اجرای تشریع الهی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: تغییرمسیر به اجرای دین

2021-08-05T14:16:21Z

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پانویس2}} +{{پانویس}})

2021-04-29T21:52:06Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پانویس2}} +{{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۱، ساعت ۰۱:۲۲
خط ۵۶:		خط ۵۶:
	==پانویس==		==پانویس==

	{{~~پانویس2~~}}		{{پانویس}}


	[[رده:ولایت تشریعی]]		[[رده:ولایت تشریعی]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-]] | + - [[)

2021-04-29T15:00:36Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-]] | + - [[)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۱، ساعت ۱۸:۳۰
خط ۴:		خط ۴:
	: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[اجرای دین]]''' و مرتبط با '''[[ولایت تشریعی]]''' است. "'''[[ولایت تشریعی]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[اجرای دین]]''' و مرتبط با '''[[ولایت تشریعی]]''' است. "'''[[ولایت تشریعی]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
	<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">		<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
	: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[ولایت تشریعی در قرآن]] \| [[ولایت تشریعی در حدیث]] \| [[ولایت تشریعی در کلام اسلامی]] \| [[ولایت تشریعی در عرفان اسلامی]]</div>		: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[ولایت تشریعی در قرآن]] - [[ولایت تشریعی در حدیث]] - [[ولایت تشریعی در کلام اسلامی]] - [[ولایت تشریعی در عرفان اسلامی]]</div>
	<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">		<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
	: <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[ولایت تشریعی (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>		: <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[ولایت تشریعی (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{ویرایش غیرنهایی}} +)

2021-04-20T15:54:06Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{ویرایش غیرنهایی}} +)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ آوریل ۲۰۲۱، ساعت ۱۹:۲۴
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{ویرایش غیرنهایی}}~~
	{{ولایت}}		{{ولایت}}
	<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">		<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">

Wasity: جایگزینی متن - '{{یادآوری پانویس}}' به ''

2020-10-12T15:57:00Z

جایگزینی متن - '{{یادآوری پانویس}}' به ''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ اکتبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۹:۲۷
خط ۵۵:		خط ۵۵:

	==پانویس==		==پانویس==
	~~{{یادآوری پانویس}}~~
	{{پانویس2}}		{{پانویس2}}


	[[رده:ولایت تشریعی]]		[[رده:ولایت تشریعی]]

Wasity: جایگزینی متن - 'طباطبایی، محمد حسین،' به 'طباطبایی، سید محمد حسین،'

2020-04-05T16:53:29Z

جایگزینی متن - 'طباطبایی، محمد حسین،' به 'طباطبایی، سید محمد حسین،'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۲۰:۲۳
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	==اجرای تشریع الهی شرط تحقق عینی ولایت و حاکمیت تشریعی خداوند==		==اجرای تشریع الهی شرط تحقق عینی ولایت و حاکمیت تشریعی خداوند==
	* تشریع و قانونگذاری توسط خداوند و ابلاغ آن به مردم، بخشی از تدبیر امور انسانهاست که از شؤون ربوبیت الهی است اما تکمیل آن با تشکیل حکومت و پذیرش آن توسط مردم امکان‏پذیر است تا در سایه آن، قوانین الهی حفظ و اجرا گردد و ولایت تشریعی خداوند تحقق یابد. حال این پرسش اساسی مطرح می‏شود که تشکیل حکومت و اجرای قانون در مورد دیگران توسط چه کسی باید انجام گیرد؟ آیا خداوند خود مستقیما ولایت تشریعی خود را اعمال می‏کند یا راه دیگری برای آن وجود دارد؟ آنچه مسلم است، این است که معقول نیست‏خداوند به عنوان حاکم حقیقی، حاکمیت جامعه را مستقیما انجام دهد یا اینکه فرشته یا جنی برای حاکمیت جامعه بشری بفرستد؛ زیرا تحقق حاکمیت در جوامع بشری برای اجرای احکام، نیازمند تعامل و ترابط ملموس و مادی و طبیعی با آحاد جامعه است و چنین ارتباطی از سوی خداوند و فرشتگاه امکان ندارد{{متن قرآن\|وَقَالُواْ لَوْلا أُنزِلَ عَلَيْهِ مَلَكٌ وَلَوْ أَنزَلْنَا مَلَكًا لَّقُضِيَ الأَمْرُ ثُمَّ لاَ يُنظَرُونَ وَلَوْ جَعَلْنَاهُ مَلَكًا لَّجَعَلْنَاهُ رَجُلاً وَلَلَبَسْنَا عَلَيْهِم مَّا يَلْبِسُونَ}}<ref> و گفتند: چرا بر او فرشته‌ای فرو فرستاده نشد؟ و اگر فرشته‌ای می‌فرستادیم کار تمام بود و دیگر مهلت نمی‌یافتند و اگر او را فرشته‌ای می‌گرداندیم، او را (به گونه) مردی در می‌آوردیم و باز هم بر آنان همان اشتباهی را که می‌کردند پیش می‌آوردیم؛ سوره انعام، آیه: ۸- ۹.</ref><ref>[[غفار شاهدی\|شاهدی، غفار]]، [[توحید و حکومت دینی (مقاله)\|توحید و حکومت دینی]]، [[حکومت اسلامی (نشریه)\|فصلنامه حکومت اسلامی]]، ص۳۲۹ تا ۳۶۹.</ref>		* تشریع و قانونگذاری توسط خداوند و ابلاغ آن به مردم، بخشی از تدبیر امور انسانهاست که از شؤون ربوبیت الهی است اما تکمیل آن با تشکیل حکومت و پذیرش آن توسط مردم امکان‏پذیر است تا در سایه آن، قوانین الهی حفظ و اجرا گردد و ولایت تشریعی خداوند تحقق یابد. حال این پرسش اساسی مطرح می‏شود که تشکیل حکومت و اجرای قانون در مورد دیگران توسط چه کسی باید انجام گیرد؟ آیا خداوند خود مستقیما ولایت تشریعی خود را اعمال می‏کند یا راه دیگری برای آن وجود دارد؟ آنچه مسلم است، این است که معقول نیست‏خداوند به عنوان حاکم حقیقی، حاکمیت جامعه را مستقیما انجام دهد یا اینکه فرشته یا جنی برای حاکمیت جامعه بشری بفرستد؛ زیرا تحقق حاکمیت در جوامع بشری برای اجرای احکام، نیازمند تعامل و ترابط ملموس و مادی و طبیعی با آحاد جامعه است و چنین ارتباطی از سوی خداوند و فرشتگاه امکان ندارد{{متن قرآن\|وَقَالُواْ لَوْلا أُنزِلَ عَلَيْهِ مَلَكٌ وَلَوْ أَنزَلْنَا مَلَكًا لَّقُضِيَ الأَمْرُ ثُمَّ لاَ يُنظَرُونَ وَلَوْ جَعَلْنَاهُ مَلَكًا لَّجَعَلْنَاهُ رَجُلاً وَلَلَبَسْنَا عَلَيْهِم مَّا يَلْبِسُونَ}}<ref> و گفتند: چرا بر او فرشته‌ای فرو فرستاده نشد؟ و اگر فرشته‌ای می‌فرستادیم کار تمام بود و دیگر مهلت نمی‌یافتند و اگر او را فرشته‌ای می‌گرداندیم، او را (به گونه) مردی در می‌آوردیم و باز هم بر آنان همان اشتباهی را که می‌کردند پیش می‌آوردیم؛ سوره انعام، آیه: ۸- ۹.</ref><ref>[[غفار شاهدی\|شاهدی، غفار]]، [[توحید و حکومت دینی (مقاله)\|توحید و حکومت دینی]]، [[حکومت اسلامی (نشریه)\|فصلنامه حکومت اسلامی]]، ص۳۲۹ تا ۳۶۹.</ref>
	*[[علامه طباطبایی]] می‏فرمایند: "جای شک و تردید نیست که خدای آفرینش، که از هر جهت‏ بالاتر از تصور ماست، مانند ما تفکر اجتماعی ندارد و این سازمان قراردادی آقایی و بندگی و فرمانروایی و فرمانبری و امر و نهی و مزد و پاداش در بیرون از زندگی اجتماعی ما وجود ندارد و دستگاه خدایی همانا دستگاه آفرینش است!"<ref>طباطبایی، محمد ~~حسین،~~ شیعه در اسلام، دفتر انتشارات اسلامی چاپ دهم، ۱۳۷۹ ص‏۱۹۳.</ref>		*[[علامه طباطبایی]] می‏فرمایند: "جای شک و تردید نیست که خدای آفرینش، که از هر جهت‏ بالاتر از تصور ماست، مانند ما تفکر اجتماعی ندارد و این سازمان قراردادی آقایی و بندگی و فرمانروایی و فرمانبری و امر و نهی و مزد و پاداش در بیرون از زندگی اجتماعی ما وجود ندارد و دستگاه خدایی همانا دستگاه آفرینش است!"<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، شیعه در اسلام، دفتر انتشارات اسلامی چاپ دهم، ۱۳۷۹ ص‏۱۹۳.</ref>
	*بنابراین، باید راه دیگری برای اجرای قوانین الهی وجود داشته باشد، چون جامعه به حاکمی از جنس بشر نیاز دارد تا نظام جامعه را حفظ کند و قوانین الهی را اجرا کند اما این حاکم چه کسی است؟		*بنابراین، باید راه دیگری برای اجرای قوانین الهی وجود داشته باشد، چون جامعه به حاکمی از جنس بشر نیاز دارد تا نظام جامعه را حفظ کند و قوانین الهی را اجرا کند اما این حاکم چه کسی است؟
	*با توجه به اینکه اجرای قانون در مورد دیگران نوعی دخالت در حیطه اختیارات آنان است، از این رو به صرف اینکه قانون برگرفته از دستورات دینی باشد کافی نیست تا هر کس بتواند آن را در مورد دیگران به اجرا درآورد. کسی چنین صلاحیت را دارا است که از حق فرمانروایی و الزام و دستور برخوردار باشد. هیچ انسانی و هیچ دستگاهی نمی‌‏تواند حکمی را بر دیگران جاری کند مگر آنکه ثابت‏ شود از چنین حقی برخوردار است‏یا دارای مشروعیت است، چون بر مبنای جهان بینی توحیدی، حق حاکمیت و ولایت در انحصار خداست<ref>[[غفار شاهدی\|شاهدی، غفار]]، [[توحید و حکومت دینی (مقاله)\|توحید و حکومت دینی]]، [[حکومت اسلامی (نشریه)\|فصلنامه حکومت اسلامی]]، ص۳۲۹ تا ۳۶۹.</ref>.		*با توجه به اینکه اجرای قانون در مورد دیگران نوعی دخالت در حیطه اختیارات آنان است، از این رو به صرف اینکه قانون برگرفته از دستورات دینی باشد کافی نیست تا هر کس بتواند آن را در مورد دیگران به اجرا درآورد. کسی چنین صلاحیت را دارا است که از حق فرمانروایی و الزام و دستور برخوردار باشد. هیچ انسانی و هیچ دستگاهی نمی‌‏تواند حکمی را بر دیگران جاری کند مگر آنکه ثابت‏ شود از چنین حقی برخوردار است‏یا دارای مشروعیت است، چون بر مبنای جهان بینی توحیدی، حق حاکمیت و ولایت در انحصار خداست<ref>[[غفار شاهدی\|شاهدی، غفار]]، [[توحید و حکومت دینی (مقاله)\|توحید و حکومت دینی]]، [[حکومت اسلامی (نشریه)\|فصلنامه حکومت اسلامی]]، ص۳۲۹ تا ۳۶۹.</ref>.

Wasity: جایگزینی متن - 'رده:مدخل‌های درجه دو دانشنامه' به ''

2020-03-24T22:08:27Z

جایگزینی متن - 'رده:مدخل‌های درجه دو دانشنامه' به ''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۰۱:۳۸
خط ۵۸:		خط ۵۸:
	{{پانویس2}}		{{پانویس2}}

	~~[[رده:مدخل‌های درجه دو دانشنامه]]~~
	[[رده:ولایت تشریعی]]		[[رده:ولایت تشریعی]]

Wasity: جایگزینی متن - 'تاثیر' به 'تأثیر'

2019-10-23T08:09:15Z

جایگزینی متن - 'تاثیر' به 'تأثیر'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۳۹
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	#انقلاب عظیم و فراگیر علیه خود محوری انسانها برای سوق دادن آنها به سوی آفریدگار جهانیان		#انقلاب عظیم و فراگیر علیه خود محوری انسانها برای سوق دادن آنها به سوی آفریدگار جهانیان
	#اعلام دنیای آینده جاودان، بی‏نهایت‏بزرگتر از دنیای فعلی" <ref>بازرگان، مهدی، آخرت و خدا هدف بعثت انبیا، کیان، سال پنجم، شماره‏۲۸ آذرودی بهمن ۱۳۷۴، ص‏۴۸و ۵۶ و ۵۷ .</ref>. ایشان در ادامه می‏گوید: "وقتی به قرآن می‏نگریم، می‏بینیم احراز حکومت‏یا سلطنت از طرف حضرت خاتم انبیا و بعضی از پیامبران یهود، عمومیت‏ به همه پیامبران نداشته و با توجه به تعداد کثیر انبیای غیر حاکم، یک امر استثنایی محسوب می‏شود و اصولا [[نبوت]] و حکومت دو امر یا دو شغل کاملا مجزا و متفاوت با دو منشا یا دو مبنای مختلف غیر قابل تلفیق در یکدیگر بوده و در آن مراجعه و مصالحه و مشورت با مردم را شدیدا منع و بلکه ملامت می‏کند"<ref>بازرگان، مهدی، آخرت و خدا هدف بعثت انبیا، کیان، سال پنجم، شماره‏۲۸ آذرودی بهمن ۱۳۷۴، ص‏۴۸و ۵۶ و ۵۷ .</ref><ref>[[غفار شاهدی\|شاهدی، غفار]]، [[توحید و حکومت دینی (مقاله)\|توحید و حکومت دینی]]، [[حکومت اسلامی (نشریه)\|فصلنامه حکومت اسلامی]]، ص۳۲۹ تا ۳۶۹.</ref>.		#اعلام دنیای آینده جاودان، بی‏نهایت‏بزرگتر از دنیای فعلی" <ref>بازرگان، مهدی، آخرت و خدا هدف بعثت انبیا، کیان، سال پنجم، شماره‏۲۸ آذرودی بهمن ۱۳۷۴، ص‏۴۸و ۵۶ و ۵۷ .</ref>. ایشان در ادامه می‏گوید: "وقتی به قرآن می‏نگریم، می‏بینیم احراز حکومت‏یا سلطنت از طرف حضرت خاتم انبیا و بعضی از پیامبران یهود، عمومیت‏ به همه پیامبران نداشته و با توجه به تعداد کثیر انبیای غیر حاکم، یک امر استثنایی محسوب می‏شود و اصولا [[نبوت]] و حکومت دو امر یا دو شغل کاملا مجزا و متفاوت با دو منشا یا دو مبنای مختلف غیر قابل تلفیق در یکدیگر بوده و در آن مراجعه و مصالحه و مشورت با مردم را شدیدا منع و بلکه ملامت می‏کند"<ref>بازرگان، مهدی، آخرت و خدا هدف بعثت انبیا، کیان، سال پنجم، شماره‏۲۸ آذرودی بهمن ۱۳۷۴، ص‏۴۸و ۵۶ و ۵۷ .</ref><ref>[[غفار شاهدی\|شاهدی، غفار]]، [[توحید و حکومت دینی (مقاله)\|توحید و حکومت دینی]]، [[حکومت اسلامی (نشریه)\|فصلنامه حکومت اسلامی]]، ص۳۲۹ تا ۳۶۹.</ref>.
	*یکی دیگر از طرفداران این دیدگاه می‌‏نویسد: "خلاصه، رایی که ما در باره شیوه حکومت کردن اتخاذ می‏کنیم، بر روی رای مان، در باب اینکه حکومت ‏حق کیست ~~تاثیر~~ می‏گذارد. اگر گفتیم شیوه موفق حکومت این است که ناظرانی بیرونی بر کار حاکم نظارت کند، در این صورت حقوق خاصی را برای مردم قائل شده‏ایم و مردم با این حقوق، با تکالیفی که در عزل حاکم پیدا می‏کنند، در انتخاب حاکم هم دخالت‏ خواهند کرد و به این پرسش که چه کسی باید حکومت کند جواب خواهند داد کسی می‏تواند حکومت کند که ما او را بر می‏گزینیم‏"<ref>سروش، عبدالکریم، تحلیل مفهوم حکومتی دینی، دین و حکومت، انتشار رسا، ص‏۱۷۰ .</ref><ref>[[غفار شاهدی\|شاهدی، غفار]]، [[توحید و حکومت دینی (مقاله)\|توحید و حکومت دینی]]، [[حکومت اسلامی (نشریه)\|فصلنامه حکومت اسلامی]]، ص۳۲۹ تا ۳۶۹.</ref>.		*یکی دیگر از طرفداران این دیدگاه می‌‏نویسد: "خلاصه، رایی که ما در باره شیوه حکومت کردن اتخاذ می‏کنیم، بر روی رای مان، در باب اینکه حکومت ‏حق کیست تأثیر می‏گذارد. اگر گفتیم شیوه موفق حکومت این است که ناظرانی بیرونی بر کار حاکم نظارت کند، در این صورت حقوق خاصی را برای مردم قائل شده‏ایم و مردم با این حقوق، با تکالیفی که در عزل حاکم پیدا می‏کنند، در انتخاب حاکم هم دخالت‏ خواهند کرد و به این پرسش که چه کسی باید حکومت کند جواب خواهند داد کسی می‏تواند حکومت کند که ما او را بر می‏گزینیم‏"<ref>سروش، عبدالکریم، تحلیل مفهوم حکومتی دینی، دین و حکومت، انتشار رسا، ص‏۱۷۰ .</ref><ref>[[غفار شاهدی\|شاهدی، غفار]]، [[توحید و حکومت دینی (مقاله)\|توحید و حکومت دینی]]، [[حکومت اسلامی (نشریه)\|فصلنامه حکومت اسلامی]]، ص۳۲۹ تا ۳۶۹.</ref>.
	*در نقد این دیدگاه باید گفت: لازمه پذیرش این دیدگاه نفی ربوبیت و ولایت تشریعی خداوند و در نتیجه نفی توحید کامل است، چون همانگونه که حق قانونگذاری در انحصار خداوند است و او باید پیامبرانی را برگزیند و با دادن مقام نبوت و رسالت‏به آنان، تشریع خود را به اطلاع مردم برساند، اجرای تشریع نیز در انحصار اوست و او باید برای اجرای تشریع خود افرادی را برگزیند و با دادن مقام امامت و ولایت‏به آنان، قوانین خود را در جامعه پیاده کند . بنابراین، دخالت غیر خدا "مردم" در انتخاب مجریان، بدون اذن الهی، با ولایت تشریعی خداوند منافات دارد، در حالی‏که توحید کامل آن است که معتقد به ملازمه بین اصل [[نبوت]] و رسالت‏ با اصل [[امامت]] و [[ولایت‏]] باشیم<ref>[[غفار شاهدی\|شاهدی، غفار]]، [[توحید و حکومت دینی (مقاله)\|توحید و حکومت دینی]]، [[حکومت اسلامی (نشریه)\|فصلنامه حکومت اسلامی]]، ص۳۲۹ تا ۳۶۹.</ref>.		*در نقد این دیدگاه باید گفت: لازمه پذیرش این دیدگاه نفی ربوبیت و ولایت تشریعی خداوند و در نتیجه نفی توحید کامل است، چون همانگونه که حق قانونگذاری در انحصار خداوند است و او باید پیامبرانی را برگزیند و با دادن مقام نبوت و رسالت‏به آنان، تشریع خود را به اطلاع مردم برساند، اجرای تشریع نیز در انحصار اوست و او باید برای اجرای تشریع خود افرادی را برگزیند و با دادن مقام امامت و ولایت‏به آنان، قوانین خود را در جامعه پیاده کند . بنابراین، دخالت غیر خدا "مردم" در انتخاب مجریان، بدون اذن الهی، با ولایت تشریعی خداوند منافات دارد، در حالی‏که توحید کامل آن است که معتقد به ملازمه بین اصل [[نبوت]] و رسالت‏ با اصل [[امامت]] و [[ولایت‏]] باشیم<ref>[[غفار شاهدی\|شاهدی، غفار]]، [[توحید و حکومت دینی (مقاله)\|توحید و حکومت دینی]]، [[حکومت اسلامی (نشریه)\|فصلنامه حکومت اسلامی]]، ص۳۲۹ تا ۳۶۹.</ref>.
	*[[امام خمینی]] در وصیت نامه سیاسی - الهی خویش در طرد این دیدگاه می‌‏نویسند: "آنچه گفته شده و می‏شود که [[انبیا]] و اولیا و بزرگان از آن احتراز می‏کردند و ما نیز باید چنین کنیم اشتباه تاسف‌‏آوری است که نتایج آن به تباهی کشیدن ملت‏های اسلامی و باز کردن راه برای استعمارگران خونخوار است" <ref>وصیت نامه سیاسی - الهی حضرت امام خمینی، سروش ملکوتی صص‏۲۵ و ۲۶ .</ref><ref>[[غفار شاهدی\|شاهدی، غفار]]، [[توحید و حکومت دینی (مقاله)\|توحید و حکومت دینی]]، [[حکومت اسلامی (نشریه)\|فصلنامه حکومت اسلامی]]، ص۳۲۹ تا ۳۶۹.</ref>		*[[امام خمینی]] در وصیت نامه سیاسی - الهی خویش در طرد این دیدگاه می‌‏نویسند: "آنچه گفته شده و می‏شود که [[انبیا]] و اولیا و بزرگان از آن احتراز می‏کردند و ما نیز باید چنین کنیم اشتباه تاسف‌‏آوری است که نتایج آن به تباهی کشیدن ملت‏های اسلامی و باز کردن راه برای استعمارگران خونخوار است" <ref>وصیت نامه سیاسی - الهی حضرت امام خمینی، سروش ملکوتی صص‏۲۵ و ۲۶ .</ref><ref>[[غفار شاهدی\|شاهدی، غفار]]، [[توحید و حکومت دینی (مقاله)\|توحید و حکومت دینی]]، [[حکومت اسلامی (نشریه)\|فصلنامه حکومت اسلامی]]، ص۳۲۹ تا ۳۶۹.</ref>

Admin: جایگزینی متن - '{{خرد}}' به '{{ویرایش غیرنهایی}}'

2019-07-22T09:51:45Z

جایگزینی متن - '{{خرد}}' به '{{ویرایش غیرنهایی}}'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۳:۲۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{~~خرد~~}}		{{ویرایش غیرنهایی}}
	{{ولایت}}		{{ولایت}}
	<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">		<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">

Admin: جایگزینی متن - '}} }}' به '}}'

2019-06-02T13:22:06Z

جایگزینی متن - '}} }}' به '}}'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۳۹
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	#انقلاب عظیم و فراگیر علیه خود محوری انسانها برای سوق دادن آنها به سوی آفریدگار جهانیان		#انقلاب عظیم و فراگیر علیه خود محوری انسانها برای سوق دادن آنها به سوی آفریدگار جهانیان
	#اعلام دنیای آینده جاودان، بی‏نهایت‏بزرگتر از دنیای فعلی" <ref>بازرگان، مهدی، آخرت و خدا هدف بعثت انبیا، کیان، سال پنجم، شماره‏۲۸ آذرودی بهمن ۱۳۷۴، ص‏۴۸و ۵۶ و ۵۷ .</ref>. ایشان در ادامه می‏گوید: "وقتی به قرآن می‏نگریم، می‏بینیم احراز حکومت‏یا سلطنت از طرف حضرت خاتم انبیا و بعضی از پیامبران یهود، عمومیت‏ به همه پیامبران نداشته و با توجه به تعداد کثیر انبیای غیر حاکم، یک امر استثنایی محسوب می‏شود و اصولا [[نبوت]] و حکومت دو امر یا دو شغل کاملا مجزا و متفاوت با دو منشا یا دو مبنای مختلف غیر قابل تلفیق در یکدیگر بوده و در آن مراجعه و مصالحه و مشورت با مردم را شدیدا منع و بلکه ملامت می‏کند"<ref>بازرگان، مهدی، آخرت و خدا هدف بعثت انبیا، کیان، سال پنجم، شماره‏۲۸ آذرودی بهمن ۱۳۷۴، ص‏۴۸و ۵۶ و ۵۷ .</ref><ref>[[غفار شاهدی\|شاهدی، غفار]]، [[توحید و حکومت دینی (مقاله)\|توحید و حکومت دینی]]، [[حکومت اسلامی (نشریه)\|فصلنامه حکومت اسلامی]]، ص۳۲۹ تا ۳۶۹.</ref>.		#اعلام دنیای آینده جاودان، بی‏نهایت‏بزرگتر از دنیای فعلی" <ref>بازرگان، مهدی، آخرت و خدا هدف بعثت انبیا، کیان، سال پنجم، شماره‏۲۸ آذرودی بهمن ۱۳۷۴، ص‏۴۸و ۵۶ و ۵۷ .</ref>. ایشان در ادامه می‏گوید: "وقتی به قرآن می‏نگریم، می‏بینیم احراز حکومت‏یا سلطنت از طرف حضرت خاتم انبیا و بعضی از پیامبران یهود، عمومیت‏ به همه پیامبران نداشته و با توجه به تعداد کثیر انبیای غیر حاکم، یک امر استثنایی محسوب می‏شود و اصولا [[نبوت]] و حکومت دو امر یا دو شغل کاملا مجزا و متفاوت با دو منشا یا دو مبنای مختلف غیر قابل تلفیق در یکدیگر بوده و در آن مراجعه و مصالحه و مشورت با مردم را شدیدا منع و بلکه ملامت می‏کند"<ref>بازرگان، مهدی، آخرت و خدا هدف بعثت انبیا، کیان، سال پنجم، شماره‏۲۸ آذرودی بهمن ۱۳۷۴، ص‏۴۸و ۵۶ و ۵۷ .</ref><ref>[[غفار شاهدی\|شاهدی، غفار]]، [[توحید و حکومت دینی (مقاله)\|توحید و حکومت دینی]]، [[حکومت اسلامی (نشریه)\|فصلنامه حکومت اسلامی]]، ص۳۲۹ تا ۳۶۹.</ref>.
	*یکی دیگر از طرفداران این دیدگاه می‌‏نویسد: "خلاصه، رایی که ما در باره شیوه حکومت کردن اتخاذ می‏کنیم، بر روی رای مان، در باب اینکه حکومت ‏حق کیست ~~تاثیر~~ می‏گذارد. اگر گفتیم شیوه موفق حکومت این است که ناظرانی بیرونی بر کار حاکم نظارت کند، در این صورت حقوق خاصی را برای مردم قائل شده‏ایم و مردم با این حقوق، با تکالیفی که در عزل حاکم پیدا می‏کنند، در انتخاب حاکم هم دخالت‏ خواهند کرد و به این پرسش که چه کسی باید حکومت کند جواب خواهند داد کسی می‏تواند حکومت کند که ما او را بر می‏گزینیم‏"<ref>سروش، عبدالکریم، تحلیل مفهوم حکومتی دینی، دین و حکومت، انتشار رسا، ص‏۱۷۰ .</ref><ref>[[غفار شاهدی\|شاهدی، غفار]]، [[توحید و حکومت دینی (مقاله)\|توحید و حکومت دینی]]، [[حکومت اسلامی (نشریه)\|فصلنامه حکومت اسلامی]]، ص۳۲۹ تا ۳۶۹.</ref>.		*یکی دیگر از طرفداران این دیدگاه می‌‏نویسد: "خلاصه، رایی که ما در باره شیوه حکومت کردن اتخاذ می‏کنیم، بر روی رای مان، در باب اینکه حکومت ‏حق کیست تأثیر می‏گذارد. اگر گفتیم شیوه موفق حکومت این است که ناظرانی بیرونی بر کار حاکم نظارت کند، در این صورت حقوق خاصی را برای مردم قائل شده‏ایم و مردم با این حقوق، با تکالیفی که در عزل حاکم پیدا می‏کنند، در انتخاب حاکم هم دخالت‏ خواهند کرد و به این پرسش که چه کسی باید حکومت کند جواب خواهند داد کسی می‏تواند حکومت کند که ما او را بر می‏گزینیم‏"<ref>سروش، عبدالکریم، تحلیل مفهوم حکومتی دینی، دین و حکومت، انتشار رسا، ص‏۱۷۰ .</ref><ref>[[غفار شاهدی\|شاهدی، غفار]]، [[توحید و حکومت دینی (مقاله)\|توحید و حکومت دینی]]، [[حکومت اسلامی (نشریه)\|فصلنامه حکومت اسلامی]]، ص۳۲۹ تا ۳۶۹.</ref>.
	*در نقد این دیدگاه باید گفت: لازمه پذیرش این دیدگاه نفی ربوبیت و ولایت تشریعی خداوند و در نتیجه نفی توحید کامل است، چون همانگونه که حق قانونگذاری در انحصار خداوند است و او باید پیامبرانی را برگزیند و با دادن مقام نبوت و رسالت‏به آنان، تشریع خود را به اطلاع مردم برساند، اجرای تشریع نیز در انحصار اوست و او باید برای اجرای تشریع خود افرادی را برگزیند و با دادن مقام امامت و ولایت‏به آنان، قوانین خود را در جامعه پیاده کند . بنابراین، دخالت غیر خدا "مردم" در انتخاب مجریان، بدون اذن الهی، با ولایت تشریعی خداوند منافات دارد، در حالی‏که توحید کامل آن است که معتقد به ملازمه بین اصل [[نبوت]] و رسالت‏ با اصل [[امامت]] و [[ولایت‏]] باشیم<ref>[[غفار شاهدی\|شاهدی، غفار]]، [[توحید و حکومت دینی (مقاله)\|توحید و حکومت دینی]]، [[حکومت اسلامی (نشریه)\|فصلنامه حکومت اسلامی]]، ص۳۲۹ تا ۳۶۹.</ref>.		*در نقد این دیدگاه باید گفت: لازمه پذیرش این دیدگاه نفی ربوبیت و ولایت تشریعی خداوند و در نتیجه نفی توحید کامل است، چون همانگونه که حق قانونگذاری در انحصار خداوند است و او باید پیامبرانی را برگزیند و با دادن مقام نبوت و رسالت‏به آنان، تشریع خود را به اطلاع مردم برساند، اجرای تشریع نیز در انحصار اوست و او باید برای اجرای تشریع خود افرادی را برگزیند و با دادن مقام امامت و ولایت‏به آنان، قوانین خود را در جامعه پیاده کند . بنابراین، دخالت غیر خدا "مردم" در انتخاب مجریان، بدون اذن الهی، با ولایت تشریعی خداوند منافات دارد، در حالی‏که توحید کامل آن است که معتقد به ملازمه بین اصل [[نبوت]] و رسالت‏ با اصل [[امامت]] و [[ولایت‏]] باشیم<ref>[[غفار شاهدی\|شاهدی، غفار]]، [[توحید و حکومت دینی (مقاله)\|توحید و حکومت دینی]]، [[حکومت اسلامی (نشریه)\|فصلنامه حکومت اسلامی]]، ص۳۲۹ تا ۳۶۹.</ref>.
	*[[امام خمینی]] در وصیت نامه سیاسی - الهی خویش در طرد این دیدگاه می‌‏نویسند: "آنچه گفته شده و می‏شود که [[انبیا]] و اولیا و بزرگان از آن احتراز می‏کردند و ما نیز باید چنین کنیم اشتباه تاسف‌‏آوری است که نتایج آن به تباهی کشیدن ملت‏های اسلامی و باز کردن راه برای استعمارگران خونخوار است" <ref>وصیت نامه سیاسی - الهی حضرت امام خمینی، سروش ملکوتی صص‏۲۵ و ۲۶ .</ref><ref>[[غفار شاهدی\|شاهدی، غفار]]، [[توحید و حکومت دینی (مقاله)\|توحید و حکومت دینی]]، [[حکومت اسلامی (نشریه)\|فصلنامه حکومت اسلامی]]، ص۳۲۹ تا ۳۶۹.</ref>		*[[امام خمینی]] در وصیت نامه سیاسی - الهی خویش در طرد این دیدگاه می‌‏نویسند: "آنچه گفته شده و می‏شود که [[انبیا]] و اولیا و بزرگان از آن احتراز می‏کردند و ما نیز باید چنین کنیم اشتباه تاسف‌‏آوری است که نتایج آن به تباهی کشیدن ملت‏های اسلامی و باز کردن راه برای استعمارگران خونخوار است" <ref>وصیت نامه سیاسی - الهی حضرت امام خمینی، سروش ملکوتی صص‏۲۵ و ۲۶ .</ref><ref>[[غفار شاهدی\|شاهدی، غفار]]، [[توحید و حکومت دینی (مقاله)\|توحید و حکومت دینی]]، [[حکومت اسلامی (نشریه)\|فصلنامه حکومت اسلامی]]، ص۳۲۹ تا ۳۶۹.</ref>