احیاگری در قرآن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۲۰ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۱۲

2023-09-20T05:12:13Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۴۲
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{در دست ویرایش ۲\|ماه=[[شهریور]]\|روز=[[29]]\|سال=[[۱۴۰۲]]\|کاربر=Bahmani}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = احیاگری		\| موضوع مرتبط = احیاگری

Bahmani: /* احیای دین */

2023-09-20T05:11:23Z

احیای دین

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۴۱
خط ۷:		خط ۷:
	}}		}}

	==[[احیای دین]]==		== احیای دین ==
			{{اصلی\|احیای دین}}
	=== احیای سنت محمدی ===		=== احیای سنت محمدی ===
	{{اصلی\|احیای سنت محمدی}}		{{اصلی\|احیای سنت محمدی}}

Bahmani: /* منابع */

2023-09-20T05:10:50Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۴۰
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
			# [[پرونده:1100819.jpg\|22px]] [[سید محسن آل سید غفور\|آل سید غفور، سید محسن]]، [[کارکردهای سیاسی عاشورا (مقاله)\|مقاله «کارکردهای سیاسی عاشورا»]]، [[فرهنگ عاشورایی ج۸ (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورایی ج۸''']]
	# [[پرونده:11790.jpg\|22px]] [[خلیل منصوری\|منصوری، خلیل]]، [[احیاگری پیامبر از نظر قرآن (مقاله)\|'''احیاگری پیامبر از نظر قرآن''']]		# [[پرونده:11790.jpg\|22px]] [[خلیل منصوری\|منصوری، خلیل]]، [[احیاگری پیامبر از نظر قرآن (مقاله)\|'''احیاگری پیامبر از نظر قرآن''']]
	# [[پرونده:29873800.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|'''موعودنامه''']]		# [[پرونده:29873800.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|'''موعودنامه''']]

Bahmani: /* احیای سنت محمدی */

2023-09-20T05:10:26Z

احیای سنت محمدی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۴۰
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	# چون [[فقها]] در استنباط‍‌ [[حکم شرعی]]، از یک سلسله [[قواعد]] و اصول بهره می‌جویند، گاهی حکمی را که استنباط‍‌ کرده‌اند با [[حکم]] واقع مطابقت ندارد؛ هرچند نتیجه آن استنباط‍‌، برای [[مجتهد]] و مقلّدینش حجّت شرعی است؛ ولی در [[حکومت امام زمان]]{{ع}} حضرت، احکام واقعی را بیان می‌فرماید.		# چون [[فقها]] در استنباط‍‌ [[حکم شرعی]]، از یک سلسله [[قواعد]] و اصول بهره می‌جویند، گاهی حکمی را که استنباط‍‌ کرده‌اند با [[حکم]] واقع مطابقت ندارد؛ هرچند نتیجه آن استنباط‍‌، برای [[مجتهد]] و مقلّدینش حجّت شرعی است؛ ولی در [[حکومت امام زمان]]{{ع}} حضرت، احکام واقعی را بیان می‌فرماید.
	# برخی از [[احکام شرعی]] در شرایطی خاص و [[اضطراری]] و برای [[تقیه]] به صورت غیر [[واقعی]] اعلام شده است که در [[روزگار]] حضرت، [[تقیه]] برداشته می‌شود و حکم واقعی بیان می‌گردد<ref>چشم‌اندازى به حکومت [[امام مهدی\|مهدى]]{{ع}}، نجم الدین طبسى، ص۱۵۰.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۷۸.</ref>		# برخی از [[احکام شرعی]] در شرایطی خاص و [[اضطراری]] و برای [[تقیه]] به صورت غیر [[واقعی]] اعلام شده است که در [[روزگار]] حضرت، [[تقیه]] برداشته می‌شود و حکم واقعی بیان می‌گردد<ref>چشم‌اندازى به حکومت [[امام مهدی\|مهدى]]{{ع}}، نجم الدین طبسى، ص۱۵۰.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۷۸.</ref>

			=== احیای فرهنگ جهاد ===
			{{اصلی\|احیای فرهنگ جهاد}}
			از مهمترین کارکردهای [[سیاسی]] حادثه عظیم [[عاشورا]] احیای فرهنگ جهاد در میان [[امت مسلمان]] بود؛ زیرا با بروز مجدد روحیه [[جاهلی]] و خوگیری روزافزون [[حاکمان]] به [[ملوک]] [[پادشاهی]] ـ پس از [[رسول خدا]] {{صل}} ـ به تدریج اصول و فروع اسلام رنگ باختن را آغاز کرد؛ از جمله این اصول و فروع، جهاد بود. به [[یقین]] سرآغاز این رنگ باختن را می‌توان [[سرپیچی]] نمودن سران [[سقیفه]] از فرمان پیامبر [[اسلام]] در [[سپاه اسامه]]، آن هم به بهانه [[جوانی]] فرمانده سپاه دانست.

			آغاز جنگ‌های گسترده سپاهیان اسلام و آغاز [[کشور]] گشایی و صدور اسلام - به ویژه در [[زمان]] [[خلیفه دوم]] - و به تدریج پس از آن به [[خلافت]] رسیدن حضرت [[امام علی]] {{ع}} و آغاز جنگ‌های خونین داخلی در پی سه [[نبرد]] سنگین با [[قاسطین]]، [[مارقین]] و [[ناکثین]] و به هر حال خستگی سپاهیان و آغاز عذر و بهانه‌های مختلف از شرکت در [[جنگ‌ها]] روندی بود که به تدریج دامن گیر «[[جهاد]]» گردیده بود. چنین روند وحشتناک و [[روز]] افزونی در [[زمان]] [[امام حسن مجتبی]] {{ع}} نیز تکرار گردید و به آن چنان صورتی نمودار شد که سپاهیان و [[اصحاب]] شبانه و روزانه، آشکار و پنهان اردوگاه را ترک می‌گفتند و به سپاه معاویه ملحق می‌شدند. با مرگ معاویه و آغاز [[پادشاهی]] [[یزید]]، [[جامعۀ اسلامی]] وارد مرحلۀ نوینی گردید. شرایط و اقتضائات [[حاکم]] و زمانه به‌گونه‌ای دیگر گردید به صورتی که زمینه را برای جهاد امام حسین {{ع}} مهیا می‌نمود. قیام و جهاد [[حسینی]] الگویی گردید برای عدالت‌خواهان و آزادی‌خواهان<ref>[[سید محسن آل سید غفور\|آل سید غفور، سید محسن]]، [[کارکردهای سیاسی عاشورا (مقاله)\|مقاله «کارکردهای سیاسی عاشورا»]] [[فرهنگ عاشورایی ج۸ (کتاب)\|فرهنگ عاشورایی ج۸]]، ص ۳۷.</ref>.

	== احیای قلب ==		== احیای قلب ==

Bahmani: /* منابع */

2023-09-20T04:43:30Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۱۳
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:11790.jpg\|22px]] [[خلیل منصوری\|منصوری، خلیل]]، [[احیاگری پیامبر از نظر قرآن (مقاله)\|'''احیاگری پیامبر از نظر قرآن''']]		# [[پرونده:11790.jpg\|22px]] [[خلیل منصوری\|منصوری، خلیل]]، [[احیاگری پیامبر از نظر قرآن (مقاله)\|'''احیاگری پیامبر از نظر قرآن''']]
			# [[پرونده:29873800.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|'''موعودنامه''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani در ‏۲۰ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۴۲

2023-09-20T04:42:44Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۱۲
خط ۱:		خط ۱:
			{{در دست ویرایش ۲\|ماه=[[شهریور]]\|روز=[[29]]\|سال=[[۱۴۰۲]]\|کاربر=Bahmani}}
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = احیاگری		\| موضوع مرتبط = احیاگری

Bahmani: /* احیای سنت محمدی */

2023-09-20T04:42:07Z

احیای سنت محمدی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۱۲
خط ۷:		خط ۷:

	==[[احیای دین]]==		==[[احیای دین]]==
	===[[احیای سنت محمدی]]===		=== احیای سنت محمدی ===
			{{اصلی\|احیای سنت محمدی}}
			احیای سنت محمدی اشاره به زمان [[ظهور امام زمان]] {{ع}} دارد و از [[روایات]] فهمیده می‌شود [[امام زمان]]، [[دین]] جدیدی را به [[جهان]] عرضه نمی‌کند، بلکه چون [[مردم]] از اسلام واقعی [[منحرف]] شده‌اند، حضرت دوباره به آن [[دین]] [[دعوت]] می‌کند؛ چنان‌که [[پیامبر]]{{صل}} به آن دعوت کرد و در [[حقیقت]] [[حضرت مهدی]]{{ع}} [[سنّت]] محمدی را احیا می‌کند. از این روایات استفاده می‌شود:
			# برخی از [[احکام الهی]]، هرچند از سوی [[خداوند]] پایه‌ریزی شده است، ولی شرایط‍‌ اعلام و اجرای آن در [[زمان ظهور حضرت مهدی]]{{ع}} فراهم می‌شود و اوست که آن [[احکام]] را اعلام و اجرا می‌کند.
			# با گذشت [[زمان]]، به وسیله زورمندان و [[تحریف‌گران]]، دگرگونی‌ها و تحریفاتی در احکام الهی پدید آمده است و [[حضرت قائم]]{{ع}} پس از ظهور، آنها را تصحیح و تعدیل می‌کند.
			# چون [[فقها]] در استنباط‍‌ [[حکم شرعی]]، از یک سلسله [[قواعد]] و اصول بهره می‌جویند، گاهی حکمی را که استنباط‍‌ کرده‌اند با [[حکم]] واقع مطابقت ندارد؛ هرچند نتیجه آن استنباط‍‌، برای [[مجتهد]] و مقلّدینش حجّت شرعی است؛ ولی در [[حکومت امام زمان]]{{ع}} حضرت، احکام واقعی را بیان می‌فرماید.
			# برخی از [[احکام شرعی]] در شرایطی خاص و [[اضطراری]] و برای [[تقیه]] به صورت غیر [[واقعی]] اعلام شده است که در [[روزگار]] حضرت، [[تقیه]] برداشته می‌شود و حکم واقعی بیان می‌گردد<ref>چشم‌اندازى به حکومت [[امام مهدی\|مهدى]]{{ع}}، نجم الدین طبسى، ص۱۵۰.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۷۸.</ref>

	== احیای قلب ==		== احیای قلب ==

Bahmani: /* احیای دین */

2023-09-20T04:38:01Z

احیای دین

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۰۸
خط ۷:		خط ۷:

	==[[احیای دین]]==		==[[احیای دین]]==
	~~===[[احیای قرآن]]===~~
	===[[احیای سنت محمدی]]===		===[[احیای سنت محمدی]]===

Bahmani: /* احیای قلب */

2023-09-19T14:18:25Z

احیای قلب

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۴۸
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	== احیای قلب ==		== احیای قلب ==
	{{اصلی\|احیای قلب}}		{{اصلی\|احیای قلب}}
	~~«[[احیا]]»~~ به معنای ~~«[[زنده کردن]]»،~~ اختصاص به مسأله بازگرداندن نفس به [[جسم]] و روان به تن ندارد، بلکه همان طوری که در [[فرهنگ]] احیای [[شب‌های قدر]] [[ماه رمضان]] روشن است، بیشترین تاثیر را در زنده کردن مردگانی دارد که به ظاهر زنده و در [[باطن]] گرفتار [[مرگ]] [[حقیقی]] هستند؛ زیرا زنده بودن آثاری دارد که در این به ظاهر زندگان دیده نمی‌شود. از نظر [[آموزه‌های قرآن]]، [[پیامبر]]{{صل}} [[احیاگر]] [[انسان]] است؛ هرچند که ایشان به سبب [[اذن الهی]] [[توانایی]] احیا و [[اماته]] به مفهوم اعاده نفس به بدن و [[اخراج]] آن را دارد، ولی مهمترین و اصلی‌ترین کار آن حضرت{{صل}} احیای دل‌مردگی [[نفس انسانی]] است.		«احیا» به معنای «زنده کردن»، اختصاص به مسأله بازگرداندن نفس به جسم و روان به تن ندارد، بلکه همان طوری که در [[فرهنگ]] احیای [[شب‌های قدر]] [[ماه رمضان]] روشن است، بیشترین تاثیر را در زنده کردن مردگانی دارد که به ظاهر زنده و در [[باطن]] گرفتار [[مرگ]] [[حقیقی]] هستند؛ زیرا زنده بودن آثاری دارد که در این به ظاهر زندگان دیده نمی‌شود. از نظر [[آموزه‌های قرآن]]، [[پیامبر]]{{صل}} [[احیاگر]] [[انسان]] است؛ هرچند که ایشان به سبب [[اذن الهی]] [[توانایی]] احیا و اماته به مفهوم اعاده نفس به بدن و [[اخراج]] آن را دارد، ولی مهمترین و اصلی‌ترین کار آن حضرت{{صل}} احیای دل‌مردگی [[نفس انسانی]] است.

	براساس آموزه‌های قرآن، حیات معنوی همان [[حیات]] حقیقی است که مدنظر [[خدا]] در [[زندگی]] انسان است<ref>سوره انعام، آیه ۳۶؛ سوره یس، آیه ۶۹-۷۰.</ref>؛ چراکه انسان برای زندگی [[ابدی]] نیازمند حیات معنوی است که با [[ایمان حقیقی]] تحقق می‌یابد و نورانیتی را در [[دل انسان]] بر می‌افروزد که می‌تواند نه تنها [[حقایق]] هستی را ببیند و بشناسد و بدان [[گرایش]] یابد، بلکه می‌تواند در جایگاه [[خلافت الهی]] در مظهریت [[ربوبیت]] و پروردگاری به احیای [[قلوب]] دیگران بپردازد.		براساس آموزه‌های قرآن، حیات معنوی همان [[حیات]] حقیقی است که مدنظر [[خدا]] در [[زندگی]] انسان است<ref>سوره انعام، آیه ۳۶؛ سوره یس، آیه ۶۹-۷۰.</ref>؛ چراکه انسان برای زندگی [[ابدی]] نیازمند حیات معنوی است که با [[ایمان حقیقی]] تحقق می‌یابد و نورانیتی را در [[دل انسان]] بر می‌افروزد که می‌تواند نه تنها [[حقایق]] هستی را ببیند و بشناسد و بدان [[گرایش]] یابد، بلکه می‌تواند در جایگاه [[خلافت الهی]] در مظهریت [[ربوبیت]] و پروردگاری به احیای [[قلوب]] دیگران بپردازد.

	عواملی که [[حیات معنوی]] و [[حقیقی]] [[انسان]] را موجب می‌شود و [[نورانیت]] [[الهی]] را در دل انسان برمی‌افروزد، اموری است که از جمله مهمترین آنها داشتن [[قلب سلیم]] است؛ داشتن قلب سلیم موجب می‌شود که [[خدا]] او را به عنوان زنده در برابر مرده بشناسد. احیای [[حقیقی]] [[قلب]] و [[زنده کردن]] [[انسان]] به آن است که قلب از [[نور]] [[توحید]] سرشار شود. هر چند که ذات انسان به سبب نرم افزار [[فطرت]] و [[الهامات]] [[الهی]]، از [[هدایت]] و [[نورانیت]] [[روحی]] و [[باطنی]] بهره‌مند است<ref>طه، آیه ۵۰.</ref>؛ اما این [[دل]] زمانی به تمام و کمال زنده می‌شود که از هدایت‌های [[تشریعی]] الهی نیز بهره‌مند شود<ref>[[خلیل منصوری\|منصوری، خلیل]]، [[احیاگری پیامبر از نظر قرآن (مقاله)\|احیاگری پیامبر از نظر قرآن]].</ref>.		عواملی که حیات معنوی و [[حقیقی]] [[انسان]] را موجب می‌شود و نورانیت [[الهی]] را در دل انسان برمی‌افروزد، اموری است که از جمله مهمترین آنها داشتن قلب سلیم است؛ داشتن قلب سلیم موجب می‌شود که [[خدا]] او را به عنوان زنده در برابر مرده بشناسد. احیای [[حقیقی]] [[قلب]] و زنده کردن [[انسان]] به آن است که قلب از [[نور]] [[توحید]] سرشار شود. هر چند که ذات انسان به سبب نرم افزار [[فطرت]] و [[الهامات]] [[الهی]]، از [[هدایت]] و نورانیت [[روحی]] و [[باطنی]] بهره‌مند است<ref>طه، آیه ۵۰.</ref>؛ اما این [[دل]] زمانی به تمام و کمال زنده می‌شود که از هدایت‌های [[تشریعی]] الهی نیز بهره‌مند شود<ref>[[خلیل منصوری\|منصوری، خلیل]]، [[احیاگری پیامبر از نظر قرآن (مقاله)\|احیاگری پیامبر از نظر قرآن]].</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* احیای قلب */

2023-09-19T14:17:22Z

احیای قلب

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۴۷
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	===[[احیای سنت محمدی]]===		===[[احیای سنت محمدی]]===

	==[[احیای قلب]]==		== احیای قلب ==
			{{اصلی\|احیای قلب}}
			«[[احیا]]» به معنای «[[زنده کردن]]»، اختصاص به مسأله بازگرداندن نفس به [[جسم]] و روان به تن ندارد، بلکه همان طوری که در [[فرهنگ]] احیای [[شب‌های قدر]] [[ماه رمضان]] روشن است، بیشترین تاثیر را در زنده کردن مردگانی دارد که به ظاهر زنده و در [[باطن]] گرفتار [[مرگ]] [[حقیقی]] هستند؛ زیرا زنده بودن آثاری دارد که در این به ظاهر زندگان دیده نمی‌شود. از نظر [[آموزه‌های قرآن]]، [[پیامبر]]{{صل}} [[احیاگر]] [[انسان]] است؛ هرچند که ایشان به سبب [[اذن الهی]] [[توانایی]] احیا و [[اماته]] به مفهوم اعاده نفس به بدن و [[اخراج]] آن را دارد، ولی مهمترین و اصلی‌ترین کار آن حضرت{{صل}} احیای دل‌مردگی [[نفس انسانی]] است.

			براساس آموزه‌های قرآن، حیات معنوی همان [[حیات]] حقیقی است که مدنظر [[خدا]] در [[زندگی]] انسان است<ref>سوره انعام، آیه ۳۶؛ سوره یس، آیه ۶۹-۷۰.</ref>؛ چراکه انسان برای زندگی [[ابدی]] نیازمند حیات معنوی است که با [[ایمان حقیقی]] تحقق می‌یابد و نورانیتی را در [[دل انسان]] بر می‌افروزد که می‌تواند نه تنها [[حقایق]] هستی را ببیند و بشناسد و بدان [[گرایش]] یابد، بلکه می‌تواند در جایگاه [[خلافت الهی]] در مظهریت [[ربوبیت]] و پروردگاری به احیای [[قلوب]] دیگران بپردازد.

			عواملی که [[حیات معنوی]] و [[حقیقی]] [[انسان]] را موجب می‌شود و [[نورانیت]] [[الهی]] را در دل انسان برمی‌افروزد، اموری است که از جمله مهمترین آنها داشتن [[قلب سلیم]] است؛ داشتن قلب سلیم موجب می‌شود که [[خدا]] او را به عنوان زنده در برابر مرده بشناسد. احیای [[حقیقی]] [[قلب]] و [[زنده کردن]] [[انسان]] به آن است که قلب از [[نور]] [[توحید]] سرشار شود. هر چند که ذات انسان به سبب نرم افزار [[فطرت]] و [[الهامات]] [[الهی]]، از [[هدایت]] و [[نورانیت]] [[روحی]] و [[باطنی]] بهره‌مند است<ref>طه، آیه ۵۰.</ref>؛ اما این [[دل]] زمانی به تمام و کمال زنده می‌شود که از هدایت‌های [[تشریعی]] الهی نیز بهره‌مند شود<ref>[[خلیل منصوری\|منصوری، خلیل]]، [[احیاگری پیامبر از نظر قرآن (مقاله)\|احیاگری پیامبر از نظر قرآن]].</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==