احادیث رکنیت ولایت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - 'فروعات' به 'فروع'

2025-10-23T20:31:24Z

جایگزینی متن - 'فروعات' به 'فروع'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۰:۰۱
خط ۳۵:		خط ۳۵:
	[[خوارزمی]]، دانشمند مشهور [[اهل سنت]] نیز [[روایت]] کرده، [[پیامبر]] {{صل}} [[علی]] {{ع}} چنین فرمود: [[یا علی]]! اگر بنده‌ای [[خدا]] را به اندازه‌ای که [[نوح]] [[پیامبر]] {{ع}} [[عمر]] کرده، [[عبادت]] کند و هم‌وزن کوه [[احد]] در [[راه خدا]] [[انفاق]] نماید و عمرش به قدری طولانی شود که هزار بار پیاده به [[حج]] [[خانه خدا]] رود و سرانجام میان [[صفا و مروه]] مظلومانه کشته شود، ولی [[ولایت]] شما را نپذیرفته باشد، بوی [[بهشت]] به مشامش نخواهد رسید و داخل آن نخواهد شد<ref>المناقب، موفق بن احمد بن محمد مکی خوارزمی، ص۶۷ - ۶۸ شبیه همین روایت در منابع روایی شیعی از امام باقر {{ع}} نقل شده است. (ر. ک: اصول کافی، ج۲، ص۱۹).</ref>.		[[خوارزمی]]، دانشمند مشهور [[اهل سنت]] نیز [[روایت]] کرده، [[پیامبر]] {{صل}} [[علی]] {{ع}} چنین فرمود: [[یا علی]]! اگر بنده‌ای [[خدا]] را به اندازه‌ای که [[نوح]] [[پیامبر]] {{ع}} [[عمر]] کرده، [[عبادت]] کند و هم‌وزن کوه [[احد]] در [[راه خدا]] [[انفاق]] نماید و عمرش به قدری طولانی شود که هزار بار پیاده به [[حج]] [[خانه خدا]] رود و سرانجام میان [[صفا و مروه]] مظلومانه کشته شود، ولی [[ولایت]] شما را نپذیرفته باشد، بوی [[بهشت]] به مشامش نخواهد رسید و داخل آن نخواهد شد<ref>المناقب، موفق بن احمد بن محمد مکی خوارزمی، ص۶۷ - ۶۸ شبیه همین روایت در منابع روایی شیعی از امام باقر {{ع}} نقل شده است. (ر. ک: اصول کافی، ج۲، ص۱۹).</ref>.

	بر کسی پوشیده نیست که شرط صحّت و قبولی اعمال و [[عبادت]]، [[ایمان]] است، چه اینکه اگر [[امامت]] و [[خلافت]] پس از [[رسول خدا]] {{صل}}، همان طور که [[اهل سنت]] می‌گویند، جزو [[فروع دینی]] - همچون سایر [[~~فروعات~~ دینی]] - بود، از این جایگاه سرنوشت‌ساز و خطیر برخوردار نبود که شرط صحت و قبولی اعمال شمرده شود. از این‌رو، این نقش کلیدی و حسّاس نشانگر این است که [[امامت]] و [[ولایت]] جزو [[فروع دین]] نیست، بلکه از [[اصول دین]] می‌باشد<ref>[[عبدالله ابراهیم‌زاده آملی\|ابراهیم‌زاده آملی، عبدالله]]، [[امامت و رهبری - ابراهیم‌زاده آملی (کتاب)\| امامت و رهبری]]، ص۸۲-۸۹.</ref>.		بر کسی پوشیده نیست که شرط صحّت و قبولی اعمال و [[عبادت]]، [[ایمان]] است، چه اینکه اگر [[امامت]] و [[خلافت]] پس از [[رسول خدا]] {{صل}}، همان طور که [[اهل سنت]] می‌گویند، جزو [[فروع دینی]] - همچون سایر [[فروع دینی]] - بود، از این جایگاه سرنوشت‌ساز و خطیر برخوردار نبود که شرط صحت و قبولی اعمال شمرده شود. از این‌رو، این نقش کلیدی و حسّاس نشانگر این است که [[امامت]] و [[ولایت]] جزو [[فروع دین]] نیست، بلکه از [[اصول دین]] می‌باشد<ref>[[عبدالله ابراهیم‌زاده آملی\|ابراهیم‌زاده آملی، عبدالله]]، [[امامت و رهبری - ابراهیم‌زاده آملی (کتاب)\| امامت و رهبری]]، ص۸۲-۸۹.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* مقدمه */

2024-04-14T10:04:20Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۳۴
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	روایاتی که [[ولایت ائمه]] {{عم}} را شرط صحّت و قبولی اعمال اعلام می‌کند [[روایات]] در این خصوص به قدری زیاد است<ref>علامه مجلسی بسیاری از این روایات را در بحارالانوار، به ویژه جلدهای ۲۳ و ۲۷ جمع‌آوری کرده و ارائه نموده است.</ref> و از اعتبار کافی برخوردار می‌باشد که [[علامه]] [[محمد باقر مجلسی]] تصریح و تأکید کرده که "[[امامیه]] [[اجماع]] دارند بر این که صحت و قبولی اعمال و [[عبادات]]، در گرو [[اقرار]] و [[ایمان]] به [[ولایت]] و [[امامت]] [[ائمه دوازده‌گانه]] از [[اهل بیت پیامبر]] {{صل}} است؛ و [[اخبار]] و [[روایات]] دال بر آن نزد [[شیعه]] و [[سنّی]]، [[متواتر]] است"<ref>بحار الانوار، ج۲۷، ص۱۶۶ - ۱۶۷.</ref>.		روایاتی که [[ولایت ائمه]] {{عم}} را شرط صحّت و قبولی اعمال اعلام می‌کند [[روایات]] در این خصوص به قدری زیاد است<ref>علامه مجلسی بسیاری از این روایات را در بحارالانوار، به ویژه جلدهای ۲۳ و ۲۷ جمع‌آوری کرده و ارائه نموده است.</ref> و از اعتبار کافی برخوردار می‌باشد که [[علامه]] [[محمد باقر مجلسی]] تصریح و تأکید کرده که "[[امامیه]] [[اجماع]] دارند بر این که صحت و قبولی اعمال و [[عبادات]]، در گرو [[اقرار]] و [[ایمان]] به [[ولایت]] و [[امامت]] [[ائمه دوازده‌گانه]] از [[اهل بیت پیامبر]] {{صل}} است؛ و [[اخبار]] و [[روایات]] دال بر آن نزد [[شیعه]] و [[سنّی]]، [[متواتر]] است"<ref>بحار الانوار، ج۲۷، ص۱۶۶ - ۱۶۷.</ref>.

	به عنوان نمونه، چند [[روایت]] از [[منابع شیعه]] و [[سنّی]] [[نقل]] می‌کنیم. [[رسول اکرم]] {{صل}} می‌فرماید:{{متن حدیث\|وَ الَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَوْ أَنَّ عَبْداً جَاءَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ بِعَمَلِ سَبْعِينَ نَبِيّاً مَا قَبِلَ اللَّهُ ذَلِكَ مِنْهُ حَتَّى يَلْقَاهُ بِوَلَايَتِي وَ وَلَايَةِ أَهْلِ بَيْتِي}}<ref>بحار الانوار، ج۲۷، {{عربی\|باب أنه لا تقبل الأعمال إلا بالولاية}} (ص ۱۶۶ - ۲۲۰)، ص۱۷۲، قسمتی از روایت شماره ۱۵.</ref>.		به عنوان نمونه، چند [[روایت]] از منابع شیعه و [[سنّی]] [[نقل]] می‌کنیم. [[رسول اکرم]] {{صل}} می‌فرماید:{{متن حدیث\|وَ الَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَوْ أَنَّ عَبْداً جَاءَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ بِعَمَلِ سَبْعِينَ نَبِيّاً مَا قَبِلَ اللَّهُ ذَلِكَ مِنْهُ حَتَّى يَلْقَاهُ بِوَلَايَتِي وَ وَلَايَةِ أَهْلِ بَيْتِي}}<ref>بحار الانوار، ج۲۷، {{عربی\|باب أنه لا تقبل الأعمال إلا بالولاية}} (ص ۱۶۶ - ۲۲۰)، ص۱۷۲، قسمتی از روایت شماره ۱۵.</ref>.

	[[سوگند]] به خدایی که [[جان]] [[محمد]] {{صل}} در دست اوست، اگر بنده‌ای در [[روز قیامت]] با [[اعمال]] هفتاد [[پیامبر]] بیاید، [[خداوند]] آن [[اعمال]] را از او نخواهد پذیرفت، تا این که [[خدا]] را با [[ولایت]] من و [[ولایت]] [[اهل]] بیتم [[ملاقات]] کند.		[[سوگند]] به خدایی که [[جان]] [[محمد]] {{صل}} در دست اوست، اگر بنده‌ای در [[روز قیامت]] با [[اعمال]] هفتاد [[پیامبر]] بیاید، [[خداوند]] آن [[اعمال]] را از او نخواهد پذیرفت، تا این که [[خدا]] را با [[ولایت]] من و [[ولایت]] [[اهل]] بیتم [[ملاقات]] کند.
خط ۳۵:		خط ۳۵:
	[[خوارزمی]]، دانشمند مشهور [[اهل سنت]] نیز [[روایت]] کرده، [[پیامبر]] {{صل}} [[علی]] {{ع}} چنین فرمود: [[یا علی]]! اگر بنده‌ای [[خدا]] را به اندازه‌ای که [[نوح]] [[پیامبر]] {{ع}} [[عمر]] کرده، [[عبادت]] کند و هم‌وزن کوه [[احد]] در [[راه خدا]] [[انفاق]] نماید و عمرش به قدری طولانی شود که هزار بار پیاده به [[حج]] [[خانه خدا]] رود و سرانجام میان [[صفا و مروه]] مظلومانه کشته شود، ولی [[ولایت]] شما را نپذیرفته باشد، بوی [[بهشت]] به مشامش نخواهد رسید و داخل آن نخواهد شد<ref>المناقب، موفق بن احمد بن محمد مکی خوارزمی، ص۶۷ - ۶۸ شبیه همین روایت در منابع روایی شیعی از امام باقر {{ع}} نقل شده است. (ر. ک: اصول کافی، ج۲، ص۱۹).</ref>.		[[خوارزمی]]، دانشمند مشهور [[اهل سنت]] نیز [[روایت]] کرده، [[پیامبر]] {{صل}} [[علی]] {{ع}} چنین فرمود: [[یا علی]]! اگر بنده‌ای [[خدا]] را به اندازه‌ای که [[نوح]] [[پیامبر]] {{ع}} [[عمر]] کرده، [[عبادت]] کند و هم‌وزن کوه [[احد]] در [[راه خدا]] [[انفاق]] نماید و عمرش به قدری طولانی شود که هزار بار پیاده به [[حج]] [[خانه خدا]] رود و سرانجام میان [[صفا و مروه]] مظلومانه کشته شود، ولی [[ولایت]] شما را نپذیرفته باشد، بوی [[بهشت]] به مشامش نخواهد رسید و داخل آن نخواهد شد<ref>المناقب، موفق بن احمد بن محمد مکی خوارزمی، ص۶۷ - ۶۸ شبیه همین روایت در منابع روایی شیعی از امام باقر {{ع}} نقل شده است. (ر. ک: اصول کافی، ج۲، ص۱۹).</ref>.

	بر کسی پوشیده نیست که شرط صحّت و قبولی اعمال و [[عبادت]]، [[ایمان]] است، چه اینکه اگر [[امامت]] و [[خلافت]] پس از [[رسول خدا]] {{صل}}، همان طور که [[اهل سنت]] می‌گویند، جزو [[فروع دینی]] - همچون سایر [[فروعات دینی]] - بود، از این جایگاه سرنوشت‌ساز و خطیر برخوردار نبود که شرط صحت و قبولی اعمال شمرده شود. از این‌رو، این نقش کلیدی و حسّاس نشانگر این است که [[امامت]] و [[ولایت]] جزو [[فروع دین]] نیست، بلکه از [[اصول دین]] می‌باشد<ref>[[عبدالله ابراهیم‌زاده آملی\|ابراهیم‌زاده آملی، عبدالله]]، [[امامت و رهبری - ابراهیم‌زاده آملی (کتاب)\| امامت و رهبری]]، ص۸۲-۸۹.</ref>		بر کسی پوشیده نیست که شرط صحّت و قبولی اعمال و [[عبادت]]، [[ایمان]] است، چه اینکه اگر [[امامت]] و [[خلافت]] پس از [[رسول خدا]] {{صل}}، همان طور که [[اهل سنت]] می‌گویند، جزو [[فروع دینی]] - همچون سایر [[فروعات دینی]] - بود، از این جایگاه سرنوشت‌ساز و خطیر برخوردار نبود که شرط صحت و قبولی اعمال شمرده شود. از این‌رو، این نقش کلیدی و حسّاس نشانگر این است که [[امامت]] و [[ولایت]] جزو [[فروع دین]] نیست، بلکه از [[اصول دین]] می‌باشد<ref>[[عبدالله ابراهیم‌زاده آملی\|ابراهیم‌زاده آملی، عبدالله]]، [[امامت و رهبری - ابراهیم‌زاده آملی (کتاب)\| امامت و رهبری]]، ص۸۲-۸۹.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* مقدمه */

2024-04-14T10:03:47Z

مقدمه

Bahmani در ‏۱۴ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۰۲

2024-04-14T10:02:36Z

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T14:12:35Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-08-24T07:44:22Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T04:30:25Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۰۰
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = اثبات امامت در حدیث		\| موضوع مرتبط = اثبات امامت در حدیث
خط ۳۳:		خط ۳۲:

	[[رده:احادیث رکنیت ولایت]]		[[رده:احادیث رکنیت ولایت]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\'\'\'\[\[(.)\]\]\'\'\'(.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\> \(.)\<\/div\> \
2022-05-31T13:55:42Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\'\'\'\[\[(.)\]\]\'\'\'(.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\sn...

→ نسخهٔ قدیمی‌تر نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۲۵
خط ۱: خط ۱:

{{امامت}}
{{امامت}}

<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[اثبات امامت در حدیث]]''' است. "'''[[اثبات امامت]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
{{مدخل مرتبط

<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[اثبات امامت در قرآن]] - [[اثبات امامت در حدیث]] - [[اثبات امامت در کلام اسلامی]] - [[اثبات امامت در تاریخ اسلامی]]</div>
| موضوع مرتبط = اثبات امامت در حدیث

<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[اثبات امامت (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
| عنوان مدخل = [[اثبات امامت]]

| مداخل مرتبط = [[اثبات امامت در قرآن]] - [[اثبات امامت در حدیث]] - [[اثبات امامت در کلام اسلامی]] - [[اثبات امامت در تاریخ اسلامی]]

| پرسش مرتبط = اثبات امامت (پرسش)

}}

==مقدمه==
==مقدمه==

Heydari: جایگزینی متن - '[' به ' ['

2022-04-27T19:09:07Z

جایگزینی متن - '*[' به '* ['

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۳۹
خط ۹:		خط ۹:
	*همچنین [[امام باقر]]{{ع}} در [[روایت]] پنجم همین باب "دعائم الاسلام"، عین عبارت [[روایت]] یاد شده را تکرار می‌کند و در ادامه، در پاسخ به کسی که پرسیده بود کدام یک از این پنج‌تای برشمرده بر‌تر است؟ فرمود: [[ولایت]]؛ زیرا کلید [[امام]] همه و [[والی]]، [[رهبر]] و راهنمای همه آنهاست. سپس در ادامه، درباره [[جایگاه]] و [[ضرورت]] [[پیروی]] از او فرمود: فراز امر [[دین]] و [[دینداری]]، کلید آن و (بلکه) در ورودی هر چیزی و [[خشنودی]] [[خدای رحمان]]، [[پیروی]] [[امام]] پس از [[شناخت]] اوست<ref>این بیان امام{{ع}} در روایات باب «فرض طاعة الائمه{{عم}}» در جلد یک نیز آمده است. (ر.ک: اصول کافی، ج۱، ص۱۸۵ - ۱۹۰).</ref>.		*همچنین [[امام باقر]]{{ع}} در [[روایت]] پنجم همین باب "دعائم الاسلام"، عین عبارت [[روایت]] یاد شده را تکرار می‌کند و در ادامه، در پاسخ به کسی که پرسیده بود کدام یک از این پنج‌تای برشمرده بر‌تر است؟ فرمود: [[ولایت]]؛ زیرا کلید [[امام]] همه و [[والی]]، [[رهبر]] و راهنمای همه آنهاست. سپس در ادامه، درباره [[جایگاه]] و [[ضرورت]] [[پیروی]] از او فرمود: فراز امر [[دین]] و [[دینداری]]، کلید آن و (بلکه) در ورودی هر چیزی و [[خشنودی]] [[خدای رحمان]]، [[پیروی]] [[امام]] پس از [[شناخت]] اوست<ref>این بیان امام{{ع}} در روایات باب «فرض طاعة الائمه{{عم}}» در جلد یک نیز آمده است. (ر.ک: اصول کافی، ج۱، ص۱۸۵ - ۱۹۰).</ref>.
	*روایاتی که [[محبّت]] به [[علی]]{{ع}} و [[ائمه]] دیگر [[اهل بیت]]{{عم}} را مکمّل [[ایمان]] معرفی کرده و [[درجات ایمان]] را به درجات [[محبّت]] به آنها [[استوار]] ساخته است.		*روایاتی که [[محبّت]] به [[علی]]{{ع}} و [[ائمه]] دیگر [[اهل بیت]]{{عم}} را مکمّل [[ایمان]] معرفی کرده و [[درجات ایمان]] را به درجات [[محبّت]] به آنها [[استوار]] ساخته است.
	*[[رسول خدا]]{{صل}} خطاب به [[امیرمؤمنان]]{{ع}} می‌فرماید: "(ای [[علی]]!) کسی که تو را به زبان (= [[درجه]] پایین و غیر عمیق) [[دوست]] داشته باشد، به تحقیق ثلث [[ایمان]] او تکمیل شده است و هر کس تو را به زبان و [[قلب]] (= ظاهر و [[باطن]]) خویش [[دوست]] داشته باشد، به طور حتم دو ثلث [[ایمان]] او کامل می‌شود و اگر کسی تو را به زبان و [[قلب]] خود [[دوست]] داشته و به دست خود [[یاری]] کند، پس به تحقیق [[ایمان]] خود را به کمال رسانیده و کامل کرده است"<ref>{{متن حدیث\|مَنْ أَحَبَّكَ بِلِسَانِهِ فَقَدْ كَمَلَ لَهُ ثُلُثُ الْإِيمَانِ وَ مَنْ أَحَبَّكَ بِلِسَانِهِ وَ قَلْبِهِ فَقَدْ كَمَلَ لَهُ ثُلُثَا الْإِيمَانِ وَ مَنْ أَحَبَّكَ بِلِسَانِهِ وَ قَلْبِهِ وَ نَصَرَكَ بِيَدِهِ فَقَدِ اسْتَكْمَلَ الْإِيمَانَ}}؛ بحار الانوار، ج۳۹، ص۲۵۸، ح۳۲.</ref>.		* [[رسول خدا]]{{صل}} خطاب به [[امیرمؤمنان]]{{ع}} می‌فرماید: "(ای [[علی]]!) کسی که تو را به زبان (= [[درجه]] پایین و غیر عمیق) [[دوست]] داشته باشد، به تحقیق ثلث [[ایمان]] او تکمیل شده است و هر کس تو را به زبان و [[قلب]] (= ظاهر و [[باطن]]) خویش [[دوست]] داشته باشد، به طور حتم دو ثلث [[ایمان]] او کامل می‌شود و اگر کسی تو را به زبان و [[قلب]] خود [[دوست]] داشته و به دست خود [[یاری]] کند، پس به تحقیق [[ایمان]] خود را به کمال رسانیده و کامل کرده است"<ref>{{متن حدیث\|مَنْ أَحَبَّكَ بِلِسَانِهِ فَقَدْ كَمَلَ لَهُ ثُلُثُ الْإِيمَانِ وَ مَنْ أَحَبَّكَ بِلِسَانِهِ وَ قَلْبِهِ فَقَدْ كَمَلَ لَهُ ثُلُثَا الْإِيمَانِ وَ مَنْ أَحَبَّكَ بِلِسَانِهِ وَ قَلْبِهِ وَ نَصَرَكَ بِيَدِهِ فَقَدِ اسْتَكْمَلَ الْإِيمَانَ}}؛ بحار الانوار، ج۳۹، ص۲۵۸، ح۳۲.</ref>.
	*نیز آن [[حضرت]] در [[روایت]] دیگری، خطاب به [[وصی]] به [[حق]] و [[بلافصل]] خویش، [[علی]]{{ع}} او را این گونه {{متن حدیث\|أَنْتَ أَصْلُ الدِّينِ وَ مَنَارُ الْإِيمَانِ}} معرفی کرده است<ref>ای علی! تو اصل و اساس دین و دین‌داری و شاخص ایمان میباشی! (بحارالانوار، ج۲۳، ص۳، ح۲).</ref> و در یکسری [[روایات]] دیگری نیز [[امیرمؤمنان]]{{ع}} را به [[سوره]] [[توحید]]، به ویژه [[آیه]] {{متن قرآن\|قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ}}<ref>«بگو او خداوند یگانه است» سوره اخلاص، آیه ۱.</ref>[[تشبیه]] کرده و فرمود: هر کس [[سوره]] [[توحید]] را یک بار قرائت کند، گویی که ثلث [[قرآن]] را [[تلاوت]] کرده است و هر کس آن را دو بار قرائت کند، گویی دو ثلث [[قرآن]] را [[تلاوت]] کرده است و هر کس این [[سوره]] را سه بار قرائت کند، گویی تمام [[قرآن]] را [[تلاوت]] کرده است (و [[ثواب]] یک ختم کامل [[قرآن]] را به او میدهند).		*نیز آن [[حضرت]] در [[روایت]] دیگری، خطاب به [[وصی]] به [[حق]] و [[بلافصل]] خویش، [[علی]]{{ع}} او را این گونه {{متن حدیث\|أَنْتَ أَصْلُ الدِّينِ وَ مَنَارُ الْإِيمَانِ}} معرفی کرده است<ref>ای علی! تو اصل و اساس دین و دین‌داری و شاخص ایمان میباشی! (بحارالانوار، ج۲۳، ص۳، ح۲).</ref> و در یکسری [[روایات]] دیگری نیز [[امیرمؤمنان]]{{ع}} را به [[سوره]] [[توحید]]، به ویژه [[آیه]] {{متن قرآن\|قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ}}<ref>«بگو او خداوند یگانه است» سوره اخلاص، آیه ۱.</ref>[[تشبیه]] کرده و فرمود: هر کس [[سوره]] [[توحید]] را یک بار قرائت کند، گویی که ثلث [[قرآن]] را [[تلاوت]] کرده است و هر کس آن را دو بار قرائت کند، گویی دو ثلث [[قرآن]] را [[تلاوت]] کرده است و هر کس این [[سوره]] را سه بار قرائت کند، گویی تمام [[قرآن]] را [[تلاوت]] کرده است (و [[ثواب]] یک ختم کامل [[قرآن]] را به او میدهند).
	*سپس آن [[حضرت]] مسئله [[محبّت]] و [[عشق‌ورزی]] به [[علی]]{{ع}} و [[اهل بیت]]{{عم}} را همراه با [[ولایت‌پذیری]] عملی آنها را مطرح ساخته است که شرحش در [[روایت]] پیش گفته آمده است<ref>بحار الانوار، ج۳۹، باب «حبّه ایمان و بغضه کفر و نفاق» (ص ۲۴۶ - ۳۱۰)، به ویژه روایات ۸۱ و ۸۲- ۸۳.</ref>. در فرازهای آخر برخی از این [[روایات]] آمده که [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: [[سوگند]] به خدایی که مرا به [[پیامبری]] برانگیخت، ای [[علی]]! اگر تمام ساکنان [[زمین]] همچون ساکنان [[آسمان‌ها]] تو را [[دوست]] میداشتند [[خداوند]] هرگز کسی را [[عذاب]] نمی‌کرد؛ و من در هر روز سه بار [[سوره]] {{متن قرآن\|قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ}} ([[توحید]]) را قرائت می‌کنم... و هر کس [[سوره]] [[توحید]] را در حالی که به [[ولایت]] [[محمّد]] و [[اهل]] بیتش در ظاهر و [[باطن]] [[معتقد]] باشد و به [[فرامین]] آنها منقاد و [[مطیع]] باشد، قرائت کند، [[خداوند]] [[برترین]] پاداش‌ها را به او می‌دهد و او را به [[رستگاری]] [[حقیقی]] نایل می‌گرداند<ref>امالی شیخ صدوق، (متن و ترجمه)، المجلس التاسع، ترجمه و شرح آیت‌الله کمره‌ای، ص۳۴، ح۵.</ref>.		*سپس آن [[حضرت]] مسئله [[محبّت]] و [[عشق‌ورزی]] به [[علی]]{{ع}} و [[اهل بیت]]{{عم}} را همراه با [[ولایت‌پذیری]] عملی آنها را مطرح ساخته است که شرحش در [[روایت]] پیش گفته آمده است<ref>بحار الانوار، ج۳۹، باب «حبّه ایمان و بغضه کفر و نفاق» (ص ۲۴۶ - ۳۱۰)، به ویژه روایات ۸۱ و ۸۲- ۸۳.</ref>. در فرازهای آخر برخی از این [[روایات]] آمده که [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: [[سوگند]] به خدایی که مرا به [[پیامبری]] برانگیخت، ای [[علی]]! اگر تمام ساکنان [[زمین]] همچون ساکنان [[آسمان‌ها]] تو را [[دوست]] میداشتند [[خداوند]] هرگز کسی را [[عذاب]] نمی‌کرد؛ و من در هر روز سه بار [[سوره]] {{متن قرآن\|قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ}} ([[توحید]]) را قرائت می‌کنم... و هر کس [[سوره]] [[توحید]] را در حالی که به [[ولایت]] [[محمّد]] و [[اهل]] بیتش در ظاهر و [[باطن]] [[معتقد]] باشد و به [[فرامین]] آنها منقاد و [[مطیع]] باشد، قرائت کند، [[خداوند]] [[برترین]] پاداش‌ها را به او می‌دهد و او را به [[رستگاری]] [[حقیقی]] نایل می‌گرداند<ref>امالی شیخ صدوق، (متن و ترجمه)، المجلس التاسع، ترجمه و شرح آیت‌الله کمره‌ای، ص۳۴، ح۵.</ref>.
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	*روایاتی که [[ولایت ائمه]]{{عم}} را شرط صحّت و [[قبولی اعمال]] اعلام می‌کند [[روایات]] در این خصوص به قدری زیاد است<ref>علامه مجلسی بسیاری از این روایات را در بحارالانوار، به ویژه جلدهای ۲۳ و ۲۷ جمع‌آوری کرده و ارائه نموده است.</ref> و از اعتبار کافی برخوردار می‌باشد که [[علامه]] [[محمد باقر مجلسی]] تصریح و تأکید کرده که "[[امامیه]] [[اجماع]] دارند بر این که صحت و [[قبولی اعمال]] و [[عبادات]]، در گرو [[اقرار]] و [[ایمان]] به [[ولایت]] و [[امامت]] [[ائمه دوازده‌گانه]] از [[اهل بیت پیامبر]]{{صل}} است؛ و [[اخبار]] و [[روایات]] دال بر آن نزد [[شیعه]] و [[سنّی]]، [[متواتر]] است"<ref>بحار الانوار، ج۲۷، ص۱۶۶ - ۱۶۷.</ref>.		*روایاتی که [[ولایت ائمه]]{{عم}} را شرط صحّت و [[قبولی اعمال]] اعلام می‌کند [[روایات]] در این خصوص به قدری زیاد است<ref>علامه مجلسی بسیاری از این روایات را در بحارالانوار، به ویژه جلدهای ۲۳ و ۲۷ جمع‌آوری کرده و ارائه نموده است.</ref> و از اعتبار کافی برخوردار می‌باشد که [[علامه]] [[محمد باقر مجلسی]] تصریح و تأکید کرده که "[[امامیه]] [[اجماع]] دارند بر این که صحت و [[قبولی اعمال]] و [[عبادات]]، در گرو [[اقرار]] و [[ایمان]] به [[ولایت]] و [[امامت]] [[ائمه دوازده‌گانه]] از [[اهل بیت پیامبر]]{{صل}} است؛ و [[اخبار]] و [[روایات]] دال بر آن نزد [[شیعه]] و [[سنّی]]، [[متواتر]] است"<ref>بحار الانوار، ج۲۷، ص۱۶۶ - ۱۶۷.</ref>.
	*به عنوان نمونه، چند [[روایت]] از [[منابع شیعه]] و [[سنّی]] [[نقل]] می‌کنیم. [[رسول اکرم]]{{صل}} می‌فرماید:{{متن حدیث\|وَ الَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَوْ أَنَّ عَبْداً جَاءَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ بِعَمَلِ سَبْعِينَ نَبِيّاً مَا قَبِلَ اللَّهُ ذَلِكَ مِنْهُ حَتَّى يَلْقَاهُ بِوَلَايَتِي وَ وَلَايَةِ أَهْلِ بَيْتِي}}<ref>بحار الانوار، ج۲۷، {{عربی\|باب أنه لا تقبل الأعمال إلا بالولاية}} (ص ۱۶۶ - ۲۲۰)، ص۱۷۲، قسمتی از روایت شماره ۱۵.</ref>.		*به عنوان نمونه، چند [[روایت]] از [[منابع شیعه]] و [[سنّی]] [[نقل]] می‌کنیم. [[رسول اکرم]]{{صل}} می‌فرماید:{{متن حدیث\|وَ الَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَوْ أَنَّ عَبْداً جَاءَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ بِعَمَلِ سَبْعِينَ نَبِيّاً مَا قَبِلَ اللَّهُ ذَلِكَ مِنْهُ حَتَّى يَلْقَاهُ بِوَلَايَتِي وَ وَلَايَةِ أَهْلِ بَيْتِي}}<ref>بحار الانوار، ج۲۷، {{عربی\|باب أنه لا تقبل الأعمال إلا بالولاية}} (ص ۱۶۶ - ۲۲۰)، ص۱۷۲، قسمتی از روایت شماره ۱۵.</ref>.
	*[[سوگند]] به خدایی که [[جان]] [[محمد]]{{صل}} در دست اوست، اگر بنده‌ای در [[روز قیامت]] با [[اعمال]] هفتاد [[پیامبر]] بیاید، [[خداوند]] آن [[اعمال]] را از او نخواهد پذیرفت، تا این که [[خدا]] را با [[ولایت]] من و [[ولایت]] [[اهل]] بیتم [[ملاقات]] کند.		* [[سوگند]] به خدایی که [[جان]] [[محمد]]{{صل}} در دست اوست، اگر بنده‌ای در [[روز قیامت]] با [[اعمال]] هفتاد [[پیامبر]] بیاید، [[خداوند]] آن [[اعمال]] را از او نخواهد پذیرفت، تا این که [[خدا]] را با [[ولایت]] من و [[ولایت]] [[اهل]] بیتم [[ملاقات]] کند.
	*[[امام هادی]]{{ع}} در [[زیارت جامعه کبیره]] فرمود: "به واسطه [[پذیرش ولایت]] شما [[ائمه]]{{عم}}، [[طاعات]] و [[عبادات]] [[واجب]] پذیرفته می‌شود"<ref>{{متن حدیث\|وَ بِمُوَالاتِكُمْ تُقْبَلُ الطَّاعَةُ الْمُفْتَرَضَةُ}}.</ref>.		* [[امام هادی]]{{ع}} در [[زیارت جامعه کبیره]] فرمود: "به واسطه [[پذیرش ولایت]] شما [[ائمه]]{{عم}}، [[طاعات]] و [[عبادات]] [[واجب]] پذیرفته می‌شود"<ref>{{متن حدیث\|وَ بِمُوَالاتِكُمْ تُقْبَلُ الطَّاعَةُ الْمُفْتَرَضَةُ}}.</ref>.
	*[[خوارزمی]]، دانشمند مشهور [[اهل سنت]] نیز [[روایت]] کرده، [[پیامبر]]{{صل}} [[علی]]{{ع}} چنین فرمود: [[یا علی]]! اگر بنده‌ای [[خدا]] را به اندازه‌ای که [[نوح]] [[پیامبر]]{{ع}} [[عمر]] کرده، [[عبادت]] کند و هم‌وزن کوه [[احد]] در [[راه خدا]] [[انفاق]] نماید و عمرش به قدری طولانی شود که هزار بار پیاده به [[حج]] [[خانه خدا]] رود و سرانجام میان [[صفا و مروه]] مظلومانه کشته شود، ولی [[ولایت]] شما را نپذیرفته باشد، بوی [[بهشت]] به مشامش نخواهد رسید و داخل آن نخواهد شد<ref>المناقب، موفق بن احمد بن محمد مکی خوارزمی، ص۶۷ - ۶۸ شبیه همین روایت در منابع روایی شیعی از امام باقر{{ع}} نقل شده است. (ر.ک: اصول کافی، ج۲، ص۱۹).</ref>.		* [[خوارزمی]]، دانشمند مشهور [[اهل سنت]] نیز [[روایت]] کرده، [[پیامبر]]{{صل}} [[علی]]{{ع}} چنین فرمود: [[یا علی]]! اگر بنده‌ای [[خدا]] را به اندازه‌ای که [[نوح]] [[پیامبر]]{{ع}} [[عمر]] کرده، [[عبادت]] کند و هم‌وزن کوه [[احد]] در [[راه خدا]] [[انفاق]] نماید و عمرش به قدری طولانی شود که هزار بار پیاده به [[حج]] [[خانه خدا]] رود و سرانجام میان [[صفا و مروه]] مظلومانه کشته شود، ولی [[ولایت]] شما را نپذیرفته باشد، بوی [[بهشت]] به مشامش نخواهد رسید و داخل آن نخواهد شد<ref>المناقب، موفق بن احمد بن محمد مکی خوارزمی، ص۶۷ - ۶۸ شبیه همین روایت در منابع روایی شیعی از امام باقر{{ع}} نقل شده است. (ر.ک: اصول کافی، ج۲، ص۱۹).</ref>.
	*بر کسی پوشیده نیست که شرط صحّت و [[قبولی اعمال]] و [[عبادت]]، [[ایمان]] است، چه اینکه اگر [[امامت]] و [[خلافت]] پس از [[رسول خدا]]{{صل}}، همان طور که [[اهل سنت]] می‌گویند، جزو [[فروع دینی]] - همچون سایر [[فروعات دینی]] - بود، از این [[جایگاه]] سرنوشت‌ساز و خطیر برخوردار نبود که شرط صحت و [[قبولی اعمال]] شمرده شود. از این‌رو، این نقش کلیدی و حسّاس نشانگر این است که [[امامت]] و [[ولایت]] جزو [[فروع دین]] نیست، بلکه از [[اصول دین]] می‌باشد<ref>[[عبدالله ابراهیم‌زاده آملی\|ابراهیم‌زاده آملی، عبدالله]]، [[امامت و رهبری - ابراهیم‌زاده آملی (کتاب)\| امامت و رهبری]]، ص:۸۲-۸۹.</ref>		*بر کسی پوشیده نیست که شرط صحّت و [[قبولی اعمال]] و [[عبادت]]، [[ایمان]] است، چه اینکه اگر [[امامت]] و [[خلافت]] پس از [[رسول خدا]]{{صل}}، همان طور که [[اهل سنت]] می‌گویند، جزو [[فروع دینی]] - همچون سایر [[فروعات دینی]] - بود، از این [[جایگاه]] سرنوشت‌ساز و خطیر برخوردار نبود که شرط صحت و [[قبولی اعمال]] شمرده شود. از این‌رو، این نقش کلیدی و حسّاس نشانگر این است که [[امامت]] و [[ولایت]] جزو [[فروع دین]] نیست، بلکه از [[اصول دین]] می‌باشد<ref>[[عبدالله ابراهیم‌زاده آملی\|ابراهیم‌زاده آملی، عبدالله]]، [[امامت و رهبری - ابراهیم‌زاده آملی (کتاب)\| امامت و رهبری]]، ص:۸۲-۸۹.</ref>

Heydari: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

2022-01-04T16:50:09Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۲۰
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	*[[خوارزمی]]، دانشمند مشهور [[اهل سنت]] نیز [[روایت]] کرده، [[پیامبر]]{{صل}} [[علی]]{{ع}} چنین فرمود: [[یا علی]]! اگر بنده‌ای [[خدا]] را به اندازه‌ای که [[نوح]] [[پیامبر]]{{ع}} [[عمر]] کرده، [[عبادت]] کند و هم‌وزن کوه [[احد]] در [[راه خدا]] [[انفاق]] نماید و عمرش به قدری طولانی شود که هزار بار پیاده به [[حج]] [[خانه خدا]] رود و سرانجام میان [[صفا و مروه]] مظلومانه کشته شود، ولی [[ولایت]] شما را نپذیرفته باشد، بوی [[بهشت]] به مشامش نخواهد رسید و داخل آن نخواهد شد<ref>المناقب، موفق بن احمد بن محمد مکی خوارزمی، ص۶۷ - ۶۸ شبیه همین روایت در منابع روایی شیعی از امام باقر{{ع}} نقل شده است. (ر.ک: اصول کافی، ج۲، ص۱۹).</ref>.		*[[خوارزمی]]، دانشمند مشهور [[اهل سنت]] نیز [[روایت]] کرده، [[پیامبر]]{{صل}} [[علی]]{{ع}} چنین فرمود: [[یا علی]]! اگر بنده‌ای [[خدا]] را به اندازه‌ای که [[نوح]] [[پیامبر]]{{ع}} [[عمر]] کرده، [[عبادت]] کند و هم‌وزن کوه [[احد]] در [[راه خدا]] [[انفاق]] نماید و عمرش به قدری طولانی شود که هزار بار پیاده به [[حج]] [[خانه خدا]] رود و سرانجام میان [[صفا و مروه]] مظلومانه کشته شود، ولی [[ولایت]] شما را نپذیرفته باشد، بوی [[بهشت]] به مشامش نخواهد رسید و داخل آن نخواهد شد<ref>المناقب، موفق بن احمد بن محمد مکی خوارزمی، ص۶۷ - ۶۸ شبیه همین روایت در منابع روایی شیعی از امام باقر{{ع}} نقل شده است. (ر.ک: اصول کافی، ج۲، ص۱۹).</ref>.
	*بر کسی پوشیده نیست که شرط صحّت و [[قبولی اعمال]] و [[عبادت]]، [[ایمان]] است، چه اینکه اگر [[امامت]] و [[خلافت]] پس از [[رسول خدا]]{{صل}}، همان طور که [[اهل سنت]] می‌گویند، جزو [[فروع دینی]] - همچون سایر [[فروعات دینی]] - بود، از این [[جایگاه]] سرنوشت‌ساز و خطیر برخوردار نبود که شرط صحت و [[قبولی اعمال]] شمرده شود. از این‌رو، این نقش کلیدی و حسّاس نشانگر این است که [[امامت]] و [[ولایت]] جزو [[فروع دین]] نیست، بلکه از [[اصول دین]] می‌باشد<ref>[[عبدالله ابراهیم‌زاده آملی\|ابراهیم‌زاده آملی، عبدالله]]، [[امامت و رهبری - ابراهیم‌زاده آملی (کتاب)\| امامت و رهبری]]، ص:۸۲-۸۹.</ref>		*بر کسی پوشیده نیست که شرط صحّت و [[قبولی اعمال]] و [[عبادت]]، [[ایمان]] است، چه اینکه اگر [[امامت]] و [[خلافت]] پس از [[رسول خدا]]{{صل}}، همان طور که [[اهل سنت]] می‌گویند، جزو [[فروع دینی]] - همچون سایر [[فروعات دینی]] - بود، از این [[جایگاه]] سرنوشت‌ساز و خطیر برخوردار نبود که شرط صحت و [[قبولی اعمال]] شمرده شود. از این‌رو، این نقش کلیدی و حسّاس نشانگر این است که [[امامت]] و [[ولایت]] جزو [[فروع دین]] نیست، بلکه از [[اصول دین]] می‌باشد<ref>[[عبدالله ابراهیم‌زاده آملی\|ابراهیم‌زاده آملی، عبدالله]]، [[امامت و رهبری - ابراهیم‌زاده آملی (کتاب)\| امامت و رهبری]]، ص:۸۲-۸۹.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۳۳
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	روایاتی که [[ولایت]] را قوام و پایه اساسی [[دین اسلام]] اعلام می‌کند. از [[امام باقر]] {{ع}} و چند [[امام]] دیگر [[روایت]] شده، فرمودند: "[[اسلام]] بر پنج پایه نهاده شده است: [[نماز]]، [[زکات]]، [[روزه]]، [[حج]] و [[ولایت]]، ولی برای چیزی به مانند [[ولایت]] فراخوانده نشده است"<ref>{{متن حدیث\|بُنِيَ الْإِسْلَامُ عَلَى خَمْسٍ: عَلَى الصَّلَاةِ وَ الزَّكَاةِ وَ الصَّوْمِ وَ الْحَجِّ وَ الْوَلَايَةِ وَ لَمْ يُنَادَ بِشَيْءٍ كَمَا نُودِيَ بِالْوَلَايَةِ}}؛ اصول کافی، ج۲، باب دعائم الاسلام، ص۱۸، ح۱ - ۵. این روایت با تغییرات جزئی در روایات دیگر این باب به ویژه روایت‌های دو تا پنج تکرار شده است.</ref>.		روایاتی که [[ولایت]] را قوام و پایه اساسی [[دین اسلام]] اعلام می‌کند. از [[امام باقر]] {{ع}} و چند [[امام]] دیگر [[روایت]] شده، فرمودند: "[[اسلام]] بر پنج پایه نهاده شده است: [[نماز]]، [[زکات]]، [[روزه]]، [[حج]] و [[ولایت]]، ولی برای چیزی به مانند [[ولایت]] فراخوانده نشده است"<ref>{{متن حدیث\|بُنِيَ الْإِسْلَامُ عَلَى خَمْسٍ: عَلَى الصَّلَاةِ وَ الزَّكَاةِ وَ الصَّوْمِ وَ الْحَجِّ وَ الْوَلَايَةِ وَ لَمْ يُنَادَ بِشَيْءٍ كَمَا نُودِيَ بِالْوَلَايَةِ}}؛ اصول کافی، ج۲، باب دعائم الاسلام، ص۱۸، ح۱ - ۵. این روایت با تغییرات جزئی در روایات دیگر این باب به ویژه روایت‌های دو تا پنج تکرار شده است.</ref>.

	همچنین [[امام باقر]] {{ع}} در [[روایت]] پنجم همین باب "دعائم الاسلام"، عین عبارت [[روایت]] یاد شده را تکرار می‌کند و در ادامه، در پاسخ به کسی که پرسیده بود کدام یک از این پنج‌تای برشمرده بر‌تر است؟ فرمود: [[ولایت]]؛ زیرا کلید [[امام]] همه و ~~[[والی]]،~~ [[رهبر]] و راهنمای همه آنهاست. سپس در ادامه، درباره [[جایگاه]] و [[ضرورت]] [[پیروی]] از او فرمود: فراز امر [[دین]] و [[دینداری]]، کلید آن و (بلکه) در ورودی هر چیزی و [[خشنودی]] [[خدای رحمان]]، [[پیروی]] [[امام]] پس از [[شناخت]] اوست<ref>این بیان امام {{ع}} در روایات باب «فرض طاعة الائمه {{عم}}» در جلد یک نیز آمده است. (ر. ک: اصول کافی، ج۱، ص۱۸۵ - ۱۹۰).</ref>.		همچنین [[امام باقر]] {{ع}} در [[روایت]] پنجم همین باب "دعائم الاسلام"، عین عبارت [[روایت]] یاد شده را تکرار می‌کند و در ادامه، در پاسخ به کسی که پرسیده بود کدام یک از این پنج‌تای برشمرده بر‌تر است؟ فرمود: [[ولایت]]؛ زیرا کلید [[امام]] همه و والی، [[رهبر]] و راهنمای همه آنهاست. سپس در ادامه، درباره جایگاه و [[ضرورت]] [[پیروی]] از او فرمود: فراز امر [[دین]] و [[دینداری]]، کلید آن و (بلکه) در ورودی هر چیزی و [[خشنودی]] [[خدای رحمان]]، [[پیروی]] [[امام]] پس از [[شناخت]] اوست<ref>این بیان امام {{ع}} در روایات باب «فرض طاعة الائمه {{عم}}» در جلد یک نیز آمده است. (ر. ک: اصول کافی، ج۱، ص۱۸۵ - ۱۹۰).</ref>.

	روایاتی که [[محبّت]] به [[علی]] {{ع}} و [[ائمه]] دیگر [[اهل بیت]] {{عم}} را مکمّل [[ایمان]] معرفی کرده و [[درجات ایمان]] را به درجات [[محبّت]] به آنها [[استوار]] ساخته است.		روایاتی که [[محبّت]] به [[علی]] {{ع}} و [[ائمه]] دیگر [[اهل بیت]] {{عم}} را مکمّل [[ایمان]] معرفی کرده و [[درجات ایمان]] را به درجات [[محبّت]] به آنها [[استوار]] ساخته است.
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	سپس آن حضرت مسئله [[محبّت]] و [[عشق‌ورزی]] به [[علی]] {{ع}} و [[اهل بیت]] {{عم}} را همراه با [[ولایت‌پذیری]] عملی آنها را مطرح ساخته است که شرحش در [[روایت]] پیش گفته آمده است<ref>بحار الانوار، ج۳۹، باب «حبّه ایمان و بغضه کفر و نفاق» (ص ۲۴۶ - ۳۱۰)، به ویژه روایات ۸۱ و ۸۲- ۸۳.</ref>. در فرازهای آخر برخی از این [[روایات]] آمده که [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: [[سوگند]] به خدایی که مرا به [[پیامبری]] برانگیخت، ای [[علی]]! اگر تمام ساکنان [[زمین]] همچون ساکنان [[آسمان‌ها]] تو را [[دوست]] میداشتند [[خداوند]] هرگز کسی را [[عذاب]] نمی‌کرد؛ و من در هر روز سه بار [[سوره]] {{متن قرآن\|قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ}} ([[توحید]]) را قرائت می‌کنم... و هر کس [[سوره]] [[توحید]] را در حالی که به [[ولایت]] [[محمّد]] و [[اهل]] بیتش در ظاهر و [[باطن]] [[معتقد]] باشد و به [[فرامین]] آنها منقاد و [[مطیع]] باشد، قرائت کند، [[خداوند]] [[برترین]] پاداش‌ها را به او می‌دهد و او را به [[رستگاری]] [[حقیقی]] نایل می‌گرداند<ref>امالی شیخ صدوق، (متن و ترجمه)، المجلس التاسع، ترجمه و شرح آیت‌الله کمره‌ای، ص۳۴، ح۵.</ref>.		سپس آن حضرت مسئله [[محبّت]] و [[عشق‌ورزی]] به [[علی]] {{ع}} و [[اهل بیت]] {{عم}} را همراه با [[ولایت‌پذیری]] عملی آنها را مطرح ساخته است که شرحش در [[روایت]] پیش گفته آمده است<ref>بحار الانوار، ج۳۹، باب «حبّه ایمان و بغضه کفر و نفاق» (ص ۲۴۶ - ۳۱۰)، به ویژه روایات ۸۱ و ۸۲- ۸۳.</ref>. در فرازهای آخر برخی از این [[روایات]] آمده که [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: [[سوگند]] به خدایی که مرا به [[پیامبری]] برانگیخت، ای [[علی]]! اگر تمام ساکنان [[زمین]] همچون ساکنان [[آسمان‌ها]] تو را [[دوست]] میداشتند [[خداوند]] هرگز کسی را [[عذاب]] نمی‌کرد؛ و من در هر روز سه بار [[سوره]] {{متن قرآن\|قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ}} ([[توحید]]) را قرائت می‌کنم... و هر کس [[سوره]] [[توحید]] را در حالی که به [[ولایت]] [[محمّد]] و [[اهل]] بیتش در ظاهر و [[باطن]] [[معتقد]] باشد و به [[فرامین]] آنها منقاد و [[مطیع]] باشد، قرائت کند، [[خداوند]] [[برترین]] پاداش‌ها را به او می‌دهد و او را به [[رستگاری]] [[حقیقی]] نایل می‌گرداند<ref>امالی شیخ صدوق، (متن و ترجمه)، المجلس التاسع، ترجمه و شرح آیت‌الله کمره‌ای، ص۳۴، ح۵.</ref>.

	این‌گونه [[روایات]]، که بر پایه [[تشبیه]] بیان شده است، می‌خواهد اهمیت و [[جایگاه]] اساسی و تعیین‌کننده [[ولایت]] و [[امامت]] در [[اسلام]] و [[ایمان]] را گوشزد کند که با پیوند [[روحی]] و [[عشق]] و علاقه صادقانه به [[علی]] {{ع}} و سایر [[ائمه]] از [[فرزندان]] آن حضرت آغاز می‌شود و با [[پیروی]] همه‌جانبه از [[فرامین]] آنها و [[باور]] به [[مکتب]] و مرام آنها به [[نقطه کمال]] خود میرسد و [[ایمان]] [[نجات‌بخش]] و [[رستگاری]] [[حقیقی]] را برای [[انسان]] ولایتمدار [[امامت]]، به ارمغان می‌آورد.		این‌گونه [[روایات]]، که بر پایه [[تشبیه]] بیان شده است، می‌خواهد اهمیت و جایگاه اساسی و تعیین‌کننده [[ولایت]] و [[امامت]] در [[اسلام]] و [[ایمان]] را گوشزد کند که با پیوند [[روحی]] و [[عشق]] و علاقه صادقانه به [[علی]] {{ع}} و سایر [[ائمه]] از [[فرزندان]] آن حضرت آغاز می‌شود و با [[پیروی]] همه‌جانبه از [[فرامین]] آنها و [[باور]] به [[مکتب]] و مرام آنها به [[نقطه کمال]] خود میرسد و [[ایمان]] [[نجات‌بخش]] و [[رستگاری]] [[حقیقی]] را برای [[انسان]] ولایتمدار [[امامت]]، به ارمغان می‌آورد.

	روشن است چیزی که از چنان [[جایگاه]] ممتاز و تعیین‌ کننده‌ای برخوردار است که پایه اساسی [[اسلام]] و قوام [[دین‌داری]] و [[ایمان]] شمرده می‌شود، به طوری که شکل‌گیری [[ایمان راستین]] در [[انسان]] [[مسلمان]] و ارتقای [[درجه]] آن تا رسیدن به مرتبه کمال [[ایمان]]، مبتنی بر آن اعلام گردیده است، به طور حتم و بی‌هیچ [[شک]] و تردیدی، اصلی از [[اصول اساسی اسلام]] و [[ایمان]] قلمداد می‌شود و در ردیف "[[اصول دین]]" قرار می‌گیرد. آری، [[ولایت]] و [[امامت]] [[ائمه طاهرین]] {{عم}} از چنین جایگاهی در [[اسلام]] برخوردار است.		روشن است چیزی که از چنان جایگاه ممتاز و تعیین‌ کننده‌ای برخوردار است که پایه اساسی [[اسلام]] و قوام [[دین‌داری]] و [[ایمان]] شمرده می‌شود، به طوری که شکل‌گیری [[ایمان راستین]] در [[انسان]] [[مسلمان]] و ارتقای [[درجه]] آن تا رسیدن به مرتبه کمال [[ایمان]]، مبتنی بر آن اعلام گردیده است، به طور حتم و بی‌هیچ [[شک]] و تردیدی، اصلی از [[اصول اساسی اسلام]] و [[ایمان]] قلمداد می‌شود و در ردیف "[[اصول دین]]" قرار می‌گیرد. آری، [[ولایت]] و [[امامت]] [[ائمه طاهرین]] {{عم}} از چنین جایگاهی در [[اسلام]] برخوردار است.

	روایاتی که [[ولایت ائمه]] {{عم}} را شرط صحّت و [[قبولی اعمال]] اعلام می‌کند [[روایات]] در این خصوص به قدری زیاد است<ref>علامه مجلسی بسیاری از این روایات را در بحارالانوار، به ویژه جلدهای ۲۳ و ۲۷ جمع‌آوری کرده و ارائه نموده است.</ref> و از اعتبار کافی برخوردار می‌باشد که [[علامه]] [[محمد باقر مجلسی]] تصریح و تأکید کرده که "[[امامیه]] [[اجماع]] دارند بر این که صحت و [[قبولی اعمال]] و [[عبادات]]، در گرو [[اقرار]] و [[ایمان]] به [[ولایت]] و [[امامت]] [[ائمه دوازده‌گانه]] از [[اهل بیت پیامبر]] {{صل}} است؛ و [[اخبار]] و [[روایات]] دال بر آن نزد [[شیعه]] و [[سنّی]]، [[متواتر]] است"<ref>بحار الانوار، ج۲۷، ص۱۶۶ - ۱۶۷.</ref>.		روایاتی که [[ولایت ائمه]] {{عم}} را شرط صحّت و قبولی اعمال اعلام می‌کند [[روایات]] در این خصوص به قدری زیاد است<ref>علامه مجلسی بسیاری از این روایات را در بحارالانوار، به ویژه جلدهای ۲۳ و ۲۷ جمع‌آوری کرده و ارائه نموده است.</ref> و از اعتبار کافی برخوردار می‌باشد که [[علامه]] [[محمد باقر مجلسی]] تصریح و تأکید کرده که "[[امامیه]] [[اجماع]] دارند بر این که صحت و قبولی اعمال و [[عبادات]]، در گرو [[اقرار]] و [[ایمان]] به [[ولایت]] و [[امامت]] [[ائمه دوازده‌گانه]] از [[اهل بیت پیامبر]] {{صل}} است؛ و [[اخبار]] و [[روایات]] دال بر آن نزد [[شیعه]] و [[سنّی]]، [[متواتر]] است"<ref>بحار الانوار، ج۲۷، ص۱۶۶ - ۱۶۷.</ref>.

	به عنوان نمونه، چند [[روایت]] از [[منابع شیعه]] و [[سنّی]] [[نقل]] می‌کنیم. [[رسول اکرم]] {{صل}} می‌فرماید:{{متن حدیث\|وَ الَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَوْ أَنَّ عَبْداً جَاءَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ بِعَمَلِ سَبْعِينَ نَبِيّاً مَا قَبِلَ اللَّهُ ذَلِكَ مِنْهُ حَتَّى يَلْقَاهُ بِوَلَايَتِي وَ وَلَايَةِ أَهْلِ بَيْتِي}}<ref>بحار الانوار، ج۲۷، {{عربی\|باب أنه لا تقبل الأعمال إلا بالولاية}} (ص ۱۶۶ - ۲۲۰)، ص۱۷۲، قسمتی از روایت شماره ۱۵.</ref>.		به عنوان نمونه، چند [[روایت]] از [[منابع شیعه]] و [[سنّی]] [[نقل]] می‌کنیم. [[رسول اکرم]] {{صل}} می‌فرماید:{{متن حدیث\|وَ الَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَوْ أَنَّ عَبْداً جَاءَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ بِعَمَلِ سَبْعِينَ نَبِيّاً مَا قَبِلَ اللَّهُ ذَلِكَ مِنْهُ حَتَّى يَلْقَاهُ بِوَلَايَتِي وَ وَلَايَةِ أَهْلِ بَيْتِي}}<ref>بحار الانوار، ج۲۷، {{عربی\|باب أنه لا تقبل الأعمال إلا بالولاية}} (ص ۱۶۶ - ۲۲۰)، ص۱۷۲، قسمتی از روایت شماره ۱۵.</ref>.
خط ۳۵:		خط ۳۵:
	[[خوارزمی]]، دانشمند مشهور [[اهل سنت]] نیز [[روایت]] کرده، [[پیامبر]] {{صل}} [[علی]] {{ع}} چنین فرمود: [[یا علی]]! اگر بنده‌ای [[خدا]] را به اندازه‌ای که [[نوح]] [[پیامبر]] {{ع}} [[عمر]] کرده، [[عبادت]] کند و هم‌وزن کوه [[احد]] در [[راه خدا]] [[انفاق]] نماید و عمرش به قدری طولانی شود که هزار بار پیاده به [[حج]] [[خانه خدا]] رود و سرانجام میان [[صفا و مروه]] مظلومانه کشته شود، ولی [[ولایت]] شما را نپذیرفته باشد، بوی [[بهشت]] به مشامش نخواهد رسید و داخل آن نخواهد شد<ref>المناقب، موفق بن احمد بن محمد مکی خوارزمی، ص۶۷ - ۶۸ شبیه همین روایت در منابع روایی شیعی از امام باقر {{ع}} نقل شده است. (ر. ک: اصول کافی، ج۲، ص۱۹).</ref>.		[[خوارزمی]]، دانشمند مشهور [[اهل سنت]] نیز [[روایت]] کرده، [[پیامبر]] {{صل}} [[علی]] {{ع}} چنین فرمود: [[یا علی]]! اگر بنده‌ای [[خدا]] را به اندازه‌ای که [[نوح]] [[پیامبر]] {{ع}} [[عمر]] کرده، [[عبادت]] کند و هم‌وزن کوه [[احد]] در [[راه خدا]] [[انفاق]] نماید و عمرش به قدری طولانی شود که هزار بار پیاده به [[حج]] [[خانه خدا]] رود و سرانجام میان [[صفا و مروه]] مظلومانه کشته شود، ولی [[ولایت]] شما را نپذیرفته باشد، بوی [[بهشت]] به مشامش نخواهد رسید و داخل آن نخواهد شد<ref>المناقب، موفق بن احمد بن محمد مکی خوارزمی، ص۶۷ - ۶۸ شبیه همین روایت در منابع روایی شیعی از امام باقر {{ع}} نقل شده است. (ر. ک: اصول کافی، ج۲، ص۱۹).</ref>.

	بر کسی پوشیده نیست که شرط صحّت و [[قبولی اعمال]] و [[عبادت]]، [[ایمان]] است، چه اینکه اگر [[امامت]] و [[خلافت]] پس از [[رسول خدا]] {{صل}}، همان طور که [[اهل سنت]] می‌گویند، جزو [[فروع دینی]] - همچون سایر [[فروعات دینی]] - بود، از این [[جایگاه]] سرنوشت‌ساز و خطیر برخوردار نبود که شرط صحت و [[قبولی اعمال]] شمرده شود. از این‌رو، این نقش کلیدی و حسّاس نشانگر این است که [[امامت]] و [[ولایت]] جزو [[فروع دین]] نیست، بلکه از [[اصول دین]] می‌باشد<ref>[[عبدالله ابراهیم‌زاده آملی\|ابراهیم‌زاده آملی، عبدالله]]، [[امامت و رهبری - ابراهیم‌زاده آملی (کتاب)\| امامت و رهبری]]، ص۸۲-۸۹.</ref>		بر کسی پوشیده نیست که شرط صحّت و قبولی اعمال و [[عبادت]]، [[ایمان]] است، چه اینکه اگر [[امامت]] و [[خلافت]] پس از [[رسول خدا]] {{صل}}، همان طور که [[اهل سنت]] می‌گویند، جزو [[فروع دینی]] - همچون سایر [[فروعات دینی]] - بود، از این جایگاه سرنوشت‌ساز و خطیر برخوردار نبود که شرط صحت و قبولی اعمال شمرده شود. از این‌رو، این نقش کلیدی و حسّاس نشانگر این است که [[امامت]] و [[ولایت]] جزو [[فروع دین]] نیست، بلکه از [[اصول دین]] می‌باشد<ref>[[عبدالله ابراهیم‌زاده آملی\|ابراهیم‌زاده آملی، عبدالله]]، [[امامت و رهبری - ابراهیم‌زاده آملی (کتاب)\| امامت و رهبری]]، ص۸۲-۸۹.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۲۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[~~اثبات امامت در حدیث~~]]''' است. "'''~~[[اثبات امامت]]~~'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[اثبات امامت در قرآن]] - [[اثبات امامت در حدیث]] - [[اثبات امامت در کلام اسلامی]] - [[اثبات امامت در تاریخ اسلامی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = اثبات امامت در حدیث
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[اثبات امامت (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~		\| عنوان مدخل = [[اثبات امامت]]
			\| مداخل مرتبط = [[اثبات امامت در قرآن]] - [[اثبات امامت در حدیث]] - [[اثبات امامت در کلام اسلامی]] - [[اثبات امامت در تاریخ اسلامی]]
			\| پرسش مرتبط = اثبات امامت (پرسش)
			}}

	==مقدمه==		==مقدمه==

احادیث رکنیت ولایت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - 'فروعات' به 'فروع'

Bahmani: /* مقدمه */

Bahmani: /* مقدمه */

Bahmani در ‏۱۴ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۰۲

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

Heydari: جایگزینی متن - '*[' به '* ['

Heydari: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

Heydari: جایگزینی متن - '[' به ' ['