احیای قلب - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - 'بیمار دلان' به 'بیماردلان'

2023-09-11T09:21:02Z

جایگزینی متن - 'بیمار دلان' به 'بیماردلان'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۵۱
خط ۴۹:		خط ۴۹:

	===کافران و [[منافقان]]===		===کافران و [[منافقان]]===
	از نظر قرآن، [[مؤمنان]] زنده هستند و کافران و مشرکان به [[حقیقت]] مرده‌اند هر چند که به ظاهر نفس می‌کشند و می‌خورند و می‌خوابند و زنده‌اند.<ref>فاطر، آیه ۲۲؛ مجمع البیان، ج ۷- ۸، ص۶۳۳.</ref>. [[خدا]] درباره منافقان این [[~~بیمار~~]] ~~دلان~~ دلمرده می‌فرماید: و چون آنان را ببینی هیکل‌هایشان تو را به [[تعجب]] وا‌می‌دارد و چون سخن گویند به گفتارشان گوش فرا می‌دهی، گویی آنان چوب‌های خشک پشت بر دیوارند [که پوک شده و درخور [[اعتماد]] نیستند] هر فریادی را به [[زیان]] خویش می‌‌پندارند، خودشان دشمنند، از آنان بپرهیز، [[خدا]] بکشدشان تا کجا [از [[حقیقت]]] [[انحراف]] یافته‌‌اند؛ و چون به آنان گفته شود: بیایید تا [[پیامبر خدا]] برای شما [[آمرزش]] بخواهد سرهای خود را بر می‌‌گردانند و آنان را می‌‌‌بینی که تکبرکنان روی برمی‌تابند. <ref>{{متن قرآن\|وَإِذَا رَأَيْتَهُمْ تُعْجِبُكَ أَجْسَامُهُمْ وَإِنْ يَقُولُوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ كَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُسَنَّدَةٌ يَحْسَبُونَ كُلَّ صَيْحَةٍ عَلَيْهِمْ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى يُؤْفَكُونَ * وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا يَسْتَغْفِرْ لَكُمْ رَسُولُ اللَّهِ لَوَّوْا رُءُوسَهُمْ وَرَأَيْتَهُمْ يَصُدُّونَ وَهُمْ مُسْتَكْبِرُونَ}} «و هنگامی که آنان را ببینی، پیکرهاشان تو را به شگفتی می‌آورد و چون چیزی گویند به گفتارشان گوش می‌سپاری (اما) گویی چوب‌هایی خشکند پشت داده بر دیوار، هر بانگی را به زیان خود می‌پندارند، آنان دشمنند، از آنها دوری گزین! خدایشان لعنت کناد! چگونه (از حق) بازگردانده می‌شوند؟ * و چون به آنان بگویند که بیایید تا فرستاده خداوند برای شما آمرزش بخواهد، سر برمی‌گردانند و آنان را می‌بینی که خودداری می‌ورزند و گردنفرازند» سوره منافقون، آیه ۴-۵.</ref>.		از نظر قرآن، [[مؤمنان]] زنده هستند و کافران و مشرکان به [[حقیقت]] مرده‌اند هر چند که به ظاهر نفس می‌کشند و می‌خورند و می‌خوابند و زنده‌اند.<ref>فاطر، آیه ۲۲؛ مجمع البیان، ج ۷- ۸، ص۶۳۳.</ref>. [[خدا]] درباره منافقان این [[بیماردلان]] دلمرده می‌فرماید: و چون آنان را ببینی هیکل‌هایشان تو را به [[تعجب]] وا‌می‌دارد و چون سخن گویند به گفتارشان گوش فرا می‌دهی، گویی آنان چوب‌های خشک پشت بر دیوارند [که پوک شده و درخور [[اعتماد]] نیستند] هر فریادی را به [[زیان]] خویش می‌‌پندارند، خودشان دشمنند، از آنان بپرهیز، [[خدا]] بکشدشان تا کجا [از [[حقیقت]]] [[انحراف]] یافته‌‌اند؛ و چون به آنان گفته شود: بیایید تا [[پیامبر خدا]] برای شما [[آمرزش]] بخواهد سرهای خود را بر می‌‌گردانند و آنان را می‌‌‌بینی که تکبرکنان روی برمی‌تابند. <ref>{{متن قرآن\|وَإِذَا رَأَيْتَهُمْ تُعْجِبُكَ أَجْسَامُهُمْ وَإِنْ يَقُولُوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ كَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُسَنَّدَةٌ يَحْسَبُونَ كُلَّ صَيْحَةٍ عَلَيْهِمْ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى يُؤْفَكُونَ * وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا يَسْتَغْفِرْ لَكُمْ رَسُولُ اللَّهِ لَوَّوْا رُءُوسَهُمْ وَرَأَيْتَهُمْ يَصُدُّونَ وَهُمْ مُسْتَكْبِرُونَ}} «و هنگامی که آنان را ببینی، پیکرهاشان تو را به شگفتی می‌آورد و چون چیزی گویند به گفتارشان گوش می‌سپاری (اما) گویی چوب‌هایی خشکند پشت داده بر دیوار، هر بانگی را به زیان خود می‌پندارند، آنان دشمنند، از آنها دوری گزین! خدایشان لعنت کناد! چگونه (از حق) بازگردانده می‌شوند؟ * و چون به آنان بگویند که بیایید تا فرستاده خداوند برای شما آمرزش بخواهد، سر برمی‌گردانند و آنان را می‌بینی که خودداری می‌ورزند و گردنفرازند» سوره منافقون، آیه ۴-۵.</ref>.

	خدا درباره دلمردگان فاقد [[حیات معنوی]] می‌فرماید: آیا کسی که مرده[[دل]] بود و زنده‌‌اش گردانیدیم و برای او نوری پدید آوردیم تا در پرتو آن در میان [[مردم]] راه برود، همانند کسی است که گویی گرفتار در تاریکی‌هاست و از آن بیرون‌ آمدنی نیست، این گونه برای [[کافران]] آنچه انجام می‌‌دادند [[زینت]] داده شده است.<ref>انعام، آیه ۱۲۲.</ref>.		خدا درباره دلمردگان فاقد [[حیات معنوی]] می‌فرماید: آیا کسی که مرده[[دل]] بود و زنده‌‌اش گردانیدیم و برای او نوری پدید آوردیم تا در پرتو آن در میان [[مردم]] راه برود، همانند کسی است که گویی گرفتار در تاریکی‌هاست و از آن بیرون‌ آمدنی نیست، این گونه برای [[کافران]] آنچه انجام می‌‌دادند [[زینت]] داده شده است.<ref>انعام، آیه ۱۲۲.</ref>.

Bahmani: /* غافلان */

2023-09-11T05:01:22Z

غافلان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۳۱
خط ۷۲:		خط ۷۲:

	===غافلان===		===غافلان===
	از نظر [[آموزه‌های اسلامی]] [[غفلت]] زدگان نیز مردگان [[حقیقی]] زنده نما در میان [[مردمان]] هستند؛ زیرا شخص غلفت زده، قلبش مرده است. امیرمؤمنان علی{{ع}} می‌فرماید: «هر کس غفلت بر او [[غلبه]] کند، قلبش می‌میرد».<ref>نهج‌البلاغه، خ ۸۶، ص۲۱۴.</ref>؛ همچنین امام باقر{{ع}} می‌فرماید: «از غفلت بپرهیز، چون در غفلت، قساوت قلب است».<ref>شرح غررالحکم، ج ۵، ص۲۹۳.</ref>.<ref>[[خلیل منصوری\|منصوری، خلیل]]، [[احیاگری پیامبر از نظر قرآن (مقاله)\|احیاگری پیامبر از نظر قرآن]].</ref>		از نظر [[آموزه‌های اسلامی]] [[غفلت]] زدگان نیز مردگان [[حقیقی]] زنده نما در میان [[مردمان]] هستند؛ زیرا شخص غلفت زده، قلبش مرده است. امیرمؤمنان علی{{ع}} می‌فرماید: «هر کس غفلت بر او [[غلبه]] کند، قلبش می‌میرد»<ref>نهج‌البلاغه، خ ۸۶، ص۲۱۴.</ref>؛ همچنین امام باقر{{ع}} می‌فرماید: «از غفلت بپرهیز، چون در غفلت، قساوت قلب است»<ref>شرح غررالحکم، ج ۵، ص۲۹۳.</ref>.<ref>[[خلیل منصوری\|منصوری، خلیل]]، [[احیاگری پیامبر از نظر قرآن (مقاله)\|احیاگری پیامبر از نظر قرآن]].</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* انواع دلمردگان از نظر قرآن */

2023-09-11T05:01:04Z

انواع دلمردگان از نظر قرآن

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۳۱
خط ۴۲:		خط ۴۲:
	خدا در [[قرآن]] بارها به عدم منافات میان [[توحید]] و استفاده از اسباب از جمله توسل به مظاهر الهی ‌اشاره کرده است؛ از همین رو توسل جویی به پیامبر{{صل}} برای [[استغفار]] را بیان می‌کند و به [[انسان‌ها]] می‌فرماید که استغفار آن حضرت{{صل}} را دست کم نگیرید که بسیار تاثیرگذار است؛ چراکه با استغفار آن حضرت{{صل}} نسبت به هر کسی خدا او را می‌بخشد<ref>{{متن قرآن\|وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا لِيُطَاعَ بِإِذْنِ اللَّهِ وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جَاءُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَحِيمًا}} «و ما هیچ پیامبری را نفرستادیم مگر برای آنکه به اذن خداوند از او فرمانبرداری کنند و اگر آنان هنگامی که به خویش ستم روا داشتند نزد تو می‌آمدند و از خداوند آمرزش می‌خواستند و پیامبر برای آنان آمرزش می‌خواست خداوند را توبه‌پذیر بخشاینده می‌یافتند» سوره نساء، آیه ۶۴.</ref>.<ref>[[خلیل منصوری\|منصوری، خلیل]]، [[احیاگری پیامبر از نظر قرآن (مقاله)\|احیاگری پیامبر از نظر قرآن]].</ref>		خدا در [[قرآن]] بارها به عدم منافات میان [[توحید]] و استفاده از اسباب از جمله توسل به مظاهر الهی ‌اشاره کرده است؛ از همین رو توسل جویی به پیامبر{{صل}} برای [[استغفار]] را بیان می‌کند و به [[انسان‌ها]] می‌فرماید که استغفار آن حضرت{{صل}} را دست کم نگیرید که بسیار تاثیرگذار است؛ چراکه با استغفار آن حضرت{{صل}} نسبت به هر کسی خدا او را می‌بخشد<ref>{{متن قرآن\|وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا لِيُطَاعَ بِإِذْنِ اللَّهِ وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جَاءُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَحِيمًا}} «و ما هیچ پیامبری را نفرستادیم مگر برای آنکه به اذن خداوند از او فرمانبرداری کنند و اگر آنان هنگامی که به خویش ستم روا داشتند نزد تو می‌آمدند و از خداوند آمرزش می‌خواستند و پیامبر برای آنان آمرزش می‌خواست خداوند را توبه‌پذیر بخشاینده می‌یافتند» سوره نساء، آیه ۶۴.</ref>.<ref>[[خلیل منصوری\|منصوری، خلیل]]، [[احیاگری پیامبر از نظر قرآن (مقاله)\|احیاگری پیامبر از نظر قرآن]].</ref>

	==انواع [[دلمردگان]] از نظر [[قرآن]]==		==انواع دلمردگان از نظر [[قرآن]]==
	همان طوری که انسان‌های [[دل]] زنده‌ای هستند، برخی از [[مردمان]] دلمرده هستند که شامل گروه‌ها و اقشار زیر هستند:		همان طوری که انسان‌های [[دل]] زنده‌ای هستند، برخی از [[مردمان]] دلمرده هستند که شامل گروه‌ها و اقشار زیر هستند:

خط ۵۱:		خط ۵۱:
	از نظر قرآن، [[مؤمنان]] زنده هستند و کافران و مشرکان به [[حقیقت]] مرده‌اند هر چند که به ظاهر نفس می‌کشند و می‌خورند و می‌خوابند و زنده‌اند.<ref>فاطر، آیه ۲۲؛ مجمع البیان، ج ۷- ۸، ص۶۳۳.</ref>. [[خدا]] درباره منافقان این [[بیمار]] دلان دلمرده می‌فرماید: و چون آنان را ببینی هیکل‌هایشان تو را به [[تعجب]] وا‌می‌دارد و چون سخن گویند به گفتارشان گوش فرا می‌دهی، گویی آنان چوب‌های خشک پشت بر دیوارند [که پوک شده و درخور [[اعتماد]] نیستند] هر فریادی را به [[زیان]] خویش می‌‌پندارند، خودشان دشمنند، از آنان بپرهیز، [[خدا]] بکشدشان تا کجا [از [[حقیقت]]] [[انحراف]] یافته‌‌اند؛ و چون به آنان گفته شود: بیایید تا [[پیامبر خدا]] برای شما [[آمرزش]] بخواهد سرهای خود را بر می‌‌گردانند و آنان را می‌‌‌بینی که تکبرکنان روی برمی‌تابند. <ref>{{متن قرآن\|وَإِذَا رَأَيْتَهُمْ تُعْجِبُكَ أَجْسَامُهُمْ وَإِنْ يَقُولُوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ كَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُسَنَّدَةٌ يَحْسَبُونَ كُلَّ صَيْحَةٍ عَلَيْهِمْ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى يُؤْفَكُونَ * وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا يَسْتَغْفِرْ لَكُمْ رَسُولُ اللَّهِ لَوَّوْا رُءُوسَهُمْ وَرَأَيْتَهُمْ يَصُدُّونَ وَهُمْ مُسْتَكْبِرُونَ}} «و هنگامی که آنان را ببینی، پیکرهاشان تو را به شگفتی می‌آورد و چون چیزی گویند به گفتارشان گوش می‌سپاری (اما) گویی چوب‌هایی خشکند پشت داده بر دیوار، هر بانگی را به زیان خود می‌پندارند، آنان دشمنند، از آنها دوری گزین! خدایشان لعنت کناد! چگونه (از حق) بازگردانده می‌شوند؟ * و چون به آنان بگویند که بیایید تا فرستاده خداوند برای شما آمرزش بخواهد، سر برمی‌گردانند و آنان را می‌بینی که خودداری می‌ورزند و گردنفرازند» سوره منافقون، آیه ۴-۵.</ref>.		از نظر قرآن، [[مؤمنان]] زنده هستند و کافران و مشرکان به [[حقیقت]] مرده‌اند هر چند که به ظاهر نفس می‌کشند و می‌خورند و می‌خوابند و زنده‌اند.<ref>فاطر، آیه ۲۲؛ مجمع البیان، ج ۷- ۸، ص۶۳۳.</ref>. [[خدا]] درباره منافقان این [[بیمار]] دلان دلمرده می‌فرماید: و چون آنان را ببینی هیکل‌هایشان تو را به [[تعجب]] وا‌می‌دارد و چون سخن گویند به گفتارشان گوش فرا می‌دهی، گویی آنان چوب‌های خشک پشت بر دیوارند [که پوک شده و درخور [[اعتماد]] نیستند] هر فریادی را به [[زیان]] خویش می‌‌پندارند، خودشان دشمنند، از آنان بپرهیز، [[خدا]] بکشدشان تا کجا [از [[حقیقت]]] [[انحراف]] یافته‌‌اند؛ و چون به آنان گفته شود: بیایید تا [[پیامبر خدا]] برای شما [[آمرزش]] بخواهد سرهای خود را بر می‌‌گردانند و آنان را می‌‌‌بینی که تکبرکنان روی برمی‌تابند. <ref>{{متن قرآن\|وَإِذَا رَأَيْتَهُمْ تُعْجِبُكَ أَجْسَامُهُمْ وَإِنْ يَقُولُوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ كَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُسَنَّدَةٌ يَحْسَبُونَ كُلَّ صَيْحَةٍ عَلَيْهِمْ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى يُؤْفَكُونَ * وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا يَسْتَغْفِرْ لَكُمْ رَسُولُ اللَّهِ لَوَّوْا رُءُوسَهُمْ وَرَأَيْتَهُمْ يَصُدُّونَ وَهُمْ مُسْتَكْبِرُونَ}} «و هنگامی که آنان را ببینی، پیکرهاشان تو را به شگفتی می‌آورد و چون چیزی گویند به گفتارشان گوش می‌سپاری (اما) گویی چوب‌هایی خشکند پشت داده بر دیوار، هر بانگی را به زیان خود می‌پندارند، آنان دشمنند، از آنها دوری گزین! خدایشان لعنت کناد! چگونه (از حق) بازگردانده می‌شوند؟ * و چون به آنان بگویند که بیایید تا فرستاده خداوند برای شما آمرزش بخواهد، سر برمی‌گردانند و آنان را می‌بینی که خودداری می‌ورزند و گردنفرازند» سوره منافقون، آیه ۴-۵.</ref>.

	خدا درباره [[دلمردگان]] فاقد [[حیات معنوی]] می‌فرماید: آیا کسی که مرده[[دل]] بود و زنده‌‌اش گردانیدیم و برای او نوری پدید آوردیم تا در پرتو آن در میان [[مردم]] راه برود، همانند کسی است که گویی گرفتار در تاریکی‌هاست و از آن بیرون‌ آمدنی نیست، این گونه برای [[کافران]] آنچه انجام می‌‌دادند [[زینت]] داده شده است.<ref>انعام، آیه ۱۲۲.</ref>.		خدا درباره دلمردگان فاقد [[حیات معنوی]] می‌فرماید: آیا کسی که مرده[[دل]] بود و زنده‌‌اش گردانیدیم و برای او نوری پدید آوردیم تا در پرتو آن در میان [[مردم]] راه برود، همانند کسی است که گویی گرفتار در تاریکی‌هاست و از آن بیرون‌ آمدنی نیست، این گونه برای [[کافران]] آنچه انجام می‌‌دادند [[زینت]] داده شده است.<ref>انعام، آیه ۱۲۲.</ref>.

	بنابراین، کافران به اصل [[توحید]]، همان [[مردگان]] [[حقیقی]] زنده نما در اجتماعات بشری هستند؛ چراکه [[حیات حقیقی انسان]] به توحید است و کسی که [[اهل]] توحید نیست و گرفتار [[کفر]] و [[شرک]] باشد، از [[حیات]] حقیقی بی‌بهره است؛ چنانکه [[امیرمؤمنان علی]]{{ع}} می‌فرماید: «توحید، زندگی نفس انسانی است»<ref>نهج‌البلاغه، خطبه ۱۰۷، ص۳۲۴.</ref>.		بنابراین، کافران به اصل [[توحید]]، همان [[مردگان]] [[حقیقی]] زنده نما در اجتماعات بشری هستند؛ چراکه [[حیات حقیقی انسان]] به توحید است و کسی که [[اهل]] توحید نیست و گرفتار [[کفر]] و [[شرک]] باشد، از [[حیات]] حقیقی بی‌بهره است؛ چنانکه [[امیرمؤمنان علی]]{{ع}} می‌فرماید: «توحید، زندگی نفس انسانی است»<ref>نهج‌البلاغه، خطبه ۱۰۷، ص۳۲۴.</ref>.

Bahmani: /* راهکارهای قرآنی احیای قلب و زنده دلی */

2023-09-11T05:00:42Z

راهکارهای قرآنی احیای قلب و زنده دلی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۳۰
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	همان طوری که [[انسان‌ها]] با چنین شیوه‌ای به [[سعادت]] می‌رسند، همچنین [[امت‌ها]] نیز در [[سایه]] سار هدایت‌های الهی به‌ویژه عمل به [[وحی تشریعی]] است که می‌توانند [[سعادت دنیا]] و [[آخرت]] را [[تجربه]] کنند.<ref>{{متن قرآن\|يُنَزِّلُ الْمَلَائِكَةَ بِالرُّوحِ مِنْ أَمْرِهِ عَلَى مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ أَنْ أَنْذِرُوا أَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا فَاتَّقُونِ}} «فرشتگان را با روح از (مبدأ) امر خویش بر هر کس از بندگانش که بخواهد فرو می‌فرستد که بیم دهید: هیچ خدایی جز من نیست بنابراین از من پروا کنید» سوره نحل، آیه ۲؛ {{متن قرآن\|رَفِيعُ الدَّرَجَاتِ ذُو الْعَرْشِ يُلْقِي الرُّوحَ مِنْ أَمْرِهِ عَلَى مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ لِيُنْذِرَ يَوْمَ التَّلَاقِ}} «(او) برفرازنده رتبگان، دارای اورنگ (فرمانفرمایی جهان) است؛ روح (القدس) را از امر خویش نزد هر کس از بندگانش که بخواهد (برای رساندن وحی) می‌فرستد تا روز همدیداری را بیم دهد» سوره غافر، آیه ۱۵.</ref>.<ref>[[خلیل منصوری\|منصوری، خلیل]]، [[احیاگری پیامبر از نظر قرآن (مقاله)\|احیاگری پیامبر از نظر قرآن]].</ref>		همان طوری که [[انسان‌ها]] با چنین شیوه‌ای به [[سعادت]] می‌رسند، همچنین [[امت‌ها]] نیز در [[سایه]] سار هدایت‌های الهی به‌ویژه عمل به [[وحی تشریعی]] است که می‌توانند [[سعادت دنیا]] و [[آخرت]] را [[تجربه]] کنند.<ref>{{متن قرآن\|يُنَزِّلُ الْمَلَائِكَةَ بِالرُّوحِ مِنْ أَمْرِهِ عَلَى مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ أَنْ أَنْذِرُوا أَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا فَاتَّقُونِ}} «فرشتگان را با روح از (مبدأ) امر خویش بر هر کس از بندگانش که بخواهد فرو می‌فرستد که بیم دهید: هیچ خدایی جز من نیست بنابراین از من پروا کنید» سوره نحل، آیه ۲؛ {{متن قرآن\|رَفِيعُ الدَّرَجَاتِ ذُو الْعَرْشِ يُلْقِي الرُّوحَ مِنْ أَمْرِهِ عَلَى مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ لِيُنْذِرَ يَوْمَ التَّلَاقِ}} «(او) برفرازنده رتبگان، دارای اورنگ (فرمانفرمایی جهان) است؛ روح (القدس) را از امر خویش نزد هر کس از بندگانش که بخواهد (برای رساندن وحی) می‌فرستد تا روز همدیداری را بیم دهد» سوره غافر، آیه ۱۵.</ref>.<ref>[[خلیل منصوری\|منصوری، خلیل]]، [[احیاگری پیامبر از نظر قرآن (مقاله)\|احیاگری پیامبر از نظر قرآن]].</ref>

	==راهکارهای [[قرآنی]] [[احیای قلب]] و [[زنده دلی]]==		==راهکارهای [[قرآنی]] احیای قلب و زنده دلی==
	احیای [[حقیقی]] [[قلب]] و [[زنده کردن]] [[انسان]] به آن است که قلب از [[نور]] [[توحید]] سرشار شود. هر چند که ذات انسان به سبب نرم افزار [[فطرت]] و [[الهامات]] [[الهی]]، از [[هدایت]] و [[نورانیت]] [[روحی]] و [[باطنی]] بهره‌مند است<ref>طه، آیه ۵۰.</ref>؛ اما این [[دل]] زمانی به تمام و کمال زنده می‌شود که از هدایت‌های [[تشریعی]] الهی نیز بهره‌مند شود؛ چراکه هدایت‌های بیرونی و تشریعی که از [[طریق وحی]] و [[پیامبران]] و [[کتب آسمانی]] به انسان می‌رسد، فراتر از [[حقایق]] معمول، انسان را از حقایق غیرمعمولی نیز [[آگاه]] می‌کند که جز از راه [[وحی]] دست یافتنی نیست.<ref>{{متن قرآن\|كَمَا أَرْسَلْنَا فِيكُمْ رَسُولًا مِنْكُمْ يَتْلُو عَلَيْكُمْ آيَاتِنَا وَيُزَكِّيكُمْ وَيُعَلِّمُكُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَيُعَلِّمُكُمْ مَا لَمْ تَكُونُوا تَعْلَمُونَ}} «چنان که از خودتان پیامبری در میان شما فرستادیم که آیه‌های ما را بر شما می‌خواند و (جان) شما را پاکیزه می‌گرداند و به شما کتاب آسمانی و فرزانگی می‌آموزد و آنچه را نمی‌دانستید به شما یاد می‌دهد» سوره بقره، آیه ۱۵۱.</ref>.		احیای [[حقیقی]] [[قلب]] و [[زنده کردن]] [[انسان]] به آن است که قلب از [[نور]] [[توحید]] سرشار شود. هر چند که ذات انسان به سبب نرم افزار [[فطرت]] و [[الهامات]] [[الهی]]، از [[هدایت]] و [[نورانیت]] [[روحی]] و [[باطنی]] بهره‌مند است<ref>طه، آیه ۵۰.</ref>؛ اما این [[دل]] زمانی به تمام و کمال زنده می‌شود که از هدایت‌های [[تشریعی]] الهی نیز بهره‌مند شود؛ چراکه هدایت‌های بیرونی و تشریعی که از [[طریق وحی]] و [[پیامبران]] و [[کتب آسمانی]] به انسان می‌رسد، فراتر از [[حقایق]] معمول، انسان را از حقایق غیرمعمولی نیز [[آگاه]] می‌کند که جز از راه [[وحی]] دست یافتنی نیست.<ref>{{متن قرآن\|كَمَا أَرْسَلْنَا فِيكُمْ رَسُولًا مِنْكُمْ يَتْلُو عَلَيْكُمْ آيَاتِنَا وَيُزَكِّيكُمْ وَيُعَلِّمُكُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَيُعَلِّمُكُمْ مَا لَمْ تَكُونُوا تَعْلَمُونَ}} «چنان که از خودتان پیامبری در میان شما فرستادیم که آیه‌های ما را بر شما می‌خواند و (جان) شما را پاکیزه می‌گرداند و به شما کتاب آسمانی و فرزانگی می‌آموزد و آنچه را نمی‌دانستید به شما یاد می‌دهد» سوره بقره، آیه ۱۵۱.</ref>.

Bahmani در ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۰۰

2023-09-11T05:00:23Z

نمایش تغییرات

Wasity: جایگزینی متن - ':«' به ': «'

2023-09-11T04:54:33Z

جایگزینی متن - ':«' به ': «'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۲۴
خط ۴۹:		خط ۴۹:

	خدا درباره [[دلمردگان]] فاقد [[حیات معنوی]] می‌فرماید: آیا کسی که مرده[[دل]] بود و زنده‌‌اش گردانیدیم و برای او نوری پدید آوردیم تا در پرتو آن در میان [[مردم]] راه برود، همانند کسی است که گویی گرفتار در تاریکی‌هاست و از آن بیرون‌ آمدنی نیست، این گونه برای [[کافران]] آنچه انجام می‌‌دادند [[زینت]] داده شده است.<ref>انعام، آیه ۱۲۲</ref>		خدا درباره [[دلمردگان]] فاقد [[حیات معنوی]] می‌فرماید: آیا کسی که مرده[[دل]] بود و زنده‌‌اش گردانیدیم و برای او نوری پدید آوردیم تا در پرتو آن در میان [[مردم]] راه برود، همانند کسی است که گویی گرفتار در تاریکی‌هاست و از آن بیرون‌ آمدنی نیست، این گونه برای [[کافران]] آنچه انجام می‌‌دادند [[زینت]] داده شده است.<ref>انعام، آیه ۱۲۲</ref>
	بنابراین، کافران به اصل [[توحید]]، همان [[مردگان]] [[حقیقی]] زنده نما در اجتماعات بشری هستند؛ چراکه [[حیات حقیقی انسان]] به توحید است و کسی که [[اهل]] توحید نیست و گرفتار [[کفر]] و [[شرک]] باشد، از [[حیات]] حقیقی بی‌بهره است؛ چنانکه [[امیرمؤمنان علی]]{{ع}} می‌فرماید:«توحید، زندگی نفس انسانی است».<ref>نهج‌البلاغه، خطبه ۱۰۷، ص۳۲۴</ref>		بنابراین، کافران به اصل [[توحید]]، همان [[مردگان]] [[حقیقی]] زنده نما در اجتماعات بشری هستند؛ چراکه [[حیات حقیقی انسان]] به توحید است و کسی که [[اهل]] توحید نیست و گرفتار [[کفر]] و [[شرک]] باشد، از [[حیات]] حقیقی بی‌بهره است؛ چنانکه [[امیرمؤمنان علی]]{{ع}} می‌فرماید: «توحید، زندگی نفس انسانی است».<ref>نهج‌البلاغه، خطبه ۱۰۷، ص۳۲۴</ref>
	[[پیامبر اکرم]] می‌فرماید: {{متن حدیث\|ليس مَن ماتَ فاستَراحَ بِمَيِّتٍ ، إنّما المَيِّتُ مَيِّتُ الأحياءِ}}؛ [[مرده]] [[واقعی]] آن نیست که از [[دنیا]] رفته و در [[دیار]] [[آخرت]] سکونت گزیده، بلکه مرده آن است که در بین زندگان می‌خورد، می‌آشامد، راه می‌رود و حرکت می‌‌کند، ولی از [[هدایت الهی]] و [[نور]] آن بی‌بهره و گرفتار [[فسق]] و [[کفر]] شده است. اینان مرده‌هایی متحرّک، زنده‌های [[دل]] مرده‌‌اند. اینان نه مرده‌های در [[قبرستان]]، بلکه [[مردگان]] حاضر در متن [[اجتماع]] هستند.<ref>امالی طوسی، ۶۲۵/ ۳۱۰</ref>.<ref>[[خلیل منصوری\|منصوری، خلیل]]، [[احیاگری پیامبر از نظر قرآن (مقاله)\|احیاگری پیامبر از نظر قرآن]].</ref>.		[[پیامبر اکرم]] می‌فرماید: {{متن حدیث\|ليس مَن ماتَ فاستَراحَ بِمَيِّتٍ ، إنّما المَيِّتُ مَيِّتُ الأحياءِ}}؛ [[مرده]] [[واقعی]] آن نیست که از [[دنیا]] رفته و در [[دیار]] [[آخرت]] سکونت گزیده، بلکه مرده آن است که در بین زندگان می‌خورد، می‌آشامد، راه می‌رود و حرکت می‌‌کند، ولی از [[هدایت الهی]] و [[نور]] آن بی‌بهره و گرفتار [[فسق]] و [[کفر]] شده است. اینان مرده‌هایی متحرّک، زنده‌های [[دل]] مرده‌‌اند. اینان نه مرده‌های در [[قبرستان]]، بلکه [[مردگان]] حاضر در متن [[اجتماع]] هستند.<ref>امالی طوسی، ۶۲۵/ ۳۱۰</ref>.<ref>[[خلیل منصوری\|منصوری، خلیل]]، [[احیاگری پیامبر از نظر قرآن (مقاله)\|احیاگری پیامبر از نظر قرآن]].</ref>.

Jaafari در ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۴۲

2023-09-11T04:42:08Z

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
 ==مقدمه==
 «[[احیا]]» به معنای «[[زنده کردن]]»، اختصاص به مسأله بازگرداندن نفس به [[جسم]] و روان به تن ندارد، بلکه همان طوری که در [[فرهنگ]] احیای [[شب‌های قدر]] [[ماه رمضان]] روشن است، بیشترین تاثیر را در زنده کردن مردگانی دارد که به ظاهر زنده و در [[باطن]] گرفتار [[مرگ]] [[حقیقی]] هستند؛ زیرا زنده بودن آثاری دارد که در این به ظاهر زندگان دیده نمی‌شود.
@@ خط ۵۹: / خط ۶۶: @@
 ===غافلان===
 از نظر [[آموزه‌های اسلامی]] [[غفلت]] زدگان نیز مردگان [[حقیقی]] زنده نما در میان [[مردمان]] هستند؛ زیرا شخص غلفت زده، قلبش مرده است. امیرمؤمنان علی{{ع}} می‌فرماید: «هر کس غفلت بر او [[غلبه]] کند، قلبش می‌میرد».<ref>نهج‌البلاغه، خ ۸۶، ص۲۱۴</ref>؛ همچنین امام باقر{{ع}} می‌فرماید: «از غفلت بپرهیز، چون در غفلت، قساوت قلب است».<ref>شرح غررالحکم، ج ۵، ص۲۹۳</ref>.<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[احیاگری پیامبر از نظر قرآن (مقاله)|احیاگری پیامبر از نظر قرآن]].</ref>.

Wasity: صفحه‌ای تازه حاوی «==مقدمه== «احیا» به معنای «زنده کردن»، اختصاص به مسأله بازگرداندن نفس به جسم و روان به تن ندارد، بلکه همان طوری که در فرهنگ احیای شب‌های قدر ماه رمضان روشن است، بیشترین تاثیر را در زنده کردن مردگانی دارد که به ظاهر زنده و در باطن...» ایجاد کرد

2023-09-10T09:21:43Z

صفحه‌ای تازه حاوی «==مقدمه== «احیا» به معنای «زنده کردن»، اختصاص به مسأله بازگرداندن نفس به جسم و روان به تن ندارد، بلکه همان طوری که در فرهنگ احیای شب‌های قدر ماه رمضان روشن است، بیشترین تاثیر را در زنده کردن مردگانی دارد که به ظاهر زنده و در باطن...» ایجاد کرد

نمایش تغییرات