ادب در لغت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* آداب */

2025-05-17T10:10:54Z

آداب

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۴۰
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	==~~آداب~~==		== مقدمه ==
	~~این واژه~~ جمع «[[ادب]]» است که در لغت به معنای [[فرهنگ]]، [[دانش]]، هنر، [[حسن معاشرت]] و حسن محضر است. این واژه اصطلاحاً علومی همچون لغت، صرف، نحو، معانی، بیان، [[بدیع]]، عروض، قافیه، [[قوانین]] خط، قوانین قرائت، اشتقاق و [[شعر]] را در بر می‌گیرد<ref>معین، فرهنگ فارسی، واژه «ادب».</ref>. واژه ادب آنگاه که در کنار واژه [[اخلاق]] به کار می‌رود، به معنای نمودهای بیرونی صفات و خصلت‎های [[اخلاقی]] است. به دیگر بیان، اخلاق از اوصاف [[روح]] است، ولی [[آداب]] از اوصاف [[اعمال]] و کارهای [[آدمی]]، بدین بیان، خصلت‎های اخلاقی درونی، منشأ بروز رفتارهای بیرونی می‌گردد، اما شکل این [[رفتارها]] که اصطلاحاً آداب نامیده می‌شود، ممکن است با توجه به [[زمان]]، مکان یا شرایط مختلف [[تغییر]] یابد؛ در حالی که خصلت‌های اخلاقی همواره ثابت‌اند. مثلاً [[احترام]] نهادن به افراد [[جامعه]] پیوسته به عنوان اصلی اخلاقی مطرح است، ولی شیوه احترام نهادن در زمان‎ها یا [[جوامع]] گوناگون متفاوت است. این کار در برخی جوامع نیز با برداشتن کلاه، و در پاره‌ای از جوامع نیز با دست نهادن روی سینه انجام می‌گیرد. از سویی می‌باید دانست که آداب الزاماً متناسب با خصلت‎های اخلاقی نیست و ممکن است به رفتارهای غیراخلاقی نیز آداب اطلاق شود<ref>[[محمد رضا جباری\|جباری، محمد رضا]]، [[سیره اخلاقی پیامبر اعظم - جباری (کتاب)\|سیره اخلاقی پیامبر اعظم]]، ص ۴۳.</ref>.		آداب جمع «[[ادب]]» است که در لغت به معنای [[فرهنگ]]، [[دانش]]، هنر، [[حسن معاشرت]] و حسن محضر است. این واژه اصطلاحاً علومی همچون لغت، صرف، نحو، معانی، بیان، [[بدیع]]، عروض، قافیه، [[قوانین]] خط، قوانین قرائت، اشتقاق و [[شعر]] را در بر می‌گیرد<ref>معین، فرهنگ فارسی، واژه «ادب».</ref>. واژه ادب آنگاه که در کنار واژه [[اخلاق]] به کار می‌رود، به معنای نمودهای بیرونی صفات و خصلت‎های [[اخلاقی]] است. به دیگر بیان، اخلاق از اوصاف [[روح]] است، ولی [[آداب]] از اوصاف [[اعمال]] و کارهای [[آدمی]]، بدین بیان، خصلت‎های اخلاقی درونی، منشأ بروز رفتارهای بیرونی می‌گردد، اما شکل این [[رفتارها]] که اصطلاحاً آداب نامیده می‌شود، ممکن است با توجه به [[زمان]]، مکان یا شرایط مختلف [[تغییر]] یابد؛ در حالی که خصلت‌های اخلاقی همواره ثابت‌اند. مثلاً [[احترام]] نهادن به افراد [[جامعه]] پیوسته به عنوان اصلی اخلاقی مطرح است، ولی شیوه احترام نهادن در زمان‎ها یا [[جوامع]] گوناگون متفاوت است. این کار در برخی جوامع نیز با برداشتن کلاه، و در پاره‌ای از جوامع نیز با دست نهادن روی سینه انجام می‌گیرد. از سویی می‌باید دانست که آداب الزاماً متناسب با خصلت‎های اخلاقی نیست و ممکن است به رفتارهای غیراخلاقی نیز آداب اطلاق شود<ref>[[محمد رضا جباری\|جباری، محمد رضا]]، [[سیره اخلاقی پیامبر اعظم - جباری (کتاب)\|سیره اخلاقی پیامبر اعظم]]، ص ۴۳.</ref>.

	[[ادب]] در لغت، به معنی اندازه نگهداشتن و [[آزرم]] و [[فرهنگ]] است. در نزد عموم [[مردم]]، رسم‌دانی و شناختن، [[آیین]] هر کار و [[رفتاری]] است. چنان که گفته می‌شود:		به مجموعه قوانینی که براساس فرایندهای پذیرفته شده [[جوامع]] شکل می‌‌گیرد و همواره بر طبق آن اصول، [[انسان‌ها]] باهم رابطه برقرار می‌‌کنند، [[آداب]] [[معاشرت]] گفته می‌‌شود. وجه مشترک این آداب و سنن، پذیرش عمومی است. یعنی در بیشتر [[جوامع انسانی]]، پسند و ناپسند امور و [[رفتارها]] را عقل جمعی [[تأیید]] می‌‌کند.
	~~ناسنجیده سخن مگوی و خودنمایی مکن، که خلاف ادب است.~~
	به مجموعه قوانینی که براساس فرایندهای پذیرفته شده [[جوامع]] شکل می‌‌گیرد و همواره بر طبق آن اصول، [[انسان‌ها]] باهم رابطه برقرار می‌‌کنند، [[آداب]] [[معاشرت]] گفته می‌‌شود. وجه مشترک این [[آداب و ~~سنن]]، [[~~پذیرش عمومی]] است. یعنی در بیشتر [[جوامع انسانی]]، پسند و [[ناپسند]] امور و [[رفتارها]] را [[عقل جمعی]] [[تأیید]] می‌‌کند.		در [[دین مبین اسلام]] [[خداوند سبحان]] در همه ابعاد [[زندگی]] از جمله در آداب و [[اخلاق]]، به مدد [[عقل]] برخاسته و درهای [[رحمت]] خود را بر روی [[بشر]] به کمال و تمام گشوده است. از همین رو [[مسلمانان]] این امکان را دارند که از دیگر [[مردمان]] در [[آراستن]] درون خویش به زیورهای [[انسانی]] پیشتر افتند؛ زیرا چیزی بیش از عقل بشری در [[اختیار]] دارند. آنان می‌‌توانند با [[نور]] [[قرآن]] و با [[هدایت]] [[محمد مصطفی]]{{صل}} طی طریق کنند<ref>[[محمد دشتی نیشابوری\|دشتی نیشابوری، محمد]]، [[سبک زندگی - نیشابوری (کتاب)\|سبک زندگی]]، ص ۳۵.</ref>.
	در [[دین مبین اسلام]] [[خداوند سبحان]] در همه ابعاد [[زندگی]] از جمله در آداب و [[اخلاق]]، به مدد [[عقل]] برخاسته و درهای [[رحمت]] خود را بر روی [[بشر]] به کمال و تمام گشوده است. از همین رو [[مسلمانان]] این امکان را دارند که از دیگر [[مردمان]] در [[آراستن]] درون خویش به زیورهای [[انسانی]] پیشتر افتند؛ زیرا چیزی بیش از عقل بشری در [[اختیار]] دارند. آنان می‌‌توانند با [[نور]] [[قرآن]] و با [[هدایت]] [[محمد مصطفی]]{{صل}} طی طریق کنند.<ref>[[محمد دشتی نیشابوری\|دشتی نیشابوری، محمد]]، [[سبک زندگی - نیشابوری (کتاب)\|سبک زندگی]]، ص ۳۵</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari: /* منابع */

2025-04-06T04:53:25Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۳
خط ۸:		خط ۸:
	==آداب==		==آداب==
	این واژه جمع «[[ادب]]» است که در لغت به معنای [[فرهنگ]]، [[دانش]]، هنر، [[حسن معاشرت]] و حسن محضر است. این واژه اصطلاحاً علومی همچون لغت، صرف، نحو، معانی، بیان، [[بدیع]]، عروض، قافیه، [[قوانین]] خط، قوانین قرائت، اشتقاق و [[شعر]] را در بر می‌گیرد<ref>معین، فرهنگ فارسی، واژه «ادب».</ref>. واژه ادب آنگاه که در کنار واژه [[اخلاق]] به کار می‌رود، به معنای نمودهای بیرونی صفات و خصلت‎های [[اخلاقی]] است. به دیگر بیان، اخلاق از اوصاف [[روح]] است، ولی [[آداب]] از اوصاف [[اعمال]] و کارهای [[آدمی]]، بدین بیان، خصلت‎های اخلاقی درونی، منشأ بروز رفتارهای بیرونی می‌گردد، اما شکل این [[رفتارها]] که اصطلاحاً آداب نامیده می‌شود، ممکن است با توجه به [[زمان]]، مکان یا شرایط مختلف [[تغییر]] یابد؛ در حالی که خصلت‌های اخلاقی همواره ثابت‌اند. مثلاً [[احترام]] نهادن به افراد [[جامعه]] پیوسته به عنوان اصلی اخلاقی مطرح است، ولی شیوه احترام نهادن در زمان‎ها یا [[جوامع]] گوناگون متفاوت است. این کار در برخی جوامع نیز با برداشتن کلاه، و در پاره‌ای از جوامع نیز با دست نهادن روی سینه انجام می‌گیرد. از سویی می‌باید دانست که آداب الزاماً متناسب با خصلت‎های اخلاقی نیست و ممکن است به رفتارهای غیراخلاقی نیز آداب اطلاق شود<ref>[[محمد رضا جباری\|جباری، محمد رضا]]، [[سیره اخلاقی پیامبر اعظم - جباری (کتاب)\|سیره اخلاقی پیامبر اعظم]]، ص ۴۳.</ref>.		این واژه جمع «[[ادب]]» است که در لغت به معنای [[فرهنگ]]، [[دانش]]، هنر، [[حسن معاشرت]] و حسن محضر است. این واژه اصطلاحاً علومی همچون لغت، صرف، نحو، معانی، بیان، [[بدیع]]، عروض، قافیه، [[قوانین]] خط، قوانین قرائت، اشتقاق و [[شعر]] را در بر می‌گیرد<ref>معین، فرهنگ فارسی، واژه «ادب».</ref>. واژه ادب آنگاه که در کنار واژه [[اخلاق]] به کار می‌رود، به معنای نمودهای بیرونی صفات و خصلت‎های [[اخلاقی]] است. به دیگر بیان، اخلاق از اوصاف [[روح]] است، ولی [[آداب]] از اوصاف [[اعمال]] و کارهای [[آدمی]]، بدین بیان، خصلت‎های اخلاقی درونی، منشأ بروز رفتارهای بیرونی می‌گردد، اما شکل این [[رفتارها]] که اصطلاحاً آداب نامیده می‌شود، ممکن است با توجه به [[زمان]]، مکان یا شرایط مختلف [[تغییر]] یابد؛ در حالی که خصلت‌های اخلاقی همواره ثابت‌اند. مثلاً [[احترام]] نهادن به افراد [[جامعه]] پیوسته به عنوان اصلی اخلاقی مطرح است، ولی شیوه احترام نهادن در زمان‎ها یا [[جوامع]] گوناگون متفاوت است. این کار در برخی جوامع نیز با برداشتن کلاه، و در پاره‌ای از جوامع نیز با دست نهادن روی سینه انجام می‌گیرد. از سویی می‌باید دانست که آداب الزاماً متناسب با خصلت‎های اخلاقی نیست و ممکن است به رفتارهای غیراخلاقی نیز آداب اطلاق شود<ref>[[محمد رضا جباری\|جباری، محمد رضا]]، [[سیره اخلاقی پیامبر اعظم - جباری (کتاب)\|سیره اخلاقی پیامبر اعظم]]، ص ۴۳.</ref>.

			[[ادب]] در لغت، به معنی اندازه نگهداشتن و [[آزرم]] و [[فرهنگ]] است. در نزد عموم [[مردم]]، رسم‌دانی و شناختن، [[آیین]] هر کار و [[رفتاری]] است. چنان که گفته می‌شود:
			ناسنجیده سخن مگوی و خودنمایی مکن، که خلاف ادب است.
			به مجموعه قوانینی که براساس فرایندهای پذیرفته شده [[جوامع]] شکل می‌‌گیرد و همواره بر طبق آن اصول، [[انسان‌ها]] باهم رابطه برقرار می‌‌کنند، [[آداب]] [[معاشرت]] گفته می‌‌شود. وجه مشترک این [[آداب و سنن]]، [[پذیرش عمومی]] است. یعنی در بیشتر [[جوامع انسانی]]، پسند و [[ناپسند]] امور و [[رفتارها]] را [[عقل جمعی]] [[تأیید]] می‌‌کند.
			در [[دین مبین اسلام]] [[خداوند سبحان]] در همه ابعاد [[زندگی]] از جمله در آداب و [[اخلاق]]، به مدد [[عقل]] برخاسته و درهای [[رحمت]] خود را بر روی [[بشر]] به کمال و تمام گشوده است. از همین رو [[مسلمانان]] این امکان را دارند که از دیگر [[مردمان]] در [[آراستن]] درون خویش به زیورهای [[انسانی]] پیشتر افتند؛ زیرا چیزی بیش از عقل بشری در [[اختیار]] دارند. آنان می‌‌توانند با [[نور]] [[قرآن]] و با [[هدایت]] [[محمد مصطفی]]{{صل}} طی طریق کنند.<ref>[[محمد دشتی نیشابوری\|دشتی نیشابوری، محمد]]، [[سبک زندگی - نیشابوری (کتاب)\|سبک زندگی]]، ص ۳۵</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:10109419.jpg\|22px]] [[محمد رضا جباری\|جباری، محمد رضا]]، [[سیره اخلاقی پیامبر اعظم - جباری (کتاب)\|'''سیره اخلاقی پیامبر اعظم''']]		# [[پرونده:10109419.jpg\|22px]] [[محمد رضا جباری\|جباری، محمد رضا]]، [[سیره اخلاقی پیامبر اعظم - جباری (کتاب)\|'''سیره اخلاقی پیامبر اعظم''']]
			# [[پرونده:IM010759.jpg\|22px]] [[محمد دشتی نیشابوری\|دشتی نیشابوری، محمد]]، [[سبک زندگی - نیشابوری (کتاب)\|'''سبک زندگی''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* آداب */

2024-06-13T09:57:29Z

آداب

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۷
خط ۷:		خط ۷:

	==آداب==		==آداب==
	این واژه جمع «[[ادب]]» است که در لغت به معنای [[فرهنگ]]، [[دانش]]، ~~[[هنر]]،~~ [[حسن معاشرت]] و حسن محضر است. این واژه اصطلاحاً علومی همچون لغت، صرف، نحو، معانی، بیان، [[بدیع]]، عروض، قافیه، [[قوانین]] خط، قوانین قرائت، اشتقاق و [[شعر]] را در بر می‌گیرد<ref>معین، فرهنگ فارسی، واژه «ادب».</ref>. واژه ادب آنگاه که در کنار واژه [[اخلاق]] به کار می‌رود، به معنای نمودهای بیرونی صفات و خصلت‎های [[اخلاقی]] است. به دیگر بیان، اخلاق از اوصاف [[روح]] است، ولی [[آداب]] از اوصاف [[اعمال]] و کارهای [[آدمی]]، بدین بیان، خصلت‎های اخلاقی درونی، منشأ بروز رفتارهای بیرونی می‌گردد، اما شکل این [[رفتارها]] که اصطلاحاً آداب نامیده می‌شود، ممکن است با توجه به [[زمان]]، مکان یا شرایط مختلف [[تغییر]] یابد؛ در حالی که خصلت‌های اخلاقی همواره ثابت‌اند. مثلاً [[احترام]] نهادن به افراد [[جامعه]] پیوسته به عنوان اصلی اخلاقی مطرح است، ولی شیوه احترام نهادن در زمان‎ها یا [[جوامع]] گوناگون متفاوت است. این کار در برخی جوامع نیز با برداشتن کلاه، و در پاره‌ای از جوامع نیز با دست نهادن روی سینه انجام می‌گیرد. از سویی می‌باید دانست که آداب الزاماً متناسب با خصلت‎های اخلاقی نیست و ممکن است به رفتارهای غیراخلاقی نیز آداب اطلاق شود.<ref>[[محمد رضا جباری\|جباری، محمد رضا]]، [[سیره اخلاقی پیامبر اعظم - جباری (کتاب)\|سیره اخلاقی پیامبر اعظم]]، ص ۴۳.</ref>.		این واژه جمع «[[ادب]]» است که در لغت به معنای [[فرهنگ]]، [[دانش]]، هنر، [[حسن معاشرت]] و حسن محضر است. این واژه اصطلاحاً علومی همچون لغت، صرف، نحو، معانی، بیان، [[بدیع]]، عروض، قافیه، [[قوانین]] خط، قوانین قرائت، اشتقاق و [[شعر]] را در بر می‌گیرد<ref>معین، فرهنگ فارسی، واژه «ادب».</ref>. واژه ادب آنگاه که در کنار واژه [[اخلاق]] به کار می‌رود، به معنای نمودهای بیرونی صفات و خصلت‎های [[اخلاقی]] است. به دیگر بیان، اخلاق از اوصاف [[روح]] است، ولی [[آداب]] از اوصاف [[اعمال]] و کارهای [[آدمی]]، بدین بیان، خصلت‎های اخلاقی درونی، منشأ بروز رفتارهای بیرونی می‌گردد، اما شکل این [[رفتارها]] که اصطلاحاً آداب نامیده می‌شود، ممکن است با توجه به [[زمان]]، مکان یا شرایط مختلف [[تغییر]] یابد؛ در حالی که خصلت‌های اخلاقی همواره ثابت‌اند. مثلاً [[احترام]] نهادن به افراد [[جامعه]] پیوسته به عنوان اصلی اخلاقی مطرح است، ولی شیوه احترام نهادن در زمان‎ها یا [[جوامع]] گوناگون متفاوت است. این کار در برخی جوامع نیز با برداشتن کلاه، و در پاره‌ای از جوامع نیز با دست نهادن روی سینه انجام می‌گیرد. از سویی می‌باید دانست که آداب الزاماً متناسب با خصلت‎های اخلاقی نیست و ممکن است به رفتارهای غیراخلاقی نیز آداب اطلاق شود<ref>[[محمد رضا جباری\|جباری، محمد رضا]]، [[سیره اخلاقی پیامبر اعظم - جباری (کتاب)\|سیره اخلاقی پیامبر اعظم]]، ص ۴۳.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* پانویس */

2024-05-14T07:11:16Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۱
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

			[[رده:ادب]]

Jaafari: /* آداب */

2024-05-14T05:24:38Z

آداب

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۵۴
خط ۷:		خط ۷:

	==آداب==		==آداب==
	این واژه جمع «[[ادب]]» است که در لغت به معنای [[فرهنگ]]، [[دانش]]، [[هنر]]، [[حسن معاشرت]] و حسن محضر است. این واژه اصطلاحاً علومی همچون لغت، صرف، نحو، معانی، بیان، [[بدیع]]، عروض، قافیه، [[قوانین]] خط، قوانین قرائت، اشتقاق و [[شعر]] را در بر می‌گیرد<ref>معین، فرهنگ فارسی، واژه «ادب».</ref>. واژه ادب آنگاه که در کنار واژه [[اخلاق]] به کار می‌رود، به معنای نمودهای بیرونی صفات و خصلت‎های [[اخلاقی]] است. به دیگر بیان، اخلاق از اوصاف [[روح]] است، ولی [[آداب]] از اوصاف [[اعمال]] و کارهای [[آدمی]]، بدین بیان، خصلت‎های اخلاقی درونی، منشأ بروز رفتارهای بیرونی می‌گردد، اما شکل این [[رفتارها]] که اصطلاحاً آداب نامیده می‌شود، ممکن است با توجه به [[زمان]]، مکان یا شرایط مختلف [[تغییر]] یابد؛ در حالی که خصلت‌های اخلاقی همواره ثابت‌اند. مثلاً [[احترام]] نهادن به افراد [[جامعه]] پیوسته به عنوان اصلی اخلاقی مطرح است، ولی شیوه احترام نهادن در زمان‎ها یا [[جوامع]] گوناگون متفاوت است. این کار در برخی جوامع نیز با برداشتن کلاه، و در پاره‌ای از جوامع نیز با دست نهادن روی سینه انجام ~~می‎گیرد~~. از سویی ~~می‎باید~~ دانست که آداب الزاماً متناسب با خصلت‎های اخلاقی نیست و ممکن است به رفتارهای غیراخلاقی نیز آداب اطلاق شود. در [[پژوهش]] حاضر با [[علم]] به تفاوت دو واژه اخلاق و آداب، برآنیم تا نمودهای [[رفتاری]] اخلاق [[نبوی]]{{صل}} را بررسی کنیم. از این رو برای پژوهش پیش رو عنوان [[سیره اخلاقی]] [[پیامبر اعظم]]{{صل}} را برگزیده‎ایم که بیانگر همان آداب اخلاقی است.<ref>[[محمد رضا جباری\|جباری، محمد رضا]]، [[سیره اخلاقی پیامبر اعظم - جباری (کتاب)\|سیره اخلاقی پیامبر اعظم]]، ص ۴۳.</ref>.		این واژه جمع «[[ادب]]» است که در لغت به معنای [[فرهنگ]]، [[دانش]]، [[هنر]]، [[حسن معاشرت]] و حسن محضر است. این واژه اصطلاحاً علومی همچون لغت، صرف، نحو، معانی، بیان، [[بدیع]]، عروض، قافیه، [[قوانین]] خط، قوانین قرائت، اشتقاق و [[شعر]] را در بر می‌گیرد<ref>معین، فرهنگ فارسی، واژه «ادب».</ref>. واژه ادب آنگاه که در کنار واژه [[اخلاق]] به کار می‌رود، به معنای نمودهای بیرونی صفات و خصلت‎های [[اخلاقی]] است. به دیگر بیان، اخلاق از اوصاف [[روح]] است، ولی [[آداب]] از اوصاف [[اعمال]] و کارهای [[آدمی]]، بدین بیان، خصلت‎های اخلاقی درونی، منشأ بروز رفتارهای بیرونی می‌گردد، اما شکل این [[رفتارها]] که اصطلاحاً آداب نامیده می‌شود، ممکن است با توجه به [[زمان]]، مکان یا شرایط مختلف [[تغییر]] یابد؛ در حالی که خصلت‌های اخلاقی همواره ثابت‌اند. مثلاً [[احترام]] نهادن به افراد [[جامعه]] پیوسته به عنوان اصلی اخلاقی مطرح است، ولی شیوه احترام نهادن در زمان‎ها یا [[جوامع]] گوناگون متفاوت است. این کار در برخی جوامع نیز با برداشتن کلاه، و در پاره‌ای از جوامع نیز با دست نهادن روی سینه انجام می‌گیرد. از سویی می‌باید دانست که آداب الزاماً متناسب با خصلت‎های اخلاقی نیست و ممکن است به رفتارهای غیراخلاقی نیز آداب اطلاق شود.<ref>[[محمد رضا جباری\|جباری، محمد رضا]]، [[سیره اخلاقی پیامبر اعظم - جباری (کتاب)\|سیره اخلاقی پیامبر اعظم]]، ص ۴۳.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = ادب | عنوان مدخل = ادب | مداخل مرتبط = ادب در لغت - ادب در قرآن - ادب در حدیث - ادب در نهج البلاغه - ادب در فقه اسلامی - ادب در معارف و سیره پیامبران - ادب در معارف و سیره نبوی - ادب در معارف و سیره فاطمی - ادب...» ایجاد کرد

2024-05-13T08:51:59Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = ادب | عنوان مدخل = ادب | مداخل مرتبط = ادب در لغت - ادب در قرآن - ادب در حدیث - ادب در نهج البلاغه - ادب در فقه اسلامی - ادب در معارف و سیره پیامبران - ادب در معارف و سیره نبوی - ادب در معارف و سیره فاطمی - ادب...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = ادب
| عنوان مدخل = ادب
| مداخل مرتبط = [[ادب در لغت]] - [[ادب در قرآن]] - [[ادب در حدیث]] - [[ادب در نهج البلاغه]] - [[ادب در فقه اسلامی]] - [[ادب در معارف و سیره پیامبران]] - [[ادب در معارف و سیره نبوی]] - [[ادب در معارف و سیره فاطمی]] - [[ادب در معارف و سیره رضوی]]
| پرسش مرتبط =
}}

==آداب==
این واژه جمع «[[ادب]]» است که در لغت به معنای [[فرهنگ]]، [[دانش]]، [[هنر]]، [[حسن معاشرت]] و حسن محضر است. این واژه اصطلاحاً علومی همچون لغت، صرف، نحو، معانی، بیان، [[بدیع]]، عروض، قافیه، [[قوانین]] خط، قوانین قرائت، اشتقاق و [[شعر]] را در بر می‌گیرد<ref>معین، فرهنگ فارسی، واژه «ادب».</ref>. واژه ادب آنگاه که در کنار واژه [[اخلاق]] به کار می‌رود، به معنای نمودهای بیرونی صفات و خصلت‎های [[اخلاقی]] است. به دیگر بیان، اخلاق از اوصاف [[روح]] است، ولی [[آداب]] از اوصاف [[اعمال]] و کارهای [[آدمی]]، بدین بیان، خصلت‎های اخلاقی درونی، منشأ بروز رفتارهای بیرونی می‌گردد، اما شکل این [[رفتارها]] که اصطلاحاً آداب نامیده می‌شود، ممکن است با توجه به [[زمان]]، مکان یا شرایط مختلف [[تغییر]] یابد؛ در حالی که خصلت‌های اخلاقی همواره ثابت‌اند. مثلاً [[احترام]] نهادن به افراد [[جامعه]] پیوسته به عنوان اصلی اخلاقی مطرح است، ولی شیوه احترام نهادن در زمان‎ها یا [[جوامع]] گوناگون متفاوت است. این کار در برخی جوامع نیز با برداشتن کلاه، و در پاره‌ای از جوامع نیز با دست نهادن روی سینه انجام می‎گیرد. از سویی می‎باید دانست که آداب الزاماً متناسب با خصلت‎های اخلاقی نیست و ممکن است به رفتارهای غیراخلاقی نیز آداب اطلاق شود. در [[پژوهش]] حاضر با [[علم]] به تفاوت دو واژه اخلاق و آداب، برآنیم تا نمودهای [[رفتاری]] اخلاق [[نبوی]]{{صل}} را بررسی کنیم. از این رو برای پژوهش پیش رو عنوان [[سیره اخلاقی]] [[پیامبر اعظم]]{{صل}} را برگزیده‎ایم که بیانگر همان آداب اخلاقی است.<ref>[[محمد رضا جباری|جباری، محمد رضا]]، [[سیره اخلاقی پیامبر اعظم - جباری (کتاب)|سیره اخلاقی پیامبر اعظم]]، ص ۴۳.</ref>.

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:10109419.jpg|22px]] [[محمد رضا جباری|جباری، محمد رضا]]، [[سیره اخلاقی پیامبر اعظم - جباری (کتاب)|'''سیره اخلاقی پیامبر اعظم''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}