدخل‌ وابسته}} +{{مدخل وابسته}})

2022-01-01T15:29:55Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{مدخل‌ وابسته}} +{{مدخل وابسته}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۵۹
خط ۲۳:		خط ۲۳:

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	{{~~مدخل‌~~ وابسته}}		{{مدخل وابسته}}
	* [[انزواجویی]]		* [[انزواجویی]]
	{{پایان مدخل‌ وابسته}}		{{پایان مدخل‌ وابسته}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۱۱
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	#ایجاد شبکه [[خویشاوندی]] نسبی و سببی: {{متن قرآن\|وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ مِنَ الْمَاءِ بَشَرًا فَجَعَلَهُ نَسَبًا وَصِهْرًا وَكَانَ رَبُّكَ قَدِيرًا}}<ref>«و اوست که از آب بشری آفرید و او را نسبی و سببی نهاد و پروردگار تو تواناست» سوره فرقان، آیه ۵۴.</ref>.		#ایجاد شبکه [[خویشاوندی]] نسبی و سببی: {{متن قرآن\|وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ مِنَ الْمَاءِ بَشَرًا فَجَعَلَهُ نَسَبًا وَصِهْرًا وَكَانَ رَبُّكَ قَدِيرًا}}<ref>«و اوست که از آب بشری آفرید و او را نسبی و سببی نهاد و پروردگار تو تواناست» سوره فرقان، آیه ۵۴.</ref>.
	#تفاوت در استعداد‌ها، زمینه [[تسخیر]] متقابل [[انسان‌ها]] به اقتضای [[ضرورت]] [[زندگی اجتماعی]]: {{متن قرآن\|أَهُمْ يَقْسِمُونَ رَحْمَتَ رَبِّكَ نَحْنُ قَسَمْنَا بَيْنَهُمْ مَعِيشَتَهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَرَفَعْنَا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجَاتٍ لِيَتَّخِذَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا سُخْرِيًّا وَرَحْمَتُ رَبِّكَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ}}<ref>«آیا آنان بخشایش پروردگارت را تقسیم می‌کنند؟ ماییم که توشه زندگی آنان را در زندگانی این جهان میانشان تقسیم کرده‌ایم و برخی از آنان را بر دیگری به پایه‌هایی برتری داده‌ایم تا برخی، برخی دیگر را به کار گیرند و بخشایش پروردگارت از آنچه آنان فراهم می‌آورند» سوره زخرف، آیه ۳۲.</ref>.		#تفاوت در استعداد‌ها، زمینه [[تسخیر]] متقابل [[انسان‌ها]] به اقتضای [[ضرورت]] [[زندگی اجتماعی]]: {{متن قرآن\|أَهُمْ يَقْسِمُونَ رَحْمَتَ رَبِّكَ نَحْنُ قَسَمْنَا بَيْنَهُمْ مَعِيشَتَهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَرَفَعْنَا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجَاتٍ لِيَتَّخِذَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا سُخْرِيًّا وَرَحْمَتُ رَبِّكَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ}}<ref>«آیا آنان بخشایش پروردگارت را تقسیم می‌کنند؟ ماییم که توشه زندگی آنان را در زندگانی این جهان میانشان تقسیم کرده‌ایم و برخی از آنان را بر دیگری به پایه‌هایی برتری داده‌ایم تا برخی، برخی دیگر را به کار گیرند و بخشایش پروردگارت از آنچه آنان فراهم می‌آورند» سوره زخرف، آیه ۳۲.</ref>.
	#[[داوری]] در اختلاف‌های [[مردم]]، از جمله [[فلسفه‌های بعثت]] [[پیامبران]]: {{متن قرآن\|كَانَ النَّاسُ أُمَّةً وَاحِدَةً فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَمُنْذِرِينَ وَأَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ...}}<ref>«مردم (در آغاز) امّتی یگانه بودند، (آنگاه به اختلاف پرداختند) پس خداوند پیامبران را مژده‌آور و بیم‌دهنده برانگیخت و با آنان کتاب (آسمانی) را به حق فرو فرستاد تا میان مردم در آنچه اختلاف داشتند داوری کند» سوره بقره، آیه ۲۱۳.</ref>.		# [[داوری]] در اختلاف‌های [[مردم]]، از جمله [[فلسفه‌های بعثت]] [[پیامبران]]: {{متن قرآن\|كَانَ النَّاسُ أُمَّةً وَاحِدَةً فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَمُنْذِرِينَ وَأَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ...}}<ref>«مردم (در آغاز) امّتی یگانه بودند، (آنگاه به اختلاف پرداختند) پس خداوند پیامبران را مژده‌آور و بیم‌دهنده برانگیخت و با آنان کتاب (آسمانی) را به حق فرو فرستاد تا میان مردم در آنچه اختلاف داشتند داوری کند» سوره بقره، آیه ۲۱۳.</ref>.
	#[[جامعه]] ظرف تحقق جنبه الگویی [[امت اسلام]] برای دیگران: {{متن قرآن\|وَكَذَلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطًا لِتَكُونُوا شُهَدَاءَ عَلَى النَّاسِ وَيَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيدًا}}<ref>«و بدین گونه شما را امّتی میانه کرده‌ایم تا گواه بر مردم باشید و پیامبر بر شما گواه باشد» سوره بقره، آیه ۱۴۳.</ref>.		# [[جامعه]] ظرف تحقق جنبه الگویی [[امت اسلام]] برای دیگران: {{متن قرآن\|وَكَذَلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطًا لِتَكُونُوا شُهَدَاءَ عَلَى النَّاسِ وَيَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيدًا}}<ref>«و بدین گونه شما را امّتی میانه کرده‌ایم تا گواه بر مردم باشید و پیامبر بر شما گواه باشد» سوره بقره، آیه ۱۴۳.</ref>.
	# برحذر داشتن از فاصله‌جویی با [[مردم]]: {{متن قرآن\|وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحًا إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُورٍ}}<ref>«و روی خود را از مردم مگردان و بر زمین خرامان گام برمدار که خداوند هیچ خود پسند خویشتن‌ستایی را دوست نمی‌دارد» سوره لقمان، آیه ۱۸.</ref>.		# برحذر داشتن از فاصله‌جویی با [[مردم]]: {{متن قرآن\|وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحًا إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُورٍ}}<ref>«و روی خود را از مردم مگردان و بر زمین خرامان گام برمدار که خداوند هیچ خود پسند خویشتن‌ستایی را دوست نمی‌دارد» سوره لقمان، آیه ۱۸.</ref>.
	#در برخی [[آیات]] نیز به تشریح [[فرائض]] مورد نیاز [[زندگی اجتماعی]] همچون [[حفظ]] [[اخوت]] [[ایمانی]]، [[امر به معروف و نهی از منکر]]، [[جهاد]]، رعایت [[عدل و قسط]]، تأمین حوایج [[نیازمندان]]، [[معاشرت]] معروف، حفظ [[حریم]] [[اخلاقی]] یکدیگر، [[وفای به عهد]] و [[پیمان]]، [[وحدت]] و [[همبستگی]] و دوری جستن از [[تفرقه]] و [[اختلاف]] و... توصیه و [[ترغیب]] کرده است.<ref>[[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۴۱۳.</ref>		#در برخی [[آیات]] نیز به تشریح [[فرائض]] مورد نیاز [[زندگی اجتماعی]] همچون [[حفظ]] [[اخوت]] [[ایمانی]]، [[امر به معروف و نهی از منکر]]، [[جهاد]]، رعایت [[عدل و قسط]]، تأمین حوایج [[نیازمندان]]، [[معاشرت]] معروف، حفظ [[حریم]] [[اخلاقی]] یکدیگر، [[وفای به عهد]] و [[پیمان]]، [[وحدت]] و [[همبستگی]] و دوری جستن از [[تفرقه]] و [[اختلاف]] و... توصیه و [[ترغیب]] کرده است.<ref>[[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۴۱۳.</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۲۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[~~گرایش‌های انسانی~~]]''' است. "'''~~[[اجتماع‌گرایی]]~~'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[اجتماع‌گرایی در قرآن]] - [[اجتماع‌گرایی در حدیث]] - [[اجتماع‌گرایی در اخلاق اسلامی]] - [[اجتماع‌گرایی در جامعه‌شناسی اسلامی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = گرایش‌های انسانی
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[اجتماع‌گرایی (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~		\| عنوان مدخل = [[اجتماع‌گرایی]]
			\| مداخل مرتبط = [[اجتماع‌گرایی در قرآن]] - [[اجتماع‌گرایی در حدیث]] - [[اجتماع‌گرایی در اخلاق اسلامی]] - [[اجتماع‌گرایی در جامعه‌شناسی اسلامی]]
			\| پرسش مرتبط = اجتماع‌گرایی (پرسش)
			}}

	==مقدمه==		==مقدمه==