احقاف - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Msadeq: /* مقدمه */

2023-11-08T04:41:57Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۱۱
خط ۴:		خط ۴:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	"احقاف" ریگزاری است در جنوب جزیرةالعرب و از ~~قسمتهای~~ ربع‌الخالی ([[وادی]] دهناء) که در [[روزگار]] گذشته [[مسکن]] [[قوم عاد]] ـ [[قوم حضرت هود]]{{ع}} ـ بود.		"احقاف" ریگزاری است در جنوب جزیرةالعرب و از قسمت‌های ربع‌الخالی ([[وادی]] دهناء) که در [[روزگار]] گذشته [[مسکن]] [[قوم عاد]] ـ [[قوم حضرت هود]]{{ع}} ـ بود.

	== معناشناسی ==		== معناشناسی ==

Bahmani: /* احقاف در قرآن */

2022-12-22T04:36:26Z

احقاف در قرآن

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۰۶
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	== احقاف در قرآن ==		== احقاف در قرآن ==
			{{اصلی\|احقاف در قرآن}}
	واژه "احقاف" یک بار در [[آیه]] ۲۱ [[سوره احقاف]]: {{متن قرآن\|وَاذْكُرْ أَخَا عَادٍ إِذْ أَنْذَرَ قَوْمَهُ بِالْأَحْقَافِ وَقَدْ خَلَتِ النُّذُرُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ}}<ref>«و از برادر (قوم) عاد (هود) یاد کن آنگاه که قومش را در آن ریگزار بیم داد و البته پیش از وی بیم‌دهندگانی بر گذشته بودند و پس از او نیز پیامبرانی آمدند که (هر یک می‌گفتند) جز خداوند را نپرستید که من بر شما از عذاب روزی سترگ می‌هراسم» سوره احقاف، آیه ۲۱.</ref> آمده و به مناسبت وجود این کلمه، [[سوره]]، احقاف نام گرفته است. احقاف را موطن [[قوم عاد]] گفته‌اند. قومی که به [[دعوت الهی]] [[پیامبر]] خود ـ [[حضرت هود]]{{ع}} ـ وقعی ننهادند و بدین جهت دچار [[عذاب الهی]] شدند.		واژه "احقاف" یک بار در [[آیه]] ۲۱ [[سوره احقاف]]: {{متن قرآن\|وَاذْكُرْ أَخَا عَادٍ إِذْ أَنْذَرَ قَوْمَهُ بِالْأَحْقَافِ وَقَدْ خَلَتِ النُّذُرُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ}}<ref>«و از برادر (قوم) عاد (هود) یاد کن آنگاه که قومش را در آن ریگزار بیم داد و البته پیش از وی بیم‌دهندگانی بر گذشته بودند و پس از او نیز پیامبرانی آمدند که (هر یک می‌گفتند) جز خداوند را نپرستید که من بر شما از عذاب روزی سترگ می‌هراسم» سوره احقاف، آیه ۲۱.</ref> آمده و به مناسبت وجود این کلمه، [[سوره]]، احقاف نام گرفته است. احقاف را موطن [[قوم عاد]] گفته‌اند. قومی که به [[دعوت الهی]] [[پیامبر]] خود ـ [[حضرت هود]]{{ع}} ـ وقعی ننهادند و بدین جهت دچار [[عذاب الهی]] شدند.

Bahmani: /* معناشناسی */

2022-12-22T04:34:08Z

معناشناسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۰۴
خط ۷:		خط ۷:

	== معناشناسی ==		== معناشناسی ==
	احقاف جمع حِقف در اصل معنایی خود به معنای برآمدگی و انحنا است<ref>ترتیب‌العین، ص‌۱۹۰، "حقف"؛ غریب القرآن، ص‌۳۸۸. گر چه "حقف" در لغت به معنای برآمدگی و انحنا است اما به هر نوع برآمدگی زمین، حقف گفته نمی‌شود؛ جامع‌البیان، مج‌۱۳، ج‌۲۶، ص‌۳۲ و مج‌۱۵، ج‌۳۰، ص‌۲۲۳. هر چند برخی مفسّران نخستین، این واژه را بر کوه‌ها نیز اطلاق کرده‌اند. تفسیر قرطبی، ج‌۱۶، ص‌۱۳۵؛ تفسیرابن کثیر، ج‌۴، ص‌۱۷۳.</ref> و در اصطلاح [[عرب]]، به رمل معوّج گفته می‌‌شود<ref>ر.ک: جوهری، الصحاح، ج۴، ص۱۳۴۶-۱۳۴۷؛ ابن فارس، معجم مقاییس اللغه، ج۲، ص۹۰.</ref>. این واژه همچنین به معنای خط طولانی از ریگ روان بر چپ و راست، آمده است<ref>راغب اصفهانی، مفردات الفاظ قرآن، مترجم: سید غلامرضا خسروی حسینی، ج۱، ص۵۲۵.</ref>. و بیشتر به شن‌هایی گفته می‌شود که بر اثر وزش باد در بیابان به صورت منحنی و تپه به صورت انبوه بر روی هم انباشته می‌شوند و به خمیدگی پشت شتر و دیگر حیوانات و خمیدگی [[هلال]] ماه نیز اطلاق شده است. آنچه مسلم است اینکه احقاف اسم مکان و نام وادیی است میان عمّان و حضرموت یا ریگزاری است مشرف بر دریا از سمت [[یمن]] که [[قوم عاد]] در آن سکونت داشته و [[حضرت هود]] به سوی آنان [[مبعوث]] گردیده است<ref>[[محمد علی کوشا \|کوشا، محمد علی]]، [[احقاف - کوشا (مقاله)\|مقاله «احقاف»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]].</ref>.		احقاف جمع حِقف در اصل معنایی خود به معنای برآمدگی و انحنا است<ref>ترتیب‌العین، ص‌۱۹۰، "حقف"؛ غریب القرآن، ص‌۳۸۸. گر چه "حقف" در لغت به معنای برآمدگی و انحنا است اما به هر نوع برآمدگی زمین، حقف گفته نمی‌شود؛ جامع‌البیان، مج‌۱۳، ج‌۲۶، ص‌۳۲ و مج‌۱۵، ج‌۳۰، ص‌۲۲۳. هر چند برخی مفسّران نخستین، این واژه را بر کوه‌ها نیز اطلاق کرده‌اند. تفسیر قرطبی، ج‌۱۶، ص‌۱۳۵؛ تفسیرابن کثیر، ج‌۴، ص‌۱۷۳.</ref> و در اصطلاح [[عرب]]، به رمل معوّج گفته می‌‌شود<ref>ر.ک: جوهری، الصحاح، ج۴، ص۱۳۴۶-۱۳۴۷؛ ابن فارس، معجم مقاییس اللغه، ج۲، ص۹۰.</ref>. این واژه همچنین به معنای خط طولانی از ریگ روان بر چپ و راست، آمده است<ref>راغب اصفهانی، مفردات الفاظ قرآن، مترجم: سید غلامرضا خسروی حسینی، ج۱، ص۵۲۵.</ref> و بیشتر به شن‌هایی گفته می‌شود که بر اثر وزش باد در بیابان به صورت منحنی و تپه به صورت انبوه بر روی هم انباشته می‌شوند و به خمیدگی پشت شتر و دیگر حیوانات و خمیدگی [[هلال]] ماه نیز اطلاق شده است. آنچه مسلم است اینکه احقاف اسم مکان و نام وادیی است میان عمّان و حضرموت یا ریگزاری است مشرف بر دریا از سمت [[یمن]] که [[قوم عاد]] در آن سکونت داشته و [[حضرت هود]] به سوی آنان [[مبعوث]] گردیده است<ref>[[محمد علی کوشا \|کوشا، محمد علی]]، [[احقاف - کوشا (مقاله)\|مقاله «احقاف»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]].</ref>.

	== احقاف در قرآن ==		== احقاف در قرآن ==

Bahmani: /* معناشناسی */

2022-12-22T04:33:56Z

معناشناسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۰۳
خط ۷:		خط ۷:

	== معناشناسی ==		== معناشناسی ==
	احقاف جمع حِقف در اصل معنایی خود به معنای برآمدگی و انحنا است<ref>ترتیب‌العین، ص‌۱۹۰، "حقف"؛ غریب القرآن، ص‌۳۸۸. گر چه "حقف" در لغت به معنای برآمدگی و انحنا است اما به هر نوع برآمدگی زمین، حقف گفته نمی‌شود؛ جامع‌البیان، مج‌۱۳، ج‌۲۶، ص‌۳۲ و مج‌۱۵، ج‌۳۰، ص‌۲۲۳. هر چند برخی مفسّران نخستین، این واژه را بر کوه‌ها نیز اطلاق کرده‌اند. تفسیر قرطبی، ج‌۱۶، ص‌۱۳۵؛ تفسیرابن کثیر، ج‌۴، ص‌۱۷۳.</ref> و در اصطلاح [[عرب]]، به رمل معوّج گفته می‌‌شود<ref>ر.ک: جوهری، الصحاح، ج۴، ص۱۳۴۶-۱۳۴۷؛ ابن فارس، معجم مقاییس اللغه، ج۲، ص۹۰.</ref>. این واژه همچنین ~~جمع کلمه حقف و~~ به معنای خط طولانی از ریگ روان بر چپ و راست، آمده است<ref>راغب اصفهانی، مفردات الفاظ قرآن، مترجم: سید غلامرضا خسروی حسینی، ج۱، ص۵۲۵.</ref>. و بیشتر به شن‌هایی گفته می‌شود که بر اثر وزش باد در بیابان به صورت منحنی و تپه به صورت انبوه بر روی هم انباشته می‌شوند و به خمیدگی پشت شتر و دیگر حیوانات و خمیدگی [[هلال]] ماه نیز اطلاق شده است. آنچه مسلم است اینکه احقاف اسم مکان و نام وادیی است میان عمّان و حضرموت یا ریگزاری است مشرف بر دریا از سمت [[یمن]] که [[قوم عاد]] در آن سکونت داشته و [[حضرت هود]] به سوی آنان [[مبعوث]] گردیده است<ref>[[محمد علی کوشا \|کوشا، محمد علی]]، [[احقاف - کوشا (مقاله)\|مقاله «احقاف»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]].</ref>.		احقاف جمع حِقف در اصل معنایی خود به معنای برآمدگی و انحنا است<ref>ترتیب‌العین، ص‌۱۹۰، "حقف"؛ غریب القرآن، ص‌۳۸۸. گر چه "حقف" در لغت به معنای برآمدگی و انحنا است اما به هر نوع برآمدگی زمین، حقف گفته نمی‌شود؛ جامع‌البیان، مج‌۱۳، ج‌۲۶، ص‌۳۲ و مج‌۱۵، ج‌۳۰، ص‌۲۲۳. هر چند برخی مفسّران نخستین، این واژه را بر کوه‌ها نیز اطلاق کرده‌اند. تفسیر قرطبی، ج‌۱۶، ص‌۱۳۵؛ تفسیرابن کثیر، ج‌۴، ص‌۱۷۳.</ref> و در اصطلاح [[عرب]]، به رمل معوّج گفته می‌‌شود<ref>ر.ک: جوهری، الصحاح، ج۴، ص۱۳۴۶-۱۳۴۷؛ ابن فارس، معجم مقاییس اللغه، ج۲، ص۹۰.</ref>. این واژه همچنین به معنای خط طولانی از ریگ روان بر چپ و راست، آمده است<ref>راغب اصفهانی، مفردات الفاظ قرآن، مترجم: سید غلامرضا خسروی حسینی، ج۱، ص۵۲۵.</ref>. و بیشتر به شن‌هایی گفته می‌شود که بر اثر وزش باد در بیابان به صورت منحنی و تپه به صورت انبوه بر روی هم انباشته می‌شوند و به خمیدگی پشت شتر و دیگر حیوانات و خمیدگی [[هلال]] ماه نیز اطلاق شده است. آنچه مسلم است اینکه احقاف اسم مکان و نام وادیی است میان عمّان و حضرموت یا ریگزاری است مشرف بر دریا از سمت [[یمن]] که [[قوم عاد]] در آن سکونت داشته و [[حضرت هود]] به سوی آنان [[مبعوث]] گردیده است<ref>[[محمد علی کوشا \|کوشا، محمد علی]]، [[احقاف - کوشا (مقاله)\|مقاله «احقاف»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]].</ref>.

	== احقاف در قرآن ==		== احقاف در قرآن ==

Bahmani در ‏۲۱ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۴۵

2022-12-21T18:45:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۱۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[احقاف در قرآن]] - [[احقاف در تاریخ اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[احقاف در قرآن]] - [[احقاف در تاریخ اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}

	'''احقاف''' ریگزاری است در جنوب عربستان که [[مسکن]] [[قوم عاد]] بود. قوم عاد قومی بود که به [[دعوت الهی]] [[حضرت هود]]{{ع}} توجهی نکرد و بدین جهت دچار [[عذاب الهی]] شدند. احقاف، زمانی جایگاه مردمانی نیرومند بوده اما مردمانش بعد از آن همه [[تمدن]] و شکوه به سبب [[ظلم]] و [[فساد]] و [[ناسپاسی]] در مقابل [[خداوند یکتا]] و [[بی‌اعتنایی]] و بی‌احترامی به پیامبرانشان دچار [[محنت]] و [[عذاب]] گشته‌اند و لذا به عنوان درس [[عبرت]] و [[پند]] برای [[مردمان]] در همه عصرها هستند.		'''احقاف''' ریگزاری است در جنوب عربستان که [[مسکن]] [[قوم عاد]] بود. قوم عاد قومی بود که به [[دعوت]] [[الهی]] [[حضرت هود]]{{ع}} توجهی نکرد و بدین جهت دچار [[عذاب الهی]] شدند. احقاف، زمانی جایگاه مردمانی نیرومند بوده اما مردمانش بعد از آن همه [[تمدن]] و شکوه به سبب [[ظلم]] و [[فساد]] و [[ناسپاسی]] در مقابل [[خداوند یکتا]] و بی‌اعتنایی و بی‌احترامی به پیامبرانشان دچار [[محنت]] و [[عذاب]] گشته‌اند و لذا به عنوان درس [[عبرت]] و [[پند]] برای [[مردمان]] در همه عصرها هستند.

	== مقدمه ==		== مقدمه ==

Bahmani در ‏۲۱ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۴۴

2022-12-21T18:44:47Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۱۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[احقاف در قرآن]] - [[احقاف در تاریخ اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[احقاف در قرآن]] - [[احقاف در تاریخ اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}

			'''احقاف''' ریگزاری است در جنوب عربستان که [[مسکن]] [[قوم عاد]] بود. قوم عاد قومی بود که به [[دعوت الهی]] [[حضرت هود]]{{ع}} توجهی نکرد و بدین جهت دچار [[عذاب الهی]] شدند. احقاف، زمانی جایگاه مردمانی نیرومند بوده اما مردمانش بعد از آن همه [[تمدن]] و شکوه به سبب [[ظلم]] و [[فساد]] و [[ناسپاسی]] در مقابل [[خداوند یکتا]] و [[بی‌اعتنایی]] و بی‌احترامی به پیامبرانشان دچار [[محنت]] و [[عذاب]] گشته‌اند و لذا به عنوان درس [[عبرت]] و [[پند]] برای [[مردمان]] در همه عصرها هستند.

	== مقدمه ==		== مقدمه ==

Bahmani: /* منابع */

2022-12-21T18:40:02Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۱۰
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:000053.jpg\|22px]] [[علی معموری\|معموری، علی]]، [[احقاف - معموری (مقاله)\|مقاله «احقاف»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|'''دائرة المعارف قرآن کریم ج۲''']]		# [[پرونده:000053.jpg\|22px]] [[علی معموری\|معموری، علی]]، [[احقاف - معموری (مقاله)\|مقاله «احقاف»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|'''دائرة المعارف قرآن کریم ج۲''']]
			# [[پرونده:IM010435.jpg\|22px]] [[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|'''دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید''']]
	# [[پرونده:IM010430.jpg\|22px]] [[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|'''اماکن جغرافیایی در قرآن''']]		# [[پرونده:IM010430.jpg\|22px]] [[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|'''اماکن جغرافیایی در قرآن''']]
	# [[پرونده:10524027.jpg\|22px]] [[محمد علی کوشا \|کوشا، محمد علی]]، [[احقاف - کوشا (مقاله)\|مقاله «احقاف»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|'''دانشنامه معاصر قرآن کریم''']]		# [[پرونده:10524027.jpg\|22px]] [[محمد علی کوشا \|کوشا، محمد علی]]، [[احقاف - کوشا (مقاله)\|مقاله «احقاف»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|'''دانشنامه معاصر قرآن کریم''']]

Bahmani: /* تاریخ قوم عاد */

2022-12-21T18:39:16Z

تاریخ قوم عاد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۰۹
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	== تاریخ قوم عاد ==		== تاریخ قوم عاد ==
	{{اصلی\|عاد}}		{{اصلی\|عاد}}
	قوم عاد به مدد اندام‌های نیرومند و هیکل‌هایی تنومند و [[مقاوم]] که [[خداوند]] به ایشان عطا فرموده بود، در [[دیار]] خود قنات‌ها حفر کرده و با کشت زمین، زراعت‌ها و باغ‌هایی ایجاد کردند و [[قصور]] و ابنیه مستحکم بنا نمودند. آنان شهرهای بزرگی در دشت، از شقوق تا اجفر بنا کرده بودند<ref>حسین عمادزاده اصفهانی\|عمادزاده اصفهانی، ~~حسین،~~ تاریخ انبیا از آدم تا خاتم، ص۲۴۳.</ref> و [[روزگار]] متمادی در [[زندگی]] سرشار از [[خوشی]] و [[نعمت]] به سر می‌بردند. [[خداوند]] [[نعمت‌های فراوان]] و [[برکات]] بسیار به آنان عطا کرده بود؛ ولی [[مردم]] به جای [[سپاس]] و [[حق‌شناسی]] [[خدای یگانه]]، [[بت‌ها]] را [[معبود]] خویش قرار دادند<ref>محمد احمد جاد المولی و همکاران، قصه‌های قرآن، مترجم: مصطفی زمانی، ص۵۴.</ref>. [[قوم عاد]] بت‌های «وَدا»، «[[سُواع]]»، «[[یغوث]]»، «[[یعوق]]» و«[[نسر]]» می‌‌پرستیدند<ref>شوقی ابوخلیل، اطلس قرآن، مترجم: محمد کرمانی، ص۳۳.</ref>. بر اساس اطلاعات [[قرآن مجید]]، [[پیغمبری]] به نام [[هود]]{{ع}}، بر [[قبیله]] [[عاد]] [[مبعوث]] شد تا آنان را به پرستش خدای یگانه [[دعوت]] ‌نماید، اما فقط عده کمی، به او گرویدند. تا اینکه سرانجام، در پی [[عصیان]] این [[قوم]]، خداوند عذابش را بر آنان نازل کرد<ref>محمد احمد جاد المولی و همکاران، قصه‌های قرآن، مترجم: مصطفی زمانی، ص۵۴.</ref>. به گفته مردم حضرموت، [[حضرت هود]]{{ع}} پس از هلاک قوم عاد در حضرموت سکنی گزید و در نهایت در شرق این [[سرزمین]] در دو منزلی [[شهر تریم]] از [[دنیا]] رفت و همان جا در نزدیکی دره [[برهوت]] [[دفن]] شد<ref>شوقی ابوخلیل، اطلس قرآن، مترجم: محمد کرمانی، ص۳۳.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص۵۰.</ref>		قوم عاد به مدد اندام‌های نیرومند و هیکل‌هایی تنومند و [[مقاوم]] که [[خداوند]] به ایشان عطا فرموده بود، در [[دیار]] خود قنات‌ها حفر کرده و با کشت زمین، زراعت‌ها و باغ‌هایی ایجاد کردند و [[قصور]] و ابنیه مستحکم بنا نمودند. آنان شهرهای بزرگی در دشت، از شقوق تا اجفر بنا کرده بودند<ref>[[حسین عمادزاده اصفهانی\|عمادزاده اصفهانی، حسین]]، تاریخ انبیا از آدم تا خاتم، ص۲۴۳.</ref> و [[روزگار]] متمادی در [[زندگی]] سرشار از [[خوشی]] و [[نعمت]] به سر می‌بردند. [[خداوند]] [[نعمت‌های فراوان]] و [[برکات]] بسیار به آنان عطا کرده بود؛ ولی [[مردم]] به جای [[سپاس]] و [[حق‌شناسی]] [[خدای یگانه]]، [[بت‌ها]] را [[معبود]] خویش قرار دادند<ref>محمد احمد جاد المولی و همکاران، قصه‌های قرآن، مترجم: مصطفی زمانی، ص۵۴.</ref>. [[قوم عاد]] بت‌های «وَدا»، «[[سُواع]]»، «[[یغوث]]»، «[[یعوق]]» و«[[نسر]]» می‌‌پرستیدند<ref>شوقی ابوخلیل، اطلس قرآن، مترجم: محمد کرمانی، ص۳۳.</ref>. بر اساس اطلاعات [[قرآن مجید]]، [[پیغمبری]] به نام [[هود]]{{ع}}، بر [[قبیله]] [[عاد]] [[مبعوث]] شد تا آنان را به پرستش خدای یگانه [[دعوت]] ‌نماید، اما فقط عده کمی، به او گرویدند. تا اینکه سرانجام، در پی [[عصیان]] این [[قوم]]، خداوند عذابش را بر آنان نازل کرد<ref>محمد احمد جاد المولی و همکاران، قصه‌های قرآن، مترجم: مصطفی زمانی، ص۵۴.</ref>. به گفته مردم حضرموت، [[حضرت هود]]{{ع}} پس از هلاک قوم عاد در حضرموت سکنی گزید و در نهایت در شرق این [[سرزمین]] در دو منزلی [[شهر تریم]] از [[دنیا]] رفت و همان جا در نزدیکی دره [[برهوت]] [[دفن]] شد<ref>شوقی ابوخلیل، اطلس قرآن، مترجم: محمد کرمانی، ص۳۳.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص۵۰.</ref>

	به طور کلی منطقه احقاف، زمانی جایگاه و پایگاه مردمانی نیرومند بوده اما مردمانش بعد از آن همه [[تمدن]] و شکوه به سبب [[ظلم]] و [[فساد]] و [[ناسپاسی]] در مقابل [[خداوند یکتا]] و [[بی‌اعتنایی]] و بی‌احترامی به پیامبرانشان دچار [[محنت]] و [[عذاب]] و [[سقوط]] گشته‌اند. اشارات کوتاه [[قرآن]] به داستان آنان به عنوان درس [[عبرت]] و [[پند]] برای [[مردمان]] در همه عصرها، بسی پندآموز و مایه عبرت است<ref>[[محمد علی کوشا \|کوشا، محمد علی]]، [[احقاف - کوشا (مقاله)\|مقاله «احقاف»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]].</ref>.		به طور کلی منطقه احقاف، زمانی جایگاه و پایگاه مردمانی نیرومند بوده اما مردمانش بعد از آن همه [[تمدن]] و شکوه به سبب [[ظلم]] و [[فساد]] و [[ناسپاسی]] در مقابل [[خداوند یکتا]] و [[بی‌اعتنایی]] و بی‌احترامی به پیامبرانشان دچار [[محنت]] و [[عذاب]] و [[سقوط]] گشته‌اند. اشارات کوتاه [[قرآن]] به داستان آنان به عنوان درس [[عبرت]] و [[پند]] برای [[مردمان]] در همه عصرها، بسی پندآموز و مایه عبرت است<ref>[[محمد علی کوشا \|کوشا، محمد علی]]، [[احقاف - کوشا (مقاله)\|مقاله «احقاف»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]].</ref>.

Bahmani: /* معناشناسی */

2022-12-21T18:37:51Z

معناشناسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۰۷
خط ۵:		خط ۵:

	== معناشناسی ==		== معناشناسی ==
	احقاف جمع حِقف در اصل معنایی خود به معنای برآمدگی و انحنا است<ref>ترتیب‌العین، ص‌۱۹۰، "حقف"؛ غریب القرآن، ص‌۳۸۸. گر چه "حقف" در لغت به معنای برآمدگی و انحنا است اما به هر نوع برآمدگی زمین، حقف گفته نمی‌شود؛ جامع‌البیان، مج‌۱۳، ج‌۲۶، ص‌۳۲ و مج‌۱۵، ج‌۳۰، ص‌۲۲۳. هر چند برخی مفسّران نخستین، این واژه را بر کوه‌ها نیز اطلاق کرده‌اند. تفسیر قرطبی، ج‌۱۶، ص‌۱۳۵؛ تفسیرابن کثیر، ج‌۴، ص‌۱۷۳.</ref> و در اصطلاح [[عرب]]، به رمل معوّج گفته می‌‌شود<ref>ر.ک: جوهری، الصحاح، ج۴، ص۱۳۴۶-۱۳۴۷؛ ابن فارس، معجم مقاییس اللغه، ج۲، ص۹۰.</ref>. این واژه همچنین جمع کلمه حقف و به معنای خط طولانی از ریگ روان بر [[چپ و ~~راست]]،~~ آمده است<ref>راغب اصفهانی، مفردات الفاظ قرآن، مترجم: سید غلامرضا خسروی حسینی، ج۱، ص۵۲۵.</ref>. و بیشتر به شن‌هایی گفته می‌شود که بر اثر وزش باد در بیابان به صورت منحنی و تپه به صورت انبوه بر روی هم انباشته می‌شوند و به خمیدگی پشت شتر و دیگر حیوانات و خمیدگی [[هلال]] ماه نیز اطلاق شده است. آنچه مسلم است اینکه احقاف اسم مکان و نام وادیی است میان عمّان و حضرموت یا ریگزاری است مشرف بر دریا از سمت [[یمن]] که [[قوم عاد]] در آن سکونت داشته و [[حضرت هود]] به سوی آنان [[مبعوث]] گردیده است<ref>[[محمد علی کوشا \|کوشا، محمد علی]]، [[احقاف - کوشا (مقاله)\|مقاله «احقاف»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]].</ref>.		احقاف جمع حِقف در اصل معنایی خود به معنای برآمدگی و انحنا است<ref>ترتیب‌العین، ص‌۱۹۰، "حقف"؛ غریب القرآن، ص‌۳۸۸. گر چه "حقف" در لغت به معنای برآمدگی و انحنا است اما به هر نوع برآمدگی زمین، حقف گفته نمی‌شود؛ جامع‌البیان، مج‌۱۳، ج‌۲۶، ص‌۳۲ و مج‌۱۵، ج‌۳۰، ص‌۲۲۳. هر چند برخی مفسّران نخستین، این واژه را بر کوه‌ها نیز اطلاق کرده‌اند. تفسیر قرطبی، ج‌۱۶، ص‌۱۳۵؛ تفسیرابن کثیر، ج‌۴، ص‌۱۷۳.</ref> و در اصطلاح [[عرب]]، به رمل معوّج گفته می‌‌شود<ref>ر.ک: جوهری، الصحاح، ج۴، ص۱۳۴۶-۱۳۴۷؛ ابن فارس، معجم مقاییس اللغه، ج۲، ص۹۰.</ref>. این واژه همچنین جمع کلمه حقف و به معنای خط طولانی از ریگ روان بر چپ و راست، آمده است<ref>راغب اصفهانی، مفردات الفاظ قرآن، مترجم: سید غلامرضا خسروی حسینی، ج۱، ص۵۲۵.</ref>. و بیشتر به شن‌هایی گفته می‌شود که بر اثر وزش باد در بیابان به صورت منحنی و تپه به صورت انبوه بر روی هم انباشته می‌شوند و به خمیدگی پشت شتر و دیگر حیوانات و خمیدگی [[هلال]] ماه نیز اطلاق شده است. آنچه مسلم است اینکه احقاف اسم مکان و نام وادیی است میان عمّان و حضرموت یا ریگزاری است مشرف بر دریا از سمت [[یمن]] که [[قوم عاد]] در آن سکونت داشته و [[حضرت هود]] به سوی آنان [[مبعوث]] گردیده است<ref>[[محمد علی کوشا \|کوشا، محمد علی]]، [[احقاف - کوشا (مقاله)\|مقاله «احقاف»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]].</ref>.

	== احقاف در قرآن ==		== احقاف در قرآن ==

Bahmani در ‏۲۱ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۳۷

2022-12-21T18:37:06Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۰۷
خط ۲:		خط ۲:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	"[[احقاف]]" ریگزاری است در جنوب جزیرةالعرب و از قسمتهای ربع‌الخالی ([[وادی]] دهناء) که در [[روزگار]] گذشته [[مسکن]] [[قوم عاد]] ـ [[قوم حضرت هود]]{{ع}} ـ بود.		"احقاف" ریگزاری است در جنوب جزیرةالعرب و از قسمتهای ربع‌الخالی ([[وادی]] دهناء) که در [[روزگار]] گذشته [[مسکن]] [[قوم عاد]] ـ [[قوم حضرت هود]]{{ع}} ـ بود.

	== معناشناسی ==		== معناشناسی ==
خط ۸:		خط ۸:

	== احقاف در قرآن ==		== احقاف در قرآن ==
	واژه "[[احقاف]]" یک بار در [[آیه]] ۲۱ [[سوره احقاف]]: {{متن قرآن\|وَاذْكُرْ أَخَا عَادٍ إِذْ أَنْذَرَ قَوْمَهُ بِالْأَحْقَافِ وَقَدْ خَلَتِ النُّذُرُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ}}<ref>«و از برادر (قوم) عاد (هود) یاد کن آنگاه که قومش را در آن ریگزار بیم داد و البته پیش از وی بیم‌دهندگانی بر گذشته بودند و پس از او نیز پیامبرانی آمدند که (هر یک می‌گفتند) جز خداوند را نپرستید که من بر شما از عذاب روزی سترگ می‌هراسم» سوره احقاف، آیه ۲۱.</ref> آمده و به مناسبت وجود این کلمه، [[سوره]]، احقاف نام گرفته است. احقاف را موطن [[قوم عاد]] گفته‌اند. قومی که به [[دعوت الهی]] [[پیامبر]] خود ـ [[حضرت هود]]{{ع}} ـ وقعی ننهادند و بدین جهت دچار [[عذاب الهی]] شدند.		واژه "احقاف" یک بار در [[آیه]] ۲۱ [[سوره احقاف]]: {{متن قرآن\|وَاذْكُرْ أَخَا عَادٍ إِذْ أَنْذَرَ قَوْمَهُ بِالْأَحْقَافِ وَقَدْ خَلَتِ النُّذُرُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ}}<ref>«و از برادر (قوم) عاد (هود) یاد کن آنگاه که قومش را در آن ریگزار بیم داد و البته پیش از وی بیم‌دهندگانی بر گذشته بودند و پس از او نیز پیامبرانی آمدند که (هر یک می‌گفتند) جز خداوند را نپرستید که من بر شما از عذاب روزی سترگ می‌هراسم» سوره احقاف، آیه ۲۱.</ref> آمده و به مناسبت وجود این کلمه، [[سوره]]، احقاف نام گرفته است. احقاف را موطن [[قوم عاد]] گفته‌اند. قومی که به [[دعوت الهی]] [[پیامبر]] خود ـ [[حضرت هود]]{{ع}} ـ وقعی ننهادند و بدین جهت دچار [[عذاب الهی]] شدند.

	== احقاف و موقعیت جغرافیایی آن ==		== احقاف و موقعیت جغرافیایی آن ==
	جغرافی‌دانان و اقلیم شناسان در بیان حدود و [[ثغور]] احقافی که در [[قرآن]] بدان اشاره شده، به [[نقلی]] از [[ابن عباس]] آن را وادی‌ای بین عمان و [[سرزمین]] [[مهره]] گفته‌اند. [[ابن اسحاق]] احقاف را رملی بین عمان تا حضرموت گفته و [[قتاده]] هم احقاف را ریگزاری مشرف بر دریا در [[سرزمین]] [[الشّحر]] [[یمن]] دانسته است. برخی نیز آن را کوهی در [[شام]] دانسته اند<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲۱، ص۱۱۵.</ref>. بکری نیز ضمن بیان [[اختلاف]] [[علما]] در بیان موضع دقیق ~~[[احقاف]]،~~ آن را به [[نقلی]] کوهی در شام و به نقلی دیگر منطقه‌ای در حسمی معرفی کرده است<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۱۱۹.</ref>. دانشمندان [[علوم قرآنی]] و [[مفسران]] [[قرآن]] نیز در [[تفسیر آیه]] ۲۱ [[سوره احقاف]] در تشریح و تحدید معنا و مکان احقاف، با اختلاف از این موضع یاد کرده‌اند<ref>ر.ک: [[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص۴۷؛ [[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص۲۶؛ [[علی معموری\|معموری، علی]]، [[احقاف - معموری (مقاله)\|مقاله «احقاف»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم ج۲]].</ref>.		جغرافی‌دانان و اقلیم شناسان در بیان حدود و [[ثغور]] احقافی که در [[قرآن]] بدان اشاره شده، به [[نقلی]] از [[ابن عباس]] آن را وادی‌ای بین عمان و [[سرزمین]] [[مهره]] گفته‌اند. [[ابن اسحاق]] احقاف را رملی بین عمان تا حضرموت گفته و [[قتاده]] هم احقاف را ریگزاری مشرف بر دریا در [[سرزمین]] [[الشّحر]] [[یمن]] دانسته است. برخی نیز آن را کوهی در [[شام]] دانسته اند<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲۱، ص۱۱۵.</ref>. بکری نیز ضمن بیان [[اختلاف]] [[علما]] در بیان موضع دقیق احقاف، آن را به [[نقلی]] کوهی در شام و به نقلی دیگر منطقه‌ای در حسمی معرفی کرده است<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۱۱۹.</ref>. دانشمندان [[علوم قرآنی]] و [[مفسران]] [[قرآن]] نیز در [[تفسیر آیه]] ۲۱ [[سوره احقاف]] در تشریح و تحدید معنا و مکان احقاف، با اختلاف از این موضع یاد کرده‌اند<ref>ر.ک: [[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص۴۷؛ [[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص۲۶؛ [[علی معموری\|معموری، علی]]، [[احقاف - معموری (مقاله)\|مقاله «احقاف»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم ج۲]].</ref>.

	== تاریخ قوم عاد ==		== تاریخ قوم عاد ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۱۰
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:000053.jpg\|22px]] [[علی معموری\|معموری، علی]]، [[احقاف - معموری (مقاله)\|مقاله «احقاف»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|'''دائرة المعارف قرآن کریم ج۲''']]		# [[پرونده:000053.jpg\|22px]] [[علی معموری\|معموری، علی]]، [[احقاف - معموری (مقاله)\|مقاله «احقاف»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|'''دائرة المعارف قرآن کریم ج۲''']]
			# [[پرونده:IM010435.jpg\|22px]] [[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|'''دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید''']]
	# [[پرونده:IM010430.jpg\|22px]] [[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|'''اماکن جغرافیایی در قرآن''']]		# [[پرونده:IM010430.jpg\|22px]] [[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|'''اماکن جغرافیایی در قرآن''']]
	# [[پرونده:10524027.jpg\|22px]] [[محمد علی کوشا \|کوشا، محمد علی]]، [[احقاف - کوشا (مقاله)\|مقاله «احقاف»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|'''دانشنامه معاصر قرآن کریم''']]		# [[پرونده:10524027.jpg\|22px]] [[محمد علی کوشا \|کوشا، محمد علی]]، [[احقاف - کوشا (مقاله)\|مقاله «احقاف»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|'''دانشنامه معاصر قرآن کریم''']]