احتضار حضرت فاطمه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۹ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۰۴

2022-12-09T16:04:39Z

Bahmani در ‏۹ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۰۳

2022-12-09T16:03:41Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۳۳
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{سیره معصوم}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = حضرت فاطمه زهرا		\| موضوع مرتبط = حضرت فاطمه زهرا
	\| عنوان مدخل = ~~[[احتضار حضرت فاطمه]]~~		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = ~~[[احتضار حضرت فاطمه در حدیث]] - [[احتضار حضرت فاطمه در معارف و سیره فاطمی]]~~		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}
خط ۷۶:		خط ۷۵:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~احتضار~~ حضرت فاطمه]]		[[رده:حضرت فاطمه]]

Wasity: جایگزینی متن - 'برگزیده' به 'برگزیده'

2022-09-15T08:03:39Z

جایگزینی متن - 'برگزیده' به 'برگزیده'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۳
خط ۸:		خط ۸:

	== لحظات احتضار ==		== لحظات احتضار ==
	۱. شیخ «[[طوسی]]» به سند خود از «[[عمار]]» [[روایت]] کرده است: [[بیماری]] [[فاطمه]] {{س}} شدید شد. «[[عباس بن عبدالمطلب]]» به عیادتش آمد. به او گفتند: «حالش بسیار بد است و نمی‌شود با او [[دیدار]] کرد. عباس به [[خانه]] برگشت و فرستاده‌ای را نزد علی {{ع}} روانه کرد و چنین پیغام داد: ای [[برادر]] زاده! به تو [[سلام]] می‌رسانم. از شنیدن خبر بیماری [[دختر پیامبر]] {{صل}}، [[نور]] دیدگان [[رسول خدا]] {{صل}} و نور چشم من، بسیار [[اندوهگین]] شدم. [[گمان]] می‌کنم از [[خاندان]] ما او نخستین کسی است که به رسول خدا {{صل}} می‌پیوندد و [[خدای متعال]] او را [[برگزیده]] است و دوستش می‌دارد و وی را به نزد خود خواهد برد. اگر چنین است و چاره‌ای جز پذیرش آن نیست، خواهش می‌کنم در چنین زمانی [[مهاجران]] و [[انصار]] را گردآور تا با [[عیادت]] او [[اجر]] ببرند و [[نماز]] بر او بگزارند که شکوه و جلوه [[دین]] در این کار است.		۱. شیخ «[[طوسی]]» به سند خود از «[[عمار]]» [[روایت]] کرده است: [[بیماری]] [[فاطمه]] {{س}} شدید شد. «[[عباس بن عبدالمطلب]]» به عیادتش آمد. به او گفتند: «حالش بسیار بد است و نمی‌شود با او [[دیدار]] کرد. عباس به [[خانه]] برگشت و فرستاده‌ای را نزد علی {{ع}} روانه کرد و چنین پیغام داد: ای [[برادر]] زاده! به تو [[سلام]] می‌رسانم. از شنیدن خبر بیماری [[دختر پیامبر]] {{صل}}، [[نور]] دیدگان [[رسول خدا]] {{صل}} و نور چشم من، بسیار [[اندوهگین]] شدم. [[گمان]] می‌کنم از [[خاندان]] ما او نخستین کسی است که به رسول خدا {{صل}} می‌پیوندد و [[خدای متعال]] او را برگزیده است و دوستش می‌دارد و وی را به نزد خود خواهد برد. اگر چنین است و چاره‌ای جز پذیرش آن نیست، خواهش می‌کنم در چنین زمانی [[مهاجران]] و [[انصار]] را گردآور تا با [[عیادت]] او [[اجر]] ببرند و [[نماز]] بر او بگزارند که شکوه و جلوه [[دین]] در این کار است.

	عمار می‌گوید: من کنار علی {{ع}} بودم. به آن فرستاده چنین فرمود: به عمویم سلام برسان و بگو: [[محبت]] شما را فراموش نمی‌کنم و نظر شما را، اما بدان: فاطمه {{س}} پیوسته مورد [[ستم]] قرار گرفته است، از [[حق]] و میراثش [[محروم]] شده، [[وصیت پیامبر]] {{صل}} درباره‌اش و [[حق پیامبر]] و [[حق خدا]] رعایت نشده است و خدای متعال، برای [[داوری]] و [[انتقام]]، کافی است. عمو [[جان]]! اجازه ده این کار را نکنم؛ زیرا فاطمه {{س}} به مخفی کردن آن، سفارش کرده است.		عمار می‌گوید: من کنار علی {{ع}} بودم. به آن فرستاده چنین فرمود: به عمویم سلام برسان و بگو: [[محبت]] شما را فراموش نمی‌کنم و نظر شما را، اما بدان: فاطمه {{س}} پیوسته مورد [[ستم]] قرار گرفته است، از [[حق]] و میراثش [[محروم]] شده، [[وصیت پیامبر]] {{صل}} درباره‌اش و [[حق پیامبر]] و [[حق خدا]] رعایت نشده است و خدای متعال، برای [[داوری]] و [[انتقام]]، کافی است. عمو [[جان]]! اجازه ده این کار را نکنم؛ زیرا فاطمه {{س}} به مخفی کردن آن، سفارش کرده است.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T14:13:19Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-08-24T07:45:26Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T04:31:04Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۰۱
خط ۷۷:		خط ۷۷:

	[[رده:احتضار حضرت فاطمه]]		[[رده:احتضار حضرت فاطمه]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

2022-07-10T21:43:52Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۲

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۱۳
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	۶. علامه «مجلسی» همچنین از «[[عبدالله بن حسن]]»، او از جدش روایت کرده است که: زمانی که [[رحلت]] فاطمه{{س}}، نزدیک شد به سویی [[خیره]] شد و گفت: «سلام بر [[جبرئیل امین]]، سلام بر [[رسول خدا]]{{صل}}؛ خداوندا! مرا با رسولت{{صل}}، [[محشور]] کن و مرا در بهشت [[رضوان]] و [[خانه]] [[امن]] خود قرار بده». سپس فرمود: آیا شما نیز می‌بینید آنچه می‌بینم؟ گفته شد: چه کسی یا کسانی را می‌بینی؟ فرمود: دسته‌های [[فرشتگان]] و [[آسمانیان]] را می‌بینم. این [[جبرئیل امین]] و این [[پیامبر]] خداست که می‌فرماید: «دخترم! نزد ما بیا، آنچه پیش روی توست بهتر از آن چیزی است که پشت سر خود گذاشتی»<ref>بحارالانوار، ج۴۳، ص۲۰۰، ح۳۰.</ref>.		۶. علامه «مجلسی» همچنین از «[[عبدالله بن حسن]]»، او از جدش روایت کرده است که: زمانی که [[رحلت]] فاطمه{{س}}، نزدیک شد به سویی [[خیره]] شد و گفت: «سلام بر [[جبرئیل امین]]، سلام بر [[رسول خدا]]{{صل}}؛ خداوندا! مرا با رسولت{{صل}}، [[محشور]] کن و مرا در بهشت [[رضوان]] و [[خانه]] [[امن]] خود قرار بده». سپس فرمود: آیا شما نیز می‌بینید آنچه می‌بینم؟ گفته شد: چه کسی یا کسانی را می‌بینی؟ فرمود: دسته‌های [[فرشتگان]] و [[آسمانیان]] را می‌بینم. این [[جبرئیل امین]] و این [[پیامبر]] خداست که می‌فرماید: «دخترم! نزد ما بیا، آنچه پیش روی توست بهتر از آن چیزی است که پشت سر خود گذاشتی»<ref>بحارالانوار، ج۴۳، ص۲۰۰، ح۳۰.</ref>.

	۷. [[علامه]] «[[مجلسی]]» همچنین از «زید بن علی» [[روایت]] کرده است که گفت: [[زمان]] فرا رسیدن [[رحلت]] [[فاطمه]]{{س}}، آن حضرت به «[[جبرئیل امین]]» و [[پیامبر اکرم]]{{صل}} و [[فرشته مرگ]] [[درود]] فرستاد. کسانی که حاضر بودند؛ بودن [[فرشتگان]] را [[احساس]] کردند و بوی [[خوشی]] استشمام کردند که از آن بویی نیکوتر، نیافته بودند<ref>بحارالانوار، ج۴۳، ص۲۰۰، ح۳۰.</ref>.<ref>[[محمد هادی یوسفی غروی\|یوسفی غروی، محمد هادی]]، [[فرهنگ شهادت معصومین ج۱ (کتاب)\|فرهنگ شهادت معصومین]]، ج۱ ص ۴۷۷.</ref>		۷. [[علامه]] «[[مجلسی]]» همچنین از «زید بن علی» [[روایت]] کرده است که گفت: [[زمان]] فرا رسیدن [[رحلت]] [[فاطمه]]{{س}}، آن حضرت به «[[جبرئیل امین]]» و [[پیامبر اکرم]]{{صل}} و [[فرشته مرگ]] [[درود]] فرستاد. کسانی که حاضر بودند؛ بودن [[فرشتگان]] را [[احساس]] کردند و بوی [[خوشی]] استشمام کردند که از آن بویی نیکوتر، نیافته بودند<ref>بحارالانوار، ج۴۳، ص۲۰۰، ح۳۰.</ref><ref>[[محمد هادی یوسفی غروی\|یوسفی غروی، محمد هادی]]، [[فرهنگ شهادت معصومین ج۱ (کتاب)\|فرهنگ شهادت معصومین]]، ج۱ ص ۴۷۷.</ref>
	==[[احتضار]] [[فاطمه]]{{س}}==		==[[احتضار]] [[فاطمه]]{{س}}==
	[[ام سلمه]] می‌گوید: در روزهای [[بیماری حضرت فاطمه]]{{س}}، من از او [[پرستاری]] می‌کردم. پس صبحگاهی او را بهتر از هر [[روز]] بیماری‌اش دیدم؛ در آن روز [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} برای انجام کار خویش از [[خانه]] بیرون رفت و فاطمه{{س}} را می‌دید که در آن روز بهتر از پیش بود. فاطمه{{س}} گفت: ای [[مادر]]! برای من جایی برای [[غسل]] کردن مهیا کن. پس [[بهترین]] غسلی که من تاکنون دیده بودم، انجام داد. سپس به من گفت: ای مادر! لباس‌های جدید مرا بیاور و به من بده. پس آنها را پوشید و به من دستور داد که بستر او را در وسط حجره ببرم و من چنین کردم. سپس به من گفت: من از کار خود فارغ شدم؛ [[پوشش]] را از من نگیر که من هم اکنون از [[دنیا]] می‌روم. سپس دست راست خود را زیر سر نهاد و به طرف [[قبله]] خوابید و از دنیا رفت<ref>بحارالانوار، محمد باقر مجلسی، ج۴۳، ص۱۸۷؛ امالی، شیخ طوسی، ج۲، ص۱۵.</ref>.		[[ام سلمه]] می‌گوید: در روزهای [[بیماری حضرت فاطمه]]{{س}}، من از او [[پرستاری]] می‌کردم. پس صبحگاهی او را بهتر از هر [[روز]] بیماری‌اش دیدم؛ در آن روز [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} برای انجام کار خویش از [[خانه]] بیرون رفت و فاطمه{{س}} را می‌دید که در آن روز بهتر از پیش بود. فاطمه{{س}} گفت: ای [[مادر]]! برای من جایی برای [[غسل]] کردن مهیا کن. پس [[بهترین]] غسلی که من تاکنون دیده بودم، انجام داد. سپس به من گفت: ای مادر! لباس‌های جدید مرا بیاور و به من بده. پس آنها را پوشید و به من دستور داد که بستر او را در وسط حجره ببرم و من چنین کردم. سپس به من گفت: من از کار خود فارغ شدم؛ [[پوشش]] را از من نگیر که من هم اکنون از [[دنیا]] می‌روم. سپس دست راست خود را زیر سر نهاد و به طرف [[قبله]] خوابید و از دنیا رفت<ref>بحارالانوار، محمد باقر مجلسی، ج۴۳، ص۱۸۷؛ امالی، شیخ طوسی، ج۲، ص۱۵.</ref>.
خط ۴۶:		خط ۴۶:
	در روایتی مشابه آمده: {{متن حدیث\|وَ رُوِيَ أَنَّهُ لَمَّا حَضَرَتْهَا الْوَفَاةُ قَالَتْ لِأَسْمَاءَ بِنْتِ عُمَيْسٍ: إِذَا أَنَا مِتُّ فَانْظُرِي إِلَى الدَّارِ فَإِذَا رَأَيْتِ سِجْفاً مِنْ سُنْدُسٍ مِنَ الْجَنَّةِ قَدْ ضُرِبَ فُسْطَاطاً فِي جَانِبِ الدَّارِ فَاحْمِلِينِي وَ زَيْنَبَ وَ أُمَّ كُلْثُومٍ فَاجْعَلُونِي مِنْ وَرَاءِ السِّجْفِ وَ خَلُّوا بَيْنِي وَ بَيْنَ نَفْسِي، فَلَمَّا تُوُفِّيَتْ عَلَيْهَا السَّلَامُ وَ ظَهَرَ السِّجْفُ حَمَلْنَاهَا وَ جَعَلْنَاهَا وَرَاءَهُ، فَغُسِّلَتْ وَ كُفِّنَتْ وَ حُنِّطَتْ بِالْحَنُوطِ، وَ كَانَ كَافُورٌ أَنْزَلَهُ جَبْرَئِيلُ{{ع}} مِنَ الْجَنَّةِ فِي ثَلَاثِ صُرَرٍ، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ! رَبُّكَ يُقْرِئُكَ السَّلَامَ وَ يَقُولُ لَكَ: هَذَا حَنُوطُكَ وَ حَنُوطُ ابْنَتِكَ وَ حَنُوطُ أَخِيكَ عَلِيٍّ مَقْسُومٌ أَثْلَاثاً، وَ إِنَّ أَكْفَانَهَا وَ مَاءَهَا وَ أَوَانِيَهَا مِنَ الْجَنَّةِ. وَ رُوِيَ أَنَّهَا تُوُفِّيَتْ عَلَيْهَا السَّلَامُ بَعْدَ غُسْلِهَا وَ تَكْفِينِهَا وَ حَنُوطِهَا، لِأَنَّهَا طَاهِرَةٌ لَا دَنَسَ فِيهَا، وَ أَنَّهَا أَكْرَمُ عَلَى اللَّهِ تَعَالَى أَنْ يَتَوَلَّى ذَلِكَ مِنْهَا غَيْرُهَا}}<ref>بحارالانوار، محمدباقر مجلسی، ج۳۰، ص۴۷۳ و ۳۴۸؛ مجمع النورین، أبوالحسن مرندی نجفی، ص۱۴۶.</ref>؛		در روایتی مشابه آمده: {{متن حدیث\|وَ رُوِيَ أَنَّهُ لَمَّا حَضَرَتْهَا الْوَفَاةُ قَالَتْ لِأَسْمَاءَ بِنْتِ عُمَيْسٍ: إِذَا أَنَا مِتُّ فَانْظُرِي إِلَى الدَّارِ فَإِذَا رَأَيْتِ سِجْفاً مِنْ سُنْدُسٍ مِنَ الْجَنَّةِ قَدْ ضُرِبَ فُسْطَاطاً فِي جَانِبِ الدَّارِ فَاحْمِلِينِي وَ زَيْنَبَ وَ أُمَّ كُلْثُومٍ فَاجْعَلُونِي مِنْ وَرَاءِ السِّجْفِ وَ خَلُّوا بَيْنِي وَ بَيْنَ نَفْسِي، فَلَمَّا تُوُفِّيَتْ عَلَيْهَا السَّلَامُ وَ ظَهَرَ السِّجْفُ حَمَلْنَاهَا وَ جَعَلْنَاهَا وَرَاءَهُ، فَغُسِّلَتْ وَ كُفِّنَتْ وَ حُنِّطَتْ بِالْحَنُوطِ، وَ كَانَ كَافُورٌ أَنْزَلَهُ جَبْرَئِيلُ{{ع}} مِنَ الْجَنَّةِ فِي ثَلَاثِ صُرَرٍ، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ! رَبُّكَ يُقْرِئُكَ السَّلَامَ وَ يَقُولُ لَكَ: هَذَا حَنُوطُكَ وَ حَنُوطُ ابْنَتِكَ وَ حَنُوطُ أَخِيكَ عَلِيٍّ مَقْسُومٌ أَثْلَاثاً، وَ إِنَّ أَكْفَانَهَا وَ مَاءَهَا وَ أَوَانِيَهَا مِنَ الْجَنَّةِ. وَ رُوِيَ أَنَّهَا تُوُفِّيَتْ عَلَيْهَا السَّلَامُ بَعْدَ غُسْلِهَا وَ تَكْفِينِهَا وَ حَنُوطِهَا، لِأَنَّهَا طَاهِرَةٌ لَا دَنَسَ فِيهَا، وَ أَنَّهَا أَكْرَمُ عَلَى اللَّهِ تَعَالَى أَنْ يَتَوَلَّى ذَلِكَ مِنْهَا غَيْرُهَا}}<ref>بحارالانوار، محمدباقر مجلسی، ج۳۰، ص۴۷۳ و ۳۴۸؛ مجمع النورین، أبوالحسن مرندی نجفی، ص۱۴۶.</ref>؛

	فاطمه{{س}} به [[اسماء بنت عمیس]] فرمود: هرگاه من [[مردم]] به [[خانه]] نگاه کن هنگامی که پرده‌ای از سندس بهشتی را دیدی که در کنار خانه [[خیمه]] زده شده، با [[زینب]] و [[ام کلثوم]] مرا بردار؛ پس مرا در پشت پرده ببر و به حال خودم بگذار. هنگامی که از [[دنیا]] رفت، پرده ظاهر شد؛ او را برداشتم و در پشت پرده بردم و آنجا گذاردم تا اینکه [[غسل]] داده شد، [[کفن]] شد و [[حنوط]] شد با آن حنوط که کافوری بود که [[جبرئیل]] از [[بهشت]] در سه صورت آورده بود و گفته بود: ای [[رسول خدا]]، [[خدا]] تو را [[سلام]] می‌رساند و می‌فرماید: این حنوط تو و حنوط دختر تو و حنوط [[برادر]] تو علی{{ع}} است که سه قسمت شده است. پس همانا کفن‌های [[فاطمه]]{{س}} و آب آن و ظرف‌های آن همه از بهشت بود و او - یعنی فاطمه{{س}} - گرامی‌تر است بر [[خدای تعالی]] از اینکه متولی امر تجهیزش کسی جز او شود یعنی [[خداوند]] شرایط را برای [[حضرت]] فراهم کرد که خودش کارهای [[غسل]] و کفنش را انجام دهد. این را گفت و جامه‌اش را به سر کشید و فرمود: اندکی [[صبر]] کن و در [[انتظار]] من باش. سپس مرا صدا بزن؛ اگر جواب تو را ندادم بدان که به پدرم ملحق شده‌ام. [[اسماء]] اندکی صبر کرد. سپس فاطمه{{س}} را صدا زد و جوابی نشنید؛ صدا زد: {{متن حدیث\|يَا بِنْتَ مُحَمَّدٍ الْمُصْطَفَى يَا بِنْتَ أَكْرَمَ مَنْ حَمَلَتْهُ النِّسَاءُ يَا بِنْتَ خَيْرِ مَنْ وَطِئَ الْحَصَى يَا بِنْتَ مَنْ كَانَ مِنْ رَبِّهِ {{متن قرآن\|قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَى}}<ref>«آنگاه (میان او و پیامبر) به اندازه دو کمان یا نزدیک‌تر رسید» سوره نجم، آیه ۹.</ref>}}؛ «ای دختر [[محمد مصطفی]]{{صل}} ای دختر [[بهترین]] [[انسان‌ها]]! ای دختر [[برترین]] کسی که بر روی [[زمین]] راه می‌رفت، ای دختر کسی که در [[شب معراج]] به جایگاه خاص [[قرب الهی]] رسید. باز جواب نشنید؛ اسماء روپوش را کنار زد؛ ناگاه دریافت که فاطمه{{س}} به [[لقاء الله]] پیوسته است. خود را به روی فاطمه{{س}} انداخت و او را بوسید و گفت: ای فاطمه! وقتی که به حضور پدرت رسول خدا رسیدی، سلام مرا به او برسان»<ref>کشف الغمة فی معرفة الأئمة (ط - القدیمة)، علی بن عیسی اربلی، ج۱، ص۵۰۰؛ زندگانی حضرت فاطمه{{س}} (ترجمه بیت الاحزان)، سید محمود موسوی زرندی، ص۲۴۸؛ فرهنگ فاطمیه، محمد نیلی پور، ص۱۵ و ۱۶.</ref>.<ref>[[سید حسین اسحاقی\|اسحاقی، سید حسین]]، [[فرهنگنامه فاطمی ج۵ (کتاب)\|فرهنگنامه فاطمی ج۵]]، ص ۱۷۷۱.</ref>		فاطمه{{س}} به [[اسماء بنت عمیس]] فرمود: هرگاه من [[مردم]] به [[خانه]] نگاه کن هنگامی که پرده‌ای از سندس بهشتی را دیدی که در کنار خانه [[خیمه]] زده شده، با [[زینب]] و [[ام کلثوم]] مرا بردار؛ پس مرا در پشت پرده ببر و به حال خودم بگذار. هنگامی که از [[دنیا]] رفت، پرده ظاهر شد؛ او را برداشتم و در پشت پرده بردم و آنجا گذاردم تا اینکه [[غسل]] داده شد، [[کفن]] شد و [[حنوط]] شد با آن حنوط که کافوری بود که [[جبرئیل]] از [[بهشت]] در سه صورت آورده بود و گفته بود: ای [[رسول خدا]]، [[خدا]] تو را [[سلام]] می‌رساند و می‌فرماید: این حنوط تو و حنوط دختر تو و حنوط [[برادر]] تو علی{{ع}} است که سه قسمت شده است. پس همانا کفن‌های [[فاطمه]]{{س}} و آب آن و ظرف‌های آن همه از بهشت بود و او - یعنی فاطمه{{س}} - گرامی‌تر است بر [[خدای تعالی]] از اینکه متولی امر تجهیزش کسی جز او شود یعنی [[خداوند]] شرایط را برای [[حضرت]] فراهم کرد که خودش کارهای [[غسل]] و کفنش را انجام دهد. این را گفت و جامه‌اش را به سر کشید و فرمود: اندکی [[صبر]] کن و در [[انتظار]] من باش. سپس مرا صدا بزن؛ اگر جواب تو را ندادم بدان که به پدرم ملحق شده‌ام. [[اسماء]] اندکی صبر کرد. سپس فاطمه{{س}} را صدا زد و جوابی نشنید؛ صدا زد: {{متن حدیث\|يَا بِنْتَ مُحَمَّدٍ الْمُصْطَفَى يَا بِنْتَ أَكْرَمَ مَنْ حَمَلَتْهُ النِّسَاءُ يَا بِنْتَ خَيْرِ مَنْ وَطِئَ الْحَصَى يَا بِنْتَ مَنْ كَانَ مِنْ رَبِّهِ {{متن قرآن\|قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَى}}<ref>«آنگاه (میان او و پیامبر) به اندازه دو کمان یا نزدیک‌تر رسید» سوره نجم، آیه ۹.</ref>}}؛ «ای دختر [[محمد مصطفی]]{{صل}} ای دختر [[بهترین]] [[انسان‌ها]]! ای دختر [[برترین]] کسی که بر روی [[زمین]] راه می‌رفت، ای دختر کسی که در [[شب معراج]] به جایگاه خاص [[قرب الهی]] رسید. باز جواب نشنید؛ اسماء روپوش را کنار زد؛ ناگاه دریافت که فاطمه{{س}} به [[لقاء الله]] پیوسته است. خود را به روی فاطمه{{س}} انداخت و او را بوسید و گفت: ای فاطمه! وقتی که به حضور پدرت رسول خدا رسیدی، سلام مرا به او برسان»<ref>کشف الغمة فی معرفة الأئمة (ط - القدیمة)، علی بن عیسی اربلی، ج۱، ص۵۰۰؛ زندگانی حضرت فاطمه{{س}} (ترجمه بیت الاحزان)، سید محمود موسوی زرندی، ص۲۴۸؛ فرهنگ فاطمیه، محمد نیلی پور، ص۱۵ و ۱۶.</ref><ref>[[سید حسین اسحاقی\|اسحاقی، سید حسین]]، [[فرهنگنامه فاطمی ج۵ (کتاب)\|فرهنگنامه فاطمی ج۵]]، ص ۱۷۷۱.</ref>

	==دیدنی‌های لحظه [[احتضار]] [[فاطمه]]{{س}}==		==دیدنی‌های لحظه [[احتضار]] [[فاطمه]]{{س}}==
خط ۶۳:		خط ۶۳:

	{{متن حدیث\|فَقُلْتُ وَ اللَّهِ إِنِّي لَأَشَدُّ شَوْقاً مِنْكَ إِلَى لِقَائِكَ}}؛ «فاطمه{{س}} می‌فرماید، پاسخ دادم: [[پدر]] جان، به [[خدا]] [[سوگند]] که من به [[دیدار]] شما شور و [[شوق]] بیشتری دارم».		{{متن حدیث\|فَقُلْتُ وَ اللَّهِ إِنِّي لَأَشَدُّ شَوْقاً مِنْكَ إِلَى لِقَائِكَ}}؛ «فاطمه{{س}} می‌فرماید، پاسخ دادم: [[پدر]] جان، به [[خدا]] [[سوگند]] که من به [[دیدار]] شما شور و [[شوق]] بیشتری دارم».
	پیامبر فرمود: {{متن حدیث\|أَنْتِ اللَّيْلَةَ عِنْدِي‌}}؛ «فاطمه جان، مژده باد تو را که امشب نزد من خواهی بود»<ref>بحار الأنوار، محمد باقر مجلسی، ج۴۳، ص۱۷۹؛ حضرت فاطمه{{س}} از ولادت تا شهادت سید محمدکاظم قزوینی، ترجمه: علی کرمی فریدونی، ص۷۷۳؛ معجزات حضرت فاطمه زهرا{{س}} (از ولادت تا شهادت مظلومانه)، احمد متوسل، ص۱۲۸.</ref>.<ref>[[سید حسین اسحاقی\|اسحاقی، سید حسین]]، [[فرهنگنامه فاطمی ج۵ (کتاب)\|فرهنگنامه فاطمی ج۵]]، ص ۱۷۹۱.</ref>		پیامبر فرمود: {{متن حدیث\|أَنْتِ اللَّيْلَةَ عِنْدِي‌}}؛ «فاطمه جان، مژده باد تو را که امشب نزد من خواهی بود»<ref>بحار الأنوار، محمد باقر مجلسی، ج۴۳، ص۱۷۹؛ حضرت فاطمه{{س}} از ولادت تا شهادت سید محمدکاظم قزوینی، ترجمه: علی کرمی فریدونی، ص۷۷۳؛ معجزات حضرت فاطمه زهرا{{س}} (از ولادت تا شهادت مظلومانه)، احمد متوسل، ص۱۲۸.</ref><ref>[[سید حسین اسحاقی\|اسحاقی، سید حسین]]، [[فرهنگنامه فاطمی ج۵ (کتاب)\|فرهنگنامه فاطمی ج۵]]، ص ۱۷۹۱.</ref>

	{{مظلومیت حضرت فاطمه}}		{{مظلومیت حضرت فاطمه}}

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\[\[(.)\]\](.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\>\n\(.)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

2022-06-01T06:43:18Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$252\,\s252\,\s233$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\>\n\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$255\,\s245\,\s227$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۱۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{سیره معصوم}}		{{سیره معصوم}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[~~حضرت فاطمه زهرا~~]]''' است. "'''~~[[احتضار حضرت فاطمه]]~~'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[احتضار حضرت فاطمه در حدیث]] - [[احتضار حضرت فاطمه در معارف و سیره فاطمی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = حضرت فاطمه زهرا
			\| عنوان مدخل = [[احتضار حضرت فاطمه]]
			\| مداخل مرتبط = [[احتضار حضرت فاطمه در حدیث]] - [[احتضار حضرت فاطمه در معارف و سیره فاطمی]]
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	==لحظات احتضار==		==لحظات احتضار==

Wasity: جایگزینی متن - 'فرهنگنامه فاطمی ج۵، ج۵ ص' به 'فرهنگنامه فاطمی ج۵، ص'

2022-01-15T11:54:45Z

جایگزینی متن - 'فرهنگنامه فاطمی ج۵، ج۵ ص' به 'فرهنگنامه فاطمی ج۵، ص'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۲۴
خط ۴۲:		خط ۴۲:
	در روایتی مشابه آمده: {{متن حدیث\|وَ رُوِيَ أَنَّهُ لَمَّا حَضَرَتْهَا الْوَفَاةُ قَالَتْ لِأَسْمَاءَ بِنْتِ عُمَيْسٍ: إِذَا أَنَا مِتُّ فَانْظُرِي إِلَى الدَّارِ فَإِذَا رَأَيْتِ سِجْفاً مِنْ سُنْدُسٍ مِنَ الْجَنَّةِ قَدْ ضُرِبَ فُسْطَاطاً فِي جَانِبِ الدَّارِ فَاحْمِلِينِي وَ زَيْنَبَ وَ أُمَّ كُلْثُومٍ فَاجْعَلُونِي مِنْ وَرَاءِ السِّجْفِ وَ خَلُّوا بَيْنِي وَ بَيْنَ نَفْسِي، فَلَمَّا تُوُفِّيَتْ عَلَيْهَا السَّلَامُ وَ ظَهَرَ السِّجْفُ حَمَلْنَاهَا وَ جَعَلْنَاهَا وَرَاءَهُ، فَغُسِّلَتْ وَ كُفِّنَتْ وَ حُنِّطَتْ بِالْحَنُوطِ، وَ كَانَ كَافُورٌ أَنْزَلَهُ جَبْرَئِيلُ{{ع}} مِنَ الْجَنَّةِ فِي ثَلَاثِ صُرَرٍ، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ! رَبُّكَ يُقْرِئُكَ السَّلَامَ وَ يَقُولُ لَكَ: هَذَا حَنُوطُكَ وَ حَنُوطُ ابْنَتِكَ وَ حَنُوطُ أَخِيكَ عَلِيٍّ مَقْسُومٌ أَثْلَاثاً، وَ إِنَّ أَكْفَانَهَا وَ مَاءَهَا وَ أَوَانِيَهَا مِنَ الْجَنَّةِ. وَ رُوِيَ أَنَّهَا تُوُفِّيَتْ عَلَيْهَا السَّلَامُ بَعْدَ غُسْلِهَا وَ تَكْفِينِهَا وَ حَنُوطِهَا، لِأَنَّهَا طَاهِرَةٌ لَا دَنَسَ فِيهَا، وَ أَنَّهَا أَكْرَمُ عَلَى اللَّهِ تَعَالَى أَنْ يَتَوَلَّى ذَلِكَ مِنْهَا غَيْرُهَا}}<ref>بحارالانوار، محمدباقر مجلسی، ج۳۰، ص۴۷۳ و ۳۴۸؛ مجمع النورین، أبوالحسن مرندی نجفی، ص۱۴۶.</ref>؛		در روایتی مشابه آمده: {{متن حدیث\|وَ رُوِيَ أَنَّهُ لَمَّا حَضَرَتْهَا الْوَفَاةُ قَالَتْ لِأَسْمَاءَ بِنْتِ عُمَيْسٍ: إِذَا أَنَا مِتُّ فَانْظُرِي إِلَى الدَّارِ فَإِذَا رَأَيْتِ سِجْفاً مِنْ سُنْدُسٍ مِنَ الْجَنَّةِ قَدْ ضُرِبَ فُسْطَاطاً فِي جَانِبِ الدَّارِ فَاحْمِلِينِي وَ زَيْنَبَ وَ أُمَّ كُلْثُومٍ فَاجْعَلُونِي مِنْ وَرَاءِ السِّجْفِ وَ خَلُّوا بَيْنِي وَ بَيْنَ نَفْسِي، فَلَمَّا تُوُفِّيَتْ عَلَيْهَا السَّلَامُ وَ ظَهَرَ السِّجْفُ حَمَلْنَاهَا وَ جَعَلْنَاهَا وَرَاءَهُ، فَغُسِّلَتْ وَ كُفِّنَتْ وَ حُنِّطَتْ بِالْحَنُوطِ، وَ كَانَ كَافُورٌ أَنْزَلَهُ جَبْرَئِيلُ{{ع}} مِنَ الْجَنَّةِ فِي ثَلَاثِ صُرَرٍ، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ! رَبُّكَ يُقْرِئُكَ السَّلَامَ وَ يَقُولُ لَكَ: هَذَا حَنُوطُكَ وَ حَنُوطُ ابْنَتِكَ وَ حَنُوطُ أَخِيكَ عَلِيٍّ مَقْسُومٌ أَثْلَاثاً، وَ إِنَّ أَكْفَانَهَا وَ مَاءَهَا وَ أَوَانِيَهَا مِنَ الْجَنَّةِ. وَ رُوِيَ أَنَّهَا تُوُفِّيَتْ عَلَيْهَا السَّلَامُ بَعْدَ غُسْلِهَا وَ تَكْفِينِهَا وَ حَنُوطِهَا، لِأَنَّهَا طَاهِرَةٌ لَا دَنَسَ فِيهَا، وَ أَنَّهَا أَكْرَمُ عَلَى اللَّهِ تَعَالَى أَنْ يَتَوَلَّى ذَلِكَ مِنْهَا غَيْرُهَا}}<ref>بحارالانوار، محمدباقر مجلسی، ج۳۰، ص۴۷۳ و ۳۴۸؛ مجمع النورین، أبوالحسن مرندی نجفی، ص۱۴۶.</ref>؛

	فاطمه{{س}} به [[اسماء بنت عمیس]] فرمود: هرگاه من [[مردم]] به [[خانه]] نگاه کن هنگامی که پرده‌ای از سندس بهشتی را دیدی که در کنار خانه [[خیمه]] زده شده، با [[زینب]] و [[ام کلثوم]] مرا بردار؛ پس مرا در پشت پرده ببر و به حال خودم بگذار. هنگامی که از [[دنیا]] رفت، پرده ظاهر شد؛ او را برداشتم و در پشت پرده بردم و آنجا گذاردم تا اینکه [[غسل]] داده شد، [[کفن]] شد و [[حنوط]] شد با آن حنوط که کافوری بود که [[جبرئیل]] از [[بهشت]] در سه صورت آورده بود و گفته بود: ای [[رسول خدا]]، [[خدا]] تو را [[سلام]] می‌رساند و می‌فرماید: این حنوط تو و حنوط دختر تو و حنوط [[برادر]] تو علی{{ع}} است که سه قسمت شده است. پس همانا کفن‌های [[فاطمه]]{{س}} و آب آن و ظرف‌های آن همه از بهشت بود و او - یعنی فاطمه{{س}} - گرامی‌تر است بر [[خدای تعالی]] از اینکه متولی امر تجهیزش کسی جز او شود یعنی [[خداوند]] شرایط را برای [[حضرت]] فراهم کرد که خودش کارهای [[غسل]] و کفنش را انجام دهد. این را گفت و جامه‌اش را به سر کشید و فرمود: اندکی [[صبر]] کن و در [[انتظار]] من باش. سپس مرا صدا بزن؛ اگر جواب تو را ندادم بدان که به پدرم ملحق شده‌ام. [[اسماء]] اندکی صبر کرد. سپس فاطمه{{س}} را صدا زد و جوابی نشنید؛ صدا زد: {{متن حدیث\|يَا بِنْتَ مُحَمَّدٍ الْمُصْطَفَى يَا بِنْتَ أَكْرَمَ مَنْ حَمَلَتْهُ النِّسَاءُ يَا بِنْتَ خَيْرِ مَنْ وَطِئَ الْحَصَى يَا بِنْتَ مَنْ كَانَ مِنْ رَبِّهِ {{متن قرآن\|قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَى}}<ref>«آنگاه (میان او و پیامبر) به اندازه دو کمان یا نزدیک‌تر رسید» سوره نجم، آیه ۹.</ref>}}؛ «ای دختر [[محمد مصطفی]]{{صل}} ای دختر [[بهترین]] [[انسان‌ها]]! ای دختر [[برترین]] کسی که بر روی [[زمین]] راه می‌رفت، ای دختر کسی که در [[شب معراج]] به جایگاه خاص [[قرب الهی]] رسید. باز جواب نشنید؛ اسماء روپوش را کنار زد؛ ناگاه دریافت که فاطمه{{س}} به [[لقاء الله]] پیوسته است. خود را به روی فاطمه{{س}} انداخت و او را بوسید و گفت: ای فاطمه! وقتی که به حضور پدرت رسول خدا رسیدی، سلام مرا به او برسان»<ref>کشف الغمة فی معرفة الأئمة (ط - القدیمة)، علی بن عیسی اربلی، ج۱، ص۵۰۰؛ زندگانی حضرت فاطمه{{س}} (ترجمه بیت الاحزان)، سید محمود موسوی زرندی، ص۲۴۸؛ فرهنگ فاطمیه، محمد نیلی پور، ص۱۵ و ۱۶.</ref>.<ref>[[سید حسین اسحاقی\|اسحاقی، سید حسین]]، [[فرهنگنامه فاطمی ج۵ (کتاب)\|فرهنگنامه فاطمی ج۵]]، ج۵ ص ۱۷۷۱.</ref>		فاطمه{{س}} به [[اسماء بنت عمیس]] فرمود: هرگاه من [[مردم]] به [[خانه]] نگاه کن هنگامی که پرده‌ای از سندس بهشتی را دیدی که در کنار خانه [[خیمه]] زده شده، با [[زینب]] و [[ام کلثوم]] مرا بردار؛ پس مرا در پشت پرده ببر و به حال خودم بگذار. هنگامی که از [[دنیا]] رفت، پرده ظاهر شد؛ او را برداشتم و در پشت پرده بردم و آنجا گذاردم تا اینکه [[غسل]] داده شد، [[کفن]] شد و [[حنوط]] شد با آن حنوط که کافوری بود که [[جبرئیل]] از [[بهشت]] در سه صورت آورده بود و گفته بود: ای [[رسول خدا]]، [[خدا]] تو را [[سلام]] می‌رساند و می‌فرماید: این حنوط تو و حنوط دختر تو و حنوط [[برادر]] تو علی{{ع}} است که سه قسمت شده است. پس همانا کفن‌های [[فاطمه]]{{س}} و آب آن و ظرف‌های آن همه از بهشت بود و او - یعنی فاطمه{{س}} - گرامی‌تر است بر [[خدای تعالی]] از اینکه متولی امر تجهیزش کسی جز او شود یعنی [[خداوند]] شرایط را برای [[حضرت]] فراهم کرد که خودش کارهای [[غسل]] و کفنش را انجام دهد. این را گفت و جامه‌اش را به سر کشید و فرمود: اندکی [[صبر]] کن و در [[انتظار]] من باش. سپس مرا صدا بزن؛ اگر جواب تو را ندادم بدان که به پدرم ملحق شده‌ام. [[اسماء]] اندکی صبر کرد. سپس فاطمه{{س}} را صدا زد و جوابی نشنید؛ صدا زد: {{متن حدیث\|يَا بِنْتَ مُحَمَّدٍ الْمُصْطَفَى يَا بِنْتَ أَكْرَمَ مَنْ حَمَلَتْهُ النِّسَاءُ يَا بِنْتَ خَيْرِ مَنْ وَطِئَ الْحَصَى يَا بِنْتَ مَنْ كَانَ مِنْ رَبِّهِ {{متن قرآن\|قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَى}}<ref>«آنگاه (میان او و پیامبر) به اندازه دو کمان یا نزدیک‌تر رسید» سوره نجم، آیه ۹.</ref>}}؛ «ای دختر [[محمد مصطفی]]{{صل}} ای دختر [[بهترین]] [[انسان‌ها]]! ای دختر [[برترین]] کسی که بر روی [[زمین]] راه می‌رفت، ای دختر کسی که در [[شب معراج]] به جایگاه خاص [[قرب الهی]] رسید. باز جواب نشنید؛ اسماء روپوش را کنار زد؛ ناگاه دریافت که فاطمه{{س}} به [[لقاء الله]] پیوسته است. خود را به روی فاطمه{{س}} انداخت و او را بوسید و گفت: ای فاطمه! وقتی که به حضور پدرت رسول خدا رسیدی، سلام مرا به او برسان»<ref>کشف الغمة فی معرفة الأئمة (ط - القدیمة)، علی بن عیسی اربلی، ج۱، ص۵۰۰؛ زندگانی حضرت فاطمه{{س}} (ترجمه بیت الاحزان)، سید محمود موسوی زرندی، ص۲۴۸؛ فرهنگ فاطمیه، محمد نیلی پور، ص۱۵ و ۱۶.</ref>.<ref>[[سید حسین اسحاقی\|اسحاقی، سید حسین]]، [[فرهنگنامه فاطمی ج۵ (کتاب)\|فرهنگنامه فاطمی ج۵]]، ص ۱۷۷۱.</ref>

	==دیدنی‌های لحظه [[احتضار]] [[فاطمه]]{{س}}==		==دیدنی‌های لحظه [[احتضار]] [[فاطمه]]{{س}}==
خط ۵۹:		خط ۵۹:

	{{متن حدیث\|فَقُلْتُ وَ اللَّهِ إِنِّي لَأَشَدُّ شَوْقاً مِنْكَ إِلَى لِقَائِكَ}}؛ «فاطمه{{س}} می‌فرماید، پاسخ دادم: [[پدر]] جان، به [[خدا]] [[سوگند]] که من به [[دیدار]] شما شور و [[شوق]] بیشتری دارم».		{{متن حدیث\|فَقُلْتُ وَ اللَّهِ إِنِّي لَأَشَدُّ شَوْقاً مِنْكَ إِلَى لِقَائِكَ}}؛ «فاطمه{{س}} می‌فرماید، پاسخ دادم: [[پدر]] جان، به [[خدا]] [[سوگند]] که من به [[دیدار]] شما شور و [[شوق]] بیشتری دارم».
	پیامبر فرمود: {{متن حدیث\|أَنْتِ اللَّيْلَةَ عِنْدِي‌}}؛ «فاطمه جان، مژده باد تو را که امشب نزد من خواهی بود»<ref>بحار الأنوار، محمد باقر مجلسی، ج۴۳، ص۱۷۹؛ حضرت فاطمه{{س}} از ولادت تا شهادت سید محمدکاظم قزوینی، ترجمه: علی کرمی فریدونی، ص۷۷۳؛ معجزات حضرت فاطمه زهرا{{س}} (از ولادت تا شهادت مظلومانه)، احمد متوسل، ص۱۲۸.</ref>.<ref>[[سید حسین اسحاقی\|اسحاقی، سید حسین]]، [[فرهنگنامه فاطمی ج۵ (کتاب)\|فرهنگنامه فاطمی ج۵]]، ج۵ ص ۱۷۹۱.</ref>		پیامبر فرمود: {{متن حدیث\|أَنْتِ اللَّيْلَةَ عِنْدِي‌}}؛ «فاطمه جان، مژده باد تو را که امشب نزد من خواهی بود»<ref>بحار الأنوار، محمد باقر مجلسی، ج۴۳، ص۱۷۹؛ حضرت فاطمه{{س}} از ولادت تا شهادت سید محمدکاظم قزوینی، ترجمه: علی کرمی فریدونی، ص۷۷۳؛ معجزات حضرت فاطمه زهرا{{س}} (از ولادت تا شهادت مظلومانه)، احمد متوسل، ص۱۲۸.</ref>.<ref>[[سید حسین اسحاقی\|اسحاقی، سید حسین]]، [[فرهنگنامه فاطمی ج۵ (کتاب)\|فرهنگنامه فاطمی ج۵]]، ص ۱۷۹۱.</ref>

	{{مظلومیت حضرت فاطمه}}		{{مظلومیت حضرت فاطمه}}

Jaafari: /* احتضار فاطمه{{س}} */

2022-01-13T07:30:25Z

احتضار فاطمه{{س}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۰۰
خط ۴۳:		خط ۴۳:

	فاطمه{{س}} به [[اسماء بنت عمیس]] فرمود: هرگاه من [[مردم]] به [[خانه]] نگاه کن هنگامی که پرده‌ای از سندس بهشتی را دیدی که در کنار خانه [[خیمه]] زده شده، با [[زینب]] و [[ام کلثوم]] مرا بردار؛ پس مرا در پشت پرده ببر و به حال خودم بگذار. هنگامی که از [[دنیا]] رفت، پرده ظاهر شد؛ او را برداشتم و در پشت پرده بردم و آنجا گذاردم تا اینکه [[غسل]] داده شد، [[کفن]] شد و [[حنوط]] شد با آن حنوط که کافوری بود که [[جبرئیل]] از [[بهشت]] در سه صورت آورده بود و گفته بود: ای [[رسول خدا]]، [[خدا]] تو را [[سلام]] می‌رساند و می‌فرماید: این حنوط تو و حنوط دختر تو و حنوط [[برادر]] تو علی{{ع}} است که سه قسمت شده است. پس همانا کفن‌های [[فاطمه]]{{س}} و آب آن و ظرف‌های آن همه از بهشت بود و او - یعنی فاطمه{{س}} - گرامی‌تر است بر [[خدای تعالی]] از اینکه متولی امر تجهیزش کسی جز او شود یعنی [[خداوند]] شرایط را برای [[حضرت]] فراهم کرد که خودش کارهای [[غسل]] و کفنش را انجام دهد. این را گفت و جامه‌اش را به سر کشید و فرمود: اندکی [[صبر]] کن و در [[انتظار]] من باش. سپس مرا صدا بزن؛ اگر جواب تو را ندادم بدان که به پدرم ملحق شده‌ام. [[اسماء]] اندکی صبر کرد. سپس فاطمه{{س}} را صدا زد و جوابی نشنید؛ صدا زد: {{متن حدیث\|يَا بِنْتَ مُحَمَّدٍ الْمُصْطَفَى يَا بِنْتَ أَكْرَمَ مَنْ حَمَلَتْهُ النِّسَاءُ يَا بِنْتَ خَيْرِ مَنْ وَطِئَ الْحَصَى يَا بِنْتَ مَنْ كَانَ مِنْ رَبِّهِ {{متن قرآن\|قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَى}}<ref>«آنگاه (میان او و پیامبر) به اندازه دو کمان یا نزدیک‌تر رسید» سوره نجم، آیه ۹.</ref>}}؛ «ای دختر [[محمد مصطفی]]{{صل}} ای دختر [[بهترین]] [[انسان‌ها]]! ای دختر [[برترین]] کسی که بر روی [[زمین]] راه می‌رفت، ای دختر کسی که در [[شب معراج]] به جایگاه خاص [[قرب الهی]] رسید. باز جواب نشنید؛ اسماء روپوش را کنار زد؛ ناگاه دریافت که فاطمه{{س}} به [[لقاء الله]] پیوسته است. خود را به روی فاطمه{{س}} انداخت و او را بوسید و گفت: ای فاطمه! وقتی که به حضور پدرت رسول خدا رسیدی، سلام مرا به او برسان»<ref>کشف الغمة فی معرفة الأئمة (ط - القدیمة)، علی بن عیسی اربلی، ج۱، ص۵۰۰؛ زندگانی حضرت فاطمه{{س}} (ترجمه بیت الاحزان)، سید محمود موسوی زرندی، ص۲۴۸؛ فرهنگ فاطمیه، محمد نیلی پور، ص۱۵ و ۱۶.</ref>.<ref>[[سید حسین اسحاقی\|اسحاقی، سید حسین]]، [[فرهنگنامه فاطمی ج۵ (کتاب)\|فرهنگنامه فاطمی ج۵]]، ج۵ ص ۱۷۷۱.</ref>		فاطمه{{س}} به [[اسماء بنت عمیس]] فرمود: هرگاه من [[مردم]] به [[خانه]] نگاه کن هنگامی که پرده‌ای از سندس بهشتی را دیدی که در کنار خانه [[خیمه]] زده شده، با [[زینب]] و [[ام کلثوم]] مرا بردار؛ پس مرا در پشت پرده ببر و به حال خودم بگذار. هنگامی که از [[دنیا]] رفت، پرده ظاهر شد؛ او را برداشتم و در پشت پرده بردم و آنجا گذاردم تا اینکه [[غسل]] داده شد، [[کفن]] شد و [[حنوط]] شد با آن حنوط که کافوری بود که [[جبرئیل]] از [[بهشت]] در سه صورت آورده بود و گفته بود: ای [[رسول خدا]]، [[خدا]] تو را [[سلام]] می‌رساند و می‌فرماید: این حنوط تو و حنوط دختر تو و حنوط [[برادر]] تو علی{{ع}} است که سه قسمت شده است. پس همانا کفن‌های [[فاطمه]]{{س}} و آب آن و ظرف‌های آن همه از بهشت بود و او - یعنی فاطمه{{س}} - گرامی‌تر است بر [[خدای تعالی]] از اینکه متولی امر تجهیزش کسی جز او شود یعنی [[خداوند]] شرایط را برای [[حضرت]] فراهم کرد که خودش کارهای [[غسل]] و کفنش را انجام دهد. این را گفت و جامه‌اش را به سر کشید و فرمود: اندکی [[صبر]] کن و در [[انتظار]] من باش. سپس مرا صدا بزن؛ اگر جواب تو را ندادم بدان که به پدرم ملحق شده‌ام. [[اسماء]] اندکی صبر کرد. سپس فاطمه{{س}} را صدا زد و جوابی نشنید؛ صدا زد: {{متن حدیث\|يَا بِنْتَ مُحَمَّدٍ الْمُصْطَفَى يَا بِنْتَ أَكْرَمَ مَنْ حَمَلَتْهُ النِّسَاءُ يَا بِنْتَ خَيْرِ مَنْ وَطِئَ الْحَصَى يَا بِنْتَ مَنْ كَانَ مِنْ رَبِّهِ {{متن قرآن\|قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَى}}<ref>«آنگاه (میان او و پیامبر) به اندازه دو کمان یا نزدیک‌تر رسید» سوره نجم، آیه ۹.</ref>}}؛ «ای دختر [[محمد مصطفی]]{{صل}} ای دختر [[بهترین]] [[انسان‌ها]]! ای دختر [[برترین]] کسی که بر روی [[زمین]] راه می‌رفت، ای دختر کسی که در [[شب معراج]] به جایگاه خاص [[قرب الهی]] رسید. باز جواب نشنید؛ اسماء روپوش را کنار زد؛ ناگاه دریافت که فاطمه{{س}} به [[لقاء الله]] پیوسته است. خود را به روی فاطمه{{س}} انداخت و او را بوسید و گفت: ای فاطمه! وقتی که به حضور پدرت رسول خدا رسیدی، سلام مرا به او برسان»<ref>کشف الغمة فی معرفة الأئمة (ط - القدیمة)، علی بن عیسی اربلی، ج۱، ص۵۰۰؛ زندگانی حضرت فاطمه{{س}} (ترجمه بیت الاحزان)، سید محمود موسوی زرندی، ص۲۴۸؛ فرهنگ فاطمیه، محمد نیلی پور، ص۱۵ و ۱۶.</ref>.<ref>[[سید حسین اسحاقی\|اسحاقی، سید حسین]]، [[فرهنگنامه فاطمی ج۵ (کتاب)\|فرهنگنامه فاطمی ج۵]]، ج۵ ص ۱۷۷۱.</ref>

			==دیدنی‌های لحظه [[احتضار]] [[فاطمه]]{{س}}==
			وقتی آن شبی فرا رسید که خدای [[مهربان]] فاطمه را گرامی داشت و او را [[قبض روح]] نمود، [[حضرت زهرا]] می‌فرمود: علیکم [[السلام]] و به من می‌گفت: ای [[پسر عمو]]! این [[جبرئیل]] است که به من [[سلام]] می‌کند و می‌گوید: ای [[حبیبه]] [[حبیب خدا]] و میوه [[قلب]] او! [[خدا]] به تو سلام می‌رساند؛ تو امروز در [[بهشت]] وارد خواهی شد. این مژده را به من داد و رفت. [[حضرت امیر]] می‌فرماید: برای دومین بار شنیدم که حضرت زهرا{{س}} فرمود: {{متن حدیث\|وَ عَلَيْكُمُ السَّلَامُ‌}}. آنگاه به من فرمود: ای پسر عمو! این [[میکائیل]] است که نظیر جبرئیل به من مژده می‌دهد. برای سومین بار فاطمه{{س}} فرمود: {{متن حدیث\|وَ عَلَيْكُمُ السَّلَامُ‌}}. آن‌گاه چشمان خود را به سرعت باز کرد و به من فرمود: ای پسر عمو! به [[خداوند]] [[سوگند]] که این [[حق]] است، این [[عزرائیل]] است که پر و بال خود را در [[مشرق]] و [[مغرب]] گسترده است. پدرم این اوصاف او را برای من شرح داده بود. سپس شنیدیم که حضرت زهرا{{س}} می‌فرمود: سلام بر تو ای گیرنده [[جان‌ها]]، در گرفتن روحم [[عجله]] کن و عذابم نکن! پس از این جریان شنیدیم که می‌فرمود: خداوندا! به سوی تو می‌آیم، نه به سوی [[آتش]]. سپس چشمان خود را بست و دست و پای خود را کشید و گویا اصلاً فاطمه هرگز زنده نبوده است»<ref>{{متن حدیث\|فَلَمَّا كَانَتِ اللَّيْلَةُ الَّتِي أَرَادَ اللَّهُ أَنْ يُكْرِمَهَا وَ يَقْبِضَهَا إِلَيْهِ، أَقْبَلَتْ تَقُولُ: وَ عَلَيْكُمُ السَّلَامُ. وَ هِيَ تَقُولُ لِي: يَا ابْنَ عَمِّ، قَدْ أَتَانِي جَبْرَئِيلُ مُسَلِّماً، وَ قَالَ لِي: السَّلَامُ يُقْرِئُكِ السَّلَامَ، يَا حَبِيبَةَ حَبِيبِ اللَّهِ، وَ ثَمَرَةَ فُؤَادِهِ، الْيَوْمَ تَلْحَقِينَ بِهِ فِي الرَّفِيعِ الْأَعْلَى وَ جَنَّةِ الْمَأْوَى، ثُمَّ انْصَرَفَ عَنِّي. ثُمَّ سَمِعْنَاهَا ثَانِياً تَقُولُ: وَ عَلَيْكُمُ السَّلَامُ، فَقَالَتْ: يَا ابْنَ عَمِّ، هَذَا وَ اللَّهِ مِيكَائِيلُ يَقُولُ لِي كَقَوْلِ صَاحِبِهِ. ثُمَّ أَخَذَتْ ثَالِثاً تَقُولُ: وَ عَلَيْكُمُ السَّلَامُ. وَ رَأَيْنَاهَا قَدْ فَتَحَتْ عَيْنَيْهَا فَتْحاً شَدِيداً ثُمَّ قَالَتْ: يَا ابْنَ عَمِّ، هَذَا وَ اللَّهِ الْحَقِّ وَ هُوَ عَزْرَائِيلُ قَدْ نَشَرَ جَنَاحَهُ بِالْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ، وَ قَدْ وَصَفَهُ لِي أَبِي، وَ هَذِهِ صِفَتُهُ. فَسَمِعْنَاهَا تَقُولُ: وَ عَلَيْكَ السَّلَامُ يَا قَابِضَ الْأَرْوَاحِ، عَجِّلْ بِي وَ لَا تُعَذِّبْنِي. ثُمَّ سَمِعْنَاهَا تَقُولُ: إِلَيْكَ رَبِّي لَا إِلَى النَّارِ، ثُمَّ غَمَضَتْ عَيْنَيْهَا، وَ مَدَّتْ يَدَيْهَا وَ رِجْلَيْهَا، كَأَنَّهَا لَمْ تَكُنْ حَيَّةً قَطُّ}}؛ دلائل الإمامة، محمد بن جریر بن رستم طبری آملی صغیر، ص۱۳۳؛ بحارالأنوار، ج۴۳، ص۲۰۹؛ فوائد المشاهد، شیخ جعفر شوشتری، ص۱۹۸.</ref>.

			[[عبدالله بن حسن]] از پدرش از جد بزرگوارش نقل می‌کند که فرمود: {{متن حدیث\|أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}} لَمَّا احْتُضِرَتْ نَظَرَتْ نَظَراً حَادّاً ثُمَّ قَالَتْ السَّلَامُ عَلَى جَبْرَئِيلَ السَّلَامُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ اللَّهُمَّ مَعَ رَسُولِكَ اللَّهُمَّ فِي رِضْوَانِكَ وَ جِوَارِكَ وَ دَارِكَ دَارِ السَّلَامِ ثُمَّ قَالَتْ أَ تَرَوْنَ مَا أَرَى فَقِيلَ لَهَا مَا تَرَى قَالَتْ هَذِهِ مَوَاكِبُ أَهْلِ السَّمَاوَاتِ وَ هَذَا جَبْرَئِيلُ وَ هَذَا رَسُولُ اللَّهِ وَ يَقُولُ يَا بُنَيَّةِ اقْدَمِي فَمَا أَمَامَكِ خَيْرٌ لَكِ}}؛
			[[حضرت زهرا]]{{س}} در آخرین لحظات [[زندگی]] خویش در حال [[احتضار]] نگاه [[تندی]] نمود و فرمود: [[سلام]] بر [[جبرئیل]]؛ سلام بر [[رسول خدا]]؛ خداوندا مرا با [[رسول]] خودت [[محشور]] فرما. خداوندا مرا در [[بهشت]] و جوار خودت و خانه‌ات که دارالسلام است؛ جای بده. پس فرمود: آیا آنچه را که می‌بینم شما هم می‌بینید؟

			به ایشان گفته شد چه می‌بینید؟
			فرمود: اینها گروه‌های [[اهل آسمان]] هستند؛ این جبرئیل و این رسول خدا است که به من می‌فرماید: دخترم بیا؛ آنچه در پیش رو داری برای تو بهتر است»<ref>بحار الأنوار، محمد باقر مجلسی، ج۴۳، ص۲۰۰؛ ناسخ التواریخ، زندگانی فاطمه زهرا{{س}}، محمدتقی سپهر، ج۱، ص۲۲۲.</ref>.

			همچنین [[زید بن علی]]{{ع}} هم می‌فرماید: {{متن حدیث\|أَنَّ فَاطِمَةَ{{س}} لَمَّا احْتُضِرَتْ سَلَّمَتْ عَلَى جَبْرَئِيلَ وَ عَلَى النَّبِيِّ{{صل}} وَ سَلَّمَتْ عَلَى مَلَكِ الْمَوْتِ وَ سَمِعُوا حِسَّ الْمَلَائِكَةِ وَ وَجَدُوا رَائِحَةً طَيِّبَةً كَأَطْيَبِ مَا يَكُونُ مِنَ الطِّيبِ‌}}؛
			«هنگامی که [[وفات]] [[حضرت فاطمه زهرا]]{{س}} نزدیک شد، آن بانوی بزرگوار به جبرئیل، [[پیامبر]] و [[ملک الموت]] [[سلام]] کرد. کسانی که در آنجا حاضر بودند، صدای [[جنبش]] و حرکت [[فرشتگان]] را شنیدند. آنان در آن محفل، خوش‌بوترین رائحه‌ها را استشمام کردند»<ref>بحار الأنوار، ج۴۳، ص۲۰۰؛ ناسخ التواریخ، زندگانی فاطمه زهرا{{س}}، ج۱، ص۲۲۲.</ref>.

			همچنین آن [[حضرت]] در [[مکاشفه]] و رؤیایی [[ملکوتی]]، پدرش [[رسول الله]] را در کاخی پرشکوه از در سفید [[زیارت]] کرد. هنگامی چشم نازنین [[پیامبر]] بر [[جمال]] جهان‌افروز دختر فرزانه‌اش افتاد، صدا زد: {{متن حدیث\|هَلُمِّي إِلَيَّ يَا بُنَيَّةِ فَإِنِّي إِلَيْكِ مُشْتَاقٌ‌}}؛ دخت محبوبم، [[فاطمه]] [[جان]]! به سوی من بیا که در [[شور]] و [[شوق دیدار]] تو هستم.

			{{متن حدیث\|فَقُلْتُ وَ اللَّهِ إِنِّي لَأَشَدُّ شَوْقاً مِنْكَ إِلَى لِقَائِكَ}}؛ «فاطمه{{س}} می‌فرماید، پاسخ دادم: [[پدر]] جان، به [[خدا]] [[سوگند]] که من به [[دیدار]] شما شور و [[شوق]] بیشتری دارم».
			پیامبر فرمود: {{متن حدیث\|أَنْتِ اللَّيْلَةَ عِنْدِي‌}}؛ «فاطمه جان، مژده باد تو را که امشب نزد من خواهی بود»<ref>بحار الأنوار، محمد باقر مجلسی، ج۴۳، ص۱۷۹؛ حضرت فاطمه{{س}} از ولادت تا شهادت سید محمدکاظم قزوینی، ترجمه: علی کرمی فریدونی، ص۷۷۳؛ معجزات حضرت فاطمه زهرا{{س}} (از ولادت تا شهادت مظلومانه)، احمد متوسل، ص۱۲۸.</ref>.<ref>[[سید حسین اسحاقی\|اسحاقی، سید حسین]]، [[فرهنگنامه فاطمی ج۵ (کتاب)\|فرهنگنامه فاطمی ج۵]]، ج۵ ص ۱۷۹۱.</ref>

	{{مظلومیت حضرت فاطمه}}		{{مظلومیت حضرت فاطمه}}

احتضار حضرت فاطمه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۹ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۰۴

Bahmani در ‏۹ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۰۳

Wasity: جایگزینی متن - 'برگزیده' به 'برگزیده'

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

Heydari: جایگزینی متن - '\(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\>\n\(.*)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

Wasity: جایگزینی متن - 'فرهنگنامه فاطمی ج۵، ج۵ ص' به 'فرهنگنامه فاطمی ج۵، ص'

Jaafari: /* احتضار فاطمه{{س}} */

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\[\[(.)\]\](.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\>\n\(.)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '