احقاف در قرآن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Msadeq در ‏۱۳ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۱۳

2024-01-13T08:13:15Z

نمایش تغییرات

Wasity: جایگزینی متن - 'دست' به 'دست'

2023-03-02T09:01:03Z

جایگزینی متن - 'دست' به 'دست'

نمایش تغییرات

Bahmani: /* معناشناسی */

2022-12-22T04:34:49Z

معناشناسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۰۴
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	== معناشناسی ==		== معناشناسی ==
	واژه اَحقاف، جمع حِقف در اصل به معنای برآمدگی و انحنا است<ref>ترتیب‌العین، ص‌۱۹۰، "حقف"؛ غریب القرآن، ص‌۳۸۸. گر چه "حقف" در لغت به معنای برآمدگی و انحناء است، اما به هر نوع برآمدگی زمین، حقف گفته نمی‌شود؛ جامع‌البیان، مج‌۱۳، ج‌۲۶، ص‌۳۲ و مج‌۱۵، ج‌۳۰، ص‌۲۲۳. هر چند برخی مفسّران نخستین، این واژه را بر کوه‌ها نیز اطلاق کرده‌اند. تفسیر قرطبی، ج‌۱۶، ص‌۱۳۵؛ تفسیرابن کثیر، ج‌۴، ص‌۱۷۳.</ref> و بیشتر به شن‌هایی گفته می‌شود که بر اثر وزش باد در بیابان به صورت منحنی و تپه به صورت انبوه بر روی هم انباشته می‌شوند<ref>معانی‌القرآن، ج‌۶، ص‌۴۵۲؛ الصحاح، ج‌۴، ص‌۱۳۴۵‌ـ‌۱۳۴۶؛ مجمع‌البیان، ج‌۹، ص‌۱۳۵.</ref> و به خمیدگی پشت شتر و دیگر حیوانات<ref>الفائق، ج‌۱، ص‌۲۶۱؛ القاموس المحیط، ج‌۳، ص‌۱۲۹؛ تنویرالحوالک، ص‌۳۲۹.</ref> و خمیدگی هلال ماه<ref>مفردات، ص‌۲۴۸؛ لسان‌العرب، ج‌۹، ص‌۵۳.</ref> نیز اطلاق شده است. همچنین احقاف ~~جمع حقف و~~ به معنای خط طولانی از ریگ روان بر چپ و راست عنوان شده است<ref>راغب اصفهانی، مفردات الفاظ قرآن، مترجم: سید غلامرضا خسروی حسینی، ج۱، ص۵۲۵.</ref> در [[قاموس قرآن]] هم «حقف (بر وزن [[حبر]]) تپه مستطیل (دراز) ریگ معنا شده که به نقل مجمع، بعضی، قید پیچ و خم دار بودن را نیز بر آن افزوده‌اند»<ref>سید علی اکبر قرشی، قاموس قرآن، جلد ۲-۱، ص۱۰۸.</ref> برخی نیز احقاف را جمع مکسر "حقف "... گفته‌اند از ریشه حقوف که به معنی "اعوج" اشتقاق یافته است<ref>محمد خزائلی، اعلام قرآن، ص۹۴.</ref>.		واژه اَحقاف، جمع حِقف در اصل به معنای برآمدگی و انحنا است<ref>ترتیب‌العین، ص‌۱۹۰، "حقف"؛ غریب القرآن، ص‌۳۸۸. گر چه "حقف" در لغت به معنای برآمدگی و انحناء است، اما به هر نوع برآمدگی زمین، حقف گفته نمی‌شود؛ جامع‌البیان، مج‌۱۳، ج‌۲۶، ص‌۳۲ و مج‌۱۵، ج‌۳۰، ص‌۲۲۳. هر چند برخی مفسّران نخستین، این واژه را بر کوه‌ها نیز اطلاق کرده‌اند. تفسیر قرطبی، ج‌۱۶، ص‌۱۳۵؛ تفسیرابن کثیر، ج‌۴، ص‌۱۷۳.</ref> و بیشتر به شن‌هایی گفته می‌شود که بر اثر وزش باد در بیابان به صورت منحنی و تپه به صورت انبوه بر روی هم انباشته می‌شوند<ref>معانی‌القرآن، ج‌۶، ص‌۴۵۲؛ الصحاح، ج‌۴، ص‌۱۳۴۵‌ـ‌۱۳۴۶؛ مجمع‌البیان، ج‌۹، ص‌۱۳۵.</ref> و به خمیدگی پشت شتر و دیگر حیوانات<ref>الفائق، ج‌۱، ص‌۲۶۱؛ القاموس المحیط، ج‌۳، ص‌۱۲۹؛ تنویرالحوالک، ص‌۳۲۹.</ref> و خمیدگی هلال ماه<ref>مفردات، ص‌۲۴۸؛ لسان‌العرب، ج‌۹، ص‌۵۳.</ref> نیز اطلاق شده است. همچنین احقاف به معنای خط طولانی از ریگ روان بر چپ و راست عنوان شده است<ref>راغب اصفهانی، مفردات الفاظ قرآن، مترجم: سید غلامرضا خسروی حسینی، ج۱، ص۵۲۵.</ref>. در [[قاموس قرآن]] هم «حقف (بر وزن [[حبر]]) تپه مستطیل (دراز) ریگ معنا شده که به نقل مجمع، بعضی، قید پیچ و خم دار بودن را نیز بر آن افزوده‌اند»<ref>سید علی اکبر قرشی، قاموس قرآن، جلد ۲-۱، ص۱۰۸.</ref> برخی نیز احقاف را جمع مکسر "حقف "... گفته‌اند از ریشه حقوف که به معنی "اعوج" اشتقاق یافته است<ref>محمد خزائلی، اعلام قرآن، ص۹۴.</ref>.

	== احقاف و موقعیت جغرافیایی آن ==		== احقاف و موقعیت جغرافیایی آن ==

Bahmani: /* جمع‌بندی */

2022-12-21T10:09:00Z

جمع‌بندی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۳۹
خط ۴۱:		خط ۴۱:
	همان طور که گفته شد واژه [[احقاف]] تنها در یک جای [[قرآن مجید]] ذکر شده و آن [[آیه]] ۲۱ [[سوره احقاف]] است. همین آیه به طور آشکارتر، پرده از روی مطلب برداشته و از [[پیامبر]] قوم عاد که [[حضرت هود]]{{ع}} باشد با عنوان [[برادر]] قوم عاد یاد کرده و محل زندگی‌شان را در ریگستان (احقاف) معرفی می‌کند. چنانکه ملاحظه فرمودید درباره موضع «احقاف» داده‌های [[تاریخی]] و [[تفسیری]] مختلفی وجود دارد. «بعضی، آن را در [[قلب]] «[[جزیره عربستان]]» میان «نجد» و «[[احساء]]» و «حضرموت» و «عمان» دانسته‌اند<ref>محمد خزائلی، اعلام قرآن، ص۹۴.</ref> ولی این معنی بعید به نظر می‌رسد؛ چراکه از [[آیات]] دیگر [[قرآن]] (در [[سوره شعراء]]) بر می‌آید که «قوم عاد» در جایی [[زندگی]] داشتند که آب فراوان داشت و درختان جالب و در قلب جزیره چنین شرایطی بسیار بعید است. جمعی دیگر از [[مفسران]]، آن را در قسمت جنوبی جزیره، حوالی «[[یمن]]»، یا در سواحل «دریای [[عرب]]» دانسته‌اند. بعضی نیز، احتمال داده‌اند: «احقاف» منطقه‌ای در سرزمین «[[عراق]]»، در مناطق «[[کلده]]» و «[[بابل]]» بوده و از [[طبری]] نقل شده که احقاف نام کوهی است در [[شام]].		همان طور که گفته شد واژه [[احقاف]] تنها در یک جای [[قرآن مجید]] ذکر شده و آن [[آیه]] ۲۱ [[سوره احقاف]] است. همین آیه به طور آشکارتر، پرده از روی مطلب برداشته و از [[پیامبر]] قوم عاد که [[حضرت هود]]{{ع}} باشد با عنوان [[برادر]] قوم عاد یاد کرده و محل زندگی‌شان را در ریگستان (احقاف) معرفی می‌کند. چنانکه ملاحظه فرمودید درباره موضع «احقاف» داده‌های [[تاریخی]] و [[تفسیری]] مختلفی وجود دارد. «بعضی، آن را در [[قلب]] «[[جزیره عربستان]]» میان «نجد» و «[[احساء]]» و «حضرموت» و «عمان» دانسته‌اند<ref>محمد خزائلی، اعلام قرآن، ص۹۴.</ref> ولی این معنی بعید به نظر می‌رسد؛ چراکه از [[آیات]] دیگر [[قرآن]] (در [[سوره شعراء]]) بر می‌آید که «قوم عاد» در جایی [[زندگی]] داشتند که آب فراوان داشت و درختان جالب و در قلب جزیره چنین شرایطی بسیار بعید است. جمعی دیگر از [[مفسران]]، آن را در قسمت جنوبی جزیره، حوالی «[[یمن]]»، یا در سواحل «دریای [[عرب]]» دانسته‌اند. بعضی نیز، احتمال داده‌اند: «احقاف» منطقه‌ای در سرزمین «[[عراق]]»، در مناطق «[[کلده]]» و «[[بابل]]» بوده و از [[طبری]] نقل شده که احقاف نام کوهی است در [[شام]].

	ولی با تناسب معنی لغوی احقاف و با توجه به اینکه سرزمین آنها در عین مصون نبودن از شن‌های روان دارای آب و درخت بوده، قول کسانی که می‌گویند: «این منطقه در جنوب «[[جزیره عربستان]]» و نزدیکی [[سرزمین]] «[[یمن]]» بوده است صحیح‌تر به نظر می‌رسد»<ref>ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۲۱. برخی از پژوهشگران هم در آشنایی با سوره‌ها (جواد محدثی، آشنایی با سوره‌ها، ص۶۲) نوشته‌اند: «احقاف [نام سرزمین قوم عاد در نزدیکی یمن در قسمت جنوبی عربستان بود و الان آثاری از آن باقی نمانده است. برخی از پژوهشگران هم در کتاب اعلام قرآن(محمد رسول کیانی، اعلام قرآن، ص۱۷) می‌نویسد:... احقاف جایی است در جنوب عربستان میان نجد و یمن و حضرموت تا عمان». «جفرافی‌دانان مسلمان در قرون وسطی احقاف را نام شن‌زاری در جنوب عربستان، واقع بین حضرموت و عمان، یعنی در بخش شرقی الرمله یا ربع الخالی دانسته‌اند، اما جغرافی‌نویسان جدید اروپایی احقاف را تمام الرمله یا نیمه غربی آن می‌دانند». بهاءالدین خرمشاهی، دانشنامه قرآن و قرآن‌پژوهی، ج۱، ص۱۵۵؛ ر.ک: دکتر عبدالکریم بی‌آزار شیرازی، باستان‌شناسی و جغرافیای تاریخی قصص قرآن، ص۳۰۴.</ref>.<ref>برخی بر این اعتقادند که با توجه به اینکه واژه احقاف بیش از یک بار در قرآن نیامده و تنها دلالت بر وجود مکانی در جزیرة‌العرب می‌کند، پی‌جویی درباره چگونگی منطقه و مردمانی که در آن زندگی می‌‌کرده‌اند تنها در حیطه علم باستان‌شناسی است که باید منتظر بود در آینده کارشناسان این فن چه چیز تازه‌ای از آن منطقه کشف می‌کنند تا سبب آشکار شدن اطلاعات لازم و کافی برای شناخت آن شود. بنابراین، این کلمه به تنهایی نام مکانی است که چند و چون حالات مردمان آن را باید از قرائن و شواهد علمی و اشارات دیگری که احیاناً قرآن کریم درباره مکان‌های مشابه آن دارد به دست آورد. با این همه دست نخورده ماندن مناطق بسیاری از جزیرة‌العرب در اثر وضعیت سخت آب و هوایی، امید به یافتن آثاری از سرزمین عاد را از میان نبرده است. گزارش‌های قرآن هم در این گونه موارد معمولاً بسیار کلی است مثلاً: {{متن قرآن\|وَلَقَدْ أَهْلَكْنَا مَا حَوْلَكُمْ مِنَ الْقُرَى}} (سوره احقاف، آیه ۲۷)، تنها نشان از انحطاط شهرهای اطراف آنجا را دارد. یا اینکه قرآن گزارش می‌کند که: {{متن قرآن\|وَإِن يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَعَادٌ وَثَمُودُ ... أَفَلَمْ يَسِيرُوا فِي الأَرْضِ}} (سوره حج، آیه ۴۲ و ۴۶). همین مقدار می‌گوید که پیشینیان هم، پیامبران خود را تکذیب کردند؛ ولی با تعبیر {{متن قرآن\|أَفَلَمْ يَسِيرُوا فِي الأَرْضِ}} پیگیری تحقیق علمی را به عهده اهل فن واگذار نموده است. با توجه به مطالب فوق، برای فهم معناشناختی قرآنی این کلمه، نیاز به دانش تاریخ و علم باستان‌شناسی می‌باشد و از خود این واژه، مفهوم خاصی استنباط و استفاده نمی‌شود، ولی اشارت کلی قرآن در مورد صعود و سقوط تمدن‌ها می‌‌تواند هسته مرکزی مباحث تاریخی و جامعه‌شناختی و حتی روان‌شناختی امت‌ها را در پی داشته باشد و سبب تحلیل‌های گوناگون شود. کوشا، محمد ~~علی،~~ مقاله ~~«احقاف»،~~ دانشنامه معاصر قرآن کریم.</ref>		ولی با تناسب معنی لغوی احقاف و با توجه به اینکه سرزمین آنها در عین مصون نبودن از شن‌های روان دارای آب و درخت بوده، قول کسانی که می‌گویند: «این منطقه در جنوب «[[جزیره عربستان]]» و نزدیکی [[سرزمین]] «[[یمن]]» بوده است صحیح‌تر به نظر می‌رسد»<ref>ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۲۱. برخی از پژوهشگران هم در آشنایی با سوره‌ها (جواد محدثی، آشنایی با سوره‌ها، ص۶۲) نوشته‌اند: «احقاف [نام سرزمین قوم عاد در نزدیکی یمن در قسمت جنوبی عربستان بود و الان آثاری از آن باقی نمانده است. برخی از پژوهشگران هم در کتاب اعلام قرآن(محمد رسول کیانی، اعلام قرآن، ص۱۷) می‌نویسد:... احقاف جایی است در جنوب عربستان میان نجد و یمن و حضرموت تا عمان». «جفرافی‌دانان مسلمان در قرون وسطی احقاف را نام شن‌زاری در جنوب عربستان، واقع بین حضرموت و عمان، یعنی در بخش شرقی الرمله یا ربع الخالی دانسته‌اند، اما جغرافی‌نویسان جدید اروپایی احقاف را تمام الرمله یا نیمه غربی آن می‌دانند». بهاءالدین خرمشاهی، دانشنامه قرآن و قرآن‌پژوهی، ج۱، ص۱۵۵؛ ر.ک: دکتر عبدالکریم بی‌آزار شیرازی، باستان‌شناسی و جغرافیای تاریخی قصص قرآن، ص۳۰۴.</ref>.<ref>برخی بر این اعتقادند که با توجه به اینکه واژه احقاف بیش از یک بار در قرآن نیامده و تنها دلالت بر وجود مکانی در جزیرة‌العرب می‌کند، پی‌جویی درباره چگونگی منطقه و مردمانی که در آن زندگی می‌‌کرده‌اند تنها در حیطه علم باستان‌شناسی است که باید منتظر بود در آینده کارشناسان این فن چه چیز تازه‌ای از آن منطقه کشف می‌کنند تا سبب آشکار شدن اطلاعات لازم و کافی برای شناخت آن شود. بنابراین، این کلمه به تنهایی نام مکانی است که چند و چون حالات مردمان آن را باید از قرائن و شواهد علمی و اشارات دیگری که احیاناً قرآن کریم درباره مکان‌های مشابه آن دارد به دست آورد. با این همه دست نخورده ماندن مناطق بسیاری از جزیرة‌العرب در اثر وضعیت سخت آب و هوایی، امید به یافتن آثاری از سرزمین عاد را از میان نبرده است. گزارش‌های قرآن هم در این گونه موارد معمولاً بسیار کلی است مثلاً: {{متن قرآن\|وَلَقَدْ أَهْلَكْنَا مَا حَوْلَكُمْ مِنَ الْقُرَى}} (سوره احقاف، آیه ۲۷)، تنها نشان از انحطاط شهرهای اطراف آنجا را دارد. یا اینکه قرآن گزارش می‌کند که: {{متن قرآن\|وَإِن يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَعَادٌ وَثَمُودُ ... أَفَلَمْ يَسِيرُوا فِي الأَرْضِ}} (سوره حج، آیه ۴۲ و ۴۶). همین مقدار می‌گوید که پیشینیان هم، پیامبران خود را تکذیب کردند؛ ولی با تعبیر {{متن قرآن\|أَفَلَمْ يَسِيرُوا فِي الأَرْضِ}} پیگیری تحقیق علمی را به عهده اهل فن واگذار نموده است. با توجه به مطالب فوق، برای فهم معناشناختی قرآنی این کلمه، نیاز به دانش تاریخ و علم باستان‌شناسی می‌باشد و از خود این واژه، مفهوم خاصی استنباط و استفاده نمی‌شود، ولی اشارت کلی قرآن در مورد صعود و سقوط تمدن‌ها می‌‌تواند هسته مرکزی مباحث تاریخی و جامعه‌شناختی و حتی روان‌شناختی امت‌ها را در پی داشته باشد و سبب تحلیل‌های گوناگون شود. [[محمد علی کوشا \|کوشا، محمد علی]]، [[احقاف - کوشا (مقاله)\|مقاله «احقاف»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]].</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* منابع */

2022-12-21T10:08:36Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۳۸
خط ۴۷:		خط ۴۷:
	# [[پرونده:000053.jpg\|22px]] [[علی معموری\|معموری، علی]]، [[احقاف - معموری (مقاله)\|مقاله «احقاف»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|'''دائرة المعارف قرآن کریم ج۲''']]		# [[پرونده:000053.jpg\|22px]] [[علی معموری\|معموری، علی]]، [[احقاف - معموری (مقاله)\|مقاله «احقاف»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|'''دائرة المعارف قرآن کریم ج۲''']]
	# [[پرونده:IM010430.jpg\|22px]] [[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|'''اماکن جغرافیایی در قرآن''']]		# [[پرونده:IM010430.jpg\|22px]] [[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|'''اماکن جغرافیایی در قرآن''']]
	# [[پرونده:~~IM010435~~.jpg\|22px]] [[محمد ~~حسن عرب~~\|~~عرب،~~ محمد ~~حسن~~]]، [[دانشنامه ~~اماکن جغرافیایی~~ قرآن ~~مجید~~ (کتاب)\|'''دانشنامه ~~اماکن جغرافیایی~~ قرآن ~~مجید~~''']]		# [[پرونده:10524027.jpg\|22px]] [[محمد علی کوشا \|کوشا، محمد علی]]، [[احقاف - کوشا (مقاله)\|مقاله «احقاف»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|'''دانشنامه معاصر قرآن کریم''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* معناشناسی */

2022-12-21T10:05:55Z

معناشناسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۳۵
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	== معناشناسی ==		== معناشناسی ==
	واژه اَحقاف، جمع حِقف در اصل به معنای برآمدگی و انحنا است<ref>ترتیب‌العین، ص‌۱۹۰، "حقف"؛ غریب القرآن، ص‌۳۸۸. گر چه "حقف" در لغت به معنای برآمدگی و انحناء است، اما به هر نوع برآمدگی زمین، حقف گفته نمی‌شود؛ جامع‌البیان، مج‌۱۳، ج‌۲۶، ص‌۳۲ و مج‌۱۵، ج‌۳۰، ص‌۲۲۳. هر چند برخی مفسّران نخستین، این واژه را بر کوه‌ها نیز اطلاق کرده‌اند. تفسیر قرطبی، ج‌۱۶، ص‌۱۳۵؛ تفسیرابن کثیر، ج‌۴، ص‌۱۷۳.</ref> و بیشتر به شن‌هایی گفته می‌شود که بر اثر وزش باد در بیابان به صورت منحنی و تپه به صورت انبوه بر روی هم انباشته می‌شوند<ref>معانی‌القرآن، ج‌۶، ص‌۴۵۲؛ الصحاح، ج‌۴، ص‌۱۳۴۵‌ـ‌۱۳۴۶؛ مجمع‌البیان، ج‌۹، ص‌۱۳۵.</ref> و به خمیدگی پشت شتر و دیگر حیوانات<ref>الفائق، ج‌۱، ص‌۲۶۱؛ القاموس المحیط، ج‌۳، ص‌۱۲۹؛ تنویرالحوالک، ص‌۳۲۹.</ref> و خمیدگی هلال ماه<ref>مفردات، ص‌۲۴۸؛ لسان‌العرب، ج‌۹، ص‌۵۳.</ref> نیز اطلاق شده است. همچنین احقاف جمع حقف و به معنای خط طولانی از ریگ روان بر [[چپ و راست]] عنوان شده است<ref>راغب اصفهانی، مفردات الفاظ قرآن، مترجم: سید غلامرضا خسروی حسینی، ج۱، ص۵۲۵.</ref> در [[قاموس قرآن]] هم «حقف (بر وزن [[حبر]]) تپه مستطیل (دراز) ریگ معنا شده که به نقل مجمع، بعضی، قید پیچ و خم دار بودن را نیز بر آن افزوده‌اند»<ref>سید علی اکبر قرشی، قاموس قرآن، جلد ۲-۱، ص۱۰۸.</ref> برخی نیز احقاف را جمع مکسر "حقف "... گفته‌اند از ریشه حقوف که به معنی "اعوج" اشتقاق یافته است<ref>محمد خزائلی، اعلام قرآن، ص۹۴.</ref>.		واژه اَحقاف، جمع حِقف در اصل به معنای برآمدگی و انحنا است<ref>ترتیب‌العین، ص‌۱۹۰، "حقف"؛ غریب القرآن، ص‌۳۸۸. گر چه "حقف" در لغت به معنای برآمدگی و انحناء است، اما به هر نوع برآمدگی زمین، حقف گفته نمی‌شود؛ جامع‌البیان، مج‌۱۳، ج‌۲۶، ص‌۳۲ و مج‌۱۵، ج‌۳۰، ص‌۲۲۳. هر چند برخی مفسّران نخستین، این واژه را بر کوه‌ها نیز اطلاق کرده‌اند. تفسیر قرطبی، ج‌۱۶، ص‌۱۳۵؛ تفسیرابن کثیر، ج‌۴، ص‌۱۷۳.</ref> و بیشتر به شن‌هایی گفته می‌شود که بر اثر وزش باد در بیابان به صورت منحنی و تپه به صورت انبوه بر روی هم انباشته می‌شوند<ref>معانی‌القرآن، ج‌۶، ص‌۴۵۲؛ الصحاح، ج‌۴، ص‌۱۳۴۵‌ـ‌۱۳۴۶؛ مجمع‌البیان، ج‌۹، ص‌۱۳۵.</ref> و به خمیدگی پشت شتر و دیگر حیوانات<ref>الفائق، ج‌۱، ص‌۲۶۱؛ القاموس المحیط، ج‌۳، ص‌۱۲۹؛ تنویرالحوالک، ص‌۳۲۹.</ref> و خمیدگی هلال ماه<ref>مفردات، ص‌۲۴۸؛ لسان‌العرب، ج‌۹، ص‌۵۳.</ref> نیز اطلاق شده است. همچنین احقاف جمع حقف و به معنای خط طولانی از ریگ روان بر چپ و راست عنوان شده است<ref>راغب اصفهانی، مفردات الفاظ قرآن، مترجم: سید غلامرضا خسروی حسینی، ج۱، ص۵۲۵.</ref> در [[قاموس قرآن]] هم «حقف (بر وزن [[حبر]]) تپه مستطیل (دراز) ریگ معنا شده که به نقل مجمع، بعضی، قید پیچ و خم دار بودن را نیز بر آن افزوده‌اند»<ref>سید علی اکبر قرشی، قاموس قرآن، جلد ۲-۱، ص۱۰۸.</ref> برخی نیز احقاف را جمع مکسر "حقف "... گفته‌اند از ریشه حقوف که به معنی "اعوج" اشتقاق یافته است<ref>محمد خزائلی، اعلام قرآن، ص۹۴.</ref>.

	== احقاف و موقعیت جغرافیایی آن ==		== احقاف و موقعیت جغرافیایی آن ==

Bahmani در ‏۲۱ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۵

2022-12-21T10:05:34Z

نمایش تغییرات

Bahmani: /* مقدمه */

2022-12-21T09:43:30Z

مقدمه

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۲۱ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۲۳

2022-12-21T08:23:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۵۳
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = احقاف		\| موضوع مرتبط = احقاف
	\| عنوان مدخل = احقاف		\| عنوان مدخل = احقاف
	\| مداخل مرتبط = [[احقاف در قرآن]]		\| مداخل مرتبط = [[احقاف در قرآن]] - [[احقاف در تاریخ اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Bahmani در ‏۲۴ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۴۸

2022-10-24T09:48:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۱۸
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = احقاف		\| موضوع مرتبط = احقاف
	\| عنوان مدخل = [[احقاف]]		\| عنوان مدخل = احقاف
	\| مداخل مرتبط = [[احقاف در قرآن]]		\| مداخل مرتبط = [[احقاف در قرآن]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =