Wasity: تغییرمسیر به حکم وضعی

2020-04-10T13:49:10Z

تغییرمسیر به حکم وضعی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۷:۱۹
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{ویرایش غیرنهایی}}~~		#تغییر_مسیر [[حکم وضعی]]
	~~{{امامت}}~~
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~
	~~: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~

	~~==مقدمه==~~
	*[[حکم]] وضعی، حکمی است که حالت یک چیز یا انجام عمل یا ترک آن را [[تبیین]] می‌کند. این موضوع گاه به‌طور مستقیم به فرد مکلّف مربوط نیست، بلکه موضوع [[احکام]] تکلیفی قرار می‌گیرد و گاه ممکن است به اشیای خارجی مربوط باشد، مانند [[احکام]] [[نجاست]] و [[طهارت]]، خرید و فروش و...<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص۵۰۰.</ref>.
	*[[امام علی]]{{ع}} در [[نهج البلاغه]] گاه به مواردی اشاره داشته‌اند که مبنای [[فقها]] در [[اجتهاد]] قرار گرفته است. از آن جهت می‌توان به موضوع [[زکات]]<ref>نهج البلاغه، حکمت ۱۳۸</ref>، [[انفاق]]<ref>نهج البلاغه، حکمت ‌های ۶۶ و ۲۵۸</ref> و [[تحریم]] بردن [[حاجت]] نزد غیر [[مؤمن]]<ref>نهج البلاغه، حکمت ۴۱۹</ref>، [[جهاد اکبر]]<ref>وسائل الشیعه، احادیث، ۴، ۵، ۹، ۱۰، ۱۱و...</ref> و [[جهاد]] با [[دشمن]]<ref>خطبه‌های ۶۰ و ۱۲۴</ref>، [[امر به معروف و نهی از منکر]]<ref>نهج البلاغه، حکمت ۳۷۵</ref>، [[قضا]]<ref>نهج البلاغه، نامه ۵۳ و خطبه ۱۸</ref>، [[ناسخ و منسوخ]]<ref>نهج البلاغه، نامه ۵۳</ref> و [[تجارت]]<ref>نهج البلاغه، نامه ۵۳</ref> اشاره کرد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص۵۰۰.</ref>.
	*پس ای [[بندگان خدا]]، از [[خدا]] بپرهیزید (سخن بی‌جا نگویید و کار ناشایسته نکنید) و از [[خدا]] به‌سوی [[خدا]] بگریزید (از [[خشم]] او در [[پناه]] رحمتش و از [[عذاب]] او در [[پناه]] آمرزشش و از [[عدل]] او در [[پناه]] فضلش) و در راه واضح و روشنی که پیش روی شما قرار داده (راه راست [[شریعت]]) بروید. [[قیام]] کنید به چیزی که مکلّف کرده است شما را (به انجام [[اوامر]] شرعیّه) پس (چون به [[دستورات الهی]] [[رفتار]] کردید و [[اوامر]] شرعیّه را انجام دادید) اگر در [[دنیا]] [[رستگار]] نشدید، [[علی]] ضامن فیروزی و [[رستگاری]] شما در [[آخرت]] است<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۴</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص۵۰۰.</ref>.

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	~~==منابع==~~
	* [[پرونده:13681048.jpg\|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۱''']]

	~~==پانویس==~~
	~~{{یادآوری پانویس}}~~
	~~{{پانویس2}}~~

	~~[[رده:مدخل]]~~
	~~[[رده:احکام الهی]]~~
	~~[[رده:احکام~~ وضعی]]

Msadeq: /* مقدمه */

2020-04-10T07:13:41Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۴۳
خط ۵:		خط ۵:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	*~~همان بایدها و نبایدها هستند~~ که به‌طور مستقیم به ~~فعل~~ فرد مربوط ~~می‌شوند و~~ موضوع ~~آنها انجام یا ترک فعل است.~~[[~~حکم~~]] تکلیفی به ~~پنج نوع~~ [[~~واجب~~]]، [[~~حرام~~]]، [[~~مستحب~~]]، ~~[[مکروه]]~~ و [[~~مباح~~]] ~~تقسیم می‌شود~~.		*[[حکم]] وضعی، حکمی است که حالت یک چیز یا انجام عمل یا ترک آن را [[تبیین]] می‌کند. این موضوع گاه به‌طور مستقیم به فرد مکلّف مربوط نیست، بلکه موضوع [[احکام]] تکلیفی قرار می‌گیرد و گاه ممکن است به اشیای خارجی مربوط باشد، مانند [[احکام]] [[نجاست]] و [[طهارت]]، خرید و فروش و...<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص۵۰۰.</ref>.
	*[[امام]]{{ع}} در ~~فرازهایی به برخی~~ [[~~احکام الهی~~]] ~~و بیان [[فلسفه]] آنها نظر~~ داشته‌اند: [[~~نماز~~]] ~~به منزله [[قربانی]] هر~~ [[~~پرهیزکاری~~]] است ~~و [[حج]]، [[جهاد]] هر ناتوان~~. ~~هر چیز را زکاتی است،~~ [[زکات]] [[~~بدن~~]]، [[~~روزه~~]] ~~است و~~ [[~~جهاد~~]] [[زن]]~~، نیکوداشتن شویش~~<ref>{{متن حدیث\| الصَّلَاةُ قُرْبَانُ كُلِّ تَقِيٍّ وَ الْحَجُّ جِهَادُ كُلِّ ضَعِيفٍ وَ لِكُلِّ شَيْ‏ءٍ زَكَاةٌ وَ زَكَاةُ الْبَدَنِ [الصَّوْمُ‏] الصِّيَامُ وَ جِهَادُ الْمَرْأَةِ حُسْنُ التَّبَعُّل‏}}؛ نهج البلاغه، حکمت ~~۱۳۱~~</ref>.		*[[امام علی]]{{ع}} در [[نهج البلاغه]] گاه به مواردی اشاره داشته‌اند که مبنای [[فقها]] در [[اجتهاد]] قرار گرفته است. از آن جهت می‌توان به موضوع [[زکات]]<ref>نهج البلاغه، حکمت ۱۳۸</ref>، [[انفاق]]<ref>نهج البلاغه، حکمت ‌های ۶۶ و ۲۵۸</ref> و [[تحریم]] بردن [[حاجت]] نزد غیر [[مؤمن]]<ref>نهج البلاغه، حکمت ۴۱۹</ref>، [[جهاد اکبر]]<ref>وسائل الشیعه، احادیث، ۴، ۵، ۹، ۱۰، ۱۱و...</ref> و [[جهاد]] با [[دشمن]]<ref>خطبه‌های ۶۰ و ۱۲۴</ref>، [[امر به معروف و نهی از منکر]]<ref>نهج البلاغه، حکمت ۳۷۵</ref>، [[قضا]]<ref>نهج البلاغه، نامه ۵۳ و خطبه ۱۸</ref>، [[ناسخ و منسوخ]]<ref>نهج البلاغه، نامه ۵۳</ref> و [[تجارت]]<ref>نهج البلاغه، نامه ۵۳</ref> اشاره کرد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص۵۰۰.</ref>.
	*هم‌چنین در بیان [[~~فلسفه]] برخی [[واجبات~~]] و [[~~محرمات~~]] ~~نیز اشاراتی دارد، چنان‌که می‌فرماید:~~ [[~~خداوند~~]] [[~~ایمان]] را برای پالایش~~ از ~~[[شرک~~]] [[~~واجب]] کرد، [[نماز]] را برای دوری خود از [[خودبینی~~]] و ~~[[خودپسندی]]~~، [[~~زکات~~]] ~~را برای~~ [[~~گشایش~~]] ~~روزی،~~ [[~~روزه]] را برای [[آزمایش]] [[خلوص~~]] [[بندگان]]، [[~~حجّ]] را برای تقویت [[دین]]، [[جهاد]] را برای [[عزّت~~]] و ~~شکست‌ناپذیری~~ [[~~اسلام~~]]، [[~~امر به معروف~~]] ~~را برای [[مصلحت]] توده، [[نهی~~ از ~~منکر]] را برای بازداشتن نادانان، پیوند با~~ [[~~خویشان~~]] ~~را برای رویش~~ [[~~نسل]]، قصاص را برای [[حفاظت~~]] از [[~~خون‌ریزی~~]]، [[~~اجرای حدود الهی~~]] ~~را برای جلوگیری~~ از [[~~گناهان~~]]~~، ترک شراب‌خواری را برای نگه‌داری~~ [[~~عقل~~]]~~، دوری از دزدی را برای~~ [[~~ضرورت~~]] [[~~پاک‌دامنی~~]]~~، ترک آلودگیِ دامن~~ را ~~برای حفظ~~ [[~~خاندان~~]] ~~و تبار، ترک هم‌جنس‌بازی را برای حفظ [[نسل]]،~~ به [[~~قانون]] گواهی دادن را برای [[کشف~~]] ~~مطالب انکارشده، ترک~~ [[~~دروغ~~]] ~~را برای بزرگ‌داشت~~ و [[~~احترام]] [[راست‌گویی]]، [[سلام~~]] را ~~برای~~ [[~~امنیّت~~]] ~~از ترس‌ها،~~ [[~~امامت~~]] ~~را برای سامان دادن~~ [[~~امّت~~]] و [[~~اطاعت~~]] ~~را برای تحقّق~~ [[~~امامت~~]]<ref> {{متن حدیث\|فَرَضَ اللَّهُ الْإِيمَانَ تَطْهِيراً مِنَ الشِّرْكِ، وَ الصَّلَاةَ تَنْزِيهاً عَنِ الْكِبْرِ، وَ الزَّكَاةَ تَسْبِيباً لِلرِّزْقِ، وَ الصِّيَامَ ابْتِلَاءً لِإِخْلَاصِ الْخَلْقِ، وَ الْحَجَّ [تَقْوِيَةً] تَقْرِبَةً لِلدِّينِ، وَ الْجِهَادَ عِزّاً لِلْإِسْلَامِ، وَ الْأَمْرَ بِالْمَعْرُوفِ مَصْلَحَةً لِلْعَوَامِّ، وَ النَّهْيَ عَنِ الْمُنْكَرِ رَدْعاً لِلسُّفَهَاءِ، وَ صِلَةَ الرَّحِمِ مَنْمَاةً لِلْعَدَدِ، وَ الْقِصَاصَ حَقْناً لِلدِّمَاءِ، وَ إِقَامَةَ الْحُدُودِ إِعْظَاماً لِلْمَحَارِمِ، وَ تَرْكَ شُرْبِ الْخَمْرِ تَحْصِيناً لِلْعَقْلِ، وَ مُجَانَبَةَ السَّرِقَةِ إِيجَاباً لِلْعِفَّةِ، وَ تَرْكَ الزِّنَى [الزِّنَا] تَحْصِيناً لِلنَّسَبِ، وَ تَرْكَ اللِّوَاطِ تَكْثِيراً لِلنَّسْلِ، وَ الشَّهَادَاتِ اسْتِظْهَاراً عَلَى الْمُجَاحَدَاتِ، وَ تَرْكَ الْكَذِبِ تَشْرِيفاً لِلصِّدْقِ، وَ السَّلَامَ أَمَاناً مِنَ الْمَخَاوِفِ، وَ الْأَمَانَةَ [الْإِمَامَةِ] نِظَاماً لِلْأُمَّةِ، وَ الطَّاعَةَ تَعْظِيماً لِلْإِمَامَةِ}}؛ نهج البلاغه، ~~حکمت ۲۴۴.~~</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ~~ص 499~~.</ref>.		*پس ای [[بندگان خدا]]، از [[خدا]] بپرهیزید (سخن بی‌جا نگویید و کار ناشایسته نکنید) و از [[خدا]] به‌سوی [[خدا]] بگریزید (از [[خشم]] او در [[پناه]] رحمتش و از [[عذاب]] او در [[پناه]] آمرزشش و از [[عدل]] او در [[پناه]] فضلش) و در راه واضح و روشنی که پیش روی شما قرار داده (راه راست [[شریعت]]) بروید. [[قیام]] کنید به چیزی که مکلّف کرده است شما را (به انجام [[اوامر]] شرعیّه) پس (چون به [[دستورات الهی]] [[رفتار]] کردید و [[اوامر]] شرعیّه را انجام دادید) اگر در [[دنیا]] [[رستگار]] نشدید، [[علی]] ضامن فیروزی و [[رستگاری]] شما در [[آخرت]] است<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۴</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص۵۰۰.</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Msadeq: صفحه‌ای تازه حاوی «{{ویرایش غیرنهایی}} {{امامت}}
:

احکام وضعی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: تغییرمسیر به حکم وضعی

Msadeq: /* مقدمه */

Msadeq: صفحه‌ای تازه حاوی «{{ویرایش غیرنهایی}} {{امامت}} :

Msadeq: صفحه‌ای تازه حاوی «{{ویرایش غیرنهایی}} {{امامت}}
: