اخلاق بندگی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۵۷

2023-07-13T13:57:41Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۲۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = اخلاق\| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[اخلاق بندگی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = اخلاق\| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[اخلاق بندگی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}
	'''
	اخلاق بندگی''' عبارت است از حوزۀ [[ارزش‌ها]] یا [[هنجارها]] و ناهنجاری‌هایی است که [[حاکم]] بر روابط [[انسان]] با [[خداوند]] است. برخی از [[ارزش‌های اخلاقی]] در حوزه اخلاق بندگی عبارت‌اند از: [[ایمان]]، [[تقوا]]، [[توکل]] و [[یاد خدا]].		'''اخلاق بندگی''' عبارت است از حوزۀ [[ارزش‌ها]] یا هنجارها و ناهنجاری‌هایی است که [[حاکم]] بر روابط [[انسان]] با [[خداوند]] است. برخی از [[ارزش‌های اخلاقی]] در حوزه اخلاق بندگی عبارت‌اند از: [[ایمان]]، [[تقوا]]، [[توکل]] و [[یاد خدا]].

	== مقدمه ==		== مقدمه ==

Bahmani در ‏۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۵۷

2023-07-13T13:57:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۲۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = اخلاق\| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[اخلاق بندگی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = اخلاق\| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[اخلاق بندگی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}
			'''
			اخلاق بندگی''' عبارت است از حوزۀ [[ارزش‌ها]] یا [[هنجارها]] و ناهنجاری‌هایی است که [[حاکم]] بر روابط [[انسان]] با [[خداوند]] است. برخی از [[ارزش‌های اخلاقی]] در حوزه اخلاق بندگی عبارت‌اند از: [[ایمان]]، [[تقوا]]، [[توکل]] و [[یاد خدا]].

	== مقدمه ==		== مقدمه ==

Bahmani: /* مقدمه */

2023-07-13T13:56:07Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۲۶
خط ۲:		خط ۲:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	اخلاق بندگی حوزۀ [[ارزش‌ها]] یا هنجارها و ناهنجاری‌هایی است که [[حاکم]] بر روابط [[انسان]] با [[خداوند]] است. ارزش‌هایی مانند [[ایمان]]، [[اخلاص]]، [[تسلیم]]، [[رضا]]، [[توبه]]، [[استغفار]]، [[انابه]]، [[توکل]]، [[خشوع]]، [[خضوع]] و [[تضرع]]، [[خوف و ~~رجا]]،~~ ذکر، [[شکر]]، [[تقوا]] و ~~[[ورع]]،~~ از این قبیل هستند.		اخلاق بندگی حوزۀ [[ارزش‌ها]] یا هنجارها و ناهنجاری‌هایی است که [[حاکم]] بر روابط [[انسان]] با [[خداوند]] است. ارزش‌هایی مانند [[ایمان]]، [[اخلاص]]، [[تسلیم]]، [[رضا]]، [[توبه]]، [[استغفار]]، [[انابه]]، [[توکل]]، [[خشوع]]، [[خضوع]] و [[تضرع]]، خوف و رجا، ذکر، [[شکر]]، [[تقوا]] و ورع، از این قبیل هستند.

	برخی از ارزش‌های اخلاقی در حوزه اخلاق بندگی عبارت‌اند از: ایمان، [[حظّ]] [[قلبی]] است که با [[تذکر]]، [[تفکر]]، [[انس]] و [[خلوت]] با خداوند حاصل می‌گردد و [[انسان]] برای [[رهایی]] از تصرف [[شیطان]]، باید با رساندن ایمان به [[قلب]]، قلب را [[الهی]] کند؛ چنانکه بر اساس [[آیات قرآن]] [[مؤمنان]] بدان جهت که خداوند متولی ظاهر و [[باطن]] آنان است<ref>سوره بقره، آیه ۲۵۷.</ref>، از تصرفات [[شیطانی]] [[خالص]] و در [[رحمت الهی]] قرار دارند و خداوند آنان را از همه مراتب [[تاریکی]] به [[نور]] مطلق رهنمون می‌سازد<ref>[[امام خمینی]]، آداب الصلاة، ص۲۲۶.</ref>.		برخی از ارزش‌های اخلاقی در حوزه اخلاق بندگی عبارت‌اند از: ایمان، [[حظّ]] [[قلبی]] است که با [[تذکر]]، [[تفکر]]، [[انس]] و خلوت با خداوند حاصل می‌گردد و [[انسان]] برای [[رهایی]] از تصرف [[شیطان]]، باید با رساندن ایمان به [[قلب]]، قلب را [[الهی]] کند؛ چنانکه بر اساس [[آیات قرآن]] [[مؤمنان]] بدان جهت که خداوند متولی ظاهر و [[باطن]] آنان است<ref>سوره بقره، آیه ۲۵۷.</ref>، از تصرفات [[شیطانی]] [[خالص]] و در [[رحمت الهی]] قرار دارند و خداوند آنان را از همه مراتب [[تاریکی]] به [[نور]] مطلق رهنمون می‌سازد<ref>[[امام خمینی]]، آداب الصلاة، ص۲۲۶.</ref>.

	تقوا، عبارت است از [[حفظ نفس]] از [[مخالفت]] [[اوامر و نواهی]] [[حق]] و [[متابعت]] رضای او<ref>ر.ک: حسینی بهشتی، سید محمد، شناخت اسلام، ص۲۹۲؛ امام خمینی، شرح چهل حدیث، ص۲۰۶.</ref>. با این حال در مواد متعددی در [[حفظ]] [[بلیغ]] و نگاهداری کامل نفس از وقوع در حرام‌ها با ترک مشتبهات به کار رفته است<ref>[[امام خمینی]]، شرح چهل حدیث، ص۲۰۶.</ref>. [[انسان]] باید پیوسته مراقب [[اعمال]] و [[رفتار]] خود بوده و اعضاء و جوارح خود را کنترل نماید تا [[خصال]] [[پست]] حیوانی در آن [[نفوذ]] ننماید و قلبش متمایل به [[هوی و هوس]] و مجذوب جلوه‌های پست حیوانی نگردد<ref>ر.ک: [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۲۸/۵/۱۳۸۴.</ref>. [[توکل]]، به معنای اعتماد و [[اطمینان]] به [[خداوند]] قادر متعال و سپردن [[کارها]] به او و از او [[یاری]] خواستن است<ref>امام خمینی، شرح چهل حدیث، ص۲۱۴.</ref>. [[اخلاص]]، به معنای مغشوش نبودن [[نیت]] و [[خالص]] انجام دادن [[کارها]] است<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۴/۱۲/۱۳۷۱.</ref>. [[خلوص]] عمل از [[تصرف]] [[شیطان]] که مقدمه [[اخلاص]] است در صورتی حاصل می‌گردد که تمام [[رفتار انسان]] در جهت [[خداخواهی]] باشد، هرچند مصداق کامل چنین اخلاصی تنها در [[انسان کامل]] و اولیای خالص امکان‌پذیر است<ref>[[امام خمینی]]، آداب الصلاة، ص۲۰-۲۱.</ref>.		تقوا، عبارت است از حفظ نفس از [[مخالفت]] [[اوامر و نواهی]] [[حق]] و متابعت رضای او<ref>ر.ک: حسینی بهشتی، سید محمد، شناخت اسلام، ص۲۹۲؛ امام خمینی، شرح چهل حدیث، ص۲۰۶.</ref>. با این حال در مواد متعددی در [[حفظ]] [[بلیغ]] و نگاهداری کامل نفس از وقوع در حرام‌ها با ترک مشتبهات به کار رفته است<ref>[[امام خمینی]]، شرح چهل حدیث، ص۲۰۶.</ref>. [[انسان]] باید پیوسته مراقب [[اعمال]] و [[رفتار]] خود بوده و اعضاء و جوارح خود را کنترل نماید تا [[خصال]] [[پست]] حیوانی در آن نفوذ ننماید و قلبش متمایل به [[هوی و هوس]] و مجذوب جلوه‌های پست حیوانی نگردد<ref>ر.ک: [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۲۸/۵/۱۳۸۴.</ref>. [[توکل]]، به معنای اعتماد و [[اطمینان]] به [[خداوند]] قادر متعال و سپردن [[کارها]] به او و از او [[یاری]] خواستن است<ref>امام خمینی، شرح چهل حدیث، ص۲۱۴.</ref>. [[اخلاص]]، به معنای مغشوش نبودن [[نیت]] و [[خالص]] انجام دادن [[کارها]] است<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۴/۱۲/۱۳۷۱.</ref>. [[خلوص]] عمل از تصرف [[شیطان]] که مقدمه [[اخلاص]] است در صورتی حاصل می‌گردد که تمام [[رفتار انسان]] در جهت خداخواهی باشد، هرچند مصداق کامل چنین اخلاصی تنها در [[انسان کامل]] و اولیای خالص امکان‌پذیر است<ref>[[امام خمینی]]، آداب الصلاة، ص۲۰-۲۱.</ref>.

	یکی از مهم‌ترین عوامل در زمینه [[تزکیه نفس]] و [[تهذیب اخلاق]]، ذکر است؛ ذکر به معنای یاد در مقابل غفلت است و دارای گستره وسیعی است از جمله، غفلت از [[خدا]]، غفلت از [[وظیفه]] و [[مسئولیت]]، غفلت از [[عالم قبر]] و غفلت از محاسبه اعمال<ref>[[علی گرامی\|گرامی، علی]]، [[اخلاق - گرامی (مقاله)\| مقاله «اخلاق»]]، [[مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی (کتاب)\|مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی]]، ص ۶۱.</ref>.		یکی از مهم‌ترین عوامل در زمینه [[تزکیه نفس]] و [[تهذیب اخلاق]]، ذکر است؛ ذکر به معنای یاد در مقابل غفلت است و دارای گستره وسیعی است از جمله، غفلت از [[خدا]]، غفلت از [[وظیفه]] و [[مسئولیت]]، غفلت از [[عالم قبر]] و غفلت از محاسبه اعمال<ref>[[علی گرامی\|گرامی، علی]]، [[اخلاق - گرامی (مقاله)\| مقاله «اخلاق»]]، [[مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی (کتاب)\|مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی]]، ص ۶۱.</ref>.

Bahmani در ‏۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۵۴

2023-07-13T13:54:37Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۲۴
خط ۲:		خط ۲:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	اخلاق بندگی حوزۀ [[ارزش‌ها]] یا [[هنجارها]] و ناهنجاری‌هایی است که [[حاکم]] بر [[~~روابط~~ انسان]] با [[خداوند]] است. ارزش‌هایی مانند [[ایمان]]، [[اخلاص]]، [[تسلیم]]، [[رضا]]، [[توبه]]، [[استغفار]]، [[انابه]]، [[توکل]]، [[خشوع]]، [[خضوع]] و [[تضرع]]، [[خوف و رجا]]، ذکر، [[شکر]]، [[تقوا]] و [[ورع]]، از این قبیل ~~می‌باشند.~~		اخلاق بندگی حوزۀ [[ارزش‌ها]] یا هنجارها و ناهنجاری‌هایی است که [[حاکم]] بر روابط [[انسان]] با [[خداوند]] است. ارزش‌هایی مانند [[ایمان]]، [[اخلاص]]، [[تسلیم]]، [[رضا]]، [[توبه]]، [[استغفار]]، [[انابه]]، [[توکل]]، [[خشوع]]، [[خضوع]] و [[تضرع]]، [[خوف و رجا]]، ذکر، [[شکر]]، [[تقوا]] و [[ورع]]، از این قبیل هستند.
	~~برخی از ارزش‌های اخلاقی در حوزه اخلاق بندگی عبارت‌اند از:~~
	ایمان، [[حظّ]] [[قلبی]] است که با [[تذکر]]، [[تفکر]]، [[انس]] و [[خلوت]] با خداوند حاصل می‌گردد و [[انسان]] برای [[رهایی]] از [[تصرف]] [[شیطان]]، باید با رساندن ایمان به [[قلب]]، قلب را [[الهی]] کند؛ چنانکه بر اساس [[آیات قرآن]] [[مؤمنان]] بدان جهت که خداوند متولی ظاهر و [[باطن]] آنان است {{متن قرآن\|اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ}}<ref>«خداوند سرور مؤمنان است که آنان را به سوی روشنایی از تیرگی‌ها بیرون می‌برد» سوره بقره، آیه ۲۵۷.</ref> از تصرفات [[شیطانی]] [[خالص]] و در [[رحمت الهی]] قرار دارند و خداوند آنان را از همه مراتب [[تاریکی]] به [[نور]] مطلق رهنمون می‌سازد<ref>[[امام خمینی]]، آداب الصلاة، ص۲۲۶.</ref>. ریشه تمام [[مفاسد اخلاقی]]، نبودن ایمان در قلب انسان است. حصول ایمان نیز با گفتن و شنیدن حاصل نمی‌گردد بلکه [[نیازمند]] [[خلوص نیت]] است؛ انسان باید در [[طلب]] [[معارف الهی]] و [[خداجویی]] باشد تا ایمان حاصل شود، بر اساس [[آیات قرآن کریم]] [[نور الهی]] تنها در قلب کسانی ایجاد می‌گردد که خداوند [[اراده]] کند، {{متن قرآن\|وَمَنْ لَمْ يَجْعَلِ اللَّهُ لَهُ نُورًا فَمَا لَهُ مِنْ نُورٍ}}<ref>«و آنکه خداوند برای او فروغی ننهاده است فروغی نخواهد داشت» سوره نور، آیه ۴۰.</ref><ref>امام خمینی، شرح چهل حدیث، ص۱۱۲-۱۱۳.</ref>. بدون ایمان، هر حرکت و یشی بی‌فرجام است، و پوینده را بی‌نشاط و دل‌مرده می‌سازد<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن، ص۵۵.</ref>.
	تقوا، عبارت است از [[حفظ نفس]] از [[مخالفت]] [[اوامر و نواهی]] [[حق]] و [[متابعت]] رضای او<ref>ر. ک: حسینی بهشتی، سید محمد، شناخت اسلام، ص۲۹۲؛ امام خمینی، شرح چهل حدیث، ص۲۰۶.</ref>. با این حال در مواد متعددی در [[حفظ]] [[بلیغ]] و نگاهداری کامل نفس از وقوع در حرام‌ها با ترک مشتبهات به کار رفته است<ref>[[امام خمینی]]، شرح چهل حدیث، ص۲۰۶.</ref>. [[انسان]] باید پیوسته مراقب [[اعمال]] و [[رفتار]] خود بوده و اعضاء و جوارح خود را کنترل نماید تا [[خصال]] [[پست]] حیوانی در آن [[نفوذ]] ننماید و قلبش متمایل به [[هوی و هوس]] و مجذوب جلوه‌های پست حیوانی نگردد<ref>ر. ک: [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۲۸/۵/۱۳۸۴.</ref>. [[عاقبت]] [[نیک]] در سایه [[تقوا]] حاصل می‌گردد. {{متن قرآن\|وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ}}<ref>«و سرانجام (نیکو) از آن پرهیزگاران است» سوره اعراف، آیه ۱۲۸.</ref> افزون بر آنکه تقوا منشأ بسیاری از [[کمالات]] مانند [[پیشرفت]] [[دنیا]] و [[آخرت]]، [[استقامت]] و [[پایداری]]، و هدا ابی به شمار می‌آید<ref>ر. ک: [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۲۸/۵/۱۳۸۴.</ref>. تقوا افزون بر اینکه یک [[وظیفه]] است و انسان در قبال آن مورد سؤال واقع خواهد شد، راه را نیز باز می‌کند و موجب می‌شود که انسان در همه بن‌بست‌ها، به ویژه بن‌بست‌های [[اقتصادی]] راه [[نجات]] پیدا کند. {{متن قرآن\|وَمَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجًا * وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ}}<ref>«و هر کس از خداوند پروا کند (خداوند) برای او دری می‌گشاید * و به او از جایی که گمان نمی‌برد روزی می‌دهد» سوره طلاق، آیه ۲.</ref><ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۴/۱۰/۱۳۷۸.</ref>.

	[[~~توکل~~]]~~، به معنای~~ [[~~اعتماد~~]] و [[~~اطمینان]] به [[خداوند~~]] [[~~قادر]] [[متعال~~]]، ~~و سپردن~~ [[~~کارها~~]] ~~به او~~ و ~~از او~~ [[~~یاری]] خواستن است<ref>امام خمینی، شرح چهل حدیث، ص۲۱۴.</ref>. در عرصه [[سیاسی]]- [[اجتماعی~~]] و ~~به ویژه در مقابل~~ [[~~توطئه‌ها~~]] ~~و دسیسه‌های~~ [[~~دشمنان~~]]~~، منبع~~ [[~~قدرت]] [[ملت ایران~~]] اتکال به خداوند است<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۱۳، ص۱۴۹.</ref> که رمز و منشأ تمام پیروزی‌ها است<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۸، ص۲۰۲؛ ج۱۱، ص۷۱-۷۲؛ ج۱۷، ص۲۲۲-۲۲۳.</ref>، ~~در نتیجه در سخت‌ترین شرایط نیز~~ باید ~~بر او تکیه کرد تا او نیز~~ با [[~~جنود~~]] [[~~غیبی~~]] ~~یاری کند<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۱۵، ص۴۰۳.</ref>.~~		برخی از ارزش‌های اخلاقی در حوزه اخلاق بندگی عبارت‌اند از: ایمان، [[حظّ]] [[قلبی]] است که با [[تذکر]]، [[تفکر]]، [[انس]] و [[خلوت]] با خداوند حاصل می‌گردد و [[انسان]] برای [[رهایی]] از تصرف [[شیطان]]، باید با رساندن ایمان به [[قلب]]، قلب را [[الهی]] کند؛ چنانکه بر اساس [[آیات قرآن]] [[مؤمنان]] بدان جهت که خداوند متولی ظاهر و [[باطن]] آنان است<ref>سوره بقره، آیه ۲۵۷.</ref>، از تصرفات [[شیطانی]] [[خالص]] و در [[رحمت الهی]] قرار دارند و خداوند آنان را از همه مراتب [[تاریکی]] به [[نور]] مطلق رهنمون می‌سازد<ref>[[امام خمینی]]، آداب الصلاة، ص۲۲۶.</ref>.
	[[~~اخلاص~~]]~~، به معنای مغشوش نبودن~~ [[~~نیت~~]] و [[~~خالص]] انجام دادن [[کارها~~]] است<ref>~~[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۴/۱۲/۱۳۷۱~~.</ref>~~. [[خلوص]] عمل~~ از [[~~تصرف~~]] [[شیطان]] که مقدمه [[اخلاص]] است در صورتی حاصل می‌گردد که تمام [[رفتار انسان]] در جهت [[خداخواهی]] باشد، هرچند مصداق کامل چنین اخلاصی تنها در [[انسان کامل]] و اولیای خالص ~~امکان‌پذیر است<ref>[[امام خمینی]]، آداب الصلاة، ص۲۰-۲۱.</ref>. خالص نبودن [[اخلاق~~]] و ~~[[تربیت]] [[روحی]]، افزون بر آنکه مانعی~~ در ~~جهت [[رسیدن به کمال]] به شمار می‌آید، ممکن است به جای رساندن~~ [[~~انسان]] به [[سعادت~~]] و ~~کمال [[انسانیت]] و وصول به مدارج عالیه، وی~~ را به [[~~شقاوت~~]] بکشاند<ref>امام خمینی، آداب الصلاة، ص۲۱.</ref>. شرط [[مجاهدت]] در [[راه خدا]] این است که با اخلاص و [[فی سبیل الله]] باشد و لازمه آن این است که انسان به ~~راه خدا [[ایمان]] و~~ [[~~معرفت~~]] ~~داشته باشد~~<ref>[[~~سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی~~]]، ~~۱۲/۹/۱۳۷۹~~.</ref>.

	[[~~یاد خدا~~]]، از ~~دیدگاه~~ [[~~عالمان~~]] ~~اخلاق به معنای توجه کلی به~~ [[~~خداوند~~]] ~~همراه با~~ [[~~حضور قلب~~]] و [[~~فراغت~~]] ~~خاطر است~~<ref>فیض کاشانی، محسن بن مرتضی، المحجة البیضاء فی تهذیب الأحیاء، تحقیق علی‌اکبر غفاری، ج۳، ص۲۷۷؛ نراقی، محمد مهدی، جامع السعادات، تحقیق سیدمحمد کلانتر، ج۳، ص۲۹۰.</ref>. [[~~اهل معرفت~~]] ~~نیز آن را در معنای رها شدن از~~ [[~~غفلت~~]] و ~~[[فراموشی]]~~ به کار ~~برده‌اند~~<ref>~~انصاری، خواجه عبدالله بن محمد، منازل السائرین، ص۸۶~~.</ref>. ~~یکی از مهم‌ترین عوامل در زمینه~~ [[~~تزکیه نفس~~]] و [[~~تهذیب اخلاق~~]]~~، ذکر است؛ ذکر به معنای یاد در مقابل غفلت است~~ و ~~دارای گستره وسیعی می‌باشد از جمله، غفلت از~~ [[~~خدا~~]]~~، غفلت از~~ [[~~وظیفه~~]] و [[~~مسئولیت~~]]~~، غفلت از~~ [[~~عالم قبر~~]] و ~~غفلت از~~ [[~~محاسبه اعمال~~]]. ~~یاد تمامی موارد فوق می‌تواند~~ [[~~سرنوشت انسان~~]] ~~را تعیین کند، مشروط بر آنکه این~~ [[~~اعتقاد~~]] در [[~~زندگی~~]]~~، حرکت~~ و [[~~تصمیم‌گیری~~]] ~~انسان مؤثر باشد، چرا که براساس~~ [[~~آیات قرآن~~]] ~~{{متن قرآن\|إِنَّمَا تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ}}~~<ref>~~«تو تنها به آن کس می‌توانی بیم دهی که از این قرآن پیروی می‌کند» سوره یس، آیه ۱۱~~.</ref>[[~~انذار~~]] [[~~الهی~~]] و [[~~پیامبر~~]] ~~{{صل}} برای کسانی مفید است که به دنبال یاد بوده و خود را از~~ [[~~غفلت~~]] ~~دور نگه می‌دارند~~<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۲۲/۲/~~۱۳۸۲~~.</ref>. ~~ملتی~~ که ~~متکی به نام و~~ [[~~یاد خدا~~]] ~~باشد ترسی نداشته~~ و ~~در مقابل تهدیدها عقب نمی‌نشیند~~<ref>[[~~سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی~~]]، ~~۴/۶/۱۳۶۹~~.</ref><ref>[[علی گرامی\|گرامی، علی]]، [[اخلاق - گرامی (مقاله)\| مقاله «اخلاق»]]، [[مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی (کتاب)\|مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی]]، ص ۶۱.</ref>		تقوا، عبارت است از [[حفظ نفس]] از [[مخالفت]] [[اوامر و نواهی]] [[حق]] و [[متابعت]] رضای او<ref>ر.ک: حسینی بهشتی، سید محمد، شناخت اسلام، ص۲۹۲؛ امام خمینی، شرح چهل حدیث، ص۲۰۶.</ref>. با این حال در مواد متعددی در [[حفظ]] [[بلیغ]] و نگاهداری کامل نفس از وقوع در حرام‌ها با ترک مشتبهات به کار رفته است<ref>[[امام خمینی]]، شرح چهل حدیث، ص۲۰۶.</ref>. [[انسان]] باید پیوسته مراقب [[اعمال]] و [[رفتار]] خود بوده و اعضاء و جوارح خود را کنترل نماید تا [[خصال]] [[پست]] حیوانی در آن [[نفوذ]] ننماید و قلبش متمایل به [[هوی و هوس]] و مجذوب جلوه‌های پست حیوانی نگردد<ref>ر.ک: [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۲۸/۵/۱۳۸۴.</ref>. [[توکل]]، به معنای اعتماد و [[اطمینان]] به [[خداوند]] قادر متعال و سپردن [[کارها]] به او و از او [[یاری]] خواستن است<ref>امام خمینی، شرح چهل حدیث، ص۲۱۴.</ref>. [[اخلاص]]، به معنای مغشوش نبودن [[نیت]] و [[خالص]] انجام دادن [[کارها]] است<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۴/۱۲/۱۳۷۱.</ref>. [[خلوص]] عمل از [[تصرف]] [[شیطان]] که مقدمه [[اخلاص]] است در صورتی حاصل می‌گردد که تمام [[رفتار انسان]] در جهت [[خداخواهی]] باشد، هرچند مصداق کامل چنین اخلاصی تنها در [[انسان کامل]] و اولیای خالص امکان‌پذیر است<ref>[[امام خمینی]]، آداب الصلاة، ص۲۰-۲۱.</ref>.

			یکی از مهم‌ترین عوامل در زمینه [[تزکیه نفس]] و [[تهذیب اخلاق]]، ذکر است؛ ذکر به معنای یاد در مقابل غفلت است و دارای گستره وسیعی است از جمله، غفلت از [[خدا]]، غفلت از [[وظیفه]] و [[مسئولیت]]، غفلت از [[عالم قبر]] و غفلت از محاسبه اعمال<ref>[[علی گرامی\|گرامی، علی]]، [[اخلاق - گرامی (مقاله)\| مقاله «اخلاق»]]، [[مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی (کتاب)\|مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی]]، ص ۶۱.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۸ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۰۵

2023-05-08T07:05:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۳۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = اخلاق\| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = ~~[[اخلاق بندگی در قرآن]] - [[اخلاق بندگی در حدیث]] - [[اخلاق بندگی در تاریخ اسلامی]] - [[اخلاق بندگی در کلام اسلامی]] -~~ [[اخلاق بندگی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]\| پرسش مرتبط = ~~اخلاق بندگی (پرسش)~~}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = اخلاق\| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[اخلاق بندگی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==

Wasity در ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۴۱

2023-01-23T10:41:13Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۱۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[اخلاق بندگی در قرآن]] - [[اخلاق بندگی در حدیث]] - [[اخلاق بندگی در تاریخ اسلامی]] - [[اخلاق بندگی در کلام اسلامی]] - [[اخلاق بندگی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]\| پرسش مرتبط = اخلاق بندگی (پرسش)}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = اخلاق\| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[اخلاق بندگی در قرآن]] - [[اخلاق بندگی در حدیث]] - [[اخلاق بندگی در تاریخ اسلامی]] - [[اخلاق بندگی در کلام اسلامی]] - [[اخلاق بندگی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]\| پرسش مرتبط = اخلاق بندگی (پرسش)}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==

Bahmani: /* پانویس */

2023-01-23T10:22:48Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۵۲
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:اخلاق ~~بندگی~~]]		[[رده:اخلاق]]

Wasity: جایگزینی متن - 'امکان پذیر' به 'امکان‌پذیر'

2022-10-26T07:04:27Z

جایگزینی متن - 'امکان پذیر' به 'امکان‌پذیر'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۴
خط ۸:		خط ۸:

	[[توکل]]، به معنای [[اعتماد]] و [[اطمینان]] به [[خداوند]] [[قادر]] [[متعال]]، و سپردن [[کارها]] به او و از او [[یاری]] خواستن است<ref>امام خمینی، شرح چهل حدیث، ص۲۱۴.</ref>. در عرصه [[سیاسی]]- [[اجتماعی]] و به ویژه در مقابل [[توطئه‌ها]] و دسیسه‌های [[دشمنان]]، منبع [[قدرت]] [[ملت ایران]] اتکال به خداوند است<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۱۳، ص۱۴۹.</ref> که رمز و منشأ تمام پیروزی‌ها است<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۸، ص۲۰۲؛ ج۱۱، ص۷۱-۷۲؛ ج۱۷، ص۲۲۲-۲۲۳.</ref>، در نتیجه در سخت‌ترین شرایط نیز باید بر او تکیه کرد تا او نیز با [[جنود]] [[غیبی]] یاری کند<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۱۵، ص۴۰۳.</ref>.		[[توکل]]، به معنای [[اعتماد]] و [[اطمینان]] به [[خداوند]] [[قادر]] [[متعال]]، و سپردن [[کارها]] به او و از او [[یاری]] خواستن است<ref>امام خمینی، شرح چهل حدیث، ص۲۱۴.</ref>. در عرصه [[سیاسی]]- [[اجتماعی]] و به ویژه در مقابل [[توطئه‌ها]] و دسیسه‌های [[دشمنان]]، منبع [[قدرت]] [[ملت ایران]] اتکال به خداوند است<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۱۳، ص۱۴۹.</ref> که رمز و منشأ تمام پیروزی‌ها است<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۸، ص۲۰۲؛ ج۱۱، ص۷۱-۷۲؛ ج۱۷، ص۲۲۲-۲۲۳.</ref>، در نتیجه در سخت‌ترین شرایط نیز باید بر او تکیه کرد تا او نیز با [[جنود]] [[غیبی]] یاری کند<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۱۵، ص۴۰۳.</ref>.
	[[اخلاص]]، به معنای مغشوش نبودن [[نیت]] و [[خالص]] انجام دادن [[کارها]] است<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۴/۱۲/۱۳۷۱.</ref>. [[خلوص]] عمل از [[تصرف]] [[شیطان]] که مقدمه [[اخلاص]] است در صورتی حاصل می‌گردد که تمام [[رفتار انسان]] در جهت [[خداخواهی]] باشد، هرچند مصداق کامل چنین اخلاصی تنها در [[انسان کامل]] و اولیای خالص ~~امکان پذیر~~ است<ref>[[امام خمینی]]، آداب الصلاة، ص۲۰-۲۱.</ref>. خالص نبودن [[اخلاق]] و [[تربیت]] [[روحی]]، افزون بر آنکه مانعی در جهت [[رسیدن به کمال]] به شمار می‌آید، ممکن است به جای رساندن [[انسان]] به [[سعادت]] و کمال [[انسانیت]] و وصول به مدارج عالیه، وی را به [[شقاوت]] بکشاند<ref>امام خمینی، آداب الصلاة، ص۲۱.</ref>. شرط [[مجاهدت]] در [[راه خدا]] این است که با اخلاص و [[فی سبیل الله]] باشد و لازمه آن این است که انسان به راه خدا [[ایمان]] و [[معرفت]] داشته باشد<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۱۲/۹/۱۳۷۹.</ref>.		[[اخلاص]]، به معنای مغشوش نبودن [[نیت]] و [[خالص]] انجام دادن [[کارها]] است<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۴/۱۲/۱۳۷۱.</ref>. [[خلوص]] عمل از [[تصرف]] [[شیطان]] که مقدمه [[اخلاص]] است در صورتی حاصل می‌گردد که تمام [[رفتار انسان]] در جهت [[خداخواهی]] باشد، هرچند مصداق کامل چنین اخلاصی تنها در [[انسان کامل]] و اولیای خالص امکان‌پذیر است<ref>[[امام خمینی]]، آداب الصلاة، ص۲۰-۲۱.</ref>. خالص نبودن [[اخلاق]] و [[تربیت]] [[روحی]]، افزون بر آنکه مانعی در جهت [[رسیدن به کمال]] به شمار می‌آید، ممکن است به جای رساندن [[انسان]] به [[سعادت]] و کمال [[انسانیت]] و وصول به مدارج عالیه، وی را به [[شقاوت]] بکشاند<ref>امام خمینی، آداب الصلاة، ص۲۱.</ref>. شرط [[مجاهدت]] در [[راه خدا]] این است که با اخلاص و [[فی سبیل الله]] باشد و لازمه آن این است که انسان به راه خدا [[ایمان]] و [[معرفت]] داشته باشد<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۱۲/۹/۱۳۷۹.</ref>.

	[[یاد خدا]]، از دیدگاه [[عالمان]] اخلاق به معنای توجه کلی به [[خداوند]] همراه با [[حضور قلب]] و [[فراغت]] خاطر است<ref>فیض کاشانی، محسن بن مرتضی، المحجة البیضاء فی تهذیب الأحیاء، تحقیق علی‌اکبر غفاری، ج۳، ص۲۷۷؛ نراقی، محمد مهدی، جامع السعادات، تحقیق سیدمحمد کلانتر، ج۳، ص۲۹۰.</ref>. [[اهل معرفت]] نیز آن را در معنای رها شدن از [[غفلت]] و [[فراموشی]] به کار برده‌اند<ref>انصاری، خواجه عبدالله بن محمد، منازل السائرین، ص۸۶.</ref>. یکی از مهم‌ترین عوامل در زمینه [[تزکیه نفس]] و [[تهذیب اخلاق]]، ذکر است؛ ذکر به معنای یاد در مقابل غفلت است و دارای گستره وسیعی می‌باشد از جمله، غفلت از [[خدا]]، غفلت از [[وظیفه]] و [[مسئولیت]]، غفلت از [[عالم قبر]] و غفلت از [[محاسبه اعمال]]. یاد تمامی موارد فوق می‌تواند [[سرنوشت انسان]] را تعیین کند، مشروط بر آنکه این [[اعتقاد]] در [[زندگی]]، حرکت و [[تصمیم‌گیری]] انسان مؤثر باشد، چرا که براساس [[آیات قرآن]] {{متن قرآن\|إِنَّمَا تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ}}<ref>«تو تنها به آن کس می‌توانی بیم دهی که از این قرآن پیروی می‌کند» سوره یس، آیه ۱۱.</ref>[[انذار]] [[الهی]] و [[پیامبر]] {{صل}} برای کسانی مفید است که به دنبال یاد بوده و خود را از [[غفلت]] دور نگه می‌دارند<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۲۲/۲/۱۳۸۲.</ref>. ملتی که متکی به نام و [[یاد خدا]] باشد ترسی نداشته و در مقابل تهدیدها عقب نمی‌نشیند<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۴/۶/۱۳۶۹.</ref><ref>[[علی گرامی\|گرامی، علی]]، [[اخلاق - گرامی (مقاله)\| مقاله «اخلاق»]]، [[مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی (کتاب)\|مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی]]، ص ۶۱.</ref>		[[یاد خدا]]، از دیدگاه [[عالمان]] اخلاق به معنای توجه کلی به [[خداوند]] همراه با [[حضور قلب]] و [[فراغت]] خاطر است<ref>فیض کاشانی، محسن بن مرتضی، المحجة البیضاء فی تهذیب الأحیاء، تحقیق علی‌اکبر غفاری، ج۳، ص۲۷۷؛ نراقی، محمد مهدی، جامع السعادات، تحقیق سیدمحمد کلانتر، ج۳، ص۲۹۰.</ref>. [[اهل معرفت]] نیز آن را در معنای رها شدن از [[غفلت]] و [[فراموشی]] به کار برده‌اند<ref>انصاری، خواجه عبدالله بن محمد، منازل السائرین، ص۸۶.</ref>. یکی از مهم‌ترین عوامل در زمینه [[تزکیه نفس]] و [[تهذیب اخلاق]]، ذکر است؛ ذکر به معنای یاد در مقابل غفلت است و دارای گستره وسیعی می‌باشد از جمله، غفلت از [[خدا]]، غفلت از [[وظیفه]] و [[مسئولیت]]، غفلت از [[عالم قبر]] و غفلت از [[محاسبه اعمال]]. یاد تمامی موارد فوق می‌تواند [[سرنوشت انسان]] را تعیین کند، مشروط بر آنکه این [[اعتقاد]] در [[زندگی]]، حرکت و [[تصمیم‌گیری]] انسان مؤثر باشد، چرا که براساس [[آیات قرآن]] {{متن قرآن\|إِنَّمَا تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ}}<ref>«تو تنها به آن کس می‌توانی بیم دهی که از این قرآن پیروی می‌کند» سوره یس، آیه ۱۱.</ref>[[انذار]] [[الهی]] و [[پیامبر]] {{صل}} برای کسانی مفید است که به دنبال یاد بوده و خود را از [[غفلت]] دور نگه می‌دارند<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۲۲/۲/۱۳۸۲.</ref>. ملتی که متکی به نام و [[یاد خدا]] باشد ترسی نداشته و در مقابل تهدیدها عقب نمی‌نشیند<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۴/۶/۱۳۶۹.</ref><ref>[[علی گرامی\|گرامی، علی]]، [[اخلاق - گرامی (مقاله)\| مقاله «اخلاق»]]، [[مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی (کتاب)\|مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی]]، ص ۶۱.</ref>

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T14:19:55Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۴۹
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	[[اخلاص]]، به معنای مغشوش نبودن [[نیت]] و [[خالص]] انجام دادن [[کارها]] است<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۴/۱۲/۱۳۷۱.</ref>. [[خلوص]] عمل از [[تصرف]] [[شیطان]] که مقدمه [[اخلاص]] است در صورتی حاصل می‌گردد که تمام [[رفتار انسان]] در جهت [[خداخواهی]] باشد، هرچند مصداق کامل چنین اخلاصی تنها در [[انسان کامل]] و اولیای خالص امکان پذیر است<ref>[[امام خمینی]]، آداب الصلاة، ص۲۰-۲۱.</ref>. خالص نبودن [[اخلاق]] و [[تربیت]] [[روحی]]، افزون بر آنکه مانعی در جهت [[رسیدن به کمال]] به شمار می‌آید، ممکن است به جای رساندن [[انسان]] به [[سعادت]] و کمال [[انسانیت]] و وصول به مدارج عالیه، وی را به [[شقاوت]] بکشاند<ref>امام خمینی، آداب الصلاة، ص۲۱.</ref>. شرط [[مجاهدت]] در [[راه خدا]] این است که با اخلاص و [[فی سبیل الله]] باشد و لازمه آن این است که انسان به راه خدا [[ایمان]] و [[معرفت]] داشته باشد<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۱۲/۹/۱۳۷۹.</ref>.		[[اخلاص]]، به معنای مغشوش نبودن [[نیت]] و [[خالص]] انجام دادن [[کارها]] است<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۴/۱۲/۱۳۷۱.</ref>. [[خلوص]] عمل از [[تصرف]] [[شیطان]] که مقدمه [[اخلاص]] است در صورتی حاصل می‌گردد که تمام [[رفتار انسان]] در جهت [[خداخواهی]] باشد، هرچند مصداق کامل چنین اخلاصی تنها در [[انسان کامل]] و اولیای خالص امکان پذیر است<ref>[[امام خمینی]]، آداب الصلاة، ص۲۰-۲۱.</ref>. خالص نبودن [[اخلاق]] و [[تربیت]] [[روحی]]، افزون بر آنکه مانعی در جهت [[رسیدن به کمال]] به شمار می‌آید، ممکن است به جای رساندن [[انسان]] به [[سعادت]] و کمال [[انسانیت]] و وصول به مدارج عالیه، وی را به [[شقاوت]] بکشاند<ref>امام خمینی، آداب الصلاة، ص۲۱.</ref>. شرط [[مجاهدت]] در [[راه خدا]] این است که با اخلاص و [[فی سبیل الله]] باشد و لازمه آن این است که انسان به راه خدا [[ایمان]] و [[معرفت]] داشته باشد<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۱۲/۹/۱۳۷۹.</ref>.

	[[یاد خدا]]، از دیدگاه [[عالمان]] اخلاق به معنای توجه کلی به [[خداوند]] همراه با [[حضور قلب]] و [[فراغت]] خاطر است<ref>فیض کاشانی، محسن بن مرتضی، المحجة البیضاء فی تهذیب الأحیاء، تحقیق علی‌اکبر غفاری، ج۳، ص۲۷۷؛ نراقی، محمد مهدی، جامع السعادات، تحقیق سیدمحمد کلانتر، ج۳، ص۲۹۰.</ref>. [[اهل معرفت]] نیز آن را در معنای رها شدن از [[غفلت]] و [[فراموشی]] به کار برده‌اند<ref>انصاری، خواجه عبدالله بن محمد، منازل السائرین، ص۸۶.</ref>. یکی از مهم‌ترین عوامل در زمینه [[تزکیه نفس]] و [[تهذیب اخلاق]]، ذکر است؛ ذکر به معنای یاد در مقابل غفلت است و دارای گستره وسیعی می‌باشد از جمله، غفلت از [[خدا]]، غفلت از [[وظیفه]] و [[مسئولیت]]، غفلت از [[عالم قبر]] و غفلت از [[محاسبه اعمال]]. یاد تمامی موارد فوق می‌تواند [[سرنوشت انسان]] را تعیین کند، مشروط بر آنکه این [[اعتقاد]] در [[زندگی]]، حرکت و [[تصمیم‌گیری]] انسان مؤثر باشد، چرا که براساس [[آیات قرآن]] {{متن قرآن\|إِنَّمَا تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ}}<ref>«تو تنها به آن کس می‌توانی بیم دهی که از این قرآن پیروی می‌کند» سوره یس، آیه ۱۱.</ref>[[انذار]] [[الهی]] و [[پیامبر]]{{صل}} برای کسانی مفید است که به دنبال یاد بوده و خود را از [[غفلت]] دور نگه می‌دارند<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۲۲/۲/۱۳۸۲.</ref>. ملتی که متکی به نام و [[یاد خدا]] باشد ترسی نداشته و در مقابل تهدیدها عقب نمی‌نشیند<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۴/۶/۱۳۶۹.</ref><ref>[[علی گرامی\|گرامی، علی]]، [[اخلاق - گرامی (مقاله)\| مقاله «اخلاق»]]، [[مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی (کتاب)\|مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی]]، ص ۶۱.</ref>		[[یاد خدا]]، از دیدگاه [[عالمان]] اخلاق به معنای توجه کلی به [[خداوند]] همراه با [[حضور قلب]] و [[فراغت]] خاطر است<ref>فیض کاشانی، محسن بن مرتضی، المحجة البیضاء فی تهذیب الأحیاء، تحقیق علی‌اکبر غفاری، ج۳، ص۲۷۷؛ نراقی، محمد مهدی، جامع السعادات، تحقیق سیدمحمد کلانتر، ج۳، ص۲۹۰.</ref>. [[اهل معرفت]] نیز آن را در معنای رها شدن از [[غفلت]] و [[فراموشی]] به کار برده‌اند<ref>انصاری، خواجه عبدالله بن محمد، منازل السائرین، ص۸۶.</ref>. یکی از مهم‌ترین عوامل در زمینه [[تزکیه نفس]] و [[تهذیب اخلاق]]، ذکر است؛ ذکر به معنای یاد در مقابل غفلت است و دارای گستره وسیعی می‌باشد از جمله، غفلت از [[خدا]]، غفلت از [[وظیفه]] و [[مسئولیت]]، غفلت از [[عالم قبر]] و غفلت از [[محاسبه اعمال]]. یاد تمامی موارد فوق می‌تواند [[سرنوشت انسان]] را تعیین کند، مشروط بر آنکه این [[اعتقاد]] در [[زندگی]]، حرکت و [[تصمیم‌گیری]] انسان مؤثر باشد، چرا که براساس [[آیات قرآن]] {{متن قرآن\|إِنَّمَا تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ}}<ref>«تو تنها به آن کس می‌توانی بیم دهی که از این قرآن پیروی می‌کند» سوره یس، آیه ۱۱.</ref>[[انذار]] [[الهی]] و [[پیامبر]] {{صل}} برای کسانی مفید است که به دنبال یاد بوده و خود را از [[غفلت]] دور نگه می‌دارند<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۲۲/۲/۱۳۸۲.</ref>. ملتی که متکی به نام و [[یاد خدا]] باشد ترسی نداشته و در مقابل تهدیدها عقب نمی‌نشیند<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۴/۶/۱۳۶۹.</ref><ref>[[علی گرامی\|گرامی، علی]]، [[اخلاق - گرامی (مقاله)\| مقاله «اخلاق»]]، [[مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی (کتاب)\|مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی]]، ص ۶۱.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-08-24T07:51:24Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۲۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[اخلاق بندگی در قرآن]] - [[اخلاق بندگی در حدیث]] - [[اخلاق بندگی در تاریخ اسلامی]] - [[اخلاق بندگی در کلام اسلامی]] - [[اخلاق بندگی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]\| پرسش مرتبط = اخلاق بندگی (پرسش)}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[اخلاق بندگی در قرآن]] - [[اخلاق بندگی در حدیث]] - [[اخلاق بندگی در تاریخ اسلامی]] - [[اخلاق بندگی در کلام اسلامی]] - [[اخلاق بندگی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]\| پرسش مرتبط = اخلاق بندگی (پرسش)}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	اخلاق بندگی حوزۀ [[ارزش‌ها]] یا [[هنجارها]] و ناهنجاری‌هایی است که [[حاکم]] بر [[روابط انسان]] با [[خداوند]] است. ارزش‌هایی مانند [[ایمان]]، [[اخلاص]]، [[تسلیم]]، [[رضا]]، [[توبه]]، [[استغفار]]، [[انابه]]، [[توکل]]، [[خشوع]]، [[خضوع]] و [[تضرع]]، [[خوف و رجا]]، ذکر، [[شکر]]، [[تقوا]] و [[ورع]]، از این قبیل می‌باشند.		اخلاق بندگی حوزۀ [[ارزش‌ها]] یا [[هنجارها]] و ناهنجاری‌هایی است که [[حاکم]] بر [[روابط انسان]] با [[خداوند]] است. ارزش‌هایی مانند [[ایمان]]، [[اخلاص]]، [[تسلیم]]، [[رضا]]، [[توبه]]، [[استغفار]]، [[انابه]]، [[توکل]]، [[خشوع]]، [[خضوع]] و [[تضرع]]، [[خوف و رجا]]، ذکر، [[شکر]]، [[تقوا]] و [[ورع]]، از این قبیل می‌باشند.
	برخی از ارزش‌های اخلاقی در حوزه اخلاق بندگی عبارت‌اند از:		برخی از ارزش‌های اخلاقی در حوزه اخلاق بندگی عبارت‌اند از:
	ایمان، [[حظّ]] [[قلبی]] است که با [[تذکر]]، [[تفکر]]، [[انس]] و [[خلوت]] با خداوند حاصل می‌گردد و [[انسان]] برای [[رهایی]] از [[تصرف]] [[شیطان]]، باید با رساندن ایمان به [[قلب]]، قلب را [[الهی]] کند؛ چنانکه بر اساس [[آیات قرآن]] [[مؤمنان]] بدان جهت که خداوند متولی ظاهر و [[باطن]] آنان است {{متن قرآن\|اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ}}<ref>«خداوند سرور مؤمنان است که آنان را به سوی روشنایی از تیرگی‌ها بیرون می‌برد» سوره بقره، آیه ۲۵۷.</ref> از تصرفات [[شیطانی]] [[خالص]] و در [[رحمت الهی]] قرار دارند و خداوند آنان را از همه مراتب [[تاریکی]] به [[نور]] مطلق رهنمون می‌سازد<ref>[[امام خمینی]]، آداب الصلاة، ص۲۲۶.</ref>. ریشه تمام [[مفاسد اخلاقی]]، نبودن ایمان در قلب انسان است. حصول ایمان نیز با گفتن و شنیدن حاصل نمی‌گردد بلکه [[نیازمند]] [[خلوص نیت]] است؛ انسان باید در [[طلب]] [[معارف الهی]] و [[خداجویی]] باشد تا ایمان حاصل شود، بر اساس [[آیات قرآن کریم]] [[نور الهی]] تنها در قلب کسانی ایجاد می‌گردد که خداوند [[اراده]] کند، {{متن قرآن\|وَمَنْ لَمْ يَجْعَلِ اللَّهُ لَهُ نُورًا فَمَا لَهُ مِنْ نُورٍ}}<ref>«و آنکه خداوند برای او فروغی ننهاده است فروغی نخواهد داشت» سوره نور، آیه ۴۰.</ref><ref>امام خمینی، شرح چهل حدیث، ص۱۱۲-۱۱۳.</ref>. بدون ایمان، هر حرکت و یشی بی‌فرجام است، و پوینده را بی‌نشاط و دل‌مرده می‌سازد<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن، ص۵۵.</ref>.		ایمان، [[حظّ]] [[قلبی]] است که با [[تذکر]]، [[تفکر]]، [[انس]] و [[خلوت]] با خداوند حاصل می‌گردد و [[انسان]] برای [[رهایی]] از [[تصرف]] [[شیطان]]، باید با رساندن ایمان به [[قلب]]، قلب را [[الهی]] کند؛ چنانکه بر اساس [[آیات قرآن]] [[مؤمنان]] بدان جهت که خداوند متولی ظاهر و [[باطن]] آنان است {{متن قرآن\|اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ}}<ref>«خداوند سرور مؤمنان است که آنان را به سوی روشنایی از تیرگی‌ها بیرون می‌برد» سوره بقره، آیه ۲۵۷.</ref> از تصرفات [[شیطانی]] [[خالص]] و در [[رحمت الهی]] قرار دارند و خداوند آنان را از همه مراتب [[تاریکی]] به [[نور]] مطلق رهنمون می‌سازد<ref>[[امام خمینی]]، آداب الصلاة، ص۲۲۶.</ref>. ریشه تمام [[مفاسد اخلاقی]]، نبودن ایمان در قلب انسان است. حصول ایمان نیز با گفتن و شنیدن حاصل نمی‌گردد بلکه [[نیازمند]] [[خلوص نیت]] است؛ انسان باید در [[طلب]] [[معارف الهی]] و [[خداجویی]] باشد تا ایمان حاصل شود، بر اساس [[آیات قرآن کریم]] [[نور الهی]] تنها در قلب کسانی ایجاد می‌گردد که خداوند [[اراده]] کند، {{متن قرآن\|وَمَنْ لَمْ يَجْعَلِ اللَّهُ لَهُ نُورًا فَمَا لَهُ مِنْ نُورٍ}}<ref>«و آنکه خداوند برای او فروغی ننهاده است فروغی نخواهد داشت» سوره نور، آیه ۴۰.</ref><ref>امام خمینی، شرح چهل حدیث، ص۱۱۲-۱۱۳.</ref>. بدون ایمان، هر حرکت و یشی بی‌فرجام است، و پوینده را بی‌نشاط و دل‌مرده می‌سازد<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن، ص۵۵.</ref>.
	تقوا، عبارت است از [[حفظ نفس]] از [[مخالفت]] [[اوامر و نواهی]] [[حق]] و [[متابعت]] رضای او<ref>ر.ک: حسینی بهشتی، سید محمد، شناخت اسلام، ص۲۹۲؛ امام خمینی، شرح چهل حدیث، ص۲۰۶.</ref>. با این حال در مواد متعددی در [[حفظ]] [[بلیغ]] و نگاهداری کامل نفس از وقوع در حرام‌ها با ترک مشتبهات به کار رفته است<ref>[[امام خمینی]]، شرح چهل حدیث، ص۲۰۶.</ref>. [[انسان]] باید پیوسته مراقب [[اعمال]] و [[رفتار]] خود بوده و اعضاء و جوارح خود را کنترل نماید تا [[خصال]] [[پست]] حیوانی در آن [[نفوذ]] ننماید و قلبش متمایل به [[هوی و هوس]] و مجذوب جلوه‌های پست حیوانی نگردد<ref>ر.ک: [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۲۸/۵/۱۳۸۴.</ref>. [[عاقبت]] [[نیک]] در سایه [[تقوا]] حاصل می‌گردد. {{متن قرآن\|وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ}}<ref>«و سرانجام (نیکو) از آن پرهیزگاران است» سوره اعراف، آیه ۱۲۸.</ref> افزون بر آنکه تقوا منشأ بسیاری از [[کمالات]] مانند [[پیشرفت]] [[دنیا]] و [[آخرت]]، [[استقامت]] و [[پایداری]]، و هدا ابی به شمار می‌آید<ref>ر.ک: [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۲۸/۵/۱۳۸۴.</ref>. تقوا افزون بر اینکه یک [[وظیفه]] است و انسان در قبال آن مورد سؤال واقع خواهد شد، راه را نیز باز می‌کند و موجب می‌شود که انسان در همه بن‌بست‌ها، به ویژه بن‌بست‌های [[اقتصادی]] راه [[نجات]] پیدا کند. {{متن قرآن\|وَمَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجًا * وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ}}<ref>«و هر کس از خداوند پروا کند (خداوند) برای او دری می‌گشاید *و به او از جایی که گمان نمی‌برد روزی می‌دهد» سوره طلاق، آیه ۲.</ref><ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۴/۱۰/۱۳۷۸.</ref>.		تقوا، عبارت است از [[حفظ نفس]] از [[مخالفت]] [[اوامر و نواهی]] [[حق]] و [[متابعت]] رضای او<ref>ر. ک: حسینی بهشتی، سید محمد، شناخت اسلام، ص۲۹۲؛ امام خمینی، شرح چهل حدیث، ص۲۰۶.</ref>. با این حال در مواد متعددی در [[حفظ]] [[بلیغ]] و نگاهداری کامل نفس از وقوع در حرام‌ها با ترک مشتبهات به کار رفته است<ref>[[امام خمینی]]، شرح چهل حدیث، ص۲۰۶.</ref>. [[انسان]] باید پیوسته مراقب [[اعمال]] و [[رفتار]] خود بوده و اعضاء و جوارح خود را کنترل نماید تا [[خصال]] [[پست]] حیوانی در آن [[نفوذ]] ننماید و قلبش متمایل به [[هوی و هوس]] و مجذوب جلوه‌های پست حیوانی نگردد<ref>ر. ک: [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۲۸/۵/۱۳۸۴.</ref>. [[عاقبت]] [[نیک]] در سایه [[تقوا]] حاصل می‌گردد. {{متن قرآن\|وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ}}<ref>«و سرانجام (نیکو) از آن پرهیزگاران است» سوره اعراف، آیه ۱۲۸.</ref> افزون بر آنکه تقوا منشأ بسیاری از [[کمالات]] مانند [[پیشرفت]] [[دنیا]] و [[آخرت]]، [[استقامت]] و [[پایداری]]، و هدا ابی به شمار می‌آید<ref>ر. ک: [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۲۸/۵/۱۳۸۴.</ref>. تقوا افزون بر اینکه یک [[وظیفه]] است و انسان در قبال آن مورد سؤال واقع خواهد شد، راه را نیز باز می‌کند و موجب می‌شود که انسان در همه بن‌بست‌ها، به ویژه بن‌بست‌های [[اقتصادی]] راه [[نجات]] پیدا کند. {{متن قرآن\|وَمَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجًا * وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ}}<ref>«و هر کس از خداوند پروا کند (خداوند) برای او دری می‌گشاید * و به او از جایی که گمان نمی‌برد روزی می‌دهد» سوره طلاق، آیه ۲.</ref><ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۴/۱۰/۱۳۷۸.</ref>.

	[[توکل]]، به معنای [[اعتماد]] و [[اطمینان]] به [[خداوند]] [[قادر]] [[متعال]]، و سپردن [[کارها]] به او و از او [[یاری]] خواستن است<ref>امام خمینی، شرح چهل حدیث، ص۲۱۴.</ref>. در عرصه [[سیاسی]]- [[اجتماعی]] و به ویژه در مقابل [[توطئه‌ها]] و دسیسه‌های [[دشمنان]]، منبع [[قدرت]] [[ملت ایران]] اتکال به خداوند است<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۱۳، ص۱۴۹.</ref> که رمز و منشأ تمام پیروزی‌ها است<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۸، ص۲۰۲؛ ج۱۱، ص۷۱-۷۲؛ ج۱۷، ص۲۲۲-۲۲۳.</ref>، در نتیجه در سخت‌ترین شرایط نیز باید بر او تکیه کرد تا او نیز با [[جنود]] [[غیبی]] یاری کند<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۱۵، ص۴۰۳.</ref>.		[[توکل]]، به معنای [[اعتماد]] و [[اطمینان]] به [[خداوند]] [[قادر]] [[متعال]]، و سپردن [[کارها]] به او و از او [[یاری]] خواستن است<ref>امام خمینی، شرح چهل حدیث، ص۲۱۴.</ref>. در عرصه [[سیاسی]]- [[اجتماعی]] و به ویژه در مقابل [[توطئه‌ها]] و دسیسه‌های [[دشمنان]]، منبع [[قدرت]] [[ملت ایران]] اتکال به خداوند است<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۱۳، ص۱۴۹.</ref> که رمز و منشأ تمام پیروزی‌ها است<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۸، ص۲۰۲؛ ج۱۱، ص۷۱-۷۲؛ ج۱۷، ص۲۲۲-۲۲۳.</ref>، در نتیجه در سخت‌ترین شرایط نیز باید بر او تکیه کرد تا او نیز با [[جنود]] [[غیبی]] یاری کند<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۱۵، ص۴۰۳.</ref>.