احسان به دشمن در فقه سیاسی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۴۵

2023-01-26T09:45:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۱۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = احسان به دشمن		\| موضوع مرتبط = احسان به دشمن
	\| عنوان مدخل = [[احسان به دشمن]]		\| عنوان مدخل = احسان به دشمن
	\| مداخل مرتبط = ~~[[احسان به دشمن در قرآن]] - [[احسان به دشمن در حدیث]] -~~ [[احسان به دشمن در فقه سیاسی]]		\| مداخل مرتبط = [[احسان به دشمن در فقه سیاسی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:احسان ~~به دشمن~~]]		[[رده:احسان]]
	[[رده:مدخل‌های در انتظار تلخیص]]		[[رده:مدخل‌های در انتظار تلخیص]]

Bahmani: /* پانویس */

2023-01-23T05:10:08Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۴۰
خط ۳۰:		خط ۳۰:

	[[رده:احسان به دشمن]]		[[رده:احسان به دشمن]]
			[[رده:مدخل‌های در انتظار تلخیص]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T14:13:34Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۴۳
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	امر به احسان در جبهه‌های جهاد، نشان دهنده [[میزان]] [[انسان دوستی]] در [[اسلام]] و بیانگر این [[حقیقت]] است که [[جنگ]] و [[خونریزی]] حالتی است [[غیر طبیعی]] در [[روابط]] [[انسان‌ها]] که باید به حداقل آن به مقتضای [[ضرورت]] اکتفا نمود<ref>ر. ک: تفسیر المنار، ج۲، ص۲۱۴.</ref>.		امر به احسان در جبهه‌های جهاد، نشان دهنده [[میزان]] [[انسان دوستی]] در [[اسلام]] و بیانگر این [[حقیقت]] است که [[جنگ]] و [[خونریزی]] حالتی است [[غیر طبیعی]] در [[روابط]] [[انسان‌ها]] که باید به حداقل آن به مقتضای [[ضرورت]] اکتفا نمود<ref>ر. ک: تفسیر المنار، ج۲، ص۲۱۴.</ref>.

	[[پیش‌بینی]] اصل «[[احسان به دشمن]]» که دارای بار [[عاطفی]] و [[عقیدتی]] است، در مقررات نظامی و [[دفاعی]]، به دیدگاه اسلام در زمینه [[انسان]] مربوط می‌شود که در این دیدگاه، انسان موجودی باکرامت و دارای [[روح الهی]] است و هر [[انسانی]] با وجود هر نوع [[آلودگی]] و [[فساد]] توان ارتقای [[معنوی]] و نیل به [[مقام]] والای شایسته خود را دارد؛ دشمن نیز از این قاعده کلی مستثنا نیست، او هم می‌تواند از این [[رأفت اسلامی]] برخوردار باشد. در حقیقت، احسان به دشمن رعایت [[حقوق اسیران جنگی]]، [[حمایت]] از مجروحان [[جنگی]] و منع از [[کشتار]] [[کودکان]]، [[زنان]]، سالخوردگان و نظایر آنها، که شامل [[رزمنده دشمن]] که در حال فرار بوده و یا [[سلاح]] بر [[زمین]] گذارده است می‌باشد، همه و همه جلوه‌های با شکوه اصل [[رحمت]]، [[رأفت]] و عواطفی است که [[پیامبر اسلام]]{{صل}} بر اساس آن و برای اقامه آن برانگیخته شده است. بالاترین [[مظهر]] «احسان به دشمن»، [[دعوت]] و فراخوانی او به [[هدایت]] و [[راه و رسم]] درست [[زندگی]] است که در آغاز جنگ و پیش از آنکه برخوردی [[خشونت‌آمیز]] رخ دهد، توسط [[رزمندگان]] اسلام انجام می‌شود. بی‌گمان، احسان تنها به معنای ایجاد تسهیلات مادی و برخوردار کردن [[دشمن]] از امکانات مادی نیست، هر نوع [[احترام]] و رعایت [[شؤون]] [[انسانی]] نسبت به دشمن، خود بخشی از [[احسان به دشمن]] محسوب می‌شود.		[[پیش‌بینی]] اصل «[[احسان به دشمن]]» که دارای بار [[عاطفی]] و [[عقیدتی]] است، در مقررات نظامی و [[دفاعی]]، به دیدگاه اسلام در زمینه [[انسان]] مربوط می‌شود که در این دیدگاه، انسان موجودی باکرامت و دارای [[روح الهی]] است و هر [[انسانی]] با وجود هر نوع [[آلودگی]] و [[فساد]] توان ارتقای [[معنوی]] و نیل به [[مقام]] والای شایسته خود را دارد؛ دشمن نیز از این قاعده کلی مستثنا نیست، او هم می‌تواند از این [[رأفت اسلامی]] برخوردار باشد. در حقیقت، احسان به دشمن رعایت [[حقوق اسیران جنگی]]، [[حمایت]] از مجروحان [[جنگی]] و منع از [[کشتار]] [[کودکان]]، [[زنان]]، سالخوردگان و نظایر آنها، که شامل [[رزمنده دشمن]] که در حال فرار بوده و یا [[سلاح]] بر [[زمین]] گذارده است می‌باشد، همه و همه جلوه‌های با شکوه اصل [[رحمت]]، [[رأفت]] و عواطفی است که [[پیامبر اسلام]] {{صل}} بر اساس آن و برای اقامه آن برانگیخته شده است. بالاترین [[مظهر]] «احسان به دشمن»، [[دعوت]] و فراخوانی او به [[هدایت]] و [[راه و رسم]] درست [[زندگی]] است که در آغاز جنگ و پیش از آنکه برخوردی [[خشونت‌آمیز]] رخ دهد، توسط [[رزمندگان]] اسلام انجام می‌شود. بی‌گمان، احسان تنها به معنای ایجاد تسهیلات مادی و برخوردار کردن [[دشمن]] از امکانات مادی نیست، هر نوع [[احترام]] و رعایت [[شؤون]] [[انسانی]] نسبت به دشمن، خود بخشی از [[احسان به دشمن]] محسوب می‌شود.

	به هر حال [[فرامین]] کلی [[اسلام]]، نظیر: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْإِحْسَانِ}}<ref>«به راستی خداوند به دادگری و نیکی کردن فرمان می‌دهد» سوره نحل، آیه ۹۰.</ref> و {{متن قرآن\|مَنْ يُسْلِمْ وَجْهَهُ إِلَى اللَّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَى}}<ref>«و هر که روی (دل) خویش به سوی خداوند نهد و نکوکار باشد بی‌گمان به دستاویز اس[[تورات]]ر چنگ زده است» سوره لقمان، آیه ۲۲.</ref> که [[احسان]] را به طور عام و مطلق، [[دستور الهی]] و مقتضای [[اسلام واقعی]] معرفی می‌کند، در مورد دشمن نیز به گونه مناسبی مصداق پیدا می‌کند.		به هر حال [[فرامین]] کلی [[اسلام]]، نظیر: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْإِحْسَانِ}}<ref>«به راستی خداوند به دادگری و نیکی کردن فرمان می‌دهد» سوره نحل، آیه ۹۰.</ref> و {{متن قرآن\|مَنْ يُسْلِمْ وَجْهَهُ إِلَى اللَّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَى}}<ref>«و هر که روی (دل) خویش به سوی خداوند نهد و نکوکار باشد بی‌گمان به دستاویز اس[[تورات]]ر چنگ زده است» سوره لقمان، آیه ۲۲.</ref> که [[احسان]] را به طور عام و مطلق، [[دستور الهی]] و مقتضای [[اسلام واقعی]] معرفی می‌کند، در مورد دشمن نیز به گونه مناسبی مصداق پیدا می‌کند.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-08-24T07:45:45Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۱۵
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	این قاعده یکی از جالب‌ترین اصول و [[قواعد]] [[جنگی]] است که در قرآن در ذیل [[آیات]] [[قتال]] تأکید شده است که: {{متن قرآن\|وَأَحْسِنُوا إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ}}<ref>«و نیکوکار باشید که خداوند نیکوکاران را دوست می‌دارد» سوره بقره، آیه ۱۹۵.</ref>. در هر حال [[احسان]] و [[انسان دوستی]] را فراموش نکنید و در [[حق دشمن]] از آن مضایقه ننمایید.		این قاعده یکی از جالب‌ترین اصول و [[قواعد]] [[جنگی]] است که در قرآن در ذیل [[آیات]] [[قتال]] تأکید شده است که: {{متن قرآن\|وَأَحْسِنُوا إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ}}<ref>«و نیکوکار باشید که خداوند نیکوکاران را دوست می‌دارد» سوره بقره، آیه ۱۹۵.</ref>. در هر حال [[احسان]] و [[انسان دوستی]] را فراموش نکنید و در [[حق دشمن]] از آن مضایقه ننمایید.
	[[علامه طباطبایی]] در [[تفسیر]] این [[آیه]] می‌نویسد:		[[علامه طباطبایی]] در [[تفسیر]] این [[آیه]] می‌نویسد:
	[[خداوند]] [[کلام]] خود را در این آیه، درباره [[جنگ]] با این سخن به پایان رسانده است که با [[دشمن]] به [[نیکی]] و احسان [[رفتار]] نمایید. لکن معنی این آیه آن نیست که دست از [[جهاد]] بکشید و [[دشمنان]] را به حال خود رها سازید بلکه منظور از احسان در این آیه، آنست که عملیات رزمی در صحنه جهاد باید به گونه‌ای انجام گیرد که [[شایسته]] هر موقعیت باشد؛ آنجا که باید جنگید، بجنگید و آنجا که باید از جنگ دست بکشند، از [[خونریزی]] خودداری نمایند، جایی که [[مقاومت]] و [[شدت عمل]] می‌طلبد [[مقاوم]] و جدی باشند و جایی که [[عفو]] و [[اغماض]] [[نیکو]] است از آن [[چشم‌پوشی]] نمایند. [[احسان]] در [[جهاد]] به دو گونه است نخست آنکه [[دفاع]] در برابر [[تجاوز]] که مبنای جهاد است، در واقع احسان بر [[انسانیت]] است که با جهاد، ریشه‌های تجاوز خشکانده می‌شود و دوم آنکه در جلو‌گیری از تجاوز [[دشمن]] و استیفای [[حق]] و [[دفاع مشروع]] به شیوه‌ای [[شایسته]] عمل کردن خود، احسان دیگری است که در مجموع أحسان مضاعف خواهد بود<ref>تفسیر المیزان، ج۲، ص۶۵.</ref>.		[[خداوند]] [[کلام]] خود را در این آیه، درباره [[جنگ]] با این سخن به پایان رسانده است که با [[دشمن]] به [[نیکی]] و احسان [[رفتار]] نمایید. لکن معنی این آیه آن نیست که دست از [[جهاد]] بکشید و [[دشمنان]] را به حال خود رها سازید بلکه منظور از احسان در این آیه، آنست که عملیات رزمی در صحنه جهاد باید به گونه‌ای انجام گیرد که [[شایسته]] هر موقعیت باشد؛ آنجا که باید جنگید، بجنگید و آنجا که باید از جنگ دست بکشند، از [[خونریزی]] خودداری نمایند، جایی که [[مقاومت]] و [[شدت عمل]] می‌طلبد [[مقاوم]] و جدی باشند و جایی که [[عفو]] و [[اغماض]] [[نیکو]] است از آن [[چشم‌پوشی]] نمایند. [[احسان]] در [[جهاد]] به دو گونه است نخست آنکه [[دفاع]] در برابر [[تجاوز]] که مبنای جهاد است، در واقع احسان بر [[انسانیت]] است که با جهاد، ریشه‌های تجاوز خشکانده می‌شود و دوم آنکه در جلو‌گیری از تجاوز [[دشمن]] و استیفای [[حق]] و [[دفاع مشروع]] به شیوه‌ای [[شایسته]] عمل کردن خود، احسان دیگری است که در مجموع أحسان مضاعف خواهد بود<ref>تفسیر المیزان، ج۲، ص۶۵.</ref>.

	امر به احسان در جبهه‌های جهاد، نشان دهنده [[میزان]] [[انسان دوستی]] در [[اسلام]] و بیانگر این [[حقیقت]] است که [[جنگ]] و [[خونریزی]] حالتی است [[غیر طبیعی]] در [[روابط]] [[انسان‌ها]] که باید به حداقل آن به مقتضای [[ضرورت]] اکتفا نمود<ref>ر.ک: تفسیر المنار، ج۲، ص۲۱۴.</ref>.		امر به احسان در جبهه‌های جهاد، نشان دهنده [[میزان]] [[انسان دوستی]] در [[اسلام]] و بیانگر این [[حقیقت]] است که [[جنگ]] و [[خونریزی]] حالتی است [[غیر طبیعی]] در [[روابط]] [[انسان‌ها]] که باید به حداقل آن به مقتضای [[ضرورت]] اکتفا نمود<ref>ر. ک: تفسیر المنار، ج۲، ص۲۱۴.</ref>.

	[[پیش‌بینی]] اصل «[[احسان به دشمن]]» که دارای بار [[عاطفی]] و [[عقیدتی]] است، در مقررات نظامی و [[دفاعی]]، به دیدگاه اسلام در زمینه [[انسان]] مربوط می‌شود که در این دیدگاه، انسان موجودی باکرامت و دارای [[روح الهی]] است و هر [[انسانی]] با وجود هر نوع [[آلودگی]] و [[فساد]] توان ارتقای [[معنوی]] و نیل به [[مقام]] والای شایسته خود را دارد؛ دشمن نیز از این قاعده کلی مستثنا نیست، او هم می‌تواند از این [[رأفت اسلامی]] برخوردار باشد. در حقیقت، احسان به دشمن رعایت [[حقوق اسیران جنگی]]، [[حمایت]] از مجروحان [[جنگی]] و منع از [[کشتار]] [[کودکان]]، [[زنان]]، سالخوردگان و نظایر آنها، که شامل [[رزمنده دشمن]] که در حال فرار بوده و یا [[سلاح]] بر [[زمین]] گذارده است می‌باشد، همه و همه جلوه‌های با شکوه اصل [[رحمت]]، [[رأفت]] و عواطفی است که [[پیامبر اسلام]]{{صل}} بر اساس آن و برای اقامه آن برانگیخته شده است. بالاترین [[مظهر]] «احسان به دشمن»، [[دعوت]] و فراخوانی او به [[هدایت]] و [[راه و رسم]] درست [[زندگی]] است که در آغاز جنگ و پیش از آنکه برخوردی [[خشونت‌آمیز]] رخ دهد، توسط [[رزمندگان]] اسلام انجام می‌شود. بی‌گمان، احسان تنها به معنای ایجاد تسهیلات مادی و برخوردار کردن [[دشمن]] از امکانات مادی نیست، هر نوع [[احترام]] و رعایت [[شؤون]] [[انسانی]] نسبت به دشمن، خود بخشی از [[احسان به دشمن]] محسوب می‌شود.		[[پیش‌بینی]] اصل «[[احسان به دشمن]]» که دارای بار [[عاطفی]] و [[عقیدتی]] است، در مقررات نظامی و [[دفاعی]]، به دیدگاه اسلام در زمینه [[انسان]] مربوط می‌شود که در این دیدگاه، انسان موجودی باکرامت و دارای [[روح الهی]] است و هر [[انسانی]] با وجود هر نوع [[آلودگی]] و [[فساد]] توان ارتقای [[معنوی]] و نیل به [[مقام]] والای شایسته خود را دارد؛ دشمن نیز از این قاعده کلی مستثنا نیست، او هم می‌تواند از این [[رأفت اسلامی]] برخوردار باشد. در حقیقت، احسان به دشمن رعایت [[حقوق اسیران جنگی]]، [[حمایت]] از مجروحان [[جنگی]] و منع از [[کشتار]] [[کودکان]]، [[زنان]]، سالخوردگان و نظایر آنها، که شامل [[رزمنده دشمن]] که در حال فرار بوده و یا [[سلاح]] بر [[زمین]] گذارده است می‌باشد، همه و همه جلوه‌های با شکوه اصل [[رحمت]]، [[رأفت]] و عواطفی است که [[پیامبر اسلام]]{{صل}} بر اساس آن و برای اقامه آن برانگیخته شده است. بالاترین [[مظهر]] «احسان به دشمن»، [[دعوت]] و فراخوانی او به [[هدایت]] و [[راه و رسم]] درست [[زندگی]] است که در آغاز جنگ و پیش از آنکه برخوردی [[خشونت‌آمیز]] رخ دهد، توسط [[رزمندگان]] اسلام انجام می‌شود. بی‌گمان، احسان تنها به معنای ایجاد تسهیلات مادی و برخوردار کردن [[دشمن]] از امکانات مادی نیست، هر نوع [[احترام]] و رعایت [[شؤون]] [[انسانی]] نسبت به دشمن، خود بخشی از [[احسان به دشمن]] محسوب می‌شود.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T04:31:23Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۰۱
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = احسان به دشمن		\| موضوع مرتبط = احسان به دشمن
خط ۳۱:		خط ۳۰:

	[[رده:احسان به دشمن]]		[[رده:احسان به دشمن]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

2022-07-10T21:44:18Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۲

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۱۴
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	هر چند احسان، بر حسب مورد، به گونه‌های مختلف، قابل اجراست، اما در هر حال بنابر اصل: {{متن قرآن\|وَأَحْسِنُوا إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ}}<ref>«و نیکوکار باشید که خداوند نیکوکاران را دوست می‌دارد» سوره بقره، آیه ۱۹۵.</ref> احسان در هر شرایطی [[پسندیده]] و [[احسان کنندگان]] [[محبوب]] خدایند و سرانجام، [[رحمت خدا]] شامل محسنان خواهد بود. {{متن قرآن\|هُدًى وَرَحْمَةً لِلْمُحْسِنِينَ}}<ref>«در حالی که رهنمود و بخشایشی است برای نیکوکاران» سوره لقمان، آیه ۳.</ref>.		هر چند احسان، بر حسب مورد، به گونه‌های مختلف، قابل اجراست، اما در هر حال بنابر اصل: {{متن قرآن\|وَأَحْسِنُوا إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ}}<ref>«و نیکوکار باشید که خداوند نیکوکاران را دوست می‌دارد» سوره بقره، آیه ۱۹۵.</ref> احسان در هر شرایطی [[پسندیده]] و [[احسان کنندگان]] [[محبوب]] خدایند و سرانجام، [[رحمت خدا]] شامل محسنان خواهد بود. {{متن قرآن\|هُدًى وَرَحْمَةً لِلْمُحْسِنِينَ}}<ref>«در حالی که رهنمود و بخشایشی است برای نیکوکاران» سوره لقمان، آیه ۳.</ref>.

	دشمن بودن دشمن، مانع از نثار احسان و تعمیم آن نیست؛ زیرا که چه بهتر [[بدی]] با احسان، دفع شود چنانکه، این خود دستور [[قرآن]] است: {{متن قرآن\|ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ}}<ref>«به بهترین شیوه (دیگران را از چالش با خود) باز دار» سوره فصلت، آیه ۳۴.</ref>. هر چند «[[عفو]]» به [[حقوق خصوصی]] اختصاص دارد و در [[حقوق عمومی]] به شکل فردی نمی‌توان [[اقدام]] کرد و عفو در حقوق عمومی دارای شرایط و اهلیت خاص است. اما، با توجه به [[آیات]] احسان در قرآن و [[دستورات]] اکید در [[نصوص]] [[اسلامی]]، احسان، اختصاص به حقوق خصوصی نداشته و در حقوق عمومی نیز جاری و صادق است<ref>فقه سیاسی، ج۶، ص۴۸-۴۶.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی\|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص ۱۰۰.</ref>		دشمن بودن دشمن، مانع از نثار احسان و تعمیم آن نیست؛ زیرا که چه بهتر [[بدی]] با احسان، دفع شود چنانکه، این خود دستور [[قرآن]] است: {{متن قرآن\|ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ}}<ref>«به بهترین شیوه (دیگران را از چالش با خود) باز دار» سوره فصلت، آیه ۳۴.</ref>. هر چند «[[عفو]]» به [[حقوق خصوصی]] اختصاص دارد و در [[حقوق عمومی]] به شکل فردی نمی‌توان [[اقدام]] کرد و عفو در حقوق عمومی دارای شرایط و اهلیت خاص است. اما، با توجه به [[آیات]] احسان در قرآن و [[دستورات]] اکید در [[نصوص]] [[اسلامی]]، احسان، اختصاص به حقوق خصوصی نداشته و در حقوق عمومی نیز جاری و صادق است<ref>فقه سیاسی، ج۶، ص۴۸-۴۶.</ref><ref>[[عباس علی عمید زنجانی\|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص ۱۰۰.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\[\[(.)\]\](.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\>\n\(.)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

2022-06-01T06:44:20Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$252\,\s252\,\s233$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\>\n\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$255\,\s245\,\s227$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۱۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[~~احسان به دشمن~~]]''' است. "'''~~[[احسان به دشمن]]~~'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[احسان به دشمن در قرآن]] - [[احسان به دشمن در حدیث]] - [[احسان به دشمن در فقه سیاسی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = احسان به دشمن
			\| عنوان مدخل = [[احسان به دشمن]]
			\| مداخل مرتبط = [[احسان به دشمن در قرآن]] - [[احسان به دشمن در حدیث]] - [[احسان به دشمن در فقه سیاسی]]
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

2022-01-04T16:43:47Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۱۳
خط ۱۷:		خط ۱۷:

	دشمن بودن دشمن، مانع از نثار احسان و تعمیم آن نیست؛ زیرا که چه بهتر [[بدی]] با احسان، دفع شود چنانکه، این خود دستور [[قرآن]] است: {{متن قرآن\|ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ}}<ref>«به بهترین شیوه (دیگران را از چالش با خود) باز دار» سوره فصلت، آیه ۳۴.</ref>. هر چند «[[عفو]]» به [[حقوق خصوصی]] اختصاص دارد و در [[حقوق عمومی]] به شکل فردی نمی‌توان [[اقدام]] کرد و عفو در حقوق عمومی دارای شرایط و اهلیت خاص است. اما، با توجه به [[آیات]] احسان در قرآن و [[دستورات]] اکید در [[نصوص]] [[اسلامی]]، احسان، اختصاص به حقوق خصوصی نداشته و در حقوق عمومی نیز جاری و صادق است<ref>فقه سیاسی، ج۶، ص۴۸-۴۶.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی\|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص ۱۰۰.</ref>		دشمن بودن دشمن، مانع از نثار احسان و تعمیم آن نیست؛ زیرا که چه بهتر [[بدی]] با احسان، دفع شود چنانکه، این خود دستور [[قرآن]] است: {{متن قرآن\|ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ}}<ref>«به بهترین شیوه (دیگران را از چالش با خود) باز دار» سوره فصلت، آیه ۳۴.</ref>. هر چند «[[عفو]]» به [[حقوق خصوصی]] اختصاص دارد و در [[حقوق عمومی]] به شکل فردی نمی‌توان [[اقدام]] کرد و عفو در حقوق عمومی دارای شرایط و اهلیت خاص است. اما، با توجه به [[آیات]] احسان در قرآن و [[دستورات]] اکید در [[نصوص]] [[اسلامی]]، احسان، اختصاص به حقوق خصوصی نداشته و در حقوق عمومی نیز جاری و صادق است<ref>فقه سیاسی، ج۶، ص۴۸-۴۶.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی\|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص ۱۰۰.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

2021-12-17T15:27:58Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۸:۵۷
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:احسان به دشمن]]		[[رده:احسان به دشمن]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T12:32:00Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۶:۰۲
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده: 1100699.jpg\|22px]] [[عباس علی عمید زنجانی\|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه فقه سیاسی ج۱''']]		# [[پرونده: 1100699.jpg\|22px]] [[عباس علی عمید زنجانی\|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه فقه سیاسی ج۱''']]

احسان به دشمن در فقه سیاسی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۴۵

Bahmani: /* پانویس */

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۲

Heydari: جایگزینی متن - '\(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\>\n\(.*)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

Heydari: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\[\[(.)\]\](.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\>\n\(.)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '