احباط و تکفیر - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۲۱ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۲۴

2024-12-21T08:24:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۵۴
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{در دست ویرایش ۲\|ماه=[[دی]]\|روز=[[۱]]\|سال=[[۱۴۰۳]]\|کاربر=Bahmani}}~~
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[احباط و تکفیر در قرآن]] - [[احباط و تکفیر در کلام اسلامی]] - [[احباط و تکفیر در فقه اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[احباط و تکفیر در قرآن]] - [[احباط و تکفیر در کلام اسلامی]] - [[احباط و تکفیر در فقه اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}

Bahmani: /* عوامل تکفیر */

2024-12-21T08:22:51Z

عوامل تکفیر

نمایش تغییرات

Bahmani: /* عوامل حبط عمل مؤمنان */

2024-12-21T07:41:54Z

عوامل حبط عمل مؤمنان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۱۱
خط ۳۶:		خط ۳۶:

	=== عوامل [[حبط عمل]] مؤمنان ===		=== عوامل [[حبط عمل]] مؤمنان ===
	آن‌چه تاکنون مطرح شد، آیات مربوط به غیر [[اهل]] [[ایمان]] بود؛ امّا در قرآن آیاتی وجود دارد که مربوط به [[حبط اعمال]] مؤمنان است ~~و در~~ این ~~قسمت به آن~~ موارد ~~پرداخته می‌شود~~:		آن‌چه تاکنون مطرح شد، آیات مربوط به غیر [[اهل]] [[ایمان]] بود؛ امّا در قرآن آیاتی وجود دارد که مربوط به [[حبط اعمال]] مؤمنان است برخی از این موارد عبارت است از:
	# '''بلند [[سخن گفتن]] در حضور [[پیامبر اسلام]]:''' در آیه‌ ۲ [[سوره حجرات]] صدا را بر صدای [[پیغمبر]] بلندتر کردن و نیز بلند [[سخن گفتن]] در مقابل آن حضرت، از عوامل حبط شمرده شده است: {{متن قرآن\|يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تَرْفَعُوٓا۟ أَصْوَٰتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ ٱلنَّبِىِّ وَلَا تَجْهَرُوا۟ لَهُۥ بِٱلْقَوْلِ كَجَهْرِ بَعْضِكُمْ لِبَعْضٍ أَن تَحْبَطَ أَعْمَـٰلُكُمْ وَأَنتُمْ لَا تَشْعُرُونَ}}~~<ref>~~«ای مؤمنان! صدایتان را از صدای پیامبر فراتر نبرید و در گفتار با او بلند سخن مگویید چنان که با یکدیگر بلند سخن می‌گویید؛ مبادا کردارهایتان بی‌آنکه خود دریابید تباه گردد» سوره ‌حجرات، آیه ۲.</ref>.<ref>[[سید مصطفی اسدی\|اسدی، سید مصطفی]]، [[احباط و تكفیر (مقاله)\|مقاله «احباط و تكفیر»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم ج۲]]، ص۱۹۷؛ [[محمد علی کوشا\|کوشا، محمد علی]]، [[احباط و تکفیر (مقاله)\|مقاله «احباط و تکفیر»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]، ص۱۵۸ ـ ۱۶۰.</ref>		# '''بلند [[سخن گفتن]] در حضور [[پیامبر اسلام]]:''' در آیه‌ ۲ [[سوره حجرات]] صدا را بر صدای [[پیغمبر]] بلندتر کردن و نیز بلند [[سخن گفتن]] در مقابل آن حضرت، از عوامل حبط شمرده شده است<ref>{{متن قرآن\|يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تَرْفَعُوٓا۟ أَصْوَٰتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ ٱلنَّبِىِّ وَلَا تَجْهَرُوا۟ لَهُۥ بِٱلْقَوْلِ كَجَهْرِ بَعْضِكُمْ لِبَعْضٍ أَن تَحْبَطَ أَعْمَـٰلُكُمْ وَأَنتُمْ لَا تَشْعُرُونَ}}، «ای مؤمنان! صدایتان را از صدای پیامبر فراتر نبرید و در گفتار با او بلند سخن مگویید چنان که با یکدیگر بلند سخن می‌گویید؛ مبادا کردارهایتان بی‌آنکه خود دریابید تباه گردد» سوره ‌حجرات، آیه ۲.</ref>.<ref>[[سید مصطفی اسدی\|اسدی، سید مصطفی]]، [[احباط و تكفیر (مقاله)\|مقاله «احباط و تكفیر»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم ج۲]]، ص۱۹۷؛ [[محمد علی کوشا\|کوشا، محمد علی]]، [[احباط و تکفیر (مقاله)\|مقاله «احباط و تکفیر»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]، ص۱۵۸ ـ ۱۶۰.</ref>
	# '''[[منت]] و [[آزار]] بعد از [[انفاق در راه خدا]]:''' اگر کسی بعد از [[انفاق]]، بر [[خدا]] یا بر گیرنده آن منت بگذارد و او را آزار دهد<ref>مجمع‌البیان، ج‌۲، ص‌۶۵۰.</ref>، عمل او حبط و ثواب انفاق در راه خدا نصیبش نخواهد شد: {{متن قرآن\|يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تُبْطِلُوا۟ صَدَقَـٰتِكُم بِٱلْمَنِّ وَٱلْأَذَىٰ}}~~<ref>~~«ای مؤمنان! صدقه‌های خود را با منّت نهادن و آزردن تباه نسازید،» سوره بقره، آیه ۲۶۴.</ref>.<ref>[[سید مصطفی اسدی\|اسدی، سید مصطفی]]، [[احباط و تكفیر (مقاله)\|مقاله «احباط و تكفیر»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم ج۲]]، ص۱۹۸؛ [[محمد علی کوشا\|کوشا، محمد علی]]، [[احباط و تکفیر (مقاله)\|مقاله «احباط و تکفیر»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]، ص۱۵۸ ـ ۱۶۰.</ref>		# '''[[منت]] و [[آزار]] بعد از [[انفاق در راه خدا]]:''' اگر کسی بعد از [[انفاق]]، بر [[خدا]] یا بر گیرنده آن منت بگذارد و او را آزار دهد<ref>مجمع‌البیان، ج‌۲، ص‌۶۵۰.</ref>، عمل او حبط و ثواب انفاق در راه خدا نصیبش نخواهد شد<ref>{{متن قرآن\|يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تُبْطِلُوا۟ صَدَقَـٰتِكُم بِٱلْمَنِّ وَٱلْأَذَىٰ}}، «ای مؤمنان! صدقه‌های خود را با منّت نهادن و آزردن تباه نسازید،» سوره بقره، آیه ۲۶۴.</ref>.<ref>[[سید مصطفی اسدی\|اسدی، سید مصطفی]]، [[احباط و تكفیر (مقاله)\|مقاله «احباط و تكفیر»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم ج۲]]، ص۱۹۸؛ [[محمد علی کوشا\|کوشا، محمد علی]]، [[احباط و تکفیر (مقاله)\|مقاله «احباط و تکفیر»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]، ص۱۵۸ ـ ۱۶۰.</ref>
	# '''[[نافرمانی خدا]] و [[رسول]]:''' ~~در آیه‌ ۳۳ [[سوره محمد]]،~~ [[اطاعت]] نکردن از [[خدا]] و [[پیامبر]]{{صل}} موجب [[حبط اعمال]] دانسته شده است: {{متن قرآن\|يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ أَطِيعُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُوا۟ ٱلرَّسُولَ وَلَا تُبْطِلُوٓا۟ أَعْمَـٰلَكُمْ}}<ref>«ای مؤمنان! از خداوند فرمانبرداری کنید و از پیامبر فرمان برید و کردارهایتان را تباه نگردانید» سوره ‌محمّد، آیه ۳۳.</ref>.<ref>[[سید مصطفی اسدی\|اسدی، سید مصطفی]]، [[احباط و تكفیر (مقاله)\|مقاله «احباط و تكفیر»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم ج۲]]، ص۱۹۸؛ [[محمد علی کوشا\|کوشا، محمد علی]]، [[احباط و تکفیر (مقاله)\|مقاله «احباط و تکفیر»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]، ص۱۵۸ ـ ۱۶۰.</ref>		# '''[[نافرمانی خدا]] و [[رسول]]:''' [[اطاعت]] نکردن از [[خدا]] و [[پیامبر]]{{صل}} نیز موجب [[حبط اعمال]] دانسته شده است: {{متن قرآن\|يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ أَطِيعُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُوا۟ ٱلرَّسُولَ وَلَا تُبْطِلُوٓا۟ أَعْمَـٰلَكُمْ}}<ref>«ای مؤمنان! از خداوند فرمانبرداری کنید و از پیامبر فرمان برید و کردارهایتان را تباه نگردانید» سوره ‌محمّد، آیه ۳۳.</ref>.<ref>[[سید مصطفی اسدی\|اسدی، سید مصطفی]]، [[احباط و تكفیر (مقاله)\|مقاله «احباط و تكفیر»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم ج۲]]، ص۱۹۸؛ [[محمد علی کوشا\|کوشا، محمد علی]]، [[احباط و تکفیر (مقاله)\|مقاله «احباط و تکفیر»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]، ص۱۵۸ ـ ۱۶۰.</ref>

	== عوامل [[تکفیر]] ==		== عوامل [[تکفیر]] ==

Bahmani: /* عوامل حبط عمل غیر مؤمنان */

2024-12-21T07:38:16Z

عوامل حبط عمل غیر مؤمنان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۸
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	## '''کفر به [[پروردگار]]''': براساس آیه ۱۸ [[سوره ابراهیم]] اعمال [[کافران]] مانند خاکستری که بادی شدید بر آن بوزد، نابود می‌شود: {{متن قرآن\|مَّثَلُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِرَبِّهِمْ أَعْمَـٰلُهُمْ كَرَمَادٍ ٱشْتَدَّتْ بِهِ ٱلرِّيحُ فِى يَوْمٍ عَاصِفٍ ...}}<ref>«حکایت کردار آنان که به پروردگارشان کفر ورزیدند چون (توده) خاکستری است که در روزی بادخیز باد بر آن بوزد ...» سوره ابراهیم، آیه ۱۸.</ref>؛		## '''کفر به [[پروردگار]]''': براساس آیه ۱۸ [[سوره ابراهیم]] اعمال [[کافران]] مانند خاکستری که بادی شدید بر آن بوزد، نابود می‌شود: {{متن قرآن\|مَّثَلُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِرَبِّهِمْ أَعْمَـٰلُهُمْ كَرَمَادٍ ٱشْتَدَّتْ بِهِ ٱلرِّيحُ فِى يَوْمٍ عَاصِفٍ ...}}<ref>«حکایت کردار آنان که به پروردگارشان کفر ورزیدند چون (توده) خاکستری است که در روزی بادخیز باد بر آن بوزد ...» سوره ابراهیم، آیه ۱۸.</ref>؛
	## '''[[کفر]] به [[آیات الهی]]''': کفر به حجّت‌ها و [[نشانه‌های الهی]]<ref>التبیان، ج‌۲، ص‌۴۲۲.</ref> مانند [[قرآن]] و [[نبوت]] [[پیامبراکرم]]{{صل}}<ref>التفسیرالکبیر، ج‌۷، ص‌۲۲۹.</ref> به همراه کشتن [[انبیا]] و آمران به [[عدل]]، یکی دیگر از عوامل [[احباط]] قرار داده شده است<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ ٱلَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِـَٔايَـٰتِ ٱللَّهِ وَيَقْتُلُونَ ٱلنَّبِيِّـۧنَ بِغَيْرِ حَقٍّۢ وَيَقْتُلُونَ ٱلَّذِينَ يَأْمُرُونَ بِٱلْقِسْطِ مِنَ ٱلنَّاسِ فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ * أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ حَبِطَتْ أَعْمَـٰلُهُمْ فِى ٱلدُّنْيَا وَٱلْـَٔاخِرَةِ وَمَا لَهُم مِّن نَّـٰصِرِينَ}}، «آنان را که به آیات خداوند کفر می‌ورزند و پیامبران را ناحقّ می‌کشند و دادفرمایان از مردم را به قتل می‌رسانند به عذابی دردناک نوید ده! * آنانند که در این جهان و در جهان واپسین کارهاشان تباه است و آنان را هیچ یاوری نیست» سوره آل‌عمران، آیه ۲۱-۲۲.</ref>؛		## '''[[کفر]] به [[آیات الهی]]''': کفر به حجّت‌ها و [[نشانه‌های الهی]]<ref>التبیان، ج‌۲، ص‌۴۲۲.</ref> مانند [[قرآن]] و [[نبوت]] [[پیامبراکرم]]{{صل}}<ref>التفسیرالکبیر، ج‌۷، ص‌۲۲۹.</ref> به همراه کشتن [[انبیا]] و آمران به [[عدل]]، یکی دیگر از عوامل [[احباط]] قرار داده شده است<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ ٱلَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِـَٔايَـٰتِ ٱللَّهِ وَيَقْتُلُونَ ٱلنَّبِيِّـۧنَ بِغَيْرِ حَقٍّۢ وَيَقْتُلُونَ ٱلَّذِينَ يَأْمُرُونَ بِٱلْقِسْطِ مِنَ ٱلنَّاسِ فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ * أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ حَبِطَتْ أَعْمَـٰلُهُمْ فِى ٱلدُّنْيَا وَٱلْـَٔاخِرَةِ وَمَا لَهُم مِّن نَّـٰصِرِينَ}}، «آنان را که به آیات خداوند کفر می‌ورزند و پیامبران را ناحقّ می‌کشند و دادفرمایان از مردم را به قتل می‌رسانند به عذابی دردناک نوید ده! * آنانند که در این جهان و در جهان واپسین کارهاشان تباه است و آنان را هیچ یاوری نیست» سوره آل‌عمران، آیه ۲۱-۲۲.</ref>؛
	## '''کفر به [[ایمان]]''': یکی از عوامل [[حبط اعمال]]، [[انکار]] و نپذیرفتن [[دستورات الهی]] است. [[خداوند]] تأکید می‌کند که اگر کسی پس از [[شناخت]] [[ایمان]]، آن را انکار کند، تمام [[اعمال]] نیکش از بین رفته و در [[آخرت]] از [[زیانکاران]] خواهد بود<ref>{{متن قرآن\|...وَمَن يَكْفُرْ بِٱلْإِيمَـٰنِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُۥ وَهُوَ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ مِنَ ٱلْخَـٰسِرِينَ}}، «و هر کس گرویدن (به اسلام) را نپذیرد کردارش تباه می‌شود و او در جهان واپسین از زیانکاران است» سوره مائده، آیه ۵.</ref>.		## '''کفر به [[ایمان]]''': یکی از عوامل [[حبط اعمال]]، [[انکار]] و نپذیرفتن [[دستورات الهی]] است. [[خداوند]] تأکید می‌کند که اگر کسی پس از [[شناخت]] [[ایمان]]، آن را انکار کند، تمام [[اعمال]] نیکش از بین رفته و در [[آخرت]] از زیانکاران خواهد بود<ref>{{متن قرآن\|...وَمَن يَكْفُرْ بِٱلْإِيمَـٰنِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُۥ وَهُوَ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ مِنَ ٱلْخَـٰسِرِينَ}}، «و هر کس گرویدن (به اسلام) را نپذیرد کردارش تباه می‌شود و او در جهان واپسین از زیانکاران است» سوره مائده، آیه ۵.</ref>.
	# '''انکار معاد:''' [[اعمال]] کسانی‌که [[آخرت]] را [[دروغ]] پنداشته‌اند نیز حبط می‌شود<ref>{{متن قرآن\|وَٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا وَلِقَآءِ ٱلْـَٔاخِرَةِ حَبِطَتْ أَعْمَـٰلُهُمْ هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ}}، «و کردار کسانی که آیات ما و دیدار جهان واپسین را دروغ شمردند تباه شد؛ آیا جز برای آنچه می‌کردند کیفر می‌بینند؟» سوره اعراف، آیه ۱۴۷.</ref>.		# '''انکار معاد:''' [[اعمال]] کسانی‌که [[آخرت]] را [[دروغ]] پنداشته‌اند نیز حبط می‌شود<ref>{{متن قرآن\|وَٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا وَلِقَآءِ ٱلْـَٔاخِرَةِ حَبِطَتْ أَعْمَـٰلُهُمْ هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ}}، «و کردار کسانی که آیات ما و دیدار جهان واپسین را دروغ شمردند تباه شد؛ آیا جز برای آنچه می‌کردند کیفر می‌بینند؟» سوره اعراف، آیه ۱۴۷.</ref>.
	# '''[[نفاق]]:''' آیات قرآن از کارشکنی [[منافقان]] خبر می‌دهد که نه‌تنها خود به [[جنگ]] نمی‌رفتند، بلکه از رفتن دیگران نیز جلوگیری می‌کردند و لذاست که خداوند به دلیل وجود این صفت در آنها اعمالشان را تباه می‌کند<ref>{{متن قرآن\|قَدْ يَعْلَمُ ٱللَّهُ ٱلْمُعَوِّقِينَ مِنكُمْ وَٱلْقَآئِلِينَ لِإِخْوَٰنِهِمْ هَلُمَّ إِلَيْنَا وَلَا يَأْتُونَ ٱلْبَأْسَ إِلَّا قَلِيلًا * أَشِحَّةً عَلَيْكُمْ فَإِذَا جَآءَ ٱلْخَوْفُ رَأَيْتَهُمْ يَنظُرُونَ إِلَيْكَ تَدُورُ أَعْيُنُهُمْ كَٱلَّذِى يُغْشَىٰ عَلَيْهِ مِنَ ٱلْمَوْتِ فَإِذَا ذَهَبَ ٱلْخَوْفُ سَلَقُوكُم بِأَلْسِنَةٍ حِدَادٍ أَشِحَّةً عَلَى ٱلْخَيْرِ أُو۟لَـٰٓئِكَ لَمْ يُؤْمِنُوا۟ فَأَحْبَطَ ٱللَّهُ أَعْمَـٰلَهُمْ وَكَانَ ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ يَسِيرًۭا}}، «بی‌گمان خداوند از میان شما کارشکنان (جنگ) را خوب می‌شناسد و (نیز) کسانی را که به برادران خویش می‌گویند: به ما بپیوندید و جز اندکی در جنگ شرکت نمی‌کنند *در حالی که به شما تنگ‌چشمی می‌ورزند آنگاه، چون بیم (جنگ) در رسد آنان را می‌بینی که در تو می‌نگرند چون کسانی که در بیهوشی جان می‌کنند، چشم‌هاشان (در چشمخانه) می‌چرخد و چون آن بیم از میان برود با زبان‌هایی تیز و تند به شما زخم زبان می‌زنند در حالی که» سوره احزاب، آیه ۱۸-۱۹.</ref>.		# '''[[نفاق]]:''' آیات قرآن از کارشکنی [[منافقان]] خبر می‌دهد که نه‌تنها خود به [[جنگ]] نمی‌رفتند، بلکه از رفتن دیگران نیز جلوگیری می‌کردند و لذاست که خداوند به دلیل وجود این صفت در آنها اعمالشان را تباه می‌کند<ref>{{متن قرآن\|قَدْ يَعْلَمُ ٱللَّهُ ٱلْمُعَوِّقِينَ مِنكُمْ وَٱلْقَآئِلِينَ لِإِخْوَٰنِهِمْ هَلُمَّ إِلَيْنَا وَلَا يَأْتُونَ ٱلْبَأْسَ إِلَّا قَلِيلًا * أَشِحَّةً عَلَيْكُمْ فَإِذَا جَآءَ ٱلْخَوْفُ رَأَيْتَهُمْ يَنظُرُونَ إِلَيْكَ تَدُورُ أَعْيُنُهُمْ كَٱلَّذِى يُغْشَىٰ عَلَيْهِ مِنَ ٱلْمَوْتِ فَإِذَا ذَهَبَ ٱلْخَوْفُ سَلَقُوكُم بِأَلْسِنَةٍ حِدَادٍ أَشِحَّةً عَلَى ٱلْخَيْرِ أُو۟لَـٰٓئِكَ لَمْ يُؤْمِنُوا۟ فَأَحْبَطَ ٱللَّهُ أَعْمَـٰلَهُمْ وَكَانَ ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ يَسِيرًۭا}}، «بی‌گمان خداوند از میان شما کارشکنان (جنگ) را خوب می‌شناسد و (نیز) کسانی را که به برادران خویش می‌گویند: به ما بپیوندید و جز اندکی در جنگ شرکت نمی‌کنند *در حالی که به شما تنگ‌چشمی می‌ورزند آنگاه، چون بیم (جنگ) در رسد آنان را می‌بینی که در تو می‌نگرند چون کسانی که در بیهوشی جان می‌کنند، چشم‌هاشان (در چشمخانه) می‌چرخد و چون آن بیم از میان برود با زبان‌هایی تیز و تند به شما زخم زبان می‌زنند در حالی که» سوره احزاب، آیه ۱۸-۱۹.</ref>.

Bahmani در ‏۲۱ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۳۷

2024-12-21T07:37:44Z

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۲۱ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۱۸

2024-12-21T07:18:29Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۸
خط ۱:		خط ۱:
			{{در دست ویرایش ۲\|ماه=[[دی]]\|روز=[[۱]]\|سال=[[۱۴۰۳]]\|کاربر=Bahmani}}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[احباط و تکفیر در قرآن]] - [[احباط و تکفیر در کلام اسلامی]] - [[احباط و تکفیر در فقه اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[احباط و تکفیر در قرآن]] - [[احباط و تکفیر در کلام اسلامی]] - [[احباط و تکفیر در فقه اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}

Bahmani در ‏۲۱ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۵۶

2024-12-21T06:56:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[احباط و تکفیر در قرآن]] - [[احباط و تکفیر در کلام اسلامی]] - [[احباط و تکفیر در فقه اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[احباط و تکفیر در قرآن]] - [[احباط و تکفیر در کلام اسلامی]] - [[احباط و تکفیر در فقه اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}

	'''احباط''' در لغت، به‌معنای [[فاسد]] کردن و هدر دادن است و '''تکفیر''' نیز به همین معنا می‌آید و در اصطلاح احباط از میان رفتن [[ثواب]] یا [[استحقاق]] آن یا دیگر آثار [[عمل نیک]] به‌وسیله [[گناه]] و تکفیر پوشیده و محو شدن عقاب یا استحقاق آن یا دیگر آثار گناه با انجام [[کار خیر]] است. اندیشمندان [[~~شیع~~]] قائل به احباط نیستند مگر اینکه فرد [[مرتد]] شود که به سبب آن اعمال او از بین می‌رود. اهمیت بحث احباط بدان جهت است که با توجه به [[تفاسیر]] گوناگونی که از این بحث شده، اگر [[حقیقت]] آن به [[درستی]] بررسی نشود چه بسا انسان با انجام دادن گناهی دچار [[یأس]] و [[ناامیدی]] شده و تمامی اعمالش را بر باد رفته تصور کند، و همین حالت، باعث غوطه‌ور شدن هرچه بیشتر وی در گرداب [[گناهان]] گردد. برخی از عوامل احباط عبارت‌اند از: [[ارتداد]]؛ [[شرک]]؛ [[کفر]]؛ انکار معاد؛ [[نفاق]]؛ [[دنیاطلبی]]. برخی از عوامل [[تکفیر]] نیز عبارت‌اند از: [[ایمان]]، [[عمل صالح]] و [[تقوا]]؛ [[نماز]]، [[زکات]]، [[ایمان به پیامبران]] و [[یاری]] آنها، [[قرض]]؛ [[هجرت]]، [[تبعید]]، [[جهاد]]، [[شهادت]]؛ [[توبه]]؛ پرهیز از [[گناهان بزرگ]]؛ [[حسنات]]؛ [[صدقه]] پنهانی و کفارات.		'''احباط''' در لغت، به‌معنای [[فاسد]] کردن و هدر دادن است و '''تکفیر''' نیز به همین معنا می‌آید و در اصطلاح احباط از میان رفتن [[ثواب]] یا [[استحقاق]] آن یا دیگر آثار [[عمل نیک]] به‌وسیله [[گناه]] و تکفیر پوشیده و محو شدن عقاب یا استحقاق آن یا دیگر آثار گناه با انجام [[کار خیر]] است. اندیشمندان [[شیعه]] قائل به احباط نیستند مگر اینکه فرد [[مرتد]] شود که به سبب آن اعمال او از بین می‌رود. اهمیت بحث احباط بدان جهت است که با توجه به [[تفاسیر]] گوناگونی که از این بحث شده، اگر [[حقیقت]] آن به [[درستی]] بررسی نشود چه بسا انسان با انجام دادن گناهی دچار [[یأس]] و [[ناامیدی]] شده و تمامی اعمالش را بر باد رفته تصور کند، و همین حالت، باعث غوطه‌ور شدن هرچه بیشتر وی در گرداب [[گناهان]] گردد. برخی از عوامل احباط عبارت‌اند از: [[ارتداد]]؛ [[شرک]]؛ [[کفر]]؛ انکار معاد؛ [[نفاق]]؛ [[دنیاطلبی]]. برخی از عوامل [[تکفیر]] نیز عبارت‌اند از: [[ایمان]]، [[عمل صالح]] و [[تقوا]]؛ [[نماز]]، [[زکات]]، [[ایمان به پیامبران]] و [[یاری]] آنها، [[قرض]]؛ [[هجرت]]، [[تبعید]]، [[جهاد]]، [[شهادت]]؛ [[توبه]]؛ پرهیز از [[گناهان بزرگ]]؛ [[حسنات]]؛ [[صدقه]] پنهانی و کفارات.

	== معناشناسی ==		== معناشناسی ==

Bahmani در ‏۲۱ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۵۵

2024-12-21T06:55:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[احباط و تکفیر در قرآن]] - [[احباط و تکفیر در کلام اسلامی]] - [[احباط و تکفیر در فقه اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[احباط و تکفیر در قرآن]] - [[احباط و تکفیر در کلام اسلامی]] - [[احباط و تکفیر در فقه اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}

	'''احباط''' در لغت، به‌معنای [[فاسد]] کردن و هدر دادن است و '''تکفیر''' نیز به همین معنا می‌آید و در اصطلاح احباط از میان رفتن [[ثواب]] یا [[استحقاق]] آن یا دیگر آثار [[عمل نیک]] به‌وسیله [[گناه]] و تکفیر پوشیده و محو شدن عقاب یا استحقاق آن یا دیگر آثار گناه با انجام [[کار خیر]] است. اهمیت بحث احباط بدان جهت است که با توجه به [[تفاسیر]] گوناگونی که از این بحث شده، اگر [[حقیقت]] آن به [[درستی]] بررسی نشود چه بسا انسان با انجام دادن گناهی دچار [[یأس]] و [[ناامیدی]] شده و تمامی اعمالش را بر باد رفته تصور کند، و همین حالت، باعث غوطه‌ور شدن هرچه بیشتر وی در گرداب [[گناهان]] گردد. برخی از عوامل احباط عبارت‌اند از: [[ارتداد]]؛ [[شرک]]؛ [[کفر]]؛ انکار معاد؛ [[نفاق]]؛ [[دنیاطلبی]]. برخی از عوامل [[تکفیر]] نیز عبارت‌اند از: [[ایمان]]، [[عمل صالح]] و [[تقوا]]؛ [[نماز]]، [[زکات]]، [[ایمان به پیامبران]] و [[یاری]] آنها، [[قرض]]؛ [[هجرت]]، [[تبعید]]، [[جهاد]]، [[شهادت]]؛ [[توبه]]؛ پرهیز از [[گناهان بزرگ]]؛ [[حسنات]]؛ [[صدقه]] پنهانی و کفارات.		'''احباط''' در لغت، به‌معنای [[فاسد]] کردن و هدر دادن است و '''تکفیر''' نیز به همین معنا می‌آید و در اصطلاح احباط از میان رفتن [[ثواب]] یا [[استحقاق]] آن یا دیگر آثار [[عمل نیک]] به‌وسیله [[گناه]] و تکفیر پوشیده و محو شدن عقاب یا استحقاق آن یا دیگر آثار گناه با انجام [[کار خیر]] است. اندیشمندان [[شیع]] قائل به احباط نیستند مگر اینکه فرد [[مرتد]] شود که به سبب آن اعمال او از بین می‌رود. اهمیت بحث احباط بدان جهت است که با توجه به [[تفاسیر]] گوناگونی که از این بحث شده، اگر [[حقیقت]] آن به [[درستی]] بررسی نشود چه بسا انسان با انجام دادن گناهی دچار [[یأس]] و [[ناامیدی]] شده و تمامی اعمالش را بر باد رفته تصور کند، و همین حالت، باعث غوطه‌ور شدن هرچه بیشتر وی در گرداب [[گناهان]] گردد. برخی از عوامل احباط عبارت‌اند از: [[ارتداد]]؛ [[شرک]]؛ [[کفر]]؛ انکار معاد؛ [[نفاق]]؛ [[دنیاطلبی]]. برخی از عوامل [[تکفیر]] نیز عبارت‌اند از: [[ایمان]]، [[عمل صالح]] و [[تقوا]]؛ [[نماز]]، [[زکات]]، [[ایمان به پیامبران]] و [[یاری]] آنها، [[قرض]]؛ [[هجرت]]، [[تبعید]]، [[جهاد]]، [[شهادت]]؛ [[توبه]]؛ پرهیز از [[گناهان بزرگ]]؛ [[حسنات]]؛ [[صدقه]] پنهانی و کفارات.

	== معناشناسی ==		== معناشناسی ==

Bahmani در ‏۲۱ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۵۲

2024-12-21T06:52:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۲
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[احباط و تکفیر در قرآن]] - [[احباط و تکفیر در کلام اسلامی]] - [[احباط و تکفیر در فقه اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[احباط و تکفیر در قرآن]] - [[احباط و تکفیر در کلام اسلامی]] - [[احباط و تکفیر در فقه اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}

			'''احباط''' در لغت، به‌معنای [[فاسد]] کردن و هدر دادن است و '''تکفیر''' نیز به همین معنا می‌آید و در اصطلاح احباط از میان رفتن [[ثواب]] یا [[استحقاق]] آن یا دیگر آثار [[عمل نیک]] به‌وسیله [[گناه]] و تکفیر پوشیده و محو شدن عقاب یا استحقاق آن یا دیگر آثار گناه با انجام [[کار خیر]] است. اهمیت بحث احباط بدان جهت است که با توجه به [[تفاسیر]] گوناگونی که از این بحث شده، اگر [[حقیقت]] آن به [[درستی]] بررسی نشود چه بسا انسان با انجام دادن گناهی دچار [[یأس]] و [[ناامیدی]] شده و تمامی اعمالش را بر باد رفته تصور کند، و همین حالت، باعث غوطه‌ور شدن هرچه بیشتر وی در گرداب [[گناهان]] گردد. برخی از عوامل احباط عبارت‌اند از: [[ارتداد]]؛ [[شرک]]؛ [[کفر]]؛ انکار معاد؛ [[نفاق]]؛ [[دنیاطلبی]]. برخی از عوامل [[تکفیر]] نیز عبارت‌اند از: [[ایمان]]، [[عمل صالح]] و [[تقوا]]؛ [[نماز]]، [[زکات]]، [[ایمان به پیامبران]] و [[یاری]] آنها، [[قرض]]؛ [[هجرت]]، [[تبعید]]، [[جهاد]]، [[شهادت]]؛ [[توبه]]؛ پرهیز از [[گناهان بزرگ]]؛ [[حسنات]]؛ [[صدقه]] پنهانی و کفارات.

	== معناشناسی ==		== معناشناسی ==

Bahmani: /* منابع */

2024-12-21T06:45:49Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۵
خط ۵۷:		خط ۵۷:
	# [[پرونده:000053.jpg\|22px]] [[سید مصطفی اسدی\|اسدی، سید مصطفی]]، [[احباط و تكفیر (مقاله)\|مقاله «احباط و تكفیر»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|'''دائرةالمعارف قرآن کریم ج۲''']]		# [[پرونده:000053.jpg\|22px]] [[سید مصطفی اسدی\|اسدی، سید مصطفی]]، [[احباط و تكفیر (مقاله)\|مقاله «احباط و تكفیر»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|'''دائرةالمعارف قرآن کریم ج۲''']]
	# [[پرونده:10524027.jpg\|22px]] [[محمد علی کوشا\|کوشا، محمد علی]]، [[احباط و تکفیر (مقاله)\|مقاله «احباط و تکفیر»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|'''دانشنامه معاصر قرآن کریم''']]		# [[پرونده:10524027.jpg\|22px]] [[محمد علی کوشا\|کوشا، محمد علی]]، [[احباط و تکفیر (مقاله)\|مقاله «احباط و تکفیر»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|'''دانشنامه معاصر قرآن کریم''']]
			# [[پرونده:440259451.jpg\|22px]] [[احمد شجاعی\|شجاعی، احمد]]، [[احباط‍‌ و تکفیر (مقاله)\|مقاله «احباط‍‌ و تکفیر»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه کلام اسلامی ج۱''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۸
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	## '''کفر به [[پروردگار]]''': براساس آیه ۱۸ [[سوره ابراهیم]] اعمال [[کافران]] مانند خاکستری که بادی شدید بر آن بوزد، نابود می‌شود: {{متن قرآن\|مَّثَلُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِرَبِّهِمْ أَعْمَـٰلُهُمْ كَرَمَادٍ ٱشْتَدَّتْ بِهِ ٱلرِّيحُ فِى يَوْمٍ عَاصِفٍ ...}}<ref>«حکایت کردار آنان که به پروردگارشان کفر ورزیدند چون (توده) خاکستری است که در روزی بادخیز باد بر آن بوزد ...» سوره ابراهیم، آیه ۱۸.</ref>؛		## '''کفر به [[پروردگار]]''': براساس آیه ۱۸ [[سوره ابراهیم]] اعمال [[کافران]] مانند خاکستری که بادی شدید بر آن بوزد، نابود می‌شود: {{متن قرآن\|مَّثَلُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِرَبِّهِمْ أَعْمَـٰلُهُمْ كَرَمَادٍ ٱشْتَدَّتْ بِهِ ٱلرِّيحُ فِى يَوْمٍ عَاصِفٍ ...}}<ref>«حکایت کردار آنان که به پروردگارشان کفر ورزیدند چون (توده) خاکستری است که در روزی بادخیز باد بر آن بوزد ...» سوره ابراهیم، آیه ۱۸.</ref>؛
	## '''[[کفر]] به [[آیات الهی]]''': کفر به حجّت‌ها و [[نشانه‌های الهی]]<ref>التبیان، ج‌۲، ص‌۴۲۲.</ref> مانند [[قرآن]] و [[نبوت]] [[پیامبراکرم]]{{صل}}<ref>التفسیرالکبیر، ج‌۷، ص‌۲۲۹.</ref> به همراه کشتن [[انبیا]] و آمران به [[عدل]]، یکی دیگر از عوامل [[احباط]] قرار داده شده است<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ ٱلَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِـَٔايَـٰتِ ٱللَّهِ وَيَقْتُلُونَ ٱلنَّبِيِّـۧنَ بِغَيْرِ حَقٍّۢ وَيَقْتُلُونَ ٱلَّذِينَ يَأْمُرُونَ بِٱلْقِسْطِ مِنَ ٱلنَّاسِ فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ * أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ حَبِطَتْ أَعْمَـٰلُهُمْ فِى ٱلدُّنْيَا وَٱلْـَٔاخِرَةِ وَمَا لَهُم مِّن نَّـٰصِرِينَ}}، «آنان را که به آیات خداوند کفر می‌ورزند و پیامبران را ناحقّ می‌کشند و دادفرمایان از مردم را به قتل می‌رسانند به عذابی دردناک نوید ده! * آنانند که در این جهان و در جهان واپسین کارهاشان تباه است و آنان را هیچ یاوری نیست» سوره آل‌عمران، آیه ۲۱-۲۲.</ref>؛		## '''[[کفر]] به [[آیات الهی]]''': کفر به حجّت‌ها و [[نشانه‌های الهی]]<ref>التبیان، ج‌۲، ص‌۴۲۲.</ref> مانند [[قرآن]] و [[نبوت]] [[پیامبراکرم]]{{صل}}<ref>التفسیرالکبیر، ج‌۷، ص‌۲۲۹.</ref> به همراه کشتن [[انبیا]] و آمران به [[عدل]]، یکی دیگر از عوامل [[احباط]] قرار داده شده است<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ ٱلَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِـَٔايَـٰتِ ٱللَّهِ وَيَقْتُلُونَ ٱلنَّبِيِّـۧنَ بِغَيْرِ حَقٍّۢ وَيَقْتُلُونَ ٱلَّذِينَ يَأْمُرُونَ بِٱلْقِسْطِ مِنَ ٱلنَّاسِ فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ * أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ حَبِطَتْ أَعْمَـٰلُهُمْ فِى ٱلدُّنْيَا وَٱلْـَٔاخِرَةِ وَمَا لَهُم مِّن نَّـٰصِرِينَ}}، «آنان را که به آیات خداوند کفر می‌ورزند و پیامبران را ناحقّ می‌کشند و دادفرمایان از مردم را به قتل می‌رسانند به عذابی دردناک نوید ده! * آنانند که در این جهان و در جهان واپسین کارهاشان تباه است و آنان را هیچ یاوری نیست» سوره آل‌عمران، آیه ۲۱-۲۲.</ref>؛
	## '''کفر به [[ایمان]]''': یکی از عوامل [[حبط اعمال]]، [[انکار]] و نپذیرفتن [[دستورات الهی]] است. [[خداوند]] تأکید می‌کند که اگر کسی پس از [[شناخت]] [[ایمان]]، آن را انکار کند، تمام [[اعمال]] نیکش از بین رفته و در [[آخرت]] از [[زیانکاران]] خواهد بود<ref>{{متن قرآن\|...وَمَن يَكْفُرْ بِٱلْإِيمَـٰنِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُۥ وَهُوَ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ مِنَ ٱلْخَـٰسِرِينَ}}، «و هر کس گرویدن (به اسلام) را نپذیرد کردارش تباه می‌شود و او در جهان واپسین از زیانکاران است» سوره مائده، آیه ۵.</ref>.		## '''کفر به [[ایمان]]''': یکی از عوامل [[حبط اعمال]]، [[انکار]] و نپذیرفتن [[دستورات الهی]] است. [[خداوند]] تأکید می‌کند که اگر کسی پس از [[شناخت]] [[ایمان]]، آن را انکار کند، تمام [[اعمال]] نیکش از بین رفته و در [[آخرت]] از زیانکاران خواهد بود<ref>{{متن قرآن\|...وَمَن يَكْفُرْ بِٱلْإِيمَـٰنِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُۥ وَهُوَ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ مِنَ ٱلْخَـٰسِرِينَ}}، «و هر کس گرویدن (به اسلام) را نپذیرد کردارش تباه می‌شود و او در جهان واپسین از زیانکاران است» سوره مائده، آیه ۵.</ref>.
	# '''انکار معاد:''' [[اعمال]] کسانی‌که [[آخرت]] را [[دروغ]] پنداشته‌اند نیز حبط می‌شود<ref>{{متن قرآن\|وَٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا وَلِقَآءِ ٱلْـَٔاخِرَةِ حَبِطَتْ أَعْمَـٰلُهُمْ هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ}}، «و کردار کسانی که آیات ما و دیدار جهان واپسین را دروغ شمردند تباه شد؛ آیا جز برای آنچه می‌کردند کیفر می‌بینند؟» سوره اعراف، آیه ۱۴۷.</ref>.		# '''انکار معاد:''' [[اعمال]] کسانی‌که [[آخرت]] را [[دروغ]] پنداشته‌اند نیز حبط می‌شود<ref>{{متن قرآن\|وَٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا وَلِقَآءِ ٱلْـَٔاخِرَةِ حَبِطَتْ أَعْمَـٰلُهُمْ هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ}}، «و کردار کسانی که آیات ما و دیدار جهان واپسین را دروغ شمردند تباه شد؛ آیا جز برای آنچه می‌کردند کیفر می‌بینند؟» سوره اعراف، آیه ۱۴۷.</ref>.
	# '''[[نفاق]]:''' آیات قرآن از کارشکنی [[منافقان]] خبر می‌دهد که نه‌تنها خود به [[جنگ]] نمی‌رفتند، بلکه از رفتن دیگران نیز جلوگیری می‌کردند و لذاست که خداوند به دلیل وجود این صفت در آنها اعمالشان را تباه می‌کند<ref>{{متن قرآن\|قَدْ يَعْلَمُ ٱللَّهُ ٱلْمُعَوِّقِينَ مِنكُمْ وَٱلْقَآئِلِينَ لِإِخْوَٰنِهِمْ هَلُمَّ إِلَيْنَا وَلَا يَأْتُونَ ٱلْبَأْسَ إِلَّا قَلِيلًا * أَشِحَّةً عَلَيْكُمْ فَإِذَا جَآءَ ٱلْخَوْفُ رَأَيْتَهُمْ يَنظُرُونَ إِلَيْكَ تَدُورُ أَعْيُنُهُمْ كَٱلَّذِى يُغْشَىٰ عَلَيْهِ مِنَ ٱلْمَوْتِ فَإِذَا ذَهَبَ ٱلْخَوْفُ سَلَقُوكُم بِأَلْسِنَةٍ حِدَادٍ أَشِحَّةً عَلَى ٱلْخَيْرِ أُو۟لَـٰٓئِكَ لَمْ يُؤْمِنُوا۟ فَأَحْبَطَ ٱللَّهُ أَعْمَـٰلَهُمْ وَكَانَ ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ يَسِيرًۭا}}، «بی‌گمان خداوند از میان شما کارشکنان (جنگ) را خوب می‌شناسد و (نیز) کسانی را که به برادران خویش می‌گویند: به ما بپیوندید و جز اندکی در جنگ شرکت نمی‌کنند *در حالی که به شما تنگ‌چشمی می‌ورزند آنگاه، چون بیم (جنگ) در رسد آنان را می‌بینی که در تو می‌نگرند چون کسانی که در بیهوشی جان می‌کنند، چشم‌هاشان (در چشمخانه) می‌چرخد و چون آن بیم از میان برود با زبان‌هایی تیز و تند به شما زخم زبان می‌زنند در حالی که» سوره احزاب، آیه ۱۸-۱۹.</ref>.		# '''[[نفاق]]:''' آیات قرآن از کارشکنی [[منافقان]] خبر می‌دهد که نه‌تنها خود به [[جنگ]] نمی‌رفتند، بلکه از رفتن دیگران نیز جلوگیری می‌کردند و لذاست که خداوند به دلیل وجود این صفت در آنها اعمالشان را تباه می‌کند<ref>{{متن قرآن\|قَدْ يَعْلَمُ ٱللَّهُ ٱلْمُعَوِّقِينَ مِنكُمْ وَٱلْقَآئِلِينَ لِإِخْوَٰنِهِمْ هَلُمَّ إِلَيْنَا وَلَا يَأْتُونَ ٱلْبَأْسَ إِلَّا قَلِيلًا * أَشِحَّةً عَلَيْكُمْ فَإِذَا جَآءَ ٱلْخَوْفُ رَأَيْتَهُمْ يَنظُرُونَ إِلَيْكَ تَدُورُ أَعْيُنُهُمْ كَٱلَّذِى يُغْشَىٰ عَلَيْهِ مِنَ ٱلْمَوْتِ فَإِذَا ذَهَبَ ٱلْخَوْفُ سَلَقُوكُم بِأَلْسِنَةٍ حِدَادٍ أَشِحَّةً عَلَى ٱلْخَيْرِ أُو۟لَـٰٓئِكَ لَمْ يُؤْمِنُوا۟ فَأَحْبَطَ ٱللَّهُ أَعْمَـٰلَهُمْ وَكَانَ ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ يَسِيرًۭا}}، «بی‌گمان خداوند از میان شما کارشکنان (جنگ) را خوب می‌شناسد و (نیز) کسانی را که به برادران خویش می‌گویند: به ما بپیوندید و جز اندکی در جنگ شرکت نمی‌کنند *در حالی که به شما تنگ‌چشمی می‌ورزند آنگاه، چون بیم (جنگ) در رسد آنان را می‌بینی که در تو می‌نگرند چون کسانی که در بیهوشی جان می‌کنند، چشم‌هاشان (در چشمخانه) می‌چرخد و چون آن بیم از میان برود با زبان‌هایی تیز و تند به شما زخم زبان می‌زنند در حالی که» سوره احزاب، آیه ۱۸-۱۹.</ref>.